Διωγμός για θέματα πίστεως!

 ΕΚΤΑΚΤΗ ΕΙΔΗΣΗ

Δίωξη κατά των Εσφιγμενιτών Πατέρων. Η απόφαση

Κατάνυξις Ιστολόγιο αποκλειστικό ρεπορτάζ: Κλιμακώνεται ο πόλεμος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, κατά της Ιεράς Μονής Εσφιγμένου Αγίου Όρους, που έχει ρίξει το βάρος της εξόντωσής της, στα πολιτικά δικαστήρια, ενώ είναι ξεκάθαρο, 45 χρόνια τώρα, πως οι πατέρες της Ι.Μ. Εσφιγμένου Αγίου Όρους, διώκονται για θέματα πίστεως.

Οι εξελίξεις:

Αργά σήμερα το απόγευμα το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Θεσσαλονίκης, εξέδωσε απόφαση για τους Εσφιγμενίτες πατέρες.

Αναλυτικά η απόφαση είναι η εξής:

1. Μοναχός Αντύπας (φυσικός αυτουργός) συνολικά 20 έτη κάθειρξη (χωρίς ανασταλτικό χαρακτήρα η έφεση)
2. Γέροντας Μεθόδιος (ηθικός αυτουργός) συνολικά 20 έτη κάθειρξη (χωρίς ανασταλτικό χαρακτήρα η έφεση)
3. Μοναχός Μαρδάριος συνέργεια, συνολικά 10 έτη και 4 μήνες φυλάκιση,

Από δω και πέρα έχουμε να κάνουμε με συνειδητούς ψευδεπισκόπους, ακόλουθους της Κολυμπαρίου Συνόδου!

       Ἀξιολύπητοι ψευδεπίσκοποι θὰ ἀπαιτήσουν ἀπὸ τοὺς ἱερεῖς (ἢ τοὺς ψάλτες) νὰ διαβάσουν στὸ Λαὸ τοῦ Θεοῦ αὐτὸ τὸ ἐξ ἴσου αἱρετικό –μὲ τὶς ἀποφάσεις τῆς Κολυμπαρίου Συνόδου– κείμενο! Περιμένουμε νὰ δοῦμε, ἂν τὸ ἴδιο ἀξιολύπητοι παπάδες θὰ τὸ διαβάσουν στὸ λαό, ἀποδεικνύοντας ὅτι εἶναι πιστοὶ ὑπάλληλοι αἱρετικῶν ψευδεπισκόπων κι ὄχι ὑπηρέτες τοῦ Λαοῦ τοῦ Θεοῦ!

   Διαβάζουμε στὸ κατάπτυστο αὐτὸ κείμενο ἀπὸ τὸ ὁποῖο ἀπουσιάζει τραγικὰ ἡ ὀρθόδοξη ταυτότητα τῶν Ἐπισκόπων ποὺ τὸ συνέγραψαν καὶ τὸ προσυπέγραψαν:

• Με βάση τα συμπεράσματα της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου:

• Η Ορθόδοξη Εκκλησία εκφράζει την ενότητα και την καθολικότητά Της δια των Ιερών Μυστηρίων. Η συνοδικότητα υπηρετεί την ενότητα και διαπνέει την οργάνωση της Εκκλησίας, τον τρόπο που λαμβάνονται οι αποφάσεις Της και καθορίζει την πορεία Της.

  Ἔτσι ἔπρεπε νὰ εἶναι. Στὴν πράξη ὅμως, στὴν Κολυμπάριο Σύνοδο δολοφονήθηκε ἡ Συνοδικότητα, ἀφοῦ σ’ αὐτὴν ἀποφάσισαν 10 ἄνθρωποι, ὅλη δὲ ἡ ὑπόλοιπη Ἐκκλησία, διὰ τῶν ἀποφάσεων τῆς Συνόδου τέθηκε στὸ περιθώριο!

• Με βάση τα συμπεράσματα της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου:

• Η Αγία Σύνοδος δεν αναφέρθηκε μόνον στο κύρος των γνωστών Οικουμενικών Συνόδων, αλλά σε αυτήν για πρώτη φορά αναγνωρίσθηκαν ως Σύνοδοι «καθολικού κύρους», δηλαδή ως Οικουμενικές, η Μεγάλη Σύνοδος επί Μεγάλου Φωτίου Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως (879–880), οι επί αγίου Γρηγορίου του Παλαμά Μεγάλες Σύνοδοι (1341, 1351, 1368), και οι εν Κωνσταντινουπόλει Μεγάλες και Αγίες Σύνοδοι για την αποκήρυξη της ενωτικής Συνόδου της Φλωρεντίας (1438–1439), των προτεσταντικών δοξασιών (1638, 1642, 1672, 1691) και του εθνοφυλετισμού ως εκκλησιολογικής αιρέσεως (1872).

 Τεράστιο ψεῦδος! Δὲν ἀναγνωρίστηκαν, ἀλλὰ ἁπλῶς ἀναφέρθηκαν! Στὴν πράξη ἐξοβελίστηκαν ὄχι μόνο αὐτὲς οἱ Σύνοδοι, ἀλλ’ ὅλες οἱ Ὀρθόδοξες Σύνοδοι, ἀφοῦ δὲν ἐφαρμόστηκαν, ἀλλ’ ἀνατράπηκαν,  ὅλα ὅσα αὐτὲς οἱ Σύνοδοι ἀποφάσισαν καὶ «διατάζουν» γιὰ τοὺς αἱρετικούς (τῶν ὁποίων ἀκόμα καὶ ὁ χαρακτηρισμὸς ἀπουσιάζει ἀπὸ τὶς Κολυμπάριες ἀποφάσεις) γιὰ νὰ δρομολογηθεῖ ἡ ἐπίσημη ἀναγνώρισή τους καὶ λεκτικὰ ὡς Ἐκκλησιῶν!

• Με βάση τα συμπεράσματα της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου:

• Για την ορθόδοξη Εκκλησία η οικογένεια αποτελεί καρπό της «εις Χριστόν και εις την Εκκλησίαν» μυστηριακής ενώσεως ανδρός και γυναικός και είναι η μόνη εγγύηση της γεννήσεως και της ανατροφής των τέκνων.

   Τὸ ἕνα ψεῦδος συναγωνίζεται τὸ ἄλλο. Οἱ Ἑλλαδίτες Ἐπίσκοποι παραπλανοῦν τὸ Λαό, ἀφοῦ τοῦ ἀποκρύπτουν ὅτι, ἀπὸ δῶ καὶ πέρα, τὸ ὀρθόδοξο μυστήριο τοῦ γάμου καταργεῖται, γιὰ κάθε ἕνα ποὺ θὰ ἐπικαλεῖται λόγους «οἰκονομίας»!

• Με βάση τα συμπεράσματα της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου:

• Η Εκκλησία τονίζει διαρκώς την αξία της εγκρατείας, της χριστιανικής ασκήσεως. Η χριστιανική άσκηση δεν διακόπτει την σχέση του ανθρώπου με την ζωή και τον συνάνθρωπο, αλλά τον συνδέει με την μυστηριακή ζωή της Εκκλησίας. Δεν αφορά μόνον τους μοναχούς. Το ασκητικό ήθος είναι χαρακτηριστικό της χριστιανικής ζωής.

    Ὅλα τὰ παραπάνω, ἀσφαλῶς καὶ ἀποτελοῦν τὴν διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας. Ἀντίθετα μὲ βάση «τα συμπεράσματα της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου» ὅλα αὐτὰ τίθενται πρὸς κατάργηση, ἀφοῦ διὰ τῆς Κολυμπαρίου Συνόδου εἰσέρχονται στὴν Ἐκκλησία οἱ πρακτικὲς τῆς ἀντι–ησυχαστικῆς Ζηζιούλιας αἱρεσιολογίας!

• Με βάση τα συμπεράσματα της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου:

• Η Ορθόδοξη Εκκλησία καταδικάζει τους διωγμούς, την εκδίωξη και δολοφονία μελών θρησκευτικών κοινοτήτων, τον εξαναγκασμό σε αλλαγή θρησκευτικής πίστεως, την εμπορία προσφύγων, τις απαγωγές, τα βασανιστήρια, τις απάνθρωπες εκτελέσεις, τις υλικές καταστροφές. Ιδιαίτερα εκφράζει την αγωνία Της για την κατάσταση των Χριστιανών και όλων των διωκωμένων μειονοτήτων στην Μέση Ανατολή και σε άλλα σημεία του κόσμου.

    Πράγματι ἡ «Ορθόδοξη Εκκλησία καταδικάζει τους διωγμούς» καὶ ὅσα ἄλλα ἀναφέρει τὸ σκοταδιστικὸ κείμενο πρὸς τὸ Λαό, ἀλλὰ ἡ Κολυμπάριος Σύνοδος ἔχει σὲ πρῶτο πλάνο τοὺς διωγμοὺς κατὰ τῶν Ὀρθοδόξων ποὺ ἀντιστέκονται στὴν διάλυση τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ τὴν βιαία ὑπαγωγή της στὸν Πάπα καὶ στὸν Ἀντίχριστο!

• Με βάση τα συμπεράσματα της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου:

• Βασικό έργο της Εκκλησίας είναι η Ιεραποστολή, δηλαδή ο αγώνας Της να δίνει συνεχώς την μαρτυρία της πίστεως και να κηρύττει το ευαγγέλιο είτε στους πιστούς που ζουν μέσα στις σύγχρονες εκκοσμικευμένες κοινωνίες είτε σε όσους δεν έχουν γνωρίσει ακόμη τον Χριστό.

Ο διάλογος κυρίως με τους ετεροδόξους χριστιανούς (άλλες χριστιανικές ομολογίες – αιρέσεις) γίνεται με βάση το χρέος της Εκκλησίας να μαρτυρεί προς κάθε κατεύθυνση την αλήθεια και την αποστολική πίστη. Έτσι γίνεται γνωστή σε αυτούς η γνησιότητα της Ορθόδοξης Παράδοσης, η αξία της πατερικής διδασκαλίας, η λειτουργική εμπειρία και η πίστη των Ορθοδόξων. Οι διάλογοι δεν σημαίνουν ούτε και θα σημαίνουν ποτέ οποιονδήποτε συμβιβασμό σε ζητήματα πίστεως.

   Ἡ παραπλάνηση τοῦ Λαοῦ συνεχίζεται, ἀφοῦ οἱ ψευδεπίσκοποι ποὺ ὑπογράφουν αὐτὸ τὸ κείμενο, παρουσιάζουν τὴν Ὀρθόδοξη διδασκαλία καὶ Ὀρθόδοξη στάση πρὸς τοὺς αἱρετικούς, ὡς περιεχόμενο τῶν ἀποφάσεων τῆς Κολυμπαρίου Συνόδου, ἡ ὁποία ἀποφάσισε –ὡς περιεχόμενο– τά …ἀντίθετα! Δηλαδὴ τὴν μὴ Ἱεραποστολὴ πρὸς τοὺς αἱρετικούς (ἀφοῦ δὲν τοὺς καλεῖ πρὸς μετάνοια, ἀποκήρυξη τῶν πλανῶν τους καὶ ἐπιστροφὴ στὴν Μία Ἐκκλησία)· τὸν μὴ διάλογο (ἀφοῦ ὡς διάλογο ἐννοεῖ τὴν συναλλαγὴ εἰς τὰ τῆς Πίστεως, τὸν συγκερασμὸ τῶν θεολογικῶν ἀπόψεων ἢ τὴν ἀνοχὴ τῶν κακοδοξιῶν τῶν αἱρετικῶν κι ὄχι τὴν διδασκαλία τῆς ἀλήθειας καὶ σὲ περίπτωση μὴ ἀποδοχῆς ἀπὸ αὐτοὺς «μετὰ μίαν καὶ δευτέραν νουθεσίαν» τὴν ἀπομάκρυνση ἀπ’ αὐτούς)!

• Με βάση τα συμπεράσματα της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου:

• Η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία, όπως αυτή ομολογείται στο Σύμβολο της Πίστεως.…

     Οἱ Ἐπίσκοποι δὲν ἔχουν οὔτε ἱερό, οὔτε ὅσιο. Ὀρθὰ γράφουν ὅτι ἡ Ἐκκλησία εἶναι Μία, ἀλλὰ δὲν ντρέπονται νὰ μᾶς ἀποκρύπτουν ὅτι ἡ Κολυμπάριος Σύνοδος –ἀθετώντας τὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως– ἀποδέχτηκε πολλὲς Ἐκκλησίες, συνεχίζει νὰ ἀποδέχεται καὶ νὰ ὁμιλεῖ ἐπισήμως πλέον γιὰ τὶς ψευδεπίγραφες «ἐκκλησίες» τοῦ Παγκοσμίου Συμβουλίου Ἐκκλησιῶν, ἀντί –ὅπως ἔπρεπε, ἀφοῦ ἀποτελεῖ πολυχρόνιο αἴτημα τοῦ πιστοῦ Λαοῦ καὶ τῶν Ἁγίων της (π.χ. τοῦ ἁγίου Ἰουστίνου Πόποβιτς)– νὰ ἀποχωρήσει ἀπὸ αὐτὸ τὸ

Ο ι. Χρυσόστομος για τη στάση μας απέναντι στους αιρετικούς και στους Επισκόπους που πλέον αιρετίζουν ασύστολα και προσπαθούν να παρασύρουν τον λαό στην αίρεση!

Σήμερα ἡ Ἐκκλησία μας τιμᾶ τὸν ἅγιο Ἰωάννη τὸν Χρυσόστομο. Ἐπειδὴ τὸ ἱστολόγιό μας ἔχει συγκεκριμένο σκοπό, νὰ παρουσιάζει τὴν Πατερικὴ διδασκαλία κυρίως ὡς πρὸς τὴν στάση μας κατὰ τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, θὰ παραθέσουμε τμῆμα ἀπὸ βιβλίο τοῦ π. Εὐθύμιου Τρικαμηνᾶ, τὸ ὁποῖο παρουσιάζει κάποιες ἀπὸ τὶς σχετικὲς θέσεις τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου.

Εἶναι σαφὲς ὅτι ὁ Ἅγιος δὲν ἀπαιτεῖ ἀπὸ τὸν καθένα μας νὰ ἐξετάσει πρῶτα μιὰ αἵρεση λεπτομερῶς, φιλοσοφικῶς καὶ θεολογικῶς καὶ μετὰ ἀπὸ δεκάδες χρόνια μελέτης τῆς αἱρέσεως (ἂν δὲν τὸν προλάβει ὁ θάνατος) νὰ ἀπομακρυνθεῖ ἀπὸ τοὺς πρωτάρχους τῆς αἱρέσεως. Ἡ ἐξέταση καὶ ἀναίρεση εἶναι λεπτὸ θέμα καὶ ἔργο πρωτίστως ἐκείνων ποὺ λαμβάνουν  ἕνα τέτοιο χάρισμα καὶ δευτερευόντως ὅσων τοὺς χρησιμοποιοῦν ὀρθοδόξως.

Γιὰ τὸν κάθε πιστὸ εἶναι ἀρκετὸ τὸ γεγονός, πὼς κάποιοι Ἅγιοι Πατέρες παλαιότερα -ἢ κάποιοι σύγχρονοι- διακρίβωσαν τὴν αἵρεση, ὥστε νὰ ἀπομακρυνθεῖ ἀπὸ αὐτὴ καὶ νὰ μὴν ὑπακούει στοὺς ψευδοποιμένες-Ἐπισκόπους του, ποὺ προσπαθοῦν νὰ τὸν παρασύρουν στὴν αἵρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ὑποκύπτοντες πλέον φανερὰ στὶς πιέσεις τοῦ ἀρχιαιρεσιάρχη Βαρθολομαίου καὶ ὅσων κρύβονται πίσω του.

   3. Ὅ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος

(Τοῦ Ἱερομόναχου π. Εὐθύμιου Τρικαμηνᾶ)

    Θά ἀναφερθοῦμε ἐν συνεχείᾳ δεικνύοντας τήν Παράδοσι τῆς Ἐκκλησίας διά τήν σχέσι τῶν Ὀρθοδόξων μέ τούς αἱρετικούς, οἱ ὁποῖοι δέν ἔχουν καταδικασθῆ ἀπό Σύνοδο, στόν ἅγ. Ἰωάννη τόν Χρυσόστομο. Παρ’ ὅτι ὁ Χρυσορρήμων ἅγιος ἔζησε σέ περίοδο πού εἶχαν εἰρηνεύσει τά πράγματα ἀπό τούς Ἀρειανούς καί Πνευματομάχους, ἡ

Ένας επίκαιρος λόγος του ιερού Χρυσοστόμου για τους συγχρόνους Ποιμένες και ιδίως γι' αυτούς που τόλμησαν -ως ψευδεπίσκοποι πλέον- να δημοσιεύσουν "ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΛΑΟ" ένα ψευδέστατο και παραπλανητικό κείμενο!

Τὸ παρακάτω ἀπόσπασμα εἶναι ἀπὸ ἕναν φοβερὸ λόγο τοῦ ἱεροῦ Χρυσοστόμου, λίγο πρὶν «ἐκδημήσει ἐκ τοῦ σώματος». Πρόκειται γιὰ ἕνα λόγο ποὺ νομίζει κανεὶς πὼς τὸν ἔγραψε γιὰ τοὺς συγχρόνους Ἐπισκόπους καὶ Ποιμένες, ἀλλὰ καὶ γιὰ ὅσους πιστοὺς ἐπιθυμοῦν νὰ παραμείνουν στὸν ὀρθόδοξο δρόμο τῆς ἐκκλησιαστικῆς μας Παραδόσεως.

Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου

Λόγος

περὶ ψευδοπροφητῶν, καὶ ψευδοδιδασκάλων, καὶ ἀθέων αἱρετικῶν, καὶ

περὶ σημείων τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος τούτου. Ἐρρήθη δὲ μέλλοντος αὐτοῦ

ἐκδημεῖν ἀπὸ τοῦ σώματος.

Περὶ συντελείας ὁ λόγος, καὶ περὶ ψευδοπροφητῶν, καὶ ψευδοδιδασκάλων, καὶ περὶ ἀθέων αἱρετικῶν, χειμάῤῥων δίκην ἐπικλυσάντων πανταχοῦ, καὶ πλανώντων πολλούς.

Βλέπετε μὴ πλανηθῆτε· Βλέπετε μή τις ὑμᾶς πλανήσῃ· πανταχοῦ βλέπετε.

Ἐμοὶ δὲ δακρύειν ἐπέρχεται, ὅταν ἀκούσω ἀπὸ τῆς ἡμετέρας Ἐκκλησίας τινὰς λέγοντας, μὴ εἰρῆσθαι ταῦτα ἐν ταῖς θείαις Γραφαῖς· καὶ τοῦτο οὐ μόνον παρὰ λαϊκῶν, ἀλλὰ καὶ παρὰ τῶν δοκούντων εἶναι ποιμένων, καὶ τόπους ἐπεχόντων ἀποστόλων καὶ προφητῶν, ἀλλ' οὐ τρόπους·

Προσέχετε ἑαυτοῖς ἀπὸ τῶν ψευδοπροφητῶν, οἵτινες ἔρχονται πρὸς ὑμᾶς ἐν ἐνδύμασι προβάτων, ἔσωθεν δέ εἰσι λύκοι ἅρπαγες· ἀλλ' ἀπὸ τῶν καρπῶν αὐτῶν ἐπιγνώσεσθε αὐτούς, ἀπὸ τῶν λόγων, ἐκ τῆς ψευδοπροφητείας, ἐκ τῆς ὑποκρίσεως αὐτῶν, ἐκ τῆς κακοδοξίας αὐτῶν, ἐκ τῆς βλασφημίας αὐτῶν ἐπιγνώσεσθε αὐτούς. προσέχετε ἀπὸ τῆς ζύμης αὐτῶν, ἤγουν τῆς αἱρέσεως αὐτῶν.

Δεῦρο τοίνυν παραγάγωμεν εἰς μέσον τοὺς θεολόγους, καὶ ἀκούσωμεν ἐξ αὐτῶν τί περὶ αἱρετικῶν παραγγελοῦσιν ἡμῖν.

Ἰωάννης λέγει· Εἴ τις ἔρχεται πρὸς ὑμᾶς, καὶ ταύτην τὴν διδαχὴν οὐ φέρει μεθ' ἑαυτοῦ, μὴ λαμβάνετε αὐτὸν εἰς οἰκίαν, καὶ

Ε, ντροπή πιά, Πατέρες της Ι. Μ. Κουτλουμουσίου!

           http://koutloumous.com

 Πηγή: http://paterikos.blogspot.gr/2017/01/blog-post_62.html

 ΠΑΤΕΡΙΚΗ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΕΤΕΡΟΔΟΞΙΑ

Τον τελευταίο καιρό, και με αφορμή την πανορθόδοξο Σύνοδο της Κρήτης, περιφέρεται ο προβληματισμός για τη χρήση του όρου Εκκλησία και για τις σχέσεις των Ορθοδόξων Εκκλησιών προς τις άλλες χριστιανικές ομολογίες. Εύλογες ανησυχίες παράγουν γόνιμη κριτική, κάποτε όμως η κριτική διάθεση φθάνει σε επίπεδα αμείλικτης καταδίκης όλων, όσοι δεν κατακεραυνώνουν τους ετεροδόξους. Με άλλα λόγια, όποιος δεν καταδικάζει την (ήδη καταδικασμένη) αίρεση, όποιος δεν αποκαλεί τους ετεροδόξους συμμορίες αιρετικών, όποιος μάλιστα έπεσε στο παράπτωμα να αποκαλέσει τους άλλους «εκκλησία», αυτομάτως κατατάσσεται στη χειρότερη μορφή οικουμενισμού. Εξαρχής δηλώνουμε ότι το κείμενο αυτό δεν στοχεύει να εκτιμήσει καθ’ οιονδήποτε τρόπο τα κείμενα και πεπραγμένα της Συνόδου. Στόχος είναι η ανάδειξη μιας σχετικώς άγνωστης πτυχής των αγίων Πατέρων, που μπορεί να φωτίσει σήμερα τις καρδιές μας.

[σ.σ.: α) Ἐξ ἀρχῆς, κάτι ξεχάσατε, πατέρες· μιλᾶτε γιὰ τὴν καταδικασμένη αἵρεση τοῦ Παπισμοῦ, ἀλλὰ δὲν μιλᾶτε γιὰ τὶς καταδικασμενες ἀπὸ πλεῖστες Συνόδους αἱρέσεις τοῦ Οἰκουμενισμοῦ· καὶ εὐλόγως, διότι μετέχετε σ’ αὐτὴ ΜΝΗΜΟΝΕΥΟΝΤΑΣ τὸν αἱρετικὸ Πατριάρχη!

β) Ξεχνᾶτε πολλά, ἁγιώτατοι, ἐνῶ θυμᾶσθε ἄλλα, ἐκεῖνα ποὺ σᾶς συμφέρουν. Ξεχνᾶτε ὅτι ἡ Ζ΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδος νομοθέτησε: «Εἴ τις πᾶσαν παράδοσιν Ἐκκλησιαστικὴν ἔγγραφόν τε ἢ ἄγραφον ἀθετεῖ  ἀνάθεμα  ἔστω...» (Mansi. Τόμος 23ος, σελ. 128 επ.). Καὶ γνωρίζετε πόσες ἔγγραφες καὶ ἄγραφες παραδόσεις καταπατεῖ ὁ μνημονευόμενος ἀπὸ σᾶς Πατριάρχης! Ξεχνᾶτε π.χ., τὸν 45^ο Ἀποστολικὸ Κανόνα ποὺ λέει: «Ἐπίσκοπος ἢ Πρεσβύτερος ἢ Διάκονος αἱρετικοῖς συνευξάμενος μόνον, ἀφοριζέσθω, εἰ δὲ ἐπέτρεψεν αὐτοῖς ὡς κληρικοῖς ἐνεργῆσαί τι, καθαιρείσθω». Ξεχνᾶτε ὅτι «οἱ ἅγιοι Πατέρες ἀναθεμάτιζαν καὶ ἀπέκοπταν τοὺς αἱρετικοὺς ὡς σάπια καὶ νεκρὰ μέλη, ὡς παντελῶς ξένα πρὸς τὸ σῶμα τῆς Ἐκκλησίας», ὅπως ἔγραψαν πρὶν ἀπὸ 2 μῆνες –τὴν 8^η Νοεμβρίου 2016– οἱ συνάδελφοί σας ἁγιορεῖτες Πατέρες στὴν  «ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ». Ξεχνᾶτε ὅτι ὁ  Μ. Βασίλειος στην Πρὸς Μονάζοντας ἐπιστολή του λέει: «Μὲ ὅσους προσποιοῦνται ὅτι ὁμολογοῦν τὴν ὑγιῆ πίστιν, “κοινωνοῦσι” δὲ μὲ τοὺς ἀλλόδοξους, ἐὰν κατόπιν συμβουλῆς δὲν διακόψουν τὴν ἐπικοινωνίαν των αὐτήν, μὲ αὐτούς, ὄχι μόνον νὰ μὴν ἔχετε σχέσεις, “ἀλλὰ μηδὲ ἀδελφοὺς ὀνομάζειν”». Ξεχνᾶτε, ἐπίσης, ὅτι ὁ ὅσιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης, διδάσκει σέ ἐπιστολή του πρὸς τὸν μοναχὸ Ναυκράτιο –ἀναφερόμενος σὲ μιὰ ἀμφισβητούμενη ἀπὸ πολλοὺς αἵρεση, στὴν μοιχειανικὴ αἵρεσι– τὰ ἑξῆς: «Πᾶς ὀρθοδοξῶν κατὰ πάντα, πάντα αἱρετικὸν δυνάμει κἂν οὐ ρήματι ἀναθεματίζει» (Δηλ., κάθε ὀρθόδοξος πρέπει νὰ ἀναθεματίζει τοὺς αἱρετικούς) (Φατ. 49, 142, 84). Κι ἐσεῖς μᾶς λέτε, χωρὶς ντροπή, ὅτι σὲ περίοδο ποὺ ἡ πίστη καταβαραθρώνεται ἀπὸ τοὺς Παναιρετικοὺς Οἰκουμενιστές, οἱ ὁποῖοι ἀποκαλοῦν σὲ ἐπίσημα Συνοδικὰ κείμενα (κι ὄχι σὲ λόγους ἁβροφροσύνης) τοὺς αἱρετικοὺς Ἐκκλησία, πὼς πρέπει νὰ ἀνεχόμαστε τὴν βαρθολομαίϊκη καὶ ζηζιούλια ὀνομασία τῶν αἱρετικῶν ποὺ τὶς κατοχύρωσαν ὡς «ἀδελφές Ἐκκλησίες»!

γ) Φτάνετε δὲ σὲ τέτοιο σημεῖο ἀλλοίωσης τῆς ἁγιοπατερικῆς Παραδόσεως, ὥστε νὰ κατακρίνετε ὅσους ἐφαρμόζουν αὐτὴν τὴν Παράδοση,  ὅπως φαίνεται στὴν  φράση σας «η κριτική διάθεση (κάποιων) φθάνει σε επίπεδα αμείλικτης καταδίκης όλων, όσοι δεν κατακεραυνώνουν τους ετεροδόξους»! Σᾶς θυμίζουμε, λοιπόν, ὅτι ὁ Α΄ Κανόνα τῆς Ἑβδόμης  Οἰκουμενικῆς  Συνόδου ποὺ λέει: «Ὁ μὴ καταδικάζων καὶ ἀναθεματίζων τοὺς ὑπὸ τῶν Συνόδων κατακριθέντας σφάλλει  και παραπαίει περί την πίστιν».

Ἄρα, ἡ ὅποια κριτικὴ τῶν πιστῶν γιὰ τὸ ὕποπτο ρόλο ὅσων κοινωνοῦν καὶ δὲν καταδικάζουν τοὺς αἱρετικοὺς Οἰκουμενιστές (κριτικὴ ποὺ δὲν ἐξασκεῖται σὲ ἁπλοὺς πιστούς, ἀλλὰ σὲ ὅσους ἔχουν ἐκ τῆς ἐκκλησιαστικῆς Παραδόσεως τὸν ρόλο τῶν φρουρῶν τῆς Πίστεως -ὅπως σεῖς οἱ μοναχοί- καὶ ἀποδεικνύονται ἀντὶ γιὰ φρουροί, προδότες), ἔχει ἐρείσματα στὴν Πατερική μας Παράδοση, τὴν ὁποία οἱ λαϊκοὶ βλέπουν νὰ καταπατεῖται ἀπὸ Πατριάρχες, Ἐπισκόπους Ποιμένες καὶ Μοναχούς!].

Η παραπλάνηση του λαού με ...Ιεροσυνοδικό περιτύλιγμα!

ΕΚΤΑΚΤΟ!

.

 Το έντυπο της Ιεράς Συνόδου προς το Λαό για τη Σύνοδο της Κρήτης (ΦΩΤΟ)

ΠΗΓΗ

http://synaksiorthodoxon.blogspot.gr/2017/01/blog-post_363.html

«Σήμερα, η αποστασία έγινε “θεολογία” και τρόπος ζωής!».

 Αναμφίβολα, η νίψη, η προσευχή, η Μυστηριακή ζωή στα όρια της Ορθοδόξου Εκκλησίας και η ορθή Εκκλησιαστική ζωή –γνώση γύρω από τα εσχατολογικά θέματα, συντελούν στην αύξηση του Θείου φόβου στους κρίσιμους αυτούς καιρούς που ζούμε. Η Εκκλησία της Σμύρνης στην Αποκάλυψη επαινείται εξ ολοκλήρου από το Χριστό, ενώ παράλληλα προειδοποιείται για μελλοντικό διωγμό, για τον οποίο ο Κύριος παρηγορεί και συμβουλεύει: «Μηδέν φοβού α μέλλει παθείν» (Αποκ. 2, 10).

Ο π. Αθανάσιος Μυτιληναίος γράφει: «Ο διωγμός είναι ο κλήρος της Εκκλησίας εις τον κόσμον. Εκκλησία διωκομένη είναι απόδειξις ότι ευρίσκεται εις ορθήν οδόν και έχει χάριν από τον Θεόν. Εκκλησία μη διωκομένη και που συμμαχεί με τον κόσμον, έχει αποδοκιμασθεί από τον Χριστόν».

Η μελέτη του μαρτυρολόγιου της Εκκλησίας είναι ένα αντίδοτο στην σημερινή οικουμενιστική σήψη. Λειτουργεί λυτρωτικά, αγωνιστικά. Είναι ένα πέρασμα από τη σημερινή ζοφερή

Μοναχός Μακάριος Κουτλουμουσιανός: Ανοιχτή επιστολή προς Ορθοδόξους

.

«Ἡ  Σύνοδος  τῆς Κρήτης  ἀποδίδει

τὶς ἐνέργειες  τοῦ διαβόλου   στὸν  Θεό»!

«Γι'  αυτό, ο κάθε Χριστιανός  (καὶ κάθε ἱστολόγος)  ας αναλάβει τις Αιώνιες ευθύνες του έναντι του Θεού – Χριστού και των Αγίων Του».

   Γράφουμε προς Ορθοδόξους και όχι προς Ορθοδόξους Χριστιανούς, διότι στην Ιερά Διδασκαλία της Εκκλησίας οι Όροι Ορθόδοξος και Χριστιανός ταυτίζονται, σύμφωνα και με τον Όρο του Συνοδικού της Ορθοδοξίας της Αγίας Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου, “Ει τις της Χριστιανοκατηγορικής αιρέσεως όντα τινά, ή εν αυτή τον βίον απορρήξαντα διεκδικεί, ήτω Ανάθεμα”.

   Αποδεχόμενοι εμείς οι Χριστιανοί πάντοτε την Ιερά Διδασκαλία των Θεολόγων και Απλανών Αγίων Πατέρων της Εκκλησίας οι οποίοι μας τονίζουν δια του Ομολογητού της Ορθοδοξίας Οσίου Θεοδώρου Στουδίτη ότι, 

“Δεν έχει δοθεί από την Εκκλησία στους Επισκόπους, όπως ομοίως σε όλους τους Κληρικούς, Μοναχούς, και λαϊκούς καμία εξουσία ώστε να δύνανται να παραβαίνουν τους Ιερούς Κανόνες και να αθετούν Αποφάσεις Οικουμενικών Συνόδων, παρά μόνο επιβάλλεται σε αυτούς να ευθυγραμμίζονται με όλη την διδασκαλία της και να ακολουθούν τους προγενέστερους των, Αγίους Οικουμενικούς Πατέρες”.

    Μας τονίζουν επίσης οι Άγιοι Θεόπνευστοι Πατέρες μας ότι,

“Δεν έχει δοθεί ομοίως από την Εκκλησία εξουσία στους Επισκόπους, ούτε βέβαια σε όλους τους Κληρικούς, Μοναχούς, και λαϊκούς να κάνουν υπακοή, να ακολουθούν και να μνημονεύουν στις Θείες Λειτουργίες ως «Ορθοτομούντα τον λόγον της Αληθείας», ψευδόμενοι ενώπιον του Θεού, τούς Ασεβείς, Αιρετικούς, Οικουμενιστές, Επισκόπους, Ηγουμένους και Πνευματικούς που επιδεικτικά ποδοπατούν τους Ιερούς και Αποστολικούς Κανόνες, καταφρονούν Αποφάσεις Οικουμενικών Συνόδων, απαξιώνοντας με λόγο,με έργο και με γράμμα τους Αγίους Πατέρες της Εκκλησίας”.

   Σύμφωνα με Αποφάσεις Οικουμενικών Συνόδων, η Οικουμενιστική πίστη και διδασκαλία που διατυπώθηκε στην Αιρετική Σύνοδο της Κρήτης, είναι βλασφημία προς το Άγιον Πνεύμα και είναι βλάσφημη προς το Άγιον Πνεύμα, διότι βλασφημία στο Άγιον Πνεύμα είναι κατά τους Θεολόγους Πατέρες μας, να αποδίδουμε τις ενέργειες του διαβόλου στον Θεό και του Θεού στον διάβολο, όπως δηλαδή έπραξαν οι Πατέρες της Συνόδου της Κρήτης, αποδεχόμενοι και ονομάζοντας, τις Αιρετικές βλασφημίες προς τον Τριαδικό Θεό, στον Χριστό, στο Άγιο Πνεύμα, στην Παναγία, τις ύβρεις προς τους Αγίους και τα Ιερά Λείψανα, τους χλευασμούς προς τις Αγίες Εικόνες, Ιερά και Όσια μας, “χριστιανικές εκκλησίες” και τους αμετανόητους,αναθεματισμένους, αιρετικούς, αβάπτιστους λαϊκούς, “χριστιανούς”!!!

   Πληροφορούμε και υπενθυμίζουμε τους Χριστιανούς ότι η Δογματική και Ιστορική ονομασία των Αιρετικών για την Μία Αγία Καθολική και Αποστολική Εκκλησία των Αγίων Οικουμενικών Συνόδων έως της συντελείας του αιώνος είναι ότι, “Μία είναι η Εκκλησία, οι Αιρετικοί ούτε είναι Εκκλησία, ούτε μπορεί να είναι Εκκλησία.

   Είναι αναθεματισμένοι λαϊκοί, απόβλητοι και αποκομμένοι του Χριστιανικού καταλόγου και κάθε Χριστιανικής Ομολογίας ως ξένα και σάπια μέλη.

 Αποτετμημένοι και αποκομμένοι της Αγίας του Χριστού Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας, του Χριστιανικού συστήματος και πληρώματος.

Εχθροί του Θεού και υβριστές των Αγίων της Εκκλησίας”.

  Αυτούς τους δογματικούς Όρους, λέτε οι Οικουμενιστές να μη τους γνωρίζουν; Τους γνωρίζουν και τους παραγνωρίζουν μάλιστα, δεν μπορούν να τους αρνηθούν, είναι γραμμένοι στα πρακτικά των Συνόδων, ΑΠΛΑ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΔΕΧΟΝΤΑΙ, ΔΕΝ ΔΕΧΟΝΤΑΙ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥΣ ΠΑΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ.

   Έχουν την βλάσφημη και αντίχριστη πίστη και διδασκαλία ότι οι Άγιοι Πατέρες μας, “συνδιαλέχτηκαν στην εποχή τους, άλλαξαν οι εποχές,αλλιώς μιλούσε το Πνεύμα το Άγιο τότε, αλλιώς μιλάει τώρα, οι Ιεροί Κανόνες δεν είναι σωτηριολογικής σημασίας, δεν ισχύουν στην εποχή μας”!!!

  Τουτέστιν βγάζουν ψεύτες και πλανεμένους τους Απλανείς και Αλάθητους Αγίους της Εκκλησίας,οι οποίοι μας λέγουν στις Οικουμενικές Συνόδους ότι,

    “Εξ ενός γαρ άπαντες και του αυτού Πνεύματος όρισαν τα συμφέροντα … την πίστην κράτειν βεβαίαν και μέχρι συντελείας του αιώνος ασάλευτον διαμένειν θεσπίζομεν… Ει δε τις των απάντων μη τα προειρημένα της ευσεβείας δόγματα κρατοι και ασπάζοιτο, και ούτω δοξάζοι τε και κηρύτοι, αλλ’ εναντίας ιεναι τούτον επιχειροί, έστω ανάθεμα…

   ”Και “ίνα μη όρια μετατιθέντες αιώνια άπερ ημών οι Πατέρες έθεντο δόξωμεν …”

   Γι αυτό είναι αδιαμφισβήτητα κακόδοξη και αντίχριστη η Σύνοδος της Κρήτης διότι οι Όροι, “ετερόδοξες χριστιανικές εκκλησίες και ομολογίες και ετερόδοξοι χριστιανοί”, και Ιστορικά και Δογματικά είναι αντίχριστοι Όροι των αμετανόητων Αιρετικών, παπικών, αγγλικανών, μονοφυσιτών, λουθηρανών και των αφεντικών τους Εβραιομασόνων, και ΟΧΙ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ.

  Γι'  αυτούς όλους τους ακράδαντους και ασάλευτους Ορθόδοξους Δογματικούς λόγους, ο κάθε Χριστιανός ας αναλάβει τις Αιώνιες ευθύνες του έναντι του Θεού – Χριστού και των Αγίων Του.

   Και ένα σχόλιο για το παραπλανητικό, νεοεποχίτικο και ψευδές κείμενο των Πατέρων της Μονής Κουτλουμουσιου, διότι η μισή αλήθεια είναι ψέμα, είναι ότι εμείς οι Χριστιανοί δεν έχουμε δόγμα αλάθητου Αγίου της Εκκλησία, αλλά Δόγμα Αλάθητων Αποφάσεων, των Αγίων Πατέρων των Οικουμενικών Συνόδων στο Δόγμα και Απλανών εις την ζωήν.

   Αν κάποιος Άγιος της Εκκλησίας κάποια φορά είπε ή έκανε κάτι είτε από οικονομία, είτε από πληροφορία, είτε ακόμα και από λάθος, δεν ξέρω, ο Θεός ξέρει, αυτό δεν είναι επίσημη θέση Εκκλησίας αλλά προσωπική θέση του Αγίου και δεν είναι δόγμα στην Εκκλησία.

  Επίσημη Δογματική θέση Εκκλησίας Χριστιανοί,είναι οι Αγίες 7 Οικουμενικές Σύνοδοι, συν οι Αγίες Σύνοδοι με Οικουμενικό Κύρος, του Αγίου Φωτίου και του Αγίου Γρηγορίου Παλαμά.

   Και μία διευκρίνηση, Χριστιανοί ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός πέθανε αποτειχισμένος, δεν μνημόνευε τούς ενωτικούς, ούτε τους φιλοενωτικούς.

   Αν έχουν φόβο Θεού όπως λέγουν οι Πατέρες της Μονής Κουτλουμουσίου και θέλουν να τιμήσουν τους Αγίους του Θεού, έχουν χρέος να ασπαστούν όλη την διδασκαλία των Αγίων της Εκκλησίας και όχι αποσπασματικά θέλοντας να δικαιώσουν τις φιλοοικουμενιστικές, νεοεποχίτικες “αγαπουλίστικες” θέσεις τους, εις βάρος των Ορθοδόξων Πιστών και να μιμηθούν τον βιο Τους.

  Επίσης να πληροφορήσουμε τους Πατέρες της Μονής Κουτλουμουσιου, ότι οι Θεόπνευστοι Οικουμενικοί Πατέρες της Εκκλησίας είναι πολύ αυστηροί, σκληροί και αμείλικτοι με τους αμετανόητους Αιρετικούς, όπως είναι ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος, οι Επίσκοποι της Αιρετικής και Αντίχριστης Συνόδου της Κρήτης ,οι Παπικοί, οι Προτεστάντες, οι Μονοφυσίτες, οι Ουνίτες κλπ,υπόκεινται σε Αιώνια Αναθέματα και βεβαίως βεβαίως, ουδείς Άγιος της Εκκλησίας δίδαξε να ποδοπατούνται Αποστολικοί και Ιεροί Κανόνες, ούτε να παραβαινονται και να αθετούνται Αποφάσεις Οικουμενικών Συνόδων, όπως διδάσκουν οι Οικουμενιστές και οι Συνήγοροι τους, διότι τότε δεν θα ήταν Άγιοι Θεολόγοι Πατέρες, αλλά Αιρετικοί Νεοθεολόγοι Οικουμενιστές.

    Εύχεστε και για εμένα

Μοναχός Μακαριος Κουτλουμουσιανός

Κάθισμα Αγίου Νικολάου

Πηγή

Σε ανάλογο καιρό! --Πρός αυτοκριτικήν.

Λόγος κγ΄. Εἰρηνικός, λεχθεὶς ἐν Κωνσταντίνου πόλει, ἐπὶ τῇ γενομένῃ τῷ λαῷ φιλονεικίᾳ, περὶ ἐπισκόπων τινῶν διενεχθέντων πρὸς ἀλλήλους.

   Τον  Β΄ ειρηνικό λόγο τον εξεφώνισε στην Κωνσταντινούπολη το 379, όταν ο κίνδυνος από το λεγόμενο Αντιοχειανό σχίσμα απείλησε την ενότητα και ειρήνη και της Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως. Στον λόγο του αυτόν ο Γρηγόριος απεικονίζει με τα μελανότερα χρώματα τις εσωτερικές διχόνοιες και εκκλησιαστικές διενέξεις μεταξύ των Ορθοδόξων. Σχετικά με τη διένεξη αυτή των Ορθοδόξων της Εκκλησίας της Αντιοχείας, την οποία χαρακτηρίζει έναγχον ημίν επαναστάσαν ζυγομαχίαν αδελφικήν και θέλοντας να μείνει πιστός στη μνήμη του Μ. Βασιλείου, αλλά και ακολουθώντας την ίδια με εκείνον εκκλησιαστική πολιτική, τάχθηκε με τη μερίδα των Ορθοδόξων, που ανεγνώριζε και ακολουθούσε τον επίσκοπο Μελέτιο. Ο ίδιος διεκήρυσσε με έμφαση ότι αυτός, ο αγωνιστής της ειρήνης, θα συνεχίζει να αγωνίζεται για το ύψιστο αυτό αγαθό και ότι θα επιμένει με τις άοκνες ειρηνευτικές προσπάθειές του για την οριστική επικράτηση της ειρήνης στους κόλπους της Εκκλησίας γενικότερα.

Πηγή

Λόγος κγ΄. Εἰρηνικός, λεχθεὶς ἐν Κωνσταντίνου πόλει, ἐπὶ τῇ γενομένῃ τῷ λαῷ φιλονεικίᾳ, περὶ ἐπισκόπων τινῶν διενεχθέντων πρὸς ἀλλήλους.

(Ἀπόσπασμα)

Μετάφραση (ἀκολουθεῖ τὸ κείμενο):