Σάββατο 21 Νοεμβρίου 2015

«Μη φοβάσθε. Ούτε και τώρα θα χαθούμε. Ο Θεός μας αγαπά. Ο άνθρωπος έχει μέσα του κρυμμένη δύναμη για ώρα ανάγκης. Θα είναι λίγα τα δύσκολα χρόνια. Μία μπόρα θα είναι».

«Μὴ φοβάσθε. Περάσαμε σὰν ἔθνος τόσες μπόρες καὶ δὲν χαθήκαμε, καὶ θὰ φοβηθοῦμε τὴν θύελλα πού πάει νὰ ξεσπάση; Οὔτε καὶ τώρα θὰ χαθοῦμε. Ὁ Θεὸς μᾶς ἀγαπᾶ. Ὁ ἄνθρωπος ἔχει μέσα του κρυμμένη δύναμη γιὰ ὥρα ἀνάγκης. Θὰ εἶναι λίγα τὰ δύσκολα χρόνια. Μία μπόρα θὰ εἶναι».
Ἅγιος Παΐσιος Ἁγιορείτης

(ΚΑΙΡΟΣ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ)

Σύγχυση μεγάλη ὑπάρχει. Μύλος γίνεται· εἶναι ζαλισμένοι οἱ ἄνθρωποι.
Ὁ κόσμος εἶναι ὅπως οἱ μέλισσες. Ἂν χτυπήσης τὴν κυψέλη, οἱ μέλισσες βγαίνουν ἔξω καὶ ἀρχίζουν «βούου…» καὶ γυρίζουν γύρω ἀπὸ τὴν κυψέλη ἀναστατωμένες.
Υστερα ἡ κατεύθυνσή τους θὰ ἐξαρτηθῆ ἀπὸ τὸν ἄνεμο ποὺ θὰ φυσήξη. Ἂν φυσήξη βοριάς, θὰ πᾶνε μέσα. Ἔτσι καὶ τὸν κόσμο τὸν φυσάει… «Ἐθνικὸς Βοριάς», «Ἐθνικὸς Νοτιᾶς», καὶ εἶναι ὁ καημένος ζαλισμένος. Ὅμως, ἂν καὶ γίνεται τέτοιο βράσιμο, νιώθω μέσα μου μία παρηγοριά, μία σιγουριά.
Μπορεῖ νὰ ξεράθηκε ἡ ἐλιά, ἀλλὰ θὰ πετάξη νέα βλαστάρια. Ὑπάρχει…
μία μερίδα Χριστιανῶν, στοὺς ὁποίους ἀναπαύεται ὁ Θεός. Ὑπάρχουν ἀκόμη οἱ ἄνθρωποι τοῦ Θεοῦ, οἱ ἄνθρωποι τῆς προσευχῆς, καὶ ὁ Καλὸς Θεὸς μᾶς ἀνέχεται, καὶ πάλι θὰ οἰκονομήση τὰ πράγματα. Αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι τῆς προσευχῆς μᾶς δίνουν ἐλπίδα.
Μὴ φοβάσθε. Περάσαμε σὰν ἔθνος τόσες μπόρες καὶ δὲν χαθήκαμε, καὶ θὰ φοβηθοῦμε τὴν θύελλα πού πάει νὰ ξεσπάση; Οὔτε καὶ τώρα θὰ χαθοῦμε. Ὁ Θεὸς μᾶς ἀγαπᾶ. Ὁ ἄνθρωπος ἔχει μέσα του κρυμμένη δύναμη γιὰ ὥρα ἀνάγκης. Θὰ εἶναι λίγα τὰ δύσκολα χρόνια. Μία μπόρα θὰ εἶναι.
Δὲν σᾶς τὰ λέω αὐτὰ γιὰ νὰ φοβηθῆτε, ἀλλὰ γιὰ νὰ ξέρετε ποῦ βρισκόμαστε… Γιὰ μας εἶναι μία μεγάλη εὐκαιρία, εἶναι πανηγύρι οἱ δυσκολίες, τὸ μαρτύριο. Νὰ εἶστε μὲ τὸν Χριστό, νὰ ζῆτε σύμφωνα μὲ τὶς Ἐντολές Του καὶ νὰ προσεύχεσθε, γιὰ νὰ ἔχετε θεῖες δυνάμεις καὶ νὰ μπορέσετε νὰ ἀντιμετωπίσετε τὶς δυσκολίες. Νὰ ἀφήσετε τὰ πάθη, γιὰ νὰ ἔρθη ἡ Θεία Χάρις. Αὐτὸ ποὺ θὰ βοηθήση πολὺ εἶναι νὰ μπῆ μέσα μας ἡ καλὴ ἀνησυχία: ποῦ βρισκόμαστε, τί θὰ συναντήσουμε, γιὰ νὰ λάβουμε τὰ μέτρα μας καὶ νὰ ἑτοιμασθοῦμε.
Ἡ ζωή μας νὰ εἶναι πιὸ μετρημένη. Νὰ ζοῦμε πιὸ πνευματικά. Νὰ εἴμαστε πιὸ ἀγαπημένοι. Νὰ βοηθοῦμε τοὺς πονεμένους, τοὺς φτωχοὺς μὲ ἀγάπη, μὲ πόνο, μὲ καλωσύνη. Νὰ προσευχώμαστε νὰ βγοῦν καλοὶ ἄνθρωποι.

Γέροντος Παϊσίου
Ἁγιορείτου Λόγοι Β΄ «Πνευματικὴ ἀφύπνιση», ἔκδοσις Σουρωτὴ Θεσσαλονίκη
.

Παρασκευή 20 Νοεμβρίου 2015

Εκκοσμίκευση και Οικουμενισμός! Ποιά σχέση έχει η "νέα εκκλησία" με εκείνη των Αγίων Αποστόλων και των Πατέρων;

«Είναι επιτρεπτό να άγουν τα ονομαστήριά τους οι θρησκευτικοί ποιμένες;»
 dimitrislikoudis.blogspot.co.il


Υπό Δημητρίου Π. Λυκούδη, Θεολόγου – Φιλολόγου, Υπ. Δρος Παν/μίου Αθηνών

Επιτρεπτό είναι, ηθικό δεν είναι, μάλλον δε και ανήθικο και ασύμβατο και ασύμφωνο με την ιερατική και δη, αρχιερατική τους διακονία!
Μακράν απ΄ εμού επιδιώξεις λαϊκισμού! Πιότερο με αποξενώνουν παρά με νουθετούν. Παρά ταύτα όμως, αν και η ουτιδανότητά μου ανήκει στη χορεία όσων εκείνων υπερασπίζονται το τιμημένο ράσο με κάθε τρόπο και οιουδήποτε τιμήματος, εν προκειμένω, κατηγορηματικά δηλώνω και απερίφραστα πρωτοστατώ στο "ουαί" όλων όσων κυνηγούν και αναπαύονται στις "φιέστες" και στα δώρα, στις κακέκτυπες απομιμήσεις των πάλαι ποτέ καλών και ουσιωδών θεατρικών παραστάσεων και ερασιτεχνικών δρωμένων! Φεύ!


Δεν αναφέρομαι στη Θεία Λειτουργία, αλλά στην προετοιμασία και σε όσα έπονται αυτής, στα μιαρά, επαίσχυντα, ανορθόδοξα, απατροπαράδοτα, ανήκουστα, ανίερα! Στους πανηγυρικούς που εστιάζουν στον εορτάζοντα Άγιο στα πρώτα πέντε λεπτά της ώρας και ακολουθεί η γλοιώδης φιλοφρόνηση και η αντίδοση και η υπόσχεση και η πιθανή συγκατάβαση και "παραλληλία" στο μέλλον για πιθανή αποδοχή πρότασης εμψηφισμού και άλλων ορεγομένων του Αυτού επισκοπικού αξιώματος! Είναι ανήθικο!
Αν και ένας χριστιανός ξενυχτάει στο κρεβάτι του πόνου, αν και ένας ετερόδοξος δεν έχει βραδινό κατάλυμα, αν έστω και μιά ψυχή αδημονεί την επιούσαν και αγωνιά δια την σωτηρίαν της, ακόμη και τότε, δεν έχετε δικαίωμα διοργάνωσης, συμμετοχής, αποδοχής και προσωπικής τέρψης στα εόρτια "καραγκιοζιλίκια" και μεθέορτα και παμμίαρα! Και ως κατακλείδα επιτέλους, θυμηθείτε: ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΘΕΟΣ!!!

Ο μεγάλος αιρετικός Ζηζιούλας, συνεχίζει να προκαλεί με την επανάληψη των αιρετικών θέσεων!

Οἱ Οἰκουμενισές τὸν ἐξυμνοῦν καὶ βραβεύουν, καὶ ἄρα ἀποδέχονται τὶς θέσεις του:
Ὁμιλεῖ γιὰ τὸν ἐξοβελισμὸ Ἁγίων ὡς ὁ Γρηγόριος Παλαμᾶς καὶ Μᾶρκος ὁ Εὐγενικός (ποὺ δὲν ὑπάγονται στοὺς Πατέρες τῆς "ἀδιαιρέτου Ἐκκλησίας"!).
Ὁμιλεῖ γιὰ "Ἐκκλησία ἐκτὸς τῆς Ἐκκλησίας!
Χαρακτηρίζει τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ...μυωπική!

http://www.orthodoxostypos.gr/Photos/Pages/2093.pdf

Ο Οικουμενισμός και η εκκοσμίκευση στην εκκλησιαστική δικαιοσύνη: "Ιμπεριαλιστική η τακτική των Επισκόπων-εκπροσώπων της διοίκησης της Εκκλησίας της Ελλάδος"!


 Συζήτηση της Αίτησης Ακύρωσης στο ΣτΕ κατά του Π. Διατάγματος Διάλυσης της Μ. Μεταμορφώσεως Ναυπάκτου

Συζήτηση της Αίτησης Ακύρωσης στο ΣτΕ, κατά του Π. Διατάγματος Διάλυσης της Μ.Μεταμορφώσεως Ναυπάκτου

Συζητήθηκε χθες το πρωί στην επταμελή σύνθεση του Συμβούλιο της Επικρατείας, στην Αθήνα, η Αίτηση Ακύρωσης κατά του Προεδρικού Διατάγματος «Διάλυσης» του νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου, του κοινοβιακού ανδρικού μοναστηριού Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Ναυπάκτου. 
Την Αίτηση κατέθεσαν αρμοδίως οι εγκαταβιούντες Μοναχοί του Κοινοβίου, που ζητούν τον κατά νόμο ακυρωτικό έλεγχο της πράξης της εκκλησιαστικής διοίκησης, που ζήτησε την νομική κατάργηση-διάλυση του συγκεκριμένου μοναστηριού.
      Στο ακροατήριο κατά την συζήτηση της υπόθεσης, παρέστησαν

Για φαντάσου,τολμούν οι Σέρβοι και υψώνουν το Σταυρό του Κυρίου καταμεσίς του δρόμου! Άξιοι. Πού εδώ να γίνει τέτοιο πράγμα... 
Это в Сербии ! Невероятно красиво!
Βρίσκεται στην είσοδο του Κραγκούγιεβατς (Крагујевац / Kragujevac). Είναι η τέταρτη σε πληθυσμό πόλη της Σερβίας  με 179.417 κατοίκους.

Η κατάντια των Οικουμενιστών: "όλοι εμείς οι Αρχιερείς του Υψίστου πρέπει να πάμε να πνιγούμε!".

kalavriton


Του Μητρ. Καλαβρύτων κ. Αμβροσίου




Εάν τα παρακάτω είναι αληθινά, -και γιατί να μην είναι;- τότε όλοι εμείς οι Αρχιερείς του Υψίστου πρέπει να πάμε να πνιγούμε! Δεν αξίζουμε όχι μόνο την αρχιερωσύνη μας, αλλ΄ούτε και το όνομα του χριστιανού!
Όλοι εμείς οι Αρχιερείς: Πατριάρχες, Αρχιεπίσκοποι, Μητροπολίτες και Επίσκοποι, όλοι μαζί!
Γιατί το ερώτημα είναι: πως ανεχόμεθα, παραμένοντες απαθείς, σιωπηλοί και αδιάφοροι, το μαρτύριο ενός Πατριάρχου, που είναι άρρωστος βαρειά και ο Οποίος είναι ανήμπορος να εξυπηρετήσει τον Εαυτό Του;
Ενός πονεμένου Πατριάρχου, ο Οποίος υπέστη εγχείριση και, αφού εξήλθε του Νοσοκομείου, Τον κλείδωσαν και πάλι στο κελλί-φυλακή Του;
Διερωτώμαι: Κανείς από εμάς ΔΕΝ ΣΥΓΚΙΝΕΙΤΑΙ; Κανείς ΔΕΝ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΕΤΑΙ;
Στην Ορθόδοξο Εκκλησία υπάρχουν Πατριάρχες! Υπάρχουν Αρχιεπίσκοποι! Υπάρχουν Μητροπολίτες, δηλ. εκφραστές της εν Χριστώ αγάπης και Αδελφωσύνης!
Κανείς, λοιπόν, δεν συγκινείται από το δράμα ενός ΖΩΝΤΑΝΟΥ-ΝΕΚΡΟΥ, του τέως Πατριάρχου των Ιεροσολύμων; Υπάρχει, άραγε, τόση αναισθησία στην παγκόσμια Ορθοδοξία;
Αναφερόμεθα στην περίπτωση ενός ΖΩΝΤΑΝΟΥ-ΝΕΚΡΟΥ τέως Πατριάρχου, τον Οποίον -η σκληροκαρδία μερικών χθεσινών πνευματικών Του τέκνων- έχει καταδικάσει σε πλήρη απομόνωση!
Η περίπτωση του Μακαριωτάτου κ. Ειρηναίου αποτελεί στίγμα για την Ορθόδοξο Εκκλησία!
Η έξοδός Του από τον μάταιο τούτο κόσμο υπό συνθήκες πλήρους απομονώσεως θα αποτελεί το ΟΝΕΙΔΟΣ όχι μόνον για το Πατριαρχείο των Ιεροσολύμων, αλλά ΓΙΑ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ!
Επικαλούμενος τα ΣΑΡΑΝΤΑ ΚΑΙ ΕΝΝΕΑ (49) έτη της ταπεινής μου διακονίας στην Αρχιερωσύνη, από τη θέση αυτή απευθύνομαι προς τους απανταχού Προκαθημένους των Ορθοδόξων Πατριαρχείων και των Αυτοκεφάλων Εκκλησιών και ζητώ ΑΜΕΣΟΝ ΤΗΝ ΠΑΡΕΜΒΑΣΙΝ ΤΩΝ ΥΠΕΡ ενός πάσχοντος Αδελφού μας:
Παναγιώτατε Αρχιεπίσκοπε Κωνσταντινουπόλεως καί Οικουμενικέ Πατριάρχα κ. κ. Βαρθολομαίε,
Μακαριώτατε Πατριάρχα της Μεγάλης πόλεως Αλεξανδρείας κ.κ. Θεόδωρε,
Μακαριώτατε Πατριάρχα της Μεγάλης Θεουπό-λεως Αντιοχείας κ.κ. Ιωάννη,
Μακαριώτατε Πατριάρχα Μόσχας και πάσης Ρωσίας κ.κ. Κύριλλε,
Μακαριώτατε Πατριάρχα των Σέρβων κ.κ. Ειρηναίε,
Μακαριώτατε Πατριάρχα της Ρουμανίας κ.κ. Δανιήλ,
Μακαριώτατε Πατριάρχα της Βουλγαρίας κ.κ. Νεόφυτε,
Μακαριώτατε Αρχιεπίσκοπε Γεωργίας και Καθολικέ Πατριάρχα πάσης Ιβηρίας κ.κ. Ηλία,
Μακαριώτατε Αρχιεπίσκοπε Νέας Ιουστινιανής και πάσης Κύπρου κ.κ. Χρυσόστομε,
Μακαριώτατε Αρχιεπίσκοπε Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερώνυμε,
Σεβασμιώτατε Μητροπολίτα Βαρσοβίας και πάσης Πολωνίας κ.κ. Σάββα,
Μακαριώτατε Αρχιεπίσκοπε Τιράνων, Δυρραχίου και πάσης Αλβανίας κ.κ. Αναστάσιε,
Ως ελάχιστος εν Χριστώ Αδελφός Σας ταπεινά απευθύνομαι προς ένα έκαστον εξ Υμών και παρακαλώ να πράξετε κάτι για την προστασία -για την απελευθέρωση- του Μακαριωτάτου Πατριάρχου πρ. Ιεροσολύμων κ.κ. Ειρηναίου, ο Οποίος α-ρ-γ-ο-π-ε-θ-α-ί-ν-ε-ι αβοήθητος μέσα στο κελλί- φυλακή Του, όπου ουδείς δύναται να Τον επισκεφθή!
Κατά την ημέραν της Κρίσεως ο Δικαιοκρίτης Χριστός θα μας απευθύνει τους λόγους: «…Επείνασα γαρ, και ουκ εδώκατέ μοι φαγείν, εδίψησα, και ουκ εποτίσατέ με, ….ασθενής και εν φυλακή (ήμην) και ουκ επεσκέψασθέ με…» (Ματθ. 25, 43-45).
Αποδείχθηκε πια, ότι οι παράγοντες του Πατρι-αχρείου (όχι Πατριαρχείου) των Ιεροσολύμων, εψεύδοντο ασυστόλως, όταν έως χθές -γυμνή τη κεφαλή- ισχυρίζονταν, ότι ο Πατριάρχης είναι μόνος Του κλειδωμένος στο κελλί του! 
ΑΙΣΧΟΣ! ΑΙΣΧΟΣ! ΑΙΣΧΟΣ! 
Μακαριώτατε Πατριάρχα των Ιεροσολύμων κ. κ. Θεόφιλε, επικαλούμενος την χριστιανικήν μου ιδιότητα, παρακαλώ να ελευθερώσετε αμέσως τον έγκλειστο Πατριάρχη, τον Ευεργέτη Σας και Γέροντα Σας, κ. Ειρηναίο! 
Η παρούσα ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ διαβιβάζεται υπηρεσιακώς καί πρός τήν Διαρκή Ιεράν Σύνοδον της Εκκλησίας της Ελλάδος πρός ενημέρωσιν καί δια τα κατ΄Αυτήν.
Ελάχιστος εν Χριστώ Αδελφός
+ ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ 
Μοναχός από την 25ην Απριλίου 1961, ήτοι έτη 55,
Διάκονος από την 31ην Μαΐου 1961, ήτοι έτη 55,
Πρεσβύτερος από την 17ην Ιουλίου 1963, ήτοι έτη 53,
Μητροπολίτης Ταλαντίου από την 17ην Αυγούστου 1976, ήτοι έτη 40,
Μητροπολίτης Καλαβρύτων από την 12ην Οκτωβρίου 1978, ήτοι έτη 38.-
Αίγιον, 19 Νοεμβρίου 2015, επέτειον της εν Αιγίω ενθρονίσεώς μου.