Επιτρέπεται η συμπροσευχὴ και η κοινωνία με αιρετικούς;

«Πότε θὰ κατανοήση ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος ὅτι ἡ πιστὴ τήρηση τῶν ὅσων διακελεύουν οἱ ἱεροὶ Κανόνες εἶναι μαρτυρία ὑπακοῆς στὴν ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑ, ἀλλὰ καὶ σημεῖο ὑποταγῆς στὴν ἀποκαλυφθεῖσα Ἀλήθεια;» (π. Κύριλλος Κωστόπουλος).

Καὶ πότε θὰ καταλάβουν οἱ Ποιμένες μας (ὅπως ὁ π. Κύριλλος, ὁ π. Ἀναστάσιος κ.ἄ.) ὅτι ἡ «πιστὴ τήρηση τῶν ὅσων» δίδαξε ὁ Κύριος, οἱ Ἅγιοι καὶ «διακελεύουν οἱ ἱεροὶ Κανόνες» δὲν ἰσχύει μόνο γιὰ τοὺς αἱρετικοὺς Οἰκουμενιστές –ποὺ συνειδητὰ καταπατοῦν τοὺς Ἱεροὺς κανόνες καὶ ὡς αἱρετικοὶ ἔχουν ἀπομακρυνθεῖ ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία– ἀλλὰ ἰσχύει πρωτίστως γιὰ τοὺς Ὀρθοδόξους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ὑποχρέωση νὰ ἀπομακρύνονται καὶ νὰ μὴ «κοινωνοῦν μὲ τοὺς ἀκοινώνητους»;

Παρακαλοῦμε τὸν π. Κύριλλο, νὰ τολμήσει νὰ ἀσχοληθεῖ μὲ τὸ θέμα τῆς κοινωνίας μὲ τοὺς ἀκοινώνητους. Ποιοί θεωροῦνται ἀκοινώνητοι; Γιατί κανεὶς δὲν ἀγγίζει αὐτὸ τὸ θέμα;

Ἐπιτρέπεται  ἡ  συμπροσευχὴ  μετὰ  αἱρετικῶν;

Τοῦ Ἀρχιμ. Κυρίλλου Κωστοπούλου

Ἱεροκήρυκος Ἱ. Μ. Πατρῶν, Δρος Κανονικοῦ Δικαίου

Ὁ Ἴδιος ὁ Θεάνθρωπος Κύριος ἀποδίδει ὑψίστη σημασία στὴν προσευχή. Ἡ τεσσαρακονθήμερος προσευχή Του στὴν ἔρημο ἦταν ἡ εἰσαγωγὴ στὸν δημόσιο βίο Του (Ματθ. 4, 1κ.ἑξ.). Οἱ Ἱεροὶ Εὐαγγελιστὲς μᾶς πληροφοροῦν ὅτι πρὸ παντὸς σημαντικοῦ γεγονότος τῆς ζωῆς Του προηγεῖτο ἡ προσευχή (Ματθ. 14, 23. 26, 36. Μάρκ. 6, 36. 14, 32. Λουκ. 5, 16. 6, 12. 9, 28).

Οἱ Ἀπόστολοι καὶ οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας ἐντοπίζουν τὴν σημασία ποὺ προσδίδει ὁ Ἴδιος ὁ Ἐνανθρωπήσας Λόγος τοῦ Θεοῦ Πατρὸς στὴν προσευχὴ, στὴν προσπάθεια τοῦ πλάσματος νὰ ὑποστασιάση μέσῳ αὐτῆς τὸν διάλογο μετὰ τοῦ Δημιουργοῦ του Θεοῦ, ἐπειδὴ ὁ ἀνθρώπινος λόγος εἶναι ὁ τρόπος τῆς ἐκστατικῆς ἀναφορᾶς τοῦ προσώπου. Καὶ τοῦτο γιατὶ ἡ ὑπέρβαση τῆς ἀτομικότητος καὶ ἡ κατ᾽ ἐξοχὴν φανέρωση τοῦ προσώπου συντελοῦνται μέσῳ τῆς προσευχῆς. Ὁ Ἱερὸς Χρυσόστομος, ἐκφράζοντας τὴν πεποίθηση τῆς Ἐκκλησίας, λέγει: «Οὐ γὰρ ἐστιν, οὐκ ἔστιν οὐδὲν εὐχῆς δυνατώτερον, οὐδὲ ἴσον» (PG 48, 766).

Ἀλλὰ καὶ τὴν κοινὴ – ὁμαδικὴ προσευχὴ ὁ Ἴδιος ὁ Θεάνθρωπος Κύριος τὴν θεσπίζει, ὅταν μᾶς διαβεβαιοῖ: «Οὗ γὰρ εἰσὶν δύο ἢ τρεῖς συνηγμένοι εἰς τὸ ἐμὸν ὄνομα, ἐκεῖ εἰμὶ ἐν μέσῳ αὐτῶν» (Ματθ. 18, 20). Οἱ συμπροσευχόμενοι διαλέγονται μετὰ τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ ὡς υἱοὶ Αὐτοῦ κατὰ χάριν. Ὁ προσευχόμενος κοινωνεῖ ἐσωτερικῶς μετὰ τῆς κεφαλῆς τῆς Ἐκκλησίας, τοῦ Θεανθρώπου Κυρίου, ὅπως καὶ ὁ συμπροσευχόμενος, σὲ ἕναν κοινὸ διάλογο ἀληθείας καὶ γνώσεως «ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι». Ἄλλωστε, αὐτὸ τὸ νόημα ἐμπεριέχει ἡ φράση τοῦ Ἰδίου τοῦ Κυρίου «εἰς τὸ ἐμὸν ὄνομα». «Ἡ συμφωνία πολλὴν ἔχει τὴν ἰσχύν» (PG 62, 461), ὑπογραμμίζει ὁ Ἱερὸς Χρυσόστομος.

 Τὸ περιεχόμενο ἑπομένως τῆς συμπροσευχῆς εἶναι ἡ καθολικὴ ἀλήθεια τῆς μιας αγιας καθολικης καὶ αποστολικης εκκλησιας, ποὺ εἶναι ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία. Ὅταν ἕνα ἢ περισσότερα μέλη ἀμφισβητοῦν ἢ ἀλλοιώνουν ἢ ἀπορρίπτουν τὴν ἀποκαλυφθεῖσα Ἀλήθεια, ὅπως αὐτὴ ἐκφράζεται μέσα ἀπὸ τὴν Ἁγία Γραφὴ καὶ τὴν Ἀποστολικὴ καὶ Πατερικὴ παράδοση, διασπᾶται ἡ κοινωνία τῶν συμπροσευχομένων, γιὰ τὸν λόγο ὅτι ἡ ἀλήθεια εἶναι ὁ τρόπος ὑπάρξεως τῆς Ἐκκλησίας, πέρα ἀπὸ κάθε συμβατικὴ ἔννοια καὶ σκέψη. Γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ προηγεῖται τῆς συμπροσευχῆς ἡ ὁμολογία πίστεως. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξη συμπροσευχή, ἐὰν δὲν προϋπάρχη ὁμοφωνία στὴν Ὀρθόδοξη Ἁγιοπατερικὴ πίστη.

Ἡ Ἐκκλησία ἀντέδρασε στὸ ἀλλόκοτο εἶδος συμπροσευχῆς, τοῦ ὀρθοδόξου μετὰ αἱρετικοῦ, ἐπισημαίνουσα τὰ ὅρια τῆς ἀληθείας ἀφ᾽ ἑνὸς καὶ ἀφ᾽ ἑτέρου τὸ ἀνεπίτρεπτο τῆς ἐκκλησιαστικῆς κοινωνίας καὶ συμπροσευχῆς τοῦ ὀρθοδόξου μέλους της μετὰ τοῦ αἱρετικοῦ.

Αὐτὴ ἡ ἀντίδρασή της ἐξεφράσθη μέσα ἀπὸ τοὺς ἱεροὺς Κανόνες τῆς Ἀποστολικῆς Συνόδου, τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων, ἀλλὰ καὶ τῶν Τοπικῶν, οἱ ὁποῖες ἔλαβον οἰκουμενικὸ κῦρος.

Συγκεκριμένα ὁ ΜΕ´ κανόνας τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων διαλαμβάνει τὰ ἑξῆς: «Ἐπίσκοπος, ἢ πρεσβύτερος, ἢ διάκονος, αἱρετικοῖς συνευξάμενος μόνον, ἀφοριζέσθω· εἰ δὲ ἐπέτρεψεν αὐτοῖς, ὡς κληρικοῖς ἐνεργῆσαί τι, καθαιρείσθω» (Ράλλη – Ποτλῆ, Σύνταγμα, τ. 2, σ. 60).

Ἡ συμπροσευχὴ τοῦ κληρικοῦ μετὰ αἱρετικοῦ ἐπιφέρει τὸν ἀφορισμό, ἀκόμη κι ἂν συμβῇ ἐκτὸς ἱεροῦ ναοῦ καὶ ἱερᾶς Ἀκολουθίας, βάσει τοῦ Ι´ Ἀποστολικοῦ κανόνος: «Εἴ τις ἀκοινωνήτῳ,  κἂν ἐν οἴκῳ συνεύξηται, οὗτος ἀφοριζέσθω» (Ράλλη – Ποτλῆ, Σύνταγμα, τ. 2, σ. 14). Ἐὰν, ὅμως, διενεργηθῆ συμπροσευχὴ ἐν τῷ Ναῷ καὶ ἐπιτραπῆ στὸν αἱρετικὸ νὰ διενεργήση κάτι ὡς κληρικὸς, τότε  ἐπιβάλλεται ποινὴ καθαιρέσεως, κατὰ τὸν προαναφερθέντα ΜΕ´κανόνα τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων.

Κατηγορηματικὸς ὡς πρὸς τὴν συμπροσευχὴ σὲ αἱρετικὸ ναὸ εἶναι καὶ ὁ ΞΔ´ Ἀποστολικὸς κανόνας, ὁ ὁποῖος διαλαμβάνει τὰ ἑξῆς: «Εἴ τις κληρικός, ἢ λαϊκός, εἰσέλθῃ εἰς συναγωγὴν Ἰουδαίων, ἢ αἱρετικῶν, προσεύξασθαι, καὶ καθαιρείσθω, καὶ ἀφοριζέσθω» (Ράλλη – Ποτλῆ, Σύνταγμα, τ. 2, σσ. 81-82). Ἐδῶ σαφῶς ἀπαγορεύεται ἡ συμπροσευχὴ κληρικῶν καὶ λαϊκῶν μετὰ Ἰουδαίων –σήμερα θὰ λέγαμε μετὰ ἀλλοθρήσκων– καὶ αἱρετικῶν. Ἡ ἐπιβαλλομένη δὲ ποινὴ στοὺς συμπροσευχηθέντες εἶναι γιὰ μὲν τοὺς κληρικοὺς ἡ καθαίρεση, γιὰ δὲ τοὺς λαϊκοὺς ὁ ἀφορισμός.

Ἀκόμη καὶ ὁ συνεορτασμὸς καὶ ἡ ἀνταλλαγὴ δώρων μετὰ ἀλλοθρήσκων καὶ αἱρετικῶν ἀπαγορεύεται ἀπὸ τοὺς ἱεροὺς Κανόνες: «Ὅτι οὐ δεῖ παρὰ τῶν Ἰουδαίων, ἢ αἱρετικῶν, τὰ πεμπόμενα ἑορταστικὰ λαμβάνειν, μηδὲ συνεορτάζειν αὐτοῖς» (ΛΖ´ καν. Λαοδικείας, Ράλλη – Ποτλῆ, Σύνταγμα, τ. 3, σ. 206. Βλ. ἐπίσης ΛΒ´, ΛΔ´, ΛΗ´, ΛΘ´τῆς ἰδίας Συνόδου). Ὁ δὲ ΛΓ´τῆς ἐν Λαοδικείᾳ Συνόδου διακελεύει: «Ὅτι οὐ δεῖ αἱρετικοῖς, ἢ σχισματικοῖς συνεύχεσθαι» (ὅπ. π., σ. 198. Βλ. καὶ Θ´κανόνα Τιμοθέου Ἀλεξανδρείας, Ράλλη – Ποτλῆ, Σύνταγμα, τ. 4, σ. 336).

Ἡ Ἐκκλησία, ὅπως διαπιστώνουμε, μᾶς διδάσκει ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ ἀποδεχόμενος τὴν ἀποκαλυφθεῖσα Ἀλήθεια περὶ τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ νὰ συνυπάρξη μὲ τὸν μὴ ἀποδεχόμενο τὴν προαναφερθεῖσα ἀλήθεια σὲ κοινὴ στάση προσευχῆς –ὁμολογίας τῆς ἀποδοχῆς αὐτῆς, πολλῷ δὲ μᾶλλον σὲ εὐχαριστιακὴ κοινωνία ἐν τῇ Θείᾳ Λειτουργίᾳ.

Δυστυχῶς, αὐτὲς τὶς ἡμέρες βιώσαμε συνταρακτικὲς καταστάσεις στὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο μας.

Ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος, ὁ ἄμεσος συνεργάτης του Μητροπολίτης Περγάμου κ. Ἰωάννης Ζηζιούλας καὶ ἄλλοι Πατριαρχικοί, ἀνώτεροι καὶ κατώτεροι, κληρικοὶ προέβησαν σὲ καθημερινὲς συμπροσευχὲς μὲ τὸν αἱρεσιάρχη Πάπα Φραγκῖσκο (τὸν ἀποδεχόμενο καὶ κηρύσσοντα δεκαπέντε καὶ πλέον αἱρέσεις), κινούμενοι στὸν χῶρο τῆς διανοητικῆς Θεολογίας καὶ ὄχι στὸν Ἁγιοπατερικὸ χῶρο τοῦ «λάλει Ἐκκλησία  μου καὶ ὁ δοῦλος σου (κληρικὸς ἢ λαϊκὸς) ἀκούει».

Εἶναι ἀδιανόητο καὶ ἐν ταὐτῷ ἀντικανονικὸ ὁ Ὀρθόδοξος Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης νὰ ἀποκαλῆ  ἀπερίφραστα τὸν Παπισμὸ «Ἐκκλησία», τὴν αἱρετικὴ αὐτὴ ὀργάνωση, ἡ ὁποία ἀπεκόπη γιὰ τὶς πολλές αἱρέσεις της ἀπὸ τὸ Σῶμα τοῦ Χριστοῦ, τὴν μια εκκλησια καὶ νὰ δηλώνη ὅτι ἀποσκοπεῖ νὰ «ἐπανεύρωμεν τὴν πλήρη μεταξὺ τῶν Ἐκκλησιῶν ἡμῶν κοινωνία».

Δυστυχῶς, οἱ προαναφερθέντες δὲν ἔλαβαν ὑπ᾽ ὄψιν τὴν ὁδό, τὴν ὁποία ὑποδεικνύει ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία, ἡ μια εκκλησια, ποὺ εἶναι ἡ ὑπακοὴ στοὺς ἱεροὺς Κανόνες, ἡ Θεανθρώπινη ὁδός. Δὲν ἐνήχησε στὰ ὦτα τους τὸ «ἔδοξεν τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι καὶ ἡμῖν», τὸ ὁποῖο δεσπόζει σὲ ὅλες τὶς Συνόδους, Οἰκουμενικὲς καὶ Τοπικές, μὲ τὸ ὁποῖο ἐκφράζεται «ἐν λόγῳ καὶ χρόνῳ» ἡ Θεανθρώπινη βούληση τῆς Ἁγίας μας Ἐκκλησίας.

Ἡ φωνὴ τοῦ Μ. Βασιλείου ἀκούγεται καὶ πάλι τὶς θλιβερὲς γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία αὐτὲς ἡμέρες: «Πάνυ με λυπεῖ ὅτι ἐπιλελοίπασι λοιπὸν οἱ τῶν Πατέρων κανόνες καὶ πᾶσα ἀκρίβεια τῶν Ἐκκλησιῶν ἀπελήλαται, καὶ φοβοῦμαι μή, κατὰ μικρὸν τῆς ἀδιαφορίας ταύτης ὁδῷ προϊούσης, εἰς παντελῆ σύγχυσιν ἔλθῃ τὰ τῆς Ἐκκλησίας πράγματα» (Ράλλη – Ποτλῆ, Σύνταγμα, τ. 4, σ. 275).

Πότε, λοιπόν, θὰ κατανοήση ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος, οἱ περὶ αὐτὸν καὶ ὅλοι μας ὅτι ἡ πιστὴ τήρηση τῶν ὅσων διακελεύουν οἱ ἱεροὶ Κανόνες εἶναι μαρτυρία ὑπακοῆς στὴν μια, αγια, καθολικη καὶ αποστολικη εκκλησια, τὴν ορθοδοξο εκκλησια, ἀλλὰ καὶ σημεῖο ὑποταγῆς τῆς ἀτομικότητος στὴν κοινὴ μετοχὴ ὅλων τῶν πιστῶν, κληρικῶν καὶ λαϊκῶν, στὴν ἀποκαλυφθεῖσα Ἀλήθεια;

Ο ΑΓΙΟΣ ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ και οι ΑΝΤΙ-ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ

   Ο Άγιος Γαβριήλ Ουργκεμπάτζε γεννήθηκε στις 29 Αυγ. 1929 στην Τυφλίδα της Γεωργίας και κοιμήθηκε στις 2 Νοεμβρίου 1995.

   Υπήρξε μια από τις μεγαλύτερες μορφές της σύγχρονης Γεωργίας αλλά και όλης της σύγχρονης οικουμένης, ένας χαρισματικός και θεοφόρος Γέροντας, ο οποίος μοναδικά συνδύασε την Οσιότητα, την δια Χριστόν μωρία και την ομολογία.

    Τα θαυματουργικά του χαρίσματα είναι εφάμιλλα του Aγίου Πορφυρίου και του Γέροντα Παΐσιου. Σήμερα στον τάφο του, στο προαύλιο του μοναστηριού, επιτελούνται αναρίθμητα θαύματα σε ανθρώπους που πάσχουν από ανίατες ασθένειες.

     Ο Άγιος Γαβριήλ τιμάται από την Ορθόδοξη Εκκλησία στις 2 Νοεμβρίου.

 

Για τον Πάπα είπε:

      «Ο Πάπας της Ρώμης θα ξεπεράσει τον λαό του στην Κόλαση.

Κάθε αμαρτία μα απομακρύνει από την χάρη Του Θεού. Σύμφωνα με τις πράξεις μας θα είναι και η αμοιβή μας».

Για τις συμπροσευχές με τους αιρετικούς:

    «Μακάρι να μου έρθει κάποιος αιρετικός ή Βαπτιστής ή Μάρτυρας του Ιεχωβά. Θα τους βάλω να καθίσουν, θα τους ταΐσω και θα τους διδάξω τον καλό λόγο. Αλλά εγώ δεν θα φάω μαζί τους. Δεν θα καθίσω με απίστους. Κι αν έρθει κάποιος, εσύ μη σηκώνεσαι. Μη δώσεις τη θέση σου. Άφησε τον να καθίσει με τον εαυτό του. Δεν πήγες εσύ, αυτός ήρθε και κάθισε δίπλα στους πιστούς. Γι' αυτόν θα σηκωθούν όλοι;».

Για τον Οικουμενισμό:

      «Στην αρχή θα είναι μία αίρεση και αργότερα θα γίνει μεγάλο μπέρδεμα. Μετά την εμφάνιση του Oικουμενισμού θα έρθει ο Αντίχριστος.

    Μία μέρα ήσθε κάποιος που πήγε να κάνει τον δάσκαλο στον Γέροντα Γαβριήλ γύρω από το θέμα αυτό. Ο Άγιος Γαβριήλ, σαν να μην καταλάβαινε τίποτα, τον σταμάτησε και τον ρώτησε:

   -Τι οικούμενα; Ποια οικούμενα και πράσιν’ άλογα. Δεν καταλαβαίνω!

 

(Από το Βιβλίο»ΟΑΓΙΟΣ ΓΑΒΡΙΗΛ Ο ΔΙΑ ΧΡΙΣΤΟΝ ΣΑΛΟΣ ΚΑΙ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ –Νάνα Μερκβιλάτζε-nana.merkvila@outlook.com)

«Είς Κύριος, Μία Εκκλησία, έν Βάπτισμα, μία θύρα...»! (M. Aθανάσιος)

"Ρομφέα" και "Αμεν": Οι στυλοβάτες των ...Δεσποτάδων!

   Τὰ ἱστολόγια ποὺ δὲν ἀφήνουν ἑσπερινὸ γιὰ ἑσπερινό, χειροτονία γιὰ χειροτονία καὶ πανήγυρη γιὰ πανήγυρη τῶν δεσποτάδων, καὶ μάλιστα ἀφιλοκερδῶς -αφοῦ τὸ κάνουν γιὰ τὴν ἐνημέρωση τοῦ λαοῦ- δὲν πῆραν μυρουδιὰ γιὰ τὴν παραπάνω εἴδηση;

    Γιὰ νὰ δοῦμε, θὰ  δημοσιεύσουν τὴν εἴδηση, ἔστω και καθυστερημένα, ἢ θὰ μᾶς κάνουν νὰ ἔχουμε κακοὺς λογισμούς, γιὰ τὸ ποιές εἰδήσεις δημοσιεύουν;

Ο Σύρου αποδοκιμάζεται ΟΧΙ για την Παναιρετική του πορεία, την κακοδιαχείριση τῆς ...Πίστεως, αλλά για την διαχείριση ...χρημάτων!!! Μόνο αυτό καταλαβαίνει ο λαός!

Βίντεο: Λαϊκή οργή με βωμολοχίες, νερά και ομπρέλες κατά του Μητροπολίτη Δωρόθεου

Ο Σύρου Δωρόθεος απομακρύνεται ενώ αποδοκιμάζεται και ...καταβρέχεται από το λαό!

Πηγή: attikanea.blogspot.gr

Βγήκαν τα “μαχαίρια” για το Ίδρυμα Ευαγγελίστριας Τήνου

 

Έχουν να θρέψουν και τους επιβήτορές τους, στην ... "Εκκλησία"...

ΞΥΡΙΣΤΕ ΤΟΥΣ, ΡΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ!

Πόπη Σουφλή

Αναστάτωση και πρωτόγνωρες κινητοποιήσεις αντίδρασης σημειώθηκαν χθες στην Τήνο, με σύσσωμους τους πολίτες του νησιού να αποδοκιμάζουν και να υποδέχονται με βαρύτατους χαρακτηρισμούς και προπηλακισμούς τον Μητροπολίτη Δωρόθεο Β΄, σχετικά με την μεταβολή του καθεστώτος του Ιερού Ιδρύματος Ευαγγελίστριας Τήνου (ΠΙΙΕΤ), που με υπόγεια τροπολογία παραδόθηκε στην Εκκλησία.

Η μεταβολή του καθεστώτος διαχείρισης του Ιδρύματος και ο τρόπος που αυτή μεθοδεύτηκε ήταν η αιτία να ξεσπάσει η λαϊκή οργή κατά του Μητροπολίτη Δωρόθεου και του αρχιερατικού επιτρόπου που τον συνόδευε εχθές στο νησί, με τους Τηνίους να τον υποδέχονται με αποδοκιμασίες, απαξιωτικά συνθήματα και να τον καταβρέχουν, ως δείγματα της οργής τους, εναντίον όσων επιχειρούν την άλωση του ιδρύματος.
 
Αφορμή του ξεσπάσματος της λαϊκής οργής ήταν οι

Αποδεχόμαστε σταδιακά την ακοινωνησία των προσώπων!

Ο σύγχρονος θάνατος της συζήτησης

Επικοινωνούμε όλο και περισσότερο με εκείνους που είναι αλλού, κι όχι με εκείνους που είμαστε μαζί!

Ζούμε δηλαδή μια «οικουμενικότητα» απουσίας και «ακοινωνησίας» των ...ζωντανών προσώπων!

...Παράλληλο με τον οικουμενισμός της συγχύσεως στο χώρο της αλήθειας· της ακοινώνητης κοινωνίας· της απουσίας του Θεού!

Πηγή: antikleidi

Ο σύγχρονος θάνατος της συζήτησης

Βασίλης Μούσκουρης, Κοινωνία, Φωτογραφία

Η γνώριμη εικόνα μιας σύγχρονης συμμετρίας: ανθρώπινα κεφάλια στην ίδια παρέα, σκυμμένα πάνω από τη φωτεινή οθόνη ενός «έξυπνου» κινητού. Λίγα αντικείμενα ενσωματώνουν καλύτερα την αμφισημία της τεχνολογικής προόδου. Απεριόριστες δυνατότητες διασύνδεσης, ενημέρωσης και εξυπηρέτησης μέσα στην παλάμη του χεριού, επισκιάζονται από τον κίνδυνο μιας εκτροχιασμένης σχέσης αφέντη-υπηρέτη: αγένεια, αντικοινωνικότητα, ψυχαναγκασμός, απομόνωση.

Ηταν η σκοτεινή πλευρά που ενέπνευσε το πρόσφατο πρότζεκτ του φωτογράφου δρόμου που ακούει στο καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Babycakes Romero. Η σειρά των ασπρόμαυρων εικόνων τιτλοφορείται «Ο θάνατος της συζήτησης» (The death of conversation) και είναι σχεδόν όλες καρπός των καθημερινών του περιπλανήσεων στο Λονδίνο, την πόλη όπου γεννήθηκε, μεγάλωσε και ζει.

«Ηταν κάτι που παρατηρούσα ξανά και ξανά και, ενίοτε, βίωνα από πρώτο χέρι. Οπτικά, μου τράβηξε την προσοχή η συμμετρία αυτών των ανθρώπων, κλειδωμένοι καθώς ήταν ταυτόχρονα, αλλά και καθένας ξεχωριστά, στην ίδια πράξη», λέει σε συνέντευξη του.

«Στην αρχή νόμιζα πως ο κόσμος χρησιμοποιούσε τα smartphones ως βοήθημα για να κρύψει την αμηχανία του, για να γεμίσει τις σιωπές. Αλλά καθώς συνέχισα να παρατηρώ και να καταγράφω το φαινόμενο, διαπίστωσα πως την αμηχανία και τη σιωπή τις προκαλούσαν στην πραγματικότητα οι ίδιες οι συσκευές. Βασικά κάνουν τους ανθρώπους να αποσύρονται αντί να αλληλοεπιδρούν».

Παραπονιέται πως οι καλοί τρόποι συμπεριφοράς όσον αφορά τη χρήση του τηλεφώνου μέσα στον κοινωνικό περίγυρο τείνουν προς εξαφάνιση. «Η συσκευή προηγείται του ατόμου που είναι παρόν και αυτό μου φαίνεται λάθος. Είναι ένα είδος απόρριψης, είναι μειωτικό».

Οι ειδικοί προειδοποιούν πως οι κακοί τρόποι δεν είναι καν το μεγαλύτερο πρόβλημα. Το email και τα μηνύματα, αλλά και εφαρμογές όπως το Facebook, το Twitter ή το Pinterest, διεκδικούν αδιάκοπα τον χρόνο και την προσοχή μας. Ερευνες έχουν δείξει πως κάθε φωτεινή ένδειξη για «νέο μήνυμα» προκαλεί «έκρηξη» ντοπαμίνης, της ίδιας νευροχημικής ουσίας που απελευθερώνεται στον εγκέφαλο με την κατανάλωση αλκοόλ ή ναρκωτικών. Σύμφωνα με πρόσφατη αμερικανική μελέτη, έξι στους δέκα νέους ασχολούνται κατά μέσο όρο ένα οκτάωρο την ημέρα με τα κινητά τους τηλέφωνα. Παράλληλα, ένας στους τρεις Αμερικανούς θεωρεί πως είναι εθισμένος στο «έξυπνό» του τηλέφωνο.

«Καθώς παρατηρούσα και φωτογράφιζα αυτούς τους ανθρώπους, μου έδιναν την εντύπωση πως δεν ήταν παρόντες στον πραγματικό κόσμο. Ηταν συνδεδεμένοι με έναν εικονικό κόσμο που ήταν δικό τους δημιούργημα», λέει ο φωτογράφος.

«Είναι τρελό, αλλά ο κόσμος επιλέγει την ψηφιακή επικοινωνία ενώ είναι με παρέα. Προτιμάει να συνδεθεί με κάποιον που είναι αλλού, παρά με κάποιον που βρίσκεται στον ίδιο χώρο».

Ολες οι φωτογραφίες του πρότζεκτ τραβήχτηκαν τον περασμένο χρόνο. O Babycakes Romero δεν βγήκε στον δρόμο αναζητώντας κάποια εικόνα, απλά τις συνάντησε μπροστά του: στην καφετέρια, στο εστιατόριο, στη στάση, στο λεωφορείο, στο πάρκο. Σημειώνει πως καμία δεν είναι σκηνοθετημένη. «Δεν στήνω φωτογραφίες, ποτέ. Δεν με ενδιαφέρει. Θέλω να παρουσιάζω τον κόσμο όπως τον βλέπω, όχι όπως θα ήθελα να είναι», λέει, αν και παραδέχεται πως η απορρόφηση των ανθρώπων έκανε τη δουλειά του κάπως πιο εύκολη.

Γιατί όμως ο κόσμος προτιμάει την online από την offline επικοινωνία; «Οταν προστατεύεσαι πίσω από μια οθόνη και είσαι οπλισμένος με ένα πληκτρολόγιο, δεν υποφέρεις από τις αγωνίες ή την αμηχανία που θα είχες πρόσωπο με πρόσωπο».

Είναι και η άνοδος του ναρκισσισμού. Οι περισσότεροι πλέον καταφεύγουν στον διαδικτυακό κόσμο για μια συναισθηματική ένεση, για μια δόση ανακούφισης ή επιβεβαίωσης, για κάτι που θα ταΐσει το «εγώ» τους. «Γνωρίζουν πως κάθε μήνυμα που φτάνει στη συσκευή τους κάπως τους αφορά, ενώ σε μια κανονική συζήτηση δεν θα είσαι πάντα το επίκεντρο. Είναι σαν να μην μπορούμε πια να επεξεργαστούμε τη ζωή κάποιου άλλου επειδή είμαστε υπερβολικά απασχολημένοι με τη δική μας».

Αν και δεν είναι κατά της τεχνολογίας, όπως λέει, ανησυχεί πως έχει αρχίσει να επηρεάζει την κοινωνική συνοχή. «Πρέπει να ξέρουμε πότε να κατεβάσουμε τον διακόπτη, διαφορετικά θα καταλήξουμε μόνιμα αποκλεισμένοι από τους άλλους».

Και σε περίπτωση που αναρωτιέται κανείς, όχι, δεν έχει smartphone. «Βλέπω πόσο απαιτητικό είναι και ξέρω πως μάλλον δεν θα τα κατάφερνα καλύτερα στο να περιορίζω τη χρήση του. Μου αρέσει να παρατηρώ τον κόσμο γύρω μου και φοβάμαι πως θα έχανα υπερβολικά πολλά αν όλη την ώρα έστρεφα το βλέμμα μου προς μια οθόνη».

__________________________

  ~ Babycakes Romero ,   ΧΑΡΗΣ ΦΑΝ ΦΕΡΣΕΝΤΑΑΛ
by Αντικλείδι , http://antikleidi.com

Συναφές: 

Πως το κινητό τηλέφωνο βλάπτει τις σχέσεις μας

Η γενιά του ναρκισσισμού

Επτά τρόποι απεξάρτησης από το κινητό

Αυτή η "νέα εκκλησία" του Αρχιεπισκόπου Δημητρίου, δεν είναι η Εκκλησία του Χριστού! Είναι η Εκκλησία του Βαρθολομαίου, του Ζηζιούλα, των Οικουμενιστών! Και βεβαίως του Πάπα!

Ο Αμερικής Δημήτριος και οι “ακραίοι ανθρώποι...”

 

ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΕΙ «ΣΥΝΘΗΚΟΛΟΓΗΣΗ» ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

 

Αμερικής Δημήτριος: Ο διάλογος Βαρθολομαίου - Φραγκίσκου ενισχύει τη συνεργασία

 

«Ο διάλογος του Πατριάρχη Βαρθολομαίου με τον Πάπα Φραγκίσκο δεν αποτελεί "συνθηκολόγηση" ή "υποταγή" της Ορθοδοξίας. Αντίθετα, ενισχύει τη δυνατότητα συνεργασίας και την αναζήτηση λύσεων σε άμεσα προβλήματα που αφορούν τη φτώχεια, τη βία (τρομοκρατία) και τη νεολαία» δήλωσε ο αρχιεπίσκοπος Αμερικής Δημήτριος, ο οποίος συμμετείχε στις συναντήσεις και τις θρησκευτικές τελετές που πραγματοποιήθηκαν στο Πατριαρχείο, στη διάρκεια της πρόσφατης επίσκεψης στην Κωνσταντινούπολη του προκαθημένου της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας.

       Αποτιμώντας το αποτέλεσμα της επίσκεψης του Πάπα Φραγκίσκου και τις συζητήσεις που είχε με τον Οικουμενικό

Άλλη μια απόδειξη για την επικράτηση του Οικουμενισμού σε επίπεδο Συνοδικό στην Εκκλησία της Ελλάδος!

Πηγή: "Ὀρθόδοξος Τύπος"

Η εκκλησιαστική παράνοια αντι-Οικουμενιστών τινών!

Στὴν περιώνυμη πλέον Ἡμερίδα τοῦ Πειραιᾶ γιὰ τὶς συκοφαντίες, τὶς ψευτιὲς καὶ τὶς θεολογικὲς γκάφες τῶν Εἰσηγητῶν, εἰπώθηκαν καὶ οἱ κατωτέρω παρουσιαζόμενες κακόδοξες θέσεις ἀπὸ Καθηγούμενο(!), τὸν π. Βασίλειο Παπαδάκη, διὰ τῶν ὁποίων ἀναιρεῖται ὁλόκληρη ἡ διδασκαλία καὶ Παράδοση τῶν Πατέρων ὡς πρὸς τὴν στάση μας ἀπέναντι στοὺς αἱρετικούς.

Ὁ π. Βασίλειος (ὅπως καὶ ὁ Πειραιῶς Σεραφείμ), ἐνῶ ἀπὸ τὴν μιὰ μεριὰ παραδέχτηκε καὶ παρουσίασε τὶς αἱρετικὲς θέσεις τῶν Οἰκουμενιστῶν, στὴ συνέχεια, ἐκπλήσσοντας τοὺς πάντες, δήλωσε βαρύγδουπα πὼς ...δὲν ὑπάρχει αἵρεση!!!

Παρακολουθεῖστε ἕνα τμῆμα ἀπὸ τὰ λεγόμενα τοῦ νέου ἀντι-Οἰκουμενιστικοῦ ἀστέρα:

«Οἱ Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες, παρά τό ὅτι συμμετεῖχαν (καὶ συμμετέχουν) στήν Οἰκουμενική Κίνηση, οὐδέποτε ἀποδέχθηκαν ἤ διεκήρυξαν ἐπίσημα καί συνοδικά τίς κακοδοξίες πού προαναφέραμε ἤ κάποιες ἀνάλογες οὔτε πραγματοποίησαν κάποια συγκρητιστικοῦ τύπου ἕνωση μέ ἑτεροδόξους ὥστε νά δικαιολογεῖται ἡ διακοπή τῆς ἐκκλησιαστικῆς κοινωνίας μαζί τους.

Εἶναι βέβαια ἀδιαμφισβήτητο ὅτι ἀρκετοί Ὀρθόδοξοι κληρικοί καί θεολόγοι ἐπηρεάσθηκαν σημαντικά ἀπό τό οἰκουμενιστικό πνεῦμα, μέ ἀποτέλεσμα νά ὑποστηρίξουν κακόδοξες, ἐκκλησιολογικές θεωρίες, νά ὑπογράψουν ἀπαράδεκτες συγκρητιστικοῦ τύπου ἑνωτικές συμφωνίες μέ ἐκπροσώπους ἄλλων Χριστιανικῶν ὁμολογιῶν καί νά παραβιάσουν κατάφωρα τούς ἱερούς κανόνες περί ἐκκλησιαστικῆς κοινωνίας καί συμπροσευχῆς μέ τούς ἑτεροδόξους στά πλαίσια τῶν ὑπέρμετρα παρατεινομένων Θεολογικῶν Διαλόγων μαζί τους.

Παρά ταῦτα ὀφείλουμε νά ὁμολογήσουμε ὅτι οἱ ἀνωτέρω ἀπαράδεκτες ἀπόψεις καί ἐνέργειες τῶν ἐν λόγῳ Ὀρθοδόξων δέν υἱοθετήθηκαν ποτέ ἐπίσημα ἀπό τίς ἡγεσίες καί τήν πλειονότητα τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, ἐκτός ἀπό σπάνιες καί ὄχι σημαντικῆς σημασίας περιπτώσεις. Οἱ πράξεις αὐτές ἀπετέλεσαν μεμονωμένες πτώσεις ὄχι μεγάλου ἀριθμοῦ Ὀρθοδόξων κληρικῶν καί θεολόγων, οἱ ὁποῖοι ἐκπροσωποῦσαν κατά κύριο λόγο τούς ἑαυτούς τους καί ὄχι τό ἐπίσημο φρόνημα τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν.

Οὐδέποτε δηλαδή κάποια Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία διεκήρυξε ἐπίσημα ὅτι ἡ Μία, Ἁγία, Καθολική Ἐκκλησία εἶναι σήμερα ἀνύπαρκτη ἤ ὅτι δέν ἀποτελεῖται ἀποκλειστικά καί μόνο ἀπό τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἤ ὅτι οἱ ἑτερόδοξες Ἐκκλησίες ἀνήκουν στό σῶμα τῆς Μιᾶς Ἐκκλησίας, ἔχουν ἀποστολική διαδοχή, ἱερωσύνη, ἱερά μυστήρια καί ἀποτελοῦν ἰσότιμες μέ τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ὁδούς σωτηρίας».

Δηλαδή, πάτερ μου, οἱ Ἅγιοι Πατέρες, ὅταν κάποιο μέλος τῆς Ἐκκλησίας δίδασκε ἢ υἱοθετοῦσε κακοδοξίες (ὅπως ὁ Περγάμου Ἰωάννης Ζηζιούλας, ὁ πατριάρχης Βαρθολομαῖος, ὁ Μεσσηνίας Χρυσόστομος κ.λπ.), καὶ ἄρα γινόταν αἱρετικός, οἱ Ἅγιοι περίμεναν πρῶτα νὰ υἱοθετήσει τὶς κακοδοξίες του ἐπίσημα κάποια Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καὶ μετὰ νὰ τὶς καταδικάσουν;

Τί εἶναι αὐτὰ ποὺ λές, πάτερ; Οἱ αἱρέσεις συνήθως, δὲν ξεκίναγαν ἀπὸ «μεμονωμένες πτώσεις μικροῦ ἀριθμοῦ Ὀρθοδόξων κληρικῶν καί θεολόγων»; Ἀγνοεῖς, ὅτι οἱ Ἅγιοι συγκρότησαν Συνόδους, πρῶτα στὴν Ἀλεξάνδρεια καὶ μετὰ στὴν Κων/πολη γιὰ νὰ καταδικάσουν τὶς θεολογικὲς πτώσεις καὶ κακοδοξίες ἑνὸς μεμονωμένου ἱερέως, τοῦ Ἀρείου; Ὅτι οἱ μοναχοὶ καὶ ὁ λαὸς τῆς Κων/πολης διέκοψαν τὸ Μνημόσυνο ἑνὸς μεμονωμένου Πατριάρχη, τοῦ Νεστορίου, μόλις ἔγιναν γνωστὲς οἱ κακοδοξίες του καί, ἐξ  αἰτίας τῶν ἀντιδράσεων αὐτῶν καὶ τὴν καταγγελία τῶν κακοδοξιῶν του στὸν ἅγιο Κύριλλο καὶ Κελεστῖνο (μετὰ ἀπὸ κάποια χρόνια) ἦρθε καὶ ἡ Γ΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδος γιὰ νὰ ἐπικυρώσει τὴν ἀντίδραση τους αὐτή -τῆς διακοπῆς κοινωνία καὶ ἀποτειχίσεως-  καὶ νὰ καταδικάσει τοὸν Νεστόριο;
     Ἀφήνουμε γιὰ ἄλλη φορὰ τὸ θέμα, ἄν (ὅπως ἰσχυρίζεσθε) δὲν ἔχουν ἀποδεχθεῖ οἱ τοπικὲς Ἐκκλησίες, ὅσα οἱ μεμονωμένοι θεολόγοι κακόδοξα ὑπέγραψαν. Γιατί, ἀσφαλῶς καὶ τὰ ἔχουν ἀποδεχθεῖ, ἀφοῦ αὐτὰ τὰ ψήφισαν-ὑπέγραψαν ἐκπρόσωποί τους. Ἀποτελεῖ Συνοδικὴ ἀποδοχὴ, ἡ μὴ ἀντίδραση τῆς Ἱεραρχίας ἑκάστης τοπικῆς Εκκλησίας, σὲ ὅσες κακοδοξίες, ὑπογράφουν οἱ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΙ τους, αὐτοὶ δηλαδὴ ποὺ ἐπέλεξε, ἔστειλε ὡς ἐκφραστές της ἡ κάθε Ἐκκλησία!!!

Ποιά νέα κακοδοξία εἰσάγεις, πάτερ, στὴν Ἐκκλησία; Εἰς ποῖον διαβολικὸ πειρασμὸ ἐνέπεσες καὶ ἔγινες παίγνιον τῶν παγίδων τοῦ ἀλάστορος;

Γιά ποιά ἐλπίδα μιλᾶμε; Ποιό καλό μπορεί να βγεί, εάν ο ένας παναιρετικός Οικουμενιστής Πατριάρχης ευλογεί τον άλλον αιρετικό, τον Πάπα;

Όταν η ειδησεογραφία ξυπνά την εν Χριστώ ελπίδα ...

 π. Αναστάσιος Γκοτσόπουλος 

 

«ἐπιτίθημι τήν χεῖρά μου ἐπί τόν δοῦλόν σου ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΝ»

(Μία φωτογραφία ἀπό τό μέλλον …)

Ἐν τοῖς Πατριαρχεῖοις  …

“Laetentur Caeli”

ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ, δοῦλος τῶν δούλων τοῦ Θεοῦ :

«Εὐλόγησον, Δέσποτα, ἐμέ καί τήν Ἐκκλησία τῆς Ρώμης».

ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ, Ἀρχιερέας τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ:

«Βούλει, ἄνθρωπε, γενέσθαι ὀρθόδοξος καί ἀποτάσσῃ πᾶσι τοῖς αἰσχίστοις καί ἀλλοτρίοις δόγμασι τῶν Λατίνων;»

ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ, δοῦλος τῶν δούλων τοῦ Θεοῦ :

«Ναί, Δέσποτα ἅγιε, ἐξ ὅλης μου τοῦτο ποιῶ τῆς ψυχῆς».

ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ, Ἀρχιερέας τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ:

«Ἀποστρέφῃ τελείως καί τάς συνάξεις τῶν Λατίνων ἐν ταῖς αὐτῶν Ἐκκλησίαις, ἤ καί αὐτῶν τῶν λατινοφρόνων, καί τούς τά ἄζυμα ἰουδαϊκῶς ἤ ἀπολλιναριστικῶς ταῦτα ἱερουργοῦντας, ὡς αἱρετικούς;»

ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ, δοῦλος τῶν δούλων τοῦ Θεοῦ:

«Ναί, Δέσποτα ἅγιε, ἐξ ὅλης μου τοῦτο ποιῶ τῆς ψυχῆς».

ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ, Ἀρχιερέας τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ:

«Τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν.  Ἐπί τῷ ὀνόματί σου, Κύριε, ὁ Θεός τῆς ἀληθείας, … ἐπιτίθημι τήν χεῖρά μου ἐπί τόν δοῦλόν σου ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΝ τόν καταξιωθέντα καταφυγεῖν ἐπί τό ἅγιον ὄνομά σου … Ἀπόστησον ἀπ’ αὐτοῦ τήν παλαιάν ἐκείνην πλάνην… Αὐτός, Δέσποτα, τόν δοῦλόν σου ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΝ, τόν ἐπιστρέφοντα ἐκ τῆς Λατινικῆς πλάνης πρός τήν ἀλήθειαν τοῦ Εὐαγγελίου σου  … πρόσδεξαι … συνάπτων αὐτόν καί ἐνῶν τοῖς ἀληθέσι δόγμασι τῆς ἁγίας σου καθολικῆς καί ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας … στερέωσον αὐτόν διαμένειν ἐν τῇ ὀρθοδόξῳ πίστει καί ὁμολογίᾳ σου … μή μνησθῇς τῶν ἀνομιῶν αὐτοῦ ^. κάθαρον αὐτοῦ τήν ψυχήν αἱρετικῆς ἀχλύος καί πάσης ἄλλης δυσσεβείας καί σύναψον αὐτόν δι’ ἡμῶν προστρέχοντα τῇ ὀρθοδόξῳ σου ποίμνῃ…».

Μ. ΑΡΧΙΔΙΑΚΟΝΟΣ  τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου:

«Ἔτι δεόμεθα ὑπέρ ἐλέους ζωῆς, εἰρήνης, ὑγείας, σωτηρίας καί ἀφέσεως τῶν ἁμαρτιῶν τοῦ δούλου τοῦ Θεοῦ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΥ τοῦ ἀπεκδεχομένου τό παρά σου μέγα καί πλούσιον ἔλεος».

Ὤ!  τότε ! πραγματικά 

«Εὐφραινέσθωσαν οἱ οὐρανοί» - “Laetentur Caeli”   ΑΜΗΝ

Πάτρα 5.12.2014

γιά τήν ἀκρίβεια τῆς ἐν Χριστῷ ἐλπίδος

π. Ἀναστάσιος  Γκοτσόπουλος

τηλ. 6945-377621,  agotsopo@gmail.com

_________________________________________

Σχόλιο:  Ὁ π. Ἀναστάσιος μᾶς "μάλωσε" μὲ e-mail ποὺ μᾶς ἔστειλε, ἐπειδὴ σὲ προηγούμενη ἀνάρτηση ἄρθρου του δὲν γράψαμε -κατὰ λάθος- τὴν πηγή τοῦ ἄρθρου. (Ἴσως, αὐτὸ τό ἔκανε, γιὰ νὰ μὴ νομίσουν οἱ ἀντι-Οἰκουμενιστὲς Πατέρες ὅτι στέλνει καὶ σὲ μᾶς, τοὺς μολυσμένους, τὰ ἄρθρα του). Γι' αὐτὸ σημειώνουμε ὅτι τὴν ἀνάρτηση αὐτὴ τὴν βρήκαμε στὸ ἀμόλυντο πατριαρxικὸ-Οἰκουμενιστικὸ ἱστολόγιο "Ἀναστάσιος".