Κρίμα για τα ...πισωγυρίσματα!!!

π. Θεόδωρος Ζήσης: Δεν θα προκαλέσουμε σχίσμα

Ὀφειλόμενες ἐξηγήσεις

       ..............................................................................................................

   Πρὶν τὶς «Ὀφειλόμενες ἐξηγήσεις» τοῦ π. Θεόδωρου Ζήση, διαβάστε κάποιες παλαιότερες θέσεις τοῦ π. Θεόδωρου Ζήση, οἱ ὁποῖες ἔρχονται σὲ ἀντίθεση ὄχι μὲ αὐτούς, πρὸς τοὺς ὁποίους ἀπευθύνονται οἱ «Ὀφειλόμενες ἐξηγήσεις», ἀλλὰ πρὸς ἐκεῖνες τὶς θέσεις τοῦ ἴδιου τοῦ π. Θεόδωρου Ζήση! Ἐκεῖνες οἱ θέσεις ποὺ τότε διατύπωνε, ἐξέφραζαν τὴν πατερικὴ διδασκαλία περὶ «συγκοινωνούντων δοχείων»! Τώρα, ἡ πολὺ καλὴ κατὰ τὰ ἄλλα δημοσίευσή του «Ὀφειλόμενες ἐξηγήσεις» τὴν διαστρέφουν χωρὶς πατερικὴ κατοχύρωση τὴν περὶ «συγκοινωνούντων δοχείων»!

Ἀπὸ ὁμιλία τοῦ π. Θεοδώρου Ζήση στὸν Σοχὸ περὶ τῶν «συγκοινωνούντων δοχείων».

«...Στο θέμα τών σχέσεων πού υπάρχουν ανάμεσα στούς Πατριάρχας, τούς Επισκόπους και σε εμάς τούς Κληρικούς και σε εσάς τους Χριστιανούς, αυτές οι σχέσεις αποδίδονται με την εικόνα των “συγκοινωνούντων δοχείων”. Δηλαδή. Όταν ο Πατριάρχης συμπροσεύχεται με τoν πάπα και είναι υπόλογος απέναντι των αγίων Κανόνων, γιατί οι άγιοι Κανόνες λένε “Επίσκοπος, αιρετικοίς συνευξάμενος καθαιρήσθω” και υπάρχει και ένας άλλος Κανόνας, ο οποίος λέει “ο κοινωνών ακοινωνήτω, ακοινώνητος έσται”. Αυτός ο οποίος κοινωνεί, ο Πατριάρχης δηλαδή που κοινωνεί με τον ακοινώνητο –τόν αιρετικό, πρέπει και αυτός να είναι ακοινώνητος, τότε θα πρέπει και οι υπό τον Πατριάρχη Αρχιεπίσκοποι – Επίσκοποι, να κάνουν τον Πατριάρχη ακοινώνητο. Να μην επικοινωνούν. Να κόψουν το μνημόσυνο.

...Αφού οι Επίσκοποι μνημονεύουν τον Πατριάρχη και επομένως υπόκεινται και αυτοί στον κανόνα: “ο κοινωνών ακοινωνήτω, ακοινώνητος έσται”. Και εγώ όμως κοινωνώ με τον Επίσκοπό μου ο οποίος κοινωνεί. Και εγώ μνημονεύω τον Επίσκοπό μου, ο οποίος μνημονεύει τον Πατριάρχη, ο οποίος κοινωνεί με τον Πάπα. Και εσείς οι λαϊκοί έρχεστε από μένα, ο οποίος μνημονεύω τον Επίσκοπο και κοινωνάτε και με αποδέχεστε. Επομένως, μία σειρά –αυτή η σειρά του παραπτώματος που αρχίζει από τον Πατριάρχη, αρχίζει σιγά–σιγά σαν συγκοινωνούν δοχείον, να φθάνει σαν ευθύνη μέχρις εμάς! Γι΄ αυτό λένε οι Άγιοι: “Σέ θέματα πίστεως, δεν πρέπει να πείς, εγώ τί είμαι; Το λέει ο Άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης. Εγώ τί είμαι; Εγώ είμαι λαϊκός. Εγώ είμαι Επίσκοπος. Εγώ; Τί είμαι εγώ; Αυτοί έχουν την ευθύνη. Όχι. Οι λίθοι κεκράξονται και συ σιωπάς;”. Αλλά ποιός από τον κόσμο τα ξέρει αυτά; Οι περισσότεροι από τούς λαϊκούς, θα πούν: “Μα, αφού το κάνει ο Πατριάρχης, αφού το κάνει ο Πάπας, τί φταίω εγώ;”. Φταίς κι εσύ!

Ὀφειλόμενες ἐξηγήσεις

Μερικά πρόσωπα τά ὁποῖα διαπνέονται ἀπό τήν ἐν Κυρίῳ ἀγάπη πρός ὅσους ἐν τῷ κόσμῳ κληρικούς ἔχουμε παύσει τήν μνημόνευση τῶν οἰκείων ἐπισκόπων, ἀλλά καί ἀπό τόν γενικότερο σεβασμό πρός τούς ἀγῶνες ὑπέρ τῆς Ὀρθοδοξίας, ἰδιαίτερα, μάλιστα, ὅσα πρόσωπα δέν γνώρισαν καλά τόν γράφοντα καί δέν τόν ἔχουν ζήσει, ὥστε νά ἑρμηνεύουν σωστά τήν τελευταία ἐνέργειά του τῆς διακοπῆς τοῦ λειτουργικοῦ μνημοσύνου τοῦ Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης κ. Ἀνθίμου, ἀνησυχοῦν ἀπό σκοπίμως διαδιδόμενες φῆμες ἤ καί ἀπό ἰδικές των ἐσφαλμένες ἐκτιμήσεις, ὅτι ὁ π. Θεόδωρος θά κάνει σχίσμα. Συνδυάζουν

Εκκλησία στο Βέλγιο έβαλε pos στο παγκάρι για τους πιστούς!

Απίστευτο περιστατικό σε βελγική εκκλησία!

ΤΟ ΦΕΡΝΟΥΝ ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ!

Πηγή

Αυθαιρεσία και λειτουργική αταξία, που ...κάποτε το Πατριαρχείο την απαγόρευε αυστηρώς!

Ἐπιτάφιος τῆς Παναγίας!

  Ἕνα ἔθιμο κατακτᾶ ἔδαφος στὴν ἐποχὴ τῶν καινοτομιῶν καὶ τῆς φολκλορικῆς "ὀρθοδοξίας"! Στὴν Ἐκκλησία, λοιπόν, στὴν ὁποία ὁ Οἰκουμενισμὸς ἐπιτρέπει ἀνεξέλεκτα στὸν καθένα νὰ αὐτοσχεδιάζει, ὁ Ἐπιτάφιος καὶ τὰ Ἐγκώμια τῆς Θεοτόκου εἶναι μιὰ ἀκολουθία ποὺ ἀρέσει, γιατὶ προσφέρει ...θέαμα.

     Σὲ συζήτηση ποὺ εἴχαμε χθὲς μὲ τὸν π. Εὐθύμιο Τρικαμηνᾶ, μᾶς ἐπεσήμανε ὅτι οἱ Ἅγιοι δὲν μᾶς παρέδωσαν, παρὰ μόνο τὸν Ἐπιτάφιο τοῦ Κυρίου καὶ δὲν εἶναι σωστὸ νὰ ἐξισώνουμε τὰ πάντα. Τὴν Παναγία τὴν τιμᾶμε ὅπως ἀξίζει στὴν μητέρα τοῦ Κυρίου μας, ἀλλὰ Ἐπιτάφιος στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μᾶς ἔχει παραδοθῆ μόνο γιὰ τὸν Κύριο· γι’ αὐτὸ πρέπει νὰ ἐκλείψει τὸ νέο αὐτὸ ἔθιμο.

  Ἐν τῷ μεταξὺ καὶ ἄλλοι ἀδελφοὶ προβληματίστηκαν βλέποντας στὰ ἱστολόγια εἰκόνες γιὰ Ἐπιτάφιο τῆς Παναγίας καὶ μᾶς ἔστειλαν τὶς σχετικὲς δημοσιεύσεις.

    Δημοσιεύουμε φωτογραφίες μὲ εἰκόνες ἀπὸ τὸ νέο ἔθιμο ποὺ ἐπεκτείνεται σὲ διάφορες Μητροπόλεις καὶ μιὰ σχετικὴ μικρὴ μελέτη στὴν ὁποία εἶναι φανερὸ ὅτι τὸ Πατριαρχεῖο ἐπίσημα (ὅταν δὲν ἦταν τὸ κέντρο τοῦ Οἰκουμενισμοῦ) εἶχε ἀπαγορεύσει αὐτὸ τό ..."νέο" ἔθιμο.

Ὁ Ἐπιτάφιος τῆς Παναγίας στὴν Μητρόπολη Σερρῶν:

Εγκώμιο στην Κοίμηση της Αγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου

Θεοδώρου Στουδίτου

    Φωνή κεράτινης σάλπιγγας, πού νά ἀντηχῆ δυνατώτερα ἀπό ἀνθρώπινη φωνή καί νά συγκλονίζη τά πέρατα, ἀπαιτεῖ ἕνας λόγος πρός τιμήν τῆς ἱερᾶς αὐτῆς ἡμέρας, ἀγαπητοί μου· γι᾿ αὐτό καί κινδυνεύει ν᾿ ἀποτύχη τώρα, καθώς ἀκούγεται προερχόμενος ἀπό τό ἀσθενές φωνητικό μου ὄργανο. Ἡ Κυρία ὅμως καί Βασίλισσα τοῦ παντός, ἔτσι καθώς εἶναι ἀφιλόδοξη, θά δεχτῆ νομίζω κι αὐτόν ἐδῶ τόν σύντομο καί πενιχρό λόγο πού τῆς προσφέρουμε οἱ δοῦλοι της, ὅμοια μέ ἐκείνους τούς διεξοδικούς καί ἀστραφτερούς τῶν σπουδαίων ὁμιλητῶν, μέ τό νά παρακινεῖται σέ συμπάθεια ἀπό τίς προσευχές αὐτοῦ πού μέ προστάζει νά ὁμιλήσω· ἐπειδή ἀκριβῶς καί ἕνα μόνο πράγμα προσέχει ἡ φιλάγαθη: τήν πρόθεσι.

Ἐμπρός λοιπόν, συνάξου ὁλόκληρη ἡ οἰκουμένη, ἱεράρχες καί ἱερεῖς, μοναχοί καί κοσμικοί, βασιλεῖς καί ἄρχοντες, ἄνδρες καί γυναῖκες, ἀγόρια καί κορίτσια, φυλές καί γλῶσσες, μέ ὅλο μαζί τό

Ο άκοπος κόπος!

 Τόσο φλογισμένες καί συνεπαρμένες ἦταν οἱ ψυχές τῶν ἁγίων ἀπό τή θεία ἀγάπη.

 

 

 «Οι άγιοι της Εκκλησίας μας, που βαθιά αγάπησαν τον Θεό, κάθε κόπο για χάρη Του τον θεωρούσαν άκοπο, κάθε πόνο άπονο, κάθε θλίψη ευεργεσία. 

    Μερικοί μάλιστα, φλεγόμενοι από θείο έρωτα, δεν άντεχαν ούτε για λίγο ν’ αναχαιτίζουν τον χειμαρρώδη εκείνο πόθο που τους ωθούσε στην ένωσι με τον Θεό. 

   Περιφρονούσαν ακόμη και τις πιο βασικές ανθρώπινες ανάγκες, την τροφή και τον ύπνο, για να μη στερηθούν την απόλυτη και απρόσκοπτη επικοινωνία τους με τον εκλεκτό Νυμφίο της ψυχής τους. 

   Τόσο φλογισμένες και συνεπαρμένες ήταν οι ψυχές των αγίων από τη θεία αγάπη. Με χαρά, σαν ασώματοι άγγελοι, παραδίδονταν σε υπεράνθρωπες νηστείες, ατελεύτητες αγρυπνίες, αδιάλειπτες προσευχές και δοξολογίες προς τον αγαπώμενο Κύριο, κι έφθαναν για χάρι Του μέχρι τον θάνατο, αντιμετωπίζοντάς τον όχι σαν κακό μα σαν λύτρωσι και δυνατότητα απόλυτης και αιωνίας ενώσεως μαζί Του».

 Άγιος Δημήτριος του Ροστώφ

Πηγή

Βράδυ Δεκαπενταύγουστου του 2017

 ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΣ ΣΕ ΚΑΙΡΟΥΣ ΑΠΟΣΤΑΣΙΑΣ

                                                                                           

  του Νεκτάριου Δαπέργολα

     Βράδυ Δεκαπενταύγουστου του 2017. Ένα ήδη οδυνηρό πνευματικά καλοκαίρι βαίνει αργά προς το τέλος του, προοιωνίζοντας δυστυχώς ακόμη πιο επώδυνες μέρες. Μέρες θλίψης, μέρες σύγχυσης, μέρες διωγμού. Και γενικά μέρες αγωνίας για όλους όσους βλέπουν εδώ και καιρό τα μαύρα σύννεφα να συγκεντρώνονται πάνω από την καθημαγμένη χώρα και - βλέποντάς τα - συνειδητοποιούν τα πασίδηλα πλέον σημεία των καιρών…

     Βράδυ Δεκαπενταύγουστου. Λίγες μόλις ώρες αφότου, θεαρχίω νεύματι οι θεοφόροι απόστολοι, υπό νεφών μεταρσίως αιρόμενοι, εκ περάτων συνέδραμον του κηδεύσαι την της ζωής Μητέρα. Αι δε υπέρταται των ουρανών δυνάμεις, συν τω οικείω Δεσπότη παραγενόμεναι, το θεοδόχον σώμα προέπεμψαν, τω δέει κρατούμεναι. Και σπεύσαμε βέβαια μαζικά κι εμείς να πλημμυρίσουμε τις εκκλησιές. Μα ειλικρινά δεν ξέρω τι κατορθώσαμε να αισθανθούμε και πάλι από το μεγάλο μας Πάσχα

Όπως και στην Πτολεμαΐδα, οι διώξεις των αιρετικών, αφυπνίζουν και συσπειρώνουν τους Ορθοδόξους!

«Διωκόμενοι ἀλλ’ οὐκ ἐγκαταλειπόμενοι» (Β΄ Κορινθ. δ΄ 9)

 

Ὁ Γέροντας Εὐστράτιος

  Προχθὲς δημοσιεύτηκε στὸ διαδίκτυο ἡ πληροφορία ὅτι οἱ ἐφαρμόζοντες τὶς ἀποφάσεις τοῦ Πατριάρχη Βαρθολομαίου καὶ διοικοῦντες τὴν Ἱ. Μονὴ Μεγίστης Λαύρας, ὄχι μόνο δὲν σεβάστηκαν τὴν ἀπόφαση τοῦ Γέροντα Εὐστράτιου νὰ ἐφαρμόσει τὴν ἁγιοπατερική μας Παράδοση, ποὺ ἐντέλλεται τὴν Διακοπὴ τοῦ Μνημοσύνου τῶν αἱρετικῶν Οἰκουμενιστῶν, ἀλλὰ μὲ συνοπτικὲς διαδικασίες καὶ χωρίς νὰ τοῦ δοθεῖ κάποιος χρόνος (ἔστω μερικῶν ἡμερῶν) γιὰ νὰ εὕρει ἄλλο χῶρο στέγασης, τὸν  ΕΞΕΔΙΩΞΑΝ ἀπὸ τὸ μοναστήρι τῆς Μετανοίας του, τὸ "ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ" Βαρυπόμπης  (ποὺ ἀποτελεῖ Μετόχι τῆς Ἁγιορείτικης Μονῆς στὴν Ἀθήνα).

    Ἀλλὰ ὅπως συνέβαινε πάντα στὴν Ἐκκλησία, ὅσο οἱ διῶκτες διώκουν, τόσο ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ συσπειρώνεται καὶ ἀκολουθεῖ τοὺς Ὀρθόδοξους Ποιμένες.

     Ἔτσι σήμερα (ἡμέρα τῆς Παναγίας), γιὰ δεύτερη μέρα ὁ π. Εὐστράτιος λειτούργησε σὲ χῶρο ποὺ τοῦ παραχωρήθηκε, ἐκτὸς Ἀθηνῶν, πρὸς τὴν Πελοπόννησο. Οἱ πιστοὶ (λαϊκοὶ καὶ μοναχοί) ποὺ προσῆλθαν ὄχι μόνο αὐξήθηκαν (διπλάσιοι σὲ ἀριθμό), ἀλλὰ προέρχονταν καὶ ἀπὸ πόλεις τῆς Πελοποννήσου, στὶς ὁποῖες ἕως τώρα δὲν ὑπάρχει ἀποτειχισμένος ἱερέας. Σιγά-σιγὰ ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ ἀφυπνίζεται, καθὼς βλέπει ὅτι ἡ φωτιὰ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ἐπεκτείνεται  καὶ καίει τὰ πάντα.

  Ἀκολουθεῖ χθεσινὸ σχετικὸ ἄρθρο ἀπὸ τὴν "Κατάνυξη"

«Διωκόμενοι ἀλλ’ οὐκ ἐγκαταλειπόμενοι»

(Β΄ Κορινθ. δ΄ 9)

Δύο μέρες μετὰ τὴν δίωξή του, προσφέρθηκε στὸν π. Εὐστράτιο  μὲ θαυμαστὸ τρόπο, ἀπὸ ἄγνωστο πιστό,  ἰδιωτικὸς Ναός!

Ἀδαμάντιου Τσακίρογλου

   «Αἱ ἐκκλησίαι τοῦ Θεοῦ θὰ στερηθοῦν εὐλαβῶν καὶ εὐσεβῶν ποιμένων καὶ ἀλοίμονον τότε εἰς τοὺς ἐν τῷ κόσμῳ εὑρισκομένους Χριστιανούς, οἱ ὁποῖοι θὰ στερηθοῦν τελείως τὴν πίστιν, διότι δὲν θὰ βλέπουν ἀπὸ κανέναν φῶς ἐπιγνώσεως, τότε θά ἀναχωροῦν ἀπὸ τὸν κόσμον εἰς τὰ ἱερὰ καταφύγια διὰ νὰ εὕρουν ψυχικὴν ἀνακούφισιν τῶν θλίψεών των καὶ παντοῦ θὰ εὑρίσκουν ἐμπόδια καὶ στεναχωρίας» (Προφητεία Ὁσίου Νείλου).

    «Καὶ φεύγουσι μετὰ μεγάλης σπουδῆς εἰς τὰς ἐρήμους, καὶ κρύπτονται εἰς τὰ ὄρη καὶ τὰ σπήλαια μετὰ φόβου» (Ἁγ. Ἐφραὶμ τοῦ Σύρου, Περὶ συντελείας τοῦ κόσμου).

   «Ὦ εὐλογημένο βουνό, πόσες ψυχές γυναικόπαιδα θὰ σώσεις ὅταν ἔλθουν τὰ χαλεπὰ χρόνια» (Προφητεία Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ)!

     Λίγες μέρες πέρασαν ἀπὸ τότε ποὺ ἡ πάλαι ποτὲ ὀρθοδόξως φρονοῦσα καὶ πράττουσα μονὴ τῆς Μεγίστης Λαύρας, γεμάτη οἰκουμενιστική «ἀγάπη» ἀποφάσισε νὰ φιμώσει τὸν λόγο τοῦ Θεοῦ ἀπαγορεύοντας στὸν γέροντα Εὐστράτιο νὰ λειτουργεῖ στὸ μετόχι της «Ἄξιον ἐστί» καὶ παραδίδοντας του τελεσίγραφο νὰ φύγει ἀπὸ τὸ μοναστῆρι. Τὸ ἔγκλημα τοῦ γέροντος; Δὲν μνημονεύει τὸν

Εκκοσμίκευση: Το δεξί χέρι του Οικουμενισμού!

Ο Γιώργος Μάγκας Live από το καμπαναριό της εκκλησίας

Σχόλιο Ιστολογίου Κατάνυξης: Όλα κάπως ξεκινούν, όλα κάπου έχουν την αιτία τους. Όταν ο στυλοβάτης, η ραχοκοκαλιά της Ελληνορθόδοξης ταυτότητάς μας, απαρνιέται την ευσέβεια για τα πεντοχίλιαρα τότε των Ευρωπαϊκών προγραμμάτων και ανεβάζει στα καμπαναριά των Εκκλησιών “κλαρινογαμπρούς”, έστω από αφέλεια ή “χωριάτικη απλότητα”, η ζημιά έχει ήδη γίνει. Το μικρόβιο της εκκοσμίκευσης καλπάζει στον ζωντανό ιστό του σώματος της Εκκλησίας και παράγει ψυχικό “θάνατο”.  Έστω και αργά (με 30 χρόνια καθυστέρησης) κάποιοι Αρχιερείς αντιδρούν αναιμικά και παρουσιάζονται σαν συντηρητικές καρικατούρες

Η παναγία Κοίμηση και η κοινωνία των καθολικών λόγων, Χρυσοστόμου μοναχού Διονυσιάτου

Ἡ Θεοτόκος ἀπὸ τὴν Ἀνάληψη τοῦ Χριστοῦ ἕως τὴν Κοίμησή της παρέμενε μεταξὺ τῶν μαθητῶν Του, «ἀναπληροῦσα τὸ ὑστέρημα τοῦ Χριστοῦ»¹. Ὡστόσο, τὸ πνευματικὸ σῶμα της, ἂν καὶ ἔφερε τοὺς ὑπὲρ φύσιν τρόπους λειτουργίας, ἂν καὶ ἀξιώθηκε νὰ ὁμοιωθεῖ στὴν πνευματικὴ ποιότητα μὲ τὸ ἀναστημένο Σῶμα τοῦ Υἱοῦ της, δὲν εἶχε ἀκόμη ἀποκτήσει τὴν τελειότητα τῆς λεπτῆς συστάσεως τῶν ἀγγελικῶν σωμάτων².

  Ἔχοντας πλέον διακονήσει τόσο ὡς Μητέρα Θεοῦ, ὅσο καὶ ὡς Μητέρα τῶν Ἀποστόλων, μεθίσταται κοντὰ στὸν ἀγαπημένο τῆς Υἱό, διότι, «ἦταν ἀνάγκη ἡ παναγία ἐκείνη ψυχὴ νὰ χωρισθεῖ ἀπὸ τὸ ὑπεράγιο ἐκεῖνο σῶμα. Χωρίζεται βέβαια καὶ ἑνώνεται μὲ τὴν ψυχὴ τοῦ Υἱοῦ της, μὲ τὸ πρῶτο φῶς ἑνώνεται τὸ δεύτερο. Καὶ τὸ σῶμα, ἀφοῦ ἔμεινε γιὰ λίγο στὴν γῆ, ἀναχώρησε κι αὐτὸ μαζὶ μὲ τὴν ψυχή»³.

Ἡ παναγία Κοίμηση τῆς Θεοτόκου δὲν εἶναι θάνατος ὡς ἀποτέλεσμα ἁμαρτίας, ἀλλὰ μόνον ἁπλὴ μεταποίηση τῆς μεταπτωτικῆς παχύτητος στὴν συνδρομὴ τῶν σωματικῶν στοιχείων ποὺ χαρακτηρίζει τὴν λεπτὴ σύσταση τῶν σωμάτων τοῦ μέλλοντος αἰῶνος. Ὁ ἅγιος Ἀνδρέας Κρήτης ἐπισημαίνει τὴν ἄφθαρτη διάσταση τοῦ θανάτου της: «ὡς γὰρ τικτούσης ἡ νηδὺς οὐ διέφθαρτο, οὕτω θανούσης ἡ σὰρξ οὐ διόλωλεν· ὢ τῶν θαυμάτων! Ὁ τόκος διέφυγε τὴν φθορὰν καὶ ὁ τάφος τὴν διαφθορὰν οὐ προσήκατο· τῶν γὰρ ὁσίων οὐχ ἅπτεται»⁴. Καθὼς ἡ Θεοτόκος εἶναι ἡ Μητέρα τῆς Ζωῆς, εἶναι ἑπόμενο καὶ ὁ θάνατός της νὰ εἶναι «ζωηφόρος»⁵. Εἶναι ἁπλὴ ἀντιστροφὴ τῆς σωματικῆς παχύτητος σὲ χιτώνα ἀφθαρσίας. Στὸ πανάγιο

Ένα θαυμάσιο τροπάριο από τον Όρθρο της εορτής της Παναγίας

  Ἑρμηνεία τοῦ εἱρμοῦ ἀπὸ τὸ «Ἑορτοδρόμιον» τοῦ ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου:

    Κανένα πρᾶγμα δὲν εἶναι δυνατώτερον ἀπὸ τὸν τοῦ Θεοῦ πρηστήριον ἔρωτα, οὐδὲ τῆς θείας ἀγάπης εὑρίσκεται ἰσχυρότερόν τε καὶ δραστικώτερον, κἂν θλίψις εἶναι, κἂν πεῖνα, κἂν διωγμός, κἂν μάχαιρα, κἂν θάνατος τὸ πάντων ἔσχατον τῶν δεινῶν, ὅλα νικῶνται ἀπὸ τὴν θείαν ἀγάπην, καὶ κανένα ἐκ τούτων νικῆσαι τὴν ἀγάπην οὐ δύναται· καὶ μαρτυρεῖ Παῦλος λέγων· “τίς ἡμᾶς χωρίσει ἀπὸ τῆς  ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ; θλῖψις ἢ στενοχωρία ἢ διωγμὸς ἢ λιμὸς ἢ γυμνότης ἢ κίνδυνος ἢ μάχαιρα; πέπεισμαι γὰρ ὅτι οὔτε ζωή, οὔτε Ἄγγελοι, οὔτε Ἀρχαί, οὔτε Δυνάμεις, οὔτε ἐνεστῶτα, οὔτε μέλλοντα, οὔτε ὕψωμα, οὔτε βάθος, οὔτε τις κτίσις ἑτέρα δυνήσεται ἡμᾶς χωρίσαι ἀπὸ τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ τῆς ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν” (Ρωμ. Η΄ 35). Ταῦτα λοιπὸν ἠξεύρων ὁ Ἱερὸς οὗτος μελωδός, λέγει· Ὁ ἔνθεος ἔρως, ὅπου ἄναπτε μέσα εἰς τὴν καρδίαν τῶν τριῶν ἐκείνων Παίδων, αὐτὸς ἐναντιοῦτο εἰς τρία πράγματα, εἰς τὸν ὁρμητικώτατον καὶ σκληρὸν καὶ ὠμὸν θυμὸν τοῦ Βασιλέως Ναβουχοδονόσορ (τοῦτο γὰρ δηλοῖ τὸ “Ἰταμῷ”), εἰς τὸ πῦρ τῆς καμίνου, καὶ εἰς τὰ μουσικὰ ὄργανα τὰ παρακινοῦντα τοὺς λαοὺς νὰ προσκυνήσουν τὴν εἰκόνα τοῦ Ναβουχοδονόσορ.

    Ὅθεν ὑπερνικήσας καὶ τὰ τρία ταῦτα ὁ θεῖος ἔρως, τὸ μὲν πῦρ τὸ ἑπταπλάσιον τῆς καμίνου ἐδρόσισε· περισσότερον γὰρ ἀνάπτων αὐτὸς ἔσω ἐν τῇ καρδίᾳ τῶν τριῶν Παίδων, ἐνίκα τὸ ἔξωθεν ἀνάπτον τῆς καμίνου πῦρ· τὸν δὲ θυμὸν τοῦ Βασιλέως κατεγέλα καὶ ἐπεριέπαιζεν. Αὐτὸς ἀκόμα μὲ τὴν τρίχορδον καὶ θεόπνευστον καὶ λογικὴν λύραν τῶν τριῶν Παίδων ἀντελάλει καὶ ἀντέλεγεν εἰς τὰ μουσικὰ ὄργανα τοῦ Βασιλέως ἐν τῷ μέσῳ τῆς καμίνου· ὑμνοῦντες γὰρ αὐτοὶ τὸν Θεὸν ἐν τῇ καμίνῳ, καὶ λέγοντες “Εὐλογητὸς εἶ, Κύριε ὁ Θεὸς τῶν Πατέρων ἡμῶν, καὶ ὑπερύμνητος, καὶ ὑπερυψούμενος εἰς τοὺς αἰῶνας”, διὰ τὴν ὑμνωδίας ταύτης ἀντεφθέγγοντο εἰς τὰ ἔξω βασιλικὰ ὄργανα, καὶ τρόπον τινὰ ἔλεγον ὅτι ἡ εἰκὼν τοῦ Ναβουχοδονόσορ δὲν πρέπει νὰ προσκυνῆται, διότι δὲν εἶναι Θεός, ἀλλὰ ὁ λυτρώσας ἡμᾶς ἐκ τῆς καμίνου, αὐτὸς πρέπει νὰ προσκυνῆται καὶ νὰ δοξολογῆται, διότι εἶναι Θεὸς ἀληθέστατος.

Ψαλμός 37

2 ΚΥΡΙΕ, μὴ τῷ θυμῷ σου ἐλέγξῃς με, μηδὲ τῇ ὀργῇ σου παιδεύσῃς με. 3 ὅτι τὰ βέλη σου ἐνεπάγησάν μοι, καὶ ἐπεστήριξας ἐπ᾿ ἐμὲ τὴν χεῖρά σου· 4 οὐκ ἔστιν ἴασις ἐν τῇ σαρκί μου ἀπὸ προσώπου τῆς ὀργῆς σου, οὐκ ἔστιν εἰρήνη ἐν τοῖς ὀστέοις μου ἀπὸ προσώπου τῶν ἁμαρτιῶν μου. 5 ὅτι αἱ ἀνομίαι μου ὑπερῇραν τὴν κεφαλήν μου, ὡσεὶ φορτίον βαρὺ ἐβαρύνθησαν ἐπ᾿ ἐμέ. 6 προσώζεσαν καὶ ἐσάπησαν οἱ μώλωπές μου ἀπὸ προσώπου τῆς ἀφροσύνης μου· 7 ἐταλαιπώρησα καὶ κατεκάμφθην ἕως τέλους, ὅλην τὴν ἡμέραν σκυθρωπάζων ἐπορευόμην. 8 ὅτι αἱ ψόαι μου ἐπλήσθησαν ἐμπαιγμάτων, καὶ οὐκ ἔστιν ἴασις ἐν τῇ σαρκί μου· 9 ἐκακώθην καὶ ἐταπεινώθην ἕως σφόδρα, ὠρυόμην ἀπὸ στεναγμοῦ τῆς καρδίας μου. 10 Κύριε, ἐναντίον σου πᾶσα ἡ ἐπιθυμία μου, καὶ ὁ στεναγμός μου ἀπὸ σοῦ οὐκ ἀπεκρύβη. 11 ἡ καρδία μου ἐταράχθη, ἐγκατέλιπέ με ἡ ἰσχύς μου, καὶ τὸ φῶς τῶν ὀφθαλμῶν μου, καὶ αὐτὸ οὐκ ἔστι μετ᾿ ἐμοῦ. 12 οἱ φίλοι μου καὶ οἱ πλησίον μου ἐξ ἐναντίας μου ἤγγισαν καὶ ἔστησαν, καὶ οἱ ἔγγιστά μου ἀπὸ μακρόθεν ἔστησαν· 13 καὶ ἐξεβιάζοντο οἱ ζητοῦντες τὴν ψυχήν μου, καὶ οἱ ζητοῦντες τὰ κακά μοι ἐλάλησαν ματαιότητας, καὶ δολιότητας ὅλην τὴν ἡμέραν ἐμελέτησαν. 14 ἐγὼ δὲ ὡσεὶ κωφὸς οὐκ ἤκουον καὶ ὡσεὶ ἄλαλος οὐκ ἀνοίγων τὸ στόμα αὐτοῦ· 15 καὶ ἐγενόμην ὡσεὶ ἄνθρωπος οὐκ ἀκούων καὶ οὐκ ἔχων ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ ἐλεγμούς. 16 ὅτι ἐπὶ σοί, Κύριε, ἤλπισα· σὺ εἰκακούσῃ, Κύριε ὁ Θεός μου. 17 ὅτι εἶπα· μήποτε ἐπιχαρῶσί μοι οἱ ἐχθροί μου· καὶ ἐν τῷ σαλευθῆναι πόδας μου ἐπ᾿ ἐμὲ ἐμεγαλοῤῥημόνησαν. 18 ὅτι ἐγὼ εἰς μάστιγας ἕτοιμος, καὶ ἡ ἀλγηδών μου ἐνώπιόν μού ἐστι διαπαντός. 19 ὅτι τὴν ἀνομίαν μου ἐγὼ ἀναγγελῶ καὶ μεριμνήσω ὑπὲρ τῆς ἁμαρτίας μου. 20 οἱ δὲ ἐχθροί μου ζῶσι καὶ κεκραταίωνται ὑπὲρ ἐμέ, καὶ ἐπληθύνθησαν οἱ μισοῦντές με ἀδίκως· 21 οἱ ἀνταποδιδόντες μοι κακὰ ἀντὶ ἀγαθῶν ἐνδιέβαλλόν με, ἐπεὶ κατεδίωκον ἀγαθωσύνην. 22 μὴ ἐγκαταλίπῃς με, Κύριε· ὁ Θεός μου, μὴ ἀποστῇς ἀπ᾿ ἐμοῦ· 23 πρόσχες εἰς τὴν βοήθειάν μου, Κύριε τῆς σωτηρίας μου.

Απάντηση στον Πρωτοσύγκελο …

Του Ιωάννου Ρίζου

Ο πρωτοσύγκελος της Μητροπόλεως  Φλωρίνης κ. Νικηφόρος Μανάδης, δημοσίευσε  σε τοπικό site, ένα κείμενο που έγραψε το  1992  εναντίον  του παπισμού, για να μας αποδείξει  ότι δεν είναι φιλοπαπικός και οικουμενιστής.  Δεν ξέρω σε τι διαφέρει η προσπάθεια του, από την προσπάθεια κάποιου  που συλλαμβάνεται για κάποια παρανομία  και επιδεικνύει στους αστυνομικούς σαν απόδειξη  της τιμιότητας του φωτογραφίες από την εποχή που ήταν πρόσκοπος.

Μας έδειξε ο πρωτοσύγκελος  ποιος πιθανόν  να ήταν  τότε, κι όχι βέβαια το ποιός είναι τώρα.

Και λέω ποιός πιθανόν να ήταν  τότε, γιατί τότε, ζώντος του μακαριστού επισκόπου  Αυγουστίνου Καντιώτου, ποιός  από αυτούς  που τώρα αλωνίζουν στις ενορίες, θα τολμούσε να παρεκκλίνει  της Πίστεως  με τις αιρετικές κουρελολογίες  του;

Τώρα όμως που έφυγε ο αληθινός τσοπάνος , τα τότε τσοπανόπουλα όχι μόνο παράτησαν την ποίμνη στις αρρώστειες και  στην χλαπάτσα, αλλά άνοιξαν οι ίδιοι τις αυλόπορτες να μπούν οι αρκούδες και  οι λύκοι.

 Σημασία λοιπόν έχει τι είστε τώρα π. Νικηφόρε, κι όχι τι είσασταν το 1821.

Τι είστε λοιπόν τώρα;

Τόσα χρόνια δεν θέλαμε να πιστέψουμε ότι είστε αυτοί που υποψιαζόμασταν. Μετά όμως τις σφραγίδες, τις υπογραφές και την βιασύνη σας να εξορίσετε την αδελφότητα της Μονής της Αγίας

Αγιορείτες Μεγίστης Λαύρας: «Ο πατρ. Βαρθολομαίος είναι «άγιος», εμείς δέν τόν φθάνουμε ούτε στό μικρό του δακτυλάκι»!!!

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΔΙΑ  ΚΑΙ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ

ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΕΣ ΛΑΥΡΙΩΤΕΣ

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ΕΠΟΜΕΝΟΥΣ ΤΩΝ ΤΥΜΠΑΝΙΑΙΩΝ ΛΑΥΡΙΩΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΕΠΙ

ΑΙΡΕΤΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΒΕΚΚΟΥ

         «Ἐκεῖνος πού διώκεται ἀπό αὐτούς πού φαίνεται ὅτι εἶναι ὁμόπιστοι, λόγω τῆς ὑγιοῦς πίστεως, θά ἔχη μεγαλύτερον στέφανον ἀπό αὐτόν πού μαρτυρεῖ ἀπό εἰδωλολάτρη» (Ἅγ. Ἰωσήφ, Πατρ. Κων/λεως)

       Ἐν πρώτοις, εὐχαριστοῦμεν τόν Κύριόν μας Ἰησοῦν Χριστόν, πού μᾶς ἀξιώνει νά ὁμολογοῦμεν τήν πίστην μας ἐνώπιον τῶν ἀνθρώπων καί μάλιστα νά διωκόμαστε καί νά ἐξοριζόμαστε δι’ αὐτήν. Καί γι’ αὐτό, εὐχαριστοῦμε καί τούς Λαυριῶτες πατέρες πού, παρά τοῦ ὅτι ἀποδεικνύουν ἑαυτούς ἀρνητές τοῦ Χριστοῦ καί ἀλλότριους Αὐτοῦ, μέ τόν διωγμό πού κινοῦν ἐναντίον μας, μᾶς καθιστοῦν, ἄν καί ἀνάξιοι καί ἁμαρτωλοί, ὁμολογητές.

     Πολλοί θά θεωρήσουν αὐτήν τήν ἐπιστολή σκληρή καί ἀκραία. Καί ὅμως, ἐγράφη ἐν ἀληθείᾳ καί ἀγάπη, διότι ὅταν ἡ ἀρρώστια εἶναι σέ τελικό στάδιο τότε τό νυστέρι πρέπει νά εἰσχωρήσει μέχρι τό κόκκαλο μήπως καί ἐπέλθει ἡ ἐπιθυμητή ἴασις. Ἄν καί νομίζω πώς οἱ ἀγαπητοί, κατά τ’ ἄλλα, Λαυριῶτες πατέρες, ἤδη ἐνεκρώθηκαν ὡς πρός τήν πίστιν καί «εὐκοπώτερόν ἐστι κάμηλον διὰ τρυμαλιᾶς ραφίδος εἰσελθεῖν ἢ Λαυριώτην εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ εἰσελθεῖν», (πρβ Μάρκ. Ι, 25). Ἀλλά ποιός ξέρει, γίνονται καί σήμερα θαύματα.

      Οἱ πατέρες τῆς Ἱ.Μ.Μ. Λαύρας ξεπέρασαν κάθε μέτρο, λαμβάνοντας θέση διωκτῶν ἔναντι στούς πατέρες πού ἀγωνίζονται γιά τήν πατροπαράδοτη ἀποστολική μας πίστη καί μέ αὐτόν τόν τρόπο ἔγιναν ἀρνητές τῆς Ὀρθοδοξίας καί προδότες τοῦ Χριστοῦ.

       Ὑποστηρίζουν, ἀνοικτά πλέον, πώς ὁ πατριάρχης Βαρθολομαῖος εἶναι «ἅγιος» ἄνθρωπος, πώς ἐμεῖς δέν μποροῦμε νά τόν φθάσουμε οὔτε στό μικρό του δακτυλάκι, πώς ὅποιος εἶναι ἀντίθετος μέ αὐτόν καί μέ αὐτά πού κάνει ὑπακούει τόν σατανά καί εἶναι ἐκτός Ἐκκλησίας καί σωτηρίας!!!

      Δέν διαβάσατε ποτέ, ταλαίπωροι Λαυριῶται, πώς «ὁ φθείρων τὴν πίστιν ἐν τῇ κακῇ διδασκαλίᾳ, ρυπαρὸς γενόμενος εἰς πῦρ ἄσβεστον χωρήσει ὁμοίως καὶ ὁ ἀκούων αὐτοῦ;» (Ἅγιος Ἰγνάτιος Θεοφόρος, P.G, 5,657)

   Δέν καταλαβαίνετε πώς ἀθετεῖτε τήν παράδοση τῶν Ἀποστόλων

Προσπάθησε να ευαρεστείς στον Θεό σε όλα

Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης

   Προσπάθησε να ευαρεστείς στον Θεό σε όλα και πάντοτε και να σκέπτεσαι τη σωτηρία της ψυχής σου από την αμαρτία και το διάβολο και την υιοθεσία της από τον Θεό.

Όταν σηκώνεσαι από το κρεβάτι: κάνε το σημείο του σταυρού και λέγε: «Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος». Επίσης: «Καταξίωσον, Κύριε, εν τη ημέρα ταύτη αναμαρτήτους φυλαχθήναι ημάς· και, δίδαξόν με του ποιείν το θέλημά σου».
Όταν πλένεσαι, είτε στο σπίτι σου είτε στα λουτρά, λέγε: «Ραντιείς με υσσώπω και καθαρισθήσομαι· πλυνείς με και υπέρ χιόνα λευκανθήσομαι».
Όταν ντύνεσαι, σκέψου την καθαρότητα της καρδιάς και ζήτησε από τον Θεό καθαρή καρδιά: «Καρδίαν καθαράν κτίσον εν εμοί ο Θεός». Καί: «Πνεύμα ευθές εγκαίνισον εν τοις εγκάτοις μου».
Όταν βγάζεις τα παλιά ρούχα και τα παρατάς με περιφρόνηση, θυμήσου με μεγαλύτερη περιφρόνηση την παραίτηση του παλαιού, του αμαρτωλού, του εμπαθούς, του σαρκικού ανθρώπου.

Όταν γεύεσαι τη γλυκύτητα του ψωμιού, θυμήσου τον αληθινό Άρτο, ο οποίος δίνει στην ψυχή την αιώνια ζωή, το Σώμα και το Αίμα του Χριστού, και να αισθάνεσαι πείνα γι᾽ αυτόν τον Άρτο -δηλαδή, να επιθυμείς να κοινωνείς απ᾽ Αυτόν συχνότερα. Πίνοντας νερό, τσάι, γλυκό κρασί ή άλλο ποτό, θυμήσου το αληθινό ποτό, το οποίο σβήνει τη δίψα της ψυχής που φλέγεται από τα πάθη- το πανάχραντο και ζωοποιό Αίμα του Σωτήρος.
Όταν αναπαύεσαι την ημέρα, θυμήσου την αιώνια ανάπαυση, την ετοιμασμένη για εκείνους οι οποίοι αγωνίζονται και παλεύουν κατά

Τι είναι "Οικουμενισμός"; Τί σημαίνει αποτείχιση; Πότε επιτρέπεται η αποτείχιση; Ποιοί άγιοι προχώρησαν σε αποτείχιση (εφαρμόζοντας τον ΙΕ΄ Κανόνα της Πρωτοδευτέρας Συνόδου);

 Τι είναι "Οικουμενισμός"; Τί σημαίνει αποτείχιση; Πότε επιτρέπεται η αποτείχιση; Ποιοί άγιοι προχώρησαν σε αποτείχιση (εφαρμόζοντας τον ΙΕ΄ Κανόνα της Πρωτοδευτέρας Συνόδου);

το παρακάτω φυλλάδιο δημιούργησε η ομάδα 

       

Περιέχει πολλά ενδιαφέροντα ερωτήματα και απαντήσεις όπως:

• Είμαστε σε καιρό αιρέσεως;
• Τι είναι "Οικουμενισμός";
• Τί σημαίνει αποτείχιση;
• Πότε επιτρέπεται η αποτείχιση;
• Ποιοί Άγιοι δίδαξαν την απομάκρυνση από τους αιρετικούς (πριν αυτοί καταδικαστούν από Σύνοδο);
• Ποιοί άγιοι προχώρησαν σε αποτείχιση (εφαρμόζοντας τον ΙΕ΄ Κανόνα της Πρωτοδευτέρας Συνόδου)
• Ποιά η στάση του (πιστού) λαού;

Πραγματικά αξίζει να το διαβάσετε και να το προωθήσετε.

Ομάδα Εκπαιδευτικών "Ο Παιδαγωγός"

ΠΡΟΣ

 ΤΟΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΛΑΟ

   

1.Eκκλησία και αίρεση

Εκκλησία, κατά τον Άγιο Ιουστίνο Πόποβιτς, είναι ο Θεάνθρωπος Χριστός παρατεινόμενος εις τους αιώνας. Κεφαλή του Σώματός Της είναι ο Κύριος Ιησούς Χριστός. Κάθε χριστιανός δια του Αγίου Βαπτίσματος γίνεται μέλος της Εκκλησίας. Δια της Θείας Ευχαριστίας, γίνεται ένα σώμα με τον Χριστό και κοινωνεί με την άκτιστη Θεία Χάρη. Ο χριστιανός δια των Αγίων Μυστηρίων και των αρετών, κατά το μέτρο της πίστεώς του και της εν Χριστώ ζωής του εντός της Εκκλησίας καθαρίζεται, φωτίζεται, θεώνεται λόγω της ενανθρώπησης του Θεού Λόγου.

Αίρεση, κατά τον Όσιο Ιερώνυμο, είναι μια πλανεμένη αναζήτηση της αλήθειας, αμάρτημα του πνεύματος, διαστροφή της πραγματικής διδασκαλίας της Εκκλησίας.

 Αιρετικός είναι ο ξένος προς τον Θεό*. Για τον όσιο, ο αιρετικός δεν είναι μόνο παίγνιο του διαβόλου και των αντιθέτων

«Γέροντα Γρηγόριε. Τα έχετε "κάνει πλακάκια" με τους Οικουμενιστές»!

Ανοικτή επιστολή προς τον καθηγούμενο της Ι. Μ. Δοχειαρίου γέροντα Γρηγόριο

Απάντηση στο άρθρο του "Τα μπουνίδια"

Τοῦ Σπυρίδωνα Ζορμπαλά

     Σεβαστέ Γέροντα,

Δεν μπόρεσα να βρω κάποιο e-mail της μονής σας για να στείλω την εν λόγω άποψή μου, αλλά πιστεύω ότι με κάποιον τρόπο θα φτάσει σε εσάς για αυτό και την στέλνω με την μορφή της ανοικτής επιστολής. Εξάλλου τα δημόσια άρθρα συνεπάγονται και δημόσιο σχολιασμό.

Διάβασα με προσοχή το άρθρο σας με τίτλο «Τα μπουνίδια» και θα μου επιτρέψετε να προβώ σε κάποιον σχολιασμό αυτού.

Στην αρχή αναφέρετε ότι η Σύνοδος του Κολυμπαρίου δεν έγινε αποδεκτή από  το Άγιον  Όρος.

Αυτή η άποψη είναι θολή και χρήζει πολλών ερμηνειών.

Για τις μονές του Αγίου Όρους η Σύνοδος του Κολυμπαρίου έγινε αποδεκτή και θα σας εξηγήσω με απλά λόγια το γιατί.

Φλωρίνης Θεόκλητος προς το Λαό: "Δεν έχετε κανένα δικαίωμα να ...ομιλήσετε"!!!

ΠΡΩΤΕΣ ΔΙΩΞΕΙΣ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΩΝ

ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΕΣΠΟΤΗ ΘΕΟΚΛΗΤΟ ΤΟ 2005!

Ὁ λόγος;   ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ...ΠΗΓΑΝ ΣΤΗΝ ΥΠΟΔΟΧΗ ΤΟΥ ΠΑΤΡ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ!!!

ΔΥΝΑΜΙΚΗ (καὶ τότε) Η ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΩΝ ΔΙΩΚΟΜΕΝΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΛΑΟ!

      Τοὺς κανόνες τῆς Ἐκκλησίας και τοὺς νόμους τῆς πολιτειας τοὺς χρησιμοποιεῖ ὁ δεσπότης Θεόκλητος ὅπου και ὅπως τὸν βολεύει.
   Στὶς πρόσφατες διώξεις τῶν ἱερομονάχων, ἐπικαλεῖται νόμους, ἀλλὰ λέει τὰ ἀντίθετα ἀπὸ ἐκείνα ποὺ ἔλεγε στὸ π. Μελέτιο.
     Καλεῖ τὸν π. Ιγνάτιο και π. Παΐσιο ν᾽ ἀφήσουν τὸ Μοναστήρι και νὰ πᾶνε στὶς ἐνορίες τους, για νὰ τὸν μνημονεύουν!
     Στὴν Ἁγία Σκέπη το 2005, ἔλεγε ὅτι οἱ ἱερομόναχοι εἶναι γιὰ τὰ μοναστήρια και ὄχι για τοὺς ναούς τῶν πόλεων καὶ ὅτι προσωρινὰ και παράνομα ὁ σεβάσμιος ἀγωνιστὴς ἱεράρχης π. Αὐγουστῖνος Καντιώτης ἔβαλε τον π. Μελέτιο προϊστάμενο τοῦ ναοῦ τῆς Ἁγίας Σκέπης και τὸν κατεῖχε 10 χρόνια!!!

     Ἡ δυναμική διαμαρτυρία τῶν πιστῶν τῆς Ἁγίας Σκέπης, γιὰ τὴν ὑπεράσπιση τοῦ ἀρχιμανδρίτη π. Μελετίου Βαδραχάνη, προϊσταμένου τοῦ ναοῦ, ἔγινε αἰτία νὰ φοβηθῆ ὁ δεσπότης καὶ νὰ μὴ προχωρήση στὸν διωγμό τῶν ὑπολοίπων ἱερομονάχων ποὺ δὲν θέλαν να πάη ο πατριάρχης στη Φλώρινα.

   Τόσο μεγαλη ἦταν ἡ ἔνταση τῶν διαμαρτυριῶν, ποὺ ὁ δεσπότης έχασε τὴν ψυχραιμία του και ἀπειλοῦσε μὲ τὸν εἰσαγγελέα τους πιστούς που διαμαρτύρονται, ἀκοῦστέ τον, στο βίντεο.

_____________________

    (Για την ἱστορία δημοσιεύουμε τὴν πρώτη αὐτὴ δυναμική διαμαρτυρία τῶν πιστῶν τῆς Πτολεμαϊδας, γιὰ νὰ τὴν συγκρίνουν μὲ τὴν πρόσφατη τοῦ 2017 και νὰ καταλάβουν οἱ ἐχθροὶ τῆς πίστεως ὅτι ὁ πιστός λαό της μητροπόλεως Φλωρίνης δὲν ἀστιεύεται καὶ δὲν ἀκολουθεῖ τὸν δεσπότη Θεόκλητο στὸν βούρκο τοῦ οἰκουμενισμοῦ και τῆς πανθρησκείας.

   Τὰ Ὀρθόδοξα κάστρα ποὺ ὑψωσε ὁ Μητροπολίτης Αὐγουστινος στὴν Φλώρινα δὲν παραδίδονται κ. Βαρθολομαῖο και ἂς ἔχεις ὅλους τοὺς δεσποτάδες δούλους σου!
     Ὁ π. Θεόκλητος με τὴν συμπεριφορά του ἀπέδειξε ὅτι δὲν ἦταν ποτέ τοῦ πατρός Αὐγουστίνου και δὲν ἦταν ἐπιλογή του Γέροντος για νὰ γίνη δεσπότης. Μόνος του το θέλησε και κάποιοι ποὺ τοὺς βόλευε τον βοήθησαν. Αὐτὸ μποροῦν νὰ τὸ ἐπιβεβαιώσουν δύο κάτοικοι τῆς Πτολεμαϊδας:
   Ο Γεώργιος Ασανάκης, ο Σωκράτης Βασιλειάδης και ἕνας ἱερέας, κάτοικοι Πτολεμαϊδος και οι τρείς, πήγαν στη Φλώρινα, στο σπίτι που έμενε ο Γέροντας, μετά την παραίτησίν του, για να πάρουν την ευχή του. Ήταν η ημέρα που εξελέγη ο π. Θεόκλητος Μητροπολίτης Φλωρίνης.
     Ο Σωκράτης Βασιλειάδης λέει στον π. Αυγουστίνο: Γέροντα, να χαιρόμαστε τον καινούργιο μας δεσπότη.
    Και ο π. Αυγουστίνος· Σούφρωσε τα χείλη του, κίνησε απαισιόδοξα το δεξί του χέρι, και έβγαλε έναν αναστεναγμό λέγοντας κάτι για το Μοναστήρι του Αγίου Αυγουστίνου.

Πηγή