Εισήγηση Πρωτοπρ. Θεοδώρου Ζήση, στην Ημερίδα για τη Μεγάλη Σύνοδο

ΠΑΛΑΙΟ ΚΑΙ ΝΕΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

ΚΑΙ Ο ΚΟΙΝΟΣ ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ

Γιατί ἀπέσυρε τὸ φλέγον θέμα

ἡ Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδος;

Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης,

Ὁμότιμος Καθηγητὴς Α.Π.Θ.

1. Ἡ ἡμερολογιακὴ ἀλλαγὴ τοῦ 1924 διέσπασε τὴν λειτουργικὴ ἑνότητα καὶ προκάλεσε διαιρέσεις

Ἕνα ἀπὸ τὰ φλέγοντα καὶ ἐπείγοντα θέματα ποὺ ἐκαλεῖτο νὰ ἀντιμετωπίσει ἡ μέλλουσα νὰ συνέλθει Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδος ἦτο καὶ τὸ θέμα τῆς ἡμερολογιακῆς μεταρρύθμισης, τῆς ἀλλαγῆς τοῦ Ἡμερολογίου, τὴν ὁποία, χωρὶς πανορθόδοξη ἀπόφαση, μονομερῶς καὶ πραξικοπηματικῶς, ἐπέβαλαν ἀπὸ τὸ 1924 τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο καὶ ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος. Τὴν μεταρρύθμιση δέχθηκε καὶ ἡ Ἐκκλησία τῆς Κύπρου, ἐνῶ ὅλες οἱ ἄλλες Ὀρθόδοξες ᾽Εκκλησίες ἀντέδρασαν καὶ τὴν ἀπέρριψαν, ὅπως τὰ τρία πρεσβυγενῆ πατριαρχεῖα Ἀλεξανδρείας, Ἀντιοχείας, Ἱεροσολύμων, οἱ λοιπὲς Ἐκκλησίες καὶ τὸ Ἅγιον Ὄρος.

Ἡ ἀντισυνοδική, ἀντικανονικὴ καὶ ἀναμφιβόλως λανθασμένη αὐτὴ ἐνέργεια, ποὺ δὲν ἀνταποκρινόταν σὲ καμμία ποιμαντικὴ ἀναγκαιότητα, ἐτραυμάτισε τὴν ἑνότητα τῆς ᾽Εκκλησίας ἑορτολογικὰ καὶ λειτουργικά, ἡ ὁποία ἑνότητα ἐπὶ δεκαέξι αἰῶνες, ἀπὸ τὴν Α´ δηλαδὴ ἐν Νικαίᾳ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο (325), ποὺ καθόρισε τὸν κοινὸ ἑορτασμὸ τοῦ Πάσχα, παρέμενε ἀδιατάρακτη.

Ἡ ἑνότητα τραυματίσθηκε σὲ δύο ἐπίπεδα. Στὸ ἐπίπεδο ἐν πρώτοις τῶν τοπικῶν αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν, πολλὲς ἀπὸ τὶς ὁποῖες δὲν ἀποδέχθηκαν τὴν μεταρρύθμιση καὶ ἐξακολουθοῦν μέχρι σήμερα νὰ ἑορτάζουν τὶς ἑορτὲς καὶ τὶς μνῆμες τῶν Ἁγίων κατὰ τὸ παραδεδομένο Πάτριο Ἰουλιανὸ Ἡμερολόγιο, ποὺ χαρακτηρίζεται τώρα ὡς Παλαιό. Ἄλλες ἐκκλησίες προσχώρησαν σταδιακὰ στὴν μεταρρύθμιση καὶ ἀποδέχθηκαν τὸ ἀποκληθὲν Νέο Ἡμερολόγιο, τὸ ὁποῖο μερικοὶ ἀποκαλοῦν «διορθωμένο» Ἰουλιανό, ἐνῶ οὐσιαστικὰ πρόκειται γιὰ τὸ παπικὸ Γρηγοριανὸ Ἡμερολόγιο, ποὺ πῆρε τὸ ὄνομά του ἀπὸ τὸν πάπα Γρηγόριο ΙΓ, ὁ ὁποῖος τὸ 1582 ἔκανε τὴν ἀλλαγὴ Ἡμερολογίου-Πασχαλίου στὴν Δύση, ὅπου καὶ ἐκεῖ στὴν ἀρχὴ ὑπῆρξαν ἀντιδράσεις, σιγά-σιγὰ ὅμως υἱοθετήθηκε ἀπὸ ὅλους καὶ ἰσχύει μέχρι σήμερα ὡς κοινὸ Εὐρωπαϊκὸ Ἡμερολόγιο.

Ἡ μεταξὺ τῶν δύο ἡμερολογίων χρονικὴ διαφορὰ τῶν 13 ἡμερῶν, γιὰ τὴν διόρθωση τῆς ὁποίας ἔγινε καὶ ἡ ἀλλαγή, συντελεῖ τώρα, ὥστε σὲ μεγαλύτερη ἔκταση νὰ ἔχουμε διάσπαση τῆς ἑορτολογικῆς ἑνότητας ἀπὸ τὴν πρὸ τῆς Α´ ἐν Νικαίᾳ Οἰκουμενικῆς Συνόδου περίοδο, διότι τότε ὑπῆρχε ἡ διαφορὰ στὸν ἑορτασμὸ μόνον τοῦ Πάσχα, ἐνῶ τώρα ἡ διαφορὰ περιλαμβάνει ὅλες τὶς ἑορτές, Δεσποτικὲς, Θεομητορικὲς καὶ μνῆμες Ἁγίων. Ἕνας ἀπὸ τοὺς δύο βασικοὺς λόγους ποὺ συνεκλήθη ἡ Α´ Οἰκουμενικὴ Σύνοδος, ἐκτὸς ἀπὸ τὴν καταδίκη τῆς αἱρέσεως τοῦ Ἀρείου, ἦταν νὰ ἀποκαταστήσει τὴν ἑνότητα στὸν ἑορτασμὸ τοῦ Πάσχα καὶ νὰ προσδιορίσει καὶ τὸν χρόνο ἑορτασμοῦ του μὲ ἀστρονομικὰ δεδομένα (ἐαρινὴ ἰσημερία, πανσέληνος), ὥστε νὰ μὴ συμπίπτει ὁ ἑορτασμός του μὲ τὸ ἑβραϊκὸ Πάσχα. Ἡ ἀπόφαση αὐτὴ δυσκόλεψε τοὺς μεταρρυθμιστὰς νὰ προχωρήσουν καὶ στὴν ἀλλαγὴ τοῦ Πασχαλίου, διότι θὰ ἀνέτρεπαν ἐμφανῶς κανόνες καὶ ἀποφάσεις Οἰκουμενικῆς Συνόδου. Γι᾽ αὐτὸ ἄφησαν ἄθικτο τὸ Πάσχα, νὰ ἑορτάζεται κατὰ τὸ Παλαιὸ Ἡμερολόγιο, καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος ποὺ ἑορτάζουμε τὸ Πάσχα ἀπὸ κοινοῦ ὅλοι οἱ Ὀρθόδοξοι, γιατὶ δὲν ἐθίγη ὁ ἑορτασμὸς τοῦ Πάσχα. Ἔτσι ὅμως ἔχουμε πολλὲς παραδοξότητες· υἱοθετήσαμε τὸ Νέο Ἡμερολόγιο, ἀλλὰ ἔχουμε καὶ τὸ Παλαιὸ στὸν ἑορτασμὸ τοῦ Πάσχα. Γιορτάζουμε ὅλες οἱ Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες ἀπὸ κοινοῦ τὴν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ, ἀλλὰ χωριστά, μὲ διαφορὰ δεκατριῶν ἡμερῶν τὰ Χριστούγεννα, τὰ Θεοφάνεια, τὴν Κοίμηση τῆς Παναγίας καὶ ὅλες τὶς μνῆμες Ἁγίων, ὅλες δηλαδὴ τὶς ἀκίνητες ἑορτὲς τῶν δώδεκα μηνῶν τοῦ ἔτους. Καὶ αὐτὸ γίνεται γιὰ πρώτη φορὰ στὴν ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας, ἕνα ἀπὸ τὰ βασικὰ γνωρίσματα τῆς ὁποίας εἶναι ἡ ἑνότητα στὴ λατρεία, μαζὶ μὲ τὴν ἑνότητα στὴν πίστη καὶ στὴν διοίκηση.

Περισσότερο ἐπώδυνη εἶναι ἡ διάσπαση τῆς ἑνότητας σὲ τοπικὸ ἐπίπεδο. Ἐπειδὴ ἡ ἡμερολογιακὴ ἀλλαγὴ δὲν ἀνταποκρινόταν σὲ ποιμαντικὴ ἀνάγκη, δὲν προῆλθε δηλαδὴ ἀπὸ τὸ ποίμνιο, ἀλλὰ ἐπεβλήθη ἐκ τῶν ἄνω, γιὰ νὰ ὑπηρετήσει ἐξωεκκλησιαστικὲς σκοπιμότητες, ὑπῆρξε σφοδρὴ καὶ δικαιολογημένη ἡ ἀντίδραση τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ πληρώματος, πολλῶν ἀρχιερέων, ἱερέων, μοναχῶν καὶ λαϊκῶν μὲ συνέπεια νὰ δημιουργηθοῦν διαιρέσεις καὶ διαστάσεις μεταξὺ ἐπισκόπων καὶ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, μεταξὺ ἱερέων καὶ ἐπισκόπων, μοναστηριῶν καὶ ἐπισκόπων, μεταξὺ ἱερέων καὶ λαϊκῶν σὲ ἐπίπεδο ἐνορίας, ἀκόμη καὶ μεταξὺ τῶν μελῶν τῆς ἰδίας τῆς οἰκογενείας. Ποιός βάσκανος νοῦς σοφίσθηκε αὐτὴν τὴν ἀλλαγὴ καὶ κατέστρεψε σὲ μεγάλη ἔκταση τὴν ἑορτολογικὴ ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας καὶ σὲ τοπικὸ καὶ σὲ ὑπερτοπικὸ ἐπίπεδο; Ἡ Α´ ἐν Νικαίᾳ Οἰκουμενικὴ Σύνοδος ἀποκατέστησε τὴν ἑνότητα μὲ τὸν κοινὸ ἑορτασμὸ τοῦ Πάσχα, καὶ τώρα γιατί κάποιοι κατέστρεψαν ἀντισυνοδικὰ καὶ ἀντικανονικὰ σὲ μεγαλύτερη ἔκταση αὐτὴ τὴν ἑνότητα; Δὲν θὰ ὑπάρξει κάποια ἄλλη Σύνοδος ποὺ θὰ ἐπαναφέρει τὴν ἑνότητα καὶ τὴν εἰρήνη, θὰ θεραπεύσει τὰ τραύματα ποὺ προκάλεσε ἡ μονομερής, ἀντισυνοδική, χωρὶς πανορθόδοξη ἀπόφαση, ἡμερολογιακὴ μεταρρύθμιση τοῦ 1924; Κοντεύει νὰ συμπληρωθεῖ ἕνας αἰώνας καὶ τὸ τραῦμα στὴν ἑνότητα παραμένει. Φροντίζουμε νὰ ἑνωθοῦμε μὲ τοὺς αἱρετικοὺς Παπικούς, Προτεστάντες, Μονοφυσίτες, χωρὶς νὰ ἀποκηρύξουν τὶς αἱρέσεις τους, καὶ μένουμε χωρισμένοι ἀπὸ τοὺς ἀδελφούς μας τοῦ Πατρίου Ἡμερολογίου, μὲ τοὺς ὁποίους δὲν ἔχουμε καμμία διαφορὰ σὲ θέματα πίστεως.

2. Ἡ πανορθόδοξη ἀπόφαση τοῦ 1904: Εἶναι ἀδύνατο νὰ ἀλλάξει τὸ Ἡμερολόγιο. «Οὐκ ἐξὸν περὶ τοῦτο καινοτομῆσαι»

Εἶναι πολὺ πικρὴ ἡ ἱστορία τῆς ἡμερολογιακῆς μεταρρύθμισης καὶ ἔχουν γραφῆ γι᾽ αὐτὴν πλῆθος πολὺ ἄρθρων καὶ βιβλίων, μὲ ἀλληλοσυγκρουόμενη καὶ ἀλληλοαναιρούμενη ἐπιχειρηματολογία, ὥστε νὰ φαίνεται δύσκολο κατ᾽ ἀρχὴν νὰ βγάλει κανεὶς ἄκρη γιὰ τὸ ποῦ βρίσκεται τὸ δίκαιο. Πολὺ ἁπλᾶ καὶ σύντομα ἡ πορεία τοῦ πράγματος κατὰ τὸν 20ὸ αἰώνα ἔχει ὡς ἑξῆς:

Σὲ ἐπιστημονικοὺς κύκλους στὴν Ὀρθόδοξη Ἀνατολή, ἀλλὰ καὶ σὲ δυτικίζοντες καὶ ἐκκοσμικευμένους κύκλους ἐκκλησιαστικῶν ἡγετῶν,

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΛΟΒΕΤΣ ΓΑΒΡΙΗΛ στην Ημερίδα για την Πανορθόδοξη Σύνοδο (23.3.2016)

Διαβάζει τὸν χαιρετισμὸ ὁ π. ΜΑΤΘΑΙΟΣ ΒΟΥΛΚΑΝΕΣΚΟΥ

Αναγκαίες διευκρινήσεις για θέματα εκκλησιαστικής κοινωνίας με αιρετικούς

Τοῦ Ἱερομονάχου π. Εὐθυμίου Τρικαμηνᾶ

  Δημοσιεύουμε ἄρθρο τοῦ π. Εὐθυμίου Τρικαμηνᾶ, ποὺ δίδει ἱκανοποιητικὲς ἀπαντήσεις σὲ ἀπορίες κληρικοῦ (μετὰ τοῦ ὁποίου εἴχαμε σχετικὴ συζήτηση πρόσφατα), ἀλλὰ καὶ μετὰ τὴν χθεσινὴ Ἡμερίδα στὸν Πειραιᾶ γιὰ τὴν Πανορθόδοξη Σύνοδο.

Μέσα στό κοσκίνισμα πού γίνεται ἀπό κάποιους ἀδελφούς καί σεβαστούς πατέρες (σύμφωνα μέ τήν λαϊκή ρῆσι, ὅποιος δέν θέλει νά ζυμώση δέκα μέρες κοσκινίζει), σχετικά μέ τήν κατοχύρωσι τῆς νεόκοπης θεωρίας τοῦ βολέματος (δυνητική ἑρμηνεία τοῦ Κανόνος περί ἀποτειχίσεως ἀπό τούς αἱρετικούς Ἐπισκόπους), ἀναφέρονται κάποιες θεωρίες γιά τίς ὁποῖες ἐθεώρησα ἀναγκαῖο νά καταθέσω αὐτές τίς σκέψεις προκειμένου νά διασφαλισθῆ ὁ κάθε καλοπροαίρετος ἀναγνώστης ὡς πρός τό δέον γενέσθαι εἰς τήν παροῦσα αἱρετική περίοδο τῆς Ἐκκλησίας. Διότι εἶναι διαφορετικό πρᾶγμα τό νά μήν γνωρίζη κάποιος καί νά πλανηθῆ ἀπό ἄγνοια καί τελείως διαφορετικό τό νά κατασκευάζωμε θεωρίες, προκειμένου νά καθησυχάσωμε τούς ἑαυτούς μας καί νά πλανήσωμε καί τούς ἄλλους.

  Κατ’ ἀρχάς ἔχει γίνει ἀντιληπτή πλέον ἡ ἀδυναμία τῶν θιασωτῶν τῆς δυνητικῆς ἑρμηνείας τοῦ ΙΕ΄ ἱεροῦ Κανόνος τῆς Πρωτοδευτέρας Συνόδου περί ἀποτειχίσεως ἀπό τούς αἱρετικούς Ἐπισκόπους, εἰς τό νά κατοχυρώσουν τήν θεωρία των μέ τήν ἁγιογραφική καί πατερική διδασκαλία. Δι’ αὐτόν τόν λόγο ἐφευρίσκουν ἄλλες μεθόδους καί τέχνες προκειμένου νά πείσουν ὅτι αὐτή εἶναι ἡ ἐν καιρῷ αἱρέσεως διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας.      Ἡ μία μέθοδος εἶναι ἡ ἐπίκληση τῆς θεωρίας ὅτι ὑπῆρχαν αἱρετικοί καί παλαιότερα καί μάλιστα καθ’ ὅλη τήν ἱστορική πορεία τῆς Ἐκκλησίας, καί ὅμως οἱ Ἅγιοι δέν ἀποτειχίζοντο ἀπό αὐτούς.

    Καί ἡ δεύτερη εἶναι ἡ θεωρία τῆς ἀντιμετωπίσεως τῆς παρούσης αἱρέσεως ἀπό τούς συγχρόνους γέροντες, τούς ὁποίους ἤδη ἄρχισαν νά ἁγιοποιοῦν καί οἱ ὁποῖοι δέν ἀποτειχίσθηκαν ἀπό τούς αἱρετικούς Οἰκουμενιστές Ἐπισκόπους καί Πατριάρχες.

      

    Εἰς τήν πρώτη ἔνστασι ἔχομε νά καταθέσωμε, ὅτι κατ’ ἀρχάς ὅσοι ὑποστηρίζουν αὐτήν την θεωρία συγκρίνουν καί ταυτίζουν τελείως διαφορετικά καί ἐκ διαμέτρου ἀντίθετα πράγματα. Διότι ὄντως ὑπῆρχαν παλαιότερα κάποιοι Ἐπίσκοποι οἱ ὁποῖοι εἶχαν αἱρετικά φρονήματα καί τά ἐκήρυτταν μέ λόγια καί ἔργα. Ποτέ δέν ἔλλειψαν ἄλλωστε, οὔτε θά λείψουν αὐτοί οἱ αἱρετικοί Ἐπίσκοποι. Αὐτοί ὅμως οἱ Ἐπίσκοποι ἀποτελοῦσαν μεμονωμένες περιπτώσεις καί δέν ἐξέφραζον συνοδικῶς καί πανορθοδόξως τό φρόνημα τῆς Ἐκκλησίας. Δηλαδή, ἐνῶ αὐτοί εἶχαν αἱρετικά φρονήματα, δέν ἐπηρέαζαν τήν πορεία τῆς Ἐκκλησίας, διότι ἡ γραμμή καί πορεία της διαπιστώνεται ὄχι ἀπό τήν γραμμή καί πορεία τοῦ καθενός, ἀλλά ἀπό τήν σύνολη πορεία ἡ ὁποία ἐκφράζεται θεωρητικά ἀπό τίς συνοδικές ἀποφάσεις καί πρακτικά ἀπό τήν κοινή στάσι της ἀπέναντι στίς αἱρέσεις καί στούς αἱρετικούς.

    Ἦταν ὡς ἐκ τούτου σάν τό πλοῖο τό ὁποῖο ἔχει ὀρθή πορεία, σύμφωνα μέ τήν ἁγ. Γραφή καί τήν διδασκαλία τῶν Ἁγίων καί μέσα σ’ αὐτό ὑπάρχουν κάποιοι οἱ ὁποῖοι δέν συμφωνοῦν μέ αὐτήν τήν Ὀρθόδοξο πορεία, ἀλλά δέν δύνανται νά τήν ἐπηρεάσουν ἤ νά τήν ἀλλάξουν. Βεβαίως ὑπῆρχε τότε ἡ εὐαισθησία καί ἡ ἀκρίβεια στά θέματα τῆς πίστεως, εἰς τρόπον ὥστε καί αὐτές τίς μεμονωμένες περιπτώσεις νά τίς καταδικάζουν συνοδικῶς πρός διασφάλισι κυρίως τοῦ ποιμνίου καί βεβαίως τήν περαιτέρω ἐξάπλωσι τῆς αἱρέσεως.

  Σήμερα ὅμως τά πράγματα εἶναι διαφορετικά. Διότι δέν πρόκειται γιά τίς παλαιότερες μεμονωμένες περιπτώσεις τῶν αἱρετικῶν, οἱ ὁποῖοι δέν ἐπηρέαζαν τήν σύνολη πορεία τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλά γιά τούς περισσοτέρους συγχρόνους Οἰκουμενιστὲς Ἐπισκόπους (σ’ αὐτούς προστίθενται καί οἱ δειλοί καί ἄφωνοι καί αὐτοί πού συνοδοιποροῦν ἀποβλέποντες σέ προσωπικές προσδοκίες καί ἀκόμη οἱ τυχάρπαστοι πού πορεύονται ὅπως φυσᾶ ὁ ἄνεμος), οἱ ὁποῖοι ὄχι ἁπλῶς ἐπηρεάζουν, ἀλλά κατευθύνουν τήν ἱστορική πορεία τῆς Ἐκκλησίας καί μάλιστα συνοδικῶς ἀποφαίνονται καί χαράζουν τήν οἰκουμενιστική καί αἱρετική πλέον πορεία τῆς Ἐκκλησίας. Ἐδῶ λοιπόν ἔχομε τό παράδειγμα τοῦ πλοίου, τό ὁποῖο ἔχει ἀλλάξει πορεία καί ἔχει στρέψει τήν πλώρη ὁλοταχῶς πρός Δυσμάς, καί μέσα σ’ αὐτό ὑπάρχουν καί κάποιοι, οἱ ὁποῖοι δέν συμφωνοῦν μέ αὐτήν τήν πορεία τοῦ πλοίου (ἔχοντες προφανῶς Ὀρθόδοξο φρόνημα), ἀλλά καί δέν δύνανται νά τήν ἐπηρεάσουν ἤ νά τήν ἀλλάξουν καί ἁπλῶς συμπορεύονται καί συνταξιδεύουν διαφωνοῦντες καί διαμαρτυρόμενοι.

   Εἶναι προφανές ὅτι τό παράδειγμα αὐτό τό ὁποῖο ἐπικαλοῦνται

"Η Ελληνική Κρατική Τηλεόραση αποφάσισε, ελέω των προδοτών του πολιτικού συστήματος, να μετατραπεί στην Al Jazeera Greece".

Μετὰ τὴν σύμπλευση-προπαγάνδα

 κάποιων Δεσποτάδων για σίτιση καὶ "φιλοξενία" τῶν "προσφύγων" στὶς παιδικές ἐκκλησιαστικὲς κατασκηνώσεις

(σημειολογικὸ μήνυμα: στεῖλτε μας κι ἄλλους, ἐμεῖς θὰ τοὺς φροντίζουμε)τώρα θὰ μᾶς μάθουν καὶ τὴ γλῶσσα τους γιὰ νὰ προσλάβουμε τὸν "πολιτισμό" τους στὰ πλαίσια Ν. Τάξης καὶτῆς Πανθρησκείας ποὺ ἀπαιτεῖ τὴν ἐξαφάνιση τῆς Ὀρθοδοξίας!

Πηγή

    Η αφελής ερώτηση, που προκύπτει αβίαστα, είναι η εξής:

     Έχουν τηλεοράσεις ή ραδιόφωνα οι αλλοδαποί; Προφανώς όχι! Ο σκοπός αυτής της κίνησης είναι η εξοικείωση των Ελλήνων με την Αραβική γλώσσα και τις μουσουλμανικές συνήθειες και όχι η έγκυρη ενημέρωση των "προσφύγων"! Για όποιον κατάλαβε το νόημα αυτής της είδησης θα συνοψίσω λέγοντας πως το Ελληνικό(;) κράτος εύχεται «καλώς ορίσατε και καλή διαμονή» στους αλλοδαπούς και στους Έλληνες «στο καλό και να μη μας γράφετε». Για όποιον δεν κατάλαβε το μόνο, που έχω να προσθέσω είναι το ότι η αδιαφορία και η επιλεκτική ανοησία είναι αυτές που μας έφεραν στο σημερινό κατάντημα.

ΕΔΩ

Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΤΟΥ «ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΜΟΥ» ΚΑΙ Η ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ...«ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ»!!! (Νίκου Χειλαδάκη)

ΕΠΕΙΓΟΝ: Η Αστυνομία ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΕ την συγκέντρωση

κατά τῆς ΙΣΛΑΜΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ.

Οἱ διοργανωτὲς ἄλαξαν τὴν Ἡμερομηνία.

ΝΕΟ ΚΑΛΕΣΜΑ: 

Συγκέντρωση και πορεία στις 27/3/2016 στο ΛΕΥΚΟ ΠΥΡΓΟ (άγαλμα Βότση)

ΟΧΙ στην ισλαμοποίηση της Ελλάδος και της μετατροπής της Πατρίδος μας σε απέραντο Hot Spot. 

Περισσότερες λεπτομέρειες  ἐδῶ

Ἀκολουθεῖ ἄρθρο τοῦ Ν. Χειλαδάκη:

Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΤΟΥ «ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΜΟΥ»

ΚΑΙ Η ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΤΗΣ «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ»

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

   Όποιος δεν συμφωνεί μαζί μας είναι φασίστας, ρατσιστής, ναζιστής. Όποιος δεν συντάσσετε με τις «προοδευτικές» ιδέες που είναι βούτυρο στο ψωμί της Νέας Τάξης, της πιο στυγνής σύγχρονης δικτατορίας που δεν θέλει ανθρώπους αλλά αντικείμενα πολτοποίησης, είναι φασίστας, ρατσιστής, χιτλερικός ναζιστής και πρέπει να «εκτελείται».

  Το «παιχνίδι» αυτό με την καθοριστική στήριξη των καθεστωτικών ΜΜΕ δουλεύει μια χαρά εδώ και μερικές δεκαετίες, κυρίως μετά την εποχή της χούντας που ήταν ένα πολύ

Εξοβελίζονται βιαίως από τους Οικουμενιστές όσα Δόγματα και...

Εφημερίδα Annahar 19/03/2016 

Μετάφραση από τα Αραβικά: Roni Bou Saba 

http://panagiotisandriopoulos.blogspot.gr/2016/03/blog-post_23.html

    Αύριο είναι η πρώτη Κυριακή των Νηστειών στην Εκκλησία μου, και λέγεται η Κυριακή της Ορθοδοξίας, δηλαδή της ορθότητας του δόγματος. Από τον τέταρτο αιώνα ή λίγο πριν, η Ορθοδοξία δηλώνει σύμφωνα με τους πιστούς της την σωστή παράδοση που παρέλαβαν από τους πρώτους, και το αντίθετο αυτής της ορθότητας είναι η αίρεση. Σ’ αυτό το άρθρο η λέξη ορθόδοξος σημαίνει αυτός που διατηρεί το ορθό δόγμα το οποίο προέκυψε μετά από τα Ευαγγέλια στους χριστιανούς οι οποίοι αποδέχονται τις Οικουμενικές Συνόδους- είναι επτά στους Καθολικούς και τους Ορθοδόξους, και σε άλλους είναι λιγότερες, με την επισήμανση ότι οι χριστιανοί όλοι δεν διαφέρουν στο περιεχόμενο της πίστης τους είτε υιοθετήσουν κάποιοι τέσσερις υποχρεωτικές Οικουμενικές Συνόδους είτε υιοθετήσουν άλλοι επτά ή περισσότερες. Με απλά λόγια, δεν υπάρχει ουσιαστική διαφορά στο δόγμα ανάμεσα στους χριστιανούς. Όλοι πιστεύουν στη Σταύρωση και την Ανάσταση του Κυρίου, και πιστεύουν στην Τριάδα, τα υπόλοιπα είναι λεπτομέρειες.

     Σε γενική εικόνα, και με βεβαιότητα, οι χριστιανοί έχουν μια πίστη, ή μάλλον ήταν μια η πίστη πριν να δηλώσει η Καθολική Εκκλησία το πρωτείο και το αλάθητο του Πάπα το 1870. 

     Εμείς, οι καθολικοί και οι προτεστάντες λέμε τα ίδια σχετικά με τον Ιησού. Αν οι περισσότεροί μας λέμε ότι έχει δύο φύσεις, και μερικοί ότι έχει μια φύση, το περιεχόμενο των λόγων μας είναι ένα, ότι δηλαδή είναι θεός και άνθρωπος ταυτόχρονα. Δεν υπάρχει

«Πρώτον καταλλάγηθι τοις σε λυπούσιν»!!

 Οσιος Πορφύριος: «Πρώτον καταλλάγηθι τοις σε λυπούσιν»

• Tο να συγχωρούμε όσους μας έβλαψαν, το θεωρούσε ο Γέροντας πολύ βασικό. Πολύ συχνά επαναλάμβανε το στίχο της ευχής: «Πρώτον καταλλάγηθι τοις σε λυπούσιν».

Καί στην εξομολόγηση έδινε ιδιαίτερη σημασία σ᾿ αυτή την πνευματική αμαρτία, να θυμόμαστε το κακό που μας έκανε κάποιος και να του κρατάμε κακία η πικρία η έχθρα. Ήθελε τις ψυχές μας ανεξίκακες, γεμάτες συγχωρητικότητα και καλοσύνη.

«Η κακή σκέψη δεν κρύβεται. Επηρεάζει δυσμενώς για μας εκείνον για τον οποίον σκεπτόμεθα άσχημα, ακόμη και από μακριά, ακόμη και όταν δεν συνειδητοποιεί αυτός τον λόγο για τον οποίον έρχεται σε αντίθεση μαζί μας. Οφείλουμε, λοιπόν, να είμεθα «καθαροί τη καρδία», καθαροί όχι μόνο από κακά έργα, αλλά και από κακές σκέψεις, ιδιαίτερα δε από την μνησικακία και την πίκρα. Πολλοί λένε ότι η χριστιανική ζωή είναι δυσάρεστη και δύσκολη, εγώ λέω ότι είναι ευχάριστη και εύκολη, αλλά απαιτεί δύο προϋποθέσεις: Ταπείνωση και αγάπη».

Από το βιβλίο «Κοντά στον Γέροντα Πορφύριο»

Πηγή

Εισήγηση Μητροπολίτου Ναυπάκτου Ιεροθέου στην Ημερίδα για τη Μεγάλη Σύνοδο

Εἰσήγηση τοῦ Μητροπολίτου Ναυπάκτου Ἱεροθέου στὴν Θεολογικὴ-Ἐπιστημονικὴ Ἡμερίδα "Ἁγια καὶ Μεγάλη Σύνοδος" τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πειραιῶς, στὸ Στάδιο Εὶρήνης καὶ Φιλίας, 23 Μαρτίου 2016

Ναυπάκτου κ. Ἱερόθεος: Θεολογία καὶ Πολιτικὴ

Ἕνα ἀπό τά μεγαλύτερα χαρίσματα τῶν Χριστιανῶν (Κληρικῶν, Μοναχῶν καί λαϊκῶν) πού εἶναι μέλη τῆς Ἐκκλησίας εἶναι ὅτι ἀποτελοῦν τήν ἐγρηγοροῦσαν συνείδησιν, ἡ δέ μεγαλύτερη προσφορά τῶν Ποιμένων τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως γράφει ὁ μακαριστός Ἡγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Ὁσίου Γρηγορίου τοῦ Ἁγίου Ὄρους Ἀρχιμανδρίτης Γεώργιος (Καψάνης), εἶναι νά ἐνεργοποιῆ τήν ἐγρήγορση τῆς συνειδήσεως τοῦ πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας. Αὐτό ἔχει μεγάλη σημασία, ὅταν μάλιστα ὁ λαός τοῦ Θεοῦ σήμερα ἀφήνη ἐν πολλοῖς «ἀδρανές καί ἀνενέργητον τό χάρισμα τοῦτο». Ἡ ἐγρήγορση τῆς Ὀρθοδόξου συνειδήσεως ἀποτελεῖ τήν μεγαλύτερη ἀπόδειξη ὅτι τά μέλη τῆς Ἐκκλησίας εἶναι ζωντανά.

Ἐμεῖς δέ οἱ Κληρικοί, παντός βαθμοῦ, καί οἱ λαϊκοί θεολόγοι ἔχουμε μεγάλη εὐθύνη ὅταν δέν καλλιεργοῦμε στό ποίμνιό μας τήν «ἐγρήγορσιν τῆς συνειδήσεώς» του, ἀλλά ἀρκούμαστε σέ μιά κοινωνική διακονία καί σέ μιά πολιτιστική προσφορά, καί δέν προσφέρουμε τόν ὀρθόδοξο λόγο, πού εἶναι ἡ προϋπόθεση τῆς σωτηρίας. Ἡ θεολογία, ὅπως ἐκφράσθηκε ἀπό τούς ζωντανούς ὀργανισμούς, ἤτοι τούς Προφήτας, τούς Ἀποστόλους καί τούς Πατέρας, εἶναι μεγάλο χάρισμα, καί ἡ χάρη τῆς θεολογίας σώζει τόν ἄνθρωπο.

Αὐτή εἶναι μιά μικρή εἰσαγωγή γιά νά προχωρήσω στό θέμα μου, πού εἶναι: «θεολογία καί πολιτική» καί ὁπωσδήποτε ἔχει ἀναφορά στήν «Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο», ἡ ὁποία πρόκειται νά συνέλθη, ὅπως ἔχει προγραμματισθῆ, κατά τήν ἑορτή τῆς Πεντηκοστῆς τοῦ ἔτους πού διανύουμε. Πρόκειται ὄντως γιά μεγάλο ἐκκλησιαστικό γεγονός, τό ὁποῖο πρέπει νά κινηθῆ στήν θεολογία τῆς Ἐκκλησίας, νά εἶναι προϊόν «τῆς ἐγρηγορούσης συνειδήσεως» τοῦ πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας καί φυσικά θά πρέπει νά ἀποδεσμεύεται ἀπό τήν κοσμική πολιτική.

Θά διαιρέσω τό θέμα μου σέ τρεῖς ἑνότητες: πρῶτον ἡ θεολογία τῆς Πεντηκοστῆς, δεύτερον τά σύγχρονα θεολογικά ρεύματα, καί τρίτον ἡ εἴσδυση τῆς πολιτικῆς στίς ἐνδοορθόδοξες σχέσεις. Θά προσπαθήσω νά ἐπεξεργασθῶ τό θέμα μου μέ ψυχραιμία καί νηφαλιότητα.

1. Ἡ θεολογία τῆς Πεντηκοστῆς

Ἡ μέλλουσα νά συγκληθῆ Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδος θά πραγματοποιηθῆ τήν ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς, καί ἀσφαλῶς ἔχει ἐπιλεγεῖ συμβολικά γιά νά ἐκφράση τήν ἑνότητα τοῦ Χριστιανικοῦ κόσμου.

Ὅμως, ἡ Πεντηκοστή εἶναι μιά ἡμέρα πού δείχνει ποιά εἶναι ἡ ἀληθινή θεολογία τῆς Ἐκκλησίας καί ἡ λειτουργική ἑνότητά της. Πρόκειται γιά τήν θεολογία τῆς Ἀποκαλύψεως τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ μέσα στό Φῶς. Οἱ Ἀπόστολοι διά τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἑνώθηκαν μέ τόν Χριστό καί ἔγιναν μέλη τοῦ Σώματός Του.

Ὁ Χριστός στήν ἀρχιερατική Του προσευχή εὐχήθηκε στόν Πατέρα Του, ὥστε οἱ

"ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟΣ"

Ζωντανή μετάδοση

Θεολογική Επιστημονική Ημερίδα με θέμα: "ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟΣ"

Μεγάλη προετοιμασία χωρίς προσδοκίες 

Αποκαθήλωσαν την Πανορθόδοξη Σύνοδο!

Αποκαθήλωσαν την Πανορθόδοξη

οι Μητροπ. Πειραιώς, Ναυπάκτου, Γλυφάδας και Κυθήρων

Μητροπ. Κυθήρων Σεραφείμ

-«Φραγγέλιο» με θεολογικά επιχειρήματα

Πηγή

Του Μανώλη Κείου

Έβγαλαν το...φραγγέλιο οι Μητροπολίτες Πειραιώς, Ναυπάκτου, Γλυφάδας και Κυθήρων στη σημερινή ημερίδα για την Πανορθόδοξη Σύνοδο του Ιουνίου στην Κρήτη και με εμπεριστατωμένα θεολογικά επιχειρήματα έστειλαν σαφέστατο μήνυμα στους εμπνευστές της.

Ο Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ τόνισε  πως η Πανορθόδοξη έρχεται σε σύγκρουση με την ορθόδοξη παράδοση 19 αιώνων  και πως οι Προκαθήμενοι θεσμοθετούν την κακοδοξία. Διαβάστε εδώ ολόκληρη την ομιλία του

Ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου Ιερόθεος ζήτησε να παρευρίσκονται στην Πανορθόδοξη Επίσκοποι που θα ακολουθούν την θεολογία των θεωμένων Αγίων, ενώ σχολίασε με νόημα πως η γεωπολιτική επηρεάζει τα συνοδικά θέματα και τα κείμενα είναι προϊόντα συμβιβασμών. "Οι διορθόδοξες σχέσεις επηρεάζονται από την γεωπολιτική σχέση των κρατών" ανέφερε και τέλος ζήτησε οι συμμετέχοντες της Συνόδου "να ακολουθούν την πατερική θεολογία χωρίς να την παρερμηνεύουν".

Ο Μητροπολίτης Γλυφάδας Παύλος από την πλευρά του εξέφρασε τον προβληματισμό κατά πόσο είναι σκόπιμη η σύγκλιση της συγκεκριμένης Συνόδου. "Θα υπάρξει οριοθέτηση της Ορθοδόξου πίστεως έναντι των αιρέσεων και των πλανών;" αναρωτήθηκε και σημείωσε πως  αν δεν αναγνωρίσει τις δύο συνόδους (Ογδόη και Ενάτη) θα είναι ψευδοσύνοδος. "Καλούνται ως παρατηρητές αιρετικοί στην εκκλησιαστική συνείδηση. Στις Συνόδους ουδέποτε υπήρχαν παρατηρητές, μόνο στις δύο συνόδους του Βατικανού υπήρξαν παρατηρητές. Τις παπικές μεθοδεύσεις θα έχει πρότυπο αυτή η Σύνοδος;" αναρωτήθηκε. Για την επιλογή της αντιπροσωπείας της Ελλαδικής Εκκλησίας έκανε μια παρατήρηση όλο νόημα: "Ο Άγιος Σπυρίδωνας με ποιες "εγκυκλοπαιδικές γνώσεις" ξετίναξε τον Άρειο; Ξεχνούμε τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος". Εξήγησε πως στην πρόσφατη Ιεραρχία ο Αρχιεπίσκοπος είπε πως "χωρίς τους ειδικούς δεν πάω" και για αυτό ο ίδιος έφερε το παράδειγμα του Αγίου Σπυρίδωνος. Κλείνοντας έριξε και τη βόμβα:" Αν επιδιωχθεί αναίρεση αποφάσεων προηγούμενων Συνόδων τότε η μόνη μας επιλογή θα είναι να την απορρίψουμε"

Ο Μητροπολίτης Κυθήρων Σεραφείμ αναρωτήθηκε πως είναι δυνατόν να συγκληθεί μια τέτοια Σύνοδος χωρίς την παρουσία όλων των Ορθοδόξων Επισκόπων. "Αγία και Μεγάλη Σύνοδος είναι μόνο η Οικουμενική" διευκρίνισε... Για τα άλλα δόγματα τόνισε πως "Χριστιανικές εκκλησίες πλην της Μίας και μόνης Εκκλησίας του Χριστού δε λογίζονται".

Ιδιαίτερα σημαντικό το μήνυμα που έστειλε στο Φανάρι:
"Η Αγία του Χριστού Εκκλησία δε δέχεται μοναρχία και πολύ περισσότερο Πάπα στην Ανατολή". Κλείνοντας την εισήγησή του ανέφερε πως "το ορμητικό πνεύμα του οικουμενισμού και η πανθρησκεία δεν πρέπει να επηρεάσουν τις αποφάσεις της Συνόδου" και κάλεσε τους διοργανωτές να προσέξουν γιατί το μόνο που θα καταφέρουν είναι "να διασπάσουν τα ενωμένα".

Ο Ορθόδοξος Λαός επικρότησε την καταδίκη όσων έχουν προαποφασιστεί και θα ψηφιστούν στην Πανορθόδοξη Σύνοδο.

Καταχειροκρότησε τοὺς ὁμιλητές, ποὺ
α)  ἄλλη μιὰ φορὰ ἀποκάλυψαν τὶς πονηρὲς μεθοδεύσεις καὶ τὸ κακόδοξο περιεχόμενο τῶν ψηφισθέντων καὶ ποὺ
β)  δήλωσαν ὅτι ὁ μόνος δρόμος ποὺ ἀπομένει εἶναι ἡ Ἀποτείχιση, ἐφ’ ὅσον τελικὰ γίνουν ἀποδεκτὲς οἱ ἀποφάσεις ἀπὸ τὶς τοπικὲς Ἐκκλησίες.

   Τελείωσε πρὶν λίγο ἡ πρωϊνὴ συνεδρία τῆς Ἡμερίδος στὸ Στάδιο Εἰρήνης καὶ Φιλίας τοῦ Πειραιᾶ γιὰ τὴν Πανορθόδοξη Σύνοδο («ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟ»).

Ὁ Πειραιῶς Σεραφεὶμ εἶπε πὼς αὐτὴ ἡ Σύνοδος θὰ καταγραφεῖ ὡς ληστρικὴ καὶ ψευδοσύνοδος.

Ὁ π. Θεόδωρος Ζήσης ἀπαντώντας σὲ ἐρώτηση, εἶπε ὅτι ἂν ψηφιστοῦν, ὅσα προαποφασίστηκαν στὶς Προσυνοδικὲς Διασκέψεις, ὁ μόνος δρόμος εἶναι ἡ ἀποτείχιση ἀπὸ τοὺς Οἰκουμενιστές.

Ὁ κ. Δημ. Τσελεγγίδης ὑπενθύμισε τὸν λόγο τοῦ γέροντος Ἐφραὶμ τοῦ Κατουνακιώτη ὅτι «ὁ Οἰκουμενισμὸς διακατέχεται ἀπὸ τὰ πονηρὰ καὶ ἀκάθαρτα πνεύματα».

Πειραιώς Σεραφείμ για την Πανορθόδοξη:

Θα καταγραφεί ως ληστρική και ψευδοσύνοδος

 .

-Τι είπε για τους Παπικούς

"Σε σύγκρουση με την ορθόδοξη παράδοση 19 αιώνων έρχεται η Πανορθόδοξη. Οι Προκαθήμενοι θεσμοθετούν την κακοδοξία. Θα καταγραφεί ως ληστρική και ψευδοσύνοδος". Αυτά ανέφερε μεταξύ άλλων πριν από λίγο  στο χαιρετισμό ο Μητρ. Πειραιώς Σεραφείμ στην ημερίδα «ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟΣ˙ Μεγάλη προετοιμασία, χωρίς προσδοκίες» που διοργανώνεται υπό την αιγίδα των Ιερών Μητροπόλεων i) Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως, ii)Κυθήρων και Αντικυθήρων, iii) Γλυφάδας, Ελληνικού, Βούλας, Βουλιαγμένης και Βάρης και iv) Πειραιώς στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας.

Ακολουθεί ολόκληρη η ομιλία:

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΣΤΗΝ ΗΜΕΡΙΔΑ ΜΕ ΘΕΜΑ:

«ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟΣ˙

Μεγάλη προετοιμασία, χωρίς προσδοκίες»

Σεβασμιώτατοι, Σεβαστοί Πατέρες, Ελλογιμώτατοι κ. Καθηγητές, Σεβαστό Προεδρείο,

Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,

Χαιρετίζω την πολύ νευραλγική σημερινή ημερίδα, που διοργανώνουν οι Ιερές Μητροπόλεις Γλυφάδας, Ελληνικού, Βούλας, Βάρης και Βουλιαγμένης, Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως, Κυθήρων και Αντικυθήρων και η καθ’ ημάς Πειραιώς και Φαλήρου, καθώς και η Σύναξις Ορθοδόξων Κληρικών και Μοναχών, με θέμα : «Αγία και Μεγάλη Σύνοδος˙ Μεγάλη προετοιμασία, χωρίς προσδοκίες». Η ιδέα της συγκλήσεως Οικουμενικής Συνόδου της Ορθοδόξου Εκκλησίας είχε διατυπωθεί για πρώτη φορά επισήμως με ένα πρώτο κατάλογο θεμάτων, στο «Πανορθόδοξο Συνέδριο» της Κωνσταντινούπολης το 1923 από τον Οικουμενικό Πατριάρχη κυρό Μελέτιο Δ´ Μεταξάκη. Το 1930 προωθήθηκε από την ονομασθείσα «Προκαταρκτική Επιτροπή», που συνήλθε στο Άγιον Όρος στην Ιερά Μονή Βατοπαιδίου, η οποία ετοίμασε ένα πρώτο κατάλογο θεμάτων της Συνόδου.

Όμως, δυσμενείς ιστορικές συνθήκες δεν επέτρεψαν την σύγκληση της Συνόδου πριν και μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, ιδιαίτερα μάλιστα, επειδή στις περισσότερες ορθόδοξες χώρες επεκράτησαν αθειστικά κομμουνιστικά καθεστώτα, τα οποία δυσκόλεψαν το έργο και τις αποφάσεις των εκεί Εκκλησιών. Το θέμα επανέφερε από την Κωνσταντινούπολη ο Οικουμενικός Πατριάρχης κυρός Αθηναγόρας, ο οποίος συνεκάλεσε στη Ρόδο την Α´ Πανορθόδοξη Διάσκεψη το 1961, η οποία έλαβε οριστικές αποφάσεις για την προπαρασκευή της Συνόδου και κατήρτισε έναν ευρύτατο κατάλογο δέκα θεμάτων, τα οποία με τις υποδιαιρέσεις τους ξεπερνούσαν τα εκατό.

Ο κατάλογος αυτός επικρίθηκε έντονα, επειδή καταρτίσθηκε κατά τα πρότυπα του καταλόγου θεμάτων της Β´ Βατικανής ψευδοσυνόδου, η οποία συνερχόταν την ίδια εποχή, και η οποία επηρέασε την Ορθόδοξη εκκλησιαστική ηγεσία. Λόγω αντιδράσεων και επικρίσεων ο ευρύς αυτός και αντισυνοδικός κατάλογος αποσύρθηκε και αναθεωρήθηκε από την Α´ Προσυνοδική Πανορθόδοξη Διάσκεψη (1976) της Γενεύης, η οποία κατέληξε σε δέκα θέματα, που θεωρήθηκαν ως τα πιο σημαντικά προς διαβούλευση και αυθεντική απόφαση, και τα οποία ήταν τα εξής : α) Ορθόδοξη Διασπορά· β) Το Αυτοκέφαλο και ο τρόπος ανακηρύξεως αυτού· γ) Το Αυτόνομο και ο τρόπος ανακηρύξεως αυτού· δ) Δίπτυχα· ε) Το ζήτημα του κοινού ημερολογίου και του κοινού εορτασμού του Πάσχα· στ) Κωλύματα γάμου· ζ) Αναπροσαρμογή των περί νηστείας εκκλησιαστικών

"Έως πότε, Κύριε...";

"Μυστήριο πιστευόμενο αλλὰ μὴ γινωσκόμενο, προσκυνούμενο, αλλὰ μη πολυπραγμονούμενο"!

Στὸν εὐαγγελισμὸ τῆς πανυπέραγνης Δέσποινάς μας Θεοτόκου καὶ Ἀειπαρθένου Μαρίας

Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ

ΟΜΙΛΙΑ 14

1. O ψαλμωδὸς προφήτης, ἀπαριθμώντας τὰ εἴδη τῆς δημιουργίας καὶ καθορώντας τὴν ἀποτεθειμένη σʼ αὐτὰ σοφία τοῦ Θεοῦ, γεμάτος θαυμασμὸ ὁλόκληρος, ἐκεῖ ποὺ ἔγραφε ἀνεφώνησε· «πόσο μεγαλοπρεπῆ εἶναι τὰ ἔργα σου, Κύριε, ὅλα τὰ ἔπλασες μὲ σοφία!».

Σʼ ἐμένα τώρα, πού ἐπιχειρῶ νὰ ἐξαγγείλω κατὰ δύναμι τὴν σαρκικὴ ἐπιφάνεια τοῦ Λόγου πού ἔκτισε τὰ πάντα, ποιὸς λόγος θὰ μοῦ ἀρκέση γιὰ ἐξύμνησι; Ἐὰν πραγματικὰ τὰ ὄντα εἶναι γεμάτα θαῦμα καὶ τὸ ὅτι αὐτὰ προῆλθαν στὴν ὕπαρξι ἀπὸ μὴ ὄντα εἶναι θεῖο καὶ πολυύμνητο, πόσο θαυμασιώτερο καὶ θειότερο εἶναι καὶ πόσο ἀναγκαιότερο εἶναι νὰ ὑμνῆται ἀπὸ μᾶς τὸ νὰ γίνη κάποιο ἀπὸ τὰ ὄντα θεός, καὶ ὄχι ἁπλῶς θεός, ἀλλὰ ὁ ὄντως ὧν Θεός, καὶ μάλιστα ἡ φύσις μας ποὺ δὲν μπόρεσε ἢ δὲν θέλησε οὔτε τὸν χαρακτήρα κατὰ τὸν ὁποῖο ἔγινε νὰ φυλάξη καὶ γιʼ αὐτὸ δικαίως ἀπωθήθηκε στὰ κατώτατα μέρη τῆς γῆς; Διότι τόσο μεγάλο καὶ θεῖο, τόσο ἀπόρρητο καὶ ἀκατανόητο εἶναι τὸ ὅτι ἡ φύσις μας ἔγινε ὁμόθεος καὶ ὅτι δι' αὐτῆς μᾶς χαρίσθηκε ἡ ἐπάνοδος στὸ καλύτερο ὥστε τοῦτο καὶ στοὺς ἁγίους ἀγγέλους καὶ στοὺς ἀνθρώπους, ἀκόμη καὶ στοὺς προφῆτες, ἂν καὶ αὐτοὶ βλέπουν διὰ Πνεύματος, νὰ μένη στὴν πραγματικότητα ἀνεπίγνωστο, μυστήριο ποὺ εἶναι κρυμμένο ἀπὸ τὸν αἰώνα. Καὶ γιατί ἀναφέρω μόνο πρὶν

Κύριε των δυνάμεων...

Κρίσιμη Θεολογική Ημερίδα

  Θεολογική - Επιστημονική Ημερίδα:

«Αγία και Μεγάλη Σύνοδος»

Μεγάλη προετοιμασία, χωρίς προσδοκίες

Τὸ ἐρώτημα δημοσιεύτηκε τὴν 1/3/2016 ἐδῶ καὶ ἔμεινε ἀναπάντητο!

«Τὸ ἐρώτημα, λοιπόν,  ποὺ αἰωρεῖται εἶναι:

Τί θὰ κάνετε

κ. Τσελεγγίδη, π. Ἀναστάσιε Γκοτσόπουλε, π. Νικόλαε Μανώλη, π. Θεόδωρε Ζήση, π. Σαράντη Σαράντε, Μητροπολίτα Πειραιῶς Σεραφεὶμ καὶ λοιποὶ ἀντι-Οἰκουμενιστές,

ὅταν ἀποφασίσουν στὴν Πανορθόδοξη Σύνοδο

αὐτὰ ποὺ ἀπεύχεσθε;

Γιατί, ἄραγε, ποτὲ δὲν μᾶς μιλᾶτε γιὰ τὸ διὰ ταῦτα;

Θὰ διακόψετε τὸ Μνημόσυνο τῶν Ἐπισκόπων ποὺ θὰ δεχθοῦν, ὅσα καταγγέλλετε καὶ διαφαίνεται ὅτι θὰ ἀποφασισθοῦν στὴν Πανορθόδοξη Σύνοδο;

Εἶναι καὶ γιὰ σᾶς ΜΟΝΟ τὸ «κοινὸ ποτήριο» τὸ κόκκινο σημεῖο, ὅπως εἶναι καὶ γιὰ τὸν Πειραιῶς Σεραφείμ, τὸ ὁποῖο θὰ σᾶς ἀναγκάσει νὰ διακόψετε τὸ Μνημόσυνό τους; Θὰ συνεχίσετε καὶ μετὰ τὶς «πανορθόδοξες» ἀποφάσεις τὸν χαρτοπόλεμο ἐναντίον τους, ἢ θὰ ἀπομακρυνθεῖτε -ἔστω τότε- ψυχῇ τε καὶ σώματι ἀπ’ αὐτούς;

Πρέπει, ἐπίσης, νὰ μᾶς ἐξηγήσετε, γιατί μιλᾶτε γιὰ κίνδυνο σχίσματος; (καθηγητὴς Δ. Τσελεγγίδης, ἐδῶ,    π. Βασίλειος Βολουδάκης ἐδῶ).