Επληροφορήθημεν από το επίσημον ανακοινωθέν του Πατριαρχείου
Κων/λεως την μετάβασι του Πατριάρχου εις το Μαρόκον προκειμένου να
μετάσχη εις διεθνή πολιτικοκοινωνικοοικονομικήν συνδιάσκεψι. Το
ανακοινωθέν επιχαίρει ότι ο Πατριάρχης επελέγη «ως ο μόνος εκπρόσωπος εκ
του θρησκευτικού κόσμου» και μάλιστα «κατόπιν προσκλήσεως τοῦ Ἐντιμ. κ.
Thierry de Montbrial, Προέδρου τοῦ Ἱδρύματος IFRI (Institut Franҫais de
Relations Internationales)».
Ενημερώνουμε τους αναγνώστες του «Ο.Τ.» ότι ο κ. Montbrial υπήρξε
μέλος της Διευθύνουσας Επιτροπής των Συνεδριάσεων της Λέσχης Bilderberg
διά 35 έτη, από το 1976 ως το 2011. ΑνέλαβεΠαρασκευή 10 Νοεμβρίου 2017
Νεκτάριος Δαπέργολας, «Ενός δε έστι χρεία»…
(Η ασθένεια, οι αντιδράσεις και ο μονόδρομος της θεραπείας)
του Νεκτάριου Δαπέργολα
Τραγικές
στιγμές περνά η πατρίδα μας και αυτή είναι μία κυρίαρχη διαπίστωση σε
όλους ανεξαιρέτως τους τομείς. Μια χώρα υπό πολιτική και πνευματική
κατοχή, που καθημερινά βουλιάζει ολοένα και περισσότερο στον βούρκο της
οικονομικής εξαθλίωσης, της κοινωνικής κατάρρευσης, της δημογραφικής
αποσύνθεσης, της πολιτικής διαφθοράς, της πολιτιστικής ασυναρτησίας. Και
κυρίως βέβαια στον βούρκο της βαθύτατης πνευματικής κρίσης, όπου
Ψαλμωδίες και τελετουργικά σε παραλία στην Ανάβυσσο. «Βαπτίστηκαν» 100άδες γιόγκι
κ α ὶ
Χριστιανισμὸς καὶ Γιόγκα, Βελονισμός, Ὁμοιοπαθητική, Reiki καὶ ἄλλες ἐναλλακτικὲς μέθοδοι θεραπείας
Τοῦ Ἠλία Θεοχαράκη
«Βαπτίστηκαν» 100άδες γιόγκι [εικόνες]
Έκπληκτοι
οι κάτοικοι της Αναβύσσου είδαν το προηγούμενο Σαββατοκύριακο
εκατοντάδες άτομα από κάθε γωνιά του πλανήτη να γεμίζουν παραλία της
περιοχής.
Μέσα σε ψαλμωδίες και τελετουργικά, να προσεύχονται, να αυτοσυγκεντρώνονται, να
πραγματοποιούν ασκήσεις yoga και τελικά να... βουτούν μέσα στην
παγωμένη θάλασσα για να αφήσουν ελεύθερη την ψυχή τους να πετάξει στους
εσωτερικούς κόσμους, όπως οι ίδιοι υποστηρίζουν.
Ο Απόστολος Νικολαΐδης δικαιώνει τον Νικολαϊτισμό και άλλες θέσεις του Χρήστου Γιανναρά!
Τελετή αναγόρευσης του καθηγητή Χρήστου
Γιανναρά σε επίτιμο διδάκτορα Κοινωνικής Θεολογίας
Ὁ καθηγητὴς Ἀπόστολος Νικολαΐδης, τακτικὸς
ὁμιλητὴς τοῦ «Μ. Βασιλείου» τῆς Ἀδελφότητος «Ο ΣΩΤΗΡ», δικαιώνει τὸν Νικολαϊτισμὸ τοῦ Χρήστου
Γιανναρᾶ (νὰ τὸν χαίρονται οἱ Σωτηρικοί) καὶ δείχνει νὰ μὴν γνωρίζει τίποτα γιὰ
τὴν κριτικὴ ποὺ ἀσκήθηκε γιὰ τὴν χρησιμοποίηση ἀπὸ τὸν Γιανναρᾶ ἀνεπίτρεπτων ἀναλογιῶν
μεταξὺ τῆς Ἁγίας Τριάδος καὶ τῆς κοινωνίας τῶν ἀνθρωπίνων προσώπων. Εἶπε στὴν ὁμιλία του, κατὰ τὴν ἀναγόρευση τοῦ Γιανναρᾶ σὲ ἐπίτιμο διδάκτορα τοῦ Τμήματος Κοινωνικῆς Θεολογίας τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Ἐθνικοῦ καὶ Καποδιστριακοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν (15:40):
Ὅσοι κατηγόρησαν (τὸν Χρῆστο Γιανναρᾶ) γιὰ Νικολαϊτισμό, δὲν κατανόησαν τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ Χρῆστος Γιανναρᾶς χρησιμοποιεῖ τὸν ἔρωτα μὲ τὴν ἔννοια τῆς ἀγάπης, δηλαδὴ τῆς αὐθυπέρβασης. Εἶναι προφανὲς ὅτι χωρὶς ἀγάπη, δηλαδὴ χωρὶς τὸν ἔρωτα, εἶναι ἀδύνατον κάποιος νὰ σωθεῖ. Ἡ ἀγάπη δὲν δηλώνει ἰδίωμα συμπεριφορᾶς, ἀλλὰ τρόπο ὑπάρξεως. Ὁ ἐγωκεντρικὸς ἄνθρωπος εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐρωτευθεῖ, γιατὶ δὲν μπορεῖ ν’ ἀγαπήσει. Ὁ ἔρωτας κατὰ τὸν Χρ. Γ. διασώζει τὸν ἐκστατικὸ χαρακτῆρα τῆς ἀγάπης, τὴν ἔξοδο ἀπὸ τὸ ἐγώ, τὴν ἐλευθερία ἀπὸ τὶς ἀναγκαιότητες ποὺ καθορίζουν τὴν φυσικὴ ἀτομικότητα. Ὁ ἔρωτας δηλώνει, καθὼς γράφει, τὴν ἐλευθερία τοῦ προσώπου ἀπὸ τὴν φυσικὴ ἀναγκαιότητα καὶ τὴν ὑποταγή του σ’ αὐτήν. Εἶναι τρόπος τοῦ ὑπάρχειν, τρόπος ζωῆς, συνδέεται δὲ ἄμεσα μόνο μὲ τὴν ἔννοια τοῦ προσώπου, καθόλου δὲ μὲ τὴν ἔννοια τοῦ ἀτόμου. Δηλώνει σχέση ἐλευθερίας ἀπὸ κάθε ἰδιοτέλεια.
Τὸ ἄτομο, ἀντίθετα, συνιστᾶ μιὰ βιολογικὴ μονάδα, χωρὶς τὴν δυνατότητα τῆς διαίρεσης, τῆς τομῆς, τοῦ μερισμοῦ, τῆς σχέσης. Καθὼς γράφει, συνιστᾶ μιὰ ἀδιαφοροποίητη μονάδα ὁμοειδοῦς συνόλου, μιὰ παρὰ φύσιν κατάσταση τοῦ ἀνθρώπου, μιὰ διαστροφὴ τῆς ζωῆς, μιὰ κατάσταση πτώσης, σὲ ἀντίθεση πρὸς τὸ πρόσωπο ποὺ δηλώνει τὴν ἀναφορά, τὴ σχέση, τὴ μετοχὴ στὴ σχέση, τὸ ὑπάρχειν ἔναντι· προσωπικὴ κοινωνία. Ὅλο αὐτὸ δηλώνεται στὸν Τριαδικὸ Θεό -Πατήρ, Υἱὸς καὶ Πνεῦμα- οἱ ὁποῖες δὲν κατανοοῦνται ὡς ἀτομικότητες, ἀλλὰ εἶναι δηλωτικὰ σχέσης -καθὼς γράφει- τῆς αἰτιώδους ἀρχῆς τοῦ ὑπάρχειν, ὡς ἀγαπητικῆς-ἐρωτικῆς ὑπαρκτῆς κοινωνίας τῶν προσώπων.
ΚΡΙΤΙΚΗ ΣΤΙΣ ΘΕΣΕΙΣ «ΠΕΡΙ ΠΡΟΣΩΠΟΥ» ΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΠΕΡΓΑΜΟΥ κ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΖΗΖΙΟΥΛΑ
[σ.σ.: καὶ συνεπακόλουθα τοῦ Χρήστου Γιανναρᾶ]
του (ἀείμνηστου) Ιωάννη Κορναράκη, ομότιμου καθηγητή
του Πανεπιστημίου Αθηνών
του Πανεπιστημίου Αθηνών
Ο καθηγητής Χρήστος Γιανναράς, στο βιβλίο του «Ορθοδοξία και Δύση στη
νεώτερη Ελλάδα» (εκδόσεις «Δόμος», 3η επανατύπωση 1999), ισχυρίζεται
ότι το συγγραφικό έργο του Ζηζιούλα και κυρίως οι θεολογικές του
διασαφήσεις, σε κύρια θέματα της ορθόδοξης θεολογίας, τον οδήγησαν στο
επίτευγμα της επαναδιατυπώσεως της όλης Θεολογίας, «όπως οδήγησε σε
ανάλογη επαναδιατύπωση τον Γρηγόριο Παλαμά η διασάφηση της διάκρισης
Ουσίας και Ενεργειών, ή τον Μάξιμο τον ομολογητή η διασάφηση των δύο
θελημάτων στον Χριστό. Δεν θα ήταν λοιπόν υπερβολή να αναγνωρίσει κανείς
στον Ζηζιούλα μια θεολογική σύνθεση, ανάλογη με τις καθοριστικές της
ορθόδοξης αυτοσυνειδησίας συνθέσεις της εποχής των Πατέρων. Αυτό το
επίτευγμα αναδείχνει τον Ζηζιούλα ως τον σημαντικότερο ορθόδοξο θεολόγο
της μετά τον Γρηγόριο Παλαμά εκκλησιαστικής περιόδου» (σ. 461)! [σ.σ.: Αὐτὸν τὸν Γιανναρᾶ τιμήσατε, ποὺ "ἁγιοποίησε" τὸν Ζηζιούλα, τὸν μεγαλύτερο σύγχρονο αἱρετικό!].
Ο ισχυρισμός αυτός του Χρ. Γιανναρά για το είδος της επαναδιατυπώσεως
της όλης ορθόδοξης θεολογίας από τον Περγάμου κ. Ζηζιούλα,
δικαιολογείται μόνο ως προσωπική του
Πέμπτη 9 Νοεμβρίου 2017
Όταν το χέρι του Εισαγγελέα, που κουνούσε τον Άγιο Νεκτάριο, ξεράθηκε…
Πολύ εδοκιμάσθη από τους διεστραμμένους, τους μοχθηρούς και τους συκοφάντες. Διέδιδαν συκοφαντίες ανηθικότητος ανηκούστους. Ησχολήθη με αυτές και η Ιερά Σύνοδος. Ο δέ τότε Πρόεδρος αυτής, ο Αθηνών Θεόκλητος μετέβη αυτοπροσώπως επιτοπίως το 1908, διά να εξετάση. Φεύγοντας όμως από εκεί αναγκάσθηκε να ομολογήση ότι «ήτο όντως Θείον έργον».
Πολύ τον κατέτρεξε και ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Μελέτιος Μεταξάκης. Αυτός διετέλεσε και Οικουμενικός Πατριάρχης και Πατριάρχης Αλεξανδρείας.
Ο Αντίχριστος έρχεται από τον ανοιγμένο Ουρανό;
Ο Αντίχριστος έρχεται, από τον ανοιγμένο ουρανό:
Αυτή είναι η εικόνα του Αντιχρίστου που υπάρχει στο Παγκόσμιο Συμβούλιο των Εκκλησιών;
Στην αίθουσα συνεδριάσεων του Παγκοσμίου Συμβουλίου των Εκκλησιών (ΠΣΕ), δηλαδή στο Kέντρο το οποίο εργάζεται και συντονίζει την ενoποίηση όλων των εκκλησιών, υπάρχει τεραστίων διαστάσεων ταπισερί με την εικόνα του Αντιχρίστου, ο οποίος θα έρθει για να ενώσει τους πάντες και τα πάντα.
Πριν αναλυθεί η εικόνα του Αντιχρίστου, ας δούμε το έμβλημα του ΠΣΕ το οποίο παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, και αυτό γιατί το τροποποίησαν. Στο προηγούμενο έμβλημα ήταν σχεδιασμένη μια βάρκα στο νερό η οποία για κατάρτι είχε τον σταυρό, και στην
Η Παλαιά Διαθήκη εναντίον του Σιωνισμού και του Ραββίνου Ιωάννη Φριζή
"Τα διάφορα βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης
θα μπορούσαν να θεωρηθούν ως έκφραση
του πιο ακραίου και φανατικού αντισημιτισμού!
Ο ΡΑΒΒΙΝΟΣ ΦΡΙΖΗΣ
ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΑΓ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ
Πηγή
Η Παλαιά Διαθήκη
εναντίον του Σιωνισμού
Είναι
διάχυτη η αντίληψη ότι τα βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης εξυμνούν τον λαό
των Εβραίων και κακολογούν τους υπόλοιπους λαούς, μεταξύ των οποίων
είναι και οι Έλληνες. Ακόμη χειρότερα, κάποιοι πιστεύουν ότι η Παλαιά
Διαθήκη είναι το ιερό βιβλίο των Σιωνιστών και ότι ο Σιωνισμός πηγάζει
από την Βίβλο. Άραγε έχουν δίκιο;
Η
αλήθεια είναι ότι ισχύει ακριβώς το αντίθετο! Δεν υπάρχει βιβλίο στον
κόσμο, που να μιλάει με σκληρότερη γλώσσα εναντίον του εβραϊκού λαού,
από την Παλαιά Διαθήκη. Αναρίθμητες φράσεις μέσα από τα διάφορα βιβλία
της Παλαιάς Διαθήκης θα μπορούσαν να θεωρηθούν ως έκφραση του πιο
ακραίου και φανατικού αντισημιτισμού!
Πού
οφείλεται αυτή η φαινομενική αντίφαση, το ιερό βιβλίο των Εβραίων να
βρίζει τους Εβραίους; Στο ότι πάντα υπήρχαν Εβραίοι οι οποίοι δεν
πίστευαν στον αληθινό Θεό, αλλά παρέμεναν (είτε κρυφά είτε φανερά)
ειδωλολάτρες, πολυθεϊστές. Επίσης, πάντα υπήρχε ένα τμήμα του εβραϊκού
λαού που ήταν αποκρυφιστές, δηλαδή ασχολούνταν με την μαγεία.
Τότε,
θα αναρωτηθεί κανείς, γιατί εξέλεξε ο Θεός τον λαό των Εβραίων και τον
ονόμασε περιούσιο λαό; Αυτό έγινε λόγω του ότι
Η ελευθερία του λόγου και ο φασισμός της μισαλλοδοξίας στην Ελλάδα του 2017
Η ελευθερία του λόγου και ο φασισμός
της μισαλλοδοξίας στην
Ελλάδα του 2017
Γεώργιος
Ναπ. Ρούντας
Η
Ελευθερία της Εκφράσεως και η Παρρησία του Λόγου είναι δύο από τις θεμελιώσεις
αξίες του Ελληνορθόδοξου πολιτισμού μας, του Ρωμαίικου Γένους μας, οι οποίες
γεννήθηκαν μέσα στα σπλάχνα της αρχαίας Ελληνικής διανόησης και διατηρήθηκαν
αλώβητες μέσα στην μακρόχρονη ιστορία της Ρωμηοσύνης και έφθασαν μέχρι τις
μέρες μας.
Συνδέονται απόλυτα με την έννοια της Αλήθειας, τόσο στο Θεολογικό
επίπεδο όσο και στο εθνικό επίπεδο, διότι η Αλήθεια ενυπάρχει μόνο σε καθεστώς
Ελευθερίας και Παρρησίας Λόγου, Σκέψεως και Εκφράσεως.
Το
Γένος μας θεμελίωσε την Πνευματική του υπόσταση αλλά και όλες τις εθνικές,
κοινωνικές, πολιτικές και πολιτειακές του δομές πάνω σε αυτό το πρότυπο, της
Αγιοπατερικής Αλήθειας και της Πνευματικής και Εθνικής Ελευθερίας. Γι’ αυτό και
αντιστάθηκε και νίκησε σε κάθε ολοκληρωτική προσπάθεια καταδυνάστευσης, η οποία
έγινε εναντίον του τόσο στο εθνικό όσο και στο Πνευματικό του βίωμα, αυτό της
Ορθόδοξης κατήχησης και Σωτηρίας. Αυτή εξάλλου είναι και η ειδοποιός διαφορά
της Ρωμαίικης παραδόσεώς μας με την δυτική εκλογικευμένη, πεπερασμένη, χοϊκή
και τετράγωνη λογική, από την ουσία της οποία απουσιάζει παντελώς Ο Θεός και η
οποία χοΐκή λογική , γέννησε εκ των υστέρων τον δήθεν Διαφωτισμό και την δήθεν
ευρώπη των λαών της συναδέλφωσης και της ειρήνης.
Δυστυχώς,
όμως για άλλη μία φορά στην ιστορία της η πατρίδα μας αντιμετωπίζει στο
εσωτερικό της τον κίνδυνο της φίμωσης της Ελεύθερης γνώμης, της επιβολής μίας
και μόνο άποψης, αυτής της πολιτικής ορθότητος, η οποία εκπορεύεται και
επιβάλλεται από τον εγγενή ολοκληρωτισμό της δήθεν ελεύθερης και δημοκρατικής
ευρώπης των λαών, αυτής της ευρώπης στην οποία δεν χωρούν οι ελεύθεροι
πνευματικά και εθνικά άνθρωποι, γιατί διάφοροι κοσμικά ισχυροί παράγοντες
νομίζουν εσφαλμένως, ότι μπορούν να καθορίζουν τις τύχες των ανθρώπων.
Ο
νόμος στις ανθρώπινες κοινωνίες εκτός των άλλων ορίζει και το σημασιολογικό
«Δυσωπείτω σε η παράδοσις». Ας σε κάνει να εντραπείς η Παράδοση
Γράφει
ὁ Ἀδαμάντιος Τσακίρογλου
Ὅλοι οἱ αἱρετικοὶ ἀνὰ τοὺς αἰῶνες εἶχαν
ἕναν κοινὸ στόχο: Νὰ διαστρέψουν τὴν ὀρθὴ πίστη καὶ νὰ καταργήσουν τὴν Ἱ.
Παράδοση: «Πίστις δέ ἐστι τὸ πολεμούμενον καὶ κοινὸς σκοπὸς ἅπασι τοῖς
ἐναντίοις καὶ ἐχθροῖς τῆς ὑγιαινούσης διδασκαλίας, τὸ στερέωμα τῆς εἰς Χριστὸν
πίστεως κατασεῖσαι, ἐκ τοῦ τὴν ἀποστολικὴν παράδοσιν ἐδαφισθεῖσαν
ἀφανισθῆναι» (Μ. Βασίλειος, Περὶ τοῦ Ἁγ.
Πνεύματος, 10, 25, 9). Γιὰ νὰ πετύχουν μάλιστα τὸν σκοπό τους δὲν διστάζουν νὰ ἐξαπατήσουν τὸ
ποίμνιο, ἐπικαλούμενοι κι αὐτοὶ τὴν Ἱ. Παράδοση, ἀλλὰ στὴν πραγματικότητα
διαστρέφοντάς την. Τὸ ἐγχείρημα αὐτὸ εἶναι φυσικὰ ἐπιτυχές, μόνο ὅταν οἱ
Ποιμένες δὲν ἀγρυπνοῦν καὶ δὲν κατηχοῦν ὀρθόδοξα τοὺς πιστοὺς καί, ὡς ἐκ
τούτου, ὅταν τὸ ποίμνιο ἀγνοεῖ, τί εἶναι Ἱ. Παράδοση.
Ὁ ὅρος «Παράδοση» εἶναι
παράγωγο τοῦ ρήματος «παραδίδωμι», ποὺ σημαίνει: δίνω κάτι στὰ χέρια κάποιου,
ἐμπιστεύομαι κάτι σὲ κάποιον, ἐπιτρέπω. Σημαίνει ὅτι οἱ
προγενέστεροί μας, ἀνακάλυψαν καὶ ἐκτίμησαν τὸ ἀληθινό, τὸ οὐσιῶδες, τὸ σωτήριο
καὶ μᾶς ἐπέτρεψαν —ἀπόδειξη τοῦ προνομίου καὶ τοῦ
καθήκοντος ποὺ ἔχουμε— μέσῳ θυσιῶν καὶ ἀγώνων νὰ τὸ παραλάβουμε καὶ νὰ
τὸ διατηρήσουμε ἀναλλοίωτο: «Φυλάξεις, λέγει, ἃ παρέλαβες μήτε
προστιθεὶς μήτε ἀφαιρῶν» (Βαρνάβα, Ἠθικ. Καθηκ. κεφ. 19).
Ἡ Ἱ. Παράδοση λοιπὸν εἶναι
τὸ σύνολο τῶν παρακαταθηκῶν τῆς Ἐκκλησίας μας, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ μὲ
Προς Κύριον Ιησού Χριστό στον παράδεισο: Χριστούλη μου, δεν έχω παπούτσια και ρούχα.
Νεκτάριος:
Ο Άγιος της αγάπης της στοργής
και της συγχώρησης
Ο Άγιος Νεκτάριος
ο θαυματουργός του οποίου την μνήμη εορτάζουμε στις 9 Νοεμβρίου είναι
ένας από τους Πατέρες της Εκκλησίας, όπου η Αγιότητα του βίου του
συνδυάζεται με τη χάρη της θαυματουργίας. Η ζωή του ήταν μια ιερή πορεία
εβδομηντατεσσάρων χρόνων κατάφορτη από καρπούς του Αγίου Πνεύματος.
Μια πορεία πάντως που κάθε άλλο παρά ομαλή ήταν. Ο Άγιος βρέθηκε από ξενιτεμένο φτωχό παιδί, Επίσκοπος της Εκκλησίας. Από εξόριστος, διευθυντής Εκκλησιαστικής Σχολής, Άγιος της Εκκλησίας.
Μια πορεία πάντως που κάθε άλλο παρά ομαλή ήταν. Ο Άγιος βρέθηκε από ξενιτεμένο φτωχό παιδί, Επίσκοπος της Εκκλησίας. Από εξόριστος, διευθυντής Εκκλησιαστικής Σχολής, Άγιος της Εκκλησίας.
Αγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως
Οι Άγιοι γίνονται οι φορείς της Χάριτος και του ελέους του Κυρίου
Η Εκκλησία έλαβε εντολή από τους Αποστόλους να εύχεται για όλο τον κόσμο και να μεσιτεύει στο Χριστό για χάρη του κόσμου.
Η Εκκλησία όταν επικαλείται τις προσευχές των αγίων, πιστεύει ότι οι άγιοι που ζωντανοί παρακαλούσαν το Θεό για την ειρήνη του κόσμου και την ευστάθεια των Εκκλησιών του Χριστού δεν παύουν να κάνουν το ίδιο και στην ουράνια Εκκλησία του Χριστού, την θριαμβεύουσα. Αυτοί ακούν ευνοϊκά τις προσευχές μας όταν τους επικαλούμαστε και εύχονται στο Θεό και γίνονται οι φορείς της χάριτος και του ελέους του Κυρίου.
Η Εκκλησία, στις προσευχές της προς το Θεό, παρακαλεί τον Κύριο να δεχθεί τις δεήσεις της, και αναφέρει τις προσευχές των αγίων και της Θεοτόκου, επειδή πιστεύει στην παρρησία που έχουν στο Θεό και στην αμείωτη και συνεχή αγάπη τους για την στρατευόμενη Εκκλησία του Χριστού. Επίσης σε όλα τα λειτουργικά βιβλία της Εκκλησίας αναφέρονται οι Άγιοι ως πρεσβευτές προς τον Κύριο Ιησού Χριστό για χάρη μας. Οι παλαιότατοι Πατέρες της Εκκλησίας θεωρούν ότι οι Άγιοι μεσιτεύουν για μας προς τον Κύριο και πάντοτε καταφεύγουν στη μεσιτεία τους.
Έτσι, ο Μέγας Βασίλειος σε λόγο του προς τους σαράντα μάρτυρες λέει: «Τι έκανες, ώστε να βρεις τον Κύριο ελεήμονα απέναντί σου; Να, υπάρχουν τώρα για σένα σαράντα, που προσεύχονται συγχρόνως… Ω άγιος χορός! Ω ιερή σύναξη! Ω στερεός συνασπισμός! Ω κοινοί φύλακες του ανθρωπίνου γένους! Αγαθοί μέτοχοι των φροντίδων μας, βοηθοί των δεήσεων μας, δυνατότατοι πρεσβευτές, αστέρες της Οικουμένης, άνθη των Εκκλησιών». Επίσης επικαλείται για τον εαυτό του τις προσευχές των αγίων στους ουρανούς λέγοντας: «Δέχομαι και τους Αγίους Αποστόλους, επικαλούμαι στην ικεσία μου προς το Θεό, με τη μεσιτεία τους να με ελεήσει ο φιλάνθρωπος Θεός και να μου δοθεί η άφεση των αμαρτημάτων μου».
Ο Γρηγόριος ο Θεολόγος επίσης στον Επιτάφιό του προς τον Μέγα Βασίλειο λέει στο τέλος: «Εσύ που μας παρακολουθείς από ψηλά, θεία και ιερά κεφαλή, τον μεν σκόλοπα του σώματος που ο Θεός μας έδωσε για να μας παιδαγωγήσει, παρακάλεσέ τον να μας τον αφαιρέσει, ή πείσε μας να τον υπομένουμε καρτερικά, και όλη η ζωή μας να κυλήσει προς το καλλίτερο. Και αν πεθάνουμε, υποδέξου μας στις σκηνές σου».
Επίσης, ο Θείος Χρυσόστομος επικαλείται στην προσευχή του τη Μητέρα του Κυρίου, και διακηρύττει: «… Δεν παρακούει ο Θεός τη Δεβώρα ούτε την Ιαήλ. Όμως εμείς έχουμε την Αγία Παρθένο και Θεοτόκο Μαρία που προσεύχεται για μας. Και αν μία τυχαία γυναίκα νίκησε, πόσο περισσότερο η Μητέρα του Χριστού θα νικήσει τους εχθρούς της αληθείας;»
Ο Πατριάρχης Ιερεμίας λέει: «Η προσευχή που γίνεται προς τους Αγίους είναι προς τη χάρη που έχουν από το Θεό, γιατί δεν ακούνε όσους τους παρακαλούν ο Πέτρος και ο Παύλος, αλλά η χάρη του Θεού που έχουν, σύμφωνα με τα λόγια του Κυρίου: «και εγώ θα είμαι μαζί σας πάντα ως τη συντέλεια του κόσμου» (Ματθ. 28, 20).
Ως μεσίτες θεωρούμε όλους τους αγίους και εξαιρετικά την Μητέρα του Κυρίου, στην οποία απευθυνόμαστε λέγοντας «Παναγία Δέσποινα Θεοτόκε, πρέσβευε για μας τους αμαρτωλούς», καθώς και στους αγίους. (Αποτελεί δε κοινή συνείδηση της Εκκλησίας μας ότι οι πρεσβείες της Μητέρας του Κυρίου είναι σωστικές, «γιατί όσα θέλει, τα μπορεί», γι’ αυτό και η επίκληση που της απευθύνει είναι «Υπεραγία Θεοτόκε, σώσε μας»).
Ο Θεός των χριστιανών είναι Θεός ζώντων, και οι Άγιοι ενδιαφέρονται για την στρατευόμενη Εκκλησία, ικετεύοντας τον Κύριο γι’ αυτήν… Αυτά λοιπόν γνωρίζοντας τα μέλη της παλαιάς Εκκλησίας και παρακινούμενοι από το Θεό, επειδή τίποτε δεν μπορούσαν να κάνουν χωρίς αυτόν, άρχισαν να παρακαλούν τις ψυχές των Αγίων να μεσιτεύουν, φανερώνοντας ότι οι ψυχές αισθάνονται και χωρίς τα σώματα. Γιατί αν ήταν αναίσθητες, δεν θα τις παρακαλούσαν. Και επειδή πίστευαν ότι το Πανάγιο Πνεύμα που τις κατοικεί τους αποκαλύπτει τις ανάγκες εκείνων που τις παρακαλούν, τις παρακαλούσαν να βοηθήσουν τους αδελφούς· και αυτή η βοήθεια φανερώνει την ενότητα των αγίων με μας.
(Απόσπασμα από το βιβλίο «Ο κόσμος της Προσευχής», εκδ. Κάλαμος)
Η Εκκλησία όταν επικαλείται τις προσευχές των αγίων, πιστεύει ότι οι άγιοι που ζωντανοί παρακαλούσαν το Θεό για την ειρήνη του κόσμου και την ευστάθεια των Εκκλησιών του Χριστού δεν παύουν να κάνουν το ίδιο και στην ουράνια Εκκλησία του Χριστού, την θριαμβεύουσα. Αυτοί ακούν ευνοϊκά τις προσευχές μας όταν τους επικαλούμαστε και εύχονται στο Θεό και γίνονται οι φορείς της χάριτος και του ελέους του Κυρίου.
Η Εκκλησία, στις προσευχές της προς το Θεό, παρακαλεί τον Κύριο να δεχθεί τις δεήσεις της, και αναφέρει τις προσευχές των αγίων και της Θεοτόκου, επειδή πιστεύει στην παρρησία που έχουν στο Θεό και στην αμείωτη και συνεχή αγάπη τους για την στρατευόμενη Εκκλησία του Χριστού. Επίσης σε όλα τα λειτουργικά βιβλία της Εκκλησίας αναφέρονται οι Άγιοι ως πρεσβευτές προς τον Κύριο Ιησού Χριστό για χάρη μας. Οι παλαιότατοι Πατέρες της Εκκλησίας θεωρούν ότι οι Άγιοι μεσιτεύουν για μας προς τον Κύριο και πάντοτε καταφεύγουν στη μεσιτεία τους.
Έτσι, ο Μέγας Βασίλειος σε λόγο του προς τους σαράντα μάρτυρες λέει: «Τι έκανες, ώστε να βρεις τον Κύριο ελεήμονα απέναντί σου; Να, υπάρχουν τώρα για σένα σαράντα, που προσεύχονται συγχρόνως… Ω άγιος χορός! Ω ιερή σύναξη! Ω στερεός συνασπισμός! Ω κοινοί φύλακες του ανθρωπίνου γένους! Αγαθοί μέτοχοι των φροντίδων μας, βοηθοί των δεήσεων μας, δυνατότατοι πρεσβευτές, αστέρες της Οικουμένης, άνθη των Εκκλησιών». Επίσης επικαλείται για τον εαυτό του τις προσευχές των αγίων στους ουρανούς λέγοντας: «Δέχομαι και τους Αγίους Αποστόλους, επικαλούμαι στην ικεσία μου προς το Θεό, με τη μεσιτεία τους να με ελεήσει ο φιλάνθρωπος Θεός και να μου δοθεί η άφεση των αμαρτημάτων μου».
Ο Γρηγόριος ο Θεολόγος επίσης στον Επιτάφιό του προς τον Μέγα Βασίλειο λέει στο τέλος: «Εσύ που μας παρακολουθείς από ψηλά, θεία και ιερά κεφαλή, τον μεν σκόλοπα του σώματος που ο Θεός μας έδωσε για να μας παιδαγωγήσει, παρακάλεσέ τον να μας τον αφαιρέσει, ή πείσε μας να τον υπομένουμε καρτερικά, και όλη η ζωή μας να κυλήσει προς το καλλίτερο. Και αν πεθάνουμε, υποδέξου μας στις σκηνές σου».
Επίσης, ο Θείος Χρυσόστομος επικαλείται στην προσευχή του τη Μητέρα του Κυρίου, και διακηρύττει: «… Δεν παρακούει ο Θεός τη Δεβώρα ούτε την Ιαήλ. Όμως εμείς έχουμε την Αγία Παρθένο και Θεοτόκο Μαρία που προσεύχεται για μας. Και αν μία τυχαία γυναίκα νίκησε, πόσο περισσότερο η Μητέρα του Χριστού θα νικήσει τους εχθρούς της αληθείας;»
Ο Πατριάρχης Ιερεμίας λέει: «Η προσευχή που γίνεται προς τους Αγίους είναι προς τη χάρη που έχουν από το Θεό, γιατί δεν ακούνε όσους τους παρακαλούν ο Πέτρος και ο Παύλος, αλλά η χάρη του Θεού που έχουν, σύμφωνα με τα λόγια του Κυρίου: «και εγώ θα είμαι μαζί σας πάντα ως τη συντέλεια του κόσμου» (Ματθ. 28, 20).
Ως μεσίτες θεωρούμε όλους τους αγίους και εξαιρετικά την Μητέρα του Κυρίου, στην οποία απευθυνόμαστε λέγοντας «Παναγία Δέσποινα Θεοτόκε, πρέσβευε για μας τους αμαρτωλούς», καθώς και στους αγίους. (Αποτελεί δε κοινή συνείδηση της Εκκλησίας μας ότι οι πρεσβείες της Μητέρας του Κυρίου είναι σωστικές, «γιατί όσα θέλει, τα μπορεί», γι’ αυτό και η επίκληση που της απευθύνει είναι «Υπεραγία Θεοτόκε, σώσε μας»).
Ο Θεός των χριστιανών είναι Θεός ζώντων, και οι Άγιοι ενδιαφέρονται για την στρατευόμενη Εκκλησία, ικετεύοντας τον Κύριο γι’ αυτήν… Αυτά λοιπόν γνωρίζοντας τα μέλη της παλαιάς Εκκλησίας και παρακινούμενοι από το Θεό, επειδή τίποτε δεν μπορούσαν να κάνουν χωρίς αυτόν, άρχισαν να παρακαλούν τις ψυχές των Αγίων να μεσιτεύουν, φανερώνοντας ότι οι ψυχές αισθάνονται και χωρίς τα σώματα. Γιατί αν ήταν αναίσθητες, δεν θα τις παρακαλούσαν. Και επειδή πίστευαν ότι το Πανάγιο Πνεύμα που τις κατοικεί τους αποκαλύπτει τις ανάγκες εκείνων που τις παρακαλούν, τις παρακαλούσαν να βοηθήσουν τους αδελφούς· και αυτή η βοήθεια φανερώνει την ενότητα των αγίων με μας.
(Απόσπασμα από το βιβλίο «Ο κόσμος της Προσευχής», εκδ. Κάλαμος)
Πηγή
Τετάρτη 8 Νοεμβρίου 2017
Όταν η προδοσία της Πίστεως χαρακτηρίζεται "Θρησκευτική και κοινωνική ανεκτικότητα" και ...βραβεύεται!
Στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων ο Καρδινάλιος Κερτ Κοχ
Συνέχεια στις επαφές του Πατριάρχη Ιεροσολύμων Θεόφιλου με υψηλόβαθμα στελέχη του Βατικανού. Μετά τη συνάντηση με τον Πάπα Φραγκίσκο, το Σάββατο δέχθηκε τον Καρδινάλιο Κερτ Κοχ και άλλα μέλη από το Βατικανό
Το ανακοινωθέν του Πατριαρχείου αναφέρει:
Το Σάββατον, 22αν Οκτωβρίου / 4ην Νοεμβρίου 2017, ο Σεβασμιώτατος Καρδινάλιος Kurt Koch, Πρόεδρος του Pontifical Council for Promoting Christian Unity/ Ποντιφικού Συμβουλίου διά την προώθησιν της Χριστιανικής Ενότητος, επεσκέφθη το Πατριαρχείον.Πηγή
Τον Σεβασμιώτατον Καρδινάλιον μετά του Συνοδού αυτού Rev. Norbert Hofmann και μετά του Αποστολικού Δελεγάτου, Απεσταλμένου της Αγίας Έδρας εις Ιεροσόλυμα π. Μάρκου, εδέχθη η Α.Θ.Μ. ο Πατήρ ημών και Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος. Εις το πλαίσιον της επισκέψεως ταύτης εγένετο συζήτησις περί της προ τινος επισκέψεως του Μακαριωτάτου εις το Βατικανόν εις τον Πάπαν Φραγκίσκον, ένθα είχε συνάντησιν και μετά του Καρδιναλίου Koch και περί της πρότριτα επισκέψεως Αυτού εις Αγγλίαν, ένθα είχε συνάντησιν μετά του Σεβ. Αρχιεπισκόπου Κανταρβουρίας Justin Welby και μετά παραγόντων του Βρεττανικού Κοινοβουλίου διά την πρόσφατον λίαν σοβαράν υπόθεσιν του Πατριαρχείου και όλων των Χριστιανικών Εκκλησιών της Αγίας Γης. Ο Σεβασμιώτατος Καρδινάλιος ήκουσε μετά προσοχής την ενημέρωσιν ταύτην του Μακαριωτάτου και επληροφόρησεν Αυτόν και περί της προκειμένης την προσεχή Δευτέραν, 6ην Νοεμβρίου 2017, τιμητικής διακρίσεως αυτού παρά του Πανεπιστημίου Ben Gurion της Νegev διά το βραβείον της Ladislaus Laszt Θρησκευτικής και Kοινωνικής ανεκτικότητος και Κατανοήσεως. Ο Μακαριώτατος συνεχάρη τον Καρδινάλιον επί τούτω και ηυχαρίστησε διά την κατανόησιν την οποίαν εύρεν κατά την πρόσφατον αυτού επίσκεψιν εις το Βατικανόν.
ΔΙΩΓΜΟΣ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΕΝΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ με την ...αστυνομία!!!
ΝΕΟΙ ΔΙΩΓΜΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ
ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ...
ΔΙΩΓΜΟΣ
ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΕΝΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΟΥ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ ΜΟΔΕΣΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ
ΣΑΒΒΑ ΑΠΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ ΒΡΟΣΙΝΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ
Εἶναι γνωστὸ ὅτι πρὶν λίγους
μῆνες (19/7/2017) εἴχαμε τὴν διακοπὴ μνημοσύνου τοῦ μητροπολίτη Καστοριᾶς ἀπὸ τὸν
ἱερομόναχο Μόδεστο Διασάκη,
προϊσταμένου τοῦ Ἱ. Ν. Ἁγίας Παρασκευῆς καὶ τὸν μοναχὸ Σάββα, γιὰ τὸ λόγο ὅτι ὁ
Μητροπολίτης ἀποδέχτηκε τὴν ληστρικὴ Σύνοδο τῆς Κρήτης, δηλαδὴ τὸν Οἰκουμενισμό (ἐδῶ).
Ὁ π. Μόδεστος εἶχε ἀποστείλει τότε στὸν Μητροπολίτη του καὶ ὁμολογιακὴ ἐπιστολή
καὶ εἶχε …διωχθεῖ ἀπὸ τὸν ἱερὸ Ναό, στὸν ὁποῖο λειτουργοῦσε μὲ συνοπτικὲς
διαδικασίες!
Οἱ μοναχοὶ μετὰ τὸν διωγμό τους εἶχαν βρεῖ καταφύγιο
στὸ μοναστήρι τῆς Βροσίνας Θεσπρωτίας. Mετὰ ἀπὸ δίμηνη παραμονή στὸ μοναστήρι αὐτό,
ἦρθε κι ὁ δεύτερος διωγμός του, ἀφοῦ οἱ Οἰκουμενιστὲς ἐνοχλοῦνται ἀφάνταστα ἀπὸ ὅσους
διακόπτουν τὸ μνημόσυνό τους!
Ὅπως πληροφορηθήκαμε (ἐδῶ), ὁ Ἀρχιερατικὸς τῆς Μητρόπολης
Παραμυθιᾶς ἀπέστειλε κάποιον κάποιον ἱερέα σὲ μιὰ Κυριακάτικη Θ. Λειτουργία γιὰ
νά… κατασκοπεύσει ἂν ὁ π. Μόδεστος θὰ μνημονεύσει τὸν τοπικὸ μητροπολίτη. Στὴν
συνέχεια ὁ μητροπολίτης, ἐντελῶς αὐθαίρετα, χρησιμοποίησε τὴν ἀστυνομία γιὰ τὴν ἐκδίωξη τῶν μοναχῶν, ἀπὸ ἕνα
μοναστήρι πού, σημειωτέον, δὲν ἀνήκει στὴν δικαιοδοσία τῆς Μητροπόλεως ἀλλὰ τῆς
ἀρχαιολογίας!
Ἀπείλησαν μάλιστα καὶ τὸν π. Ἐλευθέριο, ἐφημέριο τοῦ
χωριοῦ Βροσίνα, γιατί παραχώρησε το μοναστήρι στους μοναχούς που ανήκει στην
δική του περιοχή!
Εἶναι φανερὸ ὅτι νέοι Βέκκοι ἐμφανίστηκαν στὴν Ἐκκλησία!
Ετικέτες
Αποτείχιση,
ιερομ. Μόδεστος,
μητρ. Καστοριάς Σεραφείμ
Νόμος του σύγχρονου αυταρχισμού είναι να "κλέβει" την συγκατάθεση της πλειοψηφίας με μούφα ομαδούλες
Σύνδεσμος "ΚΑΙΡΟΣ". Πως από ξέμπαρκος αγύρτης γίνεσαι αφέντης των νοικοκυραίων
Με τους "σωστούς" συμμάχους στις "κατάλληλες" θέσεις και τους χρήσιμους ηλιθίους, όλα γίνονται
Αναδημοσιεύω δύο άρθρα για τον περιβόητο σύνδεσμο "θεολόγων" ΚΑΙΡΟ τα οποία θα πρέπει να προβληματίσουν τους αδελφούς που αφελώς διαφημίζουν
τις δραστηριότητές του και παρασύρουν τους συμπολίτες μας. Αν μη τι
άλλο, ένας λογικός άνθρωπος θα πρέπει να προβληματιστεί με τον τρόπο που
δημιουργήθηκε αυτή η ομαδούλα. Νόμος του σύγχρονου αυταρχισμού είναι να "κλέβει" την συγκατάθεση της πλειοψηφίας με μούφα ομαδούλες: "επιτροπές", "συλλόγους", ‘ΜΚΟ’, ‘ειδικές ομάδες εμπειρογνωμόνων’, κτλ. οι οποίες αντικαθιστούν τις παραδοσιακές ομάδες ή/και και τους παραδοσιακούς θεσμούς του Κράτους.
Ο λόγος που γίνεται αυτό είναι διότι οι νέες πολιτικές που κάποιοι θέλουν να επιβάλουν έρχονται σε αντίθεση με την συντριπτική πλειοψηφία που εκφράζεται από τους παραδοσιακούς εκπροσώπους/ομάδες. Τα ίδια τα πρόσωπα άλλωστε που πλαισιώνουν αυτές τις νέες ομαδούλες είτε ως στελέχη, είτε ως προσκεκλημένοι και συνεργάτες, το καταμαρτυρούν. Στην εποχή μας αυτές οι νέες εγκάθετες ομάδες εμφανίζονται συνήθως με τον τίτλο του ‘ειδικού’ και κουνάνε την σημαία της "προοδευτικότητας".
Ο λόγος που γίνεται αυτό είναι διότι οι νέες πολιτικές που κάποιοι θέλουν να επιβάλουν έρχονται σε αντίθεση με την συντριπτική πλειοψηφία που εκφράζεται από τους παραδοσιακούς εκπροσώπους/ομάδες. Τα ίδια τα πρόσωπα άλλωστε που πλαισιώνουν αυτές τις νέες ομαδούλες είτε ως στελέχη, είτε ως προσκεκλημένοι και συνεργάτες, το καταμαρτυρούν. Στην εποχή μας αυτές οι νέες εγκάθετες ομάδες εμφανίζονται συνήθως με τον τίτλο του ‘ειδικού’ και κουνάνε την σημαία της "προοδευτικότητας".
***
Οι θεολόγοι του ΚΑΙΡΟΥ
24/3/10
Δόθηκε
στη δημοσιότητα η λίστα με τα ονόματα των θεολόγων που εντάχθηκαν στη
νέα διασπαστική κίνηση του κλάδου των θεολόγων ΚΑΙΡΟΣ. Μία πρώτη
ανάγνωση των ονομάτων μας αποκάλυψε τα εξής:
1. Στον ΚΑΙΡΟ προσχώρησαν ήδη οι 40 από τους 44 θεολόγους που πέρυσι το Μάιο με το γνωστό πλέον κείμενο που κυκλοφόρησαν ζητούσαν την απορθοδοξοποίηση του θρησκευτικού μαθήματος.
2. Μέλη
του ΚΑΙΡΟΥ έγιναν επίσης οι υπεύθυνοι για το μάθημα των Θρησκευτικών
στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, Σύμβουλοι αλλά και
Όχι κύριε Ιερώνυμε! Δεν θα συμβιβαστεί η Ορθοδοξία με τις πλάνες των αιρετικών και των αλλόδοξων!
Ένοχος και εκτεθειμένος ο Αρχιεπίσκοπος στα μάτια της κοινωνίας για τα νέα Θρησκευτικά!
O Γλυφάδας: Αν δεν αντιδράσουμε θα σηκωθούν οι πρόγονοί μας από τους τάφους τους
– Αν δεν αντιδράσει η Εκκλησία ποιος θα αντιδράσει;
Έχει εκτεθεί ανεπανόρθωτα ο Αρχιεπίσκοπος με τις εξελίξεις στο μάθημα των Θρησκευτικών. Χθες μέχρι και οι πατριώτες του από την πρώην μητροπολιτική του περιφέρεια αντιτάχθηκαν στην φιλοσοφία της παθητικότητας με ψήφισμά τους ζητώντας δράση.
Την πλέον αλγεινή εντύπωση όμως προκάλεσε νέα τοποθετησή του σύμφωνα με την οποία «Όποια λύση και να βρούμε θα είναι συμβιβαστική».Δηλαδή θα συμβιβαστεί η Εκκλησία με την πνευματική καταδίκη των παιδιών; Θα συμβιβαστεί η Ορθοδοξία με τις πλάνες των αιρετικών και των αλλόδοξων; Όχι κύριε Ιερώνυμε η ελληνική ορθόδοξη χριστιανική κοινωνία δεν είναι διατεθειμενη να συμβιβαστεί επειδή η διοικούσα Εκκλησία έχει ανάγκη από τα
Ζούμε σε καιρούς αποστασίας;
Γράφει ο Ηλίας Αθ. Θεοχαράκης, Θεολόγος
Ακούμε
καθημερινά συζητήσεις για την οικονομική κρίση με διάφορες γνώμες,
απόψεις αλλά και προτάσεις, από επαΐοντες και μη. Όντως η χώρα μας
φαίνεται να βιώνει μια οικονομική κρίση, ιδιαίτερα τα τελευταία επτά(7)
χρόνια ή ίσως καλύτερα τώρα γίνεται ορατή και αντιληπτή. Ενώ η
συντριπτική πλειοψηφία του λαού πιστεύει ότι είναι προμελετημένη και όλος ο πολιτικός κόσμος συμμετείχε σ’ αυτό το παιχνίδι.
Αντιδράσεις
όχι πολλές. Δείχνει ότι ο λαός την δέχεται μοιρολατρικά ή ΔΕΝ ΒΡΙΣΚΕΙ
ΑΡΧΗΓΟ να τον εμπιστευθεί σύσσωμος, έναν που να έχει την έξωθεν καλή
μαρτυρία και τον πρότερο έντιμο βίο, αλλά και καρδιά επαναστατική και
όχι ψευτοπροοδευτική. Σαν εκείνη την καρδιά του Στρατηγού Επαναστάτη
Μακρυγιάννη που πήρε το σύνταγμα από τον Όθωνα. Πόσοι άραγε σήμερα το
γνωρίζουν αυτό ή ακόμη και τον Μακρυγιάννη.
Όμως ας αναρωτηθούμε πρώτα γιατί και ποια οδό ακολουθήσαμε και φθάσαμε εδώ.
Μας το λέει ο ίδιος ο Χριστός μας στο Ευαγγέλιο: «Ουκ επ’ άρτω μόνω ζήσεται άνθρωπος, αλλ’ επί παντί ρήματι εκπορευομένω δια στόματος Θεού (Ματθ. Δ’ 4)
Λησμονήσαμε
την πίστη μας στον αληθινό Θεό και θαμπωθήκαμε από τα λαμπιόνια του
δυτικού πολιτισμού της Ευρώπης, αγαπήσαμε την χλιδή και την πολυτέλεια
που οδηγεί στην απανθρωπιά και λήθη του φιλότιμου, θεοποιήσαμε την
επιστήμη και την τεχνολογία
"Μασκαρεμένη επιστήμη": Η πρόεδρος του Αμερικανικού Κολλεγίου Παιδιάτρων αποσυνθέτει την τρανσέξουαλ θεωρία
Υπενθυμίζουμε
ότι ενώ στην Ελλάδα αντίστοιχο νομοσχέδιο για
αλλαγή ταυτότητας φύλου από 15 ετών ψηφίστηκε
πρόσφατα με τους Έλληνες παιδοψυχιάτρους ήδη να εκφράζουν δημόσια
την αντίθεση τους, σε χώρες όπως οι ΗΠΑ είναι τέτοια
η ώθηση της τρανσέξουαλ ιδεολογίας που παρά τις ανάλογες επιστημονικές αντιδράσεις,
τα
παιδιά μεταφέρονται σε κλινικές όπου τους χορηγούνται φάρμακα
που μπλοκάρουν την εφηβεία.
Η
Δρ. Cretella συγκεκριμένα είπε:
Ποιοι είναι οι Παμμέγιστοι Αρχάγγελοι Μιχαήλ & Γαβριήλ;
Η Αγία Γραφή, αναφέρει σε πολλά σημεία την επικοινωνία των ανθρώπων με τους αγγέλους και ιδιαίτερα με τους επικεφαλείς των αγγελικών ταγμάτων Μιχαήλ και Γαβριήλ. Οι άγγελοι δεν γνωρίζουν πόνο και δυστυχία, αμφιβολίες και φόβους, αρσενικό και θυλυκό, αλλά τους χαρακτηρίζει η ομορφιά, η αγάπη και η αέναη ζωή. Είναι άγγελοι, δηλαδή κτιστοί, αόρατοι και τέλεια πνεύματα, τα οποία δεν τα περιορίζει ούτε ο χρόνος, ούτε ο χώρος.
Οι άγιοι άγγελοι εμφανίζονται στους ανθρώπους κάθε φορά που ο Θεός θέλει να γίνει το θέλημά του.
Ο Αρχάγγελος Μιχαήλ και ο Αρχάγγελος Γαβριήλ παρουσιάζονται
Ετικέτες
Άγγελοι
"Βίος και πολιτεία"...
Αγία τριάδα χρυσοδάκτυλων
για τα τάματα της Τήνου
Μίζες και μπίζνες από Μπαμπάμτση, Παπουτσάκη, Στασινόπουλο με τις ευλογίες του μητροπολίτη Δωρόθεου. Η ομάδα του Πάνου Μπαμπάμτση είναι αυτή που διαχειρίζεται τα πολύτιμα μέταλλα από τα τάματα στην Παναγία της Τήνου.
Ο
Μπαμπάμτσης, καταδικασμένος σε οκτώ χρόνια φυλάκιση για εκβιασμό, μαζί
με τον καταδικασμένο για εμπόριο ναρκωτικών Μανώλη Παπουτσάκη που
συνελήφθη την Πέμπτη και τον συνέταιρό τους Γιάννη Στασινόπουλο έχουν
αναλάβει να παραλαμβάνουν τα τιμαλφή από το Ιερό Ίδρυμα Ευαγγελιστρίας
της Τήνου, να τα μεταφέρουν στην Τουρκία όπου τα λιώνουν και
να επιστρέφουν στο ίδρυμα ράβδους χρυσού. Το σκανδαλώδες δεν είναι μόνο
πως αυτή η διαδικασία έχει ανατεθεί σε ποινικούς με ευθύνη και του
μητροπολίτη Σύρου Δωρόθεου, αλλά ότι είναι διαβλητή και, όπως αναφέρει
το πόρισμα του ΣΔΟΕ, περιλαμβάνει μίζες και
Η διαφορά μεταξύ της Ορθοδοξίας και των θρησκειών
Του Μόσχου Λαγκουβάρδου
Η διαφορά μεταξύ της Ορθοδοξίας και των θρησκειών είναι απλή: Η
Ορθοδοξία θεραπεύει την ιδιοτέλεια και μαζί με αυτήν θεραπεύει και τις
σωματικές και ψυχικές ασθένειες του ανθρώπου και αποδίδει στην κοινωνία
καλούς και αγαθούς πολίτες, ενώ οι θρησκείες θεωρούν την ανιδιοτέλεια
ανέφικτη και αδυνατούν να θεραπεύσουν τον κόσμο, επειδή χρειάζονται κι
οι ίδιες θεραπεία.
Η βάση της θεραπευτικής της Ορθοδοξίας είναι «ιατρέ θεράπευσε τον
εαυτό σου για να θεραπεύσεις και τους άλλους». Στην Ορθοδοξία δεν
υπάρχουν καλοί ή κακοί χριστιανοί. Υπάρχουν θεραπευμένοι και
αθεράπευτοι. Ο θεραπευμένος γίνεται θεραπευτής των άλλων.
Ορθοδοξία που δεν θεραπεύει τον κόσμο, δεν είναι Ορθοδοξία. Το
ερώτημα είναι, υπάρχουν σήμερα θεραπευμένοι στην Ορθοδοξία; Η ύπαρξη των
Αγίων μαρτυρεί κατ’ αρχήν ότι η Ορθοδοξία θεραπεύει τον κόσμο.
Προϋπόθεση για την θεραπεία αυτού που θέλει να θεραπευτεί είναι να έχει
καθαρή καρδιά. Γι’ αυτό όταν ο χριστιανός πηγαίνει το δώρο του στην
Εκκλησία, πρέπει να έχει συμφιλιωθεί με τον εχθρό του και κατόπιν να
προσφέρει το δώρο του.
Ο Δυτικός Κόσμος επέλεξε να μην είναι ο Χριστός το θεμέλιο της
κοινωνίας κι η κοινωνία του είναι σχεδόν διαλυμένη. Γιατί είναι
διαλυμένη και γιατί η Ορθοδοξία κρατάει ακόμα την οικογένεια και την
κοινωνία; Η απάντηση στο ερώτημα αυτό περιέχεται στα λόγια του Αγίου
Διονυσίου του Αρεοπαγίτη, ότι τις ενώσεις τις δημιουργεί το ωραίο, και η
ιδιοτέλεια δεν είναι ωραία.
Δεν μπορεί κανείς να βάλει άλλο θεμέλιο εκτός από αυτό που υπάρχει.
Αν εμβαθύνεις στην αιτία, η οποία αρρωσταίνει τους ανθρώπους, που είναι
να θεωρείς εκ των προτέρων ανέφικτη την αγάπη και την ανιδιοτέλεια, θα
αντιληφθείς γιατί οι κοινωνίες, που απομακρύνονται από το Θεό,
διαλύονται. Η ορθή δογματική συνείδηση έχει πρακτικές συνέπειες στην
καθημερινή ζωή του ανθρώπου.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)














