"Ο δε παράνομος Ιούδας ουκ ηβουλήθη συνιέναι"...

       ➥  μένει στοὺς τύπους, διυλίζει τὸν κώνωπα καὶ καταπίνει τὴν κάμηλο τῆς Παναιρέσως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ!

Ανακοίνωση Ι. Μ. Φλωρίνης για όσα έγιναν στο πανηγύρι της Ι. Μ. Αγ. Παρασκευής Μηλοχωρίου Εορδαίας

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ

ΦΛΩΡΙΝΗΣ, ΠΡΕΣΠΩΝ ΚΑΙ ΕΟΡΔΑΙΑΣ

Φλώρινα 16.8.2017

ΔΕΛΤΙΟΝ ΤΥΠΟΥ

Μετὰ πολλοῦ πόνου καὶ θλίψεως ἀνακοινώνουμε στὸ πλήρωμα τῆς Μητροπόλεώς μας καὶ ἰδιαίτερα τῆς Ἐπαρχίας Ἑορδαίας τὰ διατρέξαντα κατὰ τὴν πανήγυρι τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίας Παρασκευῆς Μηλοχωρίου 25-26.7.2017. Ἐπειδὴ ἀπὸ καιροῦ οἱ λειτουργοῦντες ἱερομόναχοι τῆς Μονῆς προέβησαν στὴν λεγόμενη «ἀποτείχισι», δηλαδὴ διέκοψαν τὴν μνημόνευσι τοῦ ὀνόματος τοῦ ἐπισκόπου των στὴν λειτουργία, ὅπως εἶναι ἡ ἀπὸ αἰώνων κανονικὴ τάξι τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, γι αὐτὸ καὶ ἀντικαταστάθηκε ὁ διορισμένος Ἡγούμενος ἀρχιμ. Μάξιμος Καραβᾶς καὶ τὸ περὶ αὐτὸν Ἡγουμενοσυμβούλιο μὲ διορισμένη Προσωρινὴ Διαχειριστικὴ Ἐπιτροπή.

Αὐτὴ ἡ Ἐπιτροπὴ μὲ ἐντολὴ τοῦ Μητροπολίτου καὶ συμφώνου γνώμης τοῦ Νομικοῦ Συμβούλου τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος μετέβη τὴν 25.7.2017 καὶ ὥρα 7μ.μ. γιὰ τὴν ἀπὸ κοινοῦ τέλεσι τοῦ πανηγυρικοῦ ἑσπερινοῦ. Ἐκεῖ πλέον συνέβησαν ἀπὸ μέρους τοῦ ὄντως ἠρέμου πρώην Ἡγουμένου καὶ τῶν ἐξάλλων προσκυνητῶν, ἰδίως τῶν εἰδικῶς ἐκπαιδευμένων Λαρισαίων, ὅλα τὰ ἐκκλησιαστικῶς ἀπαράδεκτα. Ἀντιστάθηκαν μετ’ ὀργῆς τὴν εἴσοδο στὴν Μονὴ τῶν ἐντεταλμένων ἱερέων, πολὺ δὲ περισσότερο τὴν συμμετοχή των στὸν Ἑσπερινὸ καὶ τὴν αὐριανὴ λειτουργία. Κατὰ κόρον ἀκούσθηκαν οἱ φράσεις «εἶσθε οἰκουμενιστές-αἱρετικοὶ» καὶ τὸ «ἐσεῖς» καὶ τὸ «ἐμεῖς». Βεβαίως τοῦτα δὲν εἶναι ἁπλᾶ λόγια ἀλλὰ εἶναι ΑΡΧΟΜΕΝΟ ΣΧΙΣΜΑ!

ΣΤΟ σημεῖο αὐτὸ ρωτοῦμε τοὺς Ἱερομονάχους καὶ τοὺς ἀντιδρῶντες. Εἶναι, λέτε, «οἰκουμενιστὴς-αἱρετικὸς» ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Θεόκλητος μνημονεύοντας τὸν Πατριάρχη Βαρθολομαῖο. Μὲ τὴν ἴδια λογικὴ θὰ μπορούσατε νὰ κατηγορήσετε καὶ τὸν μακαριστὸ π.Αὐγουστῖνο ὡς «οἰκουμενιστὴ-αἱρετικὸ», ἐπειδὴ μνημόνευε ὡς ἀρχή του τὴν Ἱερὰ Σύνοδο, ἡ ὁποία μνημόνευε τὸν Πατριάρχη Ἀθηναγόρα. Ἐσεῖς πλέον εἶσθε ἐντελῶς «ἄναρχοι καὶ ἀκέφαλοι».

ΜΕΤΑ λοιπὸν ἀπὸ τὴν θλιβερὴ αὐτὴ εἰκόνα ρωτοῦμε τὸν πρώην Ἡγούμενο ἀρχιμ. Μάξιμο Καραβᾶ, ὅπως καὶ τοὺς φωνασκοῦντες ἄνδρες καὶ γυναῖκες. Αὐτὸ ποὺ συνέβη ἦταν ἕνα ξέσπασμα ἀγανακτήσεως καὶ στιγμιαῖο γεγονὸς ἢ θὰ ἔχη συνέχεια καὶ μὲ ποιὲς διαστάσεις; Δηλαδή, ὅσοι ἐκ Πτολεμαΐδος φωνασκοῦσαν καὶ ἀπέτρεψαν τὴν συμμετοχὴ τῶν ἐντεταλμένων ἱερέων αὔριο ποὺ θὰ ἔχουν τὴν βάπτισι ἑνὸς παιδιοῦ τους, ἤ ἐγγονοῦ τους, ἤ ἕνα γάμο, ἢ μία κηδεία μέλους τῆς οἰκογενείας τους ἢ μνημόσυνο καὶ τρισάγιο θὰ μεταβοῦν στὴν Ἱερὰ Μονὴ Ἁγίας Παρασκευῆς Μηλοχωρίου, γιὰ νὰ τὰ τελέσουν ὅλα αὐτά; Ποιὰ συνέπεια καὶ συνέχεια θὰ ἔχουν τὰ λόγια τους στὴν ἐκκλησιαστικὴ πρᾶξι;

ΤΟ τραγικώτερο ἐπηκολούθησε μὲ τὴν ὁμιλία τοῦ π.Ἰγνατίου στὸ τέλος τοῦ ἑσπερινοῦ ἀναλύοντας τὸ ἐμπρηστικὸ ΚΑΛΕΣΜΑ. Ὀνόμασε ἀπερίφραστα «οἰκουμενιστὴ=αἱρετικὸ» τὸν Μητροπολίτη κ.Θεόκλητο καὶ τὴν Μητρόπολη Φλωρίνης!

ΚΑΤΑ τὴν ἡμέρα τῆς ἑορτῆς ἔγινε ἡ ἀποθέωσι τῆς μέθης τους, ἀφοῦ συλλειτούργησε ὁ π. Ἰγνάτιος Καλαϊτζόπουλος καὶ ὁ ἀρχιμ. Παΐσιος Παπαδόπουλος, μὲ τὸν ΚΑΘΗΡΗΜΕΝΟ ἀπὸ χρόνια κύριον Ε. Τρικαμηνᾶ καὶ τὸν ἄνευ ἀδείας τοῦ Ἐπισκόπου του καὶ τοῦ Μητροπολίτου μας ἀρχιμ. Μόδεστου Διασάκη κληρικὸ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Καστορίας. Βλέπουμε ὅτι συντάσσονται πλέον καινούργιες Ἐκκλησιολογίες καὶ Ἐκκλησιαστικὰ Δίκαια! (Μιὰ ὅμως καὶ ὀνομάζονται Καντιωτικοί, τοὺς ἀναφέρουμε ἕνα παλιὸ γεγονός, γιὰ νὰ καθρεφτισθοῦν. Ὁ Γέρων π.Αὐγουστῖνος πρὶν 35 χρόνια δὲν ἐπέτρεψε νὰ λειτουργήση λαμπρὸς κληρικὸς ἄρτι ἐλθὼν ἀπὸ τὴν Αὐστραλία, ἐπειδὴ ἦταν σὲ ἐξέλιξι οἱ ἀνακρίσεις του. «Παιδάκι μου, τοῦ εἶπε, ὁ Αὐστραλίας σὲ ἔχει ὑπόδικο. Νὰ τελειώσουν ὅλα καὶ ὕστερα νὰ ἔλθης!»). Ἔτσι ἔπραττε ὁ Γέρων, ὦ ὄψιμοι Καντιωτίζοντες!

Ἀναλογισθῆτε, ἀγαπητοί μας, «ἀγωνιζόμενοι» ὅλα τὰ ἀνωτέρω καὶ συνέλθετε ἀπὸ τὴν πρόσκαιρο μέθη ἑνὸς ἀγῶνος μὲ ἀπρόβλεπτες ἀλλὰ ἀναμενόμενες διαστάσεις, ποὺ μόνο ζημία θὰ προκαλέσουν στὸ σῶμα τῆς Ἐκκλησίας καὶ σκανδαλισμὸ σὲ ψυχές.

Τὰ γεγονότα μας ὅμως ἔχουν καὶ συνέχεια. Τὴν Κυριακὴ 30 Ἰουλίου στὶς 7 π.μ. μὲ ἐντολὴ τοῦ Μητροπολίτου μετέβη στὴν Μονὴ ὁ πρωτοσύγκελλος ἀρχιμ, Νικηφόρος. Συνάντησε τὸν π.Μάξιμο νὰ φρουρῆ τὴν εἴσοδο τῆς Μονῆς. Πάλι συνομίλησαν μὲ ἠρεμία καὶ σταθερὰ βέβαια τοῦ εἶπε νὰ μὴν εἰσέλθη. Βεβαίως πίσω ἀπὸ τὴν ἑπόμενη ἀμπαρόπορτα ἦσαν καὶ ἄλλα πρόσωπα, ὡς δεύτερο χαράκωμα. Πόση βία τάχα θὰ μποροῦσε νὰ ἀσκήση  ἕνας ἄνθρωπος καὶ ἰδιαίτερα αὐτὸς ποὺ ἦταν! Ὁ π.Νικηφόρος μὲ τὸν π.Μάξιμο συνεννοήθηκαν νὰ συναντηθοῦν τὴν Τρίτη 1 Αὐγούστου 2017, γιὰ νὰ γίνη παράδοσι καὶ παραλαβή. Ἂν οἱ ἐφημέριοί μας, ὅταν παραδίνουν ἕναν ναὸ ποὺ τὸν ἔχτισαν ἐκ θεμελίων, ἔκαμναν ὅλες αὐτὲς τὶς τσιριτζάντζουλες ποὺ κάμνουν  ἡγούμενοι, ἀρχιμανδρίτες, ἱερομόναχοι καὶ μοναχοὶ θὰ εἶχαν ἄσχημο μπλέξιμο. Εἶναι κρῖμα ὅλα αὐτὰ ποὺ διαδραματίζονται τὶς μέρες αὐτές στὴν ἱστορικὴ Ἱ.Μ Ἁγίας Παρασκευῆς Μηλοχωρίου.

Ἔγινε μία ἐκκλησιαστικὴ ἀταξία, ἡ ὁποία ἔπρεπε νὰ τακτοποιηθῆ. Ἡ Ἱ. Μητρόπολι σ αὐτὴν τὴν διένεξι δὲν προσῆλθε ἐπιθετικά, οὔτε μὲ δικαστικοὺς καὶ γι αὐτὸ οἱ λεονταρισμοὶ τῶν ἡμερῶν ἦσαν ἀχρείαστοι. Ὁ π.Μάξιμος τὴν Κυριακὴ τὸ πρωΐ δήλωσε στὸν πρωτοσύγκελλο ὅτι «τὴν Τρίτη θὰ σοῦ τὰ παραδώσω ὅλα μὲ εὐγένεια». Κι ἐνῶ δήλωσε αὐτὸ τὴν Δευτέρα τὸν τηλεφώνησε, ὅτι θὰ γίνουν χειρότερα ἀπὸ αὐτὰ ποὺ ἔγιναν κατὰ τὸν Ἑσπερινό. Ὁ π.Νικηφόρος καὶ πάλι ὑποχώρησε ζητώντας πότε θὰ γίνη ἡ παράδοσι καὶ ὁ π.Μάξιμος εἶπε, ὅτι θὰ τοῦ τηλεφωνήση ὁ ἴδιος. Αὐτὸ λέγεται τέλεια τακτικὴ ἀγῶνος ἀπὸ τὸ Συμβούλιο τοῦ ΑΓΩΝΟΣ! Μέθοδος παρελκυστική, ὥστε ὁ μὲν νὰ κερδίση ἔδαφος, ὁ δὲ «ἐχθρὸς» νὰ πέση στὸ χαντάκι. ΕΥΓΕ!

Τὴν ἴδια ὥρα ὅμως ποὺ γίνονται οἱ ἁπλὲς καὶ κανονικὲς κινήσεις τῆς Μητροπόλεως μὲ ἕνα ἁπλὸ ἔγγραφο,  ὅπως γίνονταν καὶ στὸ παρελθὸν ἐπὶ π.Αὐγουστίνου οἱ παραδόσεις και παραλαβὲς τοῦ Μοναστηριοῦ, ἢ μὲ τέσσερις ἱερεῖς, ἢ χειρότερα μὲ ἕναν ἱερέα, τὸ Διευθυντήριο Ἀγῶνος τῆς Μονῆς ἦταν ἄριστα προετοιμασμένο. Εἶχαν ἑτοιμάσει πολυσέλιδη ΜΗΝΥΣΙ κατὰ τοῦ Μητροπολίτου, προτοῦ γίνη τὸ παραμικρό, μὲ ἡμερομηνία 24.7.2017 ὑπογραφόμενο ἀπὸ τὸν Γέροντα Μάξιμο, τὸ ὁποῖο παραδόθηκε ἀπὸ δικαστικὸ ὑπάλληλο στὸν Μητροπολίτη τὴν Δευτέρα 31 Ἰουλίου. O tempora, o mores! Ἐπὶ τέλους εἴδαμε καὶ τέτοια μήνυσι!

Ἀγαπητοί μας.

Ἐπειδὴ ὡς Ἱερὰ Μητρόπολι κάναμε ὑπομονὴ ἐπὶ πολλὴν καιρό, γράφοντας πατρικὲς ἐπιστολὲς ἢ συναντώντας τους στὴν Ἱ.Μονὴ μὲ τὴν ἐλπίδα ὅτι θὰ συνέλθουν ἀπὸ τὴν κανονικὴ ἀταξία τους οἱ Ἱερομόναχοι τῆς Ι.Μ Ἁγίας Παρασκευῆς, καὶ ἐπειδὴ δὲν προῆλθε πρόοδος, ἀλλὰ ἔγιναν ἀκόμη χειρότερα γι αὐτὸ σήμερα προβαίνουμε μετὰ ἀπὸ τόσες μέρες στὴν δημοσίευσι ὅλων τῶν γεγονότων, γιὰ νὰ πληροφορηθῆτε ὅλοι τὴν πᾶσαν ἀλήθεια. Ἴσως, ἂν χρειασθῆ, θὰ δημοσιεύσουμε καὶ τὶς ἐπιστολές μας, γιὰ νὰ δῆτε πῶς συμπεριφερθήκαμε.

ΤΕΛΟΣ εὐχόμαστε νὰ ἀναλογισθοῦν τὴν εὐθύνη τους σὲ μάκρος χρόνου οἱ κατασκευαστὲς τοῦ ἀρχόμενου σχίσματος…

ΔΕΙΤΕ ΣΧΕΤΙΚΑ ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΕΔΩ

Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως.

eordaia.org

Πηγή

Σε ποιον Θεό τελικά πιστεύουν οι ιερείς μας; Υπακούουν στον Δεσπότη που ακονίζει την μάχαιρα του διωγμού, κι όχι τον Δεσπότη της Αγάπης Χριστό που μακαρίζει τους δεδιωγμένους;

 Ένας ακόμη (υπερπολύτεκνος) ιερέας του Πατριαρχίου της Μόσχας ανακοίνωσε την

ΔΙΑΚΟΠΗ ΜΝΗΜΟΝΕΥΣΗΣ

του ψευδο-πατριάρχη Κυρίλου και όλων των ιεραρχών που βρίσκονται σε κοινωνία μαζί του.

Φώτο - Βίντεο.

Διαβάζουμε εδώ:

Τη Κυριακή, 23/10 Ιουλίου 2017, ακόμα ένας ιερέας του Πατριαρχίου Μόσχας ανακοίνωσε την διακοπή μνημονεύσεως του ψευδο-πατριάρχη Κυρίλου και όλων των ιεραρχών που βρίσκονται σε κοινωνία μαζί του.

Παρόλο που θα είναι "απόβλητος" μαζί με την πολυάριθμη οικογένεια του, ο πατέρας Αρτέμιε Σκρίπκιν αποφάσισε ότι είναι καλύτερα να χάσει τις πενιχρές ενοριακές απολαβές του παρά να χάσει την Πίστη του στον Χριστό και την Αγία Εκκλησία Του. 

Παρακάτω δημοσιεύουμε αυτούσιο το κείμενο της ανοικτής επιστολής του πρωτοπρεσβυτέρου Αρτέμιε Σκρίπκιν:

Επιστολή

του ιερέως της Επαρχίας Τίχβιν,
της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ρωσίας,

Πρωτοπρεσβύτερου Αρτέμιε Σκρίπκιν

Προς 

τον Μητροπολίτη της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ρωσίας, 

Βαρσανούφιε της Αγίας Πετρούπολης και Λαντόγκα

Στις 16 Απριλίου τ.ε., την ημέρα του Αγίου Πάσχα,
ο Πατριάρχης της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ρωσίας, κύριος Κύριλλος της Μόσχας,
σε μία επίσκεψη του στο Νοσοκομείο Παίδων, στη Μόσχα, έκανε μια σημαντική δήλωση σε σχέση με την οντότητα του Θεού.
Στην σκανδαλώδη του ομιλία, ο Προκαθήμενος της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ρωσίας, ασκώντας τα ποιμαντικά του καθήκοντα, αναγνώρισε δημόσια την ταύτιση του Τριαδικού Θεού με τον, τρόπο τινά, θεό των μουσουλμάνων, Αλλάχ. Με αυτή του τη δήλωση εκθέτει προς αναθεώρηση το σπουδαιότερο δόγμα της Ορθόδοξης Πίστης, το δόγμα της Αγίας Τριάδας.

Πριν από δυο μήνες σας έστειλα, εσάς και του Επίσκοπου Μστίσλαβ του Τίχβιν, επιστολές όπου σας παρακαλούσα να αποσαφηνίσετε την επίσημη θεολογική θέση της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ρωσίας σε αυτό το συγκεκριμένο ζήτημα. 

Έπειτα από δυο μήνες δεν έχω λάβει ΚΑΜΙΑ απάντηση ή αποσαφήνιση.

Δεδομένου τα ανωτέρω, σας ανακοινώνω τα εξής:

Κάνοντας χρήση του δικαιώματος που μας παρέχει ο 15ο Κανόνας της Α-Β Συνόδου της Κωνσταντινουπόλεως, διακόπτω την κανονική (εκκλησιαστική) κοινωνία με τον Πατριάρχη της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ρωσίας, κύριο Κύριλλο (Γκουντεάεβ Βλαδιμίρ Μιχαίλοβιτς), κατόπιν σοβαροτάτων παραβάσεων των κανόνων, που έχει διαπράξει: 

• Την κήρυξη της αίρεσης του ΜΟΑΜΕΔΑΝΙΣΜΟΎ (καταδικασμένη από την Σύνοδο της Κωνσταντινουπόλεως εν έτη 1180), 
• την κήρυξη της αίρεσης του ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΎ (καταδικασμένη από την Σύνοδο της Μόσχας εν έτη 1948), 
• την κήρυξη της αίρεσης των ΛΑΤΙΝΟΦΡΌΝΩΝ [ΠΑΠΙΣΜΟΎ] (καταδικασμένη από σωρεία Συνόδων και Αγίων Πατέρων). 

Επίσης, διακόπτω την κανονική κοινωνία μαζί σας, με τον επίσκοπο Μστίσλαβ και με τους άλλους επισκόπους της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ρωσίας, που στιρίζουν και αποδέχονται τις προαναφερόμενες ψευδοδιδασκαλίες του αιρετικού και βλάσφημου Γκουντεάεβ, ως ΣΎΝΕΡΓΟΙ (εκούσια ή ακούσια) στα εγκλήματα του ενάντια του Θεού και της Αγίας Εκκλησίας. 

Από δω και στο εξής θεωρώ τις εντολές και τις επιπλήξεις σας και άλλων αρχιερέων της Oρθόδοξης Εκκλησίας της Ρωσίας που προανέφερα, καθόλα ανυπόστατες. 

Μένω πιστός στον όρκο που έδωσα προτού λάβω το Άγιο Βάπτισμα και στον
όρκο που έδωσα προτού χειροτονηθώ ιερέα,

Πρωτοπρεσβύτερος Αρτέμιε Σκρίπκιν

23 Ιουλίου 2017

(Η επιστολή του πατρός Αρτεμίου αναφέρεται στο κήρυγμα αποστασίας που εμφανίζεται στο παρακάτω βίντεο, της 3/16 Απριλίου, 2017, στο λεπτό 2:36-2:53) 

Τα αποτελέσματα της διείδυσης του οικουμενισμού την Ρώσικη Εκκλησία:

https://youtu.be/fsC_pKZZtnI

Σχόλιο:

Στην Ρωσία, κάποιοι ιερείς εμπιστεύονται την πολύτεκνη οικογένεια τους αποκλειστικά στον ΘΕΟ.

Στην Ελλαδίτσα μας, που έχουμε "καλοκαίρι" αρκετούς μήνες το χρόνο και δεν παγώνουμε όπως στη Ρωσία κλπ, δείξτε μας έναν τέτοιο υπερπολύτεκνο ιερέα που ΔΙΕΚΟΨΕ την μνημόνευση του επισκόπου του.

Σε ποιον Θεό τελικά πιστεύουν οι ιερείς μας;;;

Φοβούνται τον δεσπότη τους (όπως μας εξομολογήθηκε πρόσφατα γνωστός μας αρχιμανδρίτης που συνεχίζει και μνημονεύει). Τον Θεό δεν τον φοβούνται; 

Τι λόγο θα δώσουν για την ανοχή τους στην αίρεση; 

Αν αντί για τους οικουμενιστές ερχόταν  στο χωριό τους γιαχωβάδες ή προτεστάντες δεν θα αντιδρούσαν;   Τώρα ;;; Γιατί σιωπούν; 

Μην τους κόψουν τον μισθό τους;;; 

Ή μην τους πάρουν τα μοναστήρια τους; Η ακτημοσύνη που υποσχέθηκαν όταν έγιναν μοναχοί, δεν περιλαμβάνει τα εγκόσμια "ντουβάρια" της μονής τους;

Ευτυχώς όμως υπάρχουν παλικάρια και αυτά οφείλουμε να στηρίζουμε και να ακολουθούμε. Βλέποντας την κατάντια μας, και την δειλία μας, δεν μας εγκατέλειψε ο Θεός χωρίς άξιους ευλαβείς ποιμένες.

ΥΓ. ευχαριστούμε την αναγνώστρια μας για την μετάφραση που μας απέστειλε.

Ομάδα Εκπαιδευτικών "Ο Παιδαγωγός"

Πηγή

Η μία πτώση φέρνει άλλη και "ουδαμού ίσταται"! (Αποκαλύψεις που ...θλίβουν!)

ΠΑΤΕΡ ΝΙΚΗΦΟΡΕ ΚΑΙ ΠΑΤΕΡ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΕ,

      Γ Ι Α Τ Ι 

ΔΙΩΚΕΤΕ ΤΑ  ΑΔΕΛΦΙΑ ΣΑΣ;;

Χατζησαββίδου Ευαγγελία, εκπαιδευτικός

     Από μικρό κοριτσάκι θυμάμαι τον εαυτό μου να χάνεται ανάμεσα στις φυλλωσιές των δέντρων της Αγίας Παρασκευής της Λίγκα  (όπως την έλεγαν  οι παλιοί).  

    Ερχόμασταν τακτικά για προσκύνημα στη Χάρη Της με την οικογένειά μου. Πόσες έγνοιες δεν έχουμε εναπόθεσει στα πόδια της, πόσα προβλήματα, πόσες στενοχώριες…  και πάντα μετά από την παράκληση που κάναμε μας έδινε τη λύση.    

     Αλλά και στις χαρές μας απολαμβάναμε την ευλογία του μοναστηριού ιδιαίτερα στο πολυπληθές αντάμωμα κατά την πανήγυρη της και την κατανυκτική υπαίθρια αγρυπνία στη Χάρη Της.

    Όμως αυτό το μοναστήρι έχει συνδέσει το όνομά του με έναν ιερομόναχο που επί 44 χρόνια υπηρέτησε και διακόνησε με αφοσίωση τον ευλογημένο τόπο της και το ναό της: τον ηγούμενο πατέρα Μάξιμο Καραβά.  Γέρων ασπρομάλλης σήμερα ο π. Μάξιμος έχει στην πλάτη του 82 χρόνια, περισσότερα από τα μισά διακονών.

  Στο μοναστήρι αυτό έγκαταβιώνει εδώ και πολλά χρόνια και ο ταπεινός και ευαίσθητος μοναχός ο π. Ευδόκιμος.  

   Ο γέρων π. Μάξιμος παρέλαβε ένα  πτωχό μοναστήρι που χτίστηκε με τις επίμονες προσπάθειες του γέροντος π. Αυγουστίνου  Kαντιώτη, άξιου και αγωνιστή Μητροπολίτη της περιοχής μας και με τις εισφορές των χριστιανών προσκυνητών.   

     Όταν  κάποτε πριν αρκετά χρόνια ο αρχιμανδρίτης π Νικηφόρος Μανάδης ανέλαβε μία αδελφότητα ιερομονάχων, που με τα αγιασμένα κηρύγματα του γέροντος π Αυγουστίνου παρακινούμενοι και με  τον φωτισμό του Αγίου Πνεύματος έφθασαν μέχρι την χειροτονία, θέλησαν να δημιουργήσουν ένα νέο Μοναστήρι στο όνομα του προστάτη Αγίου του οικοτροφείου Αρρένων Πτολεμαΐδας του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού.

 Ο Γέρων π. Μάξιμος θέλοντας να τους αποτρέψει από αυτό το εγχείρημα, ως περιττό και πολυέξοδο, τους ενθάρρυνε να εγκατασταθούν στο μοναστήρι της Αγίας Παρασκευής και μάλιστα πρότεινε ως ηγούμενο τον π. Νικηφόρο και την αφεντιά του να υπηρετεί ως απλός μοναχός.  Δυστυχώς αυτό δεν το δέχτηκε ο π. Νικηφόρος και διέθεσε μέχρι σήμερα υπερβολικά ποσά (από τις τσέπες το φιλομόναχου  κοσμάκη, από την τοπική αυτοδιοίκηση, από υπουργεία  κ.λ.π.), για να γίνει ένα πολυτελές μοναστήρι και να το εγκαινιάσει ο μεγαλύτερος αιρετικός όλων των εποχών: ο Πατριάρχης  Βαρθολομαίος!  Βέβαια ο πατήρ Νικηφόρος είχε τα σχέδιά του….. που δεν του έβγαιναν πάντοτε… Σήμερα είναι πρωτοσύγκελος και ταυτόχρονα ηγούμενος μοναστηριού σε άλλη πόλη! (εδώ δεν υπάρχει αταξία π. Θεόκλητε;) και σαν να μην έφτανε αυτό ορίστηκε ηγούμενος και σε δεύτερο μοναστήρι!!

   Εκείνη την εποχή ένας ιερομόναχος από την αδελφότητα,  ο σεμνός και

Το δίλημμα του Αγίου, και τα διλήμματα εν καιρώ Οικουμενισμού!

Τὸ δυσσῶδες τῶν παθῶν, τῇ ἐν σοὶ εὐωδίᾳ Μύρων ἀπέλασον

Τῌ ΙΖ' ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ ΜΗΝΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ
Μνήμη τοῦ Ἁγίου Μάρτυρος Μύρωνος

Κοντάκιον τοῦ Ἁγίου Μάρτυρος

Ἐκ βρέφους Χριστόν, ποθήσας παναοίδιμε, καὶ τούτου τηρῶν, τὰ θεῖα παραγγέλματα, πρὸς αὐτὸν ἀνέδραμες, ὁλοκλήρως Μύρων καὶ κατέπαυσας, σὺν Ἀγγέλοις δοξάζων αὐτόν, αἰτούμενος πᾶσι θείαν ἄφεσιν.

Ὁ Οἶκος

Τὸν ἐκ κοιλίας ἡγιασμένον ἀνυμνήσωμεν πάντες, ὡς εὐῶδες Χριστοῦ μύρον παναληθέστατον· ὄντως γὰρ τοῖς προσιοῦσιν ἐν πίστει θερμῇ, τὰς ἰάσεις παρέχει τῶν νοσημάτων· τῇ γὰρ ἀγάπῃ τοῦ Κτίστου πυρούμενος, συμπάσχει τοῖς ἐν ἀνάγκαις, καὶ λυτροῦται δεινῶν ὁ πανόλβιος, μυρίζων πάντας τῇ χάριτι, τῇ δοθείσῃ αὐτῷ ἐκ τοῦ Πνεύματος, αἰτούμενος πᾶσι θείαν ἄφεσιν.

Ὁ Ἅγιος Μύρων ὁ Μάρτυρας

   

     Ὁ Ἅγιος Μύρων μαρτύρησε ὅταν αὐτοκράτωρ ἦταν ὁ Δέκιος, τὸ 250 μ.Χ. Καταγόμενος ἀπὸ πλούσια οἰκογένεια, θὰ μποροῦσε νὰ

Κρίμα για τα ...πισωγυρίσματα!!!

π. Θεόδωρος Ζήσης: Δεν θα προκαλέσουμε σχίσμα

Ὀφειλόμενες ἐξηγήσεις

       ..............................................................................................................

   Πρὶν τὶς «Ὀφειλόμενες ἐξηγήσεις» τοῦ π. Θεόδωρου Ζήση, διαβάστε κάποιες παλαιότερες θέσεις τοῦ π. Θεόδωρου Ζήση, οἱ ὁποῖες ἔρχονται σὲ ἀντίθεση ὄχι μὲ αὐτούς, πρὸς τοὺς ὁποίους ἀπευθύνονται οἱ «Ὀφειλόμενες ἐξηγήσεις», ἀλλὰ πρὸς ἐκεῖνες τὶς θέσεις τοῦ ἴδιου τοῦ π. Θεόδωρου Ζήση! Ἐκεῖνες οἱ θέσεις ποὺ τότε διατύπωνε, ἐξέφραζαν τὴν πατερικὴ διδασκαλία περὶ «συγκοινωνούντων δοχείων»! Τώρα, ἡ πολὺ καλὴ κατὰ τὰ ἄλλα δημοσίευσή του «Ὀφειλόμενες ἐξηγήσεις» τὴν διαστρέφουν χωρὶς πατερικὴ κατοχύρωση τὴν περὶ «συγκοινωνούντων δοχείων»!

Ἀπὸ ὁμιλία τοῦ π. Θεοδώρου Ζήση στὸν Σοχὸ περὶ τῶν «συγκοινωνούντων δοχείων».

«...Στο θέμα τών σχέσεων πού υπάρχουν ανάμεσα στούς Πατριάρχας, τούς Επισκόπους και σε εμάς τούς Κληρικούς και σε εσάς τους Χριστιανούς, αυτές οι σχέσεις αποδίδονται με την εικόνα των “συγκοινωνούντων δοχείων”. Δηλαδή. Όταν ο Πατριάρχης συμπροσεύχεται με τoν πάπα και είναι υπόλογος απέναντι των αγίων Κανόνων, γιατί οι άγιοι Κανόνες λένε “Επίσκοπος, αιρετικοίς συνευξάμενος καθαιρήσθω” και υπάρχει και ένας άλλος Κανόνας, ο οποίος λέει “ο κοινωνών ακοινωνήτω, ακοινώνητος έσται”. Αυτός ο οποίος κοινωνεί, ο Πατριάρχης δηλαδή που κοινωνεί με τον ακοινώνητο –τόν αιρετικό, πρέπει και αυτός να είναι ακοινώνητος, τότε θα πρέπει και οι υπό τον Πατριάρχη Αρχιεπίσκοποι – Επίσκοποι, να κάνουν τον Πατριάρχη ακοινώνητο. Να μην επικοινωνούν. Να κόψουν το μνημόσυνο.

...Αφού οι Επίσκοποι μνημονεύουν τον Πατριάρχη και επομένως υπόκεινται και αυτοί στον κανόνα: “ο κοινωνών ακοινωνήτω, ακοινώνητος έσται”. Και εγώ όμως κοινωνώ με τον Επίσκοπό μου ο οποίος κοινωνεί. Και εγώ μνημονεύω τον Επίσκοπό μου, ο οποίος μνημονεύει τον Πατριάρχη, ο οποίος κοινωνεί με τον Πάπα. Και εσείς οι λαϊκοί έρχεστε από μένα, ο οποίος μνημονεύω τον Επίσκοπο και κοινωνάτε και με αποδέχεστε. Επομένως, μία σειρά –αυτή η σειρά του παραπτώματος που αρχίζει από τον Πατριάρχη, αρχίζει σιγά–σιγά σαν συγκοινωνούν δοχείον, να φθάνει σαν ευθύνη μέχρις εμάς! Γι΄ αυτό λένε οι Άγιοι: “Σέ θέματα πίστεως, δεν πρέπει να πείς, εγώ τί είμαι; Το λέει ο Άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης. Εγώ τί είμαι; Εγώ είμαι λαϊκός. Εγώ είμαι Επίσκοπος. Εγώ; Τί είμαι εγώ; Αυτοί έχουν την ευθύνη. Όχι. Οι λίθοι κεκράξονται και συ σιωπάς;”. Αλλά ποιός από τον κόσμο τα ξέρει αυτά; Οι περισσότεροι από τούς λαϊκούς, θα πούν: “Μα, αφού το κάνει ο Πατριάρχης, αφού το κάνει ο Πάπας, τί φταίω εγώ;”. Φταίς κι εσύ!

Ὀφειλόμενες ἐξηγήσεις

Μερικά πρόσωπα τά ὁποῖα διαπνέονται ἀπό τήν ἐν Κυρίῳ ἀγάπη πρός ὅσους ἐν τῷ κόσμῳ κληρικούς ἔχουμε παύσει τήν μνημόνευση τῶν οἰκείων ἐπισκόπων, ἀλλά καί ἀπό τόν γενικότερο σεβασμό πρός τούς ἀγῶνες ὑπέρ τῆς Ὀρθοδοξίας, ἰδιαίτερα, μάλιστα, ὅσα πρόσωπα δέν γνώρισαν καλά τόν γράφοντα καί δέν τόν ἔχουν ζήσει, ὥστε νά ἑρμηνεύουν σωστά τήν τελευταία ἐνέργειά του τῆς διακοπῆς τοῦ λειτουργικοῦ μνημοσύνου τοῦ Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης κ. Ἀνθίμου, ἀνησυχοῦν ἀπό σκοπίμως διαδιδόμενες φῆμες ἤ καί ἀπό ἰδικές των ἐσφαλμένες ἐκτιμήσεις, ὅτι ὁ π. Θεόδωρος θά κάνει σχίσμα. Συνδυάζουν

Εκκλησία στο Βέλγιο έβαλε pos στο παγκάρι για τους πιστούς!

Απίστευτο περιστατικό σε βελγική εκκλησία!

ΤΟ ΦΕΡΝΟΥΝ ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ!

Πηγή

Αυθαιρεσία και λειτουργική αταξία, που ...κάποτε το Πατριαρχείο την απαγόρευε αυστηρώς!

Ἐπιτάφιος τῆς Παναγίας!

  Ἕνα ἔθιμο κατακτᾶ ἔδαφος στὴν ἐποχὴ τῶν καινοτομιῶν καὶ τῆς φολκλορικῆς "ὀρθοδοξίας"! Στὴν Ἐκκλησία, λοιπόν, στὴν ὁποία ὁ Οἰκουμενισμὸς ἐπιτρέπει ἀνεξέλεκτα στὸν καθένα νὰ αὐτοσχεδιάζει, ὁ Ἐπιτάφιος καὶ τὰ Ἐγκώμια τῆς Θεοτόκου εἶναι μιὰ ἀκολουθία ποὺ ἀρέσει, γιατὶ προσφέρει ...θέαμα.

     Σὲ συζήτηση ποὺ εἴχαμε χθὲς μὲ τὸν π. Εὐθύμιο Τρικαμηνᾶ, μᾶς ἐπεσήμανε ὅτι οἱ Ἅγιοι δὲν μᾶς παρέδωσαν, παρὰ μόνο τὸν Ἐπιτάφιο τοῦ Κυρίου καὶ δὲν εἶναι σωστὸ νὰ ἐξισώνουμε τὰ πάντα. Τὴν Παναγία τὴν τιμᾶμε ὅπως ἀξίζει στὴν μητέρα τοῦ Κυρίου μας, ἀλλὰ Ἐπιτάφιος στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μᾶς ἔχει παραδοθῆ μόνο γιὰ τὸν Κύριο· γι’ αὐτὸ πρέπει νὰ ἐκλείψει τὸ νέο αὐτὸ ἔθιμο.

  Ἐν τῷ μεταξὺ καὶ ἄλλοι ἀδελφοὶ προβληματίστηκαν βλέποντας στὰ ἱστολόγια εἰκόνες γιὰ Ἐπιτάφιο τῆς Παναγίας καὶ μᾶς ἔστειλαν τὶς σχετικὲς δημοσιεύσεις.

    Δημοσιεύουμε φωτογραφίες μὲ εἰκόνες ἀπὸ τὸ νέο ἔθιμο ποὺ ἐπεκτείνεται σὲ διάφορες Μητροπόλεις καὶ μιὰ σχετικὴ μικρὴ μελέτη στὴν ὁποία εἶναι φανερὸ ὅτι τὸ Πατριαρχεῖο ἐπίσημα (ὅταν δὲν ἦταν τὸ κέντρο τοῦ Οἰκουμενισμοῦ) εἶχε ἀπαγορεύσει αὐτὸ τό ..."νέο" ἔθιμο.

Ὁ Ἐπιτάφιος τῆς Παναγίας στὴν Μητρόπολη Σερρῶν:

Εγκώμιο στην Κοίμηση της Αγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου

Θεοδώρου Στουδίτου

    Φωνή κεράτινης σάλπιγγας, πού νά ἀντηχῆ δυνατώτερα ἀπό ἀνθρώπινη φωνή καί νά συγκλονίζη τά πέρατα, ἀπαιτεῖ ἕνας λόγος πρός τιμήν τῆς ἱερᾶς αὐτῆς ἡμέρας, ἀγαπητοί μου· γι᾿ αὐτό καί κινδυνεύει ν᾿ ἀποτύχη τώρα, καθώς ἀκούγεται προερχόμενος ἀπό τό ἀσθενές φωνητικό μου ὄργανο. Ἡ Κυρία ὅμως καί Βασίλισσα τοῦ παντός, ἔτσι καθώς εἶναι ἀφιλόδοξη, θά δεχτῆ νομίζω κι αὐτόν ἐδῶ τόν σύντομο καί πενιχρό λόγο πού τῆς προσφέρουμε οἱ δοῦλοι της, ὅμοια μέ ἐκείνους τούς διεξοδικούς καί ἀστραφτερούς τῶν σπουδαίων ὁμιλητῶν, μέ τό νά παρακινεῖται σέ συμπάθεια ἀπό τίς προσευχές αὐτοῦ πού μέ προστάζει νά ὁμιλήσω· ἐπειδή ἀκριβῶς καί ἕνα μόνο πράγμα προσέχει ἡ φιλάγαθη: τήν πρόθεσι.

Ἐμπρός λοιπόν, συνάξου ὁλόκληρη ἡ οἰκουμένη, ἱεράρχες καί ἱερεῖς, μοναχοί καί κοσμικοί, βασιλεῖς καί ἄρχοντες, ἄνδρες καί γυναῖκες, ἀγόρια καί κορίτσια, φυλές καί γλῶσσες, μέ ὅλο μαζί τό

Ο άκοπος κόπος!

 Τόσο φλογισμένες καί συνεπαρμένες ἦταν οἱ ψυχές τῶν ἁγίων ἀπό τή θεία ἀγάπη.

 

 

 «Οι άγιοι της Εκκλησίας μας, που βαθιά αγάπησαν τον Θεό, κάθε κόπο για χάρη Του τον θεωρούσαν άκοπο, κάθε πόνο άπονο, κάθε θλίψη ευεργεσία. 

    Μερικοί μάλιστα, φλεγόμενοι από θείο έρωτα, δεν άντεχαν ούτε για λίγο ν’ αναχαιτίζουν τον χειμαρρώδη εκείνο πόθο που τους ωθούσε στην ένωσι με τον Θεό. 

   Περιφρονούσαν ακόμη και τις πιο βασικές ανθρώπινες ανάγκες, την τροφή και τον ύπνο, για να μη στερηθούν την απόλυτη και απρόσκοπτη επικοινωνία τους με τον εκλεκτό Νυμφίο της ψυχής τους. 

   Τόσο φλογισμένες και συνεπαρμένες ήταν οι ψυχές των αγίων από τη θεία αγάπη. Με χαρά, σαν ασώματοι άγγελοι, παραδίδονταν σε υπεράνθρωπες νηστείες, ατελεύτητες αγρυπνίες, αδιάλειπτες προσευχές και δοξολογίες προς τον αγαπώμενο Κύριο, κι έφθαναν για χάρι Του μέχρι τον θάνατο, αντιμετωπίζοντάς τον όχι σαν κακό μα σαν λύτρωσι και δυνατότητα απόλυτης και αιωνίας ενώσεως μαζί Του».

 Άγιος Δημήτριος του Ροστώφ

Πηγή

Βράδυ Δεκαπενταύγουστου του 2017

 ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΣ ΣΕ ΚΑΙΡΟΥΣ ΑΠΟΣΤΑΣΙΑΣ

                                                                                           

  του Νεκτάριου Δαπέργολα

     Βράδυ Δεκαπενταύγουστου του 2017. Ένα ήδη οδυνηρό πνευματικά καλοκαίρι βαίνει αργά προς το τέλος του, προοιωνίζοντας δυστυχώς ακόμη πιο επώδυνες μέρες. Μέρες θλίψης, μέρες σύγχυσης, μέρες διωγμού. Και γενικά μέρες αγωνίας για όλους όσους βλέπουν εδώ και καιρό τα μαύρα σύννεφα να συγκεντρώνονται πάνω από την καθημαγμένη χώρα και - βλέποντάς τα - συνειδητοποιούν τα πασίδηλα πλέον σημεία των καιρών…

     Βράδυ Δεκαπενταύγουστου. Λίγες μόλις ώρες αφότου, θεαρχίω νεύματι οι θεοφόροι απόστολοι, υπό νεφών μεταρσίως αιρόμενοι, εκ περάτων συνέδραμον του κηδεύσαι την της ζωής Μητέρα. Αι δε υπέρταται των ουρανών δυνάμεις, συν τω οικείω Δεσπότη παραγενόμεναι, το θεοδόχον σώμα προέπεμψαν, τω δέει κρατούμεναι. Και σπεύσαμε βέβαια μαζικά κι εμείς να πλημμυρίσουμε τις εκκλησιές. Μα ειλικρινά δεν ξέρω τι κατορθώσαμε να αισθανθούμε και πάλι από το μεγάλο μας Πάσχα

Όπως και στην Πτολεμαΐδα, οι διώξεις των αιρετικών, αφυπνίζουν και συσπειρώνουν τους Ορθοδόξους!

«Διωκόμενοι ἀλλ’ οὐκ ἐγκαταλειπόμενοι» (Β΄ Κορινθ. δ΄ 9)

 

Ὁ Γέροντας Εὐστράτιος

  Προχθὲς δημοσιεύτηκε στὸ διαδίκτυο ἡ πληροφορία ὅτι οἱ ἐφαρμόζοντες τὶς ἀποφάσεις τοῦ Πατριάρχη Βαρθολομαίου καὶ διοικοῦντες τὴν Ἱ. Μονὴ Μεγίστης Λαύρας, ὄχι μόνο δὲν σεβάστηκαν τὴν ἀπόφαση τοῦ Γέροντα Εὐστράτιου νὰ ἐφαρμόσει τὴν ἁγιοπατερική μας Παράδοση, ποὺ ἐντέλλεται τὴν Διακοπὴ τοῦ Μνημοσύνου τῶν αἱρετικῶν Οἰκουμενιστῶν, ἀλλὰ μὲ συνοπτικὲς διαδικασίες καὶ χωρίς νὰ τοῦ δοθεῖ κάποιος χρόνος (ἔστω μερικῶν ἡμερῶν) γιὰ νὰ εὕρει ἄλλο χῶρο στέγασης, τὸν  ΕΞΕΔΙΩΞΑΝ ἀπὸ τὸ μοναστήρι τῆς Μετανοίας του, τὸ "ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ" Βαρυπόμπης  (ποὺ ἀποτελεῖ Μετόχι τῆς Ἁγιορείτικης Μονῆς στὴν Ἀθήνα).

    Ἀλλὰ ὅπως συνέβαινε πάντα στὴν Ἐκκλησία, ὅσο οἱ διῶκτες διώκουν, τόσο ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ συσπειρώνεται καὶ ἀκολουθεῖ τοὺς Ὀρθόδοξους Ποιμένες.

     Ἔτσι σήμερα (ἡμέρα τῆς Παναγίας), γιὰ δεύτερη μέρα ὁ π. Εὐστράτιος λειτούργησε σὲ χῶρο ποὺ τοῦ παραχωρήθηκε, ἐκτὸς Ἀθηνῶν, πρὸς τὴν Πελοπόννησο. Οἱ πιστοὶ (λαϊκοὶ καὶ μοναχοί) ποὺ προσῆλθαν ὄχι μόνο αὐξήθηκαν (διπλάσιοι σὲ ἀριθμό), ἀλλὰ προέρχονταν καὶ ἀπὸ πόλεις τῆς Πελοποννήσου, στὶς ὁποῖες ἕως τώρα δὲν ὑπάρχει ἀποτειχισμένος ἱερέας. Σιγά-σιγὰ ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ ἀφυπνίζεται, καθὼς βλέπει ὅτι ἡ φωτιὰ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ἐπεκτείνεται  καὶ καίει τὰ πάντα.

  Ἀκολουθεῖ χθεσινὸ σχετικὸ ἄρθρο ἀπὸ τὴν "Κατάνυξη"

«Διωκόμενοι ἀλλ’ οὐκ ἐγκαταλειπόμενοι»

(Β΄ Κορινθ. δ΄ 9)

Δύο μέρες μετὰ τὴν δίωξή του, προσφέρθηκε στὸν π. Εὐστράτιο  μὲ θαυμαστὸ τρόπο, ἀπὸ ἄγνωστο πιστό,  ἰδιωτικὸς Ναός!

Ἀδαμάντιου Τσακίρογλου

   «Αἱ ἐκκλησίαι τοῦ Θεοῦ θὰ στερηθοῦν εὐλαβῶν καὶ εὐσεβῶν ποιμένων καὶ ἀλοίμονον τότε εἰς τοὺς ἐν τῷ κόσμῳ εὑρισκομένους Χριστιανούς, οἱ ὁποῖοι θὰ στερηθοῦν τελείως τὴν πίστιν, διότι δὲν θὰ βλέπουν ἀπὸ κανέναν φῶς ἐπιγνώσεως, τότε θά ἀναχωροῦν ἀπὸ τὸν κόσμον εἰς τὰ ἱερὰ καταφύγια διὰ νὰ εὕρουν ψυχικὴν ἀνακούφισιν τῶν θλίψεών των καὶ παντοῦ θὰ εὑρίσκουν ἐμπόδια καὶ στεναχωρίας» (Προφητεία Ὁσίου Νείλου).

    «Καὶ φεύγουσι μετὰ μεγάλης σπουδῆς εἰς τὰς ἐρήμους, καὶ κρύπτονται εἰς τὰ ὄρη καὶ τὰ σπήλαια μετὰ φόβου» (Ἁγ. Ἐφραὶμ τοῦ Σύρου, Περὶ συντελείας τοῦ κόσμου).

   «Ὦ εὐλογημένο βουνό, πόσες ψυχές γυναικόπαιδα θὰ σώσεις ὅταν ἔλθουν τὰ χαλεπὰ χρόνια» (Προφητεία Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ)!

     Λίγες μέρες πέρασαν ἀπὸ τότε ποὺ ἡ πάλαι ποτὲ ὀρθοδόξως φρονοῦσα καὶ πράττουσα μονὴ τῆς Μεγίστης Λαύρας, γεμάτη οἰκουμενιστική «ἀγάπη» ἀποφάσισε νὰ φιμώσει τὸν λόγο τοῦ Θεοῦ ἀπαγορεύοντας στὸν γέροντα Εὐστράτιο νὰ λειτουργεῖ στὸ μετόχι της «Ἄξιον ἐστί» καὶ παραδίδοντας του τελεσίγραφο νὰ φύγει ἀπὸ τὸ μοναστῆρι. Τὸ ἔγκλημα τοῦ γέροντος; Δὲν μνημονεύει τὸν

Εκκοσμίκευση: Το δεξί χέρι του Οικουμενισμού!

Ο Γιώργος Μάγκας Live από το καμπαναριό της εκκλησίας

Σχόλιο Ιστολογίου Κατάνυξης: Όλα κάπως ξεκινούν, όλα κάπου έχουν την αιτία τους. Όταν ο στυλοβάτης, η ραχοκοκαλιά της Ελληνορθόδοξης ταυτότητάς μας, απαρνιέται την ευσέβεια για τα πεντοχίλιαρα τότε των Ευρωπαϊκών προγραμμάτων και ανεβάζει στα καμπαναριά των Εκκλησιών “κλαρινογαμπρούς”, έστω από αφέλεια ή “χωριάτικη απλότητα”, η ζημιά έχει ήδη γίνει. Το μικρόβιο της εκκοσμίκευσης καλπάζει στον ζωντανό ιστό του σώματος της Εκκλησίας και παράγει ψυχικό “θάνατο”.  Έστω και αργά (με 30 χρόνια καθυστέρησης) κάποιοι Αρχιερείς αντιδρούν αναιμικά και παρουσιάζονται σαν συντηρητικές καρικατούρες

Η παναγία Κοίμηση και η κοινωνία των καθολικών λόγων, Χρυσοστόμου μοναχού Διονυσιάτου

Ἡ Θεοτόκος ἀπὸ τὴν Ἀνάληψη τοῦ Χριστοῦ ἕως τὴν Κοίμησή της παρέμενε μεταξὺ τῶν μαθητῶν Του, «ἀναπληροῦσα τὸ ὑστέρημα τοῦ Χριστοῦ»¹. Ὡστόσο, τὸ πνευματικὸ σῶμα της, ἂν καὶ ἔφερε τοὺς ὑπὲρ φύσιν τρόπους λειτουργίας, ἂν καὶ ἀξιώθηκε νὰ ὁμοιωθεῖ στὴν πνευματικὴ ποιότητα μὲ τὸ ἀναστημένο Σῶμα τοῦ Υἱοῦ της, δὲν εἶχε ἀκόμη ἀποκτήσει τὴν τελειότητα τῆς λεπτῆς συστάσεως τῶν ἀγγελικῶν σωμάτων².

  Ἔχοντας πλέον διακονήσει τόσο ὡς Μητέρα Θεοῦ, ὅσο καὶ ὡς Μητέρα τῶν Ἀποστόλων, μεθίσταται κοντὰ στὸν ἀγαπημένο τῆς Υἱό, διότι, «ἦταν ἀνάγκη ἡ παναγία ἐκείνη ψυχὴ νὰ χωρισθεῖ ἀπὸ τὸ ὑπεράγιο ἐκεῖνο σῶμα. Χωρίζεται βέβαια καὶ ἑνώνεται μὲ τὴν ψυχὴ τοῦ Υἱοῦ της, μὲ τὸ πρῶτο φῶς ἑνώνεται τὸ δεύτερο. Καὶ τὸ σῶμα, ἀφοῦ ἔμεινε γιὰ λίγο στὴν γῆ, ἀναχώρησε κι αὐτὸ μαζὶ μὲ τὴν ψυχή»³.

Ἡ παναγία Κοίμηση τῆς Θεοτόκου δὲν εἶναι θάνατος ὡς ἀποτέλεσμα ἁμαρτίας, ἀλλὰ μόνον ἁπλὴ μεταποίηση τῆς μεταπτωτικῆς παχύτητος στὴν συνδρομὴ τῶν σωματικῶν στοιχείων ποὺ χαρακτηρίζει τὴν λεπτὴ σύσταση τῶν σωμάτων τοῦ μέλλοντος αἰῶνος. Ὁ ἅγιος Ἀνδρέας Κρήτης ἐπισημαίνει τὴν ἄφθαρτη διάσταση τοῦ θανάτου της: «ὡς γὰρ τικτούσης ἡ νηδὺς οὐ διέφθαρτο, οὕτω θανούσης ἡ σὰρξ οὐ διόλωλεν· ὢ τῶν θαυμάτων! Ὁ τόκος διέφυγε τὴν φθορὰν καὶ ὁ τάφος τὴν διαφθορὰν οὐ προσήκατο· τῶν γὰρ ὁσίων οὐχ ἅπτεται»⁴. Καθὼς ἡ Θεοτόκος εἶναι ἡ Μητέρα τῆς Ζωῆς, εἶναι ἑπόμενο καὶ ὁ θάνατός της νὰ εἶναι «ζωηφόρος»⁵. Εἶναι ἁπλὴ ἀντιστροφὴ τῆς σωματικῆς παχύτητος σὲ χιτώνα ἀφθαρσίας. Στὸ πανάγιο

Ένα θαυμάσιο τροπάριο από τον Όρθρο της εορτής της Παναγίας

  Ἑρμηνεία τοῦ εἱρμοῦ ἀπὸ τὸ «Ἑορτοδρόμιον» τοῦ ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου:

    Κανένα πρᾶγμα δὲν εἶναι δυνατώτερον ἀπὸ τὸν τοῦ Θεοῦ πρηστήριον ἔρωτα, οὐδὲ τῆς θείας ἀγάπης εὑρίσκεται ἰσχυρότερόν τε καὶ δραστικώτερον, κἂν θλίψις εἶναι, κἂν πεῖνα, κἂν διωγμός, κἂν μάχαιρα, κἂν θάνατος τὸ πάντων ἔσχατον τῶν δεινῶν, ὅλα νικῶνται ἀπὸ τὴν θείαν ἀγάπην, καὶ κανένα ἐκ τούτων νικῆσαι τὴν ἀγάπην οὐ δύναται· καὶ μαρτυρεῖ Παῦλος λέγων· “τίς ἡμᾶς χωρίσει ἀπὸ τῆς  ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ; θλῖψις ἢ στενοχωρία ἢ διωγμὸς ἢ λιμὸς ἢ γυμνότης ἢ κίνδυνος ἢ μάχαιρα; πέπεισμαι γὰρ ὅτι οὔτε ζωή, οὔτε Ἄγγελοι, οὔτε Ἀρχαί, οὔτε Δυνάμεις, οὔτε ἐνεστῶτα, οὔτε μέλλοντα, οὔτε ὕψωμα, οὔτε βάθος, οὔτε τις κτίσις ἑτέρα δυνήσεται ἡμᾶς χωρίσαι ἀπὸ τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ τῆς ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν” (Ρωμ. Η΄ 35). Ταῦτα λοιπὸν ἠξεύρων ὁ Ἱερὸς οὗτος μελωδός, λέγει· Ὁ ἔνθεος ἔρως, ὅπου ἄναπτε μέσα εἰς τὴν καρδίαν τῶν τριῶν ἐκείνων Παίδων, αὐτὸς ἐναντιοῦτο εἰς τρία πράγματα, εἰς τὸν ὁρμητικώτατον καὶ σκληρὸν καὶ ὠμὸν θυμὸν τοῦ Βασιλέως Ναβουχοδονόσορ (τοῦτο γὰρ δηλοῖ τὸ “Ἰταμῷ”), εἰς τὸ πῦρ τῆς καμίνου, καὶ εἰς τὰ μουσικὰ ὄργανα τὰ παρακινοῦντα τοὺς λαοὺς νὰ προσκυνήσουν τὴν εἰκόνα τοῦ Ναβουχοδονόσορ.

    Ὅθεν ὑπερνικήσας καὶ τὰ τρία ταῦτα ὁ θεῖος ἔρως, τὸ μὲν πῦρ τὸ ἑπταπλάσιον τῆς καμίνου ἐδρόσισε· περισσότερον γὰρ ἀνάπτων αὐτὸς ἔσω ἐν τῇ καρδίᾳ τῶν τριῶν Παίδων, ἐνίκα τὸ ἔξωθεν ἀνάπτον τῆς καμίνου πῦρ· τὸν δὲ θυμὸν τοῦ Βασιλέως κατεγέλα καὶ ἐπεριέπαιζεν. Αὐτὸς ἀκόμα μὲ τὴν τρίχορδον καὶ θεόπνευστον καὶ λογικὴν λύραν τῶν τριῶν Παίδων ἀντελάλει καὶ ἀντέλεγεν εἰς τὰ μουσικὰ ὄργανα τοῦ Βασιλέως ἐν τῷ μέσῳ τῆς καμίνου· ὑμνοῦντες γὰρ αὐτοὶ τὸν Θεὸν ἐν τῇ καμίνῳ, καὶ λέγοντες “Εὐλογητὸς εἶ, Κύριε ὁ Θεὸς τῶν Πατέρων ἡμῶν, καὶ ὑπερύμνητος, καὶ ὑπερυψούμενος εἰς τοὺς αἰῶνας”, διὰ τὴν ὑμνωδίας ταύτης ἀντεφθέγγοντο εἰς τὰ ἔξω βασιλικὰ ὄργανα, καὶ τρόπον τινὰ ἔλεγον ὅτι ἡ εἰκὼν τοῦ Ναβουχοδονόσορ δὲν πρέπει νὰ προσκυνῆται, διότι δὲν εἶναι Θεός, ἀλλὰ ὁ λυτρώσας ἡμᾶς ἐκ τῆς καμίνου, αὐτὸς πρέπει νὰ προσκυνῆται καὶ νὰ δοξολογῆται, διότι εἶναι Θεὸς ἀληθέστατος.

Ψαλμός 37

2 ΚΥΡΙΕ, μὴ τῷ θυμῷ σου ἐλέγξῃς με, μηδὲ τῇ ὀργῇ σου παιδεύσῃς με. 3 ὅτι τὰ βέλη σου ἐνεπάγησάν μοι, καὶ ἐπεστήριξας ἐπ᾿ ἐμὲ τὴν χεῖρά σου· 4 οὐκ ἔστιν ἴασις ἐν τῇ σαρκί μου ἀπὸ προσώπου τῆς ὀργῆς σου, οὐκ ἔστιν εἰρήνη ἐν τοῖς ὀστέοις μου ἀπὸ προσώπου τῶν ἁμαρτιῶν μου. 5 ὅτι αἱ ἀνομίαι μου ὑπερῇραν τὴν κεφαλήν μου, ὡσεὶ φορτίον βαρὺ ἐβαρύνθησαν ἐπ᾿ ἐμέ. 6 προσώζεσαν καὶ ἐσάπησαν οἱ μώλωπές μου ἀπὸ προσώπου τῆς ἀφροσύνης μου· 7 ἐταλαιπώρησα καὶ κατεκάμφθην ἕως τέλους, ὅλην τὴν ἡμέραν σκυθρωπάζων ἐπορευόμην. 8 ὅτι αἱ ψόαι μου ἐπλήσθησαν ἐμπαιγμάτων, καὶ οὐκ ἔστιν ἴασις ἐν τῇ σαρκί μου· 9 ἐκακώθην καὶ ἐταπεινώθην ἕως σφόδρα, ὠρυόμην ἀπὸ στεναγμοῦ τῆς καρδίας μου. 10 Κύριε, ἐναντίον σου πᾶσα ἡ ἐπιθυμία μου, καὶ ὁ στεναγμός μου ἀπὸ σοῦ οὐκ ἀπεκρύβη. 11 ἡ καρδία μου ἐταράχθη, ἐγκατέλιπέ με ἡ ἰσχύς μου, καὶ τὸ φῶς τῶν ὀφθαλμῶν μου, καὶ αὐτὸ οὐκ ἔστι μετ᾿ ἐμοῦ. 12 οἱ φίλοι μου καὶ οἱ πλησίον μου ἐξ ἐναντίας μου ἤγγισαν καὶ ἔστησαν, καὶ οἱ ἔγγιστά μου ἀπὸ μακρόθεν ἔστησαν· 13 καὶ ἐξεβιάζοντο οἱ ζητοῦντες τὴν ψυχήν μου, καὶ οἱ ζητοῦντες τὰ κακά μοι ἐλάλησαν ματαιότητας, καὶ δολιότητας ὅλην τὴν ἡμέραν ἐμελέτησαν. 14 ἐγὼ δὲ ὡσεὶ κωφὸς οὐκ ἤκουον καὶ ὡσεὶ ἄλαλος οὐκ ἀνοίγων τὸ στόμα αὐτοῦ· 15 καὶ ἐγενόμην ὡσεὶ ἄνθρωπος οὐκ ἀκούων καὶ οὐκ ἔχων ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ ἐλεγμούς. 16 ὅτι ἐπὶ σοί, Κύριε, ἤλπισα· σὺ εἰκακούσῃ, Κύριε ὁ Θεός μου. 17 ὅτι εἶπα· μήποτε ἐπιχαρῶσί μοι οἱ ἐχθροί μου· καὶ ἐν τῷ σαλευθῆναι πόδας μου ἐπ᾿ ἐμὲ ἐμεγαλοῤῥημόνησαν. 18 ὅτι ἐγὼ εἰς μάστιγας ἕτοιμος, καὶ ἡ ἀλγηδών μου ἐνώπιόν μού ἐστι διαπαντός. 19 ὅτι τὴν ἀνομίαν μου ἐγὼ ἀναγγελῶ καὶ μεριμνήσω ὑπὲρ τῆς ἁμαρτίας μου. 20 οἱ δὲ ἐχθροί μου ζῶσι καὶ κεκραταίωνται ὑπὲρ ἐμέ, καὶ ἐπληθύνθησαν οἱ μισοῦντές με ἀδίκως· 21 οἱ ἀνταποδιδόντες μοι κακὰ ἀντὶ ἀγαθῶν ἐνδιέβαλλόν με, ἐπεὶ κατεδίωκον ἀγαθωσύνην. 22 μὴ ἐγκαταλίπῃς με, Κύριε· ὁ Θεός μου, μὴ ἀποστῇς ἀπ᾿ ἐμοῦ· 23 πρόσχες εἰς τὴν βοήθειάν μου, Κύριε τῆς σωτηρίας μου.

Απάντηση στον Πρωτοσύγκελο …

Του Ιωάννου Ρίζου

Ο πρωτοσύγκελος της Μητροπόλεως  Φλωρίνης κ. Νικηφόρος Μανάδης, δημοσίευσε  σε τοπικό site, ένα κείμενο που έγραψε το  1992  εναντίον  του παπισμού, για να μας αποδείξει  ότι δεν είναι φιλοπαπικός και οικουμενιστής.  Δεν ξέρω σε τι διαφέρει η προσπάθεια του, από την προσπάθεια κάποιου  που συλλαμβάνεται για κάποια παρανομία  και επιδεικνύει στους αστυνομικούς σαν απόδειξη  της τιμιότητας του φωτογραφίες από την εποχή που ήταν πρόσκοπος.

Μας έδειξε ο πρωτοσύγκελος  ποιος πιθανόν  να ήταν  τότε, κι όχι βέβαια το ποιός είναι τώρα.

Και λέω ποιός πιθανόν να ήταν  τότε, γιατί τότε, ζώντος του μακαριστού επισκόπου  Αυγουστίνου Καντιώτου, ποιός  από αυτούς  που τώρα αλωνίζουν στις ενορίες, θα τολμούσε να παρεκκλίνει  της Πίστεως  με τις αιρετικές κουρελολογίες  του;

Τώρα όμως που έφυγε ο αληθινός τσοπάνος , τα τότε τσοπανόπουλα όχι μόνο παράτησαν την ποίμνη στις αρρώστειες και  στην χλαπάτσα, αλλά άνοιξαν οι ίδιοι τις αυλόπορτες να μπούν οι αρκούδες και  οι λύκοι.

 Σημασία λοιπόν έχει τι είστε τώρα π. Νικηφόρε, κι όχι τι είσασταν το 1821.

Τι είστε λοιπόν τώρα;

Τόσα χρόνια δεν θέλαμε να πιστέψουμε ότι είστε αυτοί που υποψιαζόμασταν. Μετά όμως τις σφραγίδες, τις υπογραφές και την βιασύνη σας να εξορίσετε την αδελφότητα της Μονής της Αγίας