Κυριακή 19 Ιουλίου 2015

Η "Μηδενιστική" -της διδασκαλίας των ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ- τακτική των συγχρόνων Μητροπολιτών και Ποιμένων!



Οἱ Ἅγιοι Πατέρες ποὺ σήμερα ἑορτάζουμε, ἔδρασαν τὸν 5ο αἰῶνα. Ἔχει σημασία νὰ ἐπισημάνουμε ὅτι ἐκείνη τὴν μακρυνὴ ἐποχὴ ἡ ἐπικοινωνία μεταξύ τους ἦταν πρωτόγονη, σὲ σχέση μὲ τὴν δική μας. Στοιχειώδη τὰ μέσα μεταφορᾶς καὶ ἐπικοινωνίας. Μία πληροφορία, ποὺ εἶχε σχέση μὲ τὰ ἐκκλησιαστικὰ δρώμενα, ἔφτανε μετὰ ἀπὸ βδομάδες, μῆνες ἢ καὶ χρόνια ἀπὸ τὸν ἕνα τόπο στὸν ἄλλο.
Κι ὅμως ἐκεῖνοι οἱ Πατέρες, ἐπειδὴ τὸ ἐνδιαφέρον τους γιὰ τὰ θέματα τῆς Πίστεως ἦταν ἄγρυπνο, ἀγωνίστηκαν κατὰ τῶν αἱρέσεων ποὺ ἐμφανίστηκαν, διώχθηκαν, βασανίστηκαν, καθαιρέθηκαν ἀπὸ ψευτοσυνόδους (ποὺ τότε στὰ μάτια τοῦ λαοῦ εἶχαν τὴν ἐγκυρότητα κανονικῆς Συνόδου), ἀλλὰ κατάφεραν νὰ συγκαλέσουν μέσα σὲ μόλις εἴκοσι (20) χρόνια πολλὲς τοπικὲς καὶ Οἰκουμενικὲς Συνόδους γιὰ τὴν καταδίκη τῶν αἱρετικῶν, γιατὶ γνώριζαν καὶ δίδασκαν ὅτι ἡ αἵρεση ὁδηγεῖ στὴν ἀπώλεια!
Ἀντίθετα σήμερα, οἱ μηδενιστὲς σύγχρονοι Πατέρες (ὅπως ἡ πραγματικότητα ἀποδεικνύει), διαβιοῦν καὶ κυκλοφοροῦν μὲ ἄνεση, συναντιοῦνται στὶς πολυέξοδες πανηγύρεις μετὰ συμποσίων ποὺ διοργανώνουν τακτικότατα, συγκαλοῦν Συνόδους δεκάδες φορὲς τὸ χρόνο, πληροφοροῦνται τὰ ἐκκλησιαστικὰ γεγονότα καὶ τὶς ζυμώσεις ἐπὶ εἰκοσιτετραώρου βάσεως, μαθαίνουν κάθε ἔκτακτο ἐκκλησιαστικὸ γεγονὸς ἐντὸς δευτερολέπτων ἀπὸ τὰ ἠλεκτρονικὰ μέσα, ἀλλὰ ἀδιαφοροῦν γιὰ τὰ θέματα τῆς Πίστεως ποὺ ἔχουν σχέση μὲ τὴν σωτηρία τῶν πιστῶν!
 Ζοῦν μέσα στὸ μολυσματικὸ καὶ δυσῶδες περιβάλλον τῆς Παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ποὺ ἀλλοιώνει καὶ κατατρώγει τὸ σῶμα τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ 100 περίπου χρόνια, καὶ δὲν κουνοῦν τὸ δαχτυλάκι τους νὰ τὴν ἀντιμετωπίσουν! ΑΡΝΟΥΝΤΑΙ νὰ ἀσχοληθοῦν μὲ τὴν ΠΑΝΑΙΡΕΣΗ τῆς ἐποχῆς μας καὶ ἀποφεύγουν ΕΠΙΜΕΛΕΣΤΑΤΑ νὰ ἀπαιτήσουν τὴ σύγκληση Συνόδου γιὰ τὴν καταδίκη τῶν συγκεκριμένων Οἰκουμενιστῶν! 
Γιὰ νὰ δοῦμε, ὅμως, πῶς ἀντιμετώπιζαν οἱ Ἅγιοι Πατέρες τὶς αἱρέσεις καὶ γιατὶ οἱ σύγχρονοι «διάδοχοί» τους ἔχουν ἐγκαταλήψει-μηδενίσει τὴν διδασκαλία τους (μὲ τὸ νὰ μὴν τὴν ἐφαρμόζουν) καὶ ἀδιαφοροῦν ἂν ἡ αἵρεση ὁδηγεῖ ψυχὲς σὲ ἀπώλεια.

Οἱ Ἅγιοι Πατέρες (ὅπως ἀκούσαμε στὰ σημερινὰ τροπάρια τοῦ Ὄρθρου) ἦσαν «φωστῆρες ὑπέρλαμπροι, τῆς ἀληθείας Χριστοῦ». Κι αὐτὴ τὴν ἀλήθεια δὲν τὴν ἔκρυψαν «ὑπὸ τὸν μόδιον» (ὅπως κάνουν οἱ σύγχρονοι), ἀλλὰ ἀπὸ ἀγάπη στὸν Χριστό, στὸ Ποίμνιό τους, ἀλλὰ καὶ στοὺς αἱρετικούς, ἀμέσως μόλις μιὰ αἵρεση ἐμφανιζόταν, ἐνεργοποιοῦντο. Μιὰ αἵρεση, εἶναι μιὰ ἀσθένεια μολυσματική (γάγγραινα μεταδοτικὴ τὴν ὀνομάζει ὁ ἅγιος Νικόδημος). Καὶ πῶς εἶναι δυνατὸν ἡ ἀγαπῶσα καρδία τῶν καλῶν Ποιμένων νὰ ἀδιαφορήσει, ὅταν μιὰ ἀσθένεια προσβάλλει τὸ ποίμνιό του καὶ ὁδηγεῖ ψυχὲς σὲ ἀπώλεια; Ἔτσι λοιπόν, ἀδιαφοροῦντες, ἂν θὰ χάσουν τὸ θρόνο τους (ποὺ δὲν προσπάθησαν νὰ τὸν ἀποκτήσουν μὲ ταπεινωτικὲς ἐκδουλεύσεις, μὲ γλοιώδεις κολακεῖες καὶ συμβιβασμούς, συμβιβαζόμενοι ἀκόμα καὶ μὲ τὶς ἀντίθεες μασωνικὲς καὶ νεοταξικὲς ἐξουσίες) ἀγωνίζοντο νὰ ἀνατρέψουν τὶς κακόδοξες θέσεις τῶν αἱρετικῶν· τοὺς κατονόμαζαν γιὰ νὰ τοὺς γνωρίζει ὁ λαὸς καὶ νὰ φυλάγεται ἀπὸ τὴν σύγχυση τῆς αἱρέσεως.
Στὸ ἴδιο τροπάριο ἀπευθυνόμενος ὁ ὑμνωδὸς πρὸς τοὺς Ἁγίους Πατέρες λέγει: Ἐσεῖς «ἐδείχθητε φωστῆρες ὑπέρλαμπροι …τήξαντες τὰς αἱρέσεις, τῶν δυσφήμων γλωσσάλγων, σβέσαντες τὰς φλογώδεις, τῶν βλασφήμων συγχύσεις».
Καὶ τί κάνουν σήμερα οἱ Ποιμένες; Ὄχι μόνο δὲν ἀντιτίθενται καὶ δὲν κατονομάζουν τοὺς αἱρετικούς, ἀλλὰ καὶ τοὺς ὑποδέχονται ὡς πάνυ Ὀρθόδοξους, καὶ συλλειτουργοῦν μαζί τους· καὶ ἀντὶ μὲ τὴν ἀποχή τους, νὰ ὑποψιάσουν ἔστω τοὺς πιστούς, νὰ τοὺς προφυλλάξουν ἀπὸ τὴν μετὰ τῶν αἱρετικῶν ἐπικοινωνία, τοὺς καθησυχάζουν ὅτι ἡ ἐπικοινωνία καὶ ἡ παρουσία στὴν Θ. Λειτουργία ποὺ λειτουργοῦν Οἰκουμενιστές, οὐδὲν πρόβλημα δημιουργεῖ!

Κι αὐτὸ τὸ κάνουν ὄχι μόνο ἀδαεῖς Ἐπίσκοποι, ἀλλὰ καὶ λόγιοι, ὅπως συνέβη στὴν Σουρωτὴ πρόσφατα, κατὰ τὴν Ἀγρυπνία στὴν ἑορτὴ τοῦ ὁσίου Παϊσίου!
Σὲ ἄλλο τροπάριο τοῦ Ὄρθρου διαβάζουμε:
«Ξένην καὶ καινήν, σύγχυσιν τῶν φύσεων, Χριστοῦ τὸ δεινὸν ὄντως συνέδριον, ἐξηρεύξαντο, τὰς διττὰς ἐνεργείας συγχέαντες, εἰς ἐνέργειαν τὴν μίαν καὶ ἀλλόκοτον, ἣνπερ ὀρθοδόξων πλήρωμα, Ἱερῶν περιβόλων ἀπήλασεν».
Οἱ Πατέρες, δηλαδή τότε, διέλυσαν τὴν σύγχυση περὶ τῶν δύο φύσεων τοῦ Χριστοῦ, ποὺ δίδασκαν οἱ αἱρετικοὶ καὶ ὀρθοτόμησαν τὴν Ἀλήθεια περὶ τοῦ Θεανθρώπου Χριστοῦ.
Οἱ σύγχρονοι Πατέρες, ὅμως, ἀρνοῦνται νὰ διαλύσουν τὴν σύγχυση ποὺ δημιουργοῦν οἱ σύγχρονοι αἱρετίζοντες καὶ αἱρετικοί: Πατρ. Βαρθολομαῖος, Περγάμου Ἰωάννης Ζηζιούλας, Καλαβρύτων Ἀμβρόσιος, Μεσσηνίας Χρυσόστομος κ.λπ. Οἰκουμενιστές. Ἂν τότε συνέχεαν τὰ περὶ τῶν δύο φύσεων τοῦ Χριστοῦ, σήμερα συγχέουν οἱ παραπάνω τὴν πραγματικότητα περὶ τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ!  Ἀποδεχόμενοι ὅτι εἶναι Ἐκκλησία καὶ οἱ Παπικοὶ καὶ οἱ Προτεστάντες, διδάσκοντες τὰ περὶ διηρημένης Ἐκκλησίας καὶ κοινοῦ Βαπτίσματος, διαιροῦν τὴν Ἐκκλησία, διαιροῦν τὸν ἕνα Χριστό! Γιατί, ὅπως γράφει ὁ ἅγιος τῶν ἡμερῶν μας Ἰουστῖνος (Πόποβιτς):
«Το υποστατικόν μυστήριον του δευτέρου Προσώπου της Αγίας Τριάδος περιχωρεί όλα τα μυστήρια της Εκκλησίας, δια τούτο κάθε μυστήριον της Εκκλησίας είναι Χριστολογικόν μυστήριον, πράγμα που σημαίνει ότι ταυτοχρόνως είναι και Εκκλησιολογικόν. Τούτο δε διότι η Εκκλησία είναι αναπόσπαστον σώμα του σαρκωθέντως Υιού του Θεού και κάθε Εκκλησιαστικόν μυστήριον αφορά και το Πρόσωπον του Χριστού και το θεανθρώπινον σώμα Του. Δια τούτο όλα τα μυστήρια ευρίσκονται μόνον εν τη Εκκλησία, αλλά και η Εκκλησία ευρίσκεται ολόκληρος εις έκαστον μυστήριόν Της»!
Οἱ σύγχρονοι «Πατέρες», τέλος, ἀδιαφοροῦν μηδενιστικὰ γιὰ τὴν ἱερὴ Ποιμαντικὴ ἐπιστήμη ποὺ ἐπιτελοῦν (καὶ ἡ ἀναφορά μας ἐδῶ περιορίζεται στὴν ἀντιμετώπισει τῶν αἱρετικῶν).  Διαβάζουμε στοὺς Αἴνους τῆς ἑορτῆς τὸ γνωστὸ ἑπόμενο τροπάριο τοῦ Ὄρθρου:
«Ὅλην συλλεξάμενοι, ποιμαντικὴν ἐπιστήμην, καὶ θυμὸν κινήσαντες, νῦν τὸν δικαιότατον ἐνδικώτατα, τοὺς βαρεῖς ἤλασαν, καὶ λοιμώδεις λύκους, τῇ σφενδόνῃ τῇ τοῦ Πνεύματος, ἐκσφενδονήσαντες, τοῦ τῆς Ἐκκλησίας πληρώματος, πεσόντας ὡς πρὸς θάνατον, καὶ ὡς ἀνιάτως νοσήσαντας, οἱ θεῖοι Ποιμένες, ὡς δοῦλοι γνησιώτατοι Χριστοῦ, καὶ τοῦ ἐνθέου κηρύγματος, μύσται ἱερώτατοι».
Καὶ τι διαπιστώνουμε στοὺς συγχρόνους Ποιμένες; Ἀντὶ νὰ γίνουν μελετητὲς τῶν Πατέρων ποὺ ἐβίωσαν, «ἔπαθαν»  καὶ συνέγραψαν περὶ τῆς Ἱερᾶς Ποιμαντικῆς Ἐπιστήμης, διενεργοῦν Ἡμερίδες στὸν Πειραιᾶ καὶ ἀλλοῦ, γιὰ νὰ τὴν διαστρέψουν! (Ἀδιάψευστο τεκμήριο ἡ κριτικὴ ἐδῶ κι ἐδῶ).
Ἀντὶ νὰ προφυλάξουν τοὺς πιστοὺς ἀπὸ τὶς αἱρέσεις, τοὺς διδάσκουν μὲ τὸ κύρος τοῦ διδασκάλου τῆς Πίστεως πὼς αἵρεση τοῦ Παπισμοῦ δὲν ὑπάρχει καὶ δηλώνουν παπικά: «ποτὲ δὲν σᾶς διδάξω, ὅτι ὁ Παπισμὸς εἶναι αἵρεση»!!! (Καλαβρύτων Ἀμβρόσιος, ἐδῶ).
Ἀντὶ γιὰ ἱερὸ «θυμὸ» ἐναντίον τῶν Οἰκουμενιστῶν, ἀνάβουν ἱερὸ θυμίαμα γιὰ νὰ τοὺς λιβανίζουν!
Ἀντὶ νὰ ἐκδιώξουν τοὺς «λοιμώδεις λύκους», διώκουν τὰ πρόβατα! (ἐδῶ).
Ἀντὶ νὰ χρησιμοποιήσουν «τὴν σφενδόνῃ τὴν τοῦ Πνεύματος» ἐναντίον τῶν Οἰκουμενιστῶν, χρησιμοποιοῦν κάποιου ἄλλου τὴν σφενδόνη κατὰ ἐκείνων ποὺ ἐναντιόνονται στοὺς Οἰκουμενιστές, διότι μὲ τοὺς Οἰκουμενιστὲς τά ἔχουν καλά!
Ἔσχατοι καιροί! Δὲν ἔχουμε νὰ κάνουμε κάτι ἄλλο, παρὰ νὰ μιμούμαστε τοὺς Πατέρες, τὸ ἔργο τῶν ὁποίων οἱ σύγχρονοι ποιμένες μηδενίζουν, ἀκολουθούμενοι ἀπὸ πολλοὺς θεολόγους,  καὶ ἀκολουθοῦντες τὸν ὑμνωδὸ νὰ ποῦμε:


«Πατέρων θείων σήμερον, τὴν μνήμην ἑορτάζοντες, ταῖς παρακλήσεσι τούτων, δεόμεθα πανοικτίρμον. Πάσης βλάβης αἱρέσεων, ῥῦσαι λαόν σου Κύριε, καὶ πάντας καταξίωσον, Πατέρα, Λόγον δοξάζειν, καὶ τὸ πανάγιον Πνεῦμα». 

Ο αιρετικός Πατριάρχης των Αρμενίων Αράμ, εντός, εκτός και επί τα αυτά! -- Η «νέα Εκκλησία» είναι εδώ!




Πότε ἐντὸς τοῦ ἑλληνικοῦ ἐδάφους, πότε ἐκτός, οἱ Ὀρθόδοξοι Πατριάρχες συναντῶνται καὶ συμπροσεύχονται μετὰ τῶν αἱρετικῶν! Παράδειγμα χαρακτηριστικὸ ὁ αἱρετικὸς πατρ. τῶν Ἀρμενίων Ἀράμ: Περιόδευσε πρὸ μηνῶν σὲ Μητρπόλεις τῆς Ἑλλάδος καὶ συναντήθηκε ἐντὸς μὲ Πατριάρχη καὶ πολλοὺς μητροπολίτες!
Ὁ Θεσσαλονίκης Ἄνθιμος τὸν ἔβαλε μάλιστα καὶ μέσα στὸ Ἱερὸ Βῆμα· ὁ Μεσηνίας Χρυσόστομος φρόντισε γιὰ τὴν ἀνακήρυξή του σὲ διδάκτορα του Τμήματος Θεολογίας του Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν.
Τώρα ἦρθε ἡ σειρὰ τοῦ κ. Ἀρὰμ νὰ φιλοξενεῖ καὶ νὰ συμπροσεύχεται καὶ στὰ δικά του τὰ μέρη μὲ Ὀρθοδόξους ἡγέτες, ὅπως προχθὲς μὲ τὸν Πατριάρχη Ἀλεξανδρείας!
Ἂν μᾶς πεῖτε: Καὶ τί τὸ νέο βλέπεις; Αὐτὸ γίνεται χρόνια, τὸ συνηθίσαμε!
Αὐτὸ ἀκριβῶς εἶναι τὸ νέο! Τὸ ὅτι συνηθίσαμε καὶ δὲν μᾶς κακοφαίνεται πλέον, δὲν ἀγανακτοῦμε γιὰ τὴν πληθώρα τῶν κακόδοξων ἐνεργειῶν τῶν Ἐπισκόπων, ποὺ γίνονται συνεχῶς ἀκριβῶς μὲ σκοπὸ κάποτε νὰ τὶς συνηθίσουμε, νὰ μὴ μᾶς κάνουν ἐντύπωση καὶ νὰ μὴ ἀντιδράσουμε, ὥστε αὐτοὶ νὰ προχωρήσουν σὲ νέες, περισσότερο «προχωρημένες» κινήσεις καὶ τελικὰ νὰ ἐπιτύχουν τὴν ὑποταγή μας στὸν Πάπα καὶ τὴν Πανθρησκεία!

Ὁ πολὺς Τελεβάντος συνεχίζει −σὲ νέα του ἀνάρτηση− νὰ χαρακτηρίζει ὡς μιὰ ἀκόμα ἁπλὴ ἀσχήμια, τὸ βαρὺ ἐκκλησιαστικὸ ἁμάρτημα κατὰ τὴς Πίστεως τοῦ Παριάρχη Ἀλεξανδρείας Θεοδώρου.
Συνεχίζει δηλ. νὰ ὑποβαθμίζει τὴ σημασία τῶν κακοδόξων ἐνεργειῶν τῶν Πατριαρχῶν,  συνεχίζει νὰ βαπτίζει ὡς ἁπλὲς «ἀσχήμιες» τὶς ἐνέργειες ἐκεῖνες τῶν Ἐπισκόπων ποὺ οἱ Ἱεροὶ Κανόνες θεωροῦν ὡς ἐγκλήματα καὶ γι’ αὐτὸ ἔχουν θεσπίσει  τὴν καθαίρεση τῶν Ἐπισκόπων ποὺ προβαίνουν σὲ τέτοιες ἐνέργειες! Συνεχίζει δηλαδή, νὰ βρίσκεται σὲ διάσταση μὲ τὴν ἁγιοπατερικὴ Παράδοση καὶ νὰ χαράσσει δική του κακόδοξη πορεία. Δὲν τὶς ἔχουμε μετρήσει, ἀλλὰ θὰ εἶναι κάποιες ἑκατοντάδες τὰ συγχωροχάρτια ποὺ ἔχει «ἐκδώσει» γιὰ Πατριάρχες καὶ Ἐπισκόπους, χαρακτηρίζοντας ὡς «ἀσχήμιες» καταλυτικὲς καὶ προδοτικὲς γιὰ τὴν πίστη ἐνέργειές τους! Καὶ εἶναι καταλυτικές,  ἀφοῦ δι’ αὐτῶν ἀλλοιώνεται ἡ συνείδηση τῶν πιστῶν καὶ ὑποβαθμίζεται ἡ σοβαρότητα ὅσων διαπράττουν οἱ Οἰκουμενιστὲς Ἐπίσκοποι! Ἐὰν ἦταν ἀφελὴς ἢ καλοκάγαθο καὶ ἀπονήρευτο ἀνθρωπάκι, θὰ εἶχε κάποια ἐλαφρυντικὰ γιὰ ὅσα γράφει. Ὅμως, δὲν εἶναι καὶ τόσο ἀφελής! Ἀντίθετα ὁ χαρακτηρισμὸς ποὺ ἐφεῦρε γιὰ τοὺς ἀσχημονοῦντες Ἐπισκόπους, ἐξυπηρετεῖ μιὰ ἄλλη κακόδοξη θέση του: τὴν ἀντίθεσή του στὴν Ἀποτείχιση, ποὺ θεσπίζουν καὶ διδάσκουν οἱ Ἱ. Κανόνες τῆς Ἐκκλησίας μας.
Τελικά, γιατί τὰ σχέδια τῆς "λαοπλάνου αἱρέσεως" τῶν Οἰκουμενιστῶν "εὐοδοῦνται", κατὰ τὸ «ἱνατί ὅτι ὁδὸς ἀσεβῶν εὐοδοῦται;» (Ιερ. 12,1).
Διότι οἱ εὐσεβεῖς τὸ ἐπιτρέπουν, ἀνεχόμενοι τὶς συνεχεῖς κακόδοξες πράξεις, χαρακτηρίζοντες αὐτὲς ὡς "ἀσχήμιες" καὶ κοινωνοῦντες μετὰ τῶν ἱερωμένων ποὺ τὶς διαπράττουν!

«Ὥρα ἡμᾶς ἤδη ἐξ ὕπνου ἐγερθῆναι»!


Σάββατο 18 Ιουλίου 2015

Η ΑΝΤΖΕΝΤΑ ΤΩΝ ΑΝΤΙ-ΧΡΙΣΤΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΕΦΑΡΜΟΖΕΤΑΙ, ΗΜΩΝ ΚΟΙΜΩΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΔΙΗΡΗΜΕΝΩΝ!


Μετά τους γκέι γάμους η υποβοηθούμενη αυτοκτονία στην ατζέντα του Αντίχριστου στις ΗΠΑ! (ΦΩΤΟ)


Μετά τους γκέι γάμους η υποβοηθούμενη αυτοκτονία στην ατζέντα του Αντίχριστου στις ΗΠΑ! (ΦΩΤΟ)
Βήμα βήμα ακολουθούν κάποιοι την ατζέντα του Αντίχριστου στις ΗΠΑ... Σύμφωνα με πληροφορίες του ΕΚΚΛΗΣΙΑonline μετά το γάμο ομοφυλοφίλων, θα πρέπει να ετοιμαζόμαστε για την υποβοηθούμενη αυτοκτονία. 
Με πολιορκητικό κροιό τα μέσα ενημέρωσης επιχειρείται να περάσει στο αμερικανικό κοινό η άποψη για τα....ηθικά ευργετήματα μιας υποβοηθούμενης αυτοκτονίας!  Στις 27 Ιουνίου το εξώφυλλο του περιοδικού The Economist,, προανήγγειλε "το δικαίωμα να πεθάνεις:. Γιατί η υποβοηθούμενη αυτοκτονία πρέπει να είναι νόμιμη".


"Π.Π.": Ξεκίνησαν πρὶν ἀπὸ δεκαετίες μὲ πληθώρα «ἐπαναστατικῶν» αἰτημάτων-δικαιωμάτων: τὴν ἀπελευθέρωση τῆς γυναίκας, τὸν "φιλεύσπλαχνο" ἠθικο-φιλοσοφικὸ δίλημμα-προβληματισμὸ τῆς εὐθανασίας, τοῦ  αὐτόματου" διαζυγίου, τῆς "ἐλεύθερης συμβίωσης", τοῦ "γάμου" ὁμοφυλοφίλων, τὴν κατάργηση τῶν θρησκευτικῶν, τὴν κατάργηση ἀναγραφῆς τοῦ θρησκεύματος σὲ δημόσια ἔγγραφα, τὴν Κάρτα πολίτη κ.λπ.
Θέματα ποὺ τότε φάνταζαν ἐξωφρενικά, τὰ δὲ παπαγαλάκια τῆς Νέας Τάξης μᾶς καθησύχαζαν: ὅλα αὐτὰ εἶναι συνομωσιολογίες, μὴ δίνετε σημασία.
Ἡ ἐκκοσμικευμένη διοίκηση τῆς Ἐκκλησίας καὶ ἐμεῖς, ὡς ἐκκοσμικευμένα μέλη της, ἀντιδράσαμε ἀναιμικά, ἀδιάφορα, πανικόβλητα, δηλαδὴ ἀσυντόνιστα καὶ διασπαστικά, χωρὶς τὴν εὐλογημένη ἑνότητα τῆς Πίστεως ποὺ ἑλκύει τὴν χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.
Καὶ ἔκτοτε συνεχίζουμε τὸν κατήφορο τῆς ἐκκοσμίκευσης ὑπὸ τὴν καθοδήγηση οἰκουμενιστῶν Ποιμένων, ποὺ ὁσημέραι πληθαίνουν. Τὰ ἀποτελέσματα ὁρατά. Σὲ κοινωνία καὶ Ἐκκλησία. Οἱ προδρομικὲς δυνάμεις τοῦ ἀντίχριστου ἐπιβάλλουν ἀνεμπόδιστα τὴν ἀτζέντα τους. Πόσο ἀληθινὸς φαίνεται πλέον ὁ δυσεξήγητος −σὲ μᾶς τοὺς ἀδαεῖς− λόγος τοῦ Κυρίου: «πλὴν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐλθὼν ἆρα εὑρήσει τὴν πίστιν ἐπὶ τῆς γῆς;». Καὶ σὲ μᾶς, καὶ στὰ ἀπροστάτευτα ἤδη, μέσα στὴν ἀντίχριστη κοινωνία, παιδιά μας.
Καὶ θάρθει ἡ προφητευμένη στιγμὴ «ὡς κλέπτης ἐν νυκτί» καθὼς θὰ τρῶμε καὶ θὰ πίνουμε «ὡς ἐγένετο ἐν ταῖς ἡμέραις Λώτ· ἤσθιον, ἔπινον, ἠγόραζον, ἐπώλουν, ἐφύτευον, ᾠκοδόμουν» (Λουκ. Κεφ. 17 καὶ 18). Κι ἐμεῖς ἐκεῖ, στὸν ἐγωϊσμό μας, στὶς μωροφιλοδοξίες μας, στὰ καπρίτσα μας, στὶς παρεξηγήσεις μας, στὶς συνήθειές μας.