Κλαίμε για τις κλειστές Τράπεζες κι όχι για τις κλειστές καρδιές!

 

Νάντια Νάκου

 Τόσο καιρό στεναχωριόμαστε όλοι για τις κλειστές τράπεζες; Καλά κατάλαβα; Ναι όντως κάποιοι είναι ελεύθεροι επαγγελματίες, επιχειρηματίες και έχουν καθημερινές συναλλαγές με αυτές αλλά οι υπόλοιποι γιατί τόση κλάψα και ανησυχία για το κλείσιμο τους; Σήμερα έγινε είδηση ότι οι Financial Times έγραψαν πως θα γίνει κούρεμα των καταθέσεων άνω των 8.000 ευρώ και διαψεύστηκε από το Υπουργείο Οικονομικών.

Όντως θα ήταν αδικία να χάσει κάποιος μέρος των λίγων καταθέσεων. Αλλά κατά τα άλλα έρχομαι και σκέφτομαι πως όσοι έχουν πολλά χρήματα έστω και αν τα έκαναν με το αίμα τους και τον ιδρώτα τους (όπως λένε), αν τα έδιναν στους συνανθρώπους δεν θα φτάναμε εδώ. Όπως π.χ.: Οι εργοδότες να πληρώνουν με το ότι προβλέπει ο νόμος τους εργαζομένους τους και να μην κρατάνε λεφτά στην άκρη για τις σπατάλες τους.

Από τον υπερκαταναλωτισμό του και την απληστία του έφτασε εδώ μια μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού, γι’ αυτό στεναχωριέται για τις κλειστές τράπεζες. Γιατί η καρδιά του ανήκει σ’ αυτόν τον θησαυρό του. Η καρδιά του δεν είναι στον άνθρωπο. Είναι στους λογαριασμούς του και στις θυρίδες του. Και δεν μιλάω για όσους έχουν λίγα χρήματα, αλλά για όσους έχουν πολλά που λένε πως τα κρατάνε για ώρα ανάγκης, για τα γηρατειά, για τα παιδιά, τα εγγόνια. Με συγχωρείτε αλλά τα όμορφα λεφτά όμορφα καίγονται, παραφράζοντας και μια παλιά ταινία.

Οι αποταμιεύσεις στον ουρανό δεν κινδυνεύουν, παρά μόνο οι επίγειες, όπως φάνηκε και τώρα. Τα κλάματα και η απόγνωση δείχνουν πως η ζωή τους εκεί βρίσκεται. Στα χρήματα τους, σ’ αυτά που έκρυβαν στις τράπεζες. Αν τα έδιναν σε όσους έχουν ανάγκη δεν θα είχαμε συσσίτια, ούτε άστεγους, ούτε ανέργους, ούτε αυτόχειρες. «Μαζί τα δουλέψαμε;» «Γιατί να τα δώσω σε σένα χαραμοφάη;» «Γιατί να κάνω μάγκα τον μπαταχτσή;» Είναι από τις συνήθεις φράσεις που λένε.

Ας απαντήσουν οι συνειδήσεις τους στα ερωτήματα τους. Γιατί όταν δίνεις γεμίζει η καρδιά σου, ενώ όταν παίρνεις γεμίζουν τα χέρια σου. Δοκίμασε μια φορά να κόψεις στο μισό ότι τρως και να το δώσεις ή να δώσεις ότι σου περισσεύει και να μην το φυλάξεις, αλλά να το μοιραστείς. Τότε θα καταλάβεις το μεγαλείο να είσαι άνθρωπος και να πονάς τον άλλο.

Μήπως όμως τελικά όλα ξεκινάνε το ότι δεν δίνουμε τίποτα στο Θεό -ούτε τη σκέψη μας- και δεν αγαπάμε καθόλου τον εαυτό μας; Μήπως αισθανόμαστε τόσοι άδειοι που προσπαθούμε να γεμίσουμε με αγαθά που εύκολα χάνονται; 

Μερικοί έως και πολλοί φοβούνται την πείνα λένε. Γιατί; Μήπως επειδή δεν έχουν μάθει στην εγκράτεια; Μέχρι και όσοι πάνε στην εκκλησία ανησυχούν. Τουλάχιστον εμείς οι χριστιανοί ορθόδοξοι έχουμε τις νηστείες μας. Ξέρουμε πως είναι να ζούμε χωρίς κρέας, γαλακτοκομικά, αυγά. Γνωρίζουμε ένα είδος εγκράτειας στο φαγητό. Και φοβόμαστε την πείνα;

Δηλαδή η Θεία Κοινωνία σαν βασική τροφή θα μας χαλούσε; Το Σώμα και Αίμα Κυρίου που τρέφει το αίμα και τα κύτταρα μας;

Μπορεί ο Θεός να επιτρέψει και τα χειρότερα, όμως μήπως μπορέσουμε και βρούμε τη σχέση μαζί Του, τη σχέση με το συνάνθρωπο. Αυτόν που έχουμε δίπλα μας και δεν του δίνουμε σημασία. Μπορεί να ναι και ο πιο κοντινός μας. Δεν σου λέω μόνο για τον φίλο, το γείτονα, το συγγενή. Μπορεί να ναι και μέσα στο σπίτι.  Γιατί ακούμε και κάποιους ότι είναι μόνοι τους, όμως δεν είναι, απλώς δεν δίνουν σημασία σε όσους είναι κοντά τους. Τα βλέπουμε αυτά και στο Ευαγγέλιο. Αυτό που δεν διαβάζουμε, γιατί προτιμούμε τα ψέματα και όχι την Αλήθεια.

Προς προβληματισμό για όλους μας όλα αυτά, με πρώτη εμένα. Εύχομαι ο Θεός να δώσει μετάνοια. Αλλαγή τρόπου ζωής που να έχει μέσα την Αγία Τριάδα μας, την Παναγία μας, τους Αγίους μας, τους Αγγέλους. Έτσι θα ανασάνουμε, έτσι θα ευτυχήσουμε, έτσι θα ζήσουμε.

πηγή: "Τρελογιάννης"

Κυριακὴ Ε΄ Ματθαίου, Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου

H ΦΩΤΟΓΡΑΦΕΙΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

       

«Ὑπήντησαν αὐτῷ δύο δαιμονιζόμενοι ἐκ τῶν μνημείων ἐξερχόμενοι, χαλεποὶ λίαν».

ΑΚΟΥΣΑΤΕ, ἀγαπητοί μου, τὸ ἱερὸ καὶ ἅγιο εὐαγγέλιο. Τί εἶνε τὸ εὐαγγέλιο σήμερα; Εἶνε μία φωτογραφία τῆς συγχρόνου κοινωνίας. Ἀλλὰ πῶς εἶνε φωτογραφία τῆς κοινωνίας μας; Αὐτὸ θὰ προσπαθήσω νὰ ἐξηγήσω.

Στοὺς Ἁγίους Τόπους ὑπάρχει μία λίμνη ποὺ λέγεται Γεννησαρέτ. Σὲ ἕνα χωριὸ πρὸς τὴν ἀνατολικὴ πλευρὰ τῆς λίμνης ζούσανε δύο νέοι ἐργατικοί, ποὺ ἦταν ἡ χαρὰ τῶν γονέων τους. Ἀλλὰ αἴφνης συνέβη κάτι τρομερό. Μέσα στὴν

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΙΕΡΩΜΕΝΩΝ ΕΠΗΡΕΑΣΜΟΥ ΤΩΝ ΨΗΦΟΦΟΡΩΝ: "Ποι­ά, λοι­πόν, εἶ­ναι «η κοι­νή βά­ση που ε­νώ­νει την ευ­ρω­πα­ϊ­κή οι­κο­γέ­νει­α», ἡ ὁ­ποί­α «εί­ναι στέ­ρε­η και δεν α­πο­σα­θρώ­νε­ται», ὅ­πως ἀ­νι­στό­ρη­τα καὶ ἐ­πι­βού­λως ὁ Ἀ­θη­νῶν Ἱ­ε­ρώ­νυ­μος δι­α­τεί­νε­ται;" Λαυ­ρεν­τι­ος Ντετ­ζι­ορ­τζι­ο

Ἀπάντηση στὶς θεολογικὲς κακοδοξίες καὶ ἱστορικὲς ἀνακρίβειες τοῦ Ἀθηνῶν Ἱερωνύμου

Ἡ Ἑλλάδα τῆς Ρωμηοσύνης

δὲν εἶναι ἡ Εὐρώπη τοῦ Καρλομάγνου

Γράφει ὁ Λαυρέντιος Ντετζιόρτζιο

Πρὶν λί­γες ἡ­μέ­ρες ἡ Δε­σπο­το­κρα­τί­α, ποὺ λυ­μαί­νε­ται τὴν Ἐκ­κλη­σί­α τοῦ Χρι­στοῦ στὴν Ἑλ­λά­δα ―δι­ὰ τοῦ Ἀ­θη­νῶν Ἱ­ε­ρω­νύ­μου (γραπτῶς καὶ προφορικῶς)[1] καὶ τοῦ Θεσ­σα­λο­νί­κης Ἀν­θί­μου (προφορικῶς) ― ἐ­ξέ­φρα­σε τὴν «πα­ρα­δο­σι­α­κή» ταύ­τι­ση τῆς ἐκ­κλη­σι­α­στι­κῆς ἐ­ξου­σι­ο­κρα­τί­ας μὲ τὴν πο­λι­τι­κὴ-οἰ­κο­νο­μι­κὴ-κοι­νω­νι­κὴ ἐγχώρια ἐ­ξου­σι­ο­κρα­τί­α καὶ τὴν ξε­νο­κρα­τί­α.

Ἐ­πι­βε­βαί­ω­σε τὴν ἀ­πο­στα­σι­ο­ποί­η­σή της τό­σο ἀ­πὸ τὴν Ὀρ­θό­δο­ξη Πί­στη καὶ τὴν ὀρ­θό­δο­ξη συ­νεί­δη­ση τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας ὅ­σο καὶ ἀ­πὸ τὴν ὀρ­θό­δο­ξη Πα­ρά­δο­ση, ποὺ ἱ­στο­ρι­κὰ θέ­λει τὴν Ἐκ­κλη­σί­α στὸ πλευ­ρὸ τοῦ Ὀρ­θο­δό­ξου Ἑλ­λη­νι­κοῦ Λα­οῦ σὲ κά­θε πε­ρι­πέ­τει­ά του καὶ συμ­μέ­το­χο ―ἂν ὄ­χι πρω­τα­γω­νί­στρι­α καὶ ἡ­γέ­τι­δα― τῶν ἐ­θνι­κῶν ἀ­γώ­νων του.

Ἀ­πέ­δει­ξε γι­ὰ μί­αν ἀ­κό­μη φο­ρὰ ὅ­τι συ­νε­χί­ζει τὴν πα­ρά­δο­ση τῶν γραι­κύ­λων*· τῶν φι­λε­νω­τι­κῶν*· τῶν δυ­τι­κό­πλη­κτων δι­α­νο­ου­μέ­νων καὶ τῶν πο­λι­τι­κῶν δω­σι­λό­γων, ποὺ ἀφ-ἑλ­λη­νί­ζουν καὶ ἀ­πὸ-ὀρ­θο­δο­ξο­ποι­οῦν τὸν Ἑλ­λη­νι­κὸ Λα­ό· τῶν ὀ­λι­γαρ­χῶν καὶ τῶν πά­σης φύ­σε­ως ἰ­δι­ο­τε­λῶν καὶ συμ­φε­ρον­το­λό­γων ―το­κι­στῶν καὶ σου­λατ­σα­δό­ρων― ποὺ ἀ­πο­μυ­ζοῦν τὸν ἱ­δρῶ­τα καὶ τὸ αἷ­μα τοῦ λα­οῦ· ὅ­λων αὐ­τῶν ποὺ δι­α­χρο­νι­κὰ ἀ­φα­νί­ζουν τὴν ἐλ­πί­δα καὶ κα­τα­στρέ­φουν τὸ μέλ­λον τῶν Ἑλ­λή­νων/Ρω­μη­ῶν.

Ἡ «ἐκ­κλη­σί­α» τῆς Δε­σπο­το­κρα­τί­ας γρά­φει ἀ­κό­μη μί­α σε­λί­δα προ­δο­σί­ας τοῦ πι­στοῦ λα­οῦ τοῦ Θε­οῦ καὶ ἀ­προ­κα­λύ­πτως συ­νερ­γεῖ στὴν ἐκ­στρα­τεί­α πα­ρα­πλα­νή­σε­ως καὶ ἐ­κμαυ­λι­σμοῦ του, κα­τα­τρο­μο­κρα­τή­σε­ως καὶ ὑ­πο­τα­γῆς του στὶς ἀν­τί­χρι­στες καὶ ἑ­ω­σφο­ρι­κὲς δυ­νά­μεις τῆς Δύ­σε­ως· στὶς δυ­νά­μεις τοῦ Σι­ω­νι­σμοῦ καὶ τῆς Μα­σω­νί­ας, ποὺ σή­με­ρα ―δι­ὰ τῆς πα­ναι­ρέ­σε­ως τοῦ Οἰ­κου­με­νι­σμοῦ― ἀ­περ­γά­ζον­ται (α) τὴ δι­α­στρο­φὴ τῆς Ὀρ­θο­δό­ξου Πί­στε­ώς μας καὶ τῆς ἐν­σω­μα­τώ­σε­ως τῶν Ὀρ­θο­δό­ξων Χρι­στι­α­νῶν στὴν Παν­θρη­σκεί­α τοῦ Ἀν­τι­χρί­στου, ἀλ­λὰ καὶ (β) ἐ­πι­χει­ροῦν τὴν κα­θυ­πό­τα­ξη τῶν Ἑλ­λή­νων στὴν νε­ο­ε­πο­χί­τι­κη Νέ­α Τά­ξη Πραγ­μά­των τῆς Παγ­κο­σμι­ο­ποι­ή­σε­ως/Παγ­κο­σμι­ο­κρα­τί­ας· δη­λα­δὴ ἀ­περ­γά­ζον­ται τὴν ἐ­ξα­φά­νι­ση τῆς ἐ­θνι­κῆς καὶ πο­λι­τι­σμι­κῆς ἰ­δι­ο­προ­σω­πί­ας τοῦ Ἑλ­λη­νι­κοῦ Λα­οῦ μα­ζὶ μὲ τὴ βι­ο­λο­γι­κὴ ἐ­ξόν­τω­σή του.

Σὲ ἕ­να ἄ­θλι­ο κεί­με­νο μό­λις 793 λέ­ξε­ων ―πα­ρὰ τὴν «ποι­η­τι­κή» δι­ά­θε­ση μὲ τὴν ὁ­ποί­α ἀρ­χί­ζει, ποὺ ἐκ πρώ­της ἀ­να­γνώ­σε­ως μπο­ρεῖ νὰ θε­ω­ρη­θεῖ ὡς ἕ­να ἀ­κό­μη γλυ­κα­νά­λα­το καὶ ἀ­γα­πο­λο­γι­κὸ οἰ­κου­με­νι­στι­κὸ κεί­με­νο― ὁ Ἀ­θη­νῶν Ἱ­ε­ρώ­νυ­μος συμ­πυ­κνώ­νει τό­σο τὴν προ­δο­σί­α τῆς Ὀρ­θο­δο­ξί­ας ὅ­σο καὶ τὴν προ­δο­σί­α τῆς Πα­τρί­δας!­!!

Ὁ Ἀρ­χι­ε­πί­σκο­πος Ἀ­θη­νῶν καὶ πά­σης Ἑλ­λά­δος, ποὺ ἐκ τοῦ ἀ­ξι­ώ­μα­τός του εἶ­ναι ἀ­πὸ τὸν Κύ­ρι­ο καὶ Θε­ό μας Ἰ­η­σοῦ Χρι­στὸ ταγ­μέ­νος

Για ψάξτε και στο χώρο των αντι-Οικουμενιστών για υπότροφους του Βατικανού και θα καταλάβετε γιατί αντιτάσσονται στην Διακοπή Μνημοσύνου

Ἡ δολιότης τῶν παπικῶν ὑποτροφιῶν

ΕΙΝΑΙ γνωστὸ ὅτι ἡ ὕψιστη ἀρχὴ γιὰ τὸ ἁµαρτωλὸ Βατικανὸ εἶναι: «ὁ σκοπὸς ἁγιάζει τὰ µέσα», ὁπότε οἱ παµπόνηροι καὶ ἀδίστακτοι παπικοὶ µεταχειρίζονται κάθε µέσο νὰ ὑποτάξουν τὴν Ὀρθοδοξία µας στὴν «παντόφλα» τοῦ πάπα.

Τὰ τελευταῖα χρόνια, ὡς ἔκφραση τῆς «ἀγάπης» τους γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία, κάνουν συχνὰ «δωράκια», µὲ σκοπὸ νὰ µᾶς πλησιάσουν. Ἕνα ἀπὸ αὐτὰ εἶναι καὶ ἡ χορήγηση ὑποτροφιῶν στὰ παπικὰ πανεπιστήµια. Ἀλλὰ δεῖτε τί ἔγραψε γι’ αὐτὲς ὁ µακαριστὸς π. Γεώργιος Καψάνης: «ὕπουλον µέσον διαστροφῆς τοῦ Ὀρθοδόξου φρονήµατος εἶναι αἱ ὑπὸ τῶν παπικῶν παραχωρούµεναι εὐρύτατα ὑποτροφίαι εἰς νέους καὶ ἀπείρους Ὀρθοδόξους θεολόγους διὰ σπουδὰς εἰς παπικὰ πανεπιστηµιακὰ ἱδρύµατα. Τί ἐπεδίωκον ἀνέκαθεν καὶ τί ἐπιδιώκουν καὶ σήµερον οἱ παπικοὶ διὰ τῶν ὑποτροφιῶν αὐτῶν δὲν εἶναι δύσκολον νὰ ἐννοήση τίς. Τὸν ἐπηρεασµὸν τῶν µελλόντων νὰ καταλάβουν ἡγετικὰς θέσεις εἰς τὴν ἱεραρχίαν καὶ τὴν ἀκαδηµαϊκὴν θεολογίαν, ὥστε νὰ ἐξασφαλισθῆ εὐµενὴς στάσις ἀπέναντι τοῦ Βατικανοῦ»!

Γιὰ τοῦ λόγου τὸ ἀληθές, ἂν ρίξουµε µία µατιὰ στὰ βιογραφικὰ τῶν σηµερινῶν οἰκουµενιστῶν, κληρικῶν καὶ λαϊκῶν θεολόγων, θὰ διαπιστώσουµε ὅτι εἶναι ὅλοι τους ἀπόφοιτοι τῶν παπικῶν πανεπιστηµίων!

Εἶναι καὶ αὐτὴ µία δαιµονικὴ δολιότητα τοῦ «κράτους τοῦ Θεοῦ», προκειµένου νὰ ἐκπορθήσει τὴν ἀληθινὴἘκκλησία τοῦ Χριστοῦ καὶ νὰ τὴν κάνει παπικὴ «ἀποικία»! Στῶµεν καλῶς ἀδελφοί µας, «φυλάξτε Θερµοπύλες», µὲ κάθε τίµηµα!

Ορθόδοξος Τύπος, 03/07/2015