Ο αδικούμενος, οι αδικούντες και η δικαιοσύνη του Θεού!

Ἀπὸ τὴν ἀπολογία τοῦ Πρωτομάρτυρος

καὶ Ἀρχιδιακόνου Στεφάνου.

24 καὶ ἰδών τινα ἀδικούμενον ἠμύνατο, καὶ ἐποιήσατο ἐκδίκησιν τῷ καταπονουμένῳ πατάξας τὸν Αἰγύπτιον. 25 ἐνόμιζε δὲ συνιέναι τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ ὅτι ὁ Θεὸς διὰ χειρὸς αὐτοῦ δίδωσιν αὐτοῖς σωτηρίαν· οἱ δὲ οὐ συνῆκαν. 26 τῇ τε ἐπιούσῃ ἡμέρᾳ ὤφθη αὐτοῖς μαχομένοις, καὶ συνήλασεν αὐτοὺς εἰς εἰρήνην εἰπών· ἄνδρες, ἀδελφοί ἐστε ὑμεῖς· ἵνα τί ἀδικεῖτε ἀλλήλους; 27 ὁ δὲ ἀδικῶν τὸν πλησίον ἀπώσατο αὐτὸν εἰπών· τίς σε κατέστησεν ἄρχοντα καὶ δικαστὴν ἐφ' ἡμῶν;

... 35 Τοῦτον τὸν Μωϋσῆν ὃν ἠρνήσαντο εἰπόντες· τίς σε κατέστησεν ἄρχοντα καὶ δικαστήν; τοῦτον ὁ Θεὸς ἄρχοντα καὶ λυτρωτὴν ἀπέστειλεν ἐν χειρὶ ἀγγέλου τοῦ ὀφθέντος αὐτῷ ἐν τῇ βάτῳ. ...ᾧ οὐκ ἠθέλησαν ὑπήκοοι γενέσθαι οἱ πατέρες ἡμῶν, ἀλλὰ ἀπώσαντο καὶ ἐστράφησαν τῇ καρδίᾳ αὐτῶν εἰς Αἴγυπτον 40 εἰπόντες τῷ Ἀαρών· ποίησον ἡμῖν θεοὺς οἳ προπορεύσονται ἡμῶν·

48 ἀλλ' οὐχ ὁ ὕψιστος ἐν χειροποιήτοις ναοῖς κατοικεῖ, καθὼς ὁ προφήτης λέγει· 49 ὁ οὐρανός μοι θρόνος, ἡ δὲ γῆ ὑποπόδιον τῶν ποδῶν μου· ποῖον οἶκον οἰκοδομήσετέ μοι, λέγει Κύριος, ἢ τίς τόπος τῆς καταπαύσεώς μου; 50 οὐχὶ ἡ χείρ μου ἐποίησε ταῦτα πάντα; 51 Σκληροτράχηλοι καὶ ἀπερίτμητοι τῇ καρδίᾳ καὶ τοῖς ὠσίν, ὑμεῖς ἀεὶ τῷ Πνεύματι τῷ ἁγίῳ ἀντιπίπτετε, ὡς οἱ πατέρες ὑμῶν καὶ ὑμεῖς. 52 τίνα τῶν προφητῶν οὐκ ἐδίωξαν οἱ πατέρες ὑμῶν;

...54 Ἀκούοντες δὲ ταῦτα διεπρίοντο ταῖς καρδίαις αὐτῶν καὶ ἔβρυχον τοὺς ὀδόντας ἐπ' αὐτόν. 55 ὑπάρχων δὲ πλήρης Πνεύματος ἁγίου, ἀτενίσας εἰς τὸν οὐρανὸν εἶδε δόξαν Θεοῦ καὶ Ἰησοῦν ἑστῶτα ἐκ δεξιῶν τοῦ Θεοῦ, 56 καὶ εἶπεν· Ἰδοὺ θεωρῶ τοὺς οὐρανοὺς ἀνεῳγμένους καὶ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἐκ δεξιῶν τοῦ Θεοῦ ἑστῶτα. 57 κράξαντες δὲ φωνῇ μεγάλῃ συνέσχον τὰ ὦτα αὐτῶν καὶ ὥρμησαν ὁμοθυμαδὸν ἐπ' αὐτόν, 58 καὶ ἐκβαλόντες ἔξω τῆς πόλεως ἐλιθοβόλουν. καὶ οἱ μάρτυρες ἀπέθεντο τὰ ἱμάτια αὐτῶν παρὰ τοὺς πόδας νεανίου καλουμένου Σαύλου, 59 καὶ ἐλιθοβόλουν τὸν Στέφανον, ἐπικαλούμενον καὶ λέγοντα· Κύριε Ἰησοῦ, δέξαι τὸ πνεῦμά μου. 60 θεὶς δὲ τὰ γόνατα ἔκραξε φωνῇ μεγάλῃ· Κύριε, μὴ στήσῃς αὐτοῖς τὴν ἁμαρτίαν ταύτην. καὶ τοῦτο εἰπὼν ἐκοιμήθη. Σαῦλος δὲ ἦν συνευδοκῶν τῇ ἀναιρέσει αὐτοῦ.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ, Στήν Γέννηση τοῦ Χριστοῦ, Β´

Ἀπὸ τὸ βιβλίο

«Θεός ἐπί γῆς, ἄνθρωπος ἐν οὐρανῷ»
 

Ἀθῆναι 2012, μετάφρ. Π. Μπότση, ΠΗΓΗ ἠλ. κειμ. «Η ΑΛΛΗ ΟΨΙΣ»

.           Πῶς ἀντέδρασε ὁ Ἰωσήφ μέ τό πού ἔμαθε γιά τήν ἐγκυμοσύνη τῆς Παρθένου Μαρίας; «Ἰωσήφ δέ ὁ ἀνήρ αὐτῆς, δίκαιος ὤν καί μή θέλων αὐτήν παραδειγματίσαι, ἐβουλήθη λάθρᾳ ἀπολῦσαι αὐτήν» (Ματθ. α´ 19). Ὅπως βλέπουμε, ἐνήργησε σύμφωνα μέ τό νόμο τοῦ Θεοῦ. Ἔκανε ὑπακοή στό θέλημα τοῦ Θεοῦ, ὅπως τουλάχιστον αὐτός εἶχε ἀποκαλυφθεῖ στούς Ἰσραηλίτες. Ἐνήργησε ὅμως καί μέ ταπείνωση ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ. Ὁ σοφός Σολομών προειδοποιεῖ: «Μή δικαιοῦ ἔναντι Κυρίου». Μήν ἐφαρμόζεις σκληρή δικαιοσύνη σ᾿ αὐτούς πού ἁμάρτησαν. Νιῶσε τή δική σου ἀδυναμία, τίς δικές σου ἁμαρτίες, καί προσπάθησε νά ἐλαφρύνεις τή δικαιοσύνη σου πρός τούς ἁμαρτωλούς. Ἐμποτισμένος μέ τέτοιο πνεῦμα ὁ Ἰωσήφ, δέν ἤθελε νά παραδώσει στή δικαιοσύνη τήν Παρθένο Μαρία γιά τήν ἁμαρτία πού ὑποπτευόταν. Καί μή θέλων αὐτήν παραδειγματίσαι, ἐβουλήθη λάθρᾳ ἀπολῦσαι αὐτήν. Ἡ πρόθεσή του αὐτή μᾶς δείχνει τί ὑποδειγματικός ἄνθρωπος ἦταν ὁ Ἰωσήφ. Ὑποδειγματικός στή δικαιοσύνη καί τό ἔλεος, ὅπως τόν ἤθελε τό πνεῦμα

Σημαντική συνέντευξη με τον Γέροντα Σάββα τον Λαυριώτη

Ἐρώτηση 1η:

-Εἶναι θεολογικῶς ὀρθόν νά συνδιδάσκονται τό ἀντίχριστο Κοράνιο καί τό Ἰσλάμ, μέ τό Εὐαγγέλιο καί τόν Ὀρθόδοξο Χριστιανισμό, ὑπό τήν κοινή σκέπη μίας Ὀρθόδοξης Θεολογικῆς Σχολῆς, ὅπως αὐτήν τοῦ Α.Π.Θ.;

Ἀπάντηση:

-Τά εὐκόλως ἐννοούμεα παραλείπονται! Τί μποροῦμε νά ποῦμε τώρα; «Τίς γάρ συμφώνησις Χριστῷ πρός Βελίαρ"; Εἶναι ἀπίστευτο αὐτό πού γίνεται! Δέν θά μποροῦσε νά τό φανταστεῖ κάποιος Ὀρθόδοξος πρίν ἀπό 5-10 χρόνια ὅτι θά μποροῦσε νά συμβεῖ αὐτό. Τό κοράνι πού μιλάει τόσο βλάσφημα γιά τόν Χριστό, νά διδάσκεται μέ τό Εὐαγγέλιο;… Ἡ Θεολογική Σχολή ὑποτίθεται ὅτι ἔχει ὀρθόδοξο-ὁμολογιακό χαρακτῆρα κι ὅτι ἀπό κεῖ βγαίνουν Ὀρθόδοξοι Θεολόγοι πού θά καθοδηγήσουνε, θά γίνουν κι αὐτοί μέ τήν σειρά τους καθηγητές καί Ἱερεῖς. Τώρα, αὐτό εἶναι τελείως παράλογο.

Ἐρώτηση 2η:

-Τί πιστεύετε ὅτι φταίει, ὥστε ὀρθόδοξοι Θεολόγοι Πατέρες καί ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἑλλάδος, δέν περιφρουροῦν τήν Πίστη μας, εἴτε μέ τήν συνηγορία τους στό πνεῦμα τῆς Νεάς Ἐποχῆς τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, εἴτε μέ τήν σιωπή τους;

Ἀπάντηση:

-Δέν ἔχουνε πατερικό πνεῦμα, ἔχουνε "μεταπατερικό" πνεῦμα. Αὐτό εἶναι ἡ ὅλη ὑπόθεση. Δέν ἔχουν τό ἐκκλησιαστικό φρόνημα. Δέν

Ἔχει ο Χριστός την πρώτη θέση στην καρδιά μας;

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΔΙΩΓΜΕΝΟΣ AΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ ΚΑΙ ΕΟΡΤΑΖΟΥΜΕ ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΙΚΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!

 ΓΙ΄ ΑΥΤΟ ΠΡΟΚΟΠΗ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ.

ΝΑ ΑΠΕΛΠΙΣΤΟΥΜΕ;…

Ἡ Γέννησις τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ

 Του Μητροπολιτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου 

O XΡΙΣΤΟΣ ΑΥΤΟΣ Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ

«Οὐκ ἦν αὐτοῖς τόπος ἐν τῷ καταλύματι» (Λουκ. 2,7)

 

ΣΗΜΕΡΑ, ἀγαπητοί μου, ἡ χριστιανοσύνη ἑ­ορτάζει τὴ Γέννησι τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰ­ησοῦ Χριστοῦ, γεγονὸς μοναδικὸ στὴν ἱστορία.

      Ὑπάρχουν πράγματα ἀξιόλογα, ποὺ δὲν μπο­ρεῖ κανεὶς νὰ τὰ ἀγνοήσῃ, ὅπως λ.χ. ἡ εἴδησι ὅ­­τι στὸν 20ὸ αἰῶνα ὁ ἄνθρωπος πάτησε στὴ σε­λήνη. Ἀλλ᾽ ὅ­σο θαυμαστὸ καὶ ἂν φαντάζῃ αὐτό, εἶνε πολὺ μικρὸ ἀπέναντι στὸ γεγονὸς ὅ­τι ὄχι πλέον ἄνθρωπος ἀλλ᾽ αὐτὸς ὁ Θεός, ποὺ ἐ­ξουσιάζει τὰ ἄστρα καὶ τοὺς γαλαξίες, ἐ­πισκέ­φθηκε τὴ γῆ ἀπὸ τὰ ὕψη τῶν οὐρανῶν. Κατέβηκε ἐδῶ, φόρεσε ἀνθρώπινη σάρκα, περπάτησε ἀνάμεσά μας, δίδαξε, θαυματούργησε, σταυρώθηκε καὶ ἀνελήφθη πάλι στοὺς οὐρανούς. Γεγονὸς ἄνευ προηγουμένου, μοναδικό!
      Ὁ ἥλιος ἄγγιξε τὴ γῆ, λέει ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος, καὶ ἡ γῆ δὲν κάηκε! «Μέγας εἶ, Κύριε, καὶ θαυμαστὰ τὰ ἔργα σου…» (ἁ­γιασμ. Θεοφαν.).

     Τὸ πιστεύ­­εις; ἔλα στὴν ἐκκλησία· δὲν τὸ πιστεύεις; κάνε τὸ ρεβεγιόν σου. Εἶνε ζήτημα πίστε­ως. Ἂν πιστεύῃς ὅτι πραγματικὰ ὁ Θεὸς ἔγινε ἄνθρωπος γιὰ νὰ μᾶς σώσῃ, τότε ὁ Χριστὸς θὰ γεννη­θῇ γιὰ μιὰ ἀκόμη φορά, ὄχι πλέον στὴ φάτνη ἀλλὰ στὴν καρδιά σου, οἱ οὐρανοὶ θ᾿ ἀ­νοίξουν, ἡ φύσις θ᾽ ἀγάλλεται

Η απογραφή του Χριστού και η απογραφή του Αντι-χρίστου!

«Ὅτε καιρός, τῆς ἐπὶ γῆς παρουσίας σου, πρώτη ἀπογραφὴ τῇ οἰκουμένῃ ἐγένετο, τότε ἔμελλες τῶν ἀνθρώπων ἀπογράφεσθαι τὰ ὀνόματα, τῶν πιστευόντων τῷ τόκῳ σου· διὰ τοῦτο τὸ τοιοῦτον δόγμα, ὑπὸ Καίσαρος ἐξεφωνήθη· τῆς γὰρ αἰωνίου σου βασιλείας, τὸ ἄναρχον ἐκαινουργήθη. Διὸ σοι προσφέρομεν καὶ ἡμεῖς, ὑπὲρ τήν χρηματικὴν φορολογίαν, ὀρθοδόξου πλουτισμὸν θεολογίας, τῷ Θεῷ καὶ Σωτῆρι τῶν ψυχῶν ἡμῶν».

«Αὐγούστου μοναρχήσαντος ἐπὶ τῆς γῆς, ἡ πολυαρχία τῶν ἀνθρώπων ἐπαύσατο· καὶ σοῦ ἐνανθρωπήσαντος ἐκ τῆς Ἁγνῆς, ἡ πολυθεΐα τῶν εἰδώλων κατήργηται. Ὑπὸ μίαν βασιλείαν ἐγκόσμιον, αἱ πόλεις γεγένηνται· καὶ εἰς μίαν Δεσποτείαν Θεότητος, τὰ Ἔθνη ἐπίστευσαν. Ἀπεγράφησαν οἱ λαοί, τῷ δόγματι τοῦ Καίσαρος· ἐπεγράφημεν οἱ πιστοί, ὀνόματι θεότητος, σοῦ τοῦ ἐνανθρωπήσαντος Θεοῦ ἡμῶν. Μέγα σου τὸ ἔλεος, δόξα σοι».

Η ἀπογραφὴ τοῦ Χριστοῦ

καὶ ἡ ἀπογραφὴ τοῦ Ἀντι-χρίστου!

Χριστούγεννα καὶ πάλι, μὲ τὴ γεύση τοῦ Ἀντι-χρίστου. Ὅπου καὶ νὰ κοιτάξεις, ὅποιον τομέα τῆς ζωῆς κι ἂν ἐξετάσεις, διαισθάνεσαι ὅτι ὁ Ἀντίχριστος «ἔχει σκάσει μύτη».

Ταυτόχρονα ὁ Χριστὸς εἶναι περισσότερο παρών –σκορπίζοντας πλούσιες τὶς εὐλογίες Του– σὲ ὅσους ἀγωνίζονται νὰ κάνουν Φάτνη τὴν ψυχή τους· σ’ ἐκείνους ποὺ «ἀκούουν τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ καὶ φυλάσσουν αὐτόν» (Λουκ. ια΄ 28) ὡς ἄλλες «μητέρες καὶ ἀδελφοί» Του!

Αὐτοὶ δέχονται τὴν Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος πού, εἰδικὰ σὲ ἐποχὴ τοῦ Ἀντι-χρίστου, εἶναι παρόν, ὅταν προμηνύονται ἀπομόνωση, θλίψεις, διωγμοὶ ἀπὸ ἱερατικὰ καὶ πανθρησκειακὰ συνέδρια, ἀπὸ ἀδελφοὺς καὶ πατέρες!

Γιατί –κι αὐτὸ εἶναι τὸ τραγικὸ σήμερα (προφητευμένο κι αὐτὸ ἀπὸ τὸν Κύριο)– ἐκεῖνοι ποὺ κατ’ ἐξοχὴν δὲν «ἀκοῦν» καὶ δὲν «φυλάσσουν» τὸν «λόγον τοῦ Θεοῦ» (ἡ ἀναφορὰ ἐδῶ στρέφεται μόνο πρὸς τὸ θέμα τῆς παναιρέσεως) εἶναι οἱ πρωτιστεύοντες ἡγέτες τοῦ Χριστιανισμοῦ. Οἰκουμενιστὲς καὶ ἀντι-Οἰκουμενιστές!

Οἱ μὲν Οἰκουμενιστές, διαστρέφουν τὸν «θεῖο λόγο» θεολογικά, οἱ δὲ ἀντι-Οἰκουμενιστὲς τὸν διαστρέφουν ποιμαντικά, ἀρνούμενοι νὰ ἀπομακρυνθοῦν ἀπὸ τὴν αἵρεση καί, μάλιστα, χρησιμοποιώντας τὰ κακόδοξα ἐπιχειρήματα τῶν Οἰκουμενιστῶν (π.χ. τοῦ Ἐπισκοποκεντρισμοῦ –πρακτικὰ τουλάχιστον). Τοῦτο ἀποδεικνύει τὸν μολυσμό, ποὺ ἀρνοῦνται ὅτι ἔχουν ὑποστεῖ, στὴν κοινωνία τους μὲ τοὺς Οἰκουμενιστές!

Ὁ Ἀντί-χριστος ἢ οἱ ἐγγύτατοι πρόδρομοί του καὶ ὁ ψευδοπροφήτης («καὶ νῦν ἀντίχριστοι πολλοὶ γεγόνασιν», Α΄ Ἰωάν. 1,2), ἑτοιμάζουν τὴν «ἀπογραφή» τους!

Οἱ σύγχρονοι Ποιμένες, θὰ σταματήσουν νὰ ἐρωτοτροποῦν μὲ τοὺς Οἰκουμενιστὲς καὶ νὰ κοινωνοῦν μαζί τους, αὐξάνοντας τὸν βαθμὸ μολυσμοῦ ἀπὸ τὸν ἀντίχριστο Οἰκουμενιστικὸ ἰό, ἢ ἐπιτέλους, θὰ χρησιμοποιήσουν «ὀρθοδόξου πλουτισμὸν θεολογίας», ὥστε νὰ βοηθήσουν νὰ «ἐπιγραφοῦν οἱ πιστοί, ὀνόματι θεότητος»;

Ἂν δὲν πάρουν σύντομα τὴν σωτήρια ἀπόφαση (αὐτοὶ καὶ ὅσοι τοὺς στηρίζουν), θὰ συντελέσουν στὸ νὰ ἀποδεχθοῦν μυριάδες πιστοὶ τὴν "ἐπιγραφή" τους «ὀνόματι Ἀντιχρίστου»!