Παρασκευή 21 Νοεμβρίου 2014

ΟΙ ΘΕΟΛΟΓΙΚΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ ΑΠΟΤΥΓΧΑΝΟΥΝ, ΑΛΛΑ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ ΠΡΟΧΩΡΕΙ!


Ποτ δν ἐκφράσαμε τν ποψη, εἶπαν οἱ Παπικοὶ ἐκπρόσωποι στὸν Ἀμμάν, «τι Πάπας εναι, κατ’ ναλογίαν, στν θέση το Θεο Πατρς στν γία Τριάδα, θέση πο ποστήριξε γι τν Ρώμης κα γι τν Κων/πόλεως Μητροπολίτης Περγάμου»!!!
«...Ἡ θεολογικὴ θεμελίωση τοῦ πρωτείου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου ἐπὶ τοῦ Τριαδολογικοῦ Δόγματος ἐκφεύγει τῆς Ὀρθόδοξης διδασκαλίας καὶ δείχνει μία προσχώρηση στὶς ἀπόψεις τοῦ Βησσαρίωνα...!».
Ὑπ’ ὄψιν ὅτι τὸ κείμενο τῶν Παρισίων ποὺ συζητήθηκε στὸ Ἀμμάν, δὲν ἐγκρίθηκε ἀπὸ τὶς τοπικὲς Ἐκκλησίες, ἀπεκρύβη ἀπὸ τὸ θεολογικὸ κόσμο καὶ τοὺς πιστούς, καὶ δὲν δημοσιεύτηκε. Οἱ σύνεδροι στὸ Ἀμμὰν τὸ θεώρησαν «προβληματικὸ καὶ ἀποφασίστηκε νὰ ἀποσυρθεῖ καὶ νὰ θεωρηθεῖ ὡς μὴ γενόμενο… Καὶ ὅμως θὰ ἔπρεπε νὰ δημοσιευθεῖ, γιὰ νὰ γνωρίσουν οἱ Ὀρθόδοξοι τὶς ἐπιδιώξεις τοῦ Φαναρίου γιὰ τὸ πρωτεῖο»!

Καὶ ἐνῶ αὐτὲς εἶναι οἱ πληροφορίες ποὺ μᾶς δίνει ὁ κ. Παπαθανασόπουλος γιὰ τὸ “κουκλοθέατρο» τῶν θεολογικῶν Διαλόγων, ὁ Οἰκουμενισμὸς προχωρεῖ, ἀφοῦ οἱ Διάλογοι (ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ Ἀθηναγόρα) ἀποτελοῦν προπέτασμα καπνοῦ, ἐνῶ οἱ Κανόνες, τὰ Δόγματα καὶ ἡ Θεολογία ἔχουν τοποθετηθεῖ στὸ χρονοντούλαπο τῆς ἱστορίας!


Μεταδοτικ μικρόβιο τ παπικ πρωτεο…
Το Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

συνάντηση στν Κωνσταντινούπολη το Οκουμενικο Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου μ τν Πάπα Φραγκίσκο ρχεται σ μέρες, πο μν γεμόνας το Βατικανο διακηρύσσει τι μόνη κα «γις» κκλησία εναι μόνο π τν γεσία του, δ Πατριάρχης πιχειρε ν ποκτήσει παπικ πρωτεο στν ρθόδοξη κκλησία.
πολ πικίνδυνη γι τν νότητα τς ρθοδοξίας φιλοδοξία το Φαναρίου ν ποκτήσει τύπου Πάπα πρωτεο στν ρθοδοξία διατυπώθηκε μ ντονο τρόπο κατ

Πέμπτη 20 Νοεμβρίου 2014

Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΣΤΗΝ KURIER. Σχολιασμός της.

 Πρν μερικς μέρες ἀναδημοσιεύσαμε ἕνα ἄρθρο ἀπὸ τὸ ἱστολόγιο  "defencenet" (ἐδῶ) κα μ τίτλο  «Θεολογική "βόμβα"  Πατριάρχη Βαρθολομαίου: "Τα βρήκαμε με τους ΚαθολικούςΝα ενωθούμε"!», Δὲν προχωρήσαμε σὲ σχολιασμό του, γιατὶ δὲν γνωρίζαμε τί ἀκριβῶς εἰπώθηκε στὴν συνέντευξη ἐκείνη.

Σήμερα ἔχουμε στὰ χέρια μας τὴν μετάφραση τῆς συνέντευξης τοῦ Πατριάρχη Βαρθολομαίου ποὺ δημοσιεύτηκε στὴν ἐφημερίδα Kurier, ἡ ὁποία ἀποκαλεῖ τὸν Πατριάρχη ὡς «Πάπα τῆς Ἀνατολῆς»!
Σχολιάζουμε συγκεκριμένα ἀποσπάσματα καὶ στὸ τέλος δημοσιεύουμε τὴν μετάφραση τῆς συνέντευξης τοῦ Πατριάρχη, ποὺ μᾶς ἔστειλε ἡ κ. Λ.Κ. ἀπὸ τὴν Γερμανία.

Δήλωσε ὁ Πατριάρχης:
«Τό μοναστήρι στόν Ἅγιο Ἀνδρέα πρέπει ­ἐκτός αὐτοῦ­ νά γεφυρώση Ἀνατολή καί Δύση.  Ἕνας τόπος ὅπου Χριστιανοί διαφορετικῶν παραδόσεων καί πολιτισμῶν θά συναντῶνται γιά νά μποροῦν νά βροῦν τόν Θεό!».
Δηλαδὴ ὁ κ. Βαρθολομαῖος ἀνερυθρίαστα δηλώνει ὅτι ἡ δημιουργία αὐτοῦ τοῦ Μοναστηριοῦ,  ἔχει πεντακάθαρα στόχους κακόδοξους· σκοπεύει νὰ ἐφαρμόσει στὴν πράξη τὶς πονηρὲς προδιαγραφὲς τοῦ Παναιρετικοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Ἀποτελεῖ μία ἐπιπλέον κίνηση γιὰ τὴν περαιτέρω ἐμπέδωση τῆς αἱρετικῆς διδασκαλίας περὶ «ἀδελφῶν Ἐκκλησιῶν»· κίνηση ποὺ προϋποθέτει τὴν ἑτέρα  κακοδοξία περὶ «διῃρημένης Ἐκκλησίας»!
Θὰ συμβάλλει δηλαδή, στὴν ἐφαρμογὴ ἐκείνου τοῦ τύπου τῆς «Ἑνώσεως» τῶν «Ἐκκλησιῶν», σύμφωνα μὲ τὸν ὁποῖο ἡ κάθε «ἐκκλησία»  θὰ διατηρήσει τὴ δική της πίστη! Οὔτε κἂν νύξη γιὰ προσπάθεια μεταστροφῆς τῶν αἱρετικῶν, γιὰ παρακίνηση πρὸς συνειδητοποίηση τῆς κακόδοξης πορείας τους (ποὺ τοὺς ὁδηγεῖ στὴν ἀπώλεια), γιὰ πρόσκληση πρὸς Μετάνοια καὶ ἐπιστροφὴ στὴν «Μία Ἐκκλησία»!
Ἐρωτᾶται ὁ κ. Βαρθολομαῖος:
«Κ: Ποιά εἶναι τά ἐμπόδια στήν ὁδό τῆς ἑνοποιήσεως; Καί ποῦ ὑπάρχουν προσεγγίσεις;».
Καὶ ἀπαντᾶ:
«Π: Τά τελευταῖα 50 χρόνια συνειδητοποιήσαμε πολλά κοινά στίς Ἐκκλησίες μας καί στήν πίστη μας, τά ὁποῖα μάθαμε νά ἐκτιμοῦμε. Συνειδητοποιήσαμε πώς μᾶς ἑνώνουν πολλά καί ὀλίγα μᾶς χωρίζουν. Εἴμαστε αἰσιόδοξοι πώς τά τελευταῖα ἐμπόδια τοῦ χωρισμοῦ θά μπορέσουν νά ξεπερασθοῦν».
Ἡ ἀ-νοησία στὸ κατακόρυφο! Ὁ «ἔξυπνος» Πατριάρχης δηλώνει ὅτι μὲ τοὺς Διαλόγους πετύχαμε τὸ μεγάλο κατόρθωμα νὰ ἐκτιμοῦμε τὰ «κοινὰ» ποὺ ἔχουμε μὲ τοὺς Παπικούς!!! (Διάβαζε: νὰ ἀνεχόμαστε τὶς κακοδοξίες τους καὶ σιγά-σιγὰ νὰ τὶς ...ἀφομοιώνουμε ὡς κοινὴ πίστη!).
Ὅσο κι ἂν εἶναι συνηθισμένες οἱ ἀ-νόητες ἀπαντήσεις αὐτοῦ τοῦ τύπου ἀπὸ τοὺς Οἰκουμενιστές, πρέπει πάλι καὶ πάλι νὰ τὶς ἐπισημαίνουμε καὶ νὰ τονίζουμε τὴν «μπακαλίστικη» θεολογία, ἢ μᾶλλον αἱρετικολογία τοῦ Πατριάρχη, ὁ ὁποῖος, μὲ τέτοιες κακόδοξης αὐτοσυνειδησίας ἀπαντήσεις, καθιστᾶ ὁλοφάνερο ὅτι ἔχει πάρει διαζύγιο μὲ τὴν Ὀρθόδοξη Παράδοση, Πίστη καὶ Ὁμολογία, ἔχει ἀπεμπολήσει τὴν ἰδιότητα τοῦ Ποιμένος, δίδοντάς μας τὴν ἀκριβῆ εἰκόνα τοῦ «μισθωτοῦ Ποιμένα» (κυριολεκτικὰ καὶ μεταφορικά), ὅρου ποὺ χρησιμοποιοῦσαν οἱ Ἅγιοι Πατέρες γιὰ τοὺς ψευδεπισκόπους καὶ ψευδοποιμένες!
Διότι οἱ Πατέρες πάντοτε ἀντιδροῦσαν καὶ ἀρνοῦνταν τὴ συζήτηση μὲ τοὺς αἱρετικούς,

«Έρχεται “θύελλα” με πολλά σημάδια και πολλά… μποφόρ»!


Μεγαλοπρεπή υποδοχή ετοιμάζει το Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης στον Πάπα Φραγκίσκο, που θα έρθει στην Πόλη στις 29-30 Νοεμβρίου σε μια επίσκεψη η οποία, όπως χαρακτηρίζεται και από το Βατικανό, θα είναι ιστορική καθώς θα εξαλείψει και τα τελευταία εμπόδια για την ένωση των εκκλησιών. Είναι χαρακτηριστικό πως κανείς δεν θυμάται να υπήρξαν στο παρελθόν ανάλογες προετοιμασίες για υποδοχή επισήμου προσώπου στο Πατριαρχείο.
Η επίσκεψη αυτή έχει πάρει μεγάλη έκταση και στον τουρκικό τύπο και είναι πολύ ενδεικτικά τα ρεπορτάζ που δημοσιεύονται για τις προετοιμασίες του Φαναρίου για την ιστορική, όπως χαρακτηρίστηκε αυτή μέρα που ο Πάπας θα πατήσει το πόδι του στο Φανάρι. Είναι χαρακτηριστικό το ρεπορτάζ της τουρκικής εφημερίδας, Sabah, σχετικά με την επίσκεψη του Πάπα στο Πατριαρχείο και για την συνάντηση του με τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο. Όπως αποκαλύπτει

Ο κατήφορος ετερόδοξων και "ομόδοξων" αιρετικών, είναι "ποσά ευθέως ανάλογα"!

To 2015 χειροτονίες γυναικών

από την Αγγλικανική Εκκλησία 

Όσο περισσότερο απομακρύνονται οι αιρετικοί από την "Μία Εκκλησία", τόσο περισσότερο οι Οικουμενιστές τους πλησιάζουν, και τόσο μεγαλύτερο "κρίμα εαυτοίς λήψονται" οι αντι-Οικουμενιστές συγκοινωνούντες τοις ακοινωνήτοις!

Πηγή: "Ρομφέα"
 
Η Αγγλικανική Εκκλησία ενέκρινε τελικά τη χειροτόνηση γυναικών επισκόπων, μεταρρύθμιση η οποία θεωρείται ιστορικής σημασίας για όσα ίσχυαν μέχρι και σήμερα.

Η τροποποίηση των εκκλησιαστικών κανόνων εγκρίθηκε με ανάταση χειρών κατά τη Γενική Σύνοδο της Αγγλικανικής Εκκλησίας.
Οι πρώτες γυναίκες επίσκοποι αναμένεται να χειροτονηθούν μέσα στο 2015.
Οι πρώτες γυναίκες ιερείς είχαν χειροτονηθεί το 1994, αλλά μέχρι σήμερα δεν ήταν σε θέση να αναλάβουν ανώτερους ρόλους.
Παρόλα αυτά, εξακολουθούν να υπάρχουν διχόνοιες στους κόλπους των Αγγλικανών, ορισμένοι από τους οποίους αισθάνονται ότι η χειροτόνηση γυναικών επισκόπων δεν είναι συνεπής με την πίστη τους.
Για την έγκριση της πρότασης απαιτείτο πλειοψηφία των δύο τρίτων και στα τρία σώματα - Επισκόπους, Κληρικούς και Λαϊκούς - της Γενικής Συνόδου που αριθμεί συνολικά 467 μέλη.
Τον Νοέμβριο του 2012 η ίδια πρόταση είχε απορριφθεί μόλις για έξι ψήφους από το σώμα των Λαϊκών.
Τον Ιούλιο, όμως, 152 μέλη του σώματος αυτού ψήφισαν υπέρ, 45 την καταψήφισαν και πέντε απείχαν.
Στην Ιρλανδία, την Ουαλία και τη Σκωτία επιτρέπεται ήδη να χειροτονούνται γυναίκες επίσκοποι.

Τετάρτη 19 Νοεμβρίου 2014

Η αίρεση περὶ "διηρημένης Εκκλησίας" του Μεσσηνίας και ο Πειραιώς Σεραφείμ!



Μὲ τρεῖς ἀπανωτὲς ἀναρτήσεις του ὁ μητροπολίτης Καλαβρύτων καὶ Αἰγιαλείας Ἀμβρόσιος, ἐκτὸς ἀπὸ τὸ ὅτι μᾶς ἀποκαλύπτει –γιὰ ἄλλη μιὰ φορά– τὰ «ὑψηλὰ πνευματικὰ» ἐνδιαφέροντα τῶν Ἐπισκόπων, τὶς μεταξύ τους μικρότητες, τὶς ἀντεγκλήσεις καὶ τὶς ὕβρεις ποὺ ἀνταλλάσσουν, κάνει καὶ κάτι ἀκόμα σημαντικότατο. Ἐπαναφέρει στὴ μνήμη μας τὸ θέμα τῆς αἱρετικῆς διδασκαλίας τοῦ μητροπολίτη Μεσσηνίας περὶ «διηρημένης Ἐκκλησίας».
Συγκεκριμένα, στὴν ἐπιστολὴ τοῦ Μεσσηνίας πρὸς τὸν μητροπολίτη Καλαβρύτων, ὁ κ. Σαββᾶτος (ὁ ὁποῖος οὐδέποτε ἕως τώρα ὁ ἴδιος ἔχει ἀνακαλέσει δημοσίως τὴν περὶ «διηρημένης Ἐκκλησίας» αἱρετικὴ διδασκαλία του)  μὲ «πονηρὸ» τρόπο ἐπιχειρεῖ νὰ καταδείξει ὅτι ὀρθοτομεῖ κατὰ πάντα τὸν λόγον τῆς ἀληθείας. Περὶ τούτου –λέγει– ἀποφάνθηκαν δύο μητροπολῖτες!
Δὲν μᾶς ἐνδιαφέρει ἐδῶ, τί εἶπε ὁ πρώτος μητροπολίτης (ὁ Καστοριᾶς), ἀφοῦ ἔτσι κι ἀλλιῶς μνημονεύει τὸν αἱρετικὸ Πατριάρχη Βαρθολομαῖο. Μᾶς ἐνδιαφέρει, ὅμως, ἡ διαβεβαίωση τοῦ ἀντι-Οἰκουμενιστῆ μητροπολίτη Πειραιῶς, ὁ ὁποῖος κατὰ τὸν Μεσσηνίας δήλωσε: «δηλώνω για μια ακόμη φορά την εμπιστοσύνη μου στα κείμενα του Αγίου Μεσσηνίας, τον οποίον θεωρώ αξιολογώτατον επιστήμονα και θεολόγο» (!!!)».
Ἐλπίζουμε ὁ Πειραιῶς νὰ διαψεύσει τὸν Μεσσηνίας. Γιατί, πῶς μπορεῖ νὰ ἐμπιστεύεται κάποιον ποὺ ἔχει διατυπώσει ἐγγράφως κακοδοξίες; Πῶς μπορεῖ νὰ δίνει πιστοποιητικὸ Ὀρθοδοξίας σὲ κάποιον ποὺ εἶναι Οἰκουμενιστής;
Ἐκτὸς κι ἂν δὲν τὸν θεωρεῖ Οἰκουμενιστή. Ἐκτὸς ἐάν, αὐτὰ ποὺ ἰσχυρίζεται ὁ Μεσσηνίας, εἰπώθηκαν ἀπὸ τὸν κ. Σεραφεὶμ στὴν Ἱ. Σύνοδο.
Ὁπότε δὲν θὰ ἐκπλαγοῦμε, ἂν στὴν Ἡμερίδα περὶ Ἀποτειχίσεως ποὺ διοργανώνει στὸν Πειραιά, χρησιμοποιήσει καὶ τὴν γνώμη τοῦ «ἀξιολογώτατου ἐπιστήμονα καὶ θεολόγου» κ. Χρυσοστόμου Σαββάτου, ὁ ὁποῖος βέβαια ἔχει ἐκφραστεῖ ἀρνητικὰ γιὰ τὴν Ἀποτείχιση! Θὰ ἀποτελέσει ἡ γνώμη τοῦ κ. Σαββάτου ἕνα ἰσχυρὸ ἐπιχείρημα κατὰ τῆς Ἀποτειχίσεως!

Ἔγραψε συγκεκριμένα ὁ μητροπολίτης Μεσσηνίας πρὸς τὸν καλαβρύτων:
«β) Τα όσα επικριτικά και τις όποιες επιφυλάξεις εξέφρασαν, οι Σεβ. Μητροπολίτης Κυθήρων κ. Σεραφείμ και Ελλογιμ. Καθηγητής κ. Δημήτριος Τσελεγγίδης, σχετικά με τις θετικές απόψεις μου για το Κείμενο της Ραβέννας, εξέτασε η Δ.Ι.Σ. και απεφάνθη συνοδικώς, ότι «ουδεμία εκκλησιολογική εκτροπή υφίσταται στον Σεβ. Μητροπολίτην Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομον» (βλ. Δελτίο Τύπου Δ.Ι.Σ. της 11ης Οκτωβρίου 2010).
γ)   Για το ίδιο θέμα, δύο Συνοδικά Μέλη, οι Σεβ. Μητροπολίται Καστορίας κ. Σεραφείμ και Πειραιώς κ. Σεραφείμ, ανέφεραν αντίστοιχα, κατά τη διάρκεια συνεδριάσεων της Δ.Ι.Σ., ο μέν πρώτος ότι, «ο Άγιος Μεσσηνίας κρατά ανόθευτη την Παράδοση της Αγίας μας Εκκλησίας», ο δε δεύτερος, ότι «δηλώνω για μια ακόμη φορά την εμπιστοσύνη μου στα κείμενα του Αγίου Μεσσηνίας, τον οποίον θεωρώ αξιολογώτατον επιστήμονα και θεολόγο» (!!!)… «απορία ψάλτου βηξ» (ἐδῶ).

Εν όψει της Ημερίδος περί Αποτειχίσεως στον Πειραιά και της ανόσιας συνάντησης" Πάπα-Πατριάρχη στο Φανάρι.

Ἄρθρο ποὺ ἐπεμελήθη ὁ π. Διονύσιος Ταμπάκης μὲ τίτλο



Παπικά συνοικέσια:
        Όταν οργίζεται ο Θεός!



MAZI ME ΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΗ του χρόνου εξελίχθηκε και η νοημοσύνη μας και έτσι μπορούμε πιο αποδοτικά κι’ αποτελεσματικά να ελισσόμαστε  σε θέματα πίστεως και όχι να φερόμεθα «ανοήτως» όπως τόσα εκατομμύρια Μαρτύρων, Ομολογητών, Νεομαρτύρων και Ηρώων που έχυσαν χιλιάδες βυτιοφόρα αίματος ενόσω  θα μπορούσαν να φερθούν με «διπλωματία» και «οικονομία» ούτως ώστε και την ζωούλα τους να περισώσουν αλλά και με τον Θεό καλά να τα έχουν.
Εμείς λοιπόν  μπορούμε ανά πάσα στιγμή να κοροϊδεύουμε τον εαυτό μας, όμως ο Θεός δεν περιπαίζεται και μάλιστα πολλές φορές έχει φανερώσει την οργή και αγανάκτησή του όταν με τόση ευκολία και επιπολαιότητα κάνουμε εκπτώσεις στην αλήθεια και στην ακριβοπληρωμένη πίστη μας.
Και επειδή το θέμα είναι πλέον επίκαιρο, θα αναφέρουμε λίγα παραδείγματα πνευματικών γραμματείων που ξεπλήρωσαν όσοι φέρθηκαν με πνευματικό ενδοτισμό προδίδοντας την Ορθόδοξη πίστη και Παράδοση εμπρός  στον αλεπουδο-Παπισμό και τις αιρετικές εμμονές και απόψεις του:
Όπως γράφει ο Ιστορικός Συρόπουλος:
Η αναχώρηση της Ορθοδόξου αντιπροσωπίας προς την Δύση για την ψευτοσύνοδο της Φερράρας έγινε ύστερα από πλήθος εμποδίων: «Πολλά κωλύματα επήγαγεν ο Θεός προς το μη γενέσθαι την Σύνοδον» και ενώ βρίσκονταν στο λιμάνι και  ήταν έτοιμοι προς αποβίβασιν   «ευθύς σεισμός εγένετο μέγας».
Οι συνετώτεροι εθεώρησαν τον σεισμόν ως «θεομηνίαν» και ένα «εκ των απαισίων οιωνών» (S. SYROPOULOS, εκδ. V. Laurent. Τμ. ΙΙΙ, κεφ. 12, σελ. 172).
Ήρθε όμως και «δεύτερον σύμβολον Θεομηνίας» στις 27 Νοεμβρίου 1437, την ώρα ακριβώς που  ο αυτοκράτορας επιβιβάζονταν στην Βασιλική  τριήρη «ευθύς πάλιν σεισμός μέγας εγένετο» (S. SYROPOULOS, εκδ. V. Laurent. Τμ. ΙV, κεφ. 1, σελ. 196).
Σημειώθηκε όμως και Τρίτη «θεομηνία»:
 Μεγάλος σεισμός έγινε πάλι την ώρα κατά την οποία το βασιλικό πλοίο σταματούσε  στην Μάδυτο. Ο σεισμός ήταν τόσο έντονος που τον αισθάνθηκαν και όσοι βρίσκονταν μέσα στα πλοία.
Επίσης συνέβη στην Φερράρα, όπως αναφέρει ο Ρώσος Ιερεύς Συμεών του Σουζντάλ, και το ακόλουθο γεγονός:
«Ένας Παπικός θεολόγος, ονόματι Ιωάννης άρχισε να συκοφαντεί με σφοδρότητα τον Άγιο Μάρκο τον Ευγενικό κατά τις εργασίες της συνόδου και να του αντιλέγει με θραύτητα.
Αλλά ο Άγιος Μάρκος δεν  του απάντησε τίποτα, περιορίσθηκε μόνο, όταν βγήκε από το παλάτι του Πάπα να του πεί:
“πήγαινε ετοιμάσου και από τούδε και εις το εξής μην κακολογήσεις πλέον τας αγίας επτά Οικουμενικας Συνόδους των Αγίων Πατέρων”.
Κατόπιν επέστρεψε ο παπικός θεολόγος  στο ξενοδοχείο όπου διέμενε όπου και πέθανε αμέσως» (les Russes au Concile de Ferrare-Florence, εις Περιοδ. «IRENIKON” 1974/2 σελ. 201).
Ακόμη γίνεται αναφορά και για ένα φρικτό γεγονός την ώρα που μιλούσε στην ψευτοσύνοδο της Φλωρεντίας ο ενωτικός και Λατινόφρονας Αυτοκράτωρ Ιωάννης Η΄ ο Παλαιολόγος.
Μόλις άρχισε να δημηγορεί  υπέρ της ενώσεως, ο μεγάλος και αγαπητός του κυνηγετικός σκύλος του, που κοιμόταν εκείνη την στιγμή δίπλα από τα πόδια του, ξύπνησε ξαφνικά και άρχιζε να ουρλιάζει δυνατά και τρομερά. Οι υπηρέτες προσπάθησαν να τον φιμώσουν αλλά το ά-λογο ζώο συνέχιζε να γαυγίζει  και να κλαυθμυρίζει  αδιάκοπα. Σιώπησε μόνο  όταν τελείωσε τον λόγο του  ο βασιλιάς» (S. SYROPOULOS, σελ. 458).
Κάτι παρόμοιο  έκανε και στη Παλαιά Διαθήκη  ο ά-λογος όνος του προφήτου Βαλαάμ, η οποία μίλησε με ανθρώπινη λαλιά  στον προφήτη για να τον εμποδίσει από την καταστροφή (Αριθμ. κβ΄ 23-30).
 Ας συνεχίζουμε τώρα  με τον ενδοτικό και προ-διεφθαρμένο (όπως τον αποκαλεί ο Άγιος Μάρκος) Πατριάρχη των Ορθόδοξων Ιωσήφ του β΄ και με τον τρόπο και χρόνο όπου ξεψύχησε:
Έλεγε ότι θα παραμείνει στην Φλωρεντία λίγες ακόμη ημέρες μέχρις ότου υπογράψει τον «Όρο» της  ενώσεως των Εκκλησιών, και μετά θα αποχωρήσει στην Κων/πολη.
Όμως δεν πρόλαβε. Πέθανε μετά από οκτώ ημερες αιφνιδίως την ώρα που δειπνούσε.
Ήτο  Τετάρτη 10 Ιουνίου του 1439, και όπως γράφουν τα πρακτικά της συνόδου, ο Ιωσήφ κατελείφθη από «φοβεράν τρεμούλα». «Μετά το δείπνον απεσύρθη στο δωματιό του  και ενώ έγραφε εξεψύχησε, τρόμου και κλόνου επιστάντος αυτώ» (ΠΡΑΚΤΙΚΑ vol. V, FascII, σελ. 444).
Αλλά ας πάμε και στην αλεπού τον Πάπα  Ευγένιο τον Δ΄ που έκανε ό,τι περνούσε από το δόλιο μυαλό του προκειμένου να υποτάξει και τορπιλίσει την Ορθοδοξη Πίστη και Εκκλησία μας και για το κύκνειο άσμα του λίγο πριν ξεψυχήσει αναθεωρόντας, κατόπιν εορτής, την ζωήν του και μοιρολογόντας:

  «Τι καλύτερον θα ήτο δια την σωτηρίαν της ψυχής μου να μην γινόμουνα ποτέ Πάπας, ούτε Καρδινάλιος, αλλά να είχα αποθάνει ως Χριστιανός!» (Περ. ΚΙΒΩΤΟΣ, αρ. φυλ. 17-18, Μάϊος –Ιούνιος 1953, σελ. 196).
 Κλείνοντας το άρθρο ας φιλοξενήσουμε και ένα αντιπροσωπευτικό απόσπασμα από το θαυμάσιο Βιβλίο του Μακαριστού Γέρ. Μωϋσέως του Αγιορείτου: «Γεροντικό εναρέτων Αγιορειτών του εικοστού αιώνος» για να δούμε τα αποτελέσματα των ανίερων συμπροσευχών:
«Δεν μπορῶ να φάγω τρεῖς ἡμέρας»…
Ἱερομόναχος Γαβριήλ Ἰβηρίτης (1871-1965)
Διακρίθηκε ὡς διακριτικός Πνευματικός. Ἐξομολογοῦσε μοναχούς πέντε ἀθωνικῶν μονῶν, καθώς καί σκητῶν, κελλίων, καί προσκυνητές λαϊκούς. Σέ αὐτόν ἐξομολογεῖτο καί ὁ καπετάν Γιαγλής, πού στά τέλη του ἔγινε μοναχός…
Σέ ἐπιστολή του ὁ πάπα-Γαβριήλ ἀναφέρει πώς στίς 16.9.1887 μέ τόν Γέροντα του εἶδε σ' ἕνα σπήλαιο ἔξω τῆς Μ. Λαύρας τούς ἀφορισμένους, πού συλλειτούργησαν μέ τους παπικούς, και καταλήγει: 
«Τότε διόλου δέν ἐδειλίασα, τώρα ὅμως, ὅταν τούς ἐνθυμηθῶ, ταράττεται ἡ ψυχή μου καί δέν ἠμπορῶ οὔτε νά κοιμηθῶ ημερόνυκτα οὔτε νά φάγω δύο καί τρεῖς ἡμέρας, ἐνῶ τότε ὅπου τούς εἶδα οὔτε ἔβαλα τίποτε εἰς τόν νοῦν μου.
Γράφω Ιδία χειρί εἰς τάς 2 Μαρτίου 1964 ἐν τῇ Ἱερᾷ Μονῇ Ξενοφῶντος, Γαβριήλ Ἱερομόναχος Πνευματικός ἐκ τοῦ Ἰβηριτικοῦ Κελλίου Γενέσιον τοῦ Τιμίου Προδρόμου καί Βαπτιστοῦ Ἰωάννου, τοῦ ἐπιλεγομένου Μαλακή».
Ἀνεπαύθη ἐν Κυρίω στίς 17-03-1965 
(Μέγα  Γεροντικό – Μον. Μωϋσέως Αγιορείτου-εκδ. Μυγδονία) 
*  *  *
Ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός ας σκεπάζει την Ρωμιοσύνη μας και ας δέεται στον Κύριο Ιησούν Χριστό μας για όλους τους Ορθοδόξους διωκομένους Χριστιανούς, να μας χαρίζει  ψυχικό σθένος και πύρινη αγάπη για την Αγία αλήθεια Του.
ΠΗΓΗ: Ο ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΚΟΣ Ο ΕΥΓΕΝΙΚΟΣ ΚΑΙ Η ΕΝΩΣΙΣ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ Νικ. Βασιλειάδη, εκδ. «Ο ΣΩΤΗΡ».

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Ιερεύς π. Διονύσιος Ταμπάκης

Δευτέρα 17 Νοεμβρίου 2014

Πόσοι Επίσκοποι και πιστοί γνωρίζουν για την ύπαρξη του προδοτικού αυτού κειμένου; Κι αν το μάθουν, τι θα κάνουν; Έχουν κατά τύχη ακούσει ότι οι Πατέρες λέγουν: "ο κοινωνών ακοινωνήτω ακοινώνητος έσται".

Πηγή: "Κατάνυξις"

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: CHARTA OECUMENICA 2001

- Ο διάβολος με υπογραφές ζητά να τυλίξει την Ορθοδοξία σε μια κόλλα χαρτί

195.2014_07_15-IMG_4685.Εκκλησία Αχειροποίητος.jpg
Θέματα που διαπραγματεύεται η ανάρτηση: Ορθοδοξία, Αρνούμαι να εκκλησιαστώ στις οικουμενιστικές εκκλησίες, η Εκκλησία της Γερμανίας, ο Αρχάγγελος Μιχαήλ, CHARTA OECUMENICA - ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΧΑΡΤΑ, Συμβούλιο ευρωπαϊκών εκκλησιών, Οικουμενισμός, Παπική εκκλησία 
συνεργάτιδος και φίλης της “Κατάνυξης


     Στις 8 Νοεμβρίου, η Εκκλησία εορτάζει τη Σύναξη των Αρχαγγέλων και όλων των επουρανίων Αγγελικών Ταγμάτων.
Ευρισκόμενη στην Γερμανία για οικογενειακή υπόθεση και αρνούμενη να εκκλησιαστώ στις οικουμενιστικές εκκλησίες της περιοχής (τον λόγο της άρνησής μου, θα τον καταλάβει ο αναγνώστης παρακάτω), έχοντας όμως τον Αρχιστράτηγο του Θεού, Μιχαήλ, ως προσωπικό μου προστάτη, αποφάσισα να του αποδώσω την ελάχιστη τιμή, επιλέγοντας την συγκεκριμένη ημέρα να ανοίξω τον φάκελο "CHARTA OECUMENICA", "ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΧΑΡΤΑ".
Μετά από σχεδόν 1000 χρόνια καταφέρνει για πρώτη φορά ο διάβολος να δεσμεύσει τις ευρωπαϊκές εκκλησίες, ανάμεσα σε αυτές και την Ορθόδοξη Εκκλησία, με ένα κατάπτυστο, αντίχριστο, βλάσφημο, προδοτικό κείμενο, νομίζοντας πως μπορεί να τυλίξει την Ορθοδοξία σε μια κόλλα χαρτί.

Το υπέγραψαν ο τότε πρόεδρος του Συμβουλίου Ευρωπαϊκών Εκκλησιών (CEC), ο τότε μητροπολίτης Γαλλίας Ιερεμίας και νυν μητροπολίτης Ελβετίας και ο πρόεδρος του Συμβουλίου Ευρωπαίων Επισκόπων (CCEE όπου εκπροσωπούνται όλα τα Ρωμαιοκαθολικά Συμβούλια Ευρωπαίων Επισκόπων), καρδινάλιος Vlk.
Στρασβούργο 22 Μάιου 2001
Υπέγραψαν πάνω στην “αγία τράπεζα” του λουθηρανικού ναού
Η υπογραφή της Charta Oecumenica το 2001 σε ευρωπαικό επίπεδο στο Στρασβούργο και το 2003 στην Γερμανία, εορτάστηκε ως οικουμενικό ορόσημο.
Μεταφρασμένο το παραπάνω στην αγιοπατερική γλώσσα, σημαίνει πως η υπογραφή του εγγράφου αυτού, αποτέλεσε ορόσημο για την ελεύθερη πνευματική πτώση της Ορθοδοξης Εκκλησίας.
Ας δούμε όμως πως δικαιολογούνται οι παραπάνω χαρακτηρισμοί, ρίχνοντας

Ἡ ἠθική τῆς γλώσσας στόν άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο, Μπαμπινιώτης Γεώργιος


θική τς γλώσσας στόν Χρυσόστομο
Μπαμπινιώτης Γεώργιος 
(Καθηγητής Γλωσσολογίας Πανεπιστημίου 'Αθηνν)




Ἐννόημα
 • Ὁ Χρυσόστομος, πιστεύοντας στήν ἁγιότητα τῆς
γλωσσικῆς ἐπικοινωνίας τοῦ ἀνθρώπου προτρέπει νά μή μολύνουμε τήν γλώσσα καί νά τή διατηροῦμε «ἀντάξια του Θεοῦ», στόν ὁποῖο ἀπευθυνόμαστε μ' αὐτήν. Γιατί «ἡ γλώσσα ὡς προσευχή γίνεται τό χέρι πού ἀγκαλιάζει τά γόνατα τοῦ Θεοῦ».
• Ὁ καλός ὁ λόγος, ἡ καλή κουβέντα στόν ἄλλο εἶναι εὐλογία· συχνά εἶναι καλύτερος ἀπό τό νά δώσεις στόν ἄλλον κάτι.
• Κύρια εὐθύνη τοῦ καθενός μας, λοιπόν, εἶναι νά χαλιναγωγήσουμε τή γλώσσα μας, νά μετρᾶμε καί νά ἐλέγχουμε καλά τά λόγιά μας. Τή γλώσσα καί τά μάτια σου, μᾶς λέει ὁ Χρυσόστομος.
• Αὐτό πού θέλει νά περάσει στόν χριστιανό ὁ Χρυσόστομος εἶναι ἕνα « ἦθος τῆς γλώσσας», ἕνα γλωσσικό ἦθος πού πρέπει νά διέπει τή γλωσσική διαπαιδαγώγηση τῶν νέων: Ὄχι στίς διαβολές· ὄχι στίς ὕβρεις· ὄχι στά κουτσομπολιά, ὄχι στίς βωμολοχίες. Σεβασμό στήν ἱερότητα τῆς γλώσσας, εὐπρέπεια, σεμνότητα, διακριτικότητα.
• Ποιός θά μᾶς προφυλάξει ἀπό τήν γλωσσική ἀκράτεια, ἀπό τήν ἀμετροέπεια καί ἀπό τά δεινά ποὺ αὐτή ἐπιφέρει; Ὁ λογισμός, ἡ σκέψη καί ἡ περίσκεψη, ἀπαντᾶ ὁ Χρυσόστομος.




Εἶναι γνωστό ὅτι στούς Τρεῖς Ἱεράρχες ὀφείλεται κατ' ἐξοχήν ἡ ὑπέρβαση τῆς ἀντιθέσεως Ἑλληνισμοῦ καί Χριστιανισμοῦ καί ἡ οἰκοδόμηση τοῦ ἑλληνοχριστιανικοῦ ἰδεώδους. Εἶναι ἐπίσης γνωστό ὅτι οἱ τρεῖς Μεγάλοι Πατέρες τῆς Ὀρθοδοξίας καί ἀκαταγώνιστοι κήρυκες τῆς χριστιανικῆς πίστεως ἀπεδείχθησαν καί ἐξαιρετικῆς ἑλληνικῆς παιδείας ἄνδρες ὑπῆρξαν.

Ὁ νεότερος ἀπό τούς τρεῖς Πατέρες τῆς Ὀρθοδοξίας (γεννήθηκε γύρω στό 350), καταγόμενος ἀπό τήν Ἀντιόχεια τῆς Συρίας,

Οικουμενιστικοί Διάλογοι (υπό την εποπτεία των αιρετικών) και Ορθόδοξη Ιεραποστολή συμβιβάζονται; Δεν συμβιβάζονται.

Νησιά Φερόες: άλλη μια περιοχή του κόσμου χωρίς Ορθόδοξη Εκκλησία ! Ντροπή !

Πηγή: "Ἀκτίνες"

      Όχι, δεν είναι ντροπή που η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της  Ελλάδας έχασε από τα νησιά Φερόες!
       Ντροπή είναι για όλους μας το γεγονός ότι τα νησιά Φερόες είναι μια από τις περιοχές (νησιωτικά κράτη ή χώρες) που δεν έχουν Ορθόδοξη Εκκλησία και ορθόδοξη ιεραποστολή- μαρτυρία της αρχαίας, πρωτοχριστιανικής Εκκλησίας! 
      Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία, στα νησιά Φερόε υπάρχει παρουσία όλων των χριστιανικών ομολογιών και θρησκειών, πλην της Ορθόδοξης Χριστιανικής Εκκλησίας! Γιατί; Τι φταίει; Γιατί έχει χαθεί το ιεραποστολικό πνεύμα στους περισσότερους Ορθόδοξους Χριστιανούς; Γιατί ένα μεγάλο μέρος των οικονομικών των Ορθοδόξων Εκκλησιών “χάνεται” σε τελετουργίες και μετακινήσεις χωρίς Ευαγγελικό ενδιαφέρον και δεν προσφέρεται στην Ορθόδοξη Ιεραποστολή; Γιατί οι περισσότεροι Ορθόδοξοι Χριστιανοί, κληρικοί και λαϊκοί, αφιερώνουμε ατελείωτες ώρες σε “ανούσια και δευτερεύοντα” εκκλησιαστικά θέματα και ειδήσεις και αφήνουμε τα Έθνη χωρίς Ορθόδοξη Μαρτυρία και ιεραποστολή; Γιατί να υπάρχουν, το 2014, χώρες και νησιωτικά κράτη, χωρίς ούτε μια ορθόδοξη Εκκλησία, ενώ υπάρχουν πολλά κράτη που έχουν ελάχιστες ορθόδοξες εκκλησίες και μοναστήρια; Γιατί παραμελούμε την Ορθόδοξη Ιεραποστολή; 


According to the Færeyinga saga, Sigmundur Brestisson brought Christianity to the islands in 999. However, archaeology at a site inLeirvík suggests that Celtic Christianity may have arrived at least 150 years earlier.[citation needed] The Faroe Islands’ ChurchReformation was completed on 1 January 1540. According to official statistics from 2002, 84.1% of the Faroese population are members of the state church, the Faroese People’s Church (Fólkakirkjan), a form of Lutheranism. The Fólkakirkjan became an independent church in 2007; previously it had been a diocese within the Church of Denmark. In the late 1820s, the Christian Evangelical religious movement, the Plymouth Brethren, was established in England. In 1865, a member of this movement, William Gibson Sloan, travelled to the Faroes from Shetland. At the turn of the 20th century, the Faroese Plymouth Brethren numbered thirty. Today, approximately 10% of the Faroese population are members of the Open Brethren community(Brøðrasamkoman). Approximately 3% belong to the charismatic movement, which started somewhere late around the 1920s, but had their golden days in the 1970s–1980s. There are several charismatic churches around the islands, the largest of which, called Keldan (The Spring), congregation (approximately 200 to 300 members). About 2% belong to other Christian groups. The Adventists operate a private school in Tórshavn. Jehovah’s Witnesses also number four congregations with a total of 118 members. The Roman Catholic congregation comprises approximately 170 members. There are also around fifteen Bahá’ís who meet at four different places. The Ahmadiyya Muslim Community was established in the Faroe Islands in 2010. Unlike Denmark, Sweden, and Iceland with Forn Siðr, the Faroes have no organisedÁsatrú community, but there is a fair share of pagan lore, song and ritual performed in individuals’ houses or in public spaces, rather than in church buildings.
Και στη Δανία, στην οποία ανήκουν διοικητικά τα νησιά Φερόες, υπάρχουν ελάχιστες ορθόδοξες χριστιανικές εκκλησίες.
Copenhagen:
Russian Orthodox Church-Moscow Patriarchate in Denmark:
http://www.ortodoxy.dk
St. Alexander Nevsky Parish in Copenhagen – 
http://www.ortodoxy.dk/index.php?option=com_content&task=view&id=11&Itemid=61
Romanian Orthodox Metropolis of Germany, Central and North Europe – Diocese of North Europe:
http://parohiaortodoxacopenhaga.dk
Serbian Orthodox Diocese of Great Britain and Scandinavia:
http://www.svetigeorgije.dk
The Ecumenical Patriarchate has a Metropolis of Sweden and Scandinavia, so probably there is also a Greek parish somewhere in Denmark.
The Protection of the Theotokos parish of the Patriarchal Exarchate for Orthodox Parishes of Russian Tradition in Western Europe, although not in Copenhagen, it is probably the only one with services in Danish:
http://ortodoks.dk/om/om_eng.html

Από ierapostoli.wordpress.com

Ποιὸς ἄνθρωπος εἶναι ἐλεύθερος;


Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς (Ἐπίσκοπος Ἀχρίδος)

"Δοῦλος εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἀπολαμβάνει ἐλάχιστα ἀπὸ τὸν ζῶντα Χριστό, ἐνῶ ἐλεύθερος εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἀπολαμβάνει ὅσο τὸ δυνατὸν περισσότερο τὸν ζῶντα Χριστό".


     Ἡ μεγάλη εἴδηση ποὺ καθημερινὰ εὐαγγελίζεται στὸν κόσμο ὁ χριστιανισμός, εἶναι ὅτι ἕνα πράγμα ἀξιολογεῖται πλήρως ὡς πρὸς τὴν ἀξία του, ἂν κρίνεται ὄχι κατὰ τὰ ἐξωτερικὰ φαινόμενα, ἀλλὰ κατὰ τὴν οὐσία του.

Νὰ ἀξιολογεῖτε τὰ πράγματα, ὄχι ἀνάλογα μὲ τὸ χρῶμα καὶ τὸ σχῆμα τους, ἀλλὰ ἀνάλογα μὲ τὸ νόημά τους. Νὰ ἀξιολογεῖτε τὸν κάθε ἄνθρωπο ὄχι