Στην Ι. Μ. Δημητριάδος αναδίδεται δυσάρεστη μυρουδιά. Αλλά και διώξεις;

 «Εσχάτως διώκονται, κατασυκοφαντούνται και απειλούνται 19χρονοι φοιτητές της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ που τόλμησαν να αντιτεθούν στο πνεύμα του Μητροπολίτου, ορθώνοντας ορθόδοξη φωνή».

Κοσμίδης Ελευθέριος, φυσικός

Η καρδιά μας χτυπάει στο Βόλο, στην Ιερά Μητρόπολη Δημητριάδος και Αλμυρού. Από την εποχή του μακαριστού Χριστοδούλου τέθηκαν οι βάσεις και λιθαράκι-λιθαράκι οικοδομείται εκεί η Ορθοδοξία, όπως πρέπει να είναι. Ανοιχτή, ευέλικτη, χωρίς απολογητικό χαρακτήρα, με τα θεολογικά ζητήματα να επαναδιατυπώνονται με σχήματα και εκφράσεις, ώστε να δίδεται η εντύπωση στον απλό πιστό πως η Ορθοδοξία, η Ορθόδοξη Θεολογία έχει να αντιμετωπίσει σύγχρονα προβλήματα, καινοφανή, που δεν απασχόλησαν τους Αγίους πατέρες της εκκλησίας μας, ή αν τους απασχόλησαν εκείνες οι θέσεις τους, είναι ξεπερασμένες.
          Μεθοδικά, συστηματικά, από τις μικρές τάξεις των κατηχητικών με δικά της αναγνωστικά, και διδακτικά εγχειρίδια, η Ι.Μ.Δ. γεννά μέσα στην κοινωνία της Μαγνησίας, ένα κράτος εν κράτει, με πολίτες πιο καλλιεργημένους στην αποδοχή του άλλου, της διαφορετικότητας, της σύγκλισης, του συγκερασμού, με τα θρησκευτικά να γίνουν πιο πολύ μάθημα κοινωνιολογίας-θρησκειολογίας. Αναδίνεται έτσι μια δυσάρεστη μυρουδιά, σαν η Ορθοδοξία να έχει χαλάσει, σαν έχει ημερομηνία λήξεως, σαν να πρέπει να πεταχτεί και στη θέση της να αγοραστεί μια άλλη ορθοδοξία.

          Αν τα κατηχητόπουλα του μακαριστού Χριστοδούλου είναι 40άρηδες και ιερείς μάλιστα στελέχη της Ι.Μ.Δ., πρωτεργάτες και φορείς της άλλης ορθοδοξίας, η Βολιώτικη κοινωνία έχει αντίστοιχα 40άρηδες και 40άρες πιστούς, οικογενειάρχες, καθώς και νήπια, παιδιά, εφήβους μέχρι και ήδη πτυχιούχους που εκολλάφθηκαν κυριολεκτικώς μέσα στην κλωσσομηχανή της.

          Αυτή η τραγική αλήθεια έχει διπλή ανάγνωση:

      ως αλήθεια είναι μια καλά οργανωμένη λειτουργία, μια αξιοζήλευτη εργασία, που ενσωματώνει την λύση για την έξοδο από την κρίση όλης της χώρας, όπως την διατύπωσε ο Δ. Νατσιός: να αλλάξουμε τα σχολεία, να αλλάξουμε την παιδεία και σε 10 – 20 χρόνια θα έχουμε τα Ορθόδοξα Ελληνόπουλα που θα μας βγάλουν από την κρίση,

     ως τραγική  όμως, απώλεσε τον οδοδείκτη της αμωμήτου πίστεως, βαδίζει στερρώς την οδόν της απωλείας, και οδηγεί στη αίρεση.

    Η Ι.Μ.Δ. οδηγεί τον πιστό λαό του Θεού στην αίρεση της ΜΕΤΑ – πατερικής Θεολογίας. Η αλλοτρίωση αυτή έγινε τόσο συστηματικώς, που το καράβι των ψυχών της Μητροπόλεως θα βυθιστεί αύτανδρο, ως νέος Τιτανικός που ευθυδρομεί προς το παγόβουνο του ολέθρου, μη γένοιτο.

Η εισήγηση του Μητροπολίτου Δημητριάδος και οι απαντήσεις εκ της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς καταδεικνύουν με σαφήνεια το τεράστιο πρόβλημα:

ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΕΙΣΗΓΗΣΕΩΣ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΜΗΤΡ.ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΣ ΚΑΙ ΑΛΜΥΡΟΥ κ. ΙΓΝΑΤΙΟΥ ΣΤΗΝ ΠΑΠΙΚΗ ΗΜΕΡΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗΝ Β΄ ΒΑΤΙΚΑΝΕΙΟ ΣΥΝΟΔΟ

               «… Ἀπό τήν τοποθέτηση αὐτή τοῦ Σεβ. κ.Ιγνατίου γιά μία ἀκόμη φορά ἡ ἀμετανοησία καί ἡ ἑωσφορική ἐπιμονή του στήν αἵρεση τῆς πατρομαχίας, στό καινοφανές αἱρετικό δόγμα τῆς μεταπατερικῆς καί νεοπατερικῆς αἱρέσεως, πού πρῶτος ὁ ἴδιος μέσω τῆς ΑΘΠ εἰσήγαγε στόν ἑλληνικό χῶρο…» π. Άγγελος Αγγελακόπουλος

      Εσχάτως διώκονται, κατασυκοφαντούνται και απειλούνται 19χρονοι φοιτητές της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ που τόλμησαν να αντιτεθούν στο πνεύμα του Μητροπολίτου, ορθώνοντας ορθόδοξη φωνή. Πατέρες της Ι.Μ.Δ. που υποδέχονται και φιλοξενούν υποδειγματικά όλους τους επισκέπτες και συνέδρους της μετα-πατερικής τους φάμπρικας, ασφυκτιούν, εξανίστανται και ξεσπούν κατά της Ορθοδοξίας, στα πρόσωπα 19χρονων φοιτητών.

          Η πρακτική της Ι.Μ.Δ. είναι γνωστή: «…Ὁ Σεβ. κ. Ἰγνάτιος ἀναφέρθηκε καί σέ ὅσους, ἀκολουθώντας τήν Ὀρθόδοξη δογματική, θεολογική καί ἁγιοπατερική παράδοση τῆς Ἐκκλησίας μας, χαρακτηρίζουν τόν παπισμό ὡς αἵρεση καί ἀνήκουν στήν ἀντιοικουμενιστική γραμμή, χαρακτηρίζοντάς τους ὡς ψυχοπαθεῖς, ἀκραίους, φανατικούς καί φονταμενταλιστές. Εἶπε συγκεκριμένως ὅτι «πίσω ἀπό τέτοιες συμπεριφορές ὑπάρχουν ψυχικά τραύματα, πού ἴσως τά ξέρει μόνο αὐτός, πού φτάνει σέ ἀκραῖες ἐκδηλώσεις, καί ὁ Θεός». Ὁ Σεβ. κ. Ἰγνάτιος, μή μπορώντας νά ἀντιμετωπίσει τούς ἀντιφρονοῦντας μέ ἐπιστημονικά καί θεολογικά ἐπιχειρήματα, καταφεύγει στήν γνωστή τακτική τῶν οἰκουμενιστῶν τῆς σπιλώσεως διά τῆς συκοφαντίας προσώπων…» π. Άγγελος Αγγελακόπουλος

           … Η καρδιά μας χτυπάει στο Βόλο, στην Ιερά Μητρόπολη Δημητριάδος και Αλμυρού, τα βλέμματα μας και η προσοχή μας είναι στραμμένα εκεί. 

       Καλή φώτιση.

Πηγή: "Κατάνυξις"

ANAΓKH ΠAPPHΣIAΣ

του Λόγω Παρρησίας "Αφορισθέντος" Ομολογητού 

Θεολόγου Νικολάου ᾿Ιω. Σωτηροπούλου

Tὴν 7η Ἰανουαρίου ἡ Ἐκκλησία ἑορταζει τὸν προφήτη καὶ πρόδρομο καὶ βαπτιστὴ Ἰωάννη. Oἱ τρεῖς τίτλοι του δείχνουν τὴ μεγαλωσύνη του. Ὁ ἀρχάγγελος Γαβριὴλ προεῖπε τὴ μεγαλωσύνη του στὸν πατέρα του Zαχαρία: «Ἔσται μέγας ἐνώπιον τοῦ Kυρίου» (Λουκ. α΄ 15).

Πολλοὶ εἶνε μεγάλοι ἐνώπιον τοῦ κόσμου. Ἀλλʼ ἐνώπιον τοῦ Kυρίου πόσοι εἶνε μεγάλοι; Mέγας ὠνομάσθηκε καὶ ἕνας Ἡρώδης, ἀλλʼ ἦταν θηριώδης, ἀλήστου μνήμης ἐγκληματίας. Πραγματικῶς μέγας ὑπῆρξεν ὁ Ἰωάννης, διότι τὴ μεγαλωσύνη του προκήρυξε καὶ διακήρυξε διὰ τοῦ ἀρχαγγέλου ὁ οὐρανός. Kαὶ ὅταν ὁ Ἰωάννης ἐξετέλεσε τὴν ἀποστολή του ὡς προφήτης καὶ πρόδρομος καὶ βαπτιστής, καὶ ἡ κακοήθεια τῶν ἀνθρώπων τὸν ἔκλεισε στὴ φυλακὴ καὶ φαινόταν ἐξουθενωμένος, ὁ Xριστός, ὁ ἐνανθρωπήσας Θεός, ὁ ὁποῖος γνωρίζει ἀκριβῶς τὴν ἀπαξία καὶ τὴν ἀξία καθενός, ἔπλεξε τὸ ἐγκώμιο τοῦ Ἰωάννου καὶ ἐκτὸς ἄλλων ἐγκωμιαστικῶν λόγων εἶπε καὶ τοῦτον: «Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, οὐκ ἐγήγερται ἐν γεννητοῖς γυναικῶν μείζων Ἰωάν νου τοῦ βαπτιστοῦ» (Mατθ. ια΄ 11). Ἀλήθεια σᾶς λέγω, γυναῖκα δὲν γέν νησε ἄνδρα μεγαλύτερο ἀπὸ τὸν Ἰωάννη τὸν βαπτιστή. Mέχρι τὴν ἐποχὴ τοῦ Xριστοῦ ὁ μεγαλύτερος ἀπὸ τοὺς ἄνδρες εἶνε ὁ Ἰωάννης.

Ὁ Ἰωάννης εἶνε μέγας, ὁ μεγαλύτερος μέχρι τὴν ἐποχὴ τοῦ Xριστοῦ, γιὰ πολλοὺς λόγους. Ἀπὸ τοὺς πολλοὺς δὲ λόγους ἀναφέρουμε ἐδῶ ἕνα, τὴν παρρησία του. Ἀπὸ τὶς πολλὲς καὶ μεγάλες ἀρετές του ἐπιλέγουμε τὴν παρρησία, διότι αὐτὴ ζητεῖται περισσότερο στὴν ἐποχή μας, ἰδίως ἀπὸ ἐκ προσώπους τῆς Ἐκκλησίας, καὶ αὐτὴ σπανίζει περισσότερο, καὶ γιʼ αὐτὸ πολλὲς μάχες τῆς Ἐκκλησίας χάνονται. Xάνονται ἢ μὲ τὴν ἔν νοια, ὅτι δὲν δίνονται, ἢ μὲ τὴν ἔννοια, ὅτι δίνονται ἀτόνως καὶ ἀποτυγχάνουν.

Ἡ λέξι «παρρησία», ἀπὸ τὶς λέξεις «πᾶν» καὶ «ρῆμα», σημαίνει τὸ νὰ λέγῃ κανεὶς πᾶσαν τὴν ἀλήθειαν, ὁλόκληρη τὴν ἀλήθεια, ὄχι ἀκρωτηριασμένη, ὄχι μόνο τὸ εὐχάριστο μέρος τῆς ἀληθείας, ἀλλὰ καὶ τὸ πικρὸ καὶ δυσάρεστο, τὸ ὁποῖο δημιουργεῖ ἀντιδράσεις καὶ ἀπαιτεῖ θάρρος, τόλμη, ἡρωισμὸ γιὰ νὰ λεχθῇ. Oἱ δειλοὶ λέγουν μόνο τὰ εὐχάριστα, καὶ ἐπιμελῶς ἀποφεύγουν νὰ εἰποῦν τὰ δυσάρεστα, γιὰ νὰ μὴ ἔχουν συνέπειες. Oἱ θαρραλέοι λέγουν καὶ τὰ δυσάρεστα ἀψηφῶντες τὶς συνέπειες.

Ὁ προφήτης καὶ πρόδρομος καὶ βαπτιστὴς Ἰωάννης εἶχε παρρησία. Δὲν φοβόταν τίποτε. Kαὶ ἤλεγχε τὴν ἁμαρτία καὶ ἀνομία καὶ ἀσέ βεια πρὸς ὅλες τὶς κατευθύνσεις. Ἤλεγχε καὶ λαὸ καὶ ἄρχοντες. Kαὶ ἤλεγχε μὲ γλῶσσα αὐστηρή, διότι δὲν ὑπέφερε τὴν κακοήθεια, καὶ διότι ἤθελε νὰ συγκλονίσῃ καὶ νὰ φέρῃ ψυχὲς σὲ μετάνοια.

Ἀπὸ τὸ ἐλεγκτικὸ κήρυγμα τοῦ Ἰωάννου παραθέτουμε ἐδῶ, μεταφράζουμε καὶ σχολιάζουμε τρία χωρία τοῦ Mατθαίου καὶ ἕνα τοῦ Mάρκου. «Ἰδὼν πολλοὺς τῶν Φαρισαίων καὶ Σαδδουκαίων ἐρχομένους ἐπὶ τὸ βάπτισμα αὐτοῦ εἶπεν αὐτοῖς· Γεννήματα ἐχιδνῶν, τίς ὑπέδειξεν ὑμῖν φυγεῖν ἀπὸ τῆς μελλούσης ὀργῆς; Ποιήσατε οὖν καρπὸν ἄξιον τῆς μετανοίας» (Mατθ. γ΄ 7-8).

Ὅταν (ὁ Ἰωάννης) εἶδε πολλοὺς ἀπὸ τοὺς Φαρισαίους καὶ τοὺς Σαδδουκαίους νὰ ἔρχωνται γιὰ τὸ βάπτισμά του, εἶπε σ᾽ αὐτούς: Tέκνα γεννημένα ἀπὸ ὀχιές, ποιός σᾶς εἶπε ὅτι θὰ ξεφύγετε ἀπὸ τὴ μέλλουσα ὀργή; Kάνετε λοιπὸν ἔργα, ποὺ εἶνε καρπὸς μετανοίας.

Ἀπὸ τὸν Ἰουδαϊκὸ λαὸ οἱ Φαρισαῖοι ἦταν ἡ θρησκευτικὴ τάξι, ἡ ὁποία εἶχε καταντήσει τάξι ὑποκριτῶν, οἱ δὲ Σαδδουκαῖοι ἦταν ὑλισταί. Ἐν τούτοις καὶ οἱ μὲν καὶ οἱ δὲ πήγαιναν νὰ βαπτισθοῦν ἀπὸ τὸν Ἰωάννη τυπικῶς, ὄχι ἀπὸ πίστι καὶ συνείδησι τῆς ἁμαρτωλότητός των.

Γι᾽ αὐτὸ ὁ Ἰωάννης, σὲ ὑψηλοὺς βεβαίως τόνους, τοὺς ἤλεγξε μὲ γλῶσσα σκληρὴ καὶ ἁρμόζουσα. Tοὺς ὠνόμασε «γεννήματα ἐχιδνῶν», ὀχιές, φίδια φαρμακερά. Oἱ ὑποκριταὶ καὶ οἱ ὑλισταί, καίτοι ἔγιναν «καθʻ ὁμοίωσιν Θεοῦ», λόγῳ τῆς ὑποκρισίας καὶ τοῦ ὑλισμοῦ τους ἐξομοιώνονται μὲ τὰ ζῶα, γίνονται φίδια φαρμακερά. Kαὶ ἐπειδὴ ἔχουν τὴν ἰδέα, ὅτι δὲν θὰ τιμωρηθοῦν, ὁ Ἰωάννης τοὺς λέγει ὅτι τοὺς ξεγέλασε ὅποιος τοὺς εἶπε ὅτι θὰ ξεφύγουν ἀπὸ τὴν ὀργὴ τοῦ Θεοῦ. Kαὶ γιὰ νὰ ξεφύ γουν ἀπὸ τὴν ὀργή, τοὺς συνιστᾷ νὰ κάνουν ἔργα μετανοίας. Ἄλλος τρόπος σωτηρίας δὲν ὑπάρχει.

«Ἤδη δὲ καὶ ἡ ἀξίνη πρὸς τὴν ῥίζαν τῶν δένδρων κεῖται· πᾶν οὖν δένδρον μὴ ποιοῦν καρπὸν καλὸν ἐκκόπτεται καὶ εἰς πῦρ βάλλεται»(Mατθ. γ΄ 10). Ἤδη δὲ καὶ τὸ τσεκούρι εἶνε κοντὰ στὴ ρίζα τῶν δένδρων, καὶ κάθε δένδρο, ποὺ δὲν κάνει καρπὸ καλό, κόβεται σύρριζα καὶ ρίχνεται στὴ φωτιά.

Προηγουμένως ὁ Ἰωάννης ἐξωμοίωσε τοὺς ἀσεβεῖς Φαρισαίους καὶ Σαδδουκαίους μὲ ζῶα, ὀχιές. Tώρα τοὺς ἐξομοιώνει μὲ δένδρα ἄχρηστα, ποὺ δὲν παράγουν καλοὺς καρπούς, καὶ τὸ τσεκούρι τὰ κόβει σύρριζα, καὶ γίνονται καύσιμη ὕλη. Tοῦτο σημαίνει ὅτι ἄνθρωποι χωρὶς μετάνοια καὶ ἔργα μετανοίας καταλήγουν στὴν κόλασι, ἡ ὁποία ἐδῶ συμβολίζεται μὲ πῦρ,φωτιά.

«Oὗ τὸ πτύον ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ καὶ διακαθαριεῖ τὴν ἅλωνα αὐτοῦ, καὶ συνάξει τὸν σῖτον αὐτοῦ εἰς τὴν ἀποθήκην, τὸ δὲ ἄχυρον κατακαύσει πυρὶ ἀσβέστῳ» (Mατθ. γ΄ 12). Tὸ φτυάρι του εἶνε στὸ χέρι του, καὶ θὰ καθαρίσῃ τελείως τὸ ἁλῶνι του, καὶ θὰ συνάξῃ τὸ σιτάρι στὴν ἀποθήκη, τὸ δὲ ἄχυρο θὰ κατακαύσῃ μὲ φωτιά, ποὺ δὲν θὰ σβήσῃ ποτέ.

Ἐδῶ τοὺς ἀσεβεῖς, οἱ ὁποῖοι εἶνε ἐπιπόλαιοι καὶ δὲν παίρνουν στὰ σοβαρὰ τὰ ὕψιστα ζητήματα τῆς πίστεως καὶ τῆς ζωῆς, ὁ Ἰωάννης ἐξομοιώνει μὲ ἄχυρο ἐνἀντι θέσει πρὸς τοὺς εὐσεβεῖς, τοὺς ὁποίους ἐξομοιώνει μὲ σιτάρι. Ὁ Xριστὸς ἔχει φτυάρι, τὸ κρατεῖ στὸ χέρι του, καὶ μʻ αὐτὸ θὰ καθαρίσῃ τελείως τὸ ἁλῶνι του, λιχνίζοντας καὶ διαχωρίζοντας τὸ σιτάρι ἀπὸ τὸ ἄχυρο.

Kαὶ τὸ μὲν σιτάρι θὰ βάλῃ στὴν ἀποθήκη, τὸ δὲ ἄχυρο θὰ ρίψῃ σὲ φωτιά, ποὺ δὲν θὰ σβήσῃ ποτέ. Tὸ φτυάρι εἶνε ἡ κρίσι τοῦ Xριστοῦ, τοῦ μεγάλου Kριτοῦ. Tὸ ἁλῶνι εἶνε ὁ κόσμος. Kατὰ τὴ δευ τέρα δὲ παρουσία καὶ παγκοσμία κρίσι ὁ Xριστὸς θὰ διαχωρίσῃ τελικῶς καὶ τελείως τὸ σιτάρι ἀπὸ τὸ ἄχυρο, τοὺς καλοὺς ἀπὸ τοὺς κακούς. Kαὶ ἡ ἀποθήκη, ὅπου θὰ συναχθῇ τὸ σιτάρι, εἶνε ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν, ὅπου θὰ εἰσέλθουν οἱ καλοί. Ἡ δὲ ἄσβεστη φωτιά, ὅ που θὰ ριφθῇ τὸ ἄχυρο, εἶνε ἡ αἰωνία κόλασι, ἡ αἰωνία τιμωρία καὶ δυστυχία, στὴν ὁποία θὰ περιέλ θουν οἱ κακοί, οἱ μηδέποτε μετανοήσαντες. Oἱ φαῦλοι καὶ ἄπιστοι δὲν εἶνε δυνατὸ νὰ εἶνε αἰωνίως ἀσύδοτοι. Στὴν παροῦσα προσωρινὴ ζωὴ οἱ ἄνθρωποι δοκιμάζονται, γιὰ νὰ λάβῃ καθένας θέσι στὴν αἰωνία ζωὴ ἀναλόγως τῆς συμπεριφορᾶς καὶ διαγωγῆς του.

«Ἔλεγεν ὁ Ἰωάννης τῷ Ἡρώδῃ ὅτι οὐκ ἔξεστί σοι ἔχειν τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ σου» (Mάρκ. στ΄ 18). Ἔλεγεν ὁ Ἰωάννης στὸν Ἡρώδη: Δὲν σοῦ ἐπιτρέπεται νὰ ἔχῃς τὴ γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ σου. Ὁ βασιλεὺς Ἡρώδης ἔλαβε σὲ γάμο τὴ γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ του Φιλίππου, ἐνῷ ὁ ἀδελφός του ζοῦσε ἀκόμη. Kαὶ μὲ τὴν ἀθεμιτογαμία ὁ Ἡρώδης περιέπεσε στὸ ἁμάρτημα τῆς μοιχείας. Ὡς βασιλεὺς δὲ ὁ Ἡρώδης κυβερνοῦσε αὐταρχικὰ καὶ μποροῦσε νὰ κόβῃ κεφάλια, χωρὶς νὰ δίνῃ λογαριασμὸ σὲ κανένα.

Ἀλλʼ ὁ Ἰωάννης, ὁ ὁποῖος ἀπὸ τὸ λαὸ ἤλεγξε τοὺς Φαρισαίους καὶ τοὺς Σαδδουκαίους, φοβήθηκε νὰ ἐλέγξῃ καὶ τὸν βασιλέα Ἡρώδη; Ὄχι, δὲν φοβήθηκε νὰ στρέψῃ τὸν ἔλεγχο καὶ πρὸς τὰ ἀνάκτορα. Ὅπως ἤλεγξε ἀνθρώπους τοῦ λαοῦ, ἔτσι ἤλεγξε καὶ τὸν βασιλέα. Kαὶ δὲν ἤλεγξε μία μόνο φορά, ἀλλὰ πολλὲς φορές, ὅπως δείχνει ὁ παρατατικὸς «ἔλεγε» στὴ φράσι «Ἔλεγεν ὁ Ἰωάννης τῷ Ἡρώδῃ».

Ὅποιος δὲ ἐλέγχει, μάλιστα ἰσχυροὺς τῆς γῆς, ὑφίσταται συνέπειες. Kαὶ ὁ προφήτης καὶ πρόδρομος καὶ βαπτιστὴς τοῦ Xριστοῦ Ἰωάννης γιὰ τὸν ἔλεγχο τοῦ Ἡρώδη καὶ τῆς Ἡρωδιάδος, ἡ ὁποία ἦταν χειρότερη ἀπὸ τὸν Ἡρώδη, ἐγκλείσθηκε στὴ φυλακὴ καὶ ἀποκεφαλίσθηκε.

Ἡ Ἐκκλησία τιμᾷ τὸν τίμιο Πρόδρομο. Ἀλλὰ τιμὴ ἁγίου σημαίνει μίμησι τοῦ ἁγίου. Kαὶ ἐρωτᾶται: Oἱ ἐκπρόσωποι τῆς Ἐκκλησίας μιμοῦνται τὸν ἅγιο Ἰωάννη;

Στὴν ἐποχή μας, ἐποχὴ τῆς ἀποστασίας καὶ προετοιμασίας, διὰ τῆς παγκοσμιοποιήσεως, πρὸς ἔλευσι τοῦ Ἀντιχρίστου, σὲ ὅλους τοὺς τομεῖς τῆς ζωῆς τῶν ἀνθρώπων συμβαίνουν πράγματα κατὰ τῆς πίστεως καὶ τῆς ἠθικῆς ἀδιανόητα σὲ ἄλλες ἐποχές. Ἀσέβειες, ἁμαρτήματα, ἀνομήματα, κραυγαλέες κοινωνικὲς καὶ ἄλλες ἀδικίες, βοῶντα σκάνδαλα πάσης φύσεως. Aἴτιοι δὲ τῶν σκανδάλων εἶνε προ πάντων πολιτικοὶ καὶ ἐκκλησιαστικοὶ ἡγέτες.

Oἱ μὲν καταποντίζουν τὴν Πατρίδα,οἱ δὲ ἐξουθενώνουν τὴν Ἐκκλησία, καὶ ὅλοι αὐτοὶ δημιουργοῦν ἀγανάκτησι καὶ ἀπογοήτευσι. Oἱ πονοῦντες δὲ γιὰ τὴν Πατρίδα καὶ τὴν Ἐκκλησία ἀπαιτοῦν νὰ ὑψωθοῦν ἐπαναστατικὲς φωνές, νὰ ἐλεγχθοῦν οἱ ἔνοχοι μὲ παρρησία. Ἀλλὰ ποῦ παρρησία; Ποῦ γλῶσσα Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου περὶ «γεννημάτων ἐχιδνῶν», «μελλούσης ὀργῆς», «πυρὸς ἀσβέστου» καὶ λοιπῶν; Πρῶτοι στὴν παρρησία ἔπρεπε νὰ εἶνε οἱ καλοὶ ἐκκλησιαστικοὶ ἡγέτες καὶ οἱ κήρυκες τοῦ Eὐαγγελίου. Δυστυχῶς ὅμως δὲν θέλουν νὰ δυσαρεστήσουν κακούς, καὶ νὰ συγκρουσθοῦν μὲ ἰσχυρούς, καὶ νὰ ὑποστοῦν συνέπειες. Kαίτοι δὲν πρόκειται νʼ ἀποκεφαλισθοῦν ὅπως ὁ Πρόδρομος, δειλιοῦν καὶ σιωποῦν.

Kαὶ ἔτσι οἱ ἀδίστακτοι τύποι, ὅπως πολιτικοὶ καὶ Oἰκουμενισταί, προχωροῦν στὸ ἔργο τῆς κατεδαφίσεως καὶ ἰσοπεδώσεως τῶν πάντων. Tί νὰ εἰποῦμε; Ὅσοι πιστεύουμε στὸ Xριστό, τοῦτο νὰ εἰποῦμε, ἢ μᾶλλον συνεχῶς νὰ λέγωμε ὡς ἔνθερμη προσευχή: Kύριε, λυπήσου τὴν Ἑλλάδα, τὴν καρδιὰ τῆς Ὀρθοδοξίας, καὶ σῶσε μας ἀπὸ τοὺς καταφρονητάς σου, τοὺς ὀλετῆρες πολιτικούς, οἱ ὁποῖοι ἐμφανίζονται ὡς σωτῆρες. Σῶσε μας ἐπίσης ἀπὸ τοὺς ἀναξίους ἀντιπροσώπους σου, ἰδίως τοὺς Oἰκουμενιστάς, οἱ ὁποῖοι συμμάχησαν μὲ τοὺς Nεοεποχῖτες καὶ καταπροδίδουν τὴν Πίστι σου. Ἀνάδειξε δέ, Kύριε, στὴν Ἐκκλησία σου ἄνδρες πεπαρρησιασμένους, ὅπως ὁ Πρόδρομός σου, γιὰ νὰ δίνουν μάχες κραταιὲς ὑπὲρ τοῦ ὀνόματός σου καὶ τῆς Πίστεώς σου. Ἀμήν

Σύναξις του αγίου ενδόξου Προφήτου, Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου

Σύναξις του αγίου ενδόξου Προφήτου, Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου

7 Ιανουαρίου

Από πολύ παλιά έχει καθορισθεί να εορτάζουμε κατά την επομένη ημέρα των Αγίων Θεοφανείων την Σύναξη του Προφήτου, Προδρόμου και Βαπτιστού , για το λόγο ότι αξιώθηκε να βαπτίσει τον Ιησού Χριστό. Ο Τίμιος Πρόδρομος υπήρξε ο Όρθρος που ανήγγειλε τον ερχομό της ημέρας του Κυρίου. Ο Όρθρος που προηγήθηκε της Ανατολής του Ηλίου της δικαιοσύνης. Έτσι τον ονομάζει ένας ύμνος των Θεοφανείων .

«Φωνή βοώντος εν τη ερήμω , ετοιμάσατε την οδόν του Κυρίου». Ομιλεί το στόμα του Ασκητού. Ο χαρισματικός άνθρωπος που αναδείχθηκε «μείζων εν γεννητοίς γυναικών». Ο Αγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος κηρύσσει προδρομικά μέσα στην έρημο το μήνυμα του Ευαγγελίου του Χριστού. Ξαναθυμίζει τα προφητικά λόγια του Ησαΐου ο Ευαγγελιστής Μάρκος, που βεβαίως αναφέρονται στον μεγάλο ερημίτη του Ιορδάνου. Ο Ιωάννης ο Πρόδρομος κηρύσσει, με πέντε βαρυσήμαντες λέξεις ό,τι θα διδάξει λίγο αργότερα ο Ιησούς: «Μετανοείτε, ήγγικε γαρ η βασιλεία των ουρανών».
Λίγες σε αριθμό οι λέξεις του, αλλά βαριές σε δύναμη μαρτυρίας. Ο άγγελος της ερήμου προετοιμάζει τον ερχομό του Κυρίου και κηρύσσει συνοπτικά τις διαστάσεις του λυτρωτικού του έργου. Το προδρομικό αυτό έργο του Ιωάννου καθαγιάζεται και επικυρώνεται από τον εν Τριάδι Θεό στο γεγονός της βαπτίσεως του Κυρίου.

 Ο Ιωάννης ο Βαπτιστής ήταν αναμφίβολα μια ασκητική φυσιογνωμία. «Είχε το ένδυμα αυτού από τριχών καμήλου και ζώνην δερματίνην περί την οσφύν αυτού, η δε τροφή αυτού ην ακρίδες και μέλι άγριον ». Αυτό σημαίνει πως ο Ιωάννης ήταν συγχρόνως και πρόδρομος, αλλά και υπόσχεση όλων των Αγίων Ασκητών της χριστιανικής ερήμου. Είναι πολύ χαρακτηριστικό ότι το βασικό έργο του Ιωάννου ήταν ν' αφυπνίσει τις συνειδήσεις των ακουόντων το κήρυγμά του και όχι να θωπεύσει τα αυτιά τους.

Το κήρυγμά του, κήρυγμα μετανοίας, σκόπευε στην συνειδητοποίηση και εξαγόρευση της ενοχής τους, των αμαρτιών τους. «Και εξεπορεύετο προς αυτόν πάσα η Ιουδαία χώρα και οι Ιεροσολυμίται, και εβαπτίζοντο πάντες εν τω Ιορδάνη ποταμώ υπ' αυτού εξομολογούμενοι τας αμαρτίας αυτών».

Η μαρτυρία, η φωνή του αγγέλου της ερήμου είναι η ίδια η φωνή της Εκκλησίας που βοηθά τον άνθρωπο να αναγνωρίσει στο πρόσωπο του Χριστού τον Μεσσία μέσα στην ξερή και άνυδρη έρημο του παρόντος κόσμου.

Η Εκκλησία μάς καλεί στη σημερινή εορτή να ακούσουμε την «φωνή βοώντος εν τη ερήμω ...» και να προετοιμάσουμε όλοι μας «την οδόν Κυρίου», για να εξανθίσει η έρημος που ζούμε και λέγεται σύγχρονη κοινωνία και ο καθένας μας να βιώσει το βαθύτερο και πολυδύναμο νόημά της με το « απελθείν εις ερημίαν των παθών του».

Όμως, την ημέρα αυτή εορτάζουμε και το γεγονός της μεταφοράς στην Κωνσταντινούπολη της τιμίας Χειρός του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου, που έγινε κατά τον ακόλουθο τρόπο:

Όταν ο Ευαγγελιστής Λουκάς μετέβη στην πόλη Σεβαστή στην οποία είχε ενταφιασθεί το τίμιο λείψανο του Προδρόμου, παρέλαβε από τον τάφο τη δεξιά χείρα του Αγίου Ιωάννου και την μετέφερε στην Αντιόχεια. Δια της δεξιάς χειρός του Προδρόμου γίνονταν στην Αντιόχεια πολλά θαύματα. Λέγεται μάλιστα ότι κατά την εορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού ο Επίσκοπος ανύψωνε και την τιμία Χείρα. Την ώρα της ανυψώσεως άλλοτε εκτεινόταν και άλλοτε συστελλόταν. Με την έκτασή της δήλωνε ευφορία καρπών, ενώ με την συστολή δήλωνε ανέχεια και φτώχεια. Για τον λόγο αυτό πολλοί αυτοκράτορες του Βυζαντίου επιθυμούσαν να την πάρουν και, κυρίως, οι Κωνσταντίνος και Ρωμανός, οι Πορφυρογέννητοι. Έτσι, λοιπόν, κατά την περίοδο που διετέλεσαν αυτοκράτορες αυτοί οι δύο, κάποιος διάκονος της Εκκλησίας των Αντιοχέων, Ιώβ ονομαζόμενος, ένα βράδυ που κατά την παράδοση οι Χριστιανοί τελούσαν την ακολουθία του Αγιασμού, άρπαξε την αγία χείρα του Προδρόμου και την μετέφερε στην Κωνσταντινούπολη. Εκεί ο φιλόχριστος αυτοκράτορας, αφού την ασπάσθηκε με πολύ σεβασμό, την τοποθέτησε στα βασιλικά ανάκτορα.

Η σύναξη των πιστών, σε ανάμνηση του γεγονότος της μετακομιδής της τιμίας Χειρός του προδρόμου στην Κωνσταντινούπολη, ετελείτο στην περιοχή του Φορακίου (ή Σφωρακίου ).

Συναξαριστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας, Επισκόπου Φαναρίου Αγαθαγγέλου, τ. Ιανουαρίου, σελ. 99-102.

Παραδείγματα απομάκρυνσης από αιρετικούς και ψευδοποιμένες. Ομιλία Καντιώτη

Η  ΑΓΙΑ  ΑΝΥΠΑΚΟΗ  ΚΑΙ  Η  ΚΑΚΗ  ΥΠΑΚΟΗ

ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ

ΤΗΣ ΠΑΝΑΡΕΣΕΩΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ

«Πότε  ὑπακούουμε
στὸν ἐπίσκοπο

Ὁμιλία  Αὐγουστίνου  Καντιώτη

Ὅσοι ἔχουν δισταγμοὺς γιὰ τὴν στάση μας ἀπέναντι στοὺς ἀνυπάκουους πρὸς τὴν Ἁγία Γραφὴ καὶ Ἱ. Παράδοση Ἐπισκόπους, γιὰ τὴν διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας ὅτι πρέπει νὰ ἀπομακρυνόμαστε ἀπὸ αὐτούς, δηλ. νὰ ἀποτειχιζόμαστε, ἂς ἀκούσουν αὐτὴν τὴν ὁμιλία τοῦ μακαριστοῦ καὶ ἀσυμβίβαστου Ἐπισκόπου Αὐγουστίνου Καντιώτη.

Ὁ «Καντιώτης», πρὶν ἀπὸ δεκαετίες, χωρὶς κἂν νὰ ἀναφέρεται στὸν Οἰκουμενισμὸ εἰδικά, ἀλλὰ σὲ μικρότερες παρεκτροπὲς «οἰκουμενιστικῆς» ὑφῆς ποὺ ἀπὸ τότε εἶχαν ἤδη ἀρχίσει νὰ ἐμφανίζονται, προσέτρεχε στὰ ἴδια παραδείγματα τῶν Ἁγίων, ποὺ καὶ σήμερα ἐπικαλούμαστε γιὰ τὴν Παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ· γιὰ νὰ διδάξει μὲ τὰ παραδείγματα αὐτὰ τοὺς πιστοὺς ὅτι δὲν εἴμαστε ὑποχρεωμένοι νὰ κάνουμε ὑπακοὴ καὶ νὰ ἐπικοινωνοῦμε μὲ Ἐπισκόπους ποὺ ἀθετοῦν τὸν Νόμο τοῦ Θεοῦ καὶ τὸ Δόγμα τῆς Ἐκκλησίας.

Κάποιοι ἀδελφοί μας, ποὺ ἔχουν παρεξηγήσει τὴν Ἀποτείχιση καὶ ἐπιμένουν νὰ διακρίνουν διαφορὲς μεταξὺ Ἀποτειχίσεως καὶ ἀπομακρύνσεως ἀπὸ αἱρετίζοντες Ἐπισκόπους. Γι' αὐτοὺς θὰ θέλαμε νὰ σημειώσουμε τὰ ἑξῆς:

1. Τὸ θέμα περὶ Ἀποτειχίσεως συζητεῖται. Ὁ π. Εὐθύμιος ἔχει γράψει πολλὲς μελέτες περὶ αὐτοῦ τοῦ θέματος, παρουσιάζοντας τὶς θέσεις τῶν Ἁγίων. Ζητᾶμε, ἀλλὰ κανεὶς μέχρι τώρα δὲν ἔχει παρουσιάσει (πέρα ἀπὸ σχόλια καὶ προσωπικὲς θέσεις) κείμενα Ἁγίων ποὺ νὰ διαφέρουν, ἀπὸ ἐκεῖνα ποὺ ὁ π. Εὐθύμιος παρουσιάζει.

2. Ἐκεῖνοι ποὺ κάνουν αὐτὴν τὴν διάκριση, γιατί δὲν προχωροῦν οἱ ἴδιοι σὲ αὐτὴ τὴν ἀπομάκρυνση (καὶ ὄχι ἀποτείχιση), σύμφωνα μὲ τοὺς ἰσχυρισμούς τους; Γιατί μόνο κρίνουν τὰ περὶ ἀποτειχίσεως, ἀλλὰ παραμένουν σὲ κοινωνία μὲ Ἐπισκόπους ποὺ ἔχουν χαρακτηρισθεῖ Οἰκουμενιστές; Γιατί δὲν ἀναλαμβάνουν πρωτοβουλία (ἀφοῦ ἡ δική μας δὲν καρποφορεῖ), ὥστε νὰ ἀπαιτήσουν –αὐτοὶ ποὺ ἐπικοινωνοῦν μὲ τοὺς Μητροπολίτες– τὴν κατάδειξη τῶν Οἰκουμενιστῶν;

3. Ἰσχυρίζονται (ἄλλοι), ὅτι οἱ Πατέρες δὲν ἀποτειχίζονταν ἀμέσως, ἀλλὰ μετὰ ἀπὸ κάποιο χρονικὸ διάστημα. Σύμφωνα, λοιπόν, μὲ αὐτούς, αὐτὴ τὴν τακτικὴ τήρησε καὶ ὁ π. Αὐγουστῖνος, ἐπειδὴ δὲν ἦταν ξεκάθαρο στὴν ἐποχή του, ποιές κακόδοξες θέσεις καὶ σὲ ποιό βαθμὸ τὶς ὑποστήριζαν οἱ Οἰκουμενιστές· ἀλλὰ ἐπίσης, ἐπειδὴ οἱ τότε συνθῆκες τοῦ ἐπέβαλαν νὰ ἐφαρμόσει κάποιο εἶδος Οἰκονομίας καὶ διάκρισης (μὴ ξεχνᾶμε τὰ μεταξὺ τῶν Παλαιοημερολογιτῶν σχίσματα, ἀντιπαλότητες, ἀλληλοκατηγορίες ἐπὶ αἱρέσει κ.λπ.). Στὰ θετικὰ τοῦ π. Αὐγουστίνου πάντως ἦταν, πὼς ἔκανε μιὰ πρώτη ἀποτείχιση ἀπὸ τὸν Ἀθηναγόρα, ἀλλὰ καὶ στὴ συνέχεια ἔδειξε μὲν διαλλακτικότητα, ἀσκοῦσε ὅμως πίεση στὸν Δημήτριο καὶ στὸν Βαρθολομαῖο.

Ἔχουν τὴν ἐντύπωση, ὅλοι αὐτοί, ὅτι ἂν τότε –μὲ τὰ ὀλίγα ὀλισθήματα τῶν Οἰκουμενιστῶν– ὁ «Καντιώτης» ἐφέρετο αὐστηρά, σήμερα θὰ ἐχαρίζετο στὸν Μεσσηνίας, στὸν Σύρου, στὸν Δημητριάδος, καὶ περισσότερο στὸν πατρ. Βαρθολομαῖο, τὸν Ζηζιούλα καὶ τὰ λοιπά «ἀστέρια» τοῦ Οἰκουμενιστικοῦ στερεώματος;

Ἡ ὁμιλία

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης: Αποδήμησε παραμονὲς τῶν Φώτων.

Ὄνειρον

Ἀλεξάνδρου Παπαδιαμάντη

ἀμίσθου ἱεροψάλτου

Σαν σήμερα εκοιμήθη ο κυρ Αλέξανδρος ο Παπαδιαμάντης με το τροπάριο της Θ Ωρας των Θεοφανείων στα χείλη: Την χείραν σου την αψαμένην..., αφού εκοινώνησε των Αχράντων Μυστηρίων. Ο αυτός και ο ίδιος άχρι τέλους! Ασφαλώς ο επικληθείς Πρόδρομος και Βαπτιστής θα ήταν κοντά στην κλίνη του αγίου των ελληνικών γραμμάτων, για να συνοδεύσει την σπάνια και τίμια ψυχή του. Η παρακάτω μυθοπλασία περιγράφει με φανταστικές συγκινητικές πινελιές τις έσχατες στιγμές της εξόδου του:

...«Τί θέλεις, Ἀλέξανδρε;» Ἀφυπνίσθησαν σχεδὸν ἔντρομοι καὶ αἱ ἄλλαι, ὁποὺ ἐλαγοκοιμῶντο εἰς τὴν διπλανὴν κάμαρην.

— «Ἡσυχάσατε!», εἶπε πραέως, «θὰ ψάλω τὸ Δοξαστικόν».

Εἶτα μὲ τρέμουσαν φωνήν, ὡς πτηνὸν ἀποδημητικὸν ἀπερχόμενον εἰς θερμοτέρους οὐρανούς, ἐμινύρισε τὸ πανηγυρικὸν ᾆσμα: «Τὴν χεῖρά σου τὴν ἀψαμένην τὴν ἀκήρατον κορυφὴν τοῦ Δεσπότου... ἔπαρον ὑπὲρ ἡμῶν πρὸς αὐτὸν Βαπτιστά»... Καὶ βλέπων ὅτι ὁ μέγιστος ἐν γεννητοῖς γυναικῶν τὸν ἐπεσκίαζεν ἤδη διὰ τῶν χειρῶν καὶ τῶν πτερύγων του, ἔκλινε πρὸς τὴν πλευρὰν τῆς καρδίας καὶ ἀπέπτη.

O γέρων της Σκιάθου σχεδιάζει τὸ τελευταῖο του διήγημα, λίγο προτοῦ ἀποδημήσει, παραμονὲς τῶν Φώτων.

Μίμησις Ant. Tab.

 

Ὁ Ἀλέξανδρος Παπαδιαμάντης, υἱὸς τοῦ ἱερέως Ἀδαμαντίου Ἐμμανουήλ, διηγηματογράφος καὶ ἱεροψάλτης, ὠνειρεύθη τὴν νύκτα τῆς 2ας πρὸς 3ην Ἰανουαρίου 1911, εἰς τὴν Σκίαθον, ὅτι εὑρίσκετο εἰς τὰς Ἀθήνας, ἔλαβε δὲ σημείωμα

Ο μητρ. Καστορίας Σεραφείμ για την διακωμώδηση του Μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας από το "ΣΥΡΙΖΑ"

Η βουλευτής κυρία Μαρί Αντωνίου, με τον
μητροπολίτη Καστορίας κ. Σεραφείμ

Του Κώστα Ζαφειρίου

 
Στο βίντεο που κάνει θραύση στο διαδίκτυο, ο ρασοφόρος -βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ (που συμμετέχει στο καρναβάλι του Αργους Ορεστικού) κρατάει στο χέρι του ένα ποτήρι που μοιάζει με δισκοπότηρο (δεν είναι) και καλεί μια γυναίκα που γελάει και του κάνει χειρονομίες, να... κοινωνήσει!
  Την ίδια στιγμή ο κόσμος που βρίσκεται γύρω από τη γυναίκα, γελάει όπως και ο βουλευτής-ρασοφόρος.Την προτρέπουν να κοινωνήσει...Εκείνη συνεχίζει να γελά... Και ευτυχώς δεν πλησίασε για να κοινωνήσει...Προφανώς την τελευταία στιγμή αντελήφθη τί παιζόταν...
  Με μια προσεκτικότερη ματιά, στο βίντεο, η γυναίκα που συμμετέχει στο απαράδεκτο σόου του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ είναι η βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας στην Καστοριά κυρία Μαρί Αντωνίου.
  Η βουλευτής όπως μαθαίνουμε είναι θρησκευόμενο άτομο. Μια άτυχη στιγμή για την εκπρόσωπο των Καστοριανών στο Κοινοβούλιο.

Πηγή: ierovima

Ἡ Δήλωση τοῦ Μητροπολίτη:

        «Θλίψη και αποτροπιασμό προκαλεί σε κάθε πολιτισμένο άνθρωπο η απολίτιστη, απαράδεκτη, βλάσφημη, προσβλητική και κακοήθης ενέργεια του Βουλευτού του ΣΥΡΙΖΑ κ. Ευάγγελου Διαμαντόπουλου σε καρναβαλική εκδήλωση στο Άργος Ορεστικό, ο οποίος επέλεξε να εκφράσει τις «πολιτικές» του θέσεις διακωμωδώντας την Ιερωσύνη και το μέγιστο Μυστήριο της Ορθοδόξου Εκκλησίας, το Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας και όλα αυτά εν μέσω της πλέον ιερής περιόδου της Εκκλησίας μας, το Άγιο Δωδεκαήμερο.

 (Τὸ Video ἐδῶ: http://trelogiannis.blogspot.gr/2014/01/blog-post_3085.html) .

   
      Αλήθεια, αυτό είναι το νέο ήθος που φέρουν πρόσωπα και κόμματα που φιλοδοξούν να κυβερνήσουν τη χώρα; Αλήθεια, δε γνωρίζει ο εν λόγω Βουλευτής ότι το μέτρο του πολιτισμού του καθενός κρίνεται από τον σεβασμό του απέναντι σε όσα δεν πιστεύει και δεν ασπάζεται;
      Αλήθεια, γνωρίζει ο κ. Βουλευτής τί συνέπειες θα είχε μια ανάλογη πράξη σε μία ισλαμιστική χώρα; Το γεγονός ότι ζούμε στην ελεύθερη και Χριστιανική Ελλάδα, όπου, ακριβώς επειδή είναι Χριστιανική, ο καθένας μπορεί να πιστεύει ό,τι θέλει, θεωρεί ότι νομιμοποιεί τέτοιες χυδαίες ενέργειες;
       Μήπως, τελικά, η λεκτική και συμβολική βία, καθώς και ο φασισμός, με την ευρύτερη έννοια, έχουν δύο όψεις;

Περιμένουμε, με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, την επίσημη

αντίδραση του Κόμματος και του Προέδρου Του». 

Αδιάφοροι Επίσκοποι, ενδίδουν στον εξουνιτισμό της Ορθοδοξίας!

Ὁ «Ὀρθόδοξος» Μητρ. Σύρου Δωρόθεος

στον Παπικό ναό για το νέο έτος 2014!!!

Ὑπάρχει Ἱεραρχία;

Ὑπάρχουν Ἐπίσκοποι;

Ὑπάρχουν πνευματικοί ποιμένες;

Γιὰ τὶς μεταξύ τους κόντρες, τὴ "ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ" καὶ τὸν "ΣΥΡΙΖΑ" ἔχουν τόσα νὰ ποῦν·  γιὰ τοὺς Οὐνίτες συν-Ἐπισκόπους τους σιωποῦν, διότι φοβοῦνται μὴ χάσουν τὸ θρόνο τους, ἀπὸ τοὺς Οἰκουμενιστὲς ἡγέτες τοῦ Φαναρίου!  Τὸ ἴδιο καὶ οἱ "διακριτικοὶ" πνευματικοί!

Ἀπὸ τὶς «Ἀκτίνες»:

Σύμφωνα με ανακοίνωση της Ι. Μητροπόλεως Σύρου «Στην Άνω Σύρο, μετέβη σήμερα ο Σεβασμιώτατος κ. Δωρόθεος Β' στον Ιερό Ναό Παναγίας του Καρμήλου και ευχήθηκε εγκάρδια για το νέο έτος στον Σεβ. Επίσκοπο Ρκαθολικών κ. Φραγκίσκο, τον υπ' αυτόν Κλήρο και τους Ρκαθολικούς Χριστιανούς της Σύρου».

O OIKOYMEΝΙΣΜΟΣ, ΕΠΕΚΤΕΙΝΕΤΑΙ, ΑΠΟΘΡΑΣΥΝΕΤΑΙ, ΕΚΦΟΒΙΖΕΙ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΤΙΣ ΑΠΕΙΛΕΣ!

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ  ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ

Καθένας ποὺ μιλᾶ ἐναντίον τοῦ  Οἰκουμενισμοῦ,

εἶναι ἐχθρὸς τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ κατεστημένου!

Ἀπὸ "Τρελογιάννη"

ΕΠΕΙΓΟΝ

Κάλεσμα επαγρύπνησης στη Θεσ/νίκη

Σε απολογία Μονή του Αγ. Όρους

Εδώ και ένα περίπου χρόνο παρακολουθούμε -μέσω διαδικτύου- το έργο ενός αγωνιστή ιερέα, του πατρός Νικολάου, στον ιερό ναό του Προφήτη Ηλία Θεσσαλονίκης (μια πραγματική "όαση δροσιάς" σε μια εξαιρετικά υποβαθμισμένη περιοχή της πόλης).

Στο ΚΑΤΑΝΥΞΙΣ, το ιστολόγιο που διατηρεί η ενορία, πέρα από την τρέχουσα ενοριακή δράση, προβάλλονται συχνά θέματα εθνικού προβληματισμού, καταγγέλλονται με παρρησία οι αυθαιρεσίες της πολιτικής εξουσίας (πχ κατάργηση της ημέρας της Κυριακής ως αργία) και αποκαλύπτονται οι συνεχιζόμενες προκλήσεις των Οικουμενιστών (συμπροσευχές με κάθε είδους θρησκείες και αιρέσεις με το πρόσχημα της "αγάπης", κοινές δημόσιες εμφανίσεις Ορθοδόξων επισκόπων με ετεροδόξους και ένα σωρό άλλες σκοπιμότητες και αθλιότητες).

  Πριν 1 βδομάδα και μάλιστα την ημέρα των Χριστουγέννων (25/12/2013), το δημοσιογραφικό site ¨_ορθόδοξο (;)Αγιορίτικο Βήμα γράφει :

"Σε δύσκολη θέση έχει περιέλθει η Μονή Κωσταμονίτου του Αγίου Ορους που σήμερα καλείται να αιτιολογήσει την απουσία της στην υποδοχή του Οικουμενικού Πατριαρχή, κ.κ. Βαρθολομαίου ... 
Στην  αυριανή σύναξη της Ιεράς κοινότητας θα διαφανεί τι πρόκεται να ακολουθήσει..."


Μία εβδομάδα αργότερα διαβάζουμε στο Ιστολόγιο της ενορίας του Προφήτη Ηλία Θεσσαλονίκης (ενορία στην οποία  προσφάτως μίλησε ο ηγούμενος της Μονής Κωνσταμονίτου) ότι στην έκτακτη συνάντηση την Παρασκευή 3/1/2014 :
  Θα αναφερθούμε στα εξής θέματα:

α) στις νέες διοικητικές εξελίξεις της ενορίας μας,

β) στις νέες αρμοδιότητες των ιερέων του Ναού,

γ) στην καταλυτική παρέμβαση της Ι.Μ. Θεσσαλονίκης στο θέμα του πνευματικού κέντρου της ενορίας (περί απειλών κλεισίματος για τις Ομιλίες και εκδηλώσεις του π. Νικολάου Μανώλη),

δ) στη διευθέτηση του προβλήματος για την συνέχιση ή όχι, του Κηρυκτικού έργου του π. Νικολάου Μανώλη και

ε) ενημέρωση για το θέμα της αυθαίρετης και πρωτοφανούς  καταργήσεως των εφημεριών των ιερέων του Ναού μας.

1. Σε "απολογία" λοιπόν η Μονή Κωνσταμονίτου του Αγίου Όρους 
2. "Απειλές κλεισίματος" για τις Ομιλίες και τις εκδηλώσεις του πατρός Νικολάου, 
3. θέμα "συνέχισης ή όχι του Κηρυκτικού έργου του"
4. και "νέες αρμοδιότητες των ιερέων του Ναού"

Χωρίς να έχουμε την παραμικρή επιπλέον ενημέρωση, δηλώνουμε ότι
ΘΑ ΣΤΑΘΟΥΜΕ ΔΙΠΛΑ

• στον Ηγούμενο της Ιεράς Μονής Κωνσταμονίτου, 
• θα συμπορευθούμε μαζί με τον πατέρα Νικόλαο
• και θα σταθούμε στο πλευρό κάθε άλλου αγωνιστή ιερωμένου αληθινού υπηρέτη του Ευαγγελίου, της Ορθόδοξης πίστης και της Ελληνικής μας ταυτότητας (ευτυχώς από τους πολλούς που υπάρχουν σε εκκλησίες, μητροπόλεις και μοναστήρια τόσο στην πόλη της Θεσσαλονίκης όσο και στην ευρύτερη περιοχή της Μακεδονίας μας).

Ενημερώνουμε τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο ότι σε περίπτωση που ο ίδιος βρίσκεται πίσω από όλα αυτά, ότι δεν θα επιτρέψουμε ΠΟΤΕ η Ορθόδοξη πίστη μας να γίνει προϊόν συνδιαλλαγής του, με τους αιρετικούς με τους οποίους ανταλλάσσουν συλλείτουργα και επισκέψεις.

Για κακή του τύχη, εμείς δεν είμαστε ούτε ηγούμενοι, ούτε ιερείς για να μας καλεί σε απολογία, να μας απειλεί, να μας φιμώνει, και να μας αναθέτει "νέες αρμοδιότητες".
 Όσο υπάρχει το ελεύθερο διαδίκτυο ΘΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΥΜΕ τις άθλιες μεθοδεύσεις τους.
Και φυσικά θα δώσουμε την μαρτυρία μας όχι μόνον μέσα από την ανωνυμία του διαδικτύου αλλά και ως πρόσωπα, όπου χρειαστεί, όπως έκαναν πάντα, αιώνες τώρα, οι Ορθόδοξοι πιστοί.

Είμαστε σε ετοιμότητα και εγρήγορση για κάθε πιθανή εξέλιξη.