Τετάρτη 16 Δεκεμβρίου 2015

ΕΚ ΤΩΝ ΠΡΟΤΕΡΩΝ ΚΗΡΥΣΣΟΥΝ …ΚΑΚΟΔΟΞΙΕΣ, ΟΙ ΟΡΓΑΝΩΤΕΣ ΤΗΣ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΣΥΝΟΔΟΥ!!!




Ἐν Πειραιεῖ 15-12-2015 


Ἡ ἀναθεώρηση, ἐπαναδιατύπωση καί ἐπικαιροποίηση τῶν κειμένων

Ἔργο τῶν προσφάτων Προσυνοδικῶν Διασκέψεων, πού πραγματοποιήθηκαν στό Σαμπεζύ τῆς Γενεύης, ἦταν ἡ ἀναθεώρηση, ἡ ἐπαναδιατύπωση καί ἡ ἐπικαιροποίηση τῶν κειμένων τῶν προγενεστέρων Προσυνοδικῶν Διασκέψεων, πού ἀποτελοῦν την θεματολογία τῆς μελλούσης Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου τοῦ 2016. Γιατί, ὅμως, τά ἤδη ἀπό ἐτῶν ἕτοιμα καί ὡς ἐπί τό πλεῖστον ὀρθόδοξα κείμενα χρειάστηκαν ἀναθεώρηση, ἐπαναδιατύπωση καί ἐπικαιροποίηση, καί μάλιστα ἀπό τούς σημερινούς οἰκουμενιστές; 
Τί σημαίνει στήν πραγματικότητα ἀναθεώρηση, ἐπαναδιατύπωση καί ἐπικαιροποίηση τῶν κειμένων; Καθίσταται πλέον ἐμφανές ἀπό τήν εἰσήγηση τοῦ Σεβ. Μητρ. Μεσσηνίας κ. Χρυσοστόμου, μέ θέμα «Αἱ σχέσεις τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας πρός τάς λοιπάς Χριστιανικάς Ἐκκλησίας καί Ὁμολογίας ἐπί τῇ βάσει τῶν Πανορθοδόξων Ἀποφάσεων»[1], πού ἐξεφώνησε στό συνέδριο, πού ἔγινε στήν Ἱερά Μονή Βλατάδων, ἀπό 3 ἕως 5 Δεκεμβρίου 2015, μέ θέμα «Πρός τήν Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο»[2], ὅτι οἱ οἰκουμενιστές ἀνέλαβαν τήν ἐργολαβία τῆς ἀναθεωρήσεως, ἐπαναδιατυπώσεως καί ἐπικαιροποιήσεως τῶν κειμένων ἐπί τό οἰκουμενιστικώτερον, δηλ. μετέβαλαν τό ἐν πολλοῖς ὀρθόδοξο περιεχόμενο τῶν κειμένων σέ οἰκουμενιστικό, ἀφαιρώντας καί σβήνοντας ὀρθόδοξες παραγράφους καί προσθέττοντας ἄλλες οἰκουμενιστικές. Αὐτό ἀκριβῶς ἔγινε καί γιά τά δύο κείμενα μέ θέμα α) ʺΣχέσεις τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας πρός τόν λοιπόν χριστιανικόν κόσμονʺ, καί β) ʺὈρθοδοξία καί Οἰκουμενική Κίνησιςʺ, τά ὁποῖα ἔγιναν ἕνα ἑνιαῖο πλέον κείμενο μέ τόν γενικό τίτλο «Σχέσεις τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας πρός τόν λοιπόν Χριστιανικόν κόσμον», καί τό ὁποῖο θά δοθεῖ στήν Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο γιά ὁμόφωνη ἐπικύρωση.
Λέγει ὁ Μεσσηνίας: «Γ. Εἰς τό Ὀρθόδοξον Κέντρον τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, ἐν Chambésy τῆς Γενεύης, ἐπραγματοποιήθη ἀπό 29ης Σεπτεμβρίου ἕως 4ης Ὀκτωβρίου 2014, ἡ Α΄ Συνάντησις τῆς Εἰδικῆς Διορθοδόξου Ἐπιτροπῆς διά τήν Ἀναθεώρησιν τῶν Κειμένων τῶν Προσυνοδικῶν Πανορθοδόξων Διασκέψεων, ἡ ὁποία ἠσχολήθη μέ τήν ἐπικαιροποίησιν (revision) τῶν ἀνωτέρω δύο  Κειμένων. Εἰς τά πλαίσια τῆς ἐπικαιροποιήσεως τῶν ἀπόψεων καί θέσεων ἐθεωρήθη ὀρθότερον ἡ ἑνοποίηση τῶν δύο Κειμένων, ἐνῶ δέν ἐτέθησαν παράγραφοι τῶν δύο προηγουμένων Κειμένων, αἱ ὁποῖαι ἀναφέρονταν εἰς τάς δράσεις καί εἰς τάς ἐνεργείας ἑνίων ὀργάνων, κυρίως τοῦ Παγκοσμίου Συμβουλίου Ἐκκλησιῶν, ὡς καί εἰς τήν περιγραφικήν πορείαν τῶν διαφόρων Διμερῶν Θεολογικῶν Διαλόγων. Ἡ ἀπάλειψις αὕτη ἐγένετο διότι ἐθεωρήθησαν πλέον αἱ συγκεκριμέναι παράγραφοι ὡς ἁπλαί καί μόνον ἱστορικαί ἀναφοραί, αἱ ὁποῖαι δέν προσέφερον τι τό σημαντικόν ὡς πρός τήν μελλοντικήν θεώρησιν καί ἀξιοποίησιν πανορθοδόξως τοῦ νέου Κειμένου».
Γιατί νά ἀπαλειφθοῦν οἱ παράγραφοι, πού περιγράφουν τήν πορεία τῶν διαφόρων Διμερῶν Θεολογικῶν Διαλόγων; Μήπως γιά νά μήν καταδειχθεῖ τό ἀδιέξοδο, τό ναυάγιο, τό βατερλώ, τό ἄκαρπον καί τό ἀλυσιτελές αὐτῶν;


Στό νέο ἑνοποιημένο Κείμενο, ὅπως μᾶς πληροφορεῖ ὁ Μεσσηνίας,
«β) Ἐτέθησαν τά κανονικά κριτήρια (καν. 7ος τῆς Β΄ καί  95ος τῆς Πενθέκτης) ὡς πρός τήν προοπτικήν τῶν Θεολογικῶν Διαλόγων τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μετά τῶν λοιπῶν Χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν καί Ὁμολογιῶν (§ 20). Διά τῆς παρούσης παραγράφου προσδιορίσθησαν πανορθοδόξως τά ὅρια τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἔναντι τῶν ἄλλων Χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν καί Ὁμολογιῶν, δέν ἀμφισβητήθη ἡ ὕπαρξις αὐτῶν καί «κατ’ οἰκονομίαν» ἀνεγνωρίσθη, τό συμφώνως πρός τήν κανονικήν παράδοσιν, ὑποστατόν καί ἔγκυρον τοῦ βαπτίσματος. Οὕτως ἐνισχύεται ἡ ἀρχή τῆς ἐκκλησιαστικῆς οἰκονομίας, ὡς ἔκφρασις φιλανθρώπου διαθέσεως τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἔναντι τῶν λοιπῶν Χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν καί Ὁμολογιῶν ἐνῶ ἀτονεῖ ἡ ἀρχή τῆς ἀκριβείας».
Ἐδῶ εἶναι ἐμφανές ὅτι γίνεται λόγος γιά τήν οἰκουμενιστική καί αἱρετική θεωρία τῆς «βαπτισματικῆς θεολογίας», ἡ ὁποία σύμφωνα μέ τόν Σεβ. Μητρ. Ναυπάκτου κ. Ἱερόθεο[3], «ἐρευνᾶ τό Βάπτισμα τῶν Ὀρθοδόξων καί τῶν ἑτεροδόξων, γιά νά βρεθοῦν τά κοινά σημεῖα μεταξύ τους. Οἱ οἰκουμενιστές προσπαθοῦν νά προσδιορίσουν τήν ἑνότητα μεταξύ τοῦ Χριστιανισμοῦ μέσα ἀπό τήν προοπτική τῆς «βαπτισματικῆς θεολογίας», πού σημαίνει ὅτι θέτουν ὡς βάση τῆς ἑνότητας τῆς Ἐκκλησίας τό Βάπτισμα. Οὐσιαστικά, αὐτό εἶναι «ἡ ἀρχή τῆς περιεκτικότητας», γιατί προσπαθοῦν νά δοῦν τά κοινά σημεῖα τῆς ἑνότητας μεταξύ τῶν αἱρέσεων καί τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Μ' αὐτόν τόν τρόπο δέν θέτουν ὡς βάση τῆς ἑνότητας τῆς Ἐκκλησίας τήν πίστη, συνδυασμένη μέ τά Μυστήρια, ἀλλά θέτουν ὡς βάση τό Βάπτισμα, τό ὁποῖο ἀποδεσμεύουν ἀπό τήν ἀποκεκαλυμμένη πίστη καί ἀπό τά ἄλλα Μυστήρια, ἰδιαίτερα τό Μυστήριο τῆς θείας Εὐχαριστίας.
Τό γεγονός ὅτι τό Βάπτισμα θεωρεῖται ὡς στοιχεῖο ἑνότητος μεταξύ τῶν Χριστιανῶν, παρ' ὅλο πού διαφέρουν ὡς πρός τήν πίστη, σημαίνει ὅτι ἀλλάζουν τά πατερικά κριτήρια γιά τήν ἀναγνώριση τῆς Ἐκκλησίας. Ὁπότε,

"Προσπάθεια Ενώσεως των μη δυναμένων να ενωθούν"! (Ιωάννη Κορναράκη)

Ἡ Συμβολὴ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου
στὴν δημιουργία μιᾶς
ἀντιπατερικῆς «σύγχρονης» Ὀρθοδοξίας!

Τοῦ ἀείμνηστου καθηγητῆ Ἰωάννου Κορναράκη

Ἡ σύγχρονη Ἱστορία τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, ἰδιαιτέρως ἀπὸ τὸ 1948 μέχρι σήμερα, εἶναι γραμμένη μὲ πολλὲς σελίδες οἰκουμενιστικῆς δραστηριότητος.
Ὁ ἑκάστοτε οἰκοδεσπότης τοῦ πατριαρχικοῦ οἴκου ἡγεῖτο προσπαθειῶν ἑνώσεως τῶν μὴ δυναμένων νὰ ἑνωθοῦν. Τὸ μάτι τοῦ Πατριαρχείου, σταθερὰ στραμμένο πρὸς τοὺς ἑτεροδόξους χώρους, ἀπεμπολοῦσε τὶς ἀλήθειες τῆς Ὀρθοδοξίας πρὸς χάριν μιᾶς ἐκκοσμικευμένης χριστιανοσύνης, ἀποξενωμένης ἀπὸ τὴν ἰκμάδα τῶν αὐθεντικῶν εὐαγγελικῶν καὶ πατερικῶν ἀληθειῶν.
Ἰδιαίτερα ὁ σημερινὸς οἰκοδεσπότης τοῦ ΦΑΝΑΡΙΟΥ ἔδειξε μεγάλη κινητικότητα στοὺς ἑτεροδόξους χώρους καὶ συμμετεῖχε σὲ ἑτερόδοξες λειτουργικὲς πράξεις.
Τὸ κορυφαῖο γεγονός, ποὺ ἐσχάτως καταγράφει τὴν ἔντονη ἀποδόμηση τῶν Ἱ. Κανόνων ἀπὸ μέρους τοῦ κ. Βαρθολομαίου, εἶναι ἡ συλλειτουργία καὶ τοῦ Πάπα, κατὰ τὴν θρονικὴ ἑορτὴ τοῦ Πατριαρχείου, τὴν 30η Νοεμβρίου 2006. Τὴν ἡμέρα ἐκείνη, ἀπὸ τὸν ἐξώστη τοῦ Πατριαρχείου –μὲ δεμένα τὰ χέρια του μὲ τὸν Πάπα–, διαδηλώνουν ἀμφότεροι τὴν κοινὴ ἀπόφασή τους νὰ ἑνωθοῦν ἡ Ὀρθόδοξη ΕΚΚΛΗΣΙΑ μὲ τὸν Παπισμό.
Σὲ γενικὲς γραμμές, ἡ κορυφὴ τῆς «Ὀρθοδοξίας», μὲ τὰ πολλὰ καὶ γνωστὰ σὲ ὅλους οἰκουμενιστικά της ἀνοίγματα, ἔδωσε τὸ θάρρος σὲ πολλοὺς κληρικοὺς καὶ λαϊκοὺς οἰκουμενιστὲς νὰ προχωροῦν σὲ πράξεις ἀποδομήσεως καὶ προδοσίας τῶν ἀληθειῶν τῆς Ὀρθοδοξίας τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων.
Ἐπιλεκτικῶς, θὰ ἐπισημανθοῦν μερικὰ ἀκραῖα ἀνοίγματα, τὰ ὁποῖα εὐθυγραμμίζονται μὲ τὴν πατριαρχικὴ πρωτοβουλία –ἀλλὰ καὶ σκοπιμότητα– νὰ προκύπτουν στὸν ὀρθόδοξο χῶρο ἀνατρεπτικὲς ἐνέργειες κατὰ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ τῶν Θεοφόρων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας.
Ἡ ἕνωση τοῦ Πατριαρχείου μὲ τὸν Παπισμὸ θὰ γίνει ὁπωσδήποτε. Καί, κάποια στιγμή, ὁ ὀρθόδοξος κόσμος, ποὺ ἀγνοεῖ τὴν πραγματικότητα, ἢ ἐκεῖνοι ποὺ νομίζουν ὅτι ἡ ἕνωση αὐτὴ δὲν πρόκειται νὰ πραγματοποιηθεῖ, θὰ ἐκπλαγοῦν.
Τὸ θέμα τῆς πραγματοποιήσεως αὐτῆς ἔχει ἤδη «κλειδώσει», πρὶν ἀπὸ λίγα χρόνια, στὸν γνωστὸ διάλογο μεταξὺ ὀρθοδόξων καὶ παπικῶν στὴν Ραβέννα τῆς Ἰταλίας. Στὸν διάλογο αὐτόν, οἱ ὀρθόδοξοι ἐκπρόσωποι ἐψήφισαν καὶ ἀποδέχθηκαν, αὐτούσιο, τὸ παπικὸ κείμενο ποὺ τοὺς παρουσίασαν οἱ παπικοὶ «ἑταῖροι» τους.
Σύμφωνα μὲ τὸ κείμενο αὐτό, ἡ παπικὴ ἐξουσία ἐπὶ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἀποτυπώνεται μὲ τὴν εἰκόνα πυραμίδος. Στὴν κορυφὴ τῆς πυραμίδος, εἶναι ὁ Πάπας. Ὅποιος Ἐπίσκοπος δὲν θὰ ἀποδέχεται τὸν Πάπα, θὰ μένει ἐκτὸς τῆς παπικῆς «ἐκκλησίας», ποὺ εἶναι ἡ μόνη ὁλοκληρωμένη καὶ ὁριστικῶς διαμορφωμένη μὲ τὴν ρωμαϊκὴ παράδοση.
Ὁ Πατριάρχης ἔχει προωθήσει αὐτὴν τὴν ἕνωση μὲ τὴν ἀρωγὴ τοῦ πρωτοπαλλήκαρου τῆς ἑνώσεως αὐτῆς: τοῦ Μητροπολίτη Περγάμου, Ἰωάννη Ζηζιούλα, ὁ ὁποῖος εἶναι πασίγνωστος γιὰ τὴν διαχρονική του ἐπιμονὴ στὸ κυρίαρχο καὶ ἐξουσιαστικὸ πρωτεῖο τοῦ Πάπα, καὶ ὄχι στὸ πρωτεῖο τιμῆς.
Ξαφνικά, λοιπόν, θὰ πληρώσουν τοὺς ναούς μας παπικοὶ πιστοί, γιὰ τὴν πραγματοποίηση τοῦ κοινοῦ Ποτηρίου τοῦ Πάσχα τῶν ὀρθοδόξων μὲ τοὺς παπικούς!
Ι. -Ἤδη, καὶ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος –ἀκραῖος οἰκουμενιστής– συνέπλευσε μὲ τὸν Πατριάρχη στὰ ἀνοίγματα πρὸς τοὺς οἰκουμενιστικοὺς χώρους. Ἔφερε καὶ αὐτός, πρὶν ἀπὸ τὸν Πατριάρχη, τὸν Πάπα στὴν Ἀθήνα, καὶ πανηγύρισε τὸ γεγονὸς μὲ φιέστες καὶ ἐκδηλώσεις μειοδοσίας τῆς Ὀρθοδοξίας.
Λίγο πρὶν ἔλθει ὁ Πάπας στὴν Ἀθήνα, καὶ ἀφοῦ εἶχε ὀργανώσει τὰ πάντα γιὰ τὴν ὑποδοχή του, ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ἐκάλεσε τέσσερεις ὁμοτίμους καθηγητὲς Πανεπιστημίου –μεταξὺ αὐτῶν καὶ τὸν ὑπογράφοντα τὸ παρόν– γιὰ νὰ τὸν βοηθήσουν νὰ συντάξει τὰ σχετικὰ κείμενα ποὺ θὰ διάβαζε ἐνώπιον τοῦ Πάπα, οὕτως ὥστε αὐτὰ νὰ ἔχουν ἀκραιφνῶς ὀρθόδοξο χαρακτῆρα. Ὡστόσο, προσωπικῶς διαπίστωσα ὅτι, τὰ συγκεκριμένα κείμενα ἀνεγνώσθησαν ἐνώπιον τοῦ Πάπα χωρὶς τὶς διορθώσεις μας.
Τὸ 2003, δύο χρόνια μετὰ τὸν ἐρχομὸ τοῦ Πάπα, ὁ Ἀρχιεπίσκοπος

ΟΤΑΝ...!


Πόσα βήματα απέχουμε από την πραγματοποίηση των προφητευμένων (Βίντεο);




Επίσκοποι, Οικουμενιστές και μη: Οι μόνοι που δεν αξιολογούνται!

Πηγή: "agonasax"

Τρίτη 15 Δεκεμβρίου 2015

Έλλειψη αγάπης, μετακινήσεις λαών, αμέλεια-απραξία μοναχών, δουλικότητα-υπακοή Επισκόπων στους ισχυρούς της γής!

Πηγή: "agonasax" 

Άγιος Πορφύριος


"Τα παιδία παίζει" το Οικουμενιστικό παιχνίδι του Βατικανού και του Φαναρίου με φαναράκια "αγίου φωτός"!



 Το Άγιο Φως από τη Φάτνη της Βηθλεέμ φωτίζει την καρδιά της Ευρώπης (ΦΩΤΟ)

Το Άγιο Φως από τη Φάτνη της Βηθλεέμ φωτίζει την καρδιά της Ευρώπης (ΦΩΤΟ)


Έφθασε χθες το Άγιο Φως από την ιερή κανδήλα της Βηθλεέμ στο Μόναχο.
Όπως κάθε χρόνο έτσι και εφέτος ένας αυστριακός νέος παρέλαβε από τον εκπρόσωπο του παλαιφάτου Πατριαρχείου Ιεροσολύμων το Άγιο Φως από την κανδήλα που καίει νυχθημερόν στο τόπο που γεννήθηκε ο Σωτήρας του κόσμου, στη Βηθλεέμ και το μετέφερε αεροπορικώς στη Βιέννη. Από κεί μεταφέρθηκε το άγιο φως σιδηροδρομικώς στο Μόναχο, για να ταξιδεύσει ακολούθως, οδικώς και σιδηροδρομικώς, σε 30 πόλεις της Γερμανίας.
Πολυάριθμες καθολικές και ευαγγελικές ενορίες της Γερμανίας θα παραλάβουν το Άγιο Φως και θα το τοποθετήσουν στους ναούς τους, σε σχολεία, οικοτροφεία, γηροκομεία, σε διάφορα ιδρύματα και σε χώρους αστέγων, για να εορτάσουν τα Χριστούγεννα.
Η ωραία αυτή διαδρομή του Αγίου Φωτός της Βηθλεέμ στις πόλεις της κεντρικής Ευρώπης, άρχισε το έτος 1986 με πρωτοβουλία της κρατικής αυστριακής τηλεόρασης και ραδιοφώνου.
Εφέτος η πορεία του Αγίου Φωτός έχει το σύνθημα "Να δωρίζεις ελπίδα – να βρεις την ειρήνη" και προτρέπει τους πιστούς να επιδείξουν απτά δείγματα φιλοξενίας, ιδιαίτερα για τους πρόσφυγες.
Σε ειδική τελετή στον ρωμαιοκαθολικό καθεδρικό ναό (DOM) του Μονάχου, την Κυριακή 13 Δεκεμβρίου 2015, παρέλαβαν το Άγιο Φως ο ρωμαιοκαθολικός Επίσκοπος κ. Βόλφγκανγκ, η εκπρόσωπος της Ευαγγελικής Εκκλησίας της Βαυαρίας, κ. Μπράιτ-Κέσλερ και ο Αρχιερατικός Επίτροπος Βαυαρίας, της Ιεράς Μητροπόλεως Γερμανίας, Πρωτοπρεσβύτερος Απόστολος Μαλαμούσης. Ο καθεδρικός ναός ήταν κατάμεστος από παιδιά και νέες και νέους πάσης ηλικίας και τους γονείς τους.
Ακολούθησε μια λιτανεία φωτός στους δρόμους με μεταφορά του

Δευτέρα 14 Δεκεμβρίου 2015

Προετοιμαζόμαστε για τον κακώς ή τον Καλώς Ερχόμενον;

Ομιλία του Αγίου Κυρίλλου, Αρχιεπισκόπου Ιεροσολύμων:

«Κατήχησις προς τους Φωτιζομένους, περί Ενανθρωπήσεως».

«Ιωσήφ, υιός Δαβίδ, μη φοβηθείς παραλαβείν Μαριάμ την γυναίκα σου. Το γαρ εν αυτή γεννηθέν εκ Πνεύματος εστίν αγίου. Τέξεται δε υιόν και καλέσεις το όνομα αυτού Ιησούν. Αυτός γαρ σώσει τον λαόν αυτού από την αμαρτίαν αυτών. Τούτο δε όλον γέγονεν ίνα πληρωθεί το ρηθέν υπό του Κυρίου δια του προφήτου λέγοντος. Ιδού η παρθένος εν γαστρί έξει και τέξεται υιόν, και καλέσουσι το όνομα αυτού Εμμανουήλ, ο εστί μεθερμηνευόμενον “μεθ’ ημών ο Θεός”».

Αγνείας σύντροφοι και σωφροσύνης μαθηταί, ας ανυμνήσωμε με αγνισμένα χείλη τον Θεόν που εγεννήθη από την Πάναγνον Παρθένον. Εμείς που έχουμε καταξιωθή να μεταλάβωμε την σάρκα του νοητού προβάτου, ελάτε να μεταλάβωμε την κεφαλήν και τους πόδες. Ως κεφαλήν να εννοήσωμε την Θεότητα και ως πόδες να εκλάβωμε την ανθρωπότητα. Οι ακροαταί των αγίων Ευαγγελίων, ας πεισθούμε στον θεολόγον Ιωάννην, ο οποίος, αφού είπε «Εν αρχή ην ο Λόγος και ο Λόγος ην προς τον Θεόν και Θεός ην ο Λόγος», προσέθεσε. «Και ο Λόγος σαρξ εγένετο». Πράγματι, δεν είναι ευσεβές ούτε να τον προσκυνούμε ως απλόν άνθρωπο, ούτε να τον ευλογούμε μόνον Θεόν χωρίς την ανθρωπίνην φύση Του. Διότι εάν ο Χριστός είναι Θεός, όπως βεβαίως και είναι, αλλά δεν ανέλαβε την ανθρωπίνη φύση, τότε δεν έχουμε καμμίαν σχέση με την σωτηρία. Να τον προσκυνούμε μεν ως Θεόν, αλλά να πιστεύωμε ότι και ενηνθρώπησε. Διότι ούτε να τον ομολογούμε άνθρωπο χωρίς την Θεότητα μας οφελεί, ούτε το να μην ομολογούμε ότι μαζί με την θείαν φύσιν έχει και την ανθρωπίνη, ημπορεί να μας σώση. Ας ομολογήσωμε την παρουσία του Βασιλέως και ιατρού. Διότι ο Βασιλεύς Ιησούς, προκειμένου να μας θεραπεύση, εζώσθη αντί στολής διακονητού, την ανθρωπίνη φύση και θεράπευσε την ασθένειά μας. Ο τέλειος διδάσκαλος των νηπίων, έγινε μαζί μας νήπιο για να σοφίση τους ανοήτους. Ο επουράνιος άρτος κατέβη στην γη, για να θρέψει τους πεινασμένους.
Και οι γνήσιοι απόγονοι των Ιουδαίων, αρνούμενοι αυτόν που ήλθε, προσδοκούν τον κακώς ερχόμενον. Απεξενώθησαν από τον αληθινόν Χριστόν, και περιμένουν οι πλανημένοι τον πλάνον. «Εγώ ελήλυθα εν τω ονόματι του Πατρός μου, και ου λαμβάνετέ με, εάν δε άλλος έλθη εν τω ονόματι τω ιδίω, εκείνον λήψεσθε».
Καλόν ακόμη είναι να απευθύνωμε και μίαν ερώτηση στους Ιουδαίους: Αληθεύει ο Προφήτης Ησαϊας όταν λέγη πως ο Εμμανουήλ θα γεννηθεί από Παρθένον ή ψεύδεται; Εάν τον κατηγορούν ότι ψεύδεται, αυτό δεν είναι θαυμαστόν, αφού είναι συνηθισμένοι όχι μόνο να κατηγορούν τους Προφήτες ως ψεύστες, αλλά και να τους λιθοβολούν. Εάν όμως ο Προφήτης λέγει την αλήθεια, δείξετε τον Εμμανουήλ, και πείτε μας: αυτός που πρόκειται να έλθη, ο προσδοκώμενος από σας, θα γεννηθή από Παρθένον ή όχι; Και αν δεν γεννάται από παρθένο, τότε κατηγορείτε τον Προφητην ως ψεύστη. Αν όμως προσδοκάτε να συμβή αυτό στο μέλλον, για ποίον λόγον απορρίπτετε αυτό που ήδη έγινε;
Ας πλανώνται λοιπόν οι Ιουδαίοι, αφού το θέλουν, και ας δοξάζεται η Εκκλησία του Θεού. Διότι εμείς παραδεχόμεθα ότι ο Θεός Λόγος αληθώς

Η "ΝΕΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ" ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΔΕΝ ΕΝΗΜΕΡΩΝΕΙ ΟΥΤΕ ΤΟΥΣ ΣΥΜΠΟΡΕΥΟΜΕΝΟΥΣ "ΚΟΜΠΑΡΣΟΥΣ"

 


Υπό άκρα μυστικότητα
η προετοιμασία της Συνόδου



  

 Υπό άκρα μυστικότητα προετοιμάζεται η Πανορθόδοξη Σύνοδος. Χωρίς να έχει ανακοινωθεί ο,τιδήποτε στα ΜΜΕ θα συνεδριάσει  για τρεις ημέρες,  από την προσεχή Τετάρτη 16 Δεκεμβρίου, η Ειδική Επιτροπή επί του κρισίμου θέματος του Κανονισμού διεξαγωγής της Συνόδου το προσεχές έτος. Οι συνεδριάσεις θα διεξαχθούν σε πολυτελές ξενοδοχείο βορείου προαστείου των Αθηνών.

Το Οικουμενικό Πατριαρχείο απέστειλε δύο επιστολές προς τα Πατριαρχεία και τις Αυτοκέφαλες Εκκλησίες χωρίς να τις ανακοινώσει. Στην πρώτη ενημέρωσε για τις συνεδριάσεις και Τις προσκάλεσε να συμμετάσχουν με εκπροσώπους Τους. Η δεύτερη έχει σχέση  με τη θεματολογία και τις προτάσεις του Φαναρίου  επί του τρόπου διεξαγωγής της Συνόδου.

Τα μέλη της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος μόλις στις συνεδριάσεις του Δεκεμβρίου (8-10/12) έλαβαν γνώση ότι στο Κανονικό έδαφος Της θα λάβουν χώρα οι συνεδριάσεις της Ειδικής Επιτροπής επί του Κανονισμού και όρισαν εκπροσώπους τους Μητροπολίτες Περιστερίου, Ηλείας και Δημητριάδος. Στα Δελτία Τύπου που εξέδωσε η ΔΙΣ ουδέν αναφέρει περί της συγκλήσεως της Επιτροπής και περί των Μητροπολιτών που θα Την εκπροσωπήσουν σε αυτήν. Οι εν λόγω Μητροπολίτες  έμαθαν τον ορισμό τους ελάχιστες ημέρες πριν η Επιτροπή συνεδριάσει και δεν είναι δυνατόν να έχουν κάμει οποιαδήποτε σε βάθος προετοιμασία επί των 27 οργανωτικών θεμάτων που θέτει το Φανάρι. Προφανώς το Οικουμενικό Πατριαρχείο έκρινε περιττή την ενημέρωση, αφού θεωρεί δεδομένο ότι η Εκκλησία της Ελλάδος Το ακολουθεί στις προτάσεις Του χωρίς οποιαδήποτε αντίρρηση... Το Φανάρι θα εκπροσωπηθεί από τους Μητροπολίτες Περγάμου και Γαλλίας και τον π. Γεώργιο Τέτση.

Τα θέματα που θα συζητήσει η Επιτροπή είναι κρίσιμα, αφού απαιτείται ομοφωνία στις αποφάσεις  της και είναι μάλλον απίθανο αυτό να συμβεί σε εκείνες τις προτάσεις που το Πατριαρχείο της Μόσχας θα κρίνει ότι ο Οικουμενικός Πατριάρχης επιδιώκει να τονίσει την πρωτοκαθεδρία του έναντι των υπολοίπων Πατριαρχών και Προκαθημένων. Παράδειγμα, το Φανάρι θέτει θέμα αλλαγής της απόφασης των Προκαθημένων του Μαρτίου 2014, περί του ποιες θα είναι οι θέσεις τους στη Σύνοδο. Η απόφαση τότε έλεγε ότι θα προεδρεύει ο Οικουμενικός Πατριάρχης και εκατέρωθεν Αυτού θα κάθονται οι Προκαθήμενοι των Αυτοκεφάλων Ορθοδόξων Εκκλησιών. Το Φανάρι τώρα επιθυμεί ο κ. Βαρθολομαίος να είναι στο κέντρον και να τον περιβάλλουν τα μέλη της αντιπροσωπείας του Οικουμενικού Πατριαρχείου, ενώ οι άλλοι προκαθήμενοι να είναι κατανεμημένοι στον χώρο επικεφαλής των εκπροσώπων των Εκκλησιών τους.

Πέραν των εκκλησιαστικών έχουν προκληθεί και πολιτικά ζητήματα, τα οποία επηρεάζουν τα εκκλησιαστικά. Έτσι η Εκκλησία της Ρωσίας θα θέσει το ζήτημα ότι σήμερα η χώρα της βρίσκεται σε περίπου εμπόλεμη κατάσταση με  την Τουρκία και ως εκ τούτου αδυνατεί να προσέλθει στη Σύνοδο και θα προτείνει η Αγία Πετρούπολη να Την φιλοξενήσει.... Φυσικά αυτό απορρίπτεται απολύτως από το Φανάρι. Ως ενδιάμεση λύση η Εκκλησία της Σερβίας προτείνει ως έδρα της Συνόδου τη Θεσσαλονίκη, αλλά και αυτή η πρόταση απορρίπτεται από το Φανάρι.

Οι δυσκολίες δεν θα είναι μόνο στην Επιτροπή. Θα υπάρξουν και θα είναι σοβαρότερες στη Σύναξη των Προκαθημένων, που πρόκειται να συγκληθεί τον προσεχή Ιανουάριο, για να εγκρίνει τις προτάσεις της Ειδικής Επιτροπής επί του Κανονισμού. Ενδεικτικό της υποβάθμισης της Συνάξεως του Ιανουαρίου και των δυσκολιών που υπάρχουν είναι πως  στις σχετικές προσκλήσεις που εστάλησαν από το Φανάρι οι Πατριάρχες Αντιοχείας, Μόσχας και Γεωργίας, καθώς και οι Αρχιεπίσκοποι Αθηνών και Τσεχίας – Σλοβακίας απάντησαν ότι δεν θα παραστούν...


Οι δυσκολίες για την σύγκληση της Συνόδου είναι σοβαρές και πολλές... Και σ’ αυτές αίτιο δεν είναι το πλήρωμα της Εκκλησίας, κληρικοί, μοναχοί και λαϊκοί, τους οποίους η εκκλησιαστική ηγεσία περιφρονεί ή φοβάται(;) και δεν τους ενημερώνει. Όλα θα έπρεπε να γίνονται στο άπλετο φως και να λαμβάνονται υπόψη οι επιφυλάξεις ή οι παρατηρήσεις όλων των Χριστιανών.
Σήμερα καταντήσαμε οι Ορθόδοξοι ουδέν να πληροφορούμεθα και να υφιστάμεθα μόνο την προπαγάνδα ότι η σύγκληση της Συνόδου «αποτελεί κοσμοϊστορικό γεγονός», γιατί σ’ αυτήν δήθεν θα λυθούν ζωτικά προβλήματα που απασχολούν τους Ορθοδόξους...

ΔΙΔΑΧΕΣ ΓΕΡΟΝΤΑ ΠΑΪΣΙΟΥ


Γέροντας Παΐσιος:

Όσο ξεχνάμε τον εαυτό μας, τόσο μας θυμάται ο Θεός

Όποιος έχει θυσία και πίστη στον Θεό, δεν υπολογίζει τον εαυτό του. Ό άνθρωπος, όταν δέν καλλιεργήση το πνεύμα της θυσίας, σκέφτεται μόνον τόν εαυτό του και θέλει όλοι νά θυσιάζωνται γι’ αυτόν.
Άλλα όποιος σκέφτεται μόνον τον εαυτό του, αυτός απομονώνεται και από τους ανθρώπους, απομονώνεται και από τον Θεό -διπλή απομόνωση-, οπότε δεν δέχεται θεία Χάρη.

Αυτός είναι άχρηστος άνθρωπος. Καί νά δήτε, αυτόν πού σκέφτεται συνέχεια τον εαυτό του, τις

Κυριακή 13 Δεκεμβρίου 2015

Ο ΑΓΙΟΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ

Χθεσινὴ ὁμιλία τοῦ π. Εὐθυμίου Τρικαμηνᾶ

Δεν προλαβαίνουμε να παρακολουθούμε τις προδοτικές τους κινήσεις!

Παρὼν στὶς νέες συμπροσευχὲς τοῦ κ. Βαρθολομαίου καὶ στοὺς ἀλληλοασπασμοὺς στὴ Χάλκη καὶ ὁ π. Παΐσιος (ὁ αὐτάδελφος τοῦ π. Ἀρσενίου Βλιαγκόφτη, μέλους τῆς «Συνάξεως Κληρικῶν καὶ Μοναχῶν)!

─Ἀληθεύει ἡ πληροφορία ὅτι ἡ συνάντηση τῶν Συναξιακῶν στὴ Γατζέα ἀκυρώθηκε γιὰ τὸ μῆνα Δεκεμβριο, ἐξ ἀφορμῆς τῶν γεγονότων ποὺ ἀφοροῦσαν τὸ Μοναστήρι τῶν π. Παϊσίου και Ἀρσενίου;

 ΕΤΕΡΑ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗ ΑΠΟΔΕΙΞΙΣ ΤΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΟΥΜΕΝΗΣ "ΚΑΘΙΕΡΩΣΕΩΣ" ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΕΩΣ (ΦΩΤΟ)

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος χοροστάτησε σήμερα στην Θεία Λειτουργία που τελέστηκε στην Πατριαρχική Σκήτη του Αγίου Σπυρίδωνος Χάλκης, επί τη μνήμη του εν Αγίοις Πατρός

ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ΑΓΙΟΥ ΚΟΣΜΑ ΑΙΤΩΛΟΥ

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης


Προφήτευσε: Ὅλα αὐτὰ θὰ ἐκπληρωθοῦν καὶ θὰ ἔρθουν τὰ ἔσχατα ὅταν φυτρώσει ἕνα δενδράκι καὶ θὰ σχίσει αὐτὸν τὸν συμπαγῆ βράχο στὴ μέση.

      Μας έστειλε ένας καλός φίλος της ιστοσελίδας από την Λαμία της κεντρικής Ελλάδας την προφητεία του μεγάλου Αγίου της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού, του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού, του πιο πολύ γνωστού ως Πατροκοσμά, ένας Άγιος που άφησε μεγάλη παρακαταθήκη για την Ελλάδα και είχε προφητέψει 250 χρόνια πριν τα μελλούμενα και τα σημερινά.
Είναι χαρακτηριστικές οι φωτογραφίες που συνοδεύουν την προφητεία.
«Προσπαθοῦν μὲ ‘‘συρματόσχοινο’’ νὰ ἀναστείλουν τὴν

«Πτυχές της Νέας Εποχής» το θέμα του π. Αρσένιου Βλιαγκόφτη στην Ι. Μ. Δημητριάδος; Για την "πτυχή" του Οικουμενισμού και την απομάκρυνση από τους Οικουμενιστές, πότε θα μιλήσουν;



«Νέα Εποχή» στην ιερατική σύναξη της μητρόπολης Δημητριάδος

Πραγματοποιήθηκε σήμερα η Γ΄ Γενική Ιερατική Σύναξη της Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος, για το τρέχον Ιεραποστολικό έτος.
Στο πλαίσιο του γενικού θέματος περί των αιρέσεων και της παραθρησκείας, πάνω στο οποίο ενημερώνονται οι Κληρικοί μας, ομίλησε πρώτος ο π. Αρσένιος Βλιαγκόφτης, Δρ Θεολογίας, πτ. Φιλοσοφίας, Μοναχός της Ιεράς Μονής Οσίου Αρσενίου του Καππαδόκου Χαλκιδικής, με θέμα «Πτυχές της Νέας Εποχής», αναπτύσσοντας επτά απ’ αυτές:
«Α. Ολιστικό μοντέλο ή Απόλυτος πανθεϊστικός μονισμός… Μία από τις συνέπειες του ολιστικού μοντέλου και της ενιαίας εξελικτικής κλίμακος είναι και η κατάργηση της δυαδικότητος υποκείμενου-αντικείμενου και γενικώς των ορίων, καθώς και ο πνευματισμός-ανιμισμός… Στον απόλυτο μονισμό θεμελιώνονται και οι λεγόμενες εναλλακτικές θεραπείες. Αυτές αποτελούν έναν σημαντικό τομέα της θρησκείας των πελατών του σύγχρονου εσωτερισμού…
Β. Δογματικός Πλουραλισμός… Όλες οι θρησκείες έχουν ψήγματα της αλήθειας. Καμία δεν έχει ολόκληρη την αλήθεια. Οπότε, όλες θα πρέπει να συνεισφέρουν το μερίδιό τους, ώστε η κάθε μία να εμπλουτίσει τις άλλες και να εμπλουτισθεί από αυτές… Όλοι οι δρόμοι οδηγούν στον Θεό. Πίστευε ό,τι θέλεις, μόνο μην είσαι μονόδρομος. Αυτή είναι μία διαφορετική διατύπωση του προαναφερθέντος Θεοσοφικού-νεοεποχιτικού δόγματος. Αυτός είναι ο λεγόμενος δογματικός πλουραλισμός. Αυτό σημαίνει ότι σημαντικό δεν είναι ο πλουραλισμός, δηλ. η συνύπαρξη διαφορετικών δογμάτων και πίστεων, όσο το ότι ο πλουραλισμός ανάγεται σε δόγμα. Όποιος αμφισβητήσει αυτό το δόγμα χαρακτηρίζεται φανατικός και εξοβελίζεται!
Γ. Κάρμα – Μετενσάρκωση… H ψυχή, μετά τον χωρισμό από το σώμα, εισέρχεται σε ένα άλλο

Η διαφορά του εκκλησιαστικού προφήτη από τον επαναστάτη του κόσμου. (Ο άγιος Αμβρόσιος και οι ...καρικατούρες του).

- Άγιος Αμβρόσιος


Γράφει ο θεολόγος π. Παντελεήμων Κρούσκος

Άγιος Αμβρόσιος: Η διαφορά του εκκλησιαστικού προφήτη 
από τον επαναστάτη του κόσμου - Επιμέλεια Σοφία Ντρέκου


Στις 7 Δεκεμβρίου εορτάζει ο άγιος Αμβρόσιος επίσκοπος Μεδιολάνων (Μιλάνου). Είναι αυτός ο άγιος πού από κατηχούμενος και δημόσιος αξιωματούχος, αναδείχθηκε αθρόον επίσκοπος με λαϊκή απαίτηση και εντολή, πού σχεδόν ισοδυναμεί με θείο χρίσμα. Ο ίδιος ασχολήθηκε με την αντιμετώπιση των αρειανών.

Αργότερα, είχε το θάρρος να πετάξει τον αυτοκράτορα Θεοδόσιο εκτός του ιερού βήματος και να τον επιτιμήσει να επιστρέψει μετανοών με σάκκο και σποδό στην Εκκλησία, πράγμα πού ο αυτοκράτορας έκαμε με υπακοή.

Αυτό το ιερατικό ήθος σπανίζει σήμερα. Συνήθως φοβόμαστε και υπολογίζουμε τους ισχυρούς της γής και σιωπούμε μπροστά στα διάφορα δημόσια εγκλήματα. Και όταν τουλάχιστον δεν σιωπούμε δεν τα εντοπίζουμε δημόσια και ενώπιον τους μήπως και μεταστραφούν.

Αυτό δεν αποτελεί μόνον δειλία και ίσως συγκατάβαση με την πραγματικότητα πού ποτέ δεν ήταν και δεν είναι ρόδινη, αλλά και ασπλαχνία για την ψυχή τους. Γιατί και οι πλούσιοι και οι ισχυροί έχουν ανάγκη μεταστροφής. Και τις περισσότερες φορές είναι κυρίως αυτοί που έχουν.

Αυτή είναι και η διαφορά του προφητικού(ποιμαντικού) ελέγχου με κάθε είδους επανάσταση. Η επανάσταση σκοπεύει στην διεκδίκηση και την αντικατάσταση της εξουσίας. Τις περισσότερες φορές από τον ίδιο τον επαναστατημένο ή από τον χειραγωγό όσων επαναστατούν.

Ο προφητικός έλεγχος όμως δεν διεκδικεί ούτε την εξουσία, ούτε τον εξουσιασμό. Απλά την μεταστροφή και μετάνοια του αδίκου. Και πάντα με αποκατάσταση των αδικιών πού σημαίνει έμπρακτη μετάνοια.

Οι πρώτοι ασκούν διεκδίκηση και ανατροπή.

Οι δεύτεροι πάσχουν να διασώσουν τον άνθρωπο στο πρόσωπο του εξουσιαστή και την ψυχή του.

Οι πρώτοι χρησιμοποιούν μάχαιραν αντί μάχαιρας.

Οι δεύτεροι βάζουν το κεφάλι τους κάτω από την μάχαιρα προκειμένου να σώσουν ένα άνθρωπο πού αποκτηνώθηκε.

Οι μεν θέλουν να σταυρώσουν. Αλλά οι δε σταυρώνονται.


* * *
Να είσαι διοικητής της αστυνομίας σε μια μεγαλούπολη και να μην τολμάς ακόμα να γίνεις χριστιανός, λόγω συστολής και ταπείνωσης. Ξαφνικά, ενώ βρίσκεσαι σε έναν χώρο για να επιβάλεις την τάξη ανάμεσα στους ανθρώπους, να σε αρπάζουν κυριολεκτικά και ομόφωνα να σε εκλέγουν επίσκοπο τους, από το πουθενά! Και συ να ανεβαίνεις στο άλογο και να φεύγεις γεμάτος φόβο και συντριβή για το αξίωμα. Όμως ο Θεός σε έχει κρατημένο από τα μαλλιά και δεν μπορείς να του ξεφύγεις!

Και ο πρώην δημόσιος λειτουργός, ο άνθρωπος της αγοράς, ο επί μακράν κατηχούμενος, ο συνεσταλμένος, να εξελίσσεται σε έναν από τους πιό θαρραλέους και γεμάτους παρρησία και πίστη επισκόπους του αρχαίου χριστιανικού κόσμου!

Ποτέ δεν ξέρεις την περιπέτεια πού σου έταξε ο Θεός στην ζωή σου. Το ξημέρωμα κάθε μέρας δεν ξέρεις ποτέ αν θα σε καταστήσει άγιο ή απολολώτα. Βάθη ανεξιχνίαστα και έλεος κριμάτων του Υψίστου!

Αυτή είναι η ιστορία του αγίου Αμβροσίου. Ενός επισκόπου, πού στάθηκε απέναντι σε έναν δολοφόνο αυτοκράτορα αργότερα και του απαγόρευσε την είσοδο στο βήμα των ιερέων, αλλά και στον ναό του Θεού. Ενός ανθρώπου πού φοβήθηκε το επισκοπικό αξίωμα, αλλά όχι τους ανθρώπους της πορφύρας και του σκήπτρου.

Ας έχουμε τις πρεσβείες του.