Δευτέρα 12 Νοεμβρίου 2012

ΠΟΙΑ ΑΓΑΠΗ ΣΩΖΕΙ;




ΔΕΝ ΑΡΚΟΥΝ ΜΟΝΟ ΤΑ ΚΑΛΑ ΕΡΓΑ



Μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων ποὺ ζοῦν γύρω μας ὑπάρχουν καὶ αὐτοὶ ποὺ δὲν πιστεύουν στὸν Θεὸ καὶ ὅμως κάνουν πολλὰ καλὰ ἔργα. Συχνὰ ἀκούω τὴν ἑξῆς ἐρώτηση: «Αὐτὸ δὲν εἶναι ἀρκετό, δὲν θὰ σωθοῦν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι μὲ τὰ καλά τους ἔργα»;
Πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ δώσω τὴν ἀπάντηση. Ὄχι, δὲν θὰ σωθοῦν μόνο μὲ τὰ καλὰ ἔργα. Γιατί δὲν θὰ σωθοῦν; Γιατί ἔτσι εἶπε ὁ Κύριος καὶ Θεός μας Ἰησοῦς Χριστός, ὅταν «ἐπηρώτησε... νομικός, πειράζων αὐτὸν καὶ λέγων· διδάσκαλε, ποία ἐντολὴ μεγάλη ἐν τῷ νόμῳ; ὁ δὲ Ἰησοῦς ἔφη αὐτῷ· Ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου ἐν ὅλῃ τῇ καρδίᾳ σου...· αὕτη ἐστὶ πρώτη καὶ μεγάλη ἐντολή. δευτέρα δὲ ὁμοία αὐτῇ· ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν» (Μτ. 22, 35-39).
Ἂν ἡ πίστη στὸν Θεὸ καὶ ἡ ἀγάπη πρὸς Αὐτὸν εἶναι ἡ πρώτη καὶ ἡ σπουδαιότερη ἐντολὴ τοῦ νόμου· ἂν ἡ δεύτερη ἐντολὴ γιὰ τὴν ἀγάπη πρὸς τὸν πλησίον πηγάζει ἀπ' αὐτὴ τὴν πρώτη, καὶ ἂν ἡ ἀγάπη πρὸς τὸν πλησίον παίρνει τὴν δύναμή της ἀπὸ τὴν ἀγάπη πρὸς τὸν Θεό, τότε αὐτὸ σημαίνει, ὅτι γιὰ νὰ σωθεῖ κανεὶς πρέπει μὲ ὅλη τὴν καρδιά του νὰ ἀγαπήσει τὸν Θεό, διότι αὐτὴ εἶναι ἡ πρώτη καὶ ἡ σπουδαιότερη ἐντολὴ τοῦ νόμου.
Τί σημαίνει σωτηρία; Τὸ νὰ σωθεῖ κανεὶς σημαίνει νὰ κληρονομήσει τὴν αἰώνια ζωή, νὰ μπεῖ στὴν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ γίνει κοινωνὸς αὐτῆς τῆς Βασιλείας! τί εἶναι ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ καὶ τί εἶναι ἡ αἰώνια ζωή;
Ὁ Κύριος καὶ Θεός μας Ἰησοῦς Χριστὸς εἶπε στοὺς Ἑβραίους ἕναν πολὺ θαυμαστὸ λόγο, ὅτι ὅλοι πρέπει νὰ τρῶνε τὸν Ἐπουράνιο Ἄρτο καὶ ὅτι ὁ Ἐπουράνιος αὐτὸς Ἄρτος εἶναι ἡ Σάρκα του, τὴν ὁποία Αὐτὸς δίνει γιὰ τὴν σωτηρία τοῦ κόσμου καὶ γιὰ νὰ ζεῖ ὁ κόσμος.
«Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐὰν μὴ φάγητε τὴν σάρκα τοῦ Υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου καὶ πίητε αὐτοῦ τὸ αἷμα, οὐκ ἔχετε ζωὴν ἐν ἐαυτοῖς» (Ἰω. 6, 53). Ποιά ζωή; Τὴν ζωὴ τὴν αἰώνια· Δὲν θὰ ἔχετε τὴν αἰώνια ζωή, δὲν θὰ γίνετε κοινωνοὶ τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ καὶ δὲν θὰ σωθεῖ ἡ ψυχή σας. Μπορεῖ νὰ ὑπάρχει κάτι πιὸ ξεκάθαρο ἀπ' αὐτὸ τὸν λόγο; Ἂν δὲν πιστεύουμε μὲ ὅλη τὴν καρδιά μας στὸν Θεό, ἂν δὲν βαφτιζόμαστε, ἂν δὲν κοινωνοῦμε τοῦ Σώματος καὶ τοῦ Αἵματος τοῦ Χριστοῦ, τότε ἡ σωτηρία γιὰ μᾶς δὲν ὑπάρχει.
Βλέπετε, μόνο τὰ καλὰ ἔργα δὲν ἀρκοῦν γιὰ νὰ σωθοῦμε!
Ξέρουμε ὅτι καὶ οἱ ἄπιστοι κάνουν καλὰ καὶ δίκαια ἔργα. Καὶ τότε δημιουργεῖται ἡ ἐρώτηση: πῶς νὰ κρίνουμε τὰ καλὰ ἔργα ποὺ κάνουν οἱ ἄπιστοι, ποιά εἶναι ἡ ἀξία τους; Βέβαια, ὅλα τὰ καλὰ ἔργα ποὺ κάνουν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι ἔχουν τὴν ἀξία τους, ἡ ὁποία εἶναι μεγάλη. Τὸ δεχόμαστε ἀλλὰ πρέπει νὰ ξέρουμε ὅτι ὑπάρχει διαφορὰ μεταξὺ τῶν καλῶν ἔργων ποὺ κάνουν οἱ ἄπιστοι καὶ αὐτῶν ποὺ κάνουν οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι μὲ ὅλη τὴν καρδιὰ τοὺς πιστεύουν στὸν Θεό.
Ποιά εἶναι ἡ διαφορά; ἡ διαφορὰ εἶναι ἡ ἑξῆς: ὑπάρχει πλῆθος ἀνθρώπων, πολὺ δυνατῶν ἀνθρώπων, ποὺ θυσίασαν ὅλα, ἀκόμα καὶ τὴν ἴδια τὴ ζωή τους, γιὰ χάρη τοῦ λαοῦ τους. Ὑπῆρχαν πολλοὶ τέτοιοι ἄνθρωποι ἀκόμα καὶ στὴ δική μας ἐποχή. Ὑπῆρχαν λοιπὸν πολλοὶ ἄνθρωποι ποὺ ἔδωσαν τὴ ζωή τους γιὰ τὸ καλό του λαοῦ τους καὶ τοῦ δικοῦ τους ἔθνους.
Ὑπάρχουν ἐπίσης ἄνθρωποι ποὺ θυσιάζουν τὴ ζωή τους γιὰ χάρη τῆς δικῆς τους τάξης.
Ποιὸ εἶναι τὸ κοινὸ χαρακτηριστικὸ ὅλων αὐτῶν τῶν καλῶν ἔργων;
Αὐτὴ ἡ ἀγάπη τους πρὸς τὸ λαό τους ὅσο καλὴ καὶ νὰ εἶναι, εἶναι ἡ ἀγάπη μόνο πρὸς τὸ δικό τους λαό. Καὶ ταυτόχρονα μ' αὐτὴ ὑπάρχει καὶ μῖσος πρὸς τοὺς ἀνθρώπους ἄλλων φυλῶν καὶ τάξεων. Ἡ ἀληθινὴ ὅμως καὶ γνήσια ἀγάπη, ἡ εὐάρεστη στὸν Θεὸ δὲν μπορεῖ νὰ ἔχει μῖσος, αὐτὴ ἀγκαλιάζει τὰ πάντα, εἶναι καθολική.
Χρειάζεται ἄσκηση, χρειάζεται κόπος, χρειάζεται νὰ ἀναγκάζουμε τὸν ἑαυτό μας νὰ κάνουμε τὸ καλό. Πρέπει νὰ ἀποστραφοῦμε τὸ κακό, τὴν ὁποιαδήποτε ἀδικία καὶ νὰ στραφοῦμε στὴν ἀλήθεια.
Χρειάζεται ἀγῶνας γιὰ νὰ κάνουμε καλὰ ἔργα. Μόνο τότε, ὅταν, μὲ μεγάλες καὶ ἐπίμονες προσπάθειες, καθαρίζουμε τὴν καρδιά μας καὶ ἔτσι προσελκύουμε τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ, τότε, ὅταν αὐτὴ ἡ χάρη ἀνάβει στὴν καρδιά μας τὴν θεία ἀγάπη, τὴν ἀγάπη πρὸς ὅλους τους ἀνθρώπους, ἡ ὁποία δὲν μισεῖ κανέναν, μόνο τότε αὐτὴ ἡ ἀγάπη, μαζὶ μὲ τὴν πίστη, μᾶς ἀνοίγει δρόμο πρὸς τὴν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ.
Λοιπόν, δὲν εἶναι ἀρκετὰ μόνο τὰ καλὰ ἔργα καὶ δὲν ἀρκεῖ μόνο ἡ ἠθική, χρειάζεται καὶ ἡ πίστη.
Διότι μόνο ἡ Θρησκεία, μόνο ἡ Πίστη στὸν Θεὸ καὶ ἡ κοινωνία μαζί Του μᾶς δίνει τὴ δύναμη νὰ κάνουμε γνήσια καλὰ καὶ εὐάρεστα στὸν Θεὸ ἔργα.
Αὐτὴ τὴν δύναμη δὲν τὴν δίνει ἡ ἠθικὴ καὶ μεγάλο λάθος κάνουν αὐτοὶ ποὺ νομίζουν ὅτι μποροῦμε νὰ ἀντικαταστήσουμε τὴν θρησκεία μὲ κάποια ἠθικὴ διδασκαλία.
Πρέπει ἡ θεία χάρη νὰ κατοικήσει στὴν καρδιά μας γιὰ νὰ γίνει αὐτὴ ναὸς τοῦ Παναγίου Πνεύματος. Ἀμήν.

Πηγή: pigizois.net

Κυριακή 11 Νοεμβρίου 2012

Θέλουµε να βγάλει ο άλλος το φίδι από την τρύπα




 

"Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΠΡΕΠΕΙ
ΝΑ ΑΦΟΡΙΖΕΙ ΤΟΥΣ
ΒΛΑΣΦΗΜΟΥΣ!"


   Ακόμα μια αποστομωτική απάντηση του φωτισμένου Γέροντα όχι μόνο στους βλάσφημους, αλλά κυρίως σε κάποιους Ιεράρχες και λοιπούς "αγαπολόγους"... Χριστιανούς, που μας λένε ότι δεν πρέπει να αντιδρούμε στην βλασφημία:

— Γέροντα, δεν φοβάστε έτσι πού µιλάτε;
— Τι να φοβηθώ; Τον τάφο µου τον έχω ανοίξει.
Αν δεν τον είχα ανοίξει,θα µε απασχολούσε πού θα κουραζόταν ό άλλος να σκάψει. Τώρα θα χρειασθεί να ρίξει µόνο λίγους τενεκέδες χώµα...
'Έχω ύπ' όψιν µου έναν άλλον άθεο, έναν βλάσφηµο, πού τον αφήνουν στην τηλεόραση και µιλάει, ενώ έχει πει τά πιο βλάσφηµα λόγια για τον Χριστό καί την Παναγία.
 ∆εν παίρνει καί ή Εκκλησία µιά θέση να άφορίση µερικούς. Αυτούς έπρεπε να τους άφορίζη ή Εκκλησία. Λυπούνται τον αφορισµό!
— Γέροντα, τι θα καταλάβουν µε τον αφορισµό, αφού τίποτε δεν παραδέχονται;
— Τουλάχιστον να φανεί ότι η Εκκλησία παίρνει µιά θέση.
— Ή σιωπή της, Γέροντα, είναι σαν να τά αναγνωρίζει;
— Ναι. Έγραψε ένας κάτι βλάσφηµα για την Παναγία καί κανείς δεν µίλησε. Λέω σε κάποιον: «∆εν είδες τι γράφει εκείνος;». «Έ, τι να τους κάνης, µού λέει.Θα λερωθείς, αν ασχοληθείς µαζί τους». Φοβούνται να µιλήσουν.
— Τι είχε να φοβηθεί, Γέροντα;
— Να µη γράψουν τίποτε γι' αυτόν καί εκτεθεί, καί ανέχεται να βλασφηµήται ή Παναγία! Να µη θέλουµε να βγάλει ό άλλος το φίδι από την τρύπα, για να έχουµε εµείς την ησυχία µας.Αυτό είναι έλλειψη αγάπης. Υστέρα αρχίζει ό άνθρωπος να κινείται από συµφέρον. Γι' αυτό βλέπεις ένα πνεύµα σήµερα: «Με τον τάδε να έχουµε σχέσεις, για να µας λέει καλά λόγια. Με τον άλλο να τά έχουµε καλά, για να µη µας διασύρει κ.λπ. Να µη µας πάρουν για κοροΐδα, να µη γίνουµε θύµατα». Άλλος αδιαφορεί και δεν µιλάει. «Να µη µιλήσω, λέει, για να µη µε γράψουν οι εφηµερίδες». Οι περισσότεροι δηλαδή είναι τελείως αδιάφοροι. Τώρα άρχισε λίγο κάτι να γίνεται. τόσον καιρό δεν έγραφε κανένας τίποτα.
Είχα βάλει τις φωνές πριν από χρόνια σε κάποιον στο Άγιον Όρος. «Πολύ πατριωτισµό έχεις», µού λέει.
Πριν από λίγο καιρό ήρθε και µε βρήκε: «Όλα τά διέλυσαν, µού λέει, οικογένεια, παιδεία...».
Τού λέω καί εγώ µε την σειρά µου: «Πολύ πατριωτισµό έχεις...

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΪΣΙΟΣ - ΛΟΓΟΙ Β'

Από amethystosbooks.blogspot.gr

Σάββατο 10 Νοεμβρίου 2012

Ψυχης οικοδομή

Κάλλιστος Αγγελικούδης

               (κεφάλαιο 54)

54. Ίσως να μην είναι πολύ άσχετα από τα παραπάνω να προσθέσω και τα εξής. Αν θέλεις να μάθεις ότι άρχισε να επισκιάζει την ψυχή σου το θείο φως της ειρήνης· αν θέλεις να δεις την ψυχή σου Ιερουσαλήμ, να οικοδομείται ως πόλη· αν οι μέτοχοί της είναι όλοι μαζί -πρόσεχε-· αν δηλαδή όλοι οι λογισμοί και οι δυνάμεις της συνάχθηκαν με αγάπη προς τον εαυτό τους και μεταξύ τους με τρόπο ενιαίο και μονοειδή για να οικοδομούν πόλη όχι χωριστά, αλλά όλες μαζί· αν ανεβαίνουν εκεί στην Ιερουσαλήμ που οικοδομείται ως πόλη οι φυλές του Κυρίου, δηλαδή οι γενικότερες δυνάμεις της ψυχής που είναι θείες, και ανεβαίνουν μαζί πνευματικά· αν βλέπεις αυτά στον εαυτό σου, μη σταματήσεις να οικοδομείς.

Θυμήσου τον πύργο της Βαβέλ και την οικοδόμησή του και τη σύγχυση των γλωσσών, και μάθε ότι κάθε οικοδομή δε θεωρείται καλή και για τους έξω. Όσοι έχουν μάτια, βλέπουν γενικά δύο ειδών οικοδομήσεις και αναβάσεις. Η μία στοχεύει το αγαθό και γίνεται για να κατοικήσει ο Θεός, και το σημάδι της είναι ότι οι «μέτοχοί» της είναι συναγμένοι στο ίδιο σημείο και ανεβαίνουν εκεί οι φυλές, οι φυλές του Κυρίου, αναγγέλλοντας στην ψυχή πράγματα μεγάλα και θαυμαστά και γεμάτα από ειρήνη, αγάπη και αγιασμό και την οικοδομούν.

Η άλλη γίνεται για το κακό και για τον όλεθρο της ψυχής· ασφαλές γνώρισμά της είναι η διαίρεση και η φοβερή σύγχυση των νοητών γλωσσών και καταλήγει να κατοικήσουν σ' αυτή τα πάθη, όπως στον πύργο της Βαβέλ οι σαύρες. Μάθε λοιπόν τη διαφορά των δύο οικοδομών, και δε θα σφάλεις αν θελήσεις να διαλέξεις το καλύτερο.

Αν συχνά, κάθε τόσο, δεν επικρατεί στα βάθη της καρδιάς σου ειρήνη και ενότητα λογισμών και φως νοερό· αν δεν ανεβαίνει στην καρδιά σου ηδονή άρρητη από τη θεωρία του Θεού· αν από τον εσωτερικότατο χώρο της καρδιάς σου δεν αναβλύζει αδιάκοπα αναζωπύρηση και ενυπόστατη πνευματική ενέργεια, ώστε πολλές φορές να νομίζεις ότι τυλίγει και τα πιο πάνω από την καρδιά μέλη σου, μαζί με ευφροσύνη και νοερή φαιδρότητα και δράση βαθιά και μυστική· αν η ψυχή σου δε γεύεται ανείπωτα πνευματικά μυστήρια· αν δε λειτουργεί μέσα σου ενιαία και ταυτόχρονα ανέκφραστη χαρά και ακατανόητη έκπληξη· αν δε δεχτείς μέσα σου τον αγιασμό του Χριστού ν' ανατέλλει, μάθε ότι η ψυχή σου δεν είναι Ιερουσαλήμ, ούτε οικοδομείται ως πόλη, ούτε οι μέτοχοί της, δηλαδή οι λογισμοί της είναι ενοποιημένοι, αλλά ούτε κι οι φυλές, δηλαδή οι γενικές δυνάμεις της, έγιναν φυλές του Ιησού, ούτε ανεβαίνουν εκεί προβάλλοντας στην ψυχή πράγματα εξαίσια και μυσταγωγώντας και παρουσιάζοντας στο νου αυτά που μάτι δεν είδε και αυτί δεν άκουσε και δε φανερώθηκαν σε καρδιά ανθρώπου(Α΄ Κορ. 2, 9) αμέτοχου από θείο Πνεύμα.

Και πρόσεξε μήπως οικοδομείς μεν, αλλά το νοητό πύργο της Βαβέλ, που το τέλος του είναι καταστροφή και σύγχυση και διαίρεση των νοητών γλωσσών και πλήρης απώλεια, όπως προείπα. Ήθελα ακόμη να πω ποιά είναι η αιτία, για την οποία κάποιοι έχουν ψυχή Ιερουσαλήμ, που οικοδομείται ως πόλη και ποιά η αιτία της οικοδομής και της καταστροφής του πύργου της Βαβέλ και γιατί οι μέτοχοι εκείνης είναι μαζί, ενώ στον πύργο της Βαβέλ υπάρχει διαίρεση γλωσσών κάθε λογής. Αλλά τα παρέρχομαι επιδιώκοντας να είμαι λιγόλογος για να με ακούν πρόθυμα οι ακροατές.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
(πηγή: Φιλοκαλία των Ιερών Νηπτικών, μεταφρ. Αντώνιος Γαλίτης, εκδ. Το περιβόλι της Παναγίας, 1986, ε΄τόμος, σελ. 177-178).




 Πηγή: http://amethystosbooks.blogspot.gr