Συμφωνείς ή διαφωνείς με τον απ. Παύλο, Σεβασμιώτατε Μεσσηνίας;

"Για την «ηθική» της καθαρότητας"

άρθρο του Μητροπολίτη Μεσσηνίας

Καὶ πάλι ἔρχεται ὡς ἔμμεσος συνήγορος τῆς ἀπενοχοποιήσεως τῆς ἁμαρτίας τῆς ἀνηθικότητος ὁ μητροπολίτης Μεσσηνίας Χρυσόστομος, ἐπιζητῶν ἵνα δικαιώσει ἑαυτόν. Τὸ Οἰκουμενιστικὸ παρελθὸν καὶ παρὸν δὲν τοῦ ἐπιτρέπουν νὰ σιωπήσει!

 Δέσποτα, ξέρεις τί λές; Ἀπὸ ποῦ βγάζεις τὸ συμπέρασμα, πὼς ὅλοι ἐκεῖνοι οἱ Ποιμένες (ἀλλὰ καὶ πιστοί) ποὺ μίλησαν γιὰ τὸ λεγόμενο «Σύμφωνο Συμβίωσης», ἐνδιαφερόμενοι γιὰ τὴν μὴ νομιμοποίηση τῶν κραυγαλέων καὶ δημοσίως ἐπαινομένων ἁμαρτημάτων τῶν ὁμοφυλοφίλων, αἰσθάνονται τὸν ἑαυτό τους καθαρὸ κι ὄχι ἁμαρτωλό; Γιατί παραβλέπεις τὸν ἀπόστολο Παῦλο ποὺ διδάσκει νὰ ἀποφεύγουμε ὅσους ἁμαρτάνουν σὲ θέματα Πίστεως καὶ σὲ θέματα ἠθικῆς (ὅπως ἐσύ, ποὺ κακοδόξως καὶ οἰκουμενιστικῶς φρονεῖς περὶ Ἐκκλησίας ὡς τάχα «διηρημένης»;). Δὲν διάβασες ποτέ σου τὸν ἀπόστολο Παῦλο ποὺ γράφει:  

«Νῦν δέ ἔγραψα ὑμῖν μή συναναμίγνυσθαι ἐάν τις ἀδελφός ὀνομαζόμενος ᾖ πόρνος ἤ πλεονέκτης ἤ εἰδωλολάτρης ἤ λοίδορος ἤ μέθυσος ἤ ἅρπαξ, τῷ τοιούτῳ μηδέ συνεσθίειν. τί γάρ μοι καί τούς ἔξω κρίνειν; οὐχί τούς ἔσω ὑμεῖς κρίνετε; τούς δέ ἔξω ὁ Θεός κρίνει. καί ἐξαρεῖτε τόν πονηρόν ἐξ ὑμῶν αὐτῶν» (Α΄ Κορινθ. 5, 9-13).                      (Πατερική Παράδοση)

"Για την «ηθική» της καθαρότητας"

άρθρο του Μητροπολίτη Μεσσηνίας

Η​​ ψήφιση του νόμου για το σύμφωνο συμβίωσης μεταξύ ομόφυλων ατόμων προκάλεσε αρκετές συζητήσεις στην ελληνική κοινωνία, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν με βάση τις αρχές της ηθικής. Και ενώ υπήρχε ως φαινομενική αφετηρία η «ηθική» της Εκκλησίας, εν τούτοις ακόμη προβληματιζόμαστε πώς διατυπώνονται απόψεις τόσο αντίθετες και αλληλοσυγκρουόμενες.

Φαίνεται λοιπόν ότι υπάρχει ένα πρόβλημα ως προς το περιεχόμενο αυτού που χαρακτηρίσαμε αφετηριακά ως «ηθική» της

Το ΚΟΡΑΝΙ (που δώρισε ο Πατρ. Βαρθολομαίος) και η ΣΑΡΙΑ η αιτία των φρικτών βασανιστηρίων ακόμα και παιδιών στην Τουρκία.

ΤΙ «ΟΜΟΡΦΗ» Η ΖΩΗ ΓΙΑ ΕΝΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ! (βίντεο)

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Η αδέρφη Χατούνε είναι μια χριστιανή Ασσύρια που έζησε όλη την φρίκη της μουσουλμανικής καταπιεστικής εξουσίας στην νοτιοανατολική Τουρκία.
Είναι πολύ χαρακτηριστικές οι διηγήσεις της από το σχολείο πως χτυπούν οι μουσουλμάνοι δάσκαλοι τα χριστιανόπουλα που υποχρεούνται να κάνουν μάθημα ισλαμικής θρησκείας. Ο δάσκαλος τους χτυπούσε με μανία στα χέρια συχνά τόσο δυνατά που το δέρμα γδέρνονταν και φαίνονταν τα κόκαλα του χεριού. Δεν τους επέτρεπαν να πάνε στην εκκλησία παρά του ότι δεν είχαν μάθημα το Σαββάτο. Αν κάποιος το τολμούσε, θα είχε σκληρή τιμωρία την Δευτέρα στο σχολείο.
Όταν κάποιος συμμαθητής της τόλμησε να γράψει στον πίνακα κάτι στα αραμαϊκά, ο δάσκαλος που μπήκε μέσα στην τάξη άρχισε να ουρλιάζει για την «ιεροσυλία» αυτή και τον πλάκωσε στο ξύλο και μετά όλοι με ανοιχτά τα χέρια έτρωγαν ξυλιές από τον χάρακα του φανατικού δασκάλου.
Στη συνέχεια περιγράφει την ιστορία μιας γυναίκας χριστιανής από την βόρειο Συρία που βιάστηκε μπροστά στον σύζυγο της τον οποίο μετά τον έσφαξαν και αυτή την βασάνισαν. Σκηνές φρίκης από τα βασανιστήρια των χριστιανών. Συνολικά σε αυτή την δίηγηση 218 κοπέλες χριστιανές βασιστήκαν και βασανίστηκαν από τους φανατικούς μουσουλμάνους, ενώ σε τρεις της… έκοψαν το στήθος.
Παρακάτω μια δημόσια σκηνή βασανισμού ενός χριστιανού ονόματι Ιωσήφ.
Μια κατασκήνωση ονόματι Αβραάμ στην νοτιοανατολική Τουρκία όπου δυο χριστιανοί καταπιέζονται από 3000 μουσουλμάνους.
Το Κοράνι και η Σαρία, όπως αναφέρει η αδερφή Χατούνε, είναι η αιτία αυτής της φρίκης. Η ζωή για ένα χριστιανό στην Τουρκία είναι καταπίεση και ένας συνεχής βασανισμός.
Αλήθεια, τι έχουν να πουν για όλα αυτά οι διάφοροι ισλαμολάγνοι και προσφάτως τουρκολάγνοι ???

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ

Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

www.nikosxeiladakis.gr

«Οἱ ἐντολές τοῦ Κυρίου»

Ὅλες τίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ πρέπει νά τίς ἐφαρμόζει ὁ χριστιανός, καί νά μήν κάνει διάκριση σέ μικρές καί σέ μεγάλες. Γιατί ὅλες μᾶς τίς ἔδωσε ὁ Χριστός γιά τή σωτηρία μας. Ἄν μερικές ἦσαν περιττές, δέν θά μᾶς τίς ἔδινε καθόλου. Γιά νά μᾶς τίς δώσει, σημαίνει ὅτι πρέπει νά τίς ἐφαρμόζουμε ὅλες, χωρίς ἐξαίρεση. Καί νά μή λέμε «αὐτή ἤ ἐκείνη δέν εἶναι καί τόσο σπουδαία».Ὄχι, εἶναι ἁμαρτία ὅπως καί οἱ ἄλλες, γιατί ὁ Χριστός εἶπε ὅτι Αὐτός εἶναι ἡ Ἀλήθεια, ἑπομένως ἀπαγορεύεται σ᾿ αὐτούς πού θέλουν νά Τοῦ μοιάσουν κάθε ψέμμα, μικρό ἤ μεγάλο.

Ὁ σκοπός γιά τόν ὁποῖο ἦρθε ὁ Χριστός στόν κόσμο εἶναι νά μᾶς σώσει, ἀφοῦ πρῶτα καθαρίσει τήν ψυχή μας ἀπό κάθε ἁμαρτία καί βγάλει ἀπό μέσα μας τήν κακία πού κατατρώει τήν ψυχή καί τῆς ἀφαιρεῖ τήν οὐράνια ὀμορφιά.

Μέ τίς ἐντολές του ὁ Θεός θέλει νά ἐπαναφέρει τήν ψυχή μας στήν ἀρχαία κατάστασή της, τότε πού ἦταν ἁγνή καί καθαρή, ὅπως βγῆκε ἀπό τά χέρια Του κατά τήν ὥρα τῆς δημιουργίας.

Ὅποιος προσπαθεῖ νά ἐφαρμόζει στή ζωή του τίς ἐντολές τοῦ Χριστοῦ, αὐτός πραγματικά τόν ἀγαπᾶ, ὅπως εἶπε ὁ ἴδιος: «ὁ ἔχων τάς ἐντολάς μου καί τηρῶν αὐτάς, ἐκεῖνός ἐστιν ὁ ἀγαπῶν με»καί θά τόν δοξάσω μιά μέρα, στή Δεύτερη Παρουσία μου. Τίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ πρέπει νά τίς ἐφαρμόζουμε ὄχι γιά τόν φόβο τῆς κολάσεως οὔτε περιμένοντας κάποια ἀμοιβή, ἀλλά μόνο ἀπό ἀγάπη πρός τόν Θεό. Ἄν ἐφαρμόζουμε στή ζωή μας τίς ἐντολές τοῦ Κυρίου, θά βλέπουν οἱ ἄνθρωποι τά καλά μας ἔργα καί θά δοξάζεται ὀ Ἐπουράνιος Πατέρας μας. Οἱ ἐντολές τοῦ Θεοῦ δέν εἶναι βαρειές γι᾿ αὐτούς πού ἀγαποῦν τόν Θεό, ὅπως βεβαίωσε ὁ ἴδιος ὀ Κύριος λέγοντας: «ὁ γάρ ζυγός μου χρηστός καί τό φορτίον μου ἐλαφρόν ἐστιν».

Αὐτός πού καταργεῖ καί τήν παραμικρή ἐντολή τοῦ Χριστοῦ, θά ὀνομαστεῖ ἐλάχιστος στή Βασιλεία τοῦ Οὐρανῶν. Οἱ ἐντολές τοῦ Θεοῦ εἶναι γιατρικά πού δόθηκαν ἀπ᾿ Αὐτόν γιά νά θεραπεύσουμε τά πάθη τῆς ψυχῆς μας. Καί ὅταν χρησιμοποιοῦμε τά φάρμακα τῶν ἐντολῶν τοῦ Κυρίου ἀποκτοῦμε πάλι τήν ψυχική μας ὑγεία. Καί πρέπει νά συνειδητοποιήσουμε ὅτι χωρίς τήν ἐργασία τῶν ἐντολῶν δέν ἐπέρχεται μέσα μας ψυχική κάθαρση. Αὐτός εἶναι ὁ σωστός δρόμος πού βάδισαν ὅλοι οἱ ἅγιοι. Ἑπομένως ἄς μή ζητᾶμε ἄλλο τρόπο γιά νά προσεγγίσουμε τόν Θεό, παρά αὐτόν μόνο πού μᾶς παρέδωσε ὁ Ἴδιος μέ τίς θεῖες καί ἅγιες ἐντολές Του. Ἡ «δωρεάν Χάρις» δίνεται στούς ἀγωνιστές τοῦ νόμιμου δρόμου τῆς ἀρετῆς, σ᾿ αὐτούς δηλαδή πού κουράζονται καί ἀγωνίζονται νά ἐφαρμόζουν μέ ὑπομονή καί ἐπιμονή τίς ἐντολές τοῦ Κυρίου. Ἡ καθαρότητα τῆς ψυχῆς καί τό πλησίασμα τοῦ Θεοῦ θέλουν δουλειά πνευματική. Στόν πλούσιο ἐκεῖνο πού ρώτησε πῶς θά κληρονομήσει τήν αἰώνια ζωή, ὁ Κύριος ἀπάντησε: «Τήρησον τάς ἐντολάς».

Ἄς μισήσουμε λοιπόν τήν ἁμαρτία καί ἄς προσπαθοῦμε σ᾿ ὁλόκληρη τήν ζωή μας νά ἐφαρμόζουμε τίς ἐντολές τοῦ Κυρίου, γιατί αὐτό εἶναι τό ψυχικό μας συμφέρον καί τό «κλειδί»τῆς Βασιλείας τῶν Οὐρανῶν.

Ἀπό τό βιβλίο: "Ἡ ἄσκηση στή ζωή μας"

Βασισμένο στούς Ἀσκητικούς Λόγους 
τοῦ ἀββᾶ Ἰσαάκ τοῦ Σύρου

Ἐκδόσεις: "Ἱερᾶς Μονῆς Παρακλήτου Ὡρωποῦ Ἀττικῆς"

Πηγή

Απάντηση-μαχαιριά στην Δεσποτοκρατία! Πόσοι όμως θα τον μιμηθούν;

 Απάντηση στον μητροπολίτη Θεσσαλονίκης κ. Άνθιμο από τον π. Νικόλαο Μανώλη

(Επιστολή στον κ. Τσίπρα - Οικουμενισμός) [ΒΙΝΤΕΟ 2016]

Απάντηση στον μητροπολίτη Θεσσαλονίκης κ. Άνθιμο από τον π.Νικόλαο Μανώλη (Επιστολή στον κ. Τσίπρα - Οικουμενισμός) [ΒΙΝΤΕΟ 2016]

    Ομιλία του εφημερίου του Ι.Ν. Αγ. Σπυρίδωνος Τριανδρίας Θεσσαλονίκης, π. Νικολάου Μανώλη.
    Δίνονται απαντήσεις στα θέματα που θέτει ο μητροπολίτης Θεσσαλονίκης στην επιστολή του προς τον π. Νικόλαο με την οποία τον καλεί σε γραπτή απολογία για όσες κατηγορίες του προσάπτει:

• Για το ζήτημα της συνέχισης των Ομιλιών του πατρός Νικολάου παρά την απαγόρευση που έχει επιβληθεί από τον Μητροπολίτη.
• Για τα όρια της εκκλησιαστικής κανονικότας που παραβαίνει κατά τον μητροπολίτη ο π. Νικόλαος, εξαιτίας της αντιοικουμενιστικής του δράσης. 
• Για την ανοιχτή επιστολή του π. Νικολάου προς τον πρωθυπουργό της Ελλάδος και τους υβριστικούς χαρακτηρισμούς που κατά τον μητροπολίτη εμπεριέχονται σε αυτήν. 
• Για την προειδοποίηση εκ μέρους του μητροπολίτη ότι θα κινήσει εκ νέου τις διαδικασίες της εκκλησιαστικής δικαιοσύνης σε περίπτωση που ο πατήρ δε συμμορφωθεί με τις υποδείξεις της προϊσταμένης του αρχής.

    Με νέα, πρόσφατη εντολή (20-11-2015), ο μητροπολίτης Θεσσαλονίκης, απαγορεύει εκ νέου και στην ενορία του αγίου Σπυρίδωνος να Ομιλεί ο π. Νικόλαος!!! Κρίνεται ως επικίνδυνος!!!
    Ο π. Νικόλαος Μανώλης, εφημέριος του ιερού βυζαντινού ναού Προφήτου Ηλιού Θεσσαλονίκης επί 26 έτη, για λόγους Πίστεως (ως γνωστόν ο π. Νικόλαος δίνει μεγάλες μάχες εναντίον της παναίρεσης του Οικουμενισμού που έχει αλώσει τα υψηλά κλιμάκια της εκκλησιαστικής ηγεσίας), από τις 21 Μαῒου 2015, μετατέθηκε αναγκαστικά, με την σύμφωνη γνώμη της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, κατόπιν αιτήματος του μητροπολίτου Θεσσαλονίκης κ. Ανθίμου, και την απόφαση του τελευταίου, στον ιερό ναό Αγίου Σπυρίδωνος Τριανδρίας. 

Κατήχησις

Επιτέλους.

Η αδελφότητα "Ο Μέγας Βασίλειος" (του ΣΩΤΗΡΑ), ανέλαβε ΔΡΑΣΗ !!! Καμαρώστε ...

Επί τέλους, η γνωστή (συντηρητική) αδελφότητα "Ο ΜΕΓΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ" (σχετίζεται με την αδελφότητα του Σωτήρα)  έστω και καθυστερημένα ΜΙΛΗΣΕ και κυρίως, ΑΝΕΛΑΒΕ ΔΡΑΣΗ!

• Όχι, για τους ισλαμιστές που κατακλύζουν την Ευρώπη και απειλούν να την αλλοιώσουν φυλετικά, εθνολογικά, θρησκευτικά, κοινωνικά, πολιτισμικά. 
• Ούτε πήγε έξω από κάποιο πολυκατάστημα για να διαμαρτυρηθεί για την κατάργηση της αργίας της Κυριακής 
• Ούτε στο gay pride πήγαν να διαδηλώσουν (μέχρι και η συγκέντρωση στο προαύλιο του Αγίου Δημητρίου Θεσσαλονίκης, πέρσι δεν έγινε και περιορίστηκε μόνον σε αγρυπνία, υπό την "ευλογία" φυσικά "του "Ανθίμου").
• Ούτε για τους προδότες που υποθήκευσαν μέχρι το μεδούλι την πατρίδα μας και την γέμισαν με ανέργους και μας πίνουν το μεδούλι με χαράτσια και προκαταβολικούς φόρους και οδήγησαν τόσους Έλληνες στην αυτοκτονία βγήκαν ποτέ να διαμαρτυρηθούν.
• Ούτε τέλος για την αχρήματη κοινωνία και τις υποχρεωτικές συναλλαγές με κάρτα και το νέο περιουσιολόγιο και την νέα ταυτότητα.
• Ούτε φυσικά για τον Οικουμενισμό και την δεσποτοκρατία. Είμαστε ευυπόληπτοι πολίτες. Δεν είναι καιρός να παίζουμε το κεφάλι μας κορώνα-γράμματα..Πειράματα θα κάνουμε με την αντοχή του "Σουλτάνου" και των "Πασάδων"; Βλέπεις τι παθαίνουν όσοι ελάχιστοι

Τι έγινε τελικά με την αντικανονική ενέργεια του Μητροπολίτη Ελσίνκι με την γυναίκα Επίσκοπο; Θα μάθουμε ποτέ;

Πηγή: "agioritikovima"

Για τρίτη φορὰ ἐπανέρχεται τὸ ἱστολόγιο "Ἁγιορείτικο Βῆμα" γιὰ τὸ θέμα "αντικανονικής ενέργειας του Μητροπολίτη Ελσίνκι". Τὸ ἐξωφρενικὸ εἶναι ὅτι τὸ Φανάρι ὑπὸ τὸν κ. Βαρθολομαῖο, ἐπιβεβαίωσε ὅτι ὑπάρχει ἀντικανονικὴ ἐνέργεια, ἀλλὰ ἔθαψε τὸ θέμα, φοβήθηκε νὰ ἐπιβάλει τὰ προβλεπόμενα ὑπὸ τῶν Ἱ. κανόνων (ποὺ σὲ ἄλλες περιπτώσεις ἀντι-Οἰκουμενιστῶν ἐπιβάλει).

Γιατί;

Μήπως γιατὶ τὸ ὅτι ἔγινε, ἦταν εἰς γνῶσιν τοῦ κ. Βαρθολομαίου; (ἂν δὲν ἔγινε μὲ τὶς προτρπές του)!

Ἢ μήπως γιατὶ ὁ ἐκεῖ Ἐπίσκοπος τὸν κρατᾶ στὸ χέρι γιὰ κάποιες ὑποθέσεις ποὺ ἂν ἀποκαλυφθοῦν θὰ γελάσει καὶ τὸ παρδαλὸ κατσίκι, θὰ κλάψει δὲ κάθε Ὀρθοδόξου ἡ ψυχή;

"agioritikovima":
Κοντεύει ένας χρόνος και ακόμη δεν έχουμε πληροφορηθεί τι έγινε τελικά με την υπόθεση της αντικανονικής ενέργειας του Μητροπολίτη Ελσίνκι και της γυναίκας επισκόπου των Λουθηρανών. 

Πέρυσι στις αρχές Μαρτίου σάλος είχε προκληθεί μετά την κίνηση του Μητροπολίτη Ελσίνκι Αμβρόσιου της φινλανδικής Ορθόδοξης Εκκλησίας να καλέσει γυναίκα επίσκοπο, την Irja Askola της Λουθηρανικής Εκκλησίας, στο βωμό κατά την κυριακάτικη Θεία Λειτουργία. Με αφορμή αυτό το περιστατικό η Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου που συνήλθε τις επόμενες μέρες αποφάσισε να παρέμβει ζητώντας εξηγήσεις! ...
Έλεγε τότε η ανακοίνωση του Φαναρίου: "Μεταξύ άλλων εθεωρήθη και αναφορά του Σεβ. Αρχιεπισκόπου Καρελίας και πάσης Φιλλανδίας κ. Λέοντος επί προσφάτου αντικανονικής ενεργείας του Μητροπολίτου Ελσιγκίου Αμβροσίου, και απεφασίσθη όπως ζητηθώσι παρά του τελευταίου πλείονες διευκρινήσεις περί αυτής προς λήψιν εν συνεχεία των προσηκουσών αποφάσεων."
Μπορούμε να μάθουμε κι εμείς οι απλοί πιστοί τι έχει γίνει με αυτήν την υπόθεση; Έχουν υπάρξει εξηγήσεις από πλευράς του Μητροπολίτη και αν ναι ποιες είναι αυτές; Θεωρούν κάποιοι πως το σοβαρότατο αυτό θέμα είναι "εσωτερικής φύσεως" ή δευτερευούσης σημασίας και επιχειρούν να το θάψουν; 

Ο κ. Άνθιμος δήλωσε ότι δεν ενδιαφέρεται για την Παναίρεση του Οικουμενισμού, ...διώκει όμως όσους την πολεμούν!

Ὁ Θεσσαλονίκης Ἄνθιμος, ὁ ὁποῖος ὁμιλεῖ ἀμετροεπῶς περὶ πάντων, βρῆκε τὴν εὐκαιρία ποὺ ἤθελε γιὰ νὰ συνεχίσει τὶς διώξεις κατὰ τοῦ π. Νικολάου Μανώλη.

Κι  ἡ αἰτία ἦταν μιὰ Ἐπιστολὴ τοῦ π. Νικολάου πρὸς τὸν κ. Τσίπρα!

Ἀπὸ τὸ ἱστολόγιο "Κατήχησις" (ἐδῶ):

Σε λίγες ώρες θα δημοσιεύσουμε τη συγκλονιστική απάντηση του π. Νικολάου Μανώλη στον μητροπολίτη Θεσσαλονίκης κ. Άνθιμο

    Ο π. Νικόλαος Μανώλης, εφημέριος του Ιερού Ναού αγίου Σπυρίδωνος Τριανδρίας, σε μία αποκαλυπτική και συγκλονιστική Ομιλία. Απαντά στο πρόσφατο μητροπολιτικό έγγραφο με το οποίο καλείται σε απολογία ενώπιον του μητροπολίτου Θεσσαλονίκης κ. Ανθίμου. Αυτήν την φορά η κλήση του έχει αφορμή την ανοιχτή επιστολή του πατρός Νικολάου στον Πρωθυπουργό της Ελλάδος κ. Αλέξη Τσίπρα που έχουμε δημοσιεύσει εδώ. Απαντά επίσης
στις κατηγορίες που του απευθύνει ο παναγιώτατος για τον αντιοικουμενιστικό του ρόλο. Με σαφήνεια και αποτελεσματικότητα δίνονται οι κατάλληλες απαντήσεις για την πληρέστερη ενημέρωση όλων μας.
    Μείνετε συνδεδεμένοι με το Ιστολόγιό μας και θα δείτε σύντομα την αποκλειστική Ομιλία - απάντηση με την οποία επιβεβαιώνεται το ρεπορτάζ του Ιστολογίου Κατάνυξις το οποίο έχουμε δημοσιεύσει εδώ.

Ἡ πρώτη δημοσίευση τοῦ ἱστολογίου "Κατήχησις" ποὺ μᾶς πληροφοροῦσε γι' αὐτὴν τὴν δίωξη:

                                                                               Πηγή

Ποιός θα απαντήσει στον π. Νικόλαο Μανώλη για την επιστολή του στον Πρωθυπουργό; Ο κ.Τσίπρας ή ο κ.Άνθιμος;

    
    Ως γνωστόν ο πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης, για άλλη μια φορά στάθηκε στο ύψος της ποιμαντικής και πνευματικής του ιδιότητος. Ως γνήσιος συνεχιστής της αγιοπατερικής παράδοσης, για ακόμα μια φορά ύψωσε το ανάστημά του απέναντι στους ισχυρούς της εξουσίας. Έπραξε το αυτονόητο, το εύλογο. 

    Με την ανοιχτή επιστολή του στον πρωθυπουργό της Ελλάδος κ. Αλέξη Τσίπρα, τον προειδοποιεί για τα δεινά που θα επιφέρει στο άμεσο μέλλον στην πατρίδα μας, το επαίσχυντο και νεοεποχίτικο νομοσχέδιο για την επέκταση του «Συμφώνου Συμβίωσης» στα ομόφυλα ζευγάρια, που ψηφίστηκε πριν λίγες

Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου, Περί ενότητος, φθονερού και δίψυχου πιστού, περί πίστεως και επιγνώσεως!

Ἑρμηνευτικὰ σχόλια στὸ σημερινὸ Ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα

Ἡ ἀπωλεσθεῖσα ἑνότητα τῶν Ὀρθοδόξων ἐν καιρῷ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, μεγάλο ἁμάρτημα, ποὺ εὐνοεῖ τὴν ἐξάπλωση τῆς Παναιρέσεως!

«Καὶ μήτε κατὰ τὰ δόγματα νὰ διαφερώμεθα, μήτε κατὰ τὴν ζωὴν καὶ τὰ ἔργα νὰ ἔχωμεν σχίσματα ἀναμεταξύ μας».

(Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου)

Ἑρμηνεία εἰς τὴν Πρὸς Ἐφεσίους Ἐπιστολήν (κεφ. δ΄12-14)

«Πρὸς τὸν καταρτισμὸν τῶν ἁγίων εἰς ἔργον διακονίας, εἰς οἰκοδομὴν τοῦ σώματος τὸν Χριστοῦ».

Βλέπεις, ὦ ἀναγνῶστα, πόσον εἶναι τὸ ἀξίωμα τοῦ κάθε χριστιανοῦ; Ὁ καθ’ ἕνας, λέγει, καταρτίζει τὸν ἄλλον, ὁ καθ’ ἕνας διακονεῖ  εἰς τὴν οἰκοδομὴν τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ, ἤτοι τῆς ἐκκλησίας. Ὥστε τί λυπῆσαι ἐσὺ χριστιανὲ πὼς ἔλαβες μικρότερον χάρισμα; Ἰδοὺ καὶ ἐσὺ χρησιμεύεις εἰς τὸν καταρτισμὸν τῶν ἁγίων, ἤγουν εἰς τὴν ὠφέλειαν καὶ τελειότητα τῶν χριστιανῶν. Βλέπε λοιπὸν ἀδελφὲ καὶ πρόσεχε, μήπως λαμβάνοντας χάρισμα, διὰ νὰ οἰκοδομῇς τοὺς ἄλλους σου ἀδελφούς, ἔπειτα φθονώντας ἐκείνους, ὅπου ἔχουν τὰ μεγαλύτερα χαρίσματα, ἐκ τούτου ἀπολέσῃς τὸν ἑαυτόν σου.

Ἔπειτα καὶ τοῦτο στοχάσου, ὅτι ἂν καὶ ὁ ἄλλος ἔλαβε μεγαλύτερον χάρισμα ἀπὸ τὸν Θεὸν διὰ τὴν ὠφέλειαν τῶν χριστιανῶν, πλὴν καὶ ὁ κόπος καὶ ἡ διακονία ὁποῦ ἔκαμεν εἶναι μεγαλυτέρα. Ἀκολούθως δὲ καὶ ἡ κόλασις εἶναι μεγαλυτέρα εἰς αὐτόν, ἐὰν δὲν μεταχειρισθῇ καλῶς τὸ τοιοῦτον χάρισμα ὁποῦ τοῦ ἐδόθη. Καὶ κατὰ ἄλλον δὲ τρόπον· Πῶς δὲν εἶναι σατανικὸν πάθος αὐτό, ὁποῦ ἐσὺ πάσχεις, δηλαδὴ τὸ νὰ φθονῇς τὸν ἔχοντα τὸ μεγαλύτερον χάρισμα ἀδελφόν σου, ὁ ὁποῖος καταρτίζει καὶ οἰκοδομεῖ τὸ σῶμα καὶ τὴν ἐκκλησίαν τοῦ Χριστοῦ; Ἀντιχρίστου γὰρ καὶ ἀντιθέου εἶναι γέννημα ὁ τοιοῦτος φθόνος.

Μέχρι καταντήσωμεν οἱ πάντες εἰς τὴν ἑνότητα τῆς πίστεως καὶ τῆς ἐπιγνώσεως τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ.

Ἕως πότε, λέγει, πρέπει νὰ ἐργάζωνται καὶ νὰ κοπιάζουν καὶ νὰ οἰκοδομοῦν τοὺς χριστιανούς, ἐκεῖνοι ὅπου ἔλαβον χαρίσματα; ἕως ὅτου νὰ φθάσωμεν ὅλοι εἰς τὴν ἑνότητα τῆς πίστεως, ἤτοι ἕως ὅτου νὰ ἀποδειχθῶμεν ὅλοι πὼς ἔχομεν μίαν καὶ τὴν αὐτὴν πίστιν. Καὶ μήτε κατὰ τὰ δόγματα νὰ διαφερώμεθα, μήτε κατὰ τὴν ζωὴν καὶ τὰ ἔργα νὰ ἔχωμεν σχίσματα ἀναμεταξύ μας. Τότε γὰρ θέλει γένῃ ἡ ἀληθινὴ ἕνωσις τῆς πίστεως, καὶ τότε θέλομεν γνωρίσομεν τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ, ὅταν καὶ εἰς τὰ δόγματα εἴμεθα ὀρθόδοξοι, καὶ τὸν σύνδεσμον φυλάττωμεν τῆς ἀγάπης, ἡ ὁποία ἀγάπη εἶναι ὁ Χριστός.

Καὶ ὁ Οἰκουμένιος δὲ λέγει, ὅτι τοῦτό ἐστιν ἐπίγνωσις τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, τὸ μὴ διαφωνεῖν

Επιστολαί, Ηρακλειανώ αιρετικώ, Αγίου Γρηγορίου Νύσσης

Ἁγίου Γρηγορίου Νύσσης

Ἐπιστολαί. Ἡρακλειανῷ αἱρετικῷ

Ὁ τῆς ὑγιαινούσης πίστεως λόγος τοῖς εὐγνωμόνως τὰς θεοπνεύστους φωνὰς παραδεχομένοις ἐν τῇ ἁπλότητι τὴν ἰσχὺν ἔχει καὶ οὐδεμιᾶς λόγου περινοίας εἰς παράστασιν τῆς ἀληθείας προσδεῖται, αὐτόθεν ὢν ληπτὸς καὶ σαφὴς ἐκ τῆς πρώτης παραδόσεως, ἣν ἐκ τῆς τοῦ κυρίου φωνῆς παρελάβομεν ἐν τῷ λουτρῷ τῆς παλιγγενεσίας τὸ τῆς σωτηρίας μυστήριον παραδόντος· Πορευθέντες γάρ, φησί, μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη, βαπτίζοντες αὐτοὺς εἰς τὸ ὄνομα τοῦ πατρὸς καὶ τοῦ υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος, διδάσκοντες τηρεῖν πάντα ὅσα ἐνετειλάμην ὑμῖν· διαιρῶν γὰρ εἰς δύο τὴν τῶν Χριστιανῶν πολιτείαν, εἴς τε τὸ ἠθικὸν μέρος καὶ εἰς τὴν <τῶν> δογμάτων ἀκρίβειαν, τὸ μὲν σωτήριον δόγμα ἐν τῇ τοῦ βαπτίσματος παραδόσει κατησφαλίσατο, τὸν δὲ βίον ἡμῶν διὰ τῆς τηρήσεως τῶν ἐντολῶν αὐτοῦ κατορθοῦσθαι κελεύει.

Ἀλλὰ τὸ μὲν κατὰ τὰς ἐντολὰς μέρος, ὡς μικροτέραν φέρον τῇ ψυχῇ τὴν ζημίαν, ἠφείθη παρὰ τοῦ διαβόλου ἀπαρεγχείρητον· ἐπὶ δὲ τοῦ κυριωτέρου καὶ μείζονος ἡ πᾶσα γέγονε τοῦ ἀντικειμένου σπουδή, τοῦ παρατραπῆναι τῶν πολλῶν τὰς ψυχὰς εἰς τό, μηδὲ εἴ τι διὰ τῶν ἐντολῶν κατορθωθῇ, κέρδος εἶναι, τῆς μεγάλης καὶ πρώτης ἐλπίδος ἐν τῇ περὶ τὸ δόγμα πλάνῃ τοῖς ἀπατηθεῖσι μὴ συμπαρούσης. διὰ τοῦτο συμβουλεύομεν τῆς ἁπλότητος τῶν πρώτων ῥημάτων τῆς πίστεως μὴ ἀποχωρεῖν τοὺς ἀντιποιουμένους τῆς ἑαυτῶν σωτηρίας, ἀλλὰ παραδεχομένους ἐν τῇ ψυχῇ πατέρα

Οι αιρετικοί τότε (και τώρα οι Οικουμενιστές), παίρνουν «τα υψηλά δόγματα» και τα κατάντησαν «χοιρώδη νοήματα»!

ΑΠΟ ΛΟΓΟ

 ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ

 ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ

 ΝΥΣΣΗΣ

Ἕνας ἀκόμα  Ἅγιος, ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Νύσσης, ποὺ σήμερα ἑορτάζουμε, στέλνει τὰ μηνύματά του στοὺς σημερινοὺς «Ὀρθοδόξους» Οἰκουμενιστές.

Λυπᾶται γιὰ τὴν πτώση τῶν αἱρετικῶν: «Πῶς ἀδακρυτὶ βαστάσω», ρωτᾶ, «τὴν τῶν ἀδελφῶν ἀλλοτρίωσιν», τὴν προσχώρηση δηλ. σὲ κακόδοξους χώρους;  Καὶ παρομοιάζει τοὺς αἱρετικούς (τοὺς Οἰκουμενιστὲς σήμερα) μὲ τὸν ἄσωτο γυιό, ὡς ἀναχωρήσαντας «εἰς χώραν μακρὰν δραπευτεύσαντες ἀπὸ τὴς πίστεως»! Ἔλαβαν, λέει, «τὰ ὑψηλὰ δόγματα τῆς θεολογίας» καὶ τὰ κατάντησαν «χοιρώδη νοήματα»· πῆραν τὰ ἀληθῆ καὶ παρθενικὰ θεολογικὰ νοήματα τῆς Ἐκκλησίας καὶ τὸν ἐξομοίωσαν μὲ τὰ αἱρετικὰ πορνικὰ Παπικὰ καὶ Προτεσταντικὰ κακόδοξα δόγματα, γιατὶ γοητεύτηκαν ἀπὸ τὶς ἡδονὲς τῶν αἱρετικῶν! Μακάρι νὰ ἔλθουν «εἰς ἑαυτόν», ὅπως ὁ ἄσωτος, καὶ νὰ ἀποδεκτοῦν τὴν Πίστη ποὺ ἐγκατέλειψαν, καὶ νὰ συμμετάσχουν στὸ Μεγάλο Δεῖπνο τοῦ Κυρίου.

Ἀλλά, συνεχίζει, μάταια περιμένουμε ἕνα τέτοιο θαῦμα. Γιατὶ «ἐσκλήρυνται ἡ καρδία τῶν ἀδελφῶν» καὶ πλέον εἶναι ἐναντίον τῶν Ὀρθοδόξων, καπηλευόμενοι μάλιστα τὴν Πίστη, καὶ ἰσχυρίζομενοι ὅτι αὐτοὶ βαδίζουν ὀρθῶς. Καὶ τὸ παράδοξον, τότε καὶ τώρα, εἶναι συνήθεια τῶν αἱρετικῶν, νὰ τὰ ἔχουν καλὰ μὲ τοὺς ἐχθροὺς καὶ νὰ πολεμοῦν τοὺς ἔχοντας τὴν ὀρθὴ πίστη.

Ἀλλά, ἂς δοῦμε τὸ σχετικὸ ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸν λόγο του, «Γρηγορίου Ἐπισκόπου Νύσσης, Εἰς τὴν ἑαυτοῦ Χειροτονίαν πρὸς Εὐάγριον Περὶ Θεότητος».

"Εάν μη Κύριος οικοδομήσει..."!

Κυριακή μετά τα Φώτα

Ευαγγέλιο: Ματθ. δ΄ 12-17

 

«Από τότε ήρξατο ο Ιησούς κηρύσσειν και λέγειν: μετανοείτε ήγγικε γαρ η βασιλεία των ουρανών».

   Ο Ιησούς, μετά τη βάπτισή του, αναχώρησε στην έρημο. Εκεί προετοιμάζεται για το μεγάλο έργο της σωτηρίας του ανθρώπου με προσευχή και τη σαρανταήμερη νηστεία. Με τον τρόπο αυτό υποδεικνύει στον κάθε ένα που θέλει να αναλάβει ένα σημαντιό πνευματικό έργο, ότι θα πρέπει να αποσύρεται από τον κόσμο για περισυλλογή και προετοιμασία, προκειμένου να προετοιμαστεί για τη μεγάλη σύγκρουση με τη δύναμη του κακού. Αν ο διάβολος τόλμησε να υποβάλει σε «πειρασμό» τον Ιησού, τότε μπορούμε να φανταστούμε τι μπορεί να συμβεί σε μας τους ανθρώπους. Όμως,

Εορτή του Αγίου Γρηγορίου Επισκόπου Νύσσης

Τη μνήμη του Αγίου Γρηγορίου του Επισκόπου Νύσσης τιμά σήμερα, 10 Ιανουαρίου, η Εκκλησία μας.

Ο Άγιος Γρηγόριος γεννήθηκε στη Νεοκαισάρεια του Πόντου το 332 μ.Χ. και ήταν αδελφός του Μεγάλου Βασιλείου. Παίρνει την ίδια μόρφωση με τον μεγάλο του αδελφό, ξεχωρίζει δε κι αυτός για την ευφυΐα του, την επιμέλεια του και την φιλοσοφικότατη ιδιοφυΐα του και είχε χειροτονηθεί αναγνώστης.

Ο Γρηγόριος νυμφεύεται τη Θεοσέβεια, (πραγματικά αγία γυναίκα), που γρήγορα την αρπάζει ο θάνατος. Ισχυρός χαρακτήρας καθώς ήταν, δεν απελπίζεται, και στα σαράντα του χρόνια γίνεται επίσκοπος Νύσσης (σήμερα Νεμσεχίρ), μιας κωμοπόλεως της Καπαδοκίας.
Οι Αρειανοί, όμως, του έφεραν μεγάλες ενοχλήσεις. Αντιλαμβανόμενοι, ότι στο πρόσωπό του η αίρεσή τους θα είχε σπουδαιότατο πολέμιο, σχεδίασαν να τον εξοντώσουν. Τον κατηγόρησαν λοιπόν, ότι εξελέγη Επίσκοπος αντικανονικά και σφετερίσθηκε χρήματα της Εκκλησίας. Τις κατηγορίες υπέβαλε κάποιος με το όνομα Φιλόχαρης, όργανο των Αρειανών, προς τον διοικητή του Πόντου Δημοσθένη, προς τον οποίο ο Μέγας Βασίλειος έγραψε και επιστολή. Για την κατηγορία της καταχρήσεως παρακάλεσε να γίνει ο έλεγχος για να δειχθεί η συκοφαντία, για την αντικανονική χειροτονία λέγει ότι η ευθύνη είναι δική του, διότι αυτός χειροτόνησε και ότι, σε κάθε περίπτωση, δεν είναι σωστό να δικάσει επί της υποθέσεως αυτής σύνοδος Επισκόπων, των οποίων η εκκλησιαστική θέση δεν ήταν σε κανονική τάξη.
Η επίκληση του Βασιλείου απέβη άκαρπη. Ο αυτοκράτορας Ουάλης ήθελε να αποφευχθεί το θέμα. Το 376 μ.Χ. ο Γρηγόριος καθαιρείται ερήμην από σύνοδο Αρειανών Επισκόπων του Πόντου και της Γαλατίας. Και ο Γρηγόριος, καταδιωκόμενος, αναγκαζόταν να πλανάται και να κρύβεται. Η περιπέτεια έληξε τον Αύγουστο του έτους 378 μ.Χ., όταν απέθανε ο Ουάλης. Ο Γρηγόριος επανήλθε στη Νύσσα, όπου του επιφυλάχθηκε θριαμβευτική υποδοχή.
Κατά το φθινόπωρο του 379 μ.Χ. έλαβε μέρος στη Σύνοδο της Αντιόχειας, η οποία συνήλθε ιδίως για την αίρεση του Απολλιναρίου. Ο Απολλινάριος, ερμηνεύοντας κατά γράμμα χωρίο της Αγίας Γραφής (κατά Ιωάννη α' 14), υποστήριζε ότι ο Θεός Λόγος έγινε σάρκα, όχι σάρκα και ψυχή. Αρνήθηκε τον ανθρώπινο νου, την ανθρώπινη ψυχή και θέληση του Ιησού Χριστού ως στοιχεία διασπαστικά της ενότητός Του και αντίθετα προς την τελειότητά Του και αντικατέστησε τα στοιχεία αυτά με τη θεία επενέργεια. Δίδασκε, δηλαδή, στην ουσία, ότι ο Ιησούς Χριστός δεν είναι τέλειος Θεός ούτε τέλειος άνθρωπος.
Πολλοί νόμιζαν ότι ο Απολλινάριος δέχθηκε την επίδραση της πλατωνικής και νεοπλατωνικής φιλοσοφίας, αλλά το πιθανότερο είναι, καθώς πιστεύει ο Γρηγόριος Νύσσης, ότι αφετηρία στη χριστολογική του διδασκαλία είναι χωρίο επιστολής του Αποστόλου Παύλου (προς Θεσσαλονικείς Α', ε' 23). Στη Σύνοδο ο Άγιος ανασκεύασε τις κακόδοξες θεωρίες του Απολλιναρίου. Επίσης, η Σύνοδος του ανέθεσε αποστολή για την Εκκλησία της Βαβυλωνίας και με την ευκαιρία αυτή επισκέφθηκε και τους Αγίους Τόπους.
Ο Θεός τον αξιώνει επίσης, να γίνει το κυριότερο όργανο Του στη Β' Οικουμενική σύνοδο, το 381 μ.Χ. στην Κωνσταντινούπολη, και κατατροπώνει στην κυριολεξία τους πνευματομάχους του Μακεδονίου, με «... τη μάχαιρα που δίνει το Πνεύμα και η οποία είναι ο λόγος του Θεού» (Προς Έφεσίους στ' 17). Στις συζητήσεις εκείνες, ο Γρηγόριος ο Νύσσης τόσο πολύ είχε διακριθεί, ώστε ονομάστηκε «Πατήρ Πατέρων και Νυσσαέων Φωστήρ». Ο δε Μέγας Θεοδόσιος τον ονόμασε στύλο της Ορθοδοξίας. Πέθανε ειρηνικά, αφού άφησε πολύ αξιόλογα έργα: ερμηνευτικά, δογματικά, κατηχητικά, λόγους ηθικούς, εορταστικούς, εγκωμιαστικούς, επιταφίους και έναν επιμνημόσυνο στον αδελφό του Μέγα Βασίλειο.

Απολυτίκιον 

Ἦχος γ΄. Θείας πίστεως.

Θεῖον γρήγορσιν, ἐνδεδειγμένος, στόμα σύντονον, τῆς εὐσέβειας, ἀνεδείχθης Ἱεράρχα Γρηγόριε τὴ γὰρ σοφία τῶν θείων δογμάτων σου, τῆς Ἐκκλησίας εὐφραίνεις τὸ πλήρωμα. Πάτερ ὅσιε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἠμὶν τὸ μέγα ἔλεος.

Πηγή

Από τις γραφές του Αγίου Σιλουανού

Περί προσευχής και ταπείνωσης

Όποιος αγαπά τον Κύριο, πάντοτε Εκείνον σκέφτεται, και η μνήμη του Θεού γεννά την προσευχή. Αν δεν θυμάσαι τον Κύριο, τότε δεν θα προσεύχεσαι, και χωρίς την προσευχή η ψυχή δεν θα παραμένει στην αγάπη του Θεού, γιατί με την προσευχή έρχεται η χάρη του Αγίου Πνεύματος. Η προσευχή προφυλάσσει τον άνθρωπο από την αμαρτία, γιατί ο προσευχόμενος νους είναι απασχολημένος με τον Θεό και στέκεται με ταπεινωμένο πνεύμα ενώπιον του προσώπου του Κυρίου, τον Οποίο γνωρίζει η ψυχή του προσευχόμενου. Ο αρχάριος, όμως, χρειάζεται βέβαια χειραγωγό, επειδή η ψυχή, πριν έλθει η χάρη του Αγίου Πνεύματος, έχει μεγάλο πόλεμο εναντίον των εχθρών και δεν μπορεί να διακρίνει η ίδια αν η γλυκύτητα που δοκιμάζει προέρχεται από τον εχθρό. Αυτό μπορεί να το διακρίνει μόνο εκείνος που γεύθηκε ο ίδιος το Άγιο Πνεύμα και αυτός αναγνωρίζει από τη γεύση τη χάρη. Τον ταπεινό, όμως, τον προστατεύει ο Κύριος.

Η προσευχή δίνεται στον προσευχόμενο. Η προσευχή που γίνεται μόνο από συνήθεια, χωρίς καρδιά συντετριμμένη για τις αμαρτίες της, δεν είναι αρεστή στον Θεό.

«Ω άνθρωπε, μάθε την κατά Χριστόν ταπείνωση και θα σου χαρίσει ο Κύριος να γευθείς τη γλυκύτητα της προσευχής. Και αν θέλεις να προσεύχεσαι καθαρά, τότε γίνε ταπεινός, εγκρατής, να εξομολογείσαι ειλικρινά και θα σε αγαπήσει η προσευχή. Γίνε υπάκουος, υποτάξου ευσυνείδητα στις αρχές και να είσαι ευχαριστημένος για όλα, και τότε ο νους σου θα καθαριστεί από μάταιους λογισμούς. Να θυμάσαι ότι σε βλέπει ο Κύριος και να φοβάσαι μήπως λυπήσεις με κάτι τον αδελφό -μην τον κατακρίνεις και μην τον στενοχωρήσεις ούτε μ’ ένα βλέμμα- και το Άγιο Πνεύμα θα σε αγαπήσει και Αυτό θα σε βοηθήσει σε όλα.»

Η ψυχή που έχασε την ταπείνωση, στερείται συγχρόνως και τη χάρη και την αγάπη για τον Θεό, και τότε σβήνει η πύρινη προσευχή. Όταν, όμως, η ψυχή αποκτήσει την ταπείνωση και απαλλαγεί από τα πάθη, τότε ο Κύριος θα της δώσει τη χάρη Του και η ψυχή θα προσεύχεται με θερμά δάκρυα για τους εχθρούς της, όπως και για τον εαυτό της, αλλά και για όλον τον κόσμο. 

Τον πρώτο καιρό μετά τη δωρεά του Αγίου Πνεύματος σκέφθηκα: Ο Κύριος μου συγχώρησε τις αμαρτίες μου, το μαρτυρεί μέσα μου η χάρη. Τι μου χρειάζεται, λοιπόν, περισσότερο; Δεν πρέπει, όμως, να σκεφτόμαστε έτσι. Παρότι μας συγχωρούνται οι αμαρτίες, εν τούτοις πρέπει να τις θυμόμαστε σε όλη τη ζωή μας και να θλιβόμαστε γι’ αυτές, για να διατηρούμε τη συντριβή της καρδιάς. Εγώ δεν το γνώριζα αυτό και έπαυσα να έχω συντριβή και υπέφερα πολλά από τους δαίμονες. Και απορούσα, τι συμβαίνει με μένα. Η ψυχή μου γνωρίζει τον Κύριο και την αγάπη Του· τότε πώς μου έρχονται κακοί λογισμοί; Αλλά ο Κύριος με σπλαγχνίστηκε και με δίδαξε ο Ίδιος πώς πρέπει να ταπεινώνομαι: «Κράτα το νου σου στον Άδη και μην απελπίζεσαι». Με τον τρόπο αυτό νικούνται οι εχθροί. Όταν, όμως, ο νους μου λησμονεί το πυρ του Άδη, τότε οι λογισμοί αποκτούν και πάλι δύναμη.

Όποιος έχασε τη χάρη, όπως εγώ, αυτός ας πολεμά με γενναιότητα τους δαίμονες. Γνώριζε πώς εσύ ο ίδιος είσαι ο ένοχος: έπεσες στην υπερηφάνεια και τη ματαιοδοξία. Όμως, ο πολυέλεος Κύριος σε αφήνει να μάθεις τι σημαίνει να ζεις με το Άγιο Πνεύμα και τι σημαίνει να βρίσκεσαι σε πόλεμο με τους δαίμονες. Έτσι, η ψυχή βλέπει εκ πείρας πόσο ολέθρια είναι η υπερηφάνεια και αποφεύγει τη ματαιοδοξία και τους ανθρώπινους επαίνους και διώχνει τους υπερήφανους λογισμούς. Τότε η ψυχή αρχίζει να γίνεται καλά και μαθαίνει να διατηρεί τη χάρη. Πώς θα καταλάβεις αν η ψυχή είναι υγιής ή άρρωστη; Η άρρωστη ψυχή είναι υπεροπτική, ενώ η υγιής ψυχή αγαπά την ταπείνωση, όπως τη δίδαξε το Άγιο Πνεύμα, και όσο δεν γνωρίζει ακόμη αυτή τη Θεία ταπείνωση πρέπει να θεωρεί τον εαυτό της χειρότερο απ’ όλους.

Είναι μεγάλο αγαθό να μάθει κάποιος την κατά Χριστόν ταπείνωση. Με αυτή γίνεται εύκολη και ευχάριστη η ζωή και όλα γίνονται αγαπητά στην καρδιά. Μόνο στους ταπεινούς εμφανίζεται ο Κύριος εν Πνεύματι Αγίω και αν δεν ταπεινωθούμε, δεν θα δούμε τον Θεό. Η ταπείνωση είναι το φως, μέσα στο οποίο μπορούμε να δούμε τον Θεό-Φως, όπως ψάλλεται: «Εν τω φωτί Σου οψόμεθα φως».

Ο Κύριος με δίδαξε να κρατώ το νου μου στον Άδη, και να μην απελπίζομαι. Με τον τρόπο αυτόν ταπεινώνεται η ψυχή μου, αλλά αυτό δεν είναι ακόμη η αληθινή κατά Χριστόν ταπείνωση, που είναι απερίγραπτη.

Αρχιμ. Σωφρόνιος (Σαχάρωφ), Ο Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης, εκδ. Ιεράς Μονής Τιμίου Προδρόμου Έσσεξ, Αγγλία