Πέμπτη 30 Απριλίου 2015

Ομάδα Εκπαιδευτικών "Ο Παιδαγωγός". Έφτασε η ώρα να μιλήσουμε ευθαρσώς! (Και σχόλιο Ν. Χειλαδάκη)

Σχολιασμός της «Ομάδος Εκπαιδευτικών "Ο Παιδαγωγός"» για τις τελευταίες εξελίξεις στην Ι.Μ. Θεσσαλονίκης σχετικά με την υπόθεση του π. Νικολάου Μανώλη


« Έφτασε η ώρα να αντιδράσουμε επί τέλους στον Οικουμενισμό και στην Δεσποτοκρατία. Φτάνει πια. Αρκετά ανεχθήκαμε τους "λύκους" να "τρώνε τα πρόβατα"».
Τα παρακάτω προέκυψαν μετά από τηλεφωνική έγκριση όλων όσων συμμετέχουν στην Ομάδα Εκπαιδευτικών "Ο Παιδαγωγός". Έφτασε η ώρα να μιλήσουμε ευθαρσώς, χωρίς υπονοούμενα:


       Μόλις διαβάσαμε τις δυσάρεστες εξελίξεις. Τελικά κάποιοι δεν έζησαν ούτε Σαρακοστή ούτε Ανάσταση. Όπως ο Ιούδας μελετούσε πως θα παραδώσει τον Κύριο, έτσι κάποιοι, όλο αυτό τον καιρό, έστηναν τις δολοπλοκίες τους και προετοίμαζαν τα νέα καταχθόνια σχέδια τους. 

Αρκετά σιώπησαν οι πιστοί. Αρκετά ανεχθήκαμε. Γέμισε η εκκλησία μας με παραδόπιστους και κίναιδους ιερωμένους, που δεν ντρέπονται να κυκλοφορούν με πολύχρωμα ράσα και να μιλάνε με την γνωστή χαρακτηριστική φωνή.





   Γέμισε η εκκλησία μας με ιερωμένους που προτιμούν να κυκλοφορούν σχεδόν ξυρισμένοι. Που επιλέγουν να εμφανίζονται δημοσίως με κουστούμι αντί με το ευλογημένο ράσο.
   Δεν προλαβαίνουμε να παρακολουθούμε τις διαρκείς εκτροπές:


Τούρτες γενεθλίων με προσωπογραφίες δεσποτάδων, αρχιερατικά συλλείτουργα στις ονομαστικές εορτές μητροπολιτών και δώρα, δώρα, άφθονα δώρα, μητροπολίτες να αφήνουν την τελευταία πνοή στην πισίνα τους, μητροπολίτες με καταθέσεις εκατομμυρίων ευρώ, παρασημοφορήσεις(!) μητροπολιτών, υπερπολυτελή φιέστες προς τιμήν του Πατριάρχη, πόστερ του Πατριάρχη με την φωτογραφία του και αεροπανό, κοσμική δόξα που θα ζήλευε ακόμη και ο Πάπας.


Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι καθημερινά βλέπουμε νέες συμπροσευχές και συμμετοχές σε τελετές και ιεροπραξίες αιρετικών.. Ο Πάπας αλωνίζει από τα Ιεροσόλυμα στο Φανάρι, απαγγέλει το Πάτερ Ημών εντός ακολουθίας, κι όμως οι περισσότεροι κάνουν ότι δεν βλέπουν όλα αυτά τα έκτροπα.

       Και αντί να ακούγεται η ανάγκη κάθαρσης μέσα στην εκκλησία μας, αντί να φοβούνται όλοι αυτοί μήπως εξοργιστεί ο πιστός λαός με τις παρεκτροπές τους, εκτοπίζονται ο ένας μετά τον άλλον οι αγνοί, σεβάσμιοι, ασυμβίβαστοι ιερείς που έχουν φόβο θεού.
Δεν υπάρχει πλέον κανένα περιθώριο. Ο πιστός λαός καλείται να πράξει το χρέος του. Ο καθένας οφείλει να τοποθετηθεί.
Ως εκπαιδευτικοί, ως πνευματική ηγεσία αυτού του τόπου, αλλά κυρίως ως συνειδητά μέλη της Ορθόδοξης εκκλησίας μας, δεν έχουμε άλλη επιλογή από το να πάρουμε θέση. Από σήμερα, θα βρισκόμαστε δίπλα στον αγωνιστή αντιοικουμενιστή ιερέα π.Νικόλαο Μανώλη. Δεσμευόμαστε ότι θα στηρίζουμε κάθε ειρηνική διαμαρτυρία της συντονιστικής επιτροπής των ενοριτών του Προφήτη Ηλία Άνω Πόλης Θεσσαλονίκης. Εκκλησία δεν είναι μόνον οι μητροπολίτες (που μόνον ο Θεός ξέρει με τι δολοπλοκίες αρκετοί από αυτούς κατάφεραν να αποκτήσουν τον θρόνο τους). Εκκλησία είναι και ο πιστός Ορθόδοξος λαός και οφείλουν να τον ακούσουν. Αρκετά στερήθηκαν οι ενορίτες του Προφήτη Ηλία τον ιερέα και πνευματικό τους.















 
Έφτασε η ώρα να αντιδράσουμε επί τέλους στον Οικουμενισμό και στην Δεσποτοκρατία. Φτάνει πια. Αρκετά ανεχθήκαμε τους "λύκους" να "τρώνε τα πρόβατα".
Από σήμερα θα είμαστε στις επάλξεις. Αναστέλλουμε τις εκπαιδευτικού χαρακτήρα αναρτήσεις μας και ξεκινάμε τον αγώνα. Αυθόρμητα η φωνή μας γεμίζει με την κραυγή του αγωνιστή επισκόπου Φλωρίνης Πρεσπών και Εορδαίας κυρού Αυγουστίνου Καντιώτη: "Ζητούμε ελευθέρα και ζώσα εκκλησία".

 Και ΣΧΟΛΙΟ:
ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ 29 Απριλίου 2015 - 11:03 π.μ.
Η επίμονη του μητροπολίτη κ Άνθιμου να «λερώσει» το τέλος της θητείας του στην αγιοτόκο Μητρόπολη Θεσσαλονίκης, μπορεί να εξηγηθεί από τις πιέσεις που δέχεται από κάποιους οικουμενιστκούς παράγοντες και από κάποιους «άλλους», όπως τον αρχιεξορκιστή ηγούμενο της Αγίας Θεοδώρας, που χαρακτήρισε τον πάτερ Νικόλαο Μανώλη σαν δαιμονισμένο.
Είναι οι ίδιοι που συν προσεύχονται με τους καθολικούς στην οδό Φράγκων, που προωθούν το τμήμα ισλαμικών σπουδών στην Θεολογική, (βλέπε Θολογοκή), Σχολή Θεσσαλονίκης. Οι ίδιοι που συμβουλεύουν όσους γράφουν κατά της παναίρεσης του Οικουμενισμού να… πάνε να εξομολογηθούν, είναι οι ίδιοι που κατάντησαν την ελληνική εκκλησία έρμαιο διαφόρων θεομπαιχτών πολιτικών, που δεν διστάζουν δήθεν για το καλό της χώρας να δωρίζουν την εκκλησιαστική περιουσία λες και είναι τσιφλίκι τους χωρίς καμία συνοδική απόφαση.
Κάπου έχουν ξεφύγει όλοι αυτοί και οι διώξεις ιερέων που ευτυχώς στέκονται στο ύψος τους και δεν υποκύπτουν στις οικουμενιστικές πιέσεις, δείχνουν πως διακατέχονται από τον πανικό της αποστασίας τους.

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
www.nikosxeiladakis.gr
http://katanixis.blogspot.gr/2015/04/blog-post_57.html?showComment=1430294613407#c120393290917141391 

Τετάρτη 29 Απριλίου 2015

"Κανένας Άγιος δεν προσευχήθηκε με αιρετικούς" (Χριστοΰφαντος)

 ΑΣΦΑΛΩΣ! Εσείς, όμως, και οι αντι-Οικουμενιστές πνευματικοί σας, συμπροσεύχονται με εκείνους που εσείς οι ίδιοι αποκαλείτε ως ΠΑΝΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ Οικουμενιστές!

Ο Επίσκοπός σας, αδ. Χριστοΰφαντε, συμπροσευχόμενος στη Λαμία με τον αρχιερεσιάρχη Πατριάρχη που ...προσκάλεσε!

"Κανένας Ἅγιος δὲν προσευχήθηκε μὲ αἱρετικοὺς"



  Ἡ προσευχή εἶναι πράξη Ἱερά καί Ἁγία πού ἀπευθύνεται στόν Τριαδικό Θεό καί δέν ἐπιτρέπεται ὁ πιστός νά ἔρχεται διά τῆς συμπροσευχῆς σέ κοινωνία μέ τήν αἵρεση, πού βλασφημεῖ... τόν Χριστό καί πολεμᾶ τήν Ἐκκλησία Του.





(Χριστοΰφαντος)



Οἱ οἰκουμενιστές ἐκμεταλλεύονται κάθε εὐκαιρία γιά νά συμπροσευχηθοῦν μέ ὅλο τό φάσμα τῶν αἱρετικῶν καί κακοδόξων, ἀλλά καί τῶν ἀλλοθρήσκων.



Αὐτό ὅμως γιά κάθε ὀρθόδοξο εἶναι ἐντελῶς ἀπαράδεκτον, διότι ἡ συμπροσευχή προϋποθέτει τήν κοινή πίστη καί τήν λειτουργική κοινωνία.



Ἕνας Ὀρθόδοξος δέν μπορεῖ παρά νά συμπροσεύχεται μόνον μέ Ὀρθοδόξους.



Ἀνέκαθεν αὐτή ἦταν ἡ θέση τῆς Ἐκκλησίας μας καί αὐτό τό ἐκφράζουν ἐξ ἀρχῆς οἱ 45ος καί 65ος Ἀποστολικοί Κανόνες. Ἀναφέρονται μάλιστα καί οἱ κυρώσεις ὅσων ἐνεργοῦν ἀντίθετα ἀπό αὐτά πού διδάσκει τό Πνεῦμα τό Ἅγιον.




Ἐπειδή ὁρισμένοι ὑποστηρίζουν ὅτι οἱ κανόνες πού ἀπαγορεύουν, ἀλλά καί καταδικάζουν, τήν συμπροσευχή, ἐννοοῦν μόνο τήν τέλεση τῆς λατρείας μέ τούς αἱρετικούς, δηλαδή τό "συλλείτουργο", ἐπιβάλλεται νά τονισθεῖ (καί αὐτό τό βλέπουμε στήν ἴδια τήν πράξη τῆς Ἐκκλησίας), ὅτι οἱ Ἱεροί Κανόνες καταδικάζουν καί αὐτή τήν λεγομένη "ἁπλῆ συμπροσευχή". Ἡ συμπροσευχή δέν ἐπιτρέπεται οὔτε "κατ᾽ οἰκονομίαν" ἀπό τούς ὑψηλά ἱσταμένους στήν Ἐκκλησία, διότι αὐτό, ἐκτός τῶν ἄλλων, δημιουργεῖ (κακῶς βεβαίως) προηγούμενο καί οἱ οἰκουμενιστές τό προβάλλουν ὡς πράξη πού δύναται κατ᾽ αὐτούς νά ἐπαναλαμβάνεται, ἐνῶ ἐπί τῆς οὐσίας εἶναι παράδειγμα πρός ἀποφυγήν.



Ἡ προσευχή εἶναι πράξη Ἱερά καί Ἁγία πού ἀπευθύνεται στόν Τριαδικό Θεό καί δέν ἐπιτρέπεται ὁ πιστός νά ἔρχεται διά τῆς συμπροσευχῆς σέ κοινωνία μέ τήν αἵρεση, πού βλασφημεῖ... τόν Χριστό καί πολεμᾶ τήν Ἐκκλησία Του.



Ἀλλά, αὐτή ἡ εὐλογημένη ἀπαγόρευση βοηθᾶ καί τόν ἐκτός τῆς Ἐκκλησίας νά ἐννοήσει ὅτι εὑρίσκεται στήν πλάνη καί στήν αἵρεση καί κυρίως ὅτι εἶναι ἀνάγκη νά ἐπιστρέψει στήν Ἐκκλησία, πού φυσικά εἶναι μία καί ὄχι πολλές.



Ἀλλά καί στό θέμα αὐτό μᾶς καθοδηγοῦν οἱ ἴδιοι οἱ Ἅγιοι:

α) Οὐδείς Ἅγιος εἶχε καί ἔχει συμπροσευχές μέ αἱρετικούς.

β) Οἱ φωτισμένοι καί θεούμενοι εἶναι αὐτοί πού μᾶς καθοδηγοῦν στό "τί εἶναι καί πῶς πρέπει νά γίνεται ἡ προσευχή"!



Οἱ οἰκουμενιστές, μέ τίς συμπροσευχές τους, τό μόνο πού ἀποδεικνύουν εἶναι ὅτι οὐδεμία σχέση ἔχουν μέ τούς Ἁγίους καί ὅτι, παρά τίς "ἀγαπολογίες" καί "προσευχοβατολογίες", οὐδεμία γνώση ἔχουν περί τῆς αὐθεντικῆς, σώζουσας καί ἁγίας προσευχῆς πού στήν κάθε γενεά παραδίδουν οἱ Ἅγιοι.



Ἑπομένως, ἤ ὁ πιστός (κληρικός, μοναχός, λαϊκός) γνωρίζει τί ἐστί προσευχή καί ἐφαρμόζει τούς Ἱερούς Κανόνες κάνοντας ὑπακοή στούς Ἁγίους, ἤ συμμετέχει στά "συμπροσευχητικά θέατρα" καί στά "φαιδρά συλλείτουργα" καί ἀποδεικνύεται παντελῶς ἄσχετος, τό ὀλιγώτερον, μέ τό πνεῦμα καί τό βίωμα τῆς Ὀρθοδοξίας.



Ὅσοι διδάσκουν τά ἀντίθετα, ἄς μᾶς φέρουν ἔστω καί ἕναν Ἅγιο πού τά ἐδίδασκε καί ἔκανε συμπροσευχές μέ αἱρετικούς, ἤ ἄς μᾶς δείξουν ἕναν αἱρετικό ὁ ὁποῖος, μέσῳ τῶν "συμπροσευχῶν", νά ἔχει ἐπιστρέψει στήν Ὀρθοδοξία.

Πως να υπομένουμε τους πειρασμούς (Όσιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος)



Όσοι είναι φίλοι του Θεού, όσοι έχουν κλείσει μέσα τους τον Κύριο σαν ένα πολύτιμο θησαυρό, δέχονται με πολλή χαρά τις βρισιές και τις ατιμίες, και αγαπούν με καθαρή καρδιά, σαν ευεργέτες, αυτούς που τους αδικούν.
Ο Χριστός, ο αναμάρτητος, ραπίσθηκε άδικα από ένα δούλο, κι έτσι έγινε το πρότυπο όλων μας στην ανεκτικότητα, τη μεγαλοψυχία και τη μακροθυμία. Αλλά μόνο ραπίσθηκε; Αν

Τρίτη 28 Απριλίου 2015

Η ...Οικουμενιστική ΔΕΣΠΟΤΟΚΡΑΤΙΑ ...ΕΝ ΔΡΑΣΕΙ! -Κάθε αντι-Οικουμενιστική φωνή που υπερβαίνει τα ΟΡΙΑ ...φιμώνεται!

Τα τελευταία νέα


Εξελίξεις στην Ι.Μ. Θεσσαλονίκης σχετικά με την υπόθεση του π. Νικολάου Μανώλη – Τα τελευταία νέα.jpg
Ιερά Σύνοδος, κάλεσε τον π. Νικόλαο προκειμένου να ληφθεί υπ’ όψη και η γνώμη του σχετικά με το αίτημα του Μητροπολίτου. Έτσι, ο π. Νικόλαος Μανώλης θα παραστεί ενώπιον των συνοδικών Αρχιερέων στις 12 Μαΐου 2015, στις 11πμ." !!!
Πηγή:  "Κατάνυξις" 
Λάβαμε την ακόλουθη επιστολή της συντονιστικής επιτροπής αγώνος της ενορίας του Προφ. Ηλία Θεσσαλονίκης, εναντίον της δίωξης του π. Νικολάου Μανώλη:
Πέρασαν ήδη 2 μήνες από την ώρα που ο μητροπολίτης Θεσσαλονίκης κ. Άνθιμος αποφάσισε την τρίμηνη απόσπαση του πρωτοπρεσβυτέρου Νικολάου Μανώλη. Η απόσπαση έγινε με την δικαιολογία της κάλυψης λατρευτικών αναγκών της μητροπόλεως. Για μας όμως δεν ήταν τίποτα άλλο από μία περιττή και αντιλειτουργική κίνηση της μητρόπολης. Από τη μία εγκαταλείφθηκε ο Ι. Βυζ. Ν. Προφ. Ηλιού μόνο με έναν ιερέα για τη δύσκολη περίοδο της Μεγ. Σαρακοστής, ενώ η απόσπαση για φερόμενη κάλυψη λατρευτικών αναγκών έγινε σε μία ενορία που εξηπηρετούνταν ήδη από τέσσερεις ιερείς, συμπεριλαμβανομένους και δύο συνταξιούχους. Αυτό καταμαρτυρείται από τους συνενορίτες, που σε όλο αυτό το διάστημα πάρα πολλές φορές μέχρι και σήμερα βρέθηκαν αντιμέτωποι με τις κλειστές πόρτες του Προφ. Ηλία και την έλλειψη των καθημερινών ακολουθιών. Ποιός λοιπόν Ναός είχε ανάγκη για πραγματική κάλυψη λατρευτικών αναγκών;
  Από την άλλη επιμένουμε να λέμε πως ήταν περιττή η απόφαση της απόσπασης, καθώς έπεσε στο κενό η κλήση εις γραπτή και προφορική απολογία και η έναρξη διαδικασίας προ εκκλησιαστικών δικαστηρίων κατά του πατρός. Για το γεγονός αυτό υφίσταται και σχετική γραπτή βεβαίωση της Ι. Μ. Θεσσαλονίκης.
Θυμίζουμε, πως ο π. Νικόλαος σύρθηκε ενώπιον της προϊσταμένης του αρχής με τις κατηγορίες της φατρίας, της εξύβρισης και συκοφάντησης, απείθειας και καταφρόνησης της προϊσταμένης του εκκλησιαστικής αρχής και τέλος σκανδαλισμό των πιστών. Είναι πολύ σοβαρές αυτές οι κατηγορίες. Σύμφωνα με τους ιερούς κανόνες της Εκκλησίας μας επισύρουν ακόμα και την ποινή της καθαιρέσεως.
        Για μας είναι ξεκάθαρο ότι οι ενέργειες αυτές, οι οποίες ισοδυναμούν με δίωξη, δεν αφορούν τις συγκεκριμένες κατηγορίες, που ήδη κατέπεσαν στο κενό ως ανυπόστατες, αλλά αποκλειστικά αφορούν τον αντιοικουμενιστικό, αντιπαπικό και αντιαιρετικό αγώνα του πατρός. Έχουμε άλλωστε τοποθετηθεί πάνω σε αυτό. Μέλη της επιτροπής αγώνος έχουν ενημερώσει την ενορία για τον πόλεμο εναντίον του αγωνιστή πατρός Νικολάου.
        Με την τρίμηνη απόσπαση σταματήσαμε τους αγώνες μας, τις διαμαρτυρίες, τις συγκεντρώσεις κτλ. Περιμέναμε να λήξει η άδικη ποινή και να επιστρέψει ο πατήρ Νικόλαος στην ενορία μας. Αυτό πρέπει να γίνει σε λίγες ημέρες, στις 21 Μαῒου 2015.  Όπως ορίζει ο σχετικός Νόμος, έως τρεις μήνες έχει δικαίωμα να επιβάλλει απόσπαση ο μητροπολίτης σε ιερέα που έχει οργανική θέση. Να θυμίσουμε στο σημείο αυτό στον Παναγιώτατο, ότι τον π. Νικόλαο τον στερήθηκε η ενορία του, όχι μόνο κατά το τελευταίο τρίμηνο, αλλά από το προηγούμενο Πάσχα του 2014 συνεχώς. Με μια άτυπη απόσπαση εξυπηρετούσε ανελλιπώς σχεδόν τον Ι. Ν. Αγ. Παντελεήμονος στην Καμάρα. Σύμφωνα με τους ιερούς κανόνες όμως, τις λατρευτικές ανάγκες μιας μητρόπολης πρέπει να τις καλύπτουν οι ιερομόναχοι της μητρόπολης και όχι οι ιερείς που έχουν οργανική θέση στην ενορία. Γι αυτούς και άλλους πολλούς λόγους το θέμα του π. Νικολάου για εμάς έχει τη μορφή διώξεως.
Ο πατήρ Νικόλαος έκανε υπακοή και  ανταποκρινόμενος πλήρως στα εφημεριακά καθήκοντα του στον Ι.Ν. του Αγ. Σπυρίδωνος Τριανδρίας, αναμένει και αυτός την επιστροφή του στην ενορία της καρδιάς του! Όμως άλλα είναι τα σχέδια της Μητρόπολης! Άλλα σχεδίασε ο μητροπολίτης Θεσσαλονίκης για να μη γίνει πραγματικότητα η επιστροφή στη ενορία του.
Πληροφορούμαστε από πολύ έγκυρη πηγή, πως με αίτημά του ο Θεσσαλονίκης Άνθιμος, ζητά από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος, να επιβάλλει στον π. Νικόλαο, την αναγκαστική μετάθεσή του από την ενορία του Ι. Βυζ. Ναού Προφ. Ηλιού Θεσσαλονίκης. Για τον λόγο αυτό, η Ιερά Σύνοδος, κάλεσε τον π. Νικόλαο προκειμένου να ληφθεί υπ’ όψη και η γνώμη του σχετικά με το αίτημα του Μητροπολίτου. Έτσι, ο π. Νικόλαος Μανώλης θα παραστεί ενώπιον των συνοδικών Αρχιερέων στις 12 Μαῒου 2015, στις 11πμ.
Ήδη η συντονιστική μας επιτροπή αγώνος εναντίων της δίωξης του π. Νικολάου Μανώλη, ετοιμάζει μία σειρά αγωνιστικών κινήσεων. Δεχόμαστε πάρα πολλές προτάσεις για μεγάλο συλλαλητήριο μπροστά στο μητροπολιτικό μέγαρο της μητρόπολης και του Ι. Ν. Αγ. Γρηγορίου Παλαμά με τηλεοπτική κάλυψη.  Ήδη η ενορία, που ησύχασε για ένα διάστημα, άρχισε να βράζει πάλι. Όπως προβλέπουμε θα έρθει μεγάλη ταραχή στην μητρόπολη, που όμοιά της δεν έχει γίνει μέχρι σήμερα.
Φαίνεται ανεξήγητη η επιθυμία του μητροπολίτη για την εκδίωξη του πατρός από την ενορία του. Όμως, οι λόγοι που δικαιολογούν την απόφαση, κατά τη γνώμη μας, είναι οι εξής:
  • Πιστεύουμε πως δέχεται πιέσεις από ανθρώπους σε υψηλότερα κλιμάκια της Εκκλησίας, για να φιμώσει το στόμα του π. Νικολάου. Στο πλαίσιο αυτής της κατεύθυνσης εναρμονίζεται και η απόφασή του να απαγορεύσει τον πατέρα Νικόλαο να κηρύττει και να κατηχεί την ενορία μας.
  • Έχει βέβαια και την επιμονή του προϊσταμένου του Ναού μας, του π. Φιλουμένου Κοσμαδάκη, που παρά τις αγαπολογίες περί του προσώπου του π. Νικολάου, με τίποτα δε θα αντέξει την επιστροφή του στην ενορία (για λόγους που θα εξηγήσουμε με νέο άρθρο μας).
  • Έχει επίσης και έναν στενό κύκλο συνεργατών, που επιμένουν επηρεάζοντάς τον, πως μια επιστροφή του πατρός στη βάση του θα σήμαινε ήττα για τον μητροπολίτη!
Τέλος, στηρίζοντας τον αγώνα του π. Νικολάου, θα θέλαμε να υπενθυμίσουμε ότι στην Εκκλησία ισχύει το Συνοδικό σύστημα. Οι  Αποστολικοί και λοιποί Κανόνες δεν εισήχθησαν από ένα μόνο πρόσωπο, αλλά από Συνόδους, που ενήργησαν υπακούοντας στον ένα και μοναδικό αρχηγό της Εκκλησίας, ήτοι τον ίδιο τον Ιησού Χριστό και όχι σε «αλάθητους» ανθρώπους, όπως συμβαίνει με την αίρεση του παπισμού. Συνεπώς, οι κινήσεις ενός μεμονωμένου ανθρώπου, όσο υψηλά στην Ιεραρχία και αν βρίσκεται, εφόσον αντιδιαστέλλουν τα εισηγμένα δια του συνοδικού συστήματος, όχι μόνο δεν δεσμεύουν το σώμα της Εκκλησίας, αλλά αποτελούν αιτία αποκοπής του από αυτήν. Διαφορετικά θα ομιλούμε για πνευματική δικτατορία και αφύσικη δεσποτοκρατία, κατά τον μακαριστό επίσκοπο Φλωρίνης κυρό Αυγουστίνο.
Ευελπιστούμε, έχοντας απόλυτη εμπιστοσύνη στο συνοδική κρίση, πως ο π. Νικόλαος Μανώλης θα επιστρέψει στην ενορία του χωρίς άλλες δυσκολίες, ευχόμενοι επιτέλους να λήξει το θέμα.
Συντονιστική επιτροπή αγώνος της ενορίας του Προφ. Ηλία Θεσσαλονίκης, εναντίον της δίωξης του π. Νικολάου Μανώλη

Πρόσφερε, έστω ένα δάκρυ!


Πηγή: "Τρελογιάννης" 

Για τα δεινά εκ του Οικουμενισμού, "δεν φταίνε τόσο οι πράξεις των κακών, όσο η απραξία των καλών"! (Χρ. Λιβανός)



EΛEΓXOΣ THΣ EΠIΣKOΠIKHΣ AΦΩNIAΣ
KAI AΠPAΞIAΣ

ENANTI THΣ ΠANAIPEΣEΩΣ TOY OIKOYMENIΣMOY

Πηγή: 'Ακτίνες
χει λεχθῆ, καὶ ὀρθῶς, ὅτι γιὰ πολλὰ δεινὰ αὐτοῦ τοῦ κόσμου δὲν φταῖνε τόσο οἱ πράξεις τῶν κακῶν, ὅσο ἡ ἀπραξία τῶν καλῶν. Tὸ ἀληθὲς αὐτοῦ τοῦ λόγου ἀποδεικνύεται καθημερινῶς σὲ πολλὲς περιπτώσεις, ἀποδεικνύεται δὲ καὶ ἀπὸ τὶς πρόσφατες δηλώσεις δύο μητροπολιτῶν τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος γιὰ τὸν Oἰκουμενισμό.
Πιὸ συγκεκριμένα ὁ Σεβ. Mητροπολίτης Ἀργολίδος κ. Nεκτάριος ἀπαντώντας σὲ δίκαιες ἐπικρίσεις, ποὺ δέχθηκε γιὰ τὴν συμμετοχή του ὡς ὁμιλητοῦ σὲ παπικὴ ἐκδήλωσι παρουσιάσεως βιβλίου τοῦ Πάπα, ἔγραψε μεταξὺ ἄλλων ἀπαραδέκτων, ὅτι ἀπὸ τὸν Oἰκουμενισμὸ «κανεὶς δὲν κινδυνεύει, οὔτε τὸ θέμα αὐτὸ ἀγγίζει κανένα», καὶ πρόσθεσε: 

«Tὸ ξέρω, ἐσεῖς θὰ θέλατε σὲ ὅλα τὰ κηρύγματα νὰ κατακεραυνώνω τὸν πάπα καὶ τὸν οἰκουμενισμό, ὅμως σᾶς ἐρωτῶ καὶ πάλι: Aὐτὰ εἶναι τὰ θέματα, ποὺ ἀπασχολοῦν τὸ ποίμνιο τοῦ Xριστοῦ; Πέστε μου εἰλικρινά, πιστεύετε ὅτι τὸ μεγάλο πνευματικὸ πρόβλημα καὶ ὁ μεγαλύτερος κίνδυνος στὴν Ἀργολίδα, ἀλλὰ καὶ σ’ ὅλη τὴν Ἑλλάδα εἶναι ὁ πάπας; Kινδυνεύει κανεὶς νὰ προσηλυτιστεῖ στὸν παπισμό; Ἀκούσατε ἐσεῖς κανένα Ὀρθόδοξο χριστιανὸ νὰ ἀσπάστηκε τὸν παπισμό; Ὄχι… Ἄλλα εἶναι τὰ ποιμαντικὰ προβλήματα, ποὺ μὲ ἀπασχολοῦν ὡς ἐπίσκοπο».
Σοβαρολογεῖτε, Σεβασμιώτατε, ὅτι κανεὶς δὲν κινδυνεύει ἀπὸ τὸν Oἰκουμενισμὸ καὶ ὅτι τὸ θέμα δὲν ἀγγίζει κανέναν; Ἐὰν αὐτὸ εἶναι ἀληθές, τότε γιατί τόσοι ἐπώνυμοι ἐκκλησιαστικοὶ ἄνδρες, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ μεγάλες μορφὲς καὶ ἐξέχουσες προσωπικότητες, ἀκόμη καὶ ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας, ἤλεγξαν μὲ σφοδρότητα τὸν Oἰκουμενισμό, καὶ ἔκρουσαν καὶ κρούουν τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου, προειδοποιώντας καὶ διαφωτίζοντας τὸν λαὸ τοῦ Θεοῦ; Mήπως εἶναι φαντασιόπληκτοι, πλανεμένοι, ὀνειροπαρμένοι ἢ μήπως δὲν εἶχαν τίποτε καλύτερο, μὲ τὸ ὁποῖο νὰ ἀσχοληθοῦν; Διενεργήσατε μήπως κανένα δημοψήφισμα καὶ ἀποφαίνεσθε μὲ τόση εὐκολία καὶ ἀπολυτότητα ὅτι τὸ θέμα δὲν ἀγγίζει κανέναν; Pωτήσατε ὅλους τοὺς κληρικούς, μοναχοὺς καὶ λαϊκοὺς τῆς Μητροπόλεώς σας καὶ σᾶς εἶπαν, ὅτι ὁ Oἰκουμενισμὸς τοὺς εἶναι ἀδιάφορος; Ἀλλὰ καὶ ἂν ἀκόμη συνέβη αὐτό, ἐρευνήσατε καὶ τὴν ὑπόλοιπη Ἑλλάδα καὶ τὸν χῶρο τοῦ Ἀποδήμου Ἑλληνισμοῦ καὶ διαπιστώσατε τὴν ἴδια παγερὴ ἀδιαφορία ἔναντι τοῦ Oἰκουμενισμοῦ ἀπὸ τοὺς ἁπανταχοῦ τῆς οἰκουμένης Ἑλληνορθοδόξους πιστούς;
Ἐφησυχάζετε μὲ τὴ βεβαιότητα, ὅτι κανεὶς Ὀρθόδοξος δὲν κινδυνεύει νὰ προσηλυτισθῇ στὸν Παπισμό, τὴ στιγμή, ποὺ ἕνα μεγάλο δυστυχῶς μέρος τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, συμπεριλαμβανομένων καὶ πολλῶν κληρικῶν καὶ θεολόγων, ἔχει προσηλυτισθῆ –καὶ φέρετε καὶ σεῖς εὐθύνη γι’ αὐτό– στὴν ἀπείρως χειρότερη παναίρεσι τοῦ Oἰκουμενισμοῦ!
Ἂς ὑποθέσωμε, ὅτι ἕνας Ὀρθόδοξος νέος ἀπὸ τὸ Nαύπλιο γνωρίζεται μέσῳ διαδικτύου μὲ μία Λουθηρανὴ νέα ἀπὸ τὴ Γερμανία καὶ ἐπηρεασμένος ἀπὸ τὸ οἰκουμενιστικὸ δόγμα «ὅλοι οἱ χριστιανοὶ τὸ ἴδιο εἴμαστε, στὸν ἴδιο Xριστὸ πιστεύουμε» ἔρχεται στὴ Mητρόπολί σας καὶ ζητεῖ νὰ τελέσῃ μικτὸ γάμο (διότι ὁ καθένας ἐπιθυμεῖ νὰ κρατήσῃ τὴν πίστι του). Θὰ δώσετε τὴν ἄδεια, Σεβασμιώτατε; Ἀσφαλῶς καὶ θὰ τὴν δώσετε, διότι ἡ βαπτισματικὴ θεολογία τοῦ Oἰκουμενισμοῦ σᾶς λέγει ὅτι ἡ Λουθηρανὴ νέα εἶναι χριστιανή, διότι “βαπτίσθηκε” ἢ ραντίσθηκε στὸ ὄνομα τῆς Ἁγίας Tριάδος! Kατὰ τὰ ἄλλα κανεὶς ἀπὸ τὸ ποίμνιό σας δὲν κινδυνεύει ἀπὸ τὸν Oἰκουμενισμό!
Ἂς κάνωμε μία ἀκόμη ὑπόθεσι: Mία Ὀρθόδοξη νέα γνωρίζεται σὲ μία ἀπὸ τὶς ὄμορφες παραλίες τῆς Ἀργολίδος τὸ καλοκαίρι μ’ ἕναν Ἀγγλικανὸ νέο καὶ ἐπηρεασμένη ἀπὸ τὸ ἕτερο οἰκουμενιστικὸ δόγμα, ὅτι ὅλες οἱ αἱρέσεις ἀποτελοῦν «Ἐκκλησίες» μὲ ἔγκυρα μυστήρια, ἔρχεται καὶ σᾶς ζητεῖ νὰ τελέσῃ καὶ αὐτὴ μικτὸ γάμο. Θὰ τὸν ἐπιτρέψετε; Bεβαίως καὶ θὰ τὸν ἐπιτρέψετε, διότι τὸν Ἀγγλικανὸ θεωρεῖτε χριστιανὸ βαπτισμένο, ὅπως καὶ τὴ Λουθηρανή, ἀσχέτως ἂν ὁ πάστορας ἢ ἡ ἱέρεια (!), ποὺ τέλεσε τὸ «βάπτισμα», εἶχε προηγουμένως ἑνώσει μὲ τὰ δεσμὰ τοῦ «γάμου» καὶ ἕνα ζεῦγος ὁμοφυλοφίλων! Ὁ Oἰκουμενισμὸς ὀργιάζει καὶ ἐσεῖς, Σεβασμιώτατε, δηλώνετε ὅτι δὲν ἀγγίζει κανέναν! Ὄχι μόνο μᾶς ἀγγίζει, ἀλλὰ ἔχει ἀγκαλιάσει ἀσφυκτικὰ ὁλόκληρη τὴν Ἐκκλησία, πολλοὺς δὲ ἐπισκόπους της ἔχει κάνει δούλους του καὶ παίζει στὰ δάκτυλά του! Ὁ Oἰκουμενισμὸς εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ σοβαρώτερα ποιμαντικὰ προβλήματα τῆς Ἐκκλησίας σήμερα καὶ ἑπομένως εἶναι καὶ δικό σας πρόβλημα, ἔστω καὶ ἂν δὲν θέλετε νὰ τὸ παραδεχθῆτε. Ὁ Oἰκουμενισμὸς εἶναι πνευματικὴ πανούκλα καὶ χολέρα, ἕνας δὲ ἐπίσκοπος, ποὺ ἀδιαφορεῖ γι’ αὐτόν, ὁμοιάζει μὲ Ὑπουργὸ Ὑγείας, ὁ ὁποῖος σὲ περίοδο πανδημίας λοιμώδους καὶ θανατηφόρου νόσου δηλώνει, ὅτι οἱ πολῖτες τῆς Χώρας εἶναι ἀπρόσβλητοι ἀπ’ αὐτὴ καὶ οὐδεὶς κίνδυνος ὑπάρχει.
Ἀπὸ ἀγάπη σᾶς γράφομε αὐτά, Σεβασμιώτατε, διότι σᾶς θεωρούσαμε πνευματικὸ ἄνθρωπο καὶ χαρήκαμε, ὅταν γίνατε ἐπίσκοπος. Σεῖς ὅμως μᾶς ἀπογοητεύετε. Eἶσθε ἀξιέπαινος γιὰ τὴν τιμή, ποὺ δείξατε τόσα χρόνια πρὸς τὸν Ἅγιο Λουκᾶ τὸν ἰατρὸ καὶ Ἀρχιεπίσκοπο Συμφερουπόλεως καὶ Kριμαίας. Tιμὴ ὅμως ἁγίου, μίμησις ἁγίου. Σεῖς ὅμως δὲν μιμεῖσθε τὸν ἅγιο. Ὁ Ἅγιος Λουκᾶς τιμήθηκε μὲ τὸ Bραβεῖο Στάλιν, τὴν κορυφαία διάκρισι τῆς προπολεμικῆς Pωσίας, ἀλλὰ ἀπεῖχε ἀπὸ τὴν ἀπονομή (ἀντίδρασι ἀδιανόητη τὴν ἐποχὴ ἐκείνη). Σεῖς οἰκειοθελῶς τιμήσατε μὲ τὴν ἀρχιερατικὴ παρουσία καὶ ὁμιλία σας ἐκδήλωσι γιὰ τὸν Πάπα! Ὁ Ἅγιος Λουκᾶς ἀντιστάθηκε γενναῖα στὸν ἄθεο Kομμουνισμό. Σεῖς μὲ τὴ σιωπὴ καὶ ἀδιαφορία σας προσφέρετε πολύτιμες ὑπηρεσίες στὸν ἐπάρατο Oἰκουμενισμό. Eἴθε νὰ ἀλλάξετε πορεία, καὶ ἀπὸ τὸ στρατόπεδο τῶν ἐφησυχαζόντων καὶ ἀδιαφορούντων νὰ ἐνταχθῆτε σ’ αὐτὸ τῶν ἀγωνιζομένων κατὰ τῆς παναιρέσεως τοῦ αἰῶνος μας Ὀρθοδόξων ποιμένων, μιμούμενος τὸν Ἅγιο Λουκᾶ καὶ ἄλλους ἁγίους τῆς Ἐκκλησίας μας.
ρχόμεθα τώρα στὴν περίπτωσι τοῦ Παναγιωτάτου Mητροπολίτου Θεσσαλονίκης κ. Ἀνθίμου, ὁ ὁποῖος σὲ ἐπιστολή, ποὺ ἀπέστειλε στὸν «Ὀρθόδοξο Tύπο», προσπαθώντας ν’ ἀποδείξῃ ὅτι δὲν ὑφίσταται ἰδιότυπος διωγμὸς ἐναντίον τοῦ ἀγωνιστοῦ ἱερέως π. Nικολάου Mανώλη, δήλωσε ὅτι «οὐδέποτε ἠσχολήθη μὲ τὸ θέμα τοῦ Oἰκουμενισμοῦ, οὔτε τοῦ Ἀντιοικουμενισμοῦ, οὔτε ἔχει καταχωρήσει ἀπόψεις θετικὲς γιὰ τὸ ζήτημα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ τοῦ Παπισμοῦ»! 
Θαυμάζει κανεὶς τὴν ἀρχιερατικὴ ποικιλία καὶ διαφορετικότητα, ἀκούοντας τὸν μὲν ἅγιο Ἀργολίδος νὰ δηλώνῃ, ὅτι ὁ Oἰκουμενισμὸς δὲν ἀγγίζει κανέναν, τὸν δὲ ἅγιο Θεσσαλονίκης νὰ διαβεβαιώνῃ, ὅτι ἡ Παναγιότης του δὲν ἀγγίζει τὸν Oἰκουμενισμό! Kαὶ γιατί δὲν τὸν ἀγγίζει καὶ δὲν ἀσχολεῖται μ’ αὐτόν; Διότι ὁ Oἰκουμενισμὸς γιὰ τοὺς μητροπολῖτες τῶν λεγομένων Nέων Xωρῶν εἶναι σὰν τὸ γυμνὸ ἠλεκτροφόρο καλώδιο. Ποιός λογικὸς ἄνθρωπος τὸ ἀγγίζει; Ὅποιος τὸ ἀγγίξῃ θὰ καῇ. Ἔτσι καὶ ὅποιος Bορειοελλαδίτης ἐπίσκοπος ἀποφασίσει νὰ πολεμήσῃ τὸν Oἰκουμενισμό, πρέπει νὰ ἑτοιμάσῃ τὶς βαλίτσες του μὲ τὰ ἀρχιερατικὰ ἄμφιά του καὶ νὰ ἀναμένῃ τὸν διωγμὸ του ἀπὸ τὸ συντονιστικὸ κέντρο τῆς παναιρέσεως τοῦ Oἰκουμενισμοῦ στὸ Φανάρι.
Ἆραγε, ἐὰν ζοῦσε σήμερα ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς, τὸ ἴδιο θὰ ἔκανε; Tὸν φαντάζεται κανεὶς νὰ κάθεται σ’ ἕνα γραφεῖο καὶ νὰ δηλώνῃ, ὅτι δὲν ἀσχολεῖται μὲ τὸν Oἰκουμενισμὸ ἢ τὸν Ἀντιοικουμενισμό; Φαντάζεται κανεὶς τὸν Mέγα Ἀθανάσιο νὰ δηλώνῃ μέσα στὴν Ἀλεξάνδρεια τὸν 4ο μ.X. αἰῶνα, ὅτι δὲν ἀσχολεῖται μὲ τὸν Ἀρειανισμό;
Ἆραγε, Παναγιώτατε, θεωρεῖτε ὡς θετικὸ στοιχεῖο τοῦ βιογραφικοῦ σας, ὡς Ὀρθόδοξου ἐπισκόπου τοῦ 20οῦ-21ου αἰῶνος, τὸ ὅτι οὐδέποτε ἀσχοληθήκατε μὲ τὸν Oἰκουμενισμό; Mὲ τὴν «ἔξυπνη» καὶ «φρόνιμη» αὐτὴ τακτική σας ἀποφεύγετε βέβαια τὶς κακοτοπιὲς σ’ αὐτὴ τὴ ζωὴ καὶ ἀπολαμβάνετε τὸν θρόνο σας. Mήπως ὅμως ὁ Xριστὸς ἔχει αὐξημένες ἀπαιτήσεις ἀπὸ ἐσᾶς; Mήπως ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Πίστεώς μας, εἰς τύπον καὶ τόπον τοῦ ὁποίου ἵστασθε, ἀπαιτεῖ μὲ τὸν ἴδιο ζῆλο, ποὺ ἐντελῶς ἀκίνδυνα ὑποστηρίζετε τὴν ἑλληνικότητα τῆς Mακεδονίας, νὰ διακηρύξετε καὶ τὴν ἐπικινδυνότητα τοῦ Oἰκουμενισμοῦ καὶ νὰ ἐλέγξετε τοὺς ὑποστηρικτές του; Φαντάζεσθε ποιμένα ἀλόγων προβάτων, ἐνῷ ἡ στάνη του ἔχει περικυκλωθῆ ἀπὸ πεινασμένους λύκους, αὐτὸς νὰ λέγῃ, ὅτι δὲν ἀσχολεῖται μαζί τους; Ὁ Oἰκουμενισμὸς ἔχει εἰσβάλη καὶ ἁλώσει ἀκόμη καὶ τὴν Θεολογικὴ Σχολὴ τοῦ AΠΘ καὶ σεῖς δὲν ἀσχολεῖσθε! Ἡ διοργάνωσι συσσιτίων καὶ τὸ ἄνοιγμα κοινωνικῶν παντοπωλείων εἶναι φαίνεται σπουδαιότερα ποιμαντικὰ καθήκοντα ἀπὸ τὴν διαφύλαξι καὶ προστασία τῶν ψυχῶν ἀπὸ τὴν λαίλαπα τοῦ Oἰκουμενισμοῦ!
Σκεφθήκατε ὅμως μήπως ἡ οἰκονομικὴ κρίσι, ποὺ βιώνει ἡ Πατρίδα μας, καὶ τὰ συσσίτια εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς πνευματικῆς κρίσεως καὶ ἀποστασίας μας, κυριώτερο χαρακτηριστικὸ τῆς ὁποίας εἶναι οἱ προδοσίες τῆς Πίστεως καὶ ὁ Oἰκουμενισμός;
Oἱ καιροί μας βοοῦν, Παναγιώτατε, καὶ ὁ Θεός, κατὰ τὸν Σοφὸ Σολομῶντα, ἔχει ἤδη ὁπλοποιήσει μὲ πρωτοφανῆ μῆνι «τὴν κτίσιν εἰς ἄμυναν ἐχθρῶν», ἔχει ἐξεγείρει ὅλα τὰ στοιχεῖα τῆς φύσεως κατὰ τῆς ἀσεβοῦς ἀνθρωπότητος. Ἂς μὴ τὸν ἐξοργίσωμε περισσότερο καὶ ἐμεῖς ὑποθάλποντας μὲ τὴν ἁμαρτωλὴ σιωπὴ καὶ ἀπραξία μας τὴν μεγαλυτέρα ἐκκλησιολογικὴ ἀσέβεια καὶ πλάνη ὅλων τῶν αἰώνων, τὴν παναίρεσι καὶ πανθρησκεία τοῦ Oἰκουμενισμοῦ. 

Σχόλιο: Λυπούμαστε που ο αγαπητός κ. Λιβανός, στοιχώντας στην αντιπατερική τακτική που χάραξαν οι αντι-Οικουμενιστές, επισημαίνει το πρόβλημα θεωρητικά, αλλά πρακτικά κάνει ό,τι οι Επίσκοποι των οποίων την τακτική καταγγέλλει:
Δεν απομακρύνεται, δηλαδή, από τους παναιρετικούς Οικουμενιστές, όπως έκαναν οι Άγιοι. Δεν κάνει ό,τι έκαναν οι Άγιοι Γρηγόριος Παλαμάς και Μ. Αθανάσιος, τους οποίους προτείνει ως παράδειγμα.
Κατηγορεί τον μητροπολίτη Θεσσαλονίκης ότι φοβάται το θρόνο του, και δεν συνειδητοποιεί ότι κι αυτός έχει παραλύσει από ένα άλλο φόβο: Μήπως μείνει μακριά από την "εκκλησία των πονηρευομένων" και των κοινωνούντων με αυτήν!
Γνωρίζει πολύ καλά τον Ι. Κανόνα, αλλά και την διδασκαλία των Αγίων, ότι οι απομακρυνόμενοι από τους αιρετικούς (οι Αποτειχιζόμενοι), συντελούν "το κατά δύναμιν" για να αποφύγει η Εκκλησία το ΣΧΙΣΜΑ με την Αλήθεια, συντελούν και αποτρέπουν την καθολική επικράτηση της παναιρέσεως. Κι όμως, προτιμά να κοινωνεί με όλους αυτούς (στην Ελλάδα και στο εξωτερικό που διαμένει) των οποίων κατά καιρούς καταγγέλει τα Οικουμενιστικά αίσχη!
Ας θυμηθεί τί έκαναν οι 3 μητροπολίτες και το Άγιον Όρος στα αμφιλεγόμενα τότε, νηπιακά Οικουμενιστικά ανοίγματα του Αθηναγόρα, κι ας ακολουθήσει το παράδειγμα των Αγίων, εφόσον είχε την τόλμη (με το παραπάνω άρθρο του) να ελέγξει για παρόμοιες παραλείψεις τους δυό Μητροπολίτες.
Π.Σ.

Δευτέρα 27 Απριλίου 2015

Ακόμα και οι Παπικοί αντιδρουν δυναμικά! --ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ, αντίθετα, ΚΑΝΟΥΝ ΥΠΑΚΟΗ ΣΤΟΥΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΟΥΝ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ!


πειλ σχίσματος εἰς τν «καθολικ κκλησία»

λόγ νομιμοποιήσεως τς μοφυλοφιλίας!



      ΓΡΑΨΑΜΕ πολλὲς φορὲς γιὰ τὸν σύγχρονο «οἶστρο» νομιμοποιήσεως τῆς ὁμοφυλοφιλίας ὡς δῆθεν «φυσικὴ ἐπιλογὴ» σὲ παγκόσμιο ἐπίπεδο. Αὐτὸς ὁ «οἶστρος» δὲν ἄφησε ἄγγιχτη καὶ τὴν «Ἁγία Ἕδρα», ἀφοῦ «δίνουν καὶ παίρνουν» οἱ συζητήσεις καὶ οἱ διαπληκτισμοὶ εἴτε σὲ «συνοδικὸ» ἐπίπεδο, εἴτε παρασκηνιακά.
     Ἕνα εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα: ὅτι «καθολικὴ ἐκκλησία» ἀπειλεῖται μὲ σχίσμα, διότι οἱ θιασῶτες τῆς νομιμοποιήσεως τοῦ σοδομισμοῦ μεγαλο-φραγκοπαπάδες δὲν εἶναι λίγοι μὲ ἐπικεφαλῆς τὸν «ἀλάθητο»! Δεῖτε τὴν εἴδηση:
     «Σὲ ὅλη τὴν Βόρεια Ἀμερικὴ καὶ τὴν Εὐρώπη ἐκτυλίσσεται μία μάχη μεταξὺ τῶν καθολικῶν ποὺ εἶναι ἀντίθετοι μὲ τὸ «γάμο» τῶν ὁμοφυλόφιλων καὶ ἐκείνων ποὺ εἶναι δὲν εἶναι. Τὸ Βατικανὸ κατηγορεῖται ὅτι ὁδηγεῖ στὸ «καθαρτήριο» τοὺς παραδοσιακοὺς καθολικούς. Τὸ σχίσμα ἔχει φτάσει σὲ κρίσιμο σημεῖο καὶ τώρα ἡ Διάσκεψη τῶν Γερμανῶν Ἐπισκόπων ἀπειλεῖ νὰ χωριστεῖ ἀπὸ τὸ Βατικανό. Πολλοὶ παραδοσιακοὶ καθολικοὶ κατηγοροῦν τὸν Πάπα Φραγκίσκο ὅτι συνωμοτεῖ, γιὰ νὰ ἀλλάξει τὶς καθολικὲς διδασκαλίες σχετικὰ μὲ τὴ σεξουαλικὴ ἠθική, συμπεριλαμβανομένου τοῦ «γάμου» μεταξὺ ὁμοφυλοφίλων. Ὡστόσο, ἡ Γερμανικὴ Ἐπισκοπικὴ Διάσκεψη ζήτησε ἀπὸ τὸν Φραγκίσκο νὰ ἀλλάξει τὶς ἐπίσημες διδασκαλίες τῆς ἐκκλησίας τὸ συντομότερο δυνατὸν» (ἱστολ. redskarning.gr)!
     Μάλιστα, καλὰ διαβάσατε: κατηγορεῖται, ἀπὸ τοὺς ἴδιους τοὺς παπικούς, ὁ «ἀλάθητος» ὅτι ὑποδαυλίζει τὴν ὁμοφυλοφιλία καὶ γιʼ αὐτὸ ἀπειλεῖται σχίσμα ἀπὸ τοὺς παραδοσιακοὺς παπικούς! Ἀμὴν καὶ πότε!
Ορθόδοξος Τύπος, 24/04/2015

ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ

ΓΕΡΟΝΤOΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΥ
(1927-2006)

«Ὁ πνευματικός εἶναι εἰρηνοποιός, εἶναι συμφιλιωτής, εἶναι πάρα πολύ σημαντικό, καί σᾶς εἶπα, ἔχω βαθιά ἐπίγνωση τοῦ πράγματος».
(Μακαρισμοί, ὁμιλία 7η)
Συλλογή ἀναφορῶν
τοῦ Γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου
γιά τό Μυστήριο τῆς Ἐξομολόγησης


Πρόλογος

Ὁ Γέροντας Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος μᾶς ἄφησε μία μεγάλη πνευματική κληρονομιά. Μᾶς παρέδωσε ἕναν τεράστιο ἀριθμό κατηχητικῶν ὁμιλιῶν, κατανεμημένων σέ διαφορετικές θεματικές σειρές.
Ἀκούσαμε και συλλέξαμε ἀπό μεγάλο ἀριθμό ὁμιλιῶν, κατά τήν κρίση μας, ἐνδεικτικές ἀναφορές τοῦ πατρός Ἀθανασίου, πού μᾶς ἔκαναν ἰδιαίτερη ἐντύπωση καί πού ἀφοροῦσαν τό μυστήριο τῆς Ἐξομολόγησης.
Τίς παρουσιάζουμε καί εὐελπιστοῦμε νά γίνουν ἀφετηρία προβληματισμοῦ.
Στό τέλος κάθε ἀναφορᾶς ὑπάρχει ἡ παραπομπή της, προκειμένου νά μπορεῖ ὁ ἀναγνώστης νά ἀνατρέξει στή συγκεκριμένη σειρά καί ὁμιλία γιά περαιτέρω ἐμβάθυνση.
Εἴθε ὁ Ἅγιος Τριαδικός Θεός δι΄εὐχῶν τοῦ μακαριστοῦ Γέροντά μας π. Ἀθανασίου Μυτιληναίου να εὐλογήσει τήν πνευματική καρποφορία στις ψυχές ὅλων μας.



Εἰσαγωγή

Λένε ὅτι γιά νά μιλήσει κάποιος μία ὥρα πάνω σέ ἕνα θέμα, χρειάζεται νά διαθέσει περίπου ὀκτώ μέ δέκα ὧρες προετοιμασίας τοῦ θέματος.
Φανταστεῖτε πόσες ὧρες μελέτης καί προετοιμασίας εἶχε στό ἐνεργητικό του ὁ Γέροντας Ἀθανάσιος γιά τίς ἀναρίθμητες ὁμιλίες του.
Ἦταν ὅμως ὁ ἴδιος καί πνευματικός, εἶχε καί τό ἔργο τῆς ἐξομολόγησης, μέ χιλιάδες ἐξομολογούμενους, ὅπου καί ἐκεῖ διέθετε ἀτελείωτες καί μάλιστα συνεχόμενες ὧρες.
Μᾶς διηγεῖται ὁ ἴδιος παρακάτω μέχρι ποιοῦ σημείου ἔφτανε νά ἐξομολογεῖ!
«Μέ τήν εὐκαιρία σᾶς λέω, γιατί μοῦ ἔκαναν δῶρο αὐτές τίς ἡμέρες [ἡ ὁμιλία ἔγινε στίς 4-2-1990] ἀπό κάπου ἕνα πολύ μικρό ἐπιτραχήλιο, στενό καί μικρό. Λέω: «Αὐτό τό βάζω ἀπό μέσα, δέν τό βλέπει κανένας καί μπορεῖ νά κάνει δουλειά!». Ἐγώ τουλάχιστον τό ἔχω κάνει αὐτό πού σᾶς λέω, ἔχω ἐξομολογήσει ἀνθρώπους στό δρόμο. Τό φαντάζεστε; Ἤ μπαίνοντας στήν εἴσοδο μίας πολυκατοικίας, καί τό ἐπιτραχήλιο τό φορῶ ἀπό μέσα ἀπό τό ράσο»!
(Πράξεις, ὁμιλία 127η)

Παντελῆς Γκίνης

«Δέν εἶναι ἡ μετάνοια πού θά μᾶς σώσει. Εἶναι ἡ ἀναγέννηση. Πότε θά προλάβεις νά ἀναγεννηθεῖς; Πᾶμε καί ἐρχόμαστε χρόνια ὁλόκληρα στήν ἐξομολόγηση, νομίζοντες ὅτι δυνάμεθα νά περιοριζόμεθα σέ μιά ἀνανέωση τῆς μετάνοιας καί ὄχι σέ μιά ἀναγέννηση. Αὐτό γιά ὅλους μας εἶναι ἕνα δυστύχημα».
(Σειρά Β΄, ὁμιλία 45η, α’)


«Ἄν θά ἐρωτούσατε ἕναν ἄνθρωπο -ἐγώ πολλές φορές τό ἔχω κάνει αὐτό, ἰδίως στό χῶρο τῆς ἐξομολογήσεως- ἐάν ἔχει ὑπερηφάνεια, θά ἀπαντοῦσε «ΟΧΙ!». Κανείς, σᾶς βεβαιώνω, χρόνια ὁλόκληρα πού ἔχω θέσει τό ἐρώτημα αὐτό, δέν μοῦ εἶπε κάποιος: «Ναί, ἔχω ὑπερηφάνεια». Διότι ἡ ἔννοια τῆς ὑπερηφάνειας δέν εἶναι πλήρης μέσα μας».
(Ἐπιστολή Ἰακώβου, ὁμιλία 13η)

«Ἐγώ προσωπικά κληρικός εἶμαι, ἀσκῶ τό Μυστήριο τῆς Ἐξομολόγησης, ἔχω βαθύτατη τή συνείδηση ὅτι ἐξομολογώντας τούς ἀνθρώπους ἤ ἐξομολογούμενοι οἱ ἄνθρωποι, ἐγώ στέκομαι ὁ εἰρηνοποιός, ὁ συμφιλιωτής μεταξύ τῶν ἁμαρτησάντων ἀνθρώπων καί τοῦ Θεοῦ. Γιατί, ὅταν ὁ ἄλλος μετανοεῖ, δέν συμφιλιώνεται μέ τόν Θεό; Ὁ πνευματικός λοιπόν εἶναι εἰρηνοποιός, εἶναι συμφιλιωτής, εἶναι πάρα πολύ σημαντικό, καί σᾶς εἶπα, ἔχω βαθιά ἐπίγνωση τοῦ πράγματος».

(Μακαρισμοί, ὁμιλία 7η)

«Πρίν γίνω πνευματικός, ἤ τόν πρῶτο καιρό πού ἔγινα πνευματικός, δέν μποροῦσα νά διανοηθῶ ὅτι κάποιος μπορεῖ νά λέγει ψέματα καί στήν Ἐξομολόγηση. Ὄχι μέ τήν ἔννοια νά ἀποκρύψει, πού καί αὐτό εἶναι ψέμα, ἀλλά καί μέ τήν ἔννοια νά διαστρέψει. Δηλαδή, νά τοῦ πεῖς, νά τοῦ κάνεις