ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΕΚΤΕΝΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ
ΤΟΥ π. ΕΥΘΥΜΙΟΥ ΤΡΙΚΑΜΗΝΑ
Πρίν δυὸ μέρες
στὸ ἱστολόγιο «Ἀμέθυστος» διαβάσαμε ἕνα σχόλιο συκοφαντικὸ γιὰ τὸν ἅγιο Θεόδωρο
τὸν Στουδίτη. Τὸ σχόλιο οἱ ἱστολόγοι ἐπεστράτευσαν γιὰ νὰ κατατροπώσουν τὸν π. Ἰωάννη Διώτη, ὁ
ὁποῖος τοὺς κατήγγειλε ὡς ἀνθρώπους ποὺ δὲν ἔχουν «φόβο Θεού και εντροπή, αδίστακτους
ανθρώπους που χαρακτηρίζουν τον άγιον Θεόδωρον Στουδίτην ως “θλιβερόν
Άγιον”».
Ἐπισημάναμε κι ἐμεῖς παλαιότερα τὴν κατάντια τοῦ ἁγιομάχου πλέον «Ἀμέθυστου», ὁ ὁποῖος κατηγόρησε ὡς ἁγιομάχο τὸν κ. Σιαμάκη, ἐπειδὴ καταφέρθηκε κατὰ τοῦ (Γέροντος τότε καὶ ἐξ ὑστέρων ἁγιοκαταταχθέντος) ἁγίου Παϊσίου καὶ τώρα αὐτός, ἀποκαλεῖ ἕναν ἤδη ἀναγνωρισμένο Ἅγιο ὡς θλιβερό! Ἡ ὕβρις κατὰ τοῦ ἁγίου Πνεύματος, ἰσχύει μόνο στὴν μία περίπτωση, κατὰ
τὸν «Ἀμέθυστο», κι ὄχι στὴν ἄλλη!
Τὸ ἀκόμα
χειρότερο εἶναι ὅτι ὁ «Ἀμέθυστος» φέρεται πλέον καὶ ἀνέντιμα. Διότι δημοσιεύει
ἕνα σχόλιο γιὰ νὰ στηρίξει τὶς θέσεις του, τὸ ὁποῖο εἶναι ἀνακριβὲς καὶ ὄφειλε
νὰ τὸ γνωρίζει, τὴν στιγμὴ ποὺ παρακολουθεῖ καὶ σχολιάζει ὅσα δημοσιεύουμε. Τὸ
κείμενο-σχόλιο ποὺ δημοσιεύει ἐναντίον τοῦ ἁγίου Θεοδώρου, ἔχει ἀποδειχθεῖ ὅτι
δὲν εὐσταθεῖ ἀπὸ μελέτη ἐκτεταμένη του π. Εὐθυμίου Τρικαμηνᾶ, καὶ μάλιστα …δυὸ
φορὲς ἀπὸ τὸ 2009! Ἀλλὰ εἶναι δυνατὸν ὁ «Ἀμέθυστος» νὰ διαβάσει Τρικαμηνᾶ;
Παρουσιάζουμε α)
τὸ σχόλιο τοῦ «Ἀμέθυστου» καὶ β) τὴν ἀπόδειξη τῆς ἀνακρίβεια τοῦ περιεχομένου
τοῦ σχολίου, ἀπὸ ἀπόσπασμα ἐκτεταμένης μελέτης τοῦ π. Εὐθυμίου.
Δὲν
εὐελπιστοῦμε, βέβαια, ὅτι θὰ ἀλλάξουμε τὶς γνῶμες ὅσων τυφλώττουν μπροστὰ στὴν
ἀλήθεια, συκοφαντοῦν πρόσωπα καὶ Ἁγίους ἐπανειλημμένως (καὶ παρὰ τὴν διαμαρτυρία
μας γι’ αὐτὲς τὶς συκοφαντίες), ἀλλὰ τὸ δημοσιεύουμε πρὸς ἀποκατάσταση τῆς ἀλήθειας
καὶ γιὰ ὅσους δὲν ἔχουν ὑπόψη τους τὴν συγκεκριμένη ἀπάντηση.
________________________________________________________________________________________________________________________________________________
Τὸ ΣΧΟΛΙΟ:
Ο ΟΣΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ Ο ΣΤΟΥΔΙΤΗΣ (ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ ΤΑ ΣΧΙΣΜΑΤΑ ΟΙ Γ.Ο.Χ.» ΔΙΑΡΚΩΣ ΕΠΙΚΑΛΟΥΝΤΑΙ), ΑΝΑΘΕΜΑΤΙΣΤΗΚΕ ΑΠΟ ΠΟΛΛΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ! ( ΜΕΤΑΝΟΗΣΕ ΟΜΩΣ ΚΑΙ ΕΠΕΣΤΡΕΨΕ). Ο ΟΣΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ, ΜΑΖΙ ΜΕ ΕΝΑ ΜΕΡΟΣ ΣΤΟΥΔΙΤΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ, ΕΙΧΑΝ ΔΙΑΚΟΨΕΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΕΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΕΣ ΠΟΥ ΕΚΑΝΑΝ ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΣ ΤΑΡΑΣΙΟΣ, ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΚΑΙ ΙΕΡΟΣ ΜΕΘΟΔΙΟΣ. ΤΑ ΣΧΙΣΜΑΤΑ ΑΥΤΑ ΤΩΝ ΣΤΟΥΔΙΤΩΝ, ΤΑ ΚΑΤΕΚΡΙΝΑΝ ΠΟΛΛΟΙ ΑΓΙΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ!!! ΟΙ ''ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΟΙ ΠΙΝΑΚΕΣ'' ΤΟΥ Μ. ΓΕΔΕΩΝ (σελ. 185) ΑΝΑΦΕΡΟΥΝ: ''Ο ΑΓΙΟΣ ΜΕΘΟΔΙΟΣ ΕΞΗΝΕΓΚΕΝ ΑΝΑΘΕΜΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΤΟΥ ΣΤΟΥΔΙΟΥ ΜΟΝΑΧΩΝ ΤΩΝ ΑΠΟ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΑΠΟΣΧΙΣΑΝΤΩΝ, ΔΙΟΤΙ ΑΝΤΕΙΧΟΝΤΟ ΤΩΝ ΚΑΤΑ ΤΑΡΑΣΙΟΥ ΚΑΙ ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ ΚΛΗΘΕΝΤΩΝ ΚΑΙ ΓΡΑΦΕΝΤΩΝ...''! Ο ΜΕΓΑΣ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ ΘΕΟΦΑΝΗΣ ΣΤΗ ''ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΙΑ'' ΤΟΥ, ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΤΗΝ ΑΠΟΣΧΙΣΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ''ΑΓΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ'' ΚΑΙ ΤΟΝ ''ΑΓΙΩΤΑΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ'' ! (P.G. 108 σελ. 992Β). Ο ΟΣΙΟΣ ΔΑΝΙΗΛ Ο ΣΤΥΛΙΤΗΣ, ΚΑΛΟΥΣΕ ΣΕ ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΤΟΥΣ ΜΟΝΑΧΟΥΣ ΠΟΥ ΕΧΩΡΙΖΟΝΤΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΑΝΕΥ ΛΟΓΩΝ ΠΙΣΤΕΩΣ ΛΕΓΟΝΤΑΣ: ''ΟΥΚ ΑΚΙΝΔΥΝΩΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΧΩΡΙΖΟΜΕΝ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΗΜΩΝ ΜΗΤΡΟΣ''! (Les saints Stylites... σελ. 85). ΑΚΟΜΗ ΤΑ ΣΤΟΥΔΙΤΙΚΑ ΣΧΙΣΜΑΤΑ ΚΑΤΕΚΡΙΝΕ ΚΑΙ Ο ΟΣΙΟΣ ΙΩΑΝΝΙΚΙΟΣ ( ΟΣΙΟΥ ΣΥΜΕΩΝ ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΟΥ, P.G. 116 σελ. 85Α - 88Β ) ΚΑΙ ΟΙ ΙΕΡΟΙ: ΜΕΘΟΔΙΟΣ ( P.G. 99 σελ. 1853D) ΚΑΙ ΔΟΣΙΘΕΟΣ (ΔΩΔΕΚΑΒΙΒΛΟΣ τόμος ζ΄ κεφ. Δ΄).
________________________________________________________________________________________________________________________________________________
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΕΚΤΕΝΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ
ΤΟΥ π. ΕΥΘΥΜΙΟΥ ΤΡΙΚΑΜΗΝΑ
ΣΤΟΝ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΠΑΠΑΔΑΚΗ
ὁ ὁποῖος εἶναι καὶ ὁ συγγράψας τὸ σχόλιο!
Ὁ σκοπός μου ὅμως, ὅπως προανέφερα π. Βασίλειε, δέν εἶναι νά ἀσχοληθῶ μέ τά σκόρπια παραδείγματα πού ἐπικαλέσθηκες, πολλά ἀπό τά ὁποῖα δυσκολεύτηκα νά τά ἐντοπίσω μέ βάσι τίς παραπομπές πού ἔδωσες, ἀλλά μέ βασικές θέσεις σου, μέ τίς ὁποῖες πιστεύω ὅτι διαστρέφεις τήν Ὀρθόδοξο διδασκαλία καί Παράδοσι καί μέ τήν γραμμή πού ἀκολουθεῖς ἀποφεύγοντας τεχνηέντως τήν διδασκαλία τῶν Γραφῶν καί τῶν Ἁγίων. Δι’ αὐτό ἔρχομαι νά σχολιάσω τά ὅσα ἀνέφερες σχετικά μέ τόν ὅσιο Θεόδωρο τόν Στουδίτη.
Πρέπει κατ’ ἀρχάς νά ἀναφέρωμε, πρίν καταπιασθοῦμε μέ τό τμῆμα τῆς εἰσηγήσεως τοῦ π. Βασιλείου Παπαδάκη, τό ὁποῖο ἀφοροῦσε τόν ὅσιο Θεόδωρο τόν Στουδίτη, ὅτι δέν θά ἀσχοληθοῦμε, ὄχι μόνο μέ τά σκόρπια παραδείγματα, τά ὁποῖα προσπάθησε νά τά παρουσιάση ὡς δῆθεν ἐν καιρῷ αἱρέσεως Ὀρθόδοξο Παράδοσι, ἀλλά οὔτε καὶ μὲ ὅσα ἐπικαλέσθηκε, παίρνοντας στοιχεῖα ἀπό τούς Παλαιοημερολογίτες, ἤ ὅσα ἀφοροῦσαν θέσεις καί καταστάσεις τῶν Παλαιοημερολογιτῶν. Θεωροῦμε ὅτι, δι’ αὐτά, εἶναι ἁρμόδιοι ἐκεῖνοι νά ἀπαντήσουν καί, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐμᾶς δέν μᾶς ἀφοροῦν. Μέ τήν δόλια καί πονηρή τοποθέτησί του νά τούς κατατάξη ὅλους (Παλαιοημερολογίτες καί ἀποτειχισμένους) στούς Ζηλωτές, δημιούργησε μία σύγχυσι καί ἐπιβάλλεται ἐμεῖς νά ξεχωρίσωμε ὅ,τι ἀναφέρεται στούς ἀποτειχισμένους, ὥστε σέ αὐτά νά ἀπαντοῦμε, καθόσον σέ ἕναν ἁπλό ἀκροατή καί ἀναγνώστη τῶν ἱστοσελίδων, ὁ ὁποῖος προφανῶς δέν γνωρίζει νά κάνη αὐτή τή διάκρισι, δημιουργεῖ τήν ἐντύπωσι ὅτι, αὐτά τά ὁποῖα ἀναφέρει ὁ π. Βασίλειος, ἀφοροῦν ὅλους καί ἔτσι, τά λάθη τῶν Παλαιοημερολιτῶν, τά φορτώνει στούς ἀποτειχισμένους.
Κατ’ ἀρχάς ὁ π. Βασίλειος ἔρχεται σέ ὀξεία ἀντίθεσι μέ
