"Πίστη ειναι νά πεθάνει κανείς γιά τό Χριστό καί γιά χάρη της εντολης Του", ΣΥΜΕΩΝ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ

Πρακτικά καί θεολογικά κεφάλαια

ΑΓΙΟΥ  ΣΥΜΕΩΝ ΤΟΥ  ΝΕΟΥ  ΘΕΟΛΟΓΟΥ

Πηγή: "Τρελογιάννης"

1. Πίστη ειναι νά πεθάνει κανείς γιά τό Χριστό καί γιά χάρη της εντολης Του, πιστεύοντας οτι ο θάνατος αυτός θά του γίνει πρόξενος ζωης· νά θεωρει τή φτώχεια σάν πλουτο, τήν ευτέλεια καί τήν ασημότητα σάν αληθινή δόξα καί κοινωνική λάμψη· καί νά πιστεύει οτι μέ τό νά μήν εχει τίποτε, κατέχει τά πάντα η μαλλον απέκτησε τόν ανεξερεύνητο πλουτο της επιγνώσεως του Χριστου, καί ολα τά ορατά νά τά βλέπει σάν λάσπη η καπνό.

2. Πίστη στό Χριστό ειναι οχι μόνο νά καταφρονήσομε ολα τά ευχάριστα του κόσμου, αλλά καί νά εχομε εγκαρτέρηση καί υπομονή σέ κάθε πειρασμό πού μας ερχεται καί μας προκαλει λύπες, θλίψεις καί συμφορές, ωσπου νά ευδοκήσει νά μας επισκεφθει ο Θεός, οπως λέει ο Ψαλμωδός: «Μέ κάθε υπομονή περίμενα τόν Κύριο, καί Αυτός μέ επισκέφθηκε».

3. Εκεινοι πού προτιμουν σέ κάτι τούς γονεις τους από τήν εντολή του Θεου, δέν εχουν πίστη στό Χριστό, καί οπωσδήποτε καταδικάζονται από τή συνείδησή τους, αν βέβαια εχουν ζωντανή συνείδηση της απιστίας τους. Γνώρισμα των πιστων ειναι νά μήν παραβαίνουν σέ τίποτε απολύτως τήν εντολή του μεγάλου Θεου καί Σωτήρα μας Ιησου Χριστου.

4.  Η πίστη στό Χριστό, τόν αληθινό Θεό, γεννα τήν επιθυμία των καλων καί τό φόβο της κολάσεως. Η επιθυμία των πράγματι καλων καί ο φόβος της κολάσεως, προξενουν τήν ακριβή τήρηση των εντολων. Η ακριβής τήρηση των εντολων διδάσκει στούς ανθρώπους πόσο αδύνατοι ειναι. Η κατανόηση της πραγματικης αδυναμίας μας γεννα τή μνήμη του θανάτου. Οποιος απέκτησε σύνοικό του τή μνήμη του θανάτου, θά

Η εκκοσμίκευση παρούσα παντού, ο Οικουμενισμός και η Ν. Τάξη κατακλύζει τα πάντα κι αυτοί εκεί, στα Πανηγύρια, για να γιορτάσουν την ανυπαρξία τους!

 Από το ιστολόγιο "opaidagogos"

Σχολιασμός σε μια ακόμη μητροπολιτική εκλογή και χειροτονία

Διαβάζουμε:

Ο αρχιμανδρίτης Χρυσόστομος Νάσης, εξελέγη από την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος νέος Mητροπολίτης Τρίκκης και Σταγών εις διαδοχή του παραιτηθέντος, Mητροπολίτη κ. Αλεξίου.

Ο εψηφισμένος Μητροπολίτης Τρίκκης και Σταγών κ. Χρυσόστομος (κατά κόσμον Γεώργιος) Νάσης, γεννήθηκε στην Πάτρα στις 30 Ιανουαρίου 1975. Περάτωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στο Θεσπρωτικόν του νομού Πρεβέζης.
Είναι πτυχιούχος της Ανωτάτης Εκκλησιαστικής Ακαδημίας Θεσσαλονίκης, της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και της Αγγλικής γλώσσης.
Εκάρη μοναχός στην Ιερά Μονή της Αγίας Θεοδώρας, της Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης, επί ηγουμενίας του νυν Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Λαγκαδά, Λητής και Ρεντίνης κ. Ιωάννου, στις 18 Οκτωβρίου 1999. Εχειροτονήθη διάκονος στις 20 Οκτωβρίου 1999, Πρεσβύτερος και Αρχιμανδρίτης στις 5 Οκτωβρίου 2000 υπό του αειμνήστου Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης κυρού Παντελεήμονος Β’ Χρυσοφάκη.
Διετέλεσε Γραμματεύς και Διευθυντής της οικονομικής υπηρεσίας της Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης και Διευθυντής του φοιτητικού εκκλησιαστικου οικοτροφείου «Άγιος Αντώνιος», της Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης, καθώς και ιερατικώς προϊστάμενος στον Ιερό Ναό της Αγίας Μαρίνης Άνω Τούμπας Θεσσαλονίκης, επί αρχιερατείας Μητροπολίτου Παντελεήμονος Β’ Χρυσοφάκη και Μητροπολίτου Ανθίμου Ρούσσα.
Υπό του Μητροπολίτου Τρίκκης και Σταγών κ. Αλεξίου διορίσθηκε Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Τρίκκης και Σταγών, την 1η Σεπτεμβρίου 2014

Διαβάσαμε (εδώ) και το παρακάτω σχόλιο :

Προκειται για πολύπαθη μητρόπολη. Ο κανονικός μητροπολίτης Τρίκκης και Σταγών είναι ο νυν Σταγών και Μετεώρων Σεραφείμ που κατέστη έκπτωτος το 1974 εντελώς άδικα, αναίτια και αντικανονικά, όχι με βάση κάποιον ιερόν κανόνα αλλά με βάση δικτατορικό νομοθέτημα, την υπ αριθμόν 7 Συντακτική Πράξη της 9/1/1974. 

Τη θέση του κατέλαβε ο μέχρι τότε Ταλαντίου Στέφανος που δεν αισθανόταν άνετα ζώντος του κανονικού προκατόχου του και ο οποίος υπέβαλλε παραίτηση το 1979 εξ αιτίας του άνομου νομοσχεδίου περί αυτομάτου διαζυγίου. Είναι χαρακτηριστικό του ήθους του μακαριστού Στεφάνου ότι είχε δεχθεί να παραχωρηθεί η μητρόπολή του στο Σεραφείμ είτε ολόκληρη είτε διά διχοτομήσεως και στη δεύτερη περίπτωση να λάβει αυτός την Καλαμπάκα.
Μετά την παραίτηση Στεφάνου κορυφαίοι παράγοντες των Τρικάλων (δήμαρχος, πρόεδρος Εμπορικού Επιμελητηρίου κ.ά.) αιτήθηκαν την επαναφορά του κανονικού τους μητροπολίτη Σεραφείμ αλλά η σεραφειμική Ιεραρχία κώφευσε στην έκκλησή τους και εξέλεξε όλως αντικανονικώς μητροπολίτη Τρίκκης και Σταγών τον μέχρι πρότινος κατέχοντα το θρόνο Αλέξιο που παραιτήθηκε υπέρ του πρωτοσυγγέλου του sic!!! . 

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο κανονικός μητροπολίτης Σεραφείμ δικαιώθηκε απ το ΣΤΕ το 1990 αλλά η σεραφειμική πλειοψηφία της Ιεραρχίας δεν τον αποκατέστησε στη μητρόπολή του και δόθηκε μία κατ οικονμίαν λύση με την ίδρυση της προσωποπαγούς μητροπόλεως Σταγών και Μετεώρων την οποία ποιμαίνει ο μητροπολίτης Σεραφείμ, μοναδικός επιζών εκ των δώδεκα εκπτώτων.

Και τώρα ο δικός μας σχολιασμός ("opaidagogos"):

" γεννήθηκε στην Πάτρα στις 30 Ιανουαρίου 1975 ...
Εχειροτονήθη διάκονος στις 20 Οκτωβρίου 1999, Πρεσβύτερος και Αρχιμανδρίτης στις 5 Οκτωβρίου 2000"

Αν δεν μας απατά η μνήμη μας, για να γίνει κάποιος ιερέας ή αρχιμανδρίτης, πρέπει να είναι τουλάχιστον 30 ετών.
2000 (χειροτονία σε αρχιμανδρίτη) - 1975 (έτος γέννησης) = 25 έτη!

Διαβάσαμε και τα υπόλοιπα θλιβερά (για το πως εκδιώχθηκε από την χούντα του Ιωαννίδη ο κανονικός επίσκοπος μαζί με τους υπόλοιπους 11, αλλά .. και την συνέχεια). Ακόμη δεν έχει αποκατασταθεί πλήρως..

Τελικά το εκκλησιαστικό δίκαιο είναι σαν λάστιχο. Το χαλαρώνουμε επικίνδυνα για να ικανοποιήσουμε την ματαιοδοξία νεαρών επίδοξων αρχιμανδριτών (ή των μεντόρων τους), και το τεντώνουμε για να μπορούμε να τιμωρήσουμε άλλους.

Ελπίζουμε μια μέρα να ξυπνήσει από το λήθαργο ο πιστός λαός και να φωνάξει:
ΔΕΝ θα περάσει άλλο ο δεσποτισμός. Ζητούμε ελευθέρα και ζώσα εκκλησία.

και ένα ακόμη εξαιρετικό σχόλιο, που διαβάσαμε εδώ:

Έβλεπα σήμερα στην τηλεόραση, στο καφενείο, μετά τη Θ. Λειτουργία: ενθρόνιση νέου επισκόπου Τρίκκης και Σταγών. 

Καμμιά δεκαπενταριά χρυσοποίκιλτοι, παρατεταγμένοι, καθισμένοι, 'αφημένοι', ιδρωμένοι ...Δεν έχουμε πια Εκκλησία στην Ελλάδα. Όλα για τον φακό. 

Λόγος ευχαριστήριος του νέου Δεσπότη: ευχαριστεί πολλά και διάφορα πρόσωπα, στο τέλος αναφορά σε κάποιους τοπικούς αγίους - μακάρι να τον βοηθήσουν... Σε τί όμως; 

Είναι χαρούμενος που κατέλαβε εντέλει το πόστο. Είναι νέος. Έχει 'μέλλον', 'ολοκληρωμένο'... 

Στην αντιφώνησή του ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος του λέει
ανάμεσα στ' άλλα: "Να μείνης πιστός σ' αυτήν τη λαμπρή μέρα, πιστός και στις χαρές σου, που θά' ναι πολλές, και στις λύπες σου - γιατί να ξεύρης, πως πολλοί απ' αυτούς που σε ψήφισαν σήμερα, αύριο μπορεί να σου δαγκώσουν το χέρι..."!

- Δεν έχουμε πια Εκκλησία στην Ελλάδα, στο χωριό μόνο δυο-τρεις γριούλες και άλλοι τόσοι γέροι στα στασίδια, κι ένας παπάς "άρχοντας"! Μόνος και "άρχοντας"! - Κι όμως, είναι προφανές,ότι εμείς πρέπει να είμαστε ακόμα χειρότεροι, που δεν 'λυώνουμε' στην προσευχή..

Ιστολόγιο- Ομάδα εκπαιδευτικών "Ο Παιδαγωγός"

(οι φωτογραφίες από τη χειροτονία από γνωστό πρακτορείο εκκλησιαστικών ειδήσεων-ενδεχομένως το πιο προσοδοφόρο επάγγελμα σήμερα)

Με αφορμή την εορτή των Αγίων Πατέρων της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου: "Η αποτείχισις στα χρόνια της εικονομαχίας"!

Κείμενο τοῦ π. Εὐθυμίου 

Ἀσφαλῶς, ὅσο οἱ αἱρετικοὶ Οἰκουμενιστές ─καὶ ἐκεῖνοι ποὺ θετικὰ ἢ ἀρνητικὰ τοὺς στηρίζουν─ ἐπιμένουν στὶς κακοδοξίες τους καὶ στὶς ἀντίθετες μὲ τὴν διαχρονικὴ Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας θέσεις τους, θὰ ἐπιμένουμε κι ἐμεῖς στὴν ὑπενθύμιση τῆς διδασκαλίας τῆς Ἁγίων Πατέρων, ἡ ὁποία καταρίπτει τὰ ἕωλα ἐπιχειρήματα καὶ τὶς δοκησισοφίες τους καὶ μᾶς ἐπισημαίνει πολυτρόπως ὅτι οἱ αἱρετικοὶ μεταδίδουν «λοιμώδη καὶ ἀνίατον νόσον» πνευματικὴ καὶ ἐπιβουλεύονται τὴν σωτηρία τῶν πιστῶν, ὅπως διαβάζουμε στὰ σημερινὰ τροπάρια τοῦ Ὄρθρου.

Εἶναι ἔσχατος καιρός, νὰ ἐπιλέξουν οἱ πιστοί, ἂν θὰ συνεχίζουν νὰ παραμένουν στὸ πλευρὸ τῶν Οἰκουμενιστῶν καὶ τῶν ἀντι-Οἰκουμενιστῶν ποὺ συμπλέουν μαζί τους ἢ θὰ ἀκολουθήσουν τοὺς Ἁγίους Πατέρες (ποὺ σήμερα ἑορτάζουμε), οἱ ὁποῖοι δὲν ἔπαιζαν μὲ τὰ τῆς Πίστεως, δὲν ἀρκοῦντο σ’ ἕνα χαρτοπόλεμο ─φοβούμενοι μήπως τοὺς καθαιρέσουν οἱ αἱρετικοί. Ἀλλά, τί ἔκαναν; «Ἐκσφενδόνιζαν τοῦ τῆς Ἐκκλησίας πληρώματος τοὺς λοιμώδεις λύκους» Βαρθολομαίους, Ζηζιούληδες καὶ Σαββάτους «τῇ σφενδόνῃ τῇ τοῦ Πνεύματος» καὶ φυσικὰ δὲν κοινωνοῦσαν μαζί τους.

Ὅλην συλλεξάμενοι, ποιμαντικὴν ἐπιστήμην, καὶ θυμὸν κινήσαντες, νῦν τὸν δικαιότατον ἐνδικώτατα, τοὺς βαρεῖς ἤλασαν, καὶ λοιμώδεις λύκους, τῇ σφενδόνῃ τῇ τοῦ Πνεύματος, ἐκσφενδονήσαντες, τοῦ τῆς Ἐκκλησίας πληρώματος, πεσόντας ὡς πρὸς θάνατον, καὶ ὡς ἀνιάτως νοσήσαντας, οἱ θεῖοι Ποιμένες, ὡς δοῦλοι γνησιώτατοι Χριστοῦ, καὶ τοῦ ἐνθέου κηρύγματος, μύσται ἱερώτατοι.

Σήμερα, λοιπόν, ἑορτὴ τῶν Ἁγίων Πατέρων τῆς Ζ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου παραθέτουμε ἕνα ἁγιοπνευματικὸ κείμενο, ποὺ καταρρίπτει τὸ κύριο ἐπιχείρημα τῶν ἀντι-Οἰκουμενιστῶν. Καὶ ποιό εἶναι αὐτό; 

Ἐνῶ οἱ ἐξέχοντες ἀντι-Οἰκουμενιστές, χωρὶς νὰ τοὺς ἐξαναγκάσει κανείς, ἀπὸ μόνοι τους καὶ στηριζόμενοι στὶς μελέτες τους, ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΥΝ ὅτι ὁ Οἰκουμενισμὸς εἶναι ὄχι ἁπλῶς αἵρεση, ἀλλὰ ΠΑΝΑΙΡΕΣΗ, παρὰ ταῦτα, κοινωνοῦν μὲ τοὺς αἱρετικούς, ὑποστηρίζοντες ὅτι ἀπομάκρυνση ἀπὸ τοὺς Οἰκουμενιστὲς δικαιολογεῖται, μόνον ἐὰν καταδικαστοῦν ἀπὸ Σύνοδο!

Ποιά εἶναι, ὅμως, ἡ ἀλήθεια; Τὸ παρακάτω κείμενο τοῦ π. Εὐθυμίου Τρικαμηνᾶ, πείθει καὶ τὸν πλέον δύσπιστο. Ἀλλὰ τὸ πρόβλημα δὲν εἶναι ἐκεῖ. Τὸ πρόβλημα ἔγκειται στὸ ὅτι, ἡ ἐπὶ δεκαετίες Οἰκουμενιστικὴ προπαγάνδα καὶ πλύση ἐγκεφάλου περὶ τοῦ ἐπισκοποκεντρισμοῦ, ἔχει πείσει τοὺς πιστοὺς ὅτι πρέπει νὰ κάνουν ὑπακοὴ στοὺς Ποιμένες τους, ἀνεξαρτήτως ἂν αὐτοὶ βρίσκονται ἐπὶ Ὀρθοδόξου ἐδάφους ἢ ἐπὶ ἐδάφους αἱρετικοῦ. Μὲ ἀποτέλεσμα ὅλοι οἱ πιστοί, νὰ ὑπακούουν, νὰ ἐξομολογοῦνται, νὰ κοινωνοῦν ἀπὸ Οἰκουμενιστὲς Ποιμένες, κάτι ἀδιανόητο γιὰ τοὺς Ἁγίους Πατέρες καὶ νὰ θεωροῦν ἀδιανόητο νὰ ἀπομακρυνθοῦν ἀπὸ αὐτούς, ὅταν κηρύττουν αἵρεση!

Δηλαδὴ τὸ ἀδιανόητο τῆς κοινωνίας μετὰ τῶν αἱρετικῶν τῶν Ἁγίων Πατέρων, μετετράπη σὲ ἀδιανόητο ἀπομάκρυνσης ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς τῶν ἀντι-Οἰκουμενιστῶν!

Σημάτης Παναγιώτης

Ἡ ἀποτείχισις στὰ χρόνια τῆς εἰκονομαχίας

τοῦ π. Εὐθυμίου Τρικαμηνᾶ

(Τὸ κείμενο ἀναφέρεται σὲ σχετικὴ μελέτη τοῦ π. Παύλου Δημητρακόπουλου  τῆς Μητροπόλεως Πειραιῶς (συνεπικουρούμενου ἀπὸ τὸν π. Ἄγγελο Ἀγγελακόπουλο), ὁ ὁποῖος δὲν …τόλμησε νὰ ἀπαντήσει ἔκτοτε, ἀλλὰ τολμᾶ νὰ συνεχίζει τὸν ἄχαρο καὶ ψυχοφθόρο ρόλο τῆς ἐμμονῆς στὴν συνοδοιπορία μὲ τοὺς Οἰκουμενιστές, ὑπὸ τὴν παρότρυνση καὶ κάλυψη τοῦ Μητροπολίτου του!)

Θά ἀναφερθῶ ἐν συνεχείᾳ στό κεφάλαιο τῆς μελέτης σας «Ἡ ἀποτείχισις στά χρόνια τῆς εἰκονομαχίας». Ἐδῶ, πατέρες, εἶναι ὁλοφάνερη ἡ πρόθεσί σας, ὅπως γίνεται καί σέ ὅλη τήν κριτική μελέτη σας, νά μᾶς παρουσιάσετε τά γεγονότα τῆς ἱστορίας κατά τέτοιο τρόπο, ὥστε νά φανῆ ὅτι ἡ ἀποτείχισις τῶν ἁγίων, κληρικῶν καί λαϊκῶν, ἔγινε μετά ἀπό τήν συνοδική καταδίκη τῆς αἱρέσεως τῆς εἰκονομαχίας καί, ὡς ἐκ τούτου, ἡ σημερινή ἀναμονή τῆς καταδίκης τῆς αἱρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἡ ὁποία γίνεται ἀπό τούς ἀντιοικουμενιστές μέ βάσι τήν δυνητική ἑρμηνεία τοῦ Κανόνος, εἶναι νόμιμη καί κατά πάντα σύμφωνη μέ τήν διαχρονική Παράδοσι τῆς Ἐκκλησίας.

Δέν ἀντιλαμβάνεσθε, ἴσως, οὐδόλως ὅτι κατ’ αὐτόν τόν τρόπο παίζετε κι ἐσεῖς τόν ρόλο σας καί μάλιστα κατά τρόπον ἄψογο, στήν ὀργανωμένη καί καλά μελετημένη πορεία τῆς αἱρέσεως, ὥστε ἐσεῖς, ὡς ἀντιοικουμενιστές καί πολέμιοι τῆς αἱρέσεως, νά γίνετε οἱ ὁδηγοί τῶν Ὀρθοδόξων στήν ἀδράνεια καί τόν ἐφησυχασμό. Νά τούς ὁδηγήσετε σὲ τέτοιου εἴδους ἀντιδράσεις, οἱ ὁποῖες δέν πλήττουν τήν αἵρεσι καί τούς αἱρετικούς, ἀλλά ἁπλῶς καθησυχάζουν τίς συνειδήσεις τῶν Ὀρθοδόξων, (π.χ. ὁμολογίες πίστεως καί χαρτοπόλεμος). Κυρίως ὅμως, νά προκαλέσετε τήν ἐκ τῶν ἔσω διάσπασι τοῦ ὀρθοδόξου ἀγῶνος, ἐφ’ ὅσον, οὔτε ἐσεῖς ἐξέρχεσθε ἀπό τήν αἱρετική παράταξι καί τό στρατόπεδο τῆς Ν. Ἐποχῆς, οὔτε καί ἀφήνετε νά ἐξέλθουν διά τῆς ἀποτειχίσεως οἱ βουλόμενοι καί θέλοντες νά ἀγωνισθοῦν ὀρθοδόξως.

Ἐσεῖς, πατέρες, ὅπως φαίνεται, ἔχετε πρωταρχικό ρόλο στήν ὅλη πορεία τῆς αἱρέσεως, μεγαλύτερο ἴσως καί ὁπωσδήποτε σημαντικώτερο ἀπό τούς πρωτεργάτες τῆς αἱρέσεως (Βαρθολομαῖο, Ζηζιούλα κλπ.), διότι ἡ ἐπιτυχής πορεία καί ἔκβασις μιᾶς καλά μελετημένης καί σωστά προγραμματισμένης ἐκστρατείας ἐναντίον τῆς ὀρθοδόξου πίστεως, στηρίζεται πρωτίστως στήν ἐπιτυχή  διάσπασι, στήν ἐκ τῶν ἔσω ἐξουδετέρωσι καί στόν ἔνδοθεν ἀποπροσανατολισμό τοῦ ὀρθοδόξου μετώπου. Πιστεύω ὅτι, ὅταν αὐτά κατορθώσετε νά τά στηρίξετε καί στούς Ἁγίους, τότε ἡ ἐπιτυχία σας θά εἶναι πλήρης.

Ἐπειδή, ὅπως ἀνέφερα καί σέ ἄλλο σημεῖο, (εἶναι ὅμως πολύ σημαντικό καί πρέπει νά τονισθῆ)  δέν ἔχετε οὔτε ἕνα ἁγιογραφικό καί πατερικό κείμενο νά παρουσιάσετε, πού νά συνηγορῆ ἤ ἔστω νά ὑπαινίσσεται τήν δυνητική ἑρμηνεία τοῦ Κανόνος, προσπαθεῖτε μονίμως στήν μελέτη σας, νά στηριχθῆτε σέ ἱστορικά γεγονότα, τά ὁποῖα ἀγωνίζεσθε νά προσαρμόσετε στήν δυνητική ἑρμηνεία τοῦ Κανόνος, βοηθούμενοι ἀπό τήν ἔλλειψι ἐπαρκῶν ἱστορικῶν στοιχείων καί, βεβαίως, ἀπό τήν χρονική ἀπόστασι κατά τήν ὁποία αὐτά ἱστορικά ἐξελίχθηκαν.

Κατ’ αὐτόν τόν τρόπο, παρουσιάζετε τήν Ἁγία Γραφή καί τήν διδασκαλία τῶν Ἁγίων νά ἔρχωνται σέ πλήρη ἀντίθεσι μέ τά ἱστορικά αὐτά γεγονότα, ἐνῶ ἡ ὀρθόδοξος μέθοδος εἶναι  νά ἀνακαλύψωμε σ’ αὐτά ὅλα τήν ἐσωτερική ἑνότητα καί ἁρμονία πού ὑπάρχει, ἀκόμα καί ὅταν ἐξωτερικά κάπου φαίνεται ὅτι δέν ἐναρμονίζονται. Δηλαδή τά ἐναρμονισμένα κατά τό πνεῦμα τῶν Πατέρων, ἐσεῖς τά φέρετε σέ ἀντίθεσι, ἐνῶ θά ἔπρεπε τά ἐξωτερικῶς διεστῶτα νά τά φέρετε σέ συμφωνία.  Θεωρῶ τελικά, πατέρες, ὅτι ἡ ἐπιτυχία ὡς πρός τήν ἐπικράτησι τῆς αἱρέσεως, στηρίζεται κυρίως σέ ἐσᾶς (ἐννοῶ ὅσους ἔχουν τέτοια φρονήματα) καί λιγότερο στούς καθαρόαιμους  πρωτεργάτες τοῦ Οἰκουμενισμοῦ.

Ἐρχόμενος, μετά τά ἀνωτέρω, εἰς λεπτομερέστερη ἀνάλυσι αὐτοῦ τοῦ κεφαλαίου τῆς μελέτης σας ἔχω νά ἀναφέρω τά ἑξῆς. Γράφετε εἰς τό κεφάλαιο αὐτό στήν σελ. 34 τῆς κριτικῆς μελέτης σας:

«Κατά περίεργο τρόπο ὅμως ἀγνοεῖ (σκόπιμα ἄραγε;) τόν Μεγάλο Πατέρα καί διδάσκαλο τῆς Ἐκκλησίας μας Ὅσιο Ἰωάννη τόν Δαμασκηνό. Ὁ Μέγας αὐτός Πατήρ ὑπῆρξε ὁ πνευματικός ἡγέτης τοῦ ἀντιαιρετικοῦ ἀγῶνος κατά τῶν Εἰκονομάχων, ὄχι μόνον διότι μέ τίς τρεῖς περίφημες πραγματεῖες του “Περί τῶν ἱερῶν εἰκόνων”, κονιορτοποίησε κυριολεκτικά τά θεολογικά ἐπιχειρήματα τῶν εἰκονομάχων, ἀλλά καί διότι πρωτοστάτησε στήν σύγκληση Τοπικῆς Συνόδου στή Συρία τό 726 (δηλαδή μέ τήν ἔναρξη τοῦ ἀντιαιρετικοῦ ἀγῶνος), ἡ ὁποία καταδίκασε τήν αἵρεση. Μέ τήν Σύνοδο αὐτή ἔχουμε τήν πρώτη καταδίκη τῆς αἱρέσεως καί, ἑπομένως, ἡ αἵρεση ἦταν ἤδη κατεγνωσμένη Συνοδικά ἀπό τό 726».

Μέ αὐτά πού ἀναφέρετε, πατέρες, θέλετε νά παρουσιάσετε, ἄν σᾶς ἑρμηνεύω σωστά, ὅτι οἱ Ἅγιοι τῆς πρώτης περιόδου τῆς εἰκονομαχίας ἀποτειχίστηκαν ἀπό μία κατεγνωσμένη συνοδικά αἵρεσι, ἔχοντες ὡς ὁδηγό (πέρα ἀπό τή συνοδική καταδίκη τῆς αἱρέσεως) καί τίς θεολογικές πραγματεῖες τοῦ ἁγ. Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ. Αὐτό ἄλλωστε τό ἀναφέρετε καί κατωτέρω ὅπως θά ἰδοῦμε. Γιατί ὅμως, προκειμένου νά στηρίξετε αὐτό πού ἰσχυρίζεσθε, δέν ἀναφέρετε καί κάποιον ἅγιο τῆς περιόδου αὐτῆς, πού νά ἀνέφερε κάτι, ἔστω ὡς ὑπαινιγμό, μέ τό ὁποῖο νά φαίνεται ὅτι ἀποτειχίσθηκε ἀπό τόν εἰκονομάχο Πατριάρχη του, ἐπειδή στηρίχθηκε στή Σύνοδο αὐτή τῆς Συρίας ἤ στόν Ἅγ. Ἰωάννη τόν Δαμασκηνό;

Εἶναι χαρακτηριστικό, πατέρες, ὅτι ὅλες οἱ ἀναφορές καί οἱ συζητήσεις τῶν Ἁγίων τῆς περιόδου αὐτῆς, ἀναφέρουν τήν περί εἰκόνων Παράδοσι τῆς Ἐκκλησίας καί μνημονεύουν (ἀλλὰ καί στηρίζονται) στήν διδασκαλία τῶν παλαιῶν ἀναγνωρισμένων Ἁγίων καί ὄχι τῶν συγχρόνων των κληρικῶν καί θεολόγων, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχαν ἀκόμα ἀναγνωρισθεῖ ὡς Ἅγιοι. Καί εἶναι λογικό αὐτό, οἱ Ἅγιοι δηλαδή τῆς περιόδου αὐτῆς, νά μήν στηρίζωνται οὔτε σέ πρόσφατες καί μή ἀναγνωρισμένες Συνόδους, οὔτε σέ προσφάτους καί μή ἀναγνωρισμένους Ἁγίους, διότι ἁπλούστατα, ἄν ἐστηρίζοντο εἰς αὐτά, θά ἠδύναντο ἄριστα οἱ εἰκονομάχοι νά ἀντιπαρατάξουν πρόσφατες εἰκονομαχικές Συνόδους καί δικούς τους συγχρόνους εἰκονομάχους πατέρες, οἱ ὁποῖοι ὑπερμάχησαν καί θεολογικά ὑπεστήριξαν τήν αἵρεσι.

Θά προσπαθήσω, πατέρες, νά σᾶς ἀποδείξω τό πόσο τά ἐπιχειρήματά σας εἶναι ὄχι μόνον ἄστοχα, ἀλλά δυστυχέστατα δὲν εἶναι ὀρθόδοξα, ἀντίθετα εἶναι ἐπιχειρήματα ποὺ βοηθοῦν καὶ στηρίζουν τὴν ἀνεμπόδιστη ἐξάπλωσι τῆς αἱρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Τὴν ἀπόδειξι αὐτή μᾶς τήν προσφέρει ὁ βίος τοῦ ἁγίου ὁσιομάρτυρος Στεφάνου τοῦ νέου, ὁ ὁποῖος ἔζησε καί

Κυριακή Δ΄ Λουκά:

Ἡ παραβολή τοῦ σπορέως

Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου

...γ. Ποιὰ εἶναι λοιπὸν ἡ παραβολὴ; Ἰδοὺ βγῆκε λέει, αὐτὸς ποὺ σπέρνει γιὰ νὰ σπείρη. Ἀπὸ ποῦ βγῆκε αὐτὸς ποὺ εἶναι παρὼν σ’ ὅλα τὰ μέρη, αὐτὸς  ποὺ  τὰ γεμίζει ὅλα; Καὶ πῶς βγῆκε; Ὄχι τοπικὰ ἀλλὰ κατὰ τὴ σχετικὴ μὲ ἐμᾶς οἰκονομία του, ἔγινε πλησιέστερός  μας μὲ τὴν ἔνδυση  τῆς  σάρκας. Ἐπειδὴ δὲν μπορούσαμε νὰ μποῦμε ἐμεῖς, καθὼς μᾶς ἔκλειναν τὴν εἴσοδο τὰ ἁμαρτήματά μας, βγαίνει ἐκεῖνος σ’ ἐμᾶς. Καὶ μὲ ποιὸ σκοπὸ βγῆκε; Γιὰ νὰ καταστρέψη τὴ γεμάτη ἀπὸ ἀγκάθια γῆ καὶ νὰ τιμωρήση τοὺς γεωργούς; καθόλου· ἀλλὰ νὰ καλλιεργήση καὶ νὰ φροντίση καὶ νὰ

Να, με ποιόν κοινωνείτε, κι όχι μόνο δεν διακόπτετε την Μνημόνευσή του, αλλά δεν τολμάτε να τον καταγγείλετε ως αιρετικό!

Ο ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ σε ΠΑΠΙΚΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ

συνευλογεί τους Παπικούς με τον Πάπα Παύλο,

τους συνευλογεί και πάλι με τον Πάπα Βενέδικτο,

και απαγγέλλει το Πιστεύω μαζί του,

παρίσταται στην Κων/πολη σε Παπική Λειτουργία το 2014 μαζί μὲ τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής Δημήτριο και τὸν Ζηζιούλα, κατά την οποία και μνημονεύεται  από τον Πάπα Φραγκίσκο!!!

  

2008: Βαρθολομαίος-Βενέδικτος σε Παπική «Θ. Λειτουργία» “συνευλογούν” δια του Ευαγγελίου Παπικούς και όσους ορθοδόξους ήσαν εκεί!

2008: Βαρθολομαίος και Βενέδικτος στην ίδια «Θ. Λειτουργία» απαγγέλλουν ΜΑΖΙ το Πιστεύω!!!

Ο Πάπας Βενέδικτος στην Θ. Λειτουργία στο Φανάρι συμμετέχει ἀναγινώσκων!!!

2008: Ο Βαρθολομαίος στην ίδια «Λειτουργία» εὐλογεί τους Παπικούς εκφωνών:  “Εὐλογία Κυρίου και έλεος αυτού έλθει εφ’ υμάς τη αυτού θεία Χάριτι και φιλανθρωπία…”!!!

Βαρθολομαίος και Πάπας Παύλος “συνευλογούν” δια του Ευαγγελίου τους «πιστούς»!

  

Βαρθολομαίος, Αρχιε. Δημήτριος και Ζηζιούλας σε "Θ. Λειτουργία" Παπικών στην Κων/πολη (το 2014) Μνημονεύοται από τον Πάπα Φραγκίσκο!

Δύο από τα βίντεο στις διευθύνσεις:

https://www.youtube.com/watch?v=LUhvqesZAfE

https://www.youtube.com/watch?t=34&v=m8aWGNR6nnM

Ο κ. Χρυσόστομος Σαββάτος αυξάνει τις κακοδοξίες του!

Υπέρ της δωρεάς οργάνων

        ο Μεσσηνίας Χρυσόστομος

 Πηγή: Pentapostagma"

Για πόσο ακόμα, η διοίκηση της Εκκλησίας θα αδυνατεί να απαντήσει στα σύγχρονα προβλήματα της κοινωνίας;

Είναι πραγματικά πολύ λυπηρό, να ακούς από τα χείλη ενός Αρχιερέα τη φράση «μέχρι σήμερα δεν υπάρχει επίσημη τοποθέτηση της Εκκλησίας για το θέμα» της δωρεάς οργάνων.

Και εμείς θα ρωτήσουμε:
Τι περιμένει η διοίκηση της Εκκλησίας για να πάρει μια απόφαση και μια θέση υπέρ ή κατά της δωρεάς οργάνων; Τι πρέπει να κάνουν όσοι πιστοί βρίσκονται σε αυτό το δίλημμα; Μήπως πίσω από αυτή την αργοπορία κρύβονται άλλα συμφέροντα; Όπως για παράδειγμα το να είμαστε αρεστοί σε όλους(Κράτος-Ιατρική Κοινότητα-Κοινωνία); Τι γνώμη μας για το θέμα αυτό την έχουμε εκφράσει πολλές φορές μέσα από το pentapostagma.gr, η οποία συμβαδίζει με αυτή της Ιεράς παράδοσης των Αγίων Πατέρων μας.
Εν ονόματι, της δωρεάς οργάνων έχουν γίνει και γίνονται, τεράστια ιατρικά εγκλήματα. Φαντάζομαι ότι ο Μεσσηνίας μέσα από την καθαρή και απροβλημάτιστη θέση του υπέρ της δωρεάς οργάνων είναι σε θέση να αναλάβει την ευθύνη  όλων αυτών των ιατρικών εγκλημάτων και λαθών.

Ομιλία του Μητροπολίτη Μεσσηνίας στο 35ο Πανελλήνιο Συνέδριο Γαστρεντερολογίας
Με την παρουσία των συνέδρων αλλά και πλήθους κόσμου πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη το βράδυ 8 Οκτωβρίου, η τελετή έναρξης του 35ου Πανελλήνιου Συνεδρίου Γαστρεντερολογίας στο Μέγαρο Χορού Καλαμάτας.
Κεντρικός ομιλητής στην τελετή ήταν ο Σεβ. Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος, ο οποίος πραγματοποίησε εισήγηση με θέμα: «Η δωρεά οργάνων και το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης – Θεολογική θεώρηση».
Ο κ. Χρυσόστομος αν και ανέφερε ότι μέχρι σήμερα δεν υπάρχει επίσημη τοποθέτηση της Εκκλησίας για το θέμα, υποστήριξε ότι η δωρεά οργάνων δεν γίνεται από ασέβεια προς τον Θεό, ούτε πάλι το υπό αφαίρεση όργανο κρίνεται περιττό ή επιβλαβές για την ηθική συγκρότηση του ανθρώπου. Αντίθετα αναγνωρίζεται η πολυτιμότητα και η μοναδικότητά του.
Ο άνθρωπος δεν μπορεί να κατασκευάσει όργανα και να υποκαταστήσει τη φύση, γι’ αυτό αναγκάζεται να χρησιμοποιήσει τα υπό του Θεού δοσμένα, ωθούμενος από φίλτρο αγάπης προς τον συνάνθρωπο, τόνισε χαρακτηριστικά.
Τέλος, ο Μητροπολίτης υποστήριξε ότι η μεταμόσχευση δεν θεωρείται ακρωτηριασμός που ηθικά απαγορεύεται, αλλά αποτελεί πράξη αγάπης που αγγίζει την αυτοθυσία.

Αξίζει να διαβάσετε τα παρακάτω:
Εγκεφαλικός Θάνατος και Δωρεά Οργάνων!
Ο Αρχιμ. Ιωήλ Κωνστάνταρος για τον «εγκεφαλικό θάνατο» και τη δωρεά οργάνων
Απίστευτη ανάνηψη ασθενούς, οι γιατροί συμβούλευαν τη δωρεά οργάνων!
Νέο σκάνδαλο με δωρεά οργάνων
Η εγκληματική δωρεά οργάνων σώματος αγιοποιείται από κύκλους της Εκκλησίας;

πηγή:

Πρόσκληση πνευματικού αγώνα: ΟΧΙ στην Κάρτα του Πολίτη

 Κυριακή 11-10-2015:

Λέμε ΟΧΙ στην αχρήματη συναλλαγή ...

λέμε ΟΧΙ στην Κάρτα του Πολίτη.

Αναγνώστης μας ενημέρωσε για την παρακάτω εκδήλωση, την οποία φυσικά και δεν έχουμε κανένα λόγο να μην προβάλουμε:

Και σχόλιο από τα Αττικά Νέα:

Δεν είμαστε ζωά... 

Δεν είμαστε αριθμοί... 

ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΚΛΑΒΟΙ!

ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΝΘΡΩΠΟΙ!

Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, ΕΙΝΑΙ ΧΡΕΟΣ ΜΑΣ!

Καλλιόπη Σουφλή

Όσο για το αυτονόητο ερώτημα, γιατί δεν μιλάει η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος, διαβάστε τι συμφωνήθηκε στην πρόσφατη συνάντηση του Αρχιεπισκόπου Ιερονύμου με τον αρμόδιο υπουργό κ.Παναγιώτη Κουρουπλή:

    Επιπροσθέτως, ο υπουργός ενημέρωσε τον Αρχιεπίσκοπο για την πρόθεση υλοποίησης της κάρτας του πολίτη, στο πλαίσιο της απλοποίησης των υπηρεσιών του κράτους προς τους πολίτες και της αντιμετώπισης του χρόνιου προβλήματος της γραφειοκρατίας. Συγκεκριμένα συζητήθηκε η θέσπιση της Κάρτας του Πολίτη που ο Υπουργός ανάφερε εμφανώς αποφασισμένος για την δημιουργία παρά τις αντιθέσεις εκκλησιαστικών κύκλων. « Η Κάρτα του Πολίτη θα θεσπιστεί. Εαν αποτύχει το μέτρο θα είναι δική μου πολιτική ευθύνη και θα την επωμισθώ»

      Ο κ. Ιερώνυμος, από την πλευρά του, αφού αναφέρθηκε στο γόνιμο χαρακτήρα των συζητήσεων που πάντα όπως τόνισε έχει με τον υπουργό, επεσήμανε ότι συνέπεσαν οι απόψεις τους σε ζητήματα τακτοποίησης ορισμένων εκκρεμοτήτων οι οποίες άπτονται του Υπουργείου Υγείας και στα οποία εμπλέκεται η Εκκλησία στο πλαίσιο της κοινωνικής της προσφοράς και στήριξης, όπου αυτή χρειάζεται.
          Ο υπουργός, δεν παρέλειψε να επαναλάβει την δέσμευσή του απέναντι στον Μακαριώτατο, αναφορικά με την τοποθέτηση ενός αριθμού κληρικών που η κυβέρνηση έχει αποφασίσει, λόγω των κενών που προκάλεσαν οι περικοπές σε αυτές τις θέσεις, τα τελευταία χρόνια.

πηγή

Για τους "εξ εαυτών λαλούντες".

Ἡ Ἁγία Γραφή περιέχει τρεῖς ἔννοιες:

1) Τήν γραμματική ἤ ἱστορική.

2) Τήν ψυχική.

3) Καί τήν πνευματική.

Ὁ Ὠριγένης, ὁ ὁποῖος εἶναι καί ὁ δημιουργός αὐτῶν τῶν τριῶν βαθμίδων ἑρμηνείας τῶν Ἁγίων Γραφῶν, ὑποστηρίζει ἡ κατανόησις τῶν ἱερῶν βιβλίων χωρίζει τούς πιστούς Χριστιανούς σέ τρία εἴδη: Στούς ἁπλούς, στούς προχωρημένους καί στούς τελείους.

Οἱ ἁπλοῖ ἐνισχύουν τήν ψυχή τους ἀπό τό σῶμα τῶν Γραφῶν. (Ὀνομάζουμε αὐτή τήν κατανόησι γραμματική, κοινή γιά ὅλους, ἤ ἱστορική). Ἐάν μερικοί ἄρχισαν νά προχωροῦν λίγο καί ἠμποροῦν νά ἀντικρύζουν κάποια ἄλλη ἔννοια πιό μακριά, ἐνισχύουν τήν ψυχή τους ἀπό τήν ψυχή τῶν Γραφῶν.

Ἐνῶ οἱ τέλειοι ὁμοιάζουν μ᾿ αὐτούς πού λέγει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος: «Σοφίαν δέ λαλοῦμεν ἐν τοῖς τελείοις, σοφίαν δέ οὐ τοῦ αἰῶνος τούτου, οὐδέ τῶν ἀρχόντων τοῦ αἰῶνος τούτου τῶν καταργουμένων. Ἀλλά λαλοῦμεν σοφίαν Θεοῦ ἐν μυστηρίῳ, τήν ἀποκεκρυμμένην, ἥν προώρισεν ὁ Θεός πρό τῶν αἰώνων εἰς δόξαν ἡμῶν» (Α΄ Κορ. 2,6-7). Αὐτοί  ἐνισχύονται ἀπό τόν ἴδιο τόν πνευματικό νόμο, ὁ ὁποῖος εἶναι ἡ σκιά τῶν μελλόντων ἀγαθῶν.

Ὁ ἴδιος ὁ Ὠριγένης δηλώνει ὅτι ἡ πνευματική κατανόησις εἶναι ἡ πιό ἀνωτέρα ἀπό τίς ἄλλες δύο, τήν ὑλική καί τήν ἱστορική. Σωστή ἑρμηνεία τῶν Γραφῶν ὅμως εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία λαμβάνει ὑπ᾿ ὄψιν καί τά τρία αὐτά εἴδη κατανοήσεως τῶν Γραφῶν, ὅπως τοῦτο ἐφήρμοσαν καί οἱ περισσότεροι ἅγιοι Πατέρες. Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος λέγει: «Μή διαβάζετε τό κείμενο μέ τήν ἁπλῆ γραφή του, ἀλλά ἀναζητεῖτε τίς βαθύτερες ἔννοιες. Ἐάν κάποιος σταματᾶ μόνο στά γράμματα πού διαβάζει καί δέν ἐρευνᾶ γιά τίποτε ἄλλο βαθύτερο, σέ πολλά λάθη θά πέση».

Ἡ σωστή ἑρμηνεία τῶν Γραφῶν ἀπαιτεῖ:

1)Μία καθαρή ζωή καί πνευματική πρόοδο στίς ἀρετές.

2)Τήν γνῶσι τοῦ θείου θελήματος διά πολυχρονίων θεολογικῶν σπουδῶν καί τήν ταπείνωσι μπροστά στίς θείες ἀποκαλύψεις.

3)Τήν γνῶσι τῆς διδασκαλίας τῆς Ἐκκλησίας καί τῆς Ἱερᾶς Παραδόσεως.

Ὅσον ἀφορᾶ τήν καθαρότητα τῆς ζωῆς, ὁ ἅγιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής λέγει:

Ἡ ἀκριβής γνῶσις τῶν λόγων τοῦ Πνεύματος ἀποκαλύπτεται μόνο στούς ἀξίους νά λάβουν τό Πνεῦμα, δηλαδή μόνο σ᾿ αὐτούς, οἱ ὁποῖοι μέσῳ μιᾶς μακροχρονίου καλλιεργείας τῶν ἀρετῶν, ἐκαθάρισαν τόν νοῦ ἀπό τήν κάπνα τῶν παθῶν, δέχονται τήν γνῶσι τῶν θείων μυστηρίων, τά ὁποῖα ἐντυπώνονται καί παραμένουν μέσα τους ἀπό τήν πρώτη κιόλας ἐμπειρία τους, μοιάζοντας ἔτσι μέ τήν κόρη ἐκείνη πού στέκεται μπροστά στόν καθρέπτη καθαρή καί διάφανη.

Ἡ ζωή ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι ὁδηγεῖ στήν γνῶσι τοῦ θείου θελήματος, ὅπως τοῦτο φανερώνεται μέσα στήν Ἁγία Γραφή. Τό πνεῦμα μας ἀναγνωρίζει τό Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ, πού εἶναι στίς Ἅγιες Γραφές, ὅπως παρατηρεῖ ὁ Ἴδιος ὁ Σωτήρ: «Ἐάν τις θέλη τό θέλημα αὐτοῦ ποιεῖν, γνώσεται περί τῆς διδαχῆς, πότερον ἐκ τοῦ Θεοῦ ἐστιν ἤ ἐγώ ἀπ᾿ ἐμαυτοῦ λαλῶ» (Ἰωάν. 7,17).

Πρέπει νά διαβάζουμε τήν Ἁγία Γραφὴ μέ ταπείνωσι, σάν τόν λόγο τοῦ Θεοῦ, ζητῶντας ἐκ τῶν προτέρων τήν θεία βοήθεια γιά νά τήν κατανοήσουμε σωστά καί νά λάβουμε φῶς πνευματικό ἀπό τό περιεχόμενό της.

Ἡ βαθειά γνῶσις τῶν διδασκαλιῶν τῆς Ἐκκλησίας καί τῶν Παραδόσεών της πλουτίζει τό πνεῦμα γιά τήν ἀνεύρεσι τῆς ἀληθινῆς ἑρμηνείας. Ἡ ἔλλειψις γνώσεως τῆς Βίβλου καί τῆς στενῆς σχέσεώς της μέ τήν Ἱερά παράδοσι ὁδηγεῖ στίς αἱρέσεις καί πλάνες, πού καταδικάζονται σκληρά ἀπό τόν Σωτῆρα, ὅταν λέγη: «Πλανᾶσθε μή εἰδότες τάς γραφάς μηδέ τήν δύναμι τοῦ Θεοῦ» (Ματθ. 22,29).

Από: «Η Διδασκαλία της Ορθοδόξου Εκκλησίας» (Ιερά Μονή Οσίου Γρηγορίου – Άγιον Όρος).

simeiakairwn.wordpress.com

πηγή

Όταν ο κόσμος θα διακηρύξει την επιτυχία του και θα υπερηφανεύεται γι’ αυτήν,

 «τότε αιφνίδιος αυτοίς εφίσταται όλεθρος»

Οσίου Ιγνατίου Μπριαντσανίνωφ

…Η ανθρωπότητα δε θα βλέπει και δε θα κατανοεί ότι η κατάστασή της χειροτερεύει από ηθική και πνευματική άποψη.

Αντίθετα θα καυχιέται για τις επιτυχίες της, επειδή θα έχει τυφλωθεί και θα νομίζει για πρόοδο μόνο την υλική προκοπή. Θ’ αρνηθεί και θ’ απορρίψει την ανάγκη για ψυχή, αιωνιότητα και Θεό. Τη γη θα τη λογαριάσει αιώνια κατοικία της.

Όταν ο κόσμος θα διακηρύξει την επιτυχία του και θα υπερηφανεύεται γι’ αυτήν, θα κομπάζει για την επίτευξη της ύψιστης ευημερίας και της αδιατάραχτης ειρήνης και ασφάλειας, «τότε αιφνίδιος αυτοίς εφίσταται όλεθρος» (Α΄ Θεσσ. ε΄ 3).

Ξαφνικά θα έρθει το τέλος του κόσμου. Κι ο κόσμος δεν θα το περιμένει καθόλου αυτό το τέλος, επειδή θα ζει μέσα στο σκοτάδι, στη μαγεία και τη νάρκωση της εγκόσμιας επιτυχίας.

Επειδή ακριβώς ο κόσμος είναι τυφλός και ζει μέσα στο σκοτάδι, η ημέρα του Κυρίου έρχεται «ως κλέπτης εν νυκτί» (Α΄ Θεσσ. Ε΄ 2).

Αφού ο κόσμος θα είναι τυφλός, ο Κύριος ονόμασε το χρόνο της έλευσής Του «νύκτα»…

Απόσπασμα από το βιβλίο:

«Η Βασιλεία του Θεού και ο Αντίχριστος» –Οσίου Ιγνατίου Μπριαντσανίνωφ (Μετάφραση Π. Μπότση, 2008)

Πηγή

Τότε διαχωρίζονται ανδρόγυνα..., κληρικοί από κληρικών και επίσκοποι από συνεπισκόπους! (Εφραίμ του Σύρου)

Περὶ τῆς δευτέρας παρουσίας τοῦ Κυρίου.

Ἐφραὶμ τοῦ Σύρου, Λόγος παραινετικός. Περὶ τῆς δευτέρας παρουσίας τοῦ Κυρίου, καὶ περὶ μετανοίας.