Η Δεσποτοκρατία σε υπαρξιακὴ κρίση και η οργὴ του Γόρτυνος Ιερεμία, του Λαυρέντιου Ντετζιόρτζιο

Εἶναι σύνηθες φαινόμενο, ἡ δημοσιογραφικὴ κάλυψη τῶν γεγονότων τῆς ἐπικαιρότητος νὰ τὰ ἀντιμετωπίζει καὶ νὰ τὰ σχολιάζει ὡς μεμονωμένα περιστατικὰ καὶ ὡς ἰδιατερότητες τῆς προσωπικότητος ἐκείνων ποὺ πρωταγωνιστοῦν σὲ αὐτά. Ἔτσι ὅμως παραθεωροῦνται οἱ πραγματικὲς διαστάσεις καὶ τὸ οὐσιαστικὸ περιεχόμενο, ἰδιαιτέρως γεγονότων ποὺ δὲν ἔχουν ἁπλῶς ἀνεκδοτολογικὴ ἐκδοχή, ἀλλὰ σηματοδοτοῦν χρόνιες θεσμικὲς πληγὲς καὶ ἐκτρωματικὲς κοινωνικὲς καταστάσεις, ποὺ χρήζουν βαθυτέρου ἐλέγχου, ὥστε ἐκ τοῦ γεγονότος καὶ διὰ τοῦ κριτικοῦ λόγου νὰ ἀφυπνισθοῦν οἱ ἁρμόδιοι φορεῖς καὶ νὰ ἐνημερωθεῖ ὁ λαός. Ἐν προκειμένῳ βεβαίως πρόκειται γιὰ ἐξαιρετικῶς σημαντικὸ καὶ κρίσιμο πολιτικὸ καὶ ἐκκλησιαστικὸ θέμα μὲ μὴ ἐμφανεῖς ἐκ πρώτης ὄψεως διαστάσεις καὶ ἐκκλησιολογικὸ βάθος.

Ὡς ἐκ τούτου ἡ ἔκρηξη τοῦ Μητροπολίτου Γόρτυνος κ. Ἰερεμία κατὰ τῆς Προέδρου τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων κ. Ζωῆς Κωνσταντοπούλου καὶ τοῦ ἀναπλ. ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης κ. Κώστα Ἡσύχου, δὲν εἶναι ἁπλῶς ἡ ἔκφραση τῆς «ἱερᾶς» ἀγανακτήσεως τοῦ δεσπότη, γιατὶ τάχα δὲν προσῆλθαν ἐγκαίρως εἰς τὸν Ἱερὸ Μητροπολιτικὸ Ναὸ Ἁγίου Νικολάου τῆς Μεγαλοπόλεως γιὰ τὴ Θεία Λειτουργία καὶ τὴν ἐπιμνημόσυνη δέηση ὑπὲρ τῶν 212 Ἑλλήνων πατριωτῶν ―ποὺ ἐκτελέσθηκαν ἀπὸ τὸν ναζιστικὸ γερμανικὸ στρατὸ κατοχῆς στὶς 24 Φεβρουαρίου 1944, στὴ θέση «Βίγλες» τῶν Μαλλωτῶν Μεγαλοπόλεως― δεδομένου μάλιστα ὅτι πρόκειται γιὰ ἀνθρώπους ἰδεολογικῶς ἐκτὸς τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας εὑρισκομένους, ὅπως ἐντίμως καὶ εὐθαρσῶς λόγοις τε ἢ ἔργοις ἔχουν ἐνημερώσει κάθε ἐνδιαφερόμενο.

 Ἡ «ἱερά» ὀργή τοῦ δεσπότη εἶναι ἔκφραση τῆς ἐξουσιολαγνικῆς καὶ δεσποτοκρατικῆς ἀγανακτήσεώς του. Διότι ἡ δεύτερη πολιτειακὴ παράγων τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας ―ἀνεξαρτήτως τῶν λόγων τῆς καθυστερήσεώς της καὶ τῆς προαιρέσεώς της― ἐν τοῖς πράγμασι ἀμφισβήτησε καὶ ἀκύρωσε αὐτὴ τὴν ἐξουσιολαγνικὴ πρωτοκαθεδρία, ποὺ παντὶ τρόπῳ διεκδικεῖ καὶ ἐπιβάλλει ἡ Δεσποτοκρατία, ὄχι μόνον ἐπὶ τοῦ πιστοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῆς συνταγματικῆς Πολιτειακῆς Ἐξουσίας τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας, καὶ μάλιστα ἐπὶ τῶν προσφάτως δημοκρατικῶς ἐκλεγμένων ὀργάνων της καὶ ἐκπροσώπων της.

Ἐν ὀλίγοις ὁ Γόρτυνος Ἱερεμίας ἐξέφρασε τὴν ὑπαρξιακὴ ἀγωνία του καὶ τὴ συμπλεγματικὴ ἐξουσιολαγνικὴ ἰδεολογία τῆς Δεσποτοκρατίας διὰ τῆς ὀργῆς του, ποὺ μὲ ἰταμότητα καὶ ἀλαζονεία καὶ οἴηση ἐκδήλωσε, ἐλέγχοντας ἀνοικείως καὶ ἀντὶ-πνευματικῶς ―κατ’ ἀρχὴν ἀνθρώπους καὶ πολίτες καὶ ἐν τέλει Πολιτειακοὺς καὶ Κυβερνητικοὺς παράγοντες― γιὰ ἀσυνέπεια σὲ θρησκευτικὸ φρόνημα καὶ σὲ ἐκκλησιαστικὰ καθήκοντα, ποὺ ὄχι μόνον δὲν τοὺς ἀφοροῦν ἀλλὰ εὐθαρσῶς καὶ δημοσίως ἀπορρίπτουν ὡς πρόσωπα καὶ ὡς κομματικὴ παράταξη! Ἐνδεχομένως θὰ μποροῦσε νὰ τοὺς ἐλέγξει γιὰ τὴν ἀσυνέπειά τους ὡς πρὸς τὴν παραβίαση τοῦ προγράμματος καὶ γιὰ τὴν ταλαιπωρία τοῦ ἰδίου καὶ τοῦ ἐκκλησιάσματος, ἀκόμη γιὰ ἔλλειψη σεβασμοῦ πρὸς τοὺς τιμωμένους ἡρωϊκοὺς νεκρούς, ἐὰν ὄντως ἡ καθυστέρησή τους ἦταν ἀδικαιολόγητη! Ἀλλὰ δὲν ἔπραξε αὐτό...

Ὁ δεσπότης ὑπέπεσε ἐμπαθῶς καὶ ἐμμανῶς σὲ ἀπαράδεκτη ἀδιακρισία, κατακρεουργώντας τὴν ἐλευθερία τῶν προσώπων τους καὶ τὸ αὐτεξούσιο τῶν συνειδήσεών τους, ἀλλὰ καὶ τὴν παραγγελία τοῦ Κυρίου, «ὅστις ὀπίσω μου θέλει ἐλθεῖν», στοιχεῖα ποὺ ἀποτελοῦν θεμελιώδεις ἀρχὲς τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεώς μας, διασύροντας ―ὡς μὴ ὄφειλε― δημοσίως ἐλεύθερα καὶ αὐτεξούσια πρόσωπα. Ἐξέθεσε δὲ τὴν Ὀρθόδοξο Πίστη μας καὶ τὴν Ἐκκλησία μας καὶ τὶς παρεχώρησε βορὰ εἰς τοὺς καιροφυλακτοῦντες καὶ εὐκαίρως ἀκαίρως ὑλακτοῦντες χριστομάχους καὶ ἐκκλησιομάχους τῆς Πολιτικῆς καὶ τῆς Δημοσιογραφίας καὶ τῆς Διανοήσεως. Κατήργησε τὴν συνταγματικῶς κατοχυρωμένη ἀνεξιθρησκεία, δημοσιοποίησε προσωπικὰ δεδομένα, παρεκίνησε εἰς ὀνειδισμὸ ἐλευθέρων καὶ αὐτεξουσίων ἀνθρώπων, προκάλεσε δυσμενῆ καὶ ἐχθρικὰ αἰσθήματα μεταξὺ τοῦ λαοῦ ἐναντίον Πολιτειακῶν καὶ Κυβερνητικῶν παραγόντων γιὰ λόγους θρησκευτικοὺς καὶ φιλοσοφικούς, κ.π.ἄ., ἐνῶ ἀντιθέτως ―ἐξ ὅσων γνωρίζω― ἐτήρησε αἰδήμονα σιωπὴ γιὰ τὴν μνημονιακὴ κατοχὴ τῆς Πατρίδος μας ἀπὸ τὸν ἀκόρεστο γερμανικὸ ἰμπεριαλισμὸ τοῦ νεοναζιστικοῦ Δ΄ Ράϊχ!

Ἐν τέλει ὁ δεσπότης ἀνασκολόπησε ὅλο τὸ συνταγματικὸ-νομικὸ καὶ ἠθικὸ πλαίσιο, τὸ ὁποῖο

Υπό τον βαρύ ίσκιο του Πατριάρχη ...λησμόνησε τον Οικουμενισμό και ο Αιτωλίας Κοσμάς!!!

Ὁ μητροπολίτης Αἰτωλίας Κοσμᾶς θεωρεῖται ἀντι-Οἰκουμενιστὴς Ἐπίσκοπος καὶ στὶς κατὰ καιροὺς Ἐγκυκλίους του μιλοῦσε γιὰ τὴν παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ.

Φέτος, στὴν Ἐγκύκλιό του, γιὰ τὴν σημαδιακὴ ἡμέρα τῆς Κυριακῆς τῆς Ὀρθοδοξίας, καὶ ἐνῶ οἱ Οἰκουμενιστὲς προχώρησαν πολλὰ ἀκόμα βήματα πρὸς ἑδραίωση τῆς Παναιρέσεως, ὁ μητροπολίτης Αἰτωλίας κ. Κοσμᾶς Παπαχρῆστος, ἀντὶ νὰ ἐντείνει τὸν ἀγώνα του, ὑποχώρησε, ὀπισθοχώρησε, καὶ φοβισμένος δὲν εἶπε λέξη περὶ Οἰκουμενισμοῦ!!! 

Ἀπὸ τί φοβᾶται ἄραγε; Ἔτσι ἔκαναν οἱ μεθαύριο ἑορταζόμενοι Ὁμολογητὲς τῆς Ὀρθοδοξίας;

Φαίνεται ὅτι ὁ Πατριάρχης ἐπιβάλλει -οὐδενὸς ἀντιδρῶντος- ἀνεμπόδιστα πλέον τὴν αἱρετικὴ γραμμή του.

«Αἱρετικοί», λέγει ὁ κ. Κοσμᾶς στὴν Ἐγκύκλιο, εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ «κατεπάτησαν τῶν ἁγίων Ἀποστόλων τά δόγματα καί ὅλη τήν ἱερά παράδοση»! Ἐμεῖς, συνεχίζει, εἴμαστε Ὀρθόδοξοι. «Ἔτσι, ὁ συνειδητός χριστιανός μπορεῖ νά ζῆ μέ ἀσφάλεια, μέ βεβαιότητα γιά τή σωτηρία του καί χαρά μέσα στήν Ὀρθόδοξο Ἐκκλησία»!

Ὁ Οἰκουμενιστὴς Πατριάρχης Βαρθολομαῖος, κ. Κοσμᾶ, ποὺ διαστρέφει τὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως καὶ ἀποδέχεται ὅτι ἔχουν μυστήρια καὶ οἱ αἱρετικοί, εἶναι Ὀρθόδοξος; Ἂν ναί, νὰ τὸν χαίρεστε!

Ὁ Αἰτωλίας κ. Κοσμᾶς ὐποδέχτηκε τὸν κ. Βαρθολομαῖο στὴν Πάτρα!

Ἂν ὄχι, γιατί τὸν ὑποδέχεσθε, τὸν μνημονεύετε καὶ στέλνετε πιστοὺς τῆς Μητροπόλεώς σας στὸ Φανάρι γιὰ νὰ πάρουν τὴν εὐλογία του;

Ὁ ἀμετανόητος Μεσσηνίας τῆς «διηρημένης» Ἐκκλησίας, μὲ τὸν ὁποῖον συλλειτουργεῖτε, εἶναι Ὀρθόδοξος; Καὶ μπορεῖ ὁ πιστὸς νὰ εἶναι ἀσφαλὴς καὶ βέβαιος γιὰ τὴ σωτηρία του εὐλογούμενος ἀπὸ αὐτούς;

Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας!

Μιμεῖσθε, κ. Κοσμᾶ, τοὺς Ἁγίους ποὺ ἑορτάζουμε καὶ γιὰ τοὺς ὁποίους μεθαύριο θὰ ψάλλετε «αἰωνία ἡ μνήμη», ἢ τοὺς ἀτιμάζετε;

 

Ποιμαντορική Εγκύκλιος Μητρ. Αιτωλίας Κοσμά

για την Κυριακή της Ορθοδοξίας 2015

ΚΟΣΜΑΣ, Ο  ΧΑΡΙΤΙ  ΘΕΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ  ΚΑΙ  ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

ΤΗΣ ΑΓΙΩΤΑΤΗΣ  ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΑΙΤΩΛΙΑΣ  ΚΑΙ  ΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ

Πρὸς  τόν  εὐσεβῆ  κλῆρον  καί  λαόν

τῆς  καθ’ ἡμᾶς  Ἱερᾶς  Μητροπόλεως

Χαρμόσυνα κτύπησαν σήμερα οἱ καμπάνες καί τά σήμαντρα τῶν Ἱερῶν Ναῶν καί τῶν ἁγιασμένων μοναστηριῶν μας. Κτύπησαν καί μετέδωσαν θριαμβευτικά τό πανηγυρικό μήνυμα τῆς νίκης καί τοῦ θριάμβου τῆς Ὀρθοδοξίας μας.

Πανηγυρίζουμε σήμερα ὅλοι οἱ ὅπου γῆς Ὀρθόδοξοι χριστιανοί τήν ἀναστήλωσι τῶν ἱερῶν εἰκόνων καί συγχρόνως φέρουμε ἐνώπιόν μας τούς ἀγῶνες καί τίς θυσίες, ὅλων ἐκείνων τῶν ἡρωικῶν

ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ ΤΗΣ ΕΙΣΗΓΗΣΕΩΣ του π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΠΑΠΑΔΑΚΗ, Β΄ Μέρος

ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ

ΤΗΣ  ΕΙΣΗΓΗΣΕΩΣ  του π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΠΑΠΑΔΑΚΗ

Τοῦ Ἱερομονάχου π. Εὐθυμίου Τρικαμηνᾶ

Β΄ Μέρος   (τὸ Α΄ Μέρος ἐδῶ)

Στήν εἰσήγησί σου (π. Βασίλειε) ἀναφέρεις μεγαλορρημο-νώντας τά ἑξῆς: «Οἱ ζηλωτές μάλιστα τόλμησαν νά ὑποστηρίξουν ὅτι οἱ ἀπαγορεύσεις τῶν ἱερῶν κανόνων γιά τήν διακοινωνία καί τίς συμπροσευχές μέ τούς αἱρετικούς, δέν ἀναφέρονται στούς ἐκτός Ἐκκλησίας καταδικασμένους αἱρετικούς, ἀλλά στούς ἐντός Ἐκκλησίας μή καταδικασμένους αἱρετικούς» (σελ. 14).

Ἐδῶ, ἐπειδή δίνεις παραπομπή ὄχι ἀπό παλαιοημερολογίτικη πηγή, ἀλλά ἀπό γραπτά κείμενα ἀποτειχισμένων, πρέπει, δοθείσης τῆς εὐκαιρίας, νά ἀναφέρωμε ὅτι κατέταξες, π. Βασίλειε, τούς Παλαιοημερολογίτες καί τούς Ἀποτειχισμένους στήν ἴδια κατηγορία, προφανῶς γιά νά διευκολυνθῆς στό νά ἀποδείξης τίς ἀνορθόδοξες θεωρίες σου, ἐπειδή  γνωρίζεις τά τρωτά καί τίς ἀδυναμίες τῶν Παλαιοημερολογιτῶν, νά τούς βάλης ὅλους, κατά τό δή λεγόμενο, στό ἴδιο καζάνι καί ἔτσι, νά ἐπικρατήσουν οἱ θεωρίες σου. Αὐτό βέβαια δέν εἶναι Ὁρθόδοξος τακτική, διότι ποτέ τά ἐπιχειρήματά μας δέν στηρίζονται στίς ἀδυναμίες καί τά λάθη τῶν ἄλλων, ἀλλά στηρίζονται ἀδιάσειστα στήν διδασκαλία τῶν Γραφῶν καί τῶν Ἁγίων, τά ὁποῖα προφανῶς ἀπό ἐσένα ἔλλειπαν.

Κατά δεύτερο λόγο θά ἠδύνασο ὅλους νά τούς κατατάξης σέ μία ὁμάδα καί νά τούς ἀποκαλέσης Ζηλωτές, μόνο ἄν εἴχαν μεταξύ των ἐκκλησιαστική ἐπικοινωνία, διότι αὐτή δηλώνει ἐνσωμάτωσι καί διά τοῦτο ὁμαδοποίησι, ὅπως συμβαίνει μέ ἐσένα καί τούς Ἀντιοικουμενιστές, τούς ὁποίους σᾶς κατατάσσομε ἐμεῖς στήν ὁμάδα τῶν Οἰκουμενιστῶν, λόγῳ τῆς ἐκκλησιαστικῆς κοινωνίας καί ἐνσωματώσεως καί συμπορεύσεως μέ αὐτούς.

Ἐρχόμενος μετά ἀπό αὐτήν τήν παρένθεσι (διότι πολλά προκύπτουν στήν πορεία τῆς κριτικῆς μας ἀπό τήν ἀνορθόδοξη αὐτή εἰσήγησι) στά λόγια σου πού ἀνωτέρω ἀναφέραμε, διαπιστώνω π. Βασίλειε, ὅτι τό μόνο σου ἐπιχείρημα καί ἀποδεικτικό στοιχεῖο γιά τήν ὀρθοδοξότητα τῶν λόγων σου, εἶναι ὅτι αὐτά τά λένε οἱ Ζηλωτές, καί ἄρα εἶναι ἀπορριπτέα. Εἶναι σάν νά λέμε δηλαδή καί ἐμεῖς γιά κάποιο θέμα ὅτι αὐτά τά ὑποστηρίζουν οἱ Οἰκουμενιστές ἤ οἱ Ἀντιοικουμενιστές καί ἄρα εἶναι ἀπορριπτέα, χωρίς νά προσκομίσωμε ἀνάλογα ἁγιογραφικά καί πατερικά ἐπιχειρήματα.

Νομίζω, πάτερ Βασίλειε, ὅτι μέ τήν διδασκαλία σου αὐτή καί τίς θέσεις σου οἱ Οἰκουμενιστές θά πρέπει νά σέ κάνουν Ἐπίσκοπο ἤ  Ἀρχιεπίσκοπο, διότι δέν θά ὑπῆρχε πιό κατάλληλη διδασκαλία γιά τήν προαγωγή τῆς αἱρέσεως, ἀπό αὐτή τήν ὁποία ἐπαρουσίασες στήν εἰσήγησί σου. Περιμένουμε ὅμως, δευτερολογώντας, νά τά στηρίξης αὐτά ἁγιογραφικῶς πρῶτα, καί πατερικῶς ἐν συνεχείᾳ, γιά νά φανοῦν ὅτι ὅλα αὐτά πού προανέφερα δέν εἶναι ὀρθά καί ἀδίκως σέ κατηγοροῦμε.

Πάντως ἡ τακτική σου αὐτή νά ἀπομονώσης τόν Κανόνα τῆς Πρωτοδευτέρας Συνόδου ἀπό τήν Ἁγία Γραφή, τήν διδασκαλία ὅλων τῶν Ἁγίων καί τούς ἄλλους Κανόνες, θά ἦταν ἀξιέπαινη, ἄν ἐπρόκειτο νά βροῦμε τρόπο νά ἐξουδετερώσουμε κάποιους καί δέν μποροῦμε νά στηριχθοῦμε κάπου, οὔτε ἔχομε ἔστω καί ἕνα ἐπιχείρημα. Δηλαδή θά ἦταν ἀξιέπαινη σάν ἐφεύρεσι σέ ἕνα πόλεμο πού λέμε ὅτι πρέπει νά ἐξουδετερώσουμε τόν ἐχθρό, ὅπως καί ἄν ἔχη, ἔστω καί παράνομα, ἔστω καί μέ φανταστικές ἀποδείξεις, ἔστω καί χωρίς ἀποδείξεις, ἔστω καί μέ ψέμματα καί ἀπάτες, ἀρκεῖ νά τόν ἐξουδετερώσουμε. Δι’ αὐτό καί ἡ ἐφεύρεσί σου νά τούς καταδείξης ὅλους ὡς Ζηλωτές, εἶναι ὄντως ἀπό αὐτῆς τῆς ἀπόψεως πρωτοποριακή καί πιστεύω λίαν χρήσιμη στούς Οἰκουμενιστές. Διότι ὅταν ἀκούει κάποιος «Ζηλωτές», ἀμέσως πηγαίνει ὁ νοῦς του στούς Παλαιοημερολογίτες, στά σχίσματα, στή δημιουργία «Συνόδων» καί σέ ὅλα αὐτά, τά ὁποῖα καί ἐμεῖς κατηγοροῦμε.

Ἐμεῖς λοιπόν, π. Βασίλειε (ὄχι οἱ Ζηλωτές) ἐτολμήσαμε νά ὑποστηρίξουμε ὅτι οἱ ἱεροί Κανόνες ἀναφέρονται στό φρόνημα τῶν αἱρετικῶν καί ὄχι σέ καταδικασμένους καί μή καταδικασμένους αἱρετικούς καί ἐσύ ὑποστηρίζεις (χωρίς νά τολμᾶς, διότι ἐδῶ δέν χρειάζεται τόλμη, λόγω τῆς καλύψεως καί συμπορεύσεως μέ τήν ἐξουσία) ὅτι οἱ ποινές καί οἱ ἀπαγορεύσεις τῶν ἱερῶν Κανόνων ἀναφέρονται σέ καταδικασμένους καί ἀποκομμένους ἀπό Σύνοδο αἱρετικούς. Πρέπει λοιπόν νά μᾶς ὑποδείξης, γιά νά φανοῦν ὀρθές οἱ θέσεις σου καί ἀστήρικτες οἱ ἰδικές μας, ποίους καταδικάζει καί ἀναθεματίζει ὁ Θεός διά τοῦ ἀποστόλου Παύλου στήν πρός Γαλάτας ἐπιστολή (Γαλ. 1, 8-9) καί ἀπό ποίους αἱρετικούς πρέπει νά ἀπομακρυνθοῦμε, ἐπειδή εἶναι αὐτοκατάκριτοι στήν πρός Τίτον ἐπιστολή (Τιτ. 3, 10-11) καί σέ ποίους τέλος πάντων δέν πρέπει νά λέμε οὔτε «χαίρεται», διότι δέν φέρουν τήν Ὀρθόδοξο διδαχή, ὅπως παραγγέλλει στήν δεύτερη Καθολική ἐπιστολή του ὁ Ἰωάννης (Β΄ Ἰωάν. 10-11). Ἀφήνω ἄλλα χωρία παρόμοια τῆς Γραφῆς π.χ. τούς τυφλούς, οἱ ὁποῖοι ὁδηγοῦν τούς ἄλλους (Ματθ. 15, 14), τούς λύκους πού ξεστρατίζουν τά πρόβατα καί τά ὁδηγοῦν στούς ἑαυτούς των (Πραξ 20, 29-30) καί ἀκόμη, ἄν θέλης, καί αὐτούς μέ τούς ὁποίους δέν πρέπει νά συντρώγωμε (Α΄ Κοριν. 5, 9-11). Ἄν δηλαδή ἡ διδασκαλία τῆς Ἁγίας Γραφῆς, στήν ὁποία ὁμιλεῖ ὁ ἴδιος ὁ Θεός, στηρίζει καί ἀποδεικνύει τίς ἰδικές σου ἀπόψεις ὡς ὀρθές, τότε φυσικά οἱ ἰδικές μας εἶναι αἱρετικές καί πλανεμένες καί, ὄντως, ἐτολμήσαμε νά διαστρέψουμε τίς Γραφές, τούς Ἁγίους καί τούς ἱερούς Κανόνες. Ἄν ἐκ τοῦ ἀντιθέτου, ἡ Ἁγία Γραφή στηρίζει τίς ἰδικές μας θέσεις καί ἀπόψεις, τότε ἀποδεικνύεσαι μέγας ἀπατεώνας, διότι προσπάθησες μέ τά σκόρπια καί σκοτεινά πρός ἀποφυγή παραδείγματα πού ἀνέφερες, νά θεμελιώσης αἱρετικές ἀπόψεις καί θεωρίες, καί μάλιστα θεωρίες πού σήμερα στηρίζουν καί προάγουν τήν αἵρεσι τοῦ Οἰκουμενισμοῦ.

Τό ἴδιο πρέπει νά κάνης καί μέ τήν διδασκαλία τῶν Ἁγίων νά ἀναφέρης δηλαδή καί νά ἀποδείξης ὅτι ὁ Μέγας Ἀθανάσιος, ὁ Χρυσόστομος πατήρ, ὁ Μέγας Φώτιος, ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς, ὁ ἅγιος Μᾶρκος ὁ Εὐγενικός (τά κείμενα τῶν ὁποίων προαναφέραμε) καί ὅλοι ἀνεξαιρέτως οἱ Ἅγιοι, ὅταν ὁμιλοῦν γιά ἄμεση ἀπομάκρυνσι ἀπό τούς αἱρετικούς, ὁμιλοῦν γιά ἀπομάκρυνσι ἀπό τούς καταδικασμένους αἱρετικούς καί ἀποκομμένους Συνοδικῶς ἀπό τήν Ἐκκλησία, ἐνῶ γιά τούς ἐντός Ἐκκλησίας οἱ Ἅγιοι διδάσκουν ἀντίθετα.

Σέ παρακαλοῦμε, λοιπόν, ἐν κατακλεῖδι ἐπί τοῦ θέματος τούτου, νά δευτερολογήσης καί νά ἀποδείξης ἀθῶο τόν ἑαυτόν σου ἀπό τίς κατηγορίες τίς ὁποῖες σοῦ προσάπτουμε. Διότι ἐμεῖς ὑποστηρίζουμε πώς, ὅ,τι δέν συμφωνεῖ μέ τήν Ἁγία Γραφή, μέ τούς ἱερούς Κανόνες καί τήν διδασκαλία τῶν Ἁγίων (αὐτά ὅλα εἶναι ἀλληλένδετα καί ἔχουν σάν βάσι τήν διδασκαλία τῆς Ἁγίας Γραφῆς), δέν εἶναι Ὀρθόδοξο, ἔστω καί ἄν ἀναφέρεται ὅτι τό ἔκαναν κάποιοι μέσα στήν ἱστορία, ἤ ἀκόμη καί Ἅγιοι σάν οἰκονομία, λόγῳ ὅμως κάποιας ἀδηρίτου ἀνάγκης καί γιά περιορισμένο καί καθορισμένο χρονικό διάστημα, σύμφωνα μέ τήν διδασκαλία τοῦ ὁσίου Θεοδώρου τοῦ Στουδίτου στόν ὀρθόδοξο ὁρισμό τῆς οἰκονομίας (Φατ. 24, 64, 63).

Ἐσύ πάτερ Βασίλειε (δοθείσης εὐκαιρίας τό ἐπισημαίνουμε καί αὐτό) ἀναφέρεις στήν εἰσήγησί σου πολλές φορές τήν λέξι οἰκονομία, προφανῶς γιά νά δικαιολογήσης τίς παρανομίες καί αἱρέσεις τῶν Οἰκουμενιστῶν, ἀλλά μέ διεστραμμένη ἔννοια καί σημασία, διότι δέν ὑπάρχει Ὀρθόδοξος οἰκονομία χωρίς τούς ὅρους πού θέτουν οἱ Πατέρες καί, πολύ περισσότερο, ὅταν διά τῆς οἰκονομίας αὐτῆς προάγεται ἡ αἵρεσις καί βεβηλώνεται ἡ Ὀρθόδοξος πίστις.

 Ἐδῶ δηλαδή ἰσχύει ἡ διδασκαλία τοῦ Χρυσορρήμονος ἁγίου «οἰκονομητέον ἔνθα μή παρανομητέον», δηλαδή ἡ οἰκονομία βοηθεῖ σέ κάποια δύσκολη στιγμή τήν Ἐκκλησία, ἀλλά δέν

Η ΣΥΚΓΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΠΟΝΤΙΑΣ «Maçkalı Eleni»

Η ΣΥΚΓΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΠΟΝΤΙΑΣ ΕΛΕΝΗΣ ΠΟΥ ΤΟ 1923 ΕΓΙΝΕ… ΕΜΙΝΕ

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Η Ελένη είναι η ιστορία μιας Ελληνοπόντιας, της Ελένης, που στην ανταλλαγή των πληθυσμών δεν έφυγε μαζί με τους δικούς της στην Ελλάδα αλλά έμεινε στην Τουρκία και μετά από πολλά χρόνια κάποιοι… Τούρκοι την φέρνουν στο φως της δημοσιότητας για να γίνει κινηματογραφική ταινία με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Maçkalı Eleni» που θα δείχνει και το μεγάλο δράμα χιλιάδων

Δεν συμφωνούν, αλλά η Πανορθόδοξος θα γίνει για να επιτευχθοῦν τα "κρύφια" Οικουμενιστικά σχέδια!

Πανορθόδοξης Επιτροπής ακαρπία

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Πηγή: "agioritikovima"

Απογοητευτικά για την οικουμενική Ορθοδοξία ήσαν τα αποτελέσματα της Ειδικής Συνοδικής Επιτροπής Αντιπροσώπων των Αυτοκεφάλων Ορθοδόξων Εκκλησιών. Πλήρης ακαρπία στα καυτά ζητήματα που οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί αντιμετωπίζουν.

 Η Επιτροπή συνήλθε στο Κέντρο του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως της Γενεύης, από τις 15 έως τις 21 Φεβρουαρίου 2015. Κατά τις εργασίες της επαληθεύθηκαν όλοι οι φόβοι που είχαν εκφραστεί από τότε που στη Σύναξη των Ορθοδόξων Προκαθημένων – στην Κωνσταντινούπολη από τις 6 έως τις 9 Μαρτίου 2014 - αποφασίστηκε η διεξαγωγή Συνόδου των Ορθοδόξων Εκκλησιών την Πεντηκοστή του 2016.
 Η ομοφωνία που απαιτείται στις αποφάσεις της Επιτροπής Προετοιμασίας της Πανορθοδόξου Συνόδου, η διαπίστωση ότι αυτή δεν υπάρχει στα σημαντικά εκκλησιαστικά ζητήματα και η
επίμονη  ἐπιδίωξη του Φαναρίου αυτή να συγκληθεί παντί τρόπω, έστω και με τα δευτερεύοντα θέματα στα οποία υπάρχει ομοφωνία, έχει δημιουργήσει προβληματισμό και απογοήτευση

Ούτε λέξη για τον ...Οικουμενισμό, για να τάχει καλά με τον Πατερούλη του Φαναρίου!

Ἄρχισαν τὰ ἀνέξοδα κηρύγματα γιὰ τὴν Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξία!

Μήνυμα του μητροπολίτη Σάμου κ. Ευσεβίου

με αφορμή την Κυριακή της Ορθοδοξίας

    Συνειδητοποιεῖς, Σεβασμιώτατε, τί λὲς καὶ τί κάνεις; Ἐκθειάζεις τοὺς Ἁγίους καὶ καλεῖς νὰ τοὺς μιμηθοῦμε. Σὲ τί; Τί ἔκαναν οἱ Ἅγιοι; «Ἀγωνίστηκαν» μᾶς διδάσκεις καὶ «κατατρόπωσαν μέ ἀκαταμάχητα ἐπιχειρήματα» τοὺς αἱρετικοὺς τῆς ἐποχῆς τους. Πολὺ ὡραῖα.

Κι ἐσύ, Σεβασμιώτατε, τί κάνεις; Καταπολεμεῖς τοὺς αἱρετικοὺς τῆς ἐποχῆς μας; Κρίμα! Τί τραγικό! Ὄχι μόνο δὲν καταπολεμεῖς τὴν Παναίρεση τῆς ἐποχῆς μας, τὸν Οἰκουμενισμό, ἀλλὰ δὲν τολμᾶς στὸ «Μήνυμά» σου, οὔτε νὰ ἀναφέρεις τὴν λέξη «Οἰκουμενισμος»!!! Πόσο μᾶλλον νὰ καταπολεμήσεις τοὺς Οἰκουμενιστές! Τρέμει ἡ καρδούλα σου, καὶ ἡ καρδούλα ὅλων σχεδὸν τῶν Ἐπισκόπων, ἀκόμα καὶ νὰ ἀναφέρουν τὴ λέξη Οἰκουμενισμός!

Λοιπόν, γιὰ ποιά «Ὀρθοδοξίας καὶ Ὀρθοπραξίας» μᾶς μιλᾶτε οἱ σύγχρονοι Ποιμένες καὶ Ἐπίσκοποι; Λόγια, λόγια, λόγια ἀνούσια! Κανένα δὲν ἀγγίζουν, γιατὶ δὲν συνοδεύονται ἀπὸ παράδειγμα!

Σάμου Ευσέβιος:

«Να υπάρχει συνδυασμός

Ορθοδοξίας και Ορθοπραξίας»!

"Ἀγαπητά μου παιδιά,

Ἡ πρώτη Κυριακή τῶν Νηστειῶν τῆς Μ. Σαρακοστῆς εἶναι ἀφιερωμένη στήν νίκη καί τόν θρίαμβο τῆς Ὀρθοδοξίας, πού κερδήθηκε μέ τήν ἀναστήλωση τῶν ἁγίων εἰκόνων. Μαζί μέ τό γεγονός αὐτό, ἡ Ἐκκλησία θυμᾶται ὅλους τούς ἀγῶνες πού ἔγιναν ἀπό τούς ἁγίους Πατέρες μας, γιά νά διαφυλαχθεῖ ἡ ὀρθόδοξη πίστη καί παράδοση. Γι’ αὐτό προβάλει μπροστά

Όταν αναγκάζονται να ομολογήσουν το θαύμα της Παναγίας και οι Τούρκοι!

ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΕΝΟΣ ΤΟΥΡΚΟΥ

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

    Πριν από χρόνια ένα ζευγάρι από την Τουρκία και συγκεκριμένα από την περιοχή της Αντιοχείας, μετανάστευσε στο Παρίσι όπου βρήκαν δουλειά και εγκαταστάθηκαν στα Banlieue, δηλαδή στα προάστια του Παρισιού. Το ζευγάρι ονομάζεται Εσάτ και Σεβίμ Αλντιντάρογλου.

       Στο σπίτι αυτό των Αλντιντάρογλου στο Παρίσι παρατηρείτε συρροή επισκεπτών όχι μόνο από την Γαλλία αλλά και από το εξωτερικό, καθώς πολλοί επισκέπτες έρχονται να δούν ένα αξιοπερίεργο για αυτούς γεγονός. Το γεγονός αυτό, που χαρακτηρίστηκε από τον ίδιο τον τουρκικό τύπο σαν θαύμα, είναι πως μια ελληνορθόδοξη βυζαντινή εικόνα της Παναγίας που είχαν βρει στην Αντιόχεια και την οποία είχαν πάρει μαζί τους οι Αλντιντάρογλου αν και μουσουλμάνοι, άρχισε να αναβλύζει δάκρυα από τα μάτια της Παναγίας.

      Σύμφωνα με τις μαρτυρίες του ζευγαριού την εικόνα αυτή