ΕΔΕΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥΣ ΣΤΟ ΑΡΜΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ Ο ΑΡΧΙ-ΑΙΡΕΣΙΑΡΧΗΣ TOY ΦΑΝΑΡΙΟΥ!

Ἐπίτιμος Διδάκτωρ Θεολογίας

ὁ αἱρετικὸς Πατριάρχης τῶν Ἀρμενίων!!!

 

 

Ὁ πατρ. Ἀρὰμ καὶ ὁ Μεσσηνίας!

Λοιπόν· Πατριάρχες καὶ Ἐπίσκοποι, δὲν πιστεύουν τίποτα! Ὁμιλοῦν γιὰ Ἱερὰ ἐπιστήμη τῆς θεολογίας, ἀλλὰ αὐτὴ ἡ θεολογία δὲν ἔχει γι’ αὐτοὺς καμιὰ σχέση μὲ τὴν Ἐκκλησία καὶ τοὺς Πατέρες, ἀλλὰ μὲ τὸν ὀρθολογισμὸ καὶ τὸν Οἰκουμενισμό.

Μετὰ τὶς πρὸ ἡμερῶν ἀθλιότητες τοῦ Βαρθολομαίου, τῶν Ἄνθιμων Θεσσαλονίκης καὶ Ἀλεξανδρουπόλεως καὶ τῶν ἄλλων ἐπισκόπων τῆς Θράκης, ἦρθε ἡ σειρὰ καὶ τῆς Ἀθήνας νὰ τιμήσει τὸν αἱρετικό.

Τὰ ὀνόματα τῶν παρόντων στὴν ἀναγόρευση Ἐπισκόπων Οἰκουμενιστῶν καὶ ἀντι-Οἰκουμενιστῶν(;): Ἡ Ἱερὰ Σύνοδος ἐκπροσωπούμενη διὰ τοῦ Μαραθῶνος Μελίτωνος, ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν Ἱερώνυμος διὰ τοῦ ἐκπροσώπου του ἀρχιμ. Συμεὼν Βολιώτη, ὁ Νέας Σμύρνης Συμεών, ὁ Γλυφάδας Παῦλος, ὁ Μεσσηνίας Χρυσόστομος, ὁ Διαυλείας Γαβριήλ!

Θαυμάστε τοὺς Ὀρθοδόξους ποιμένες σας μετὰ τῶν ὁποίων κοινωνεῖτε, π. Νικόλαε Μανώλη καὶ κ.κ. τῆς «Κατάνυξις». Ἐνῶ τὸ γνώριζαν, παρέστησαν σὲ μιὰ τελετὴ ἐπρόκειτο νὰ τιμηθεῖ ἕνας Μονοφυσίτης· ἄκουγαν ἀδιαμαρτύρητα νὰ ἐκθειάζεται ὁ αἱρετικὸς Πατριάρχης τῶν Ἀρμενίων! Καὶ λογίζονται αὐτοὶ ὡς «ὀρθόδοξοι» Ἐπίσκοποι!

Καὶ ὁ μὲν Πρύτανης εἶπε, ὅτι τάχα ὁ Μονοφυσίτης πατριάρχης Ἀράμ, «διακρίνεται για την πιστότητά του στην παράδοση της Εκκλησίας»(!), ὁ δὲ ἀνεκδιήγητος Οἰκουμενιστὴς μητροπολίτης τῆς «διηρημένης Ἐκκλησίας» Χρυσόστομος Σαββᾶτος, «χαρακτήρισε την αναγόρευση του Πατριάρχη των Αρμενίων σε Επίτιμο Διδάκτορα, ιδιαίτερη τιμή για το τμήμα Θεολογίας»!

Ἐκεῖ κατάντησαν τὴν θεολογία καὶ τὴν Ἐκκλησία! Αὐτοὶ οἱ λυκοποιμένες, μὲ αὐτὲς τὶς κακοδοξίες μορφώνουν τοὺς αὐριανοὺς καθηγητὲς καὶ ἱερεῖς! Καὶ νὰ φανταστεῖτε ὅτι τὸν Γλυφάδας ἐκθείαζε ὁ π. Θεόδωρος καὶ ἡ παρέα του ὡς μεγάλο ἀντι-Οἰκουμενιστή (μετὰ τὸν Λέοντα τοῦ Πειραιῶς), καὶ θριαμβολογοῦσε γιὰ τὴν ἐπιτυχία τους νὰ ἔχουν Ἐπισκόπους ποὺ ὑπέγραψαν τὴν «Ὁμολογία Πίστεως ἐναντίον τοῦ Οἰκουμενισμοῦ! Ἂς τὰ μελετήσουν αὐτὰ κάποιοι ἀπὸ τὴν Πτολεμαΐδα, ποὺ θριαμβολογοῦν γιατὶ κατάφεραν νὰ πάρουν Ἐπισκόπους μὲ τὸ μέρος τους!

Καὶ ξέρουμε. Ὁ κ. Τελεβάντος καὶ ὁ κ. Καρδάσης θὰ σπεύσουν νὰ ὑποβαθμίσουν τὸ γεγονός, εἴτε χαρακτηρίζοντάς τα ὡς ἀσχήμιες, εἴτε λέγοντας πὼς αὐτὰ πάντα γίνονταν! Μήπως ἔχουν ἀκούσει ποτέ, πῶς ἀντιμετωπίζει τὸ Δικαστήριο τοὺς συνεργοὺς τῶν ὅποιων ἐγκλημάτων;

Πηγή: ecclesia.gr (epikairotita) καὶ "Κατάνυξις"

[Σχόλιο Κατάνυξης: Σε αυτό το ρεζίλεμα (ζητούμε συγγνώμη για την έκφραση) ευθύνονται με τις οικουμενιστικές πράξεις τους (δείτε αυτές αφού κάνετε "κλικ" στις λέξεις που ακολουθούν) απέναντι στον αιρετικό μονοφυσίτη Πατριάρχη των Αρμενίων, πρωτίστως ο Οικ. Πατριάρχης, ο Μακαριώτατος Αρχ. Αθηνών και ο Παναγιώτατος Θεσσαλονίκης! Που ακούστηκε!!!! Αιρετικός Πατριάρχης να αναγορεύεται επίτιμος διδάκτωρ στα θεολογικά γράμματα της Ορθόδοξης Πίστης μας!!! Ευθύνεστε ποιμένες· με τις πρόσφατες οικουμενιστικές σας πρακτικές δίνεται το έναυσμα στους κ. καθηγητές να ενεργήσουν αλλόφρονα!!! Ντροπή!]

Επίτιμος Διδάκτωρ Θεολογίας

ο Πατριάρχης των Αρμενίων

Επίτιμος διδάκτωρ του Τμήματος Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών αναγορεύθηκε σήμερα ο Πατριάρχης των Αρμενίων του Μεγάλου Οίκου της Κιλικίας κ. Αράμ Α΄.

Η εκδήλωση αναγόρευσης πραγματοποιήθηκε στη Μεγάλη Αίθουσα του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Τον Πατριάρχη υποδέχτηκε ο Πρύτανης κ. Θεόδωρος Φορτσάκης και ο Πρόεδρος του Τμήματος Θεολογίας, Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος. Στην εκδήλωση παρέστησαν ο Πρωτοσύγκελλος της Αρχιεπισκοπής Αρχιμανδρίτης Συμεών Βολιώτης, ως εκπρόσωπος του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου, οι Μητροπολίτες Μαραθώνος κ Μελίτων, ως εκπρόσωπος της Συνόδου, Νέας Σμύρνης κ. Συμεών, Γλυφάδας,

Οι σταυρωτὲς των Χριστιανών κατηγορούν τους Ορθόδοξους για ρατσισμό!

Oἱ διάλογοι τοῦ ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ μέ τούς Μουσουλμάνους εἶναι τόσο ἐπίκαιροι ὅσο ποτέ ἄλλοτε. Οἱ συχνές προκλήσεις τους διά τῶν ὁποίων ἀπό τή μιά ἀνακινοῦν τό μεγάλο κεφάλαιο τοῦ ρατσισμοῦ καί ἀπό τήν ἄλλη μέ τήν προβιά τῆς ἀνεξιθρησκείας προσπαθοῦν νά ἐπιβάλλουν τή λυκόμορφη θρησκεία τους μᾶς ὑποχρεώνουν νά παραθέσουμε τούς παρακάτω διαλόγους γιά νά φανεῖ τό ἦθος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας στή σχέση της μέ παντός εἴδους ἀνθρώπους διαφόρων θρησκειῶν   ἀλλά καί γιά νά ἐνισχυθεῖ τό φρόνημα τῶν πιστῶν Χριστιανῶν μέ ἀτράνταχτα θεολογικά ἐπιχειρήματα.

(Σέ ὁρισμένα πολύ σημαντικά σημεῖα τοῦ διαλόγου παρατίθενται καί σχετικοί λόγοι τοῦ ἁγίου Ἰωάννου Δαμασκηνοῦ)

 Πηγές:

·        Ἁγ. Γρηγορίου Παλαμᾶ, Διάλογος μέ τούς Χιόνες, τ.7 ΕΠΕ,

·        Φιλοθέου Κοκκίνου "Βίος ἁγ. Γρη. Παλαμᾶ",

·        ἁγ. Γρηγ. Παλαμᾶ καί διαθρησκειακές συναντήσεις ¨Θεοδρομία¨ (π. Θ. Ζήσης), τ.2, ἔτος ΙΓ΄

·        ἁγ. Γρηγορίου Παλαμᾶ, πρός Φιλόθεον, τ.4 ΕΠΕ,

·        ἁγ.Ἰω. Δαμασκηνοῦ, Περί αἱρέσεων, τ. 2 ΕΠΕ.

  

Λίγα λόγια γιά τήν ἐποχή

τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ:

Ἡ ἐποχή  τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ, 14ος αἰ. μ. Χ. χαρακτηρίζεται ἀπό τρεῖς βασικούς κινδύνους: Τίς ἐπιδρομές τῶν Ὀθωμανῶν, τήν ἀνάπτυξη τῶν σλαβικῶν λαῶν (Ρῶσοι, Πολωνοί, Τσέχοι, Σέρβοι) καί τόν Σχολαστικισμό τῆς Δύσεως (Βαρλααμισμός). Οἱ Βαρλααμιστές ἑρμηνεύουν ὅλη τήν διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας μέ βάση τή λογικήμέ συνέπεια νά ἀκυρώνουν στήν πράξη τό μυστήριο τῆς σωτηρίας τοῦ ἀνθρώπου· σημαντικές παρεκκλίσεις ἀπό τήν ὀρθόδοξη διδασκαλία εἶναι ἡ ἄρνηση τῆς διακρίσεως οὐσίας καί ἐνεργειῶν, ἡ κακοδοξία περί τῆς ἐκπορεύσεως τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καί ἐκ τοῦ Υἱοῦ κλπ.

Παράλληλα ἔχουμε τήν ἐμφάνιση τῆς αἱρέσεως τῶν Μασσαλιανῶν (ἀπολυτοποίηση τῆς ἀσκήσεως-νηστείας-προσευχῆς καί ἀγαμίας, τῆς ἀκτημοσύνης χωρίς ἐργασία καί περιφρόνηση τῶν μυστηρίων) καί τῶν Βογομίλων [(δυαλισμός: καλό–κακό, φῶς–σκότος, Θεός-διάβολος, ὅλα στό ἴδιο ἐπίπεδο, ἰσόκυρα καί ἰσοδύναμα) καί ἄρνηση τῆς Ἁγίας Τριάδος· πολεμική κατά τῶν μυστηρίων, τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἱεραρχίας καί τῆς τοῦ Χριστοῦ γεννήσεως]. Ὁ ἅγιος συνεκρούσθη μαζί τους.

Σύντομος ἱστορικο-θεολογικός βίος τοῦ ἁγίου:

Ὁ ἅγιος γεννιέται τό 1296 στήν Κων/πολη. Μόνασε στό ὄρος Παπίκιο στά σύνορα Θράκης – Μακεδονίας, στίς Ἱερές Μονές Βατοπεδίου, Μ. Λαύρας, καί Ἐσφιγμένου· τό 1326 χειροτονεῖται ἱερέας στή Θεσσαλονίκη, ἀναχωρεῖ γιά Βέροια, καί τελικά καταλήγει στό ἡσυχαστήριο τοῦ Ἁγίου Σάββα στό Ἅγιο Ὄρος. Τήν 14^η Νοεμβρίου 1359, 63 ἐτῶν,  παραδίδει τήν ψυχή του στόν Χριστό.

Θεολογία τοῦ ἁγίου Γρηγορίου:

Ὁ ἅγιος εἶναι ὁ κυριότερος ἐκφραστής τοῦ Ἡσυχασμοῦ[1], τῆς μεθέξεως τῆς ἀκτίστου θείας χάρης, κατά παρόμοιο τρόπο πού οἱ μαθητές μετεῖχαν στό θαβώριο φῶς· γιά νά φθάσει βέβαια στό στάδιο τοῦ φωτισμοῦ ἀπαιτεῖτο ἐργασία ἀδιαλείπτου προσευχῆς καί δακρύων.

Ἐντύπωση προκαλεῖ ὅτι σέ ἠλικία 17 ἐτῶν εἶχε τέτοια γνώση κλασσικῆς παιδείας, ἐκτός τῆς θεολογικῆς,  ὥστε νά κληθεῖ ἀπό τόν αὐτοκράτορα Ἀνδρόνικο Β΄ νά μιλήσει ἐνώπιον σοφῶν ἀνδρῶν αὐλικῶν-καθηγητῶν Παν/μίου, περί Ἀριστοτέλους καί πιό συγκεκριμένα περί