Η πνευματική προετοιμασία για την εορτή των Χριστουγέννων

 π. Συμεών Κραγιόπουλος:

Ομιλία την Κυριακή προ των Χριστουγέννων

Όλοι έχουν μία αίσθηση αυτές τις ημέρες...

Να αναφερθούμε λίγο στις άγιες αυτές ημέρες οι οποίες ήδη αρχίζουν, καθώς από αύριο έχουμε τα προεόρτια των Χριστουγέννων... 

Να αρχίσουμε λίγο να σκεπτόμαστε επάνω στο μεγάλο θέμα των εορτών

Πρώτα πρώτα και θεωρητικά και πρακτικά εκείνο το οποίο πρέπει να κάνουμε ο καθένας μας είναι να αρχίσουμε λίγο να σκεπτόμαστε επάνω στο μεγάλο θέμα των εορτών. Πώς να το κάνουμε; Ο άνθρωπος έχει σκέψη, έχει νου, είναι λογικό ον. Δεν είναι απλώς μόνο ότι κινείται με τα πόδια του, ότι κάνει ορισμένα πράγματα με τα χέρια του. Αλλά κι αν ακόμη κάνει ορισμένα πράγματα πρακτικά, εάν δεν συμμετέχει και ο νους του ανθρώπου, εάν δεν συμμετέχει η ψυχή, αν ο άνθρωπος ως λογικό ον, ως ον που έχει ελευθέρα βούληση, ως ον που έχει αυτοσυνειδησία, δεν δώσει τον εαυτό του σε κάτι, δεν φθάνει απλώς μόνο να κινηθούν τα χέρια του, τα πόδια του και να κάνει ορισμένα πράγματα.

Αν ήταν έτσι, ο Χριστός θα ερχόταν στη γη και απλώς θα έκανε ορισμένα πράγματα, όπως και έκανε. Όμως μίλησε κιόλας, μάλιστα μίλησε τρία ολόκληρα χρόνια, και είναι αδύνατο να πέρασε μέρα

ΠΡΟΣ ΤΟΝ Κ. ΔΗΜΗΤΡΙΟ, [ΦΕΡΟΜΕΝΟ] ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑΣ

ΟΜΟΛΟΓΙΑΚΗ ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΕΩΣ

τῆς Σιλβάνας Δεπούντη

Κεφαλονιά, 11 Δεκεμβρίου 2017

Του Οσίου Δανιήλ του Στυλίτη

Του  Αγίου Νικηφόρου Φωκά, αυτοκράτορα του Βυζαντίου

    «ΦΗΣΙΝ ὁ παράνομος τοῦ ἁμαρτάνειν ἐν ἑαυτῷ, οὐκ ἔστι φόβος Θεοῦ ἀπέναντι τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ· ὅτι ἐδόλωσεν ἐνώπιον αὐτοῦ τοῦ εὑρεῖν τὴν ἀνομίαν αὐτοῦ καὶ μισῆσαι. τὰ ῥήματα τοῦ στόματος αὐτοῦ ἀνομία καὶ δόλος, οὐκ ἠβουλήθη συνιέναι τοῦ ἀγαθῦναι» (Ψαλμ. 35, 2-4) 

    «ΑΝΑΣΤΗΤΩ ὁ Θεός, καὶ διασκορπισθήτωσαν οἱ ἐχθροὶ αὐτοῦ, καὶ φυγέτωσαν ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ οἱ μισοῦντες αὐτόν.  ὡς ἐκλείπει καπνός, ἐκλιπέτωσαν· ὡς τήκεται κηρὸς ἀπὸ προσώπου πυρός, οὕτως ἀπολοῦνται  οἱ ἁμαρτωλοὶ ἀπὸ προσώπου τοῦ Θεοῦ. καὶ οἱ δίκαιοι εὐφρανθήτωσαν, ἀγαλλιάσθωσαν ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, τερφθήτωσαν ἐν εὐφροσύνῃ. (Ψαλμ. 67, 2-4)

Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.

 Όπως –πολύ καλύτερα και από τα λογικά πρόβατα που ποιμαίνετε– γνωρίζετε, εδώ και έναν περίπου αιώνα, γίνεται προσπάθεια άλωσης της Ορθοδοξίας και αποκοπής των Ορθοδόξων από την Αλήθεια, όπως τη βίωσαν οι Πατέρες, όπως την εξέφρασαν οι Οικουμενικές Σύνοδοι, όπως την περιχαράκωσαν οι Ιεροί Κανόνες και την διέσωσε η Ιερή Παράδοση.

–Το 1920, εν τω μέσω Ελληνο-τουρκικού πολέμου, το Οικουμενικό Πατριαρχείο εξέδωσε Συνοδική Εγκύκλιο προς τις απανταχού “εκκλησίες” του Χριστού, με την οποία δήλωσε ότι η προσέγγιση και κοινωνία των διαφόρων χριστιανικών “εκκλησιών” είναι αναγκαία και χρήσιμη στην παρασκευή και διευκόλυνση της πλήρους “ευλογημένης ενώσεως” και ότι επιβάλλεται η αναζωπύρωση της αγάπης μεταξύ των “εκκλησιών” οι οποίες είναι συγκληρονόμοι της επαγγελίας του Θεού (δηλ. ένωση των αιρέσεων με την ορθοδοξία).

–Το 1948, εν τω μέσω εμφυλίου πολέμου, η Εκκλησία της Ελλάδος και το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως υπήρξαν ιδρυτικά μέλη του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών (ΠΣΕ), μιας οικουμενιστικής οργάνωσης που αποτελείται από 348 “εκκλησίες” με σκοπό την προώθηση της χριστιανικής ενότητας βασιζόμενης στα σημεία συμφωνίας και όχι διαφωνίας των μελών.

–Το Δεκέμβριο του 1965, έτος πρωτοφανούς πολιτικής [και εκκλησιαστικής] αστάθειας στην Ελλάδα, αλλά και στον κόσμο, γίνεται η “άρση” των αναθεμάτων ή “άρση ακοινωνησίας” κατά το ξενόγλωσσο κείμενο, που οδηγεί στην ένωση των εκκλησιών.

(Γεννάται η εξής απορία: Η Ζ΄ Οικουμενική Σύνοδος που επέβαλε τα αναθέματα και αναθεματίζει όλες τις αιρέσεις και τους αρχηγούς των αιρέσεων έκανε λάθος;)

Η "νέα εκκλησία"! Ο αιρετικός σε θρόνο υψηλό, κι οι παπάδες εκεί που τους ...αξίζει!!!

 Στη δοξολογία για την εορτή των προστατών της πυροσβεστικής χοροστάτησε ο Σύρου

(παρέα μὲ τὸν αἱρετικό)

Ευχές, ωσαύτως, απηύθυνε και ο Σεβασμιώτατος κ. Πέτρος

Μετά την ανάγνωση της Ημερησίας Διαταγής του Ενδοξωτάτου Αρχηγού του Πυροσβεστικού Σώματος, ο Σεβασμιώτατος κ. Δωρόθεος Β' συνεχάρη και ευχαρίστησε τους άνδρες και τις γυναίκες της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας, τονίσας ιδιαιτέρως τη συμβολή τους στην αποτελεσματική αντιμετώπιση των καταστρεπτικών πυρκαϊών στη Σύρο το 2016 και της μεγάλης χιονοπτώσεως στην Άνδρο το 2017, και κάλεσε τους παρισταμένους να αναμνησθούν και όσους Πυροσβέστες έχασαν τη ζωή τους, επιτελώντας με θυσιαστικό φρόνημα το καθήκον τους.

Ευχές, ωσαύτως, απηὺθυνε και ο Σεβασμιώτατος κ. Πέτρος.

Το μεσημέρι, ο Σεβασιώτατος κ. Δωρόθεος Β' μετέβη στην ιερά νήσο Τήνο, όπου το απόγευμα θα χοροστατήσει στον Πανίερο Ναό της Ευαγγελιστρίας κατά τον Πανηγυρικό Εσπερινό επί τη επετείω της Β' Ευρέσεως της Αγίας Εικόνας και αύριο το πρωί θα ιερουργήσει στον ομώνυμο Ιερό Ναό, τον επιλεγόμενο "Ευαγγελιστράκι" στα Υστέρνια.

www.imsyrou.gr

Πηγή

Κακοδοξίας και Αιρεσιολογίας το Ανάγνωσμα!!!

    Λάβαμε ἀπὸ τὸν κ. Βασίλειο Κερμενιώτη τὴν παρακάτω ἀπομαγνητοφώνηση ἐκπομπῆς καὶ τὴν δημοσιεύουμε, κάνοντας μιὰ εἰσαγωγή-σχόλιο, σ’ ὅσα ἀπίθανα οἰκουμενιστικὰ ἀκούστηκαν σ’ αὐτὴν τὴν ἐκπομπή!

Απομαγνητοφώνηση της εκπομπής του FLASH TV που διαφήμισε την αίρεση του Οικουμενισμού.

Του Βασιλείου Π. Κερμενιώτη  

Τον λόγο έχουν οι μητροπολίτες της Βορείου Ελλάδος.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ π. ΑΓΑΘΑΓΓΕΛΟ ΣΙΣΚΟ, ΓΡΑΜΜΑΤΕΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΣΤΗ «ΣΥΝΟΔΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΔΙΑΛΟΓΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΡΩΜΑΙΟΚΑΘΟΛΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ», ΣΤΟΝ ΙΕΡΕΑ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΠΟΥ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ ΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ: «ΛΟΓΙΑ ΑΓΑΠΗΣ» ΤΟΥ FLASH TV

https://www.youtube.com/watch?v=RFcUxOEje1Y

Μιὰ ἄνευ προηγουμένου διαστροφὴ καὶ προπαγάνδα τοῦ π. ΑΓΑΘΑΓΓΕΛΟΥ ΣΙΣΚΟΥ. Ποὺ τὴν «σερβίρει» ἱερέας τῆς Μητροπόλεως …Φλωρίνης!

Ὁ κ. Σίσκος κάνει ὀντολογική ταύτιση –απὸ τὴ μιὰ μεριά– τοῦ Διαβόλου, ποὺ εἶναι ἀντίθετος στὸ διάλογο καὶ διαιρεῖ (καὶ ὡς ἐκ τούτου, βέβαια, ὅσοι δὲν θέλουν τοὺς διαλόγους τῶν Οἰκουμενιστῶν εἶναι τοῦ …Διαβόλου), καὶ τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ «ποὺ εἶναι ὁ …Διάλογος»! Ὁ δυστυχής, δὲν ἔχει διαβάσει Ἁγία Γραφή, γιὰ νὰ δεῖ πόσο καλὰ τὰ πῆγε στὸν Διάλογο μὲ τὴν Εὔα ὁ Διάβολος, πόσες φορὲς ὁ Κύριος ἀρνεῖται τὸν διάλογο, ὅταν πρόκειται γιὰ ἀνθρώπους σὰν τοῦ λόγου του, ὅταν πρόκειται γιὰ Πιλάτους, Ἀρείους, Ψευδοπροφῆτες καὶ Ψευδοδιδασκάλους, Πάπες, Πάστορες καὶ τοὺς συναμφότερους! Δὲν ἔχει διαβάσει τοὺς Πατέρες (Ἰωάννη Χρυσόστομο, Ἀθανάσιο, Βασίλειο, Θεόδωρο Στουδίτη καὶ τόσους ἄλλους) γιὰ νὰ δεῖ ὅτι ἀντιτίθενται μὲ σκληρὲς ἐκφράσεις στοὺς διαλόγους μὲ τοὺς ἀμετανόητους αἱρετικούς, ὅπως ὁ Πάπας, ὁ Πατριάρχης του καὶ οἱ συναμφότεροι!

Καὶ δὲν τὰ ἔχει διαβάσει αὐτά, οὔτε ὁ διαλεγόμενος π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ Κ., ὁ ὁποῖος ἀποδέχεται τὶς ἀνοησίες τοῦ συνομιλητή του, ὡς τάχα κατοχυρωμένες …«βιβλικὰ καὶ πατερικά»!

Δὲν ντρέπεται δέ, ὁ ἀθεόφοβος κ. Σίσκος, νὰ ἐπαίρεται γιατὶ τὸ Πατριαρχεῖο Κων/πόλεως ἦταν ἐκεῖνο ποὺ πρωτοστάτησε στὴν ἔναρξη τοῦ καταστροφικοῦ γιὰ τὴν Ἐκκλησία Διαλόγου καὶ τὴν δημιουργία τοῦ Π.Σ.Ε.!!!

Καὶ κάπου ἐκεῖ, πετάει καὶ γιὰ τὴν συμβολὴ τῆς Ζηζιούλειας «ευχαριστηριακής εκκλησιολογίας» τοῦ «μεγάλου θεολόγου τοῦ σύγχρονου Γέροντα Περγάμου Ιωάννη»!  Κάτι λέει γιὰ τὸ Πρωτεῖο, γιὰ τὸ ἔργο τῆς Κολυμπαρίου Συνόδου! Διαστρέφει τὸ ρόλο καὶ τὴν ἔννοια τῶν συμπροσευχῶν! Διαστρέφει τὴ στάση τοῦ ἁγίου Μάρκου τοῦ Εὐγενικοῦ, ὁ ὁποῖος, ὅταν διαπίστωσε τὴν ἀμετανοησία καὶ τὴν ἀνειλικρίνεια τοῦ Πάπα καὶ τῶν Παπικῶν, δίδασκε ὅτι αἱρετικοὶ ἀποκομμένοι ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία!

Ὁ ἀμαθὴς καὶ ἀθεόφοβος κ. Σίσκος, φτάνει στὸ σημεῖο νὰ ψεύδεται (ὁ ἀστοιχείωτος) ἀσύστολα, καὶ νὰ ἀρνεῖται ὅτι ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς εἶπε τὴν φράση «τὸν Πάπα νὰ καταρᾶσθε», ἰσχυριζόμενος γελειότατα ὅτι τάχα ἡ φράση αὐτή (ὅπως προκύπτει ἀπὸ μελέτες!, ποιές;) εἶναι ἐπινόηση τοῦ Καντιώτη! Κι ὁ κληρικὸς τῆς Μητροπ. Φλωρίνης Ἀθανάσιος, ἀντὶ νὰ ὑπερασπιστεῖ τὸν Καντιώτη καὶ νὰ πεῖ στὸν κ. Σίσκο ὅτι ὁ λόγος αὐτὸς τοῦ ἁγίου Κοσμᾶ εἶναι ἀληθινός, κι ὅτι διασώζεται σὲ κείμενα τοῦ Μακρυγιάννη -ποὺ ὡς γνωστὸν …προηγήθηκε τοῦ Καντιώτη ἕνα αἰώνα(!)-, τὸν ἀκούει καὶ συμφωνεῖ!

Καὶ φτάνει στὸ τέλος στὴν ἀθλιότητα νὰ λέει ὅτι ὅσοι ὁμολογοῦν ΜΙΑ Ἐκκλησία, προσβάλουν, τάχα, «την χαρισματική διάσταση της Εκκλησίας, τὴν Ανθρωπομορφοποιούν, θέτουν όρια» ποὺ δὲν ἔχει, γιατὶ ἡ Ἐκκλησία βρίσκεται καὶ ἐκτὸς τῆς Ἐκκλησίας!

«Πατερικὴ Παράδοση»

ΤΑ ΚΥΡΙΟΤΕΡΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ
τῆς ἀπομαγνητοφώνησης τοῦ κ. Β. Κερμενιώτη  

π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ Κ.:  Η εκπομπή μας σήμερα βρίσκεται στην «αρχόντισσα» της Δυτικής Μακεδονίας την όμορφη Καστοριά και στο ξενοδοχείο «Έναστρον» το οποίο βρίσκεται λίγα μόλις χιλιόμετρα από την πόλη της Καστοριάς. Έχουμε απόψε την τιμή και τη χαρά να φιλοξενούμε στην εκπομπή μας τον αρχιμανδρίτη Αγαθάγγελο Σίσκο του Οικουμενικού Θρόνου, Γραμματέα της «Συνοδικής επιτροπής Διαλόγου» με την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία.  Πατέρα Αγαθάγγελε την ευχή σας. Σας καλωσορίζουμε στην εκπομπή μας. Αδράξαμε την ευκαιρία να συνομιλήσουμε για το θέμα του Οικουμενικού διαλόγου. 

π. ΑΓΑΘΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΣΚΟΣ: Σας ευχαριστώ πολύ για την τιμή που μου κάνετε να καθίσουμε σήμερα μαζί να πιούμε ένα καφέ και να μοιραστούμε κάποιες ιδέες, να μοιραστούμε κάποιες κοινές αγωνίες οι οποίες δεν απασχολούν μόνο το Οικουμενικό Πατριαρχείο αλλά και την κάθε τοπική εκκλησία και τον κάθε ποιμένα ξεχωριστά. Η συνάντησή μας γίνεται στην γενέτειρά μου, στην Καστοριά, η οποία αποτελεί επαρχία του Οικουμενικού Πατριαρχείου εν Ελλάδι.

π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ Κ.:  Θα ήθελα να ξεκινήσουμε τη συζήτησή μας με το τι ονομάζουμε Οικουμενικό διάλογο.

 π. ΑΓΑΘΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΣΚΟΣ: Ο Οικουμενικός διάλογος εκφράζει μία αγωνία και συνάμα είναι μία πορεία συγκαταβατική και αγαπητική για μία διαλογική συνάντηση με το ιστορικά διαφορετικό με παράδειγμα το Σαρκωμένο Λόγο του Θεού, ο οποίος έγινε άνθρωπος για να ενωθεί, ενυπόστατα, ο Θεός και ο άνθρωπος στο πρόσωπό Του. Όπως

"Η θρησκευτικότητα δεν ενδιαφέρεται για την αλήθεια και την πίστη"!

Ὁ π. Ἀλέξανδρος Σμέμαν ἀπαντάει στίς κακοδοξίες τῶν Βρυξελλῶν

Η ΕΙΔΗΣΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ

(Τετάρτη 13 Δεκεμβρίου 2017): εδώ

Συνάντηση μεταξύ εκπροσώπων 

Ευρωπαϊκών "Εκκλησιών" στις Βρυξέλλες

Ο Πρωτοπρεσβύτερος Δρ. Γεώργιος Λέκκας, εκπροσωπώντας το Γραφείο της Αντιπροσωπείας της Εκκλησίας της Ελλάδος, στην εισήγησή του, μεταξύ των άλλων δήλωσε:

...η θρησκεία, ως έκφραση συλλογικής εμπειρίας, υπήρξε μέσω των αιώνων η κύρια πηγή αξιών.
...η θρησκεία δεν είναι απλώς η κύρια πηγή αξιών αλλά κυρίως η απόλυτη προϋπόθεση για την καλύτερη πνευματική υγεία των ευρωπαίων πολιτών.
...Αν πραγματικά είμαστε χριστιανοί και όντως επιδιώκουμε την “ενότητα μέσα στη διαφορετικότητά” μας, οφείλουμε να εργασθούμε από κοινού για την απάλειψη οποιουδήποτε στοιχείου μάς χωρίζει από το Πνεύμα της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας, επιτρέποντας ταυτοχρόνως στις Εκκλησίες μας να διατηρήσουν όλες τις διαφορές που δεν απάδουν προς αυτό το Πνεύμα.
 

Ἀπαντώντας στίς κακοδοξίες τῶν Βρυξελλῶν ὁ π. Ἀλέξανδρος Σμέμαν (1921-1983) γράφει:

Αὐτό πού κυριαρχεῖ -ἄν δέν ἐξουσιάζει μάλιστα ὁλοκληρωτικά- στήν σημερινή Ὀρθόδοξη εὐσέβεια, εἶναι τό θρησκευτικό αἴσθημα, καί ὅχι ἡ Πίστη, μέ τήν γνήσια χριστιανική σημασία τῆς λέξης. 

Ἡ ἀληθινή Πίστη ἐπιδιώκει τόν ὁλοκληρωμένο φωτισμό ὅλου τοῦ ἀνθρώπου, μέ τήν ὑποταγή τῆς λογικῆς, τοῦ θελήματος καί ὁλόκληρης τῆς ζωῆς. Τό θρησκευτικό αἴσθημα, ἀντιθέτως, ἀποδέχεται εὔκολα τήν ρήξη ἀνάμεσα σέ Πίστη καί ζωή, καί

Αποτέφρωση νεκρών

Γράφει η Αγγελική Λιόση

Μεταπτυχιακό Δικαίου Περιβάλλοντος (Νομική ΕΚΠΑ)

«Τίς δὲ κοινωνία φωτὶ πρὸς σκότος; τίς δὲ συμφώνησις Χριστῷ πρὸς Βελίαλ; τίς δὲ συγκατάθεσις ναῷ Θεοῦ μετὰ εἰδώλων; ὑμεῖς γὰρ ναὸς Θεοῦ ἐστε ζῶντος» (Β΄ Κορ. 15,16).

Η ενανθρώπηση του Υιού του Θεού, ως απόδειξη της άφατης φιλανθρωπίας [1] και συγκατάβασης του Θεού απέναντι στον πεπτωκότα άνθρωπο, αποτέλεσε την απαρχή της χριστολογικής ενοποίησης της διασπασμένης από την αμαρτία ανθρώπινης φύσης. Οι σωτηριολογικές συνέπειες της παρουσίας του Χριστού στο

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

Παράκλησις διωκομένων Αγιορειτῶν μοναχῶν

      Πρός τό χριστεπώνυμον πλήρωμα τῆς ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ Ἐκκλησίας μας,

     παρακαλοῦμεν ὅπως μας ἐνισχύσετε οἰκονομικῶς στά πολυποίκιλα καί δυσβάσταχτα ἔξοδα πού ἀντιμετωπίζουμε (δικαστικῶν ἐξόδων, νομικῶν συμβούλων, δικαστικῶν ἐπιμελητῶν, ἐπιβιώσεως κ.λ.π ).

    Ἐκτός τῆς οικονομικῆς βοηθείας, ἐπιζητοῦμε θερμῶς καί τίς καρδιακές σας προσευχές διά τόν ἀγώνα ὅλων ἡμῶν ὑπέρ τῆς φιλτάτης μας ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ.

Ἀριθμός λογαριασμοῦ τραπέζης Πειραιῶς.

ΙΒΑΝ.     GR.65  0171 4390  0064  3914  219 8880

   

Ἐκ τῶν διωκομένων Ἁγιορειτῶν μοναχῶν

Γέρων Χερουβείμ, μοναχός

Τηλέφωνο ἐπικοινωνίας: 6943766500

Ὧρες ἐπικοινωνίας: 10:00-13:00   καί  17:00-19:00.

Τελικά, τι γίνεται με το βάπτισμα;

Ἡ ἀπάντηση στὸ βίντεο! Πλήρης "οἰκουμενιστικὴ ἀδιαφορία" τῶν Ποιμένων! Ἀλλὰ καὶ τῶν πιστῶν, ποὺ βλέπουν τὰ παιδιά τους νὰ μὴ βαπτίζονται ὀρθόδοξα!

Ὅλα, σιγά-σιγὰ τὰ καταπίνει ὁ Οἰκουμενισμός!

 Το βίντεο

Πηγή

Βίος Αγίου Σεβαστιανού και των συν αυτώ

Βίος Αγίου Σεβαστιανού και των συν αυτώ συναθλήσαντων Μαρκελλίνου, Μάρκου, Τραγκιλίνου, Τιβουρτίου, Νικοστράτου, Ζωής, Κλαυδίου και Κάστουλου

     Ο Άγιος Σεβαστιανός και οι συν αυτού συναθλήσαντες εορτάζουν στις 18 Δεκεμβρίου

   Ο ένδοξος Μάρτυς Σεβαστιανός και οι μετ’ αυτού συναθλήσαντες, ήσαν κατά τον καιρό των αντιχρίστων βασιλέων Διοκλητιανού (284-305) και Μαξιμιανού (286-305).

Ο Άγιος Σεβαστιανός ενθαρρύνει τους μάρτυρας

   Αυτός ο τόσον σεβαστός Σεβαστιανός ήταν άνθρωπος ξακουστός και φημισμένος στην μεγάλη πόλη των Μεδιολάνων και τόσην εκτίμηση είχανε σ’ αυτόν οι τύραννοι, ώστε τον είχανε πιστότατο φίλο. Είχε δε τόσες ικανότητες και τόση υψηλή οικογενειακή καταγωγή, ώστε ο αυτοκράτωρ Διοκλητιανός, τον είχε κάνει στρατηγό. Έκανε δε πολύ καλά την υπηρεσία του αυτή, αν και ήταν στα κρυφά Χριστιανός. Ήταν στα κρυφά, όχι διότι φοβόταν τα τρομερά βασανιστήρια, αλλά γιατί ήθελε να βοηθά τους πιστούς. Εφόσον νομιζότανε ασεβής, μπορούσε να βρίσκεται κοντά στους αθλοφόρους μάρτυρες, όπου τους έδινε θάρρος κατά το μαρτύρια τους και τραβούσε έτσι πολλούς στην πίστη του Χριστού.

Το μαρτύριο του Μαρκελλίνου και Μάρκου

   Μ’ αυτήν την προσπάθεια κατόρθωσε να σώσει και να οδηγήσει στην αθανασία δύο αδελφούς περίφημους, πρώτους στη Ρώμη, τον Μαρκελλίνο και τον Μάρκο. Αυτοί είχαν πατέρα τον Τραγκλίνο, μητέρα δε την Μαρκία, και όπως ήταν κατά σάρκα αδελφοί, έτσι και στην πίστη είχαν στερεά και ανίκητη γνώμη. Αυτούς βασάνισε

Το ...θέλημά σου!

Πηγή

Διαγράφουν το Ευαγγέλιο και υποτάσονται στα ψηφίσματα της Ψευτοσυνόδου της Κρήτης!

Καλοῦμε τοὺς Ἐπισκόπους τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος (ὅσους μάλιστα θεωροῦν τὸν ἑαυτό τους Ὀρθόδοξο ἐπί-σκοπο) καὶ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο, ἀφοῦ δὲν πῆραν θέσεις στὶς προηγούμενες ἀποκαλύψεις περὶ συμπροσευχῶν τῶν «Ὀρθοδόξων» Ἐπισκόπων τῆς Γερμανίας μὲ ἀνακηρυγμένες ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος αἱρέσεις (ὅπως Ἀντβεντιστές καὶ Πεντηκοστιανούς), νὰ ποῦν τουλάχιστον τώρα, ἂν συμφωνοῦν μὲ τὶς παρακάτω τραγικὲς ἀποκαλύψεις γιὰ τὰ αἱρετικὰ κείμενα ποὺ συντάσσουν καὶ διαδίδουν οἱ Ἐπίσκοποι  τῆς Γερμανίας (μὲ τὴν συμφωνία κάθε Ὀρθοδόξου Ἐπισκόπου στὸ Γερμανικὸ χῶρο)  ἰδίως γιὰ τὸ θέμα τῆς ὁμοφυλοφιλίας καὶ νὰ ἀνακοινώσουν τί πρόκειται νὰ πράξουν.

«Π.Π.»

Μᾶς ἐστάλη ἀπὸ Δ.Π.

Η «Νέα Εκκλησία» είναι εδώ.

Απαράδεκτο αντιορθόδοξο κείμενο προς τους ορθοδόξους νέους από την Πανορθόδοξη Επισκοπική Σύνοδο της Γερμανίας

«Αὕτη ἡ βίβλος γενέσεως ἀνθρώπων· ᾗ ἡμέρᾳ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν Ἀδάμ, κατ᾿ εἰκόνα Θεοῦ ἐποίησεν αὐτόν· ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτοὺς καὶ εὐλόγησεν αὐτούς»  (Γεν. 5,1-2)

Σας παρουσιάζουμε την επιστολή των Επισκόπων των Ορθοδόξων Εκκλησιών της Γερμανίας προς τους νέους, με τίτλο «Αγάπη – Σεξουαλικότητα – Γάμος», την οποία σύνταξε η θεολογική επιτροπή της Συνόδου υπό την προεδρία του Επισκόπου Αρίστης Βασιλείου μετά από τρία(!) χρόνια διεργασιών. Το κείμενο, για όποιον γνωρίζει την γερμανική, μπορείτε να διαβάσετε στην ακόλουθη ηλεκτρονική διεύθυνση:  http://www.obkd.de/Texte/Brief%20OBKD%20an%20die%20Jugend.pdf.

Από τα λίγα αποσπάσματα που θα μεταφράσουμε και θα σχολιάσουμε θα καταλάβει ο αναγνώστης, ότι το «άχρι καιρού» έχει προ πολλού περάσει και βρισκόμαστε πια σε εσχατολογικές εξελίξεις. Ακόμα θα γίνει κατανοητό, ότι οι

«Ο δε Ιησούς εκρύβη απ' αυτών»!

  To πρωτόγνωρο ενδιαφέρον για την ιδιωτικότητα (ιδιωτική ζωή) είναι παρόμοιο με τις προηγούμενες συζητήσεις για το ίδιο θέμα. Αυτό που προκαλεί μια έξαρση σήμερα (όπως το θέμα με την Apple), καταλαγιάζει αύριο και στη συνέχεια τελικά ξεχνιέται, μέχρι κάτι άλλο να ανακατέψει και πάλι τα νερά.

Στη δεκαετία του 2000 είχαμε το Echelon και το Carnivore, δύο συγκεκαλυμμένα προγράμματα που χρησιμοποιήθηκαν από κυβερνητικούς φορείς για την παρακολούθηση των

Καὶ πάλι περί «ΑΚΟΙΝΩΝΗΤΩΝ», με αφορμή μια ομιλία

Καὶ περὶ τῆς κακοποιήσεως τῶν θέσεων τοῦ π. Εὐθυμίου Τρικαμηνᾶ

π. Θ. Ζήσης:

Θα αποδεχθούμε ή θα απορρίψουμε την Ψευδοσύνοδο;

(Ερωταποκρίσεις) [ΒΙΝΤΕΟ 2017]

    Εἶναι γνωστὸ ὅτι ὁ π. Θεόδωρος Ζήσης ἔχει ἐκφράσει ὀρθόδοξα καὶ μὲ γλαφυρὸ τρόπο ἔχει διατυπώσει τὴν ἁγιοπατερικὴ θέση ὅτι “ὁ κοινωνῶν ἀκοινωνήτω ἀκοινώνητος ἔσται”. Εἶπε: «Αυτός ο οποίος κοινωνεί, ο Πατριάρχης δηλαδή που κοινωνεί με τον ακοινώνητο, τόν αιρετικό, πρέπει και αυτός να είναι ακοινώνητος, τότε θα πρέπει και οι υπό τον Πατριάρχη Αρχιεπίσκοποι–Επίσκοποι, να κάνουν τον Πατριάρχη ακοινώνητο. Να μην επικοινωνούν. Να κόψουν το μνημόσυνο» (ἐδῶ).

   Αὐτὴ τὴν θέση ἐσχάτως –χωρὶς θεολογικὰ ἐπιχειρήματα– φαίνεται πὼς ὁ π. Θεόδωρος τὴν ἔχει ἐγκαταλείψει. Τὴν ἐπιβεβαίωση αὐτῆς τῆς ἀπορρίψεως τῆς προηγούμενης θέσεώς του περὶ «κοινωνίας μὲ ἀκοινώνητο» καὶ «συγκοινωνούντων δοχείων» τοῦ ἔδωσε τὴν εὐκαιρία νὰ πιστοποιήσει ὁ π. Ματθαῖος Βουλκανέσκου, ὑποβάλλοντάς του δυὸ ἐρωτήσεις κατὰ τὴν πρόσφατη ὁμιλία τοῦ π. Θεοδώρου στὴν Ἀθήνα.

    Θὰ μᾶς χαροποιοῦσε ἡ ἐπανεξέταση μιᾶς ἐσφαλμένης θέσεως ὁποιουδήποτε, ἀλλὰ ὄχι ἡ ἐγκατάλειψη μιᾶς ὀρθῆς θέσεως. Τοῦτο μᾶς θλίβει.

     Ἡ ἐρώτηση τοῦ π. Ματθαίου ξεκίνησε ὡς ἑξῆς:

   π. Ματθαῖος Βουλκανέσκου: π. Θεόδωρε, ἔχω μία ἀπορία. Ὑπάρχει αὐτὸ τὸ πατερικὸ ποὺ λέει· «Ὁ κοινωνῶν ἀκοινωνήτω ἀκοινώνητος ἔσται», καὶ ὑπάρχουν κάποιοι ἀδελφοὶ ποὺ ἀποτειχίστηκαν, ἀλλὰ λένε ὅτι αὐτοί, (δηλ.) ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης κι ὅλοι αὐτοὶ ποὺ συμμετεῖχαν στὴν Κρήτη καὶ κάνανε τὸν Οἰκουμενισμὸ ἐδῶ κι ἑκατὸ χρόνια, εἶναι ἤδη ἀκοινώνητοι, εἶναι ἤδη ἀφορισμένοι καὶ ἀναθεματισμένοι. Πῶς μποροῦμε νὰ κάνουμε αὐτὴ τὴ διαφορά. Ἐμεῖς ἀποτειχιζόμαστε, ἀλλὰ ἐὰν τοὺς θεωροῦμε, ὅτι αὐτοὶ ποὺ δὲν εἶναι ἀποτειχιζόμενοι, εἶναι ἤδη ἀκοινώνητοι, σημαίνει ὅτι ὅλοι οἱ ὑπόλοιποι, ποὺ εἶναι ἐν κοινωνίᾳ μὲ αὐτοὺς μὲ βάση τὰ συγκοινωνοῦντα δοχεῖα, εἶναι κι αὐτοὶ αἱρετικοί.

      (Ἀντὶ γιὰ τὸν π. Θεόδωρο, ἐπεμβαίνει ὁ π. Εὐστράτιος -ποὺ ἦταν παρών καὶ λέει:)

     π. Εὐστράτιος Λαυριώτης: Νομίζω ὅτι «ὁ κοινωνῶν ἀκοινωνήτω ἀκοινώνητος ἔσται» σημαίνει αὐτὸ ποὺ λέει ὁ Κανόνας· πρέπει νὰ περάσει ἀπὸ δίκη, νὰ δικασθεῖ, νὰ καθαιρεθεῖ· τότε εἶναι ἀκοινώνητος.

π. Ματθαῖος Βουλκανέσκου: Ἀπὸ μία Σύνοδο, ὄχι ἀπὸ μένα…

π. Εὐστράτιος Λαυριώτης: Ἀπὸ μία Σύνοδο. Ἐὰν ἐγὼ κοινωνήσω μὲ τὸν καθηρημένο, τότε εἶμαι κι ἐγὼ ἀκοινώνητος. Μὲ τὸν καθηρημένο, μὲ τὸν καταδικασμένο.

    π. Θεόδωρος Ζήσης: π. Εὐστράτιε, εὐχαριστῶ. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπάντηση. Ἀκοινώνητος εἶναι ὁ καταδικασμένος ἀπὸ Σύνοδο. Αὐτὸ λέγει καὶ ὁ Κανόνας ὁ Β΄ τῆς Ἀντιοχείας.

     π. Ματθαῖος Βουλκανέσκου: Τότε ἔχω καὶ τὴν ἑπόμενη ἐρώτηση. Τότε γιατί νὰ ἀποτειχιζόμαστε, ἀφοῦ αὐτοὶ δὲν εἶναι καταδικασμένοι; (Πρέπει μ’ αὐτούς) νὰ εἴμαστε σὲ κοινωνία, ἀφοῦ τὰ μυστήρια εἶναι ἔγκυρα.

   π. Θεόδωρος Ζήσης: Ὁ ΙΕ΄ κανόνας τῆς ΑΒ λέει καὶ πρὸ Συνοδικῆς διαγνώσεως.

    π. Ματθαῖος Βουλκανέσκου: Ναί, σωστό. Ἔκανα μιὰ ἐρώτηση ποὺ τὸ ἔβαλα γιὰ νὰ ἀκοῦνε ἄλλοι. Χέ, χέ.

    Ἐδῶ ἀξίζει νὰ ποῦμε ὅτι περισσότερο σωστὸ θὰ ἦταν νὰ ρωτήσει ὁ π. Ματθαῖος:

«π. Θεόδωρε, παλαιότερα εἴχατε ἐκφράσει τὴν θέση ὅτι “ὁ κοινωνῶν ἀκοινωνήτω ἀκοινώνητος ἔσται” σημαίνει τὴν ἀπομάκρυνση ἀπὸ τοὺς μὴ καταδικασμένους Οἰκουμενιστές· καὶ περαιτέρω διευκρινίσατε τὴν θέση σας μιλώνατς περὶ “συγκοινωνούντων δοχείων”. Σήμερα ἔχετε ἀλλάξει θέση; Ποιοί εἶναι οἱ λόγοι ποὺ σᾶς ὁδήγησαν σ’ αὐτὴ τὴν ἀλλαγή;».

Ὅμως ὁ π. Ματθαῖος, παρότι γνώστης τῶν παλαιότερων θέσεων τοῦ π. Θεοδώρου, ρωτᾶ ἐκ μέρους κάποιων ἄγνωστων τάχα ἀδελφῶν, ποὺ ἔχουν …ἀκόμα(!) αὐτὲς τὶς θέσεις, οἱ ὁποῖοι δηλαδὴ ταυτίζονται μὲ τὶς παλαιότερες ὀρθόδοξες θέσεις ποὺ στὴ συνέχεια ἐγκατέλειψε ὁ π. Θεόδωρος!

    Ἂς δοῦμε, λοιπόν, ἂν ἡ ἀπάντηση ποὺ δόθηκε συμφωνεῖ μὲ τὴν διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας. Δὲν θὰ παραλείψουμε, βέβαια, νὰ σημειώνουμε τὸ γεγονὸς ὅτι, στὴν ἐρώτηση τοῦ π. Ματθαίου, δὲν ἀπάντησε πρῶτος ὁ ὁμιλητὴς τῆς βραδιᾶς π. Θεόδωρος Ζήσης –ὅπως ἀναμενόταν, ὁ ὁποῖος καὶ εἶχε διατυπώσει σὲ παλαιότερη ὁμιλία του –μιᾶς περίπου ὥρας– τὴν συμφωνία του μὲ τὴ διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας “ὁ κοινωνῶν ἀκοινωνήτω ἀκοινώνητος ἔσται” –τὴν ὁποία τώρα ἀρνεῖται– ἀλλὰ ὁ παρὼν στὴν ὁμιλία π. Εὐστράτιος Λαυριώτης ποὺ εἶπε:

     π. Εὐστράτιος Λαυριώτης: Νομίζω ὅτι «ὁ κοινωνῶν ἀκοινωνήτω ἀκοινώνητος ἔσται» σημαίνει αὐτὸ ποὺ λέει ὁ Κανόνας· πρέπει νὰ περάσει ἀπὸ δίκη, νὰ δικασθεῖ, νὰ καθαιρεθεῖ· τότε εἶναι ἀκοινώνητος. Ἀπὸ μία Σύνοδο. Ἐὰν ἐγὼ κοινωνήσω μὲ τὸν καθηρημένο, τότε εἶμαι κι ἐγὼ ἀκοινώνητος. Μὲ τὸν καθηρημένο, μὲ τὸν καταδικασμένο.

    Σὲ ποιό ἄραγε Κανόνα ἀναφέρεται ὁ π. Εὐστράτιος; Ὁ μὲν ΙΕ΄ δὲν ἀναφέρει τίποτα γιὰ τέτοιου εἴδους ἀκοινώνητον, ἀλλὰ λέγει ἀκριβῶς τὰ ἀντίθετα· ὁ δὲ Β΄ Κανόνας τῆς Ἀντιοχείας –τὸν ὁποῖο μνημονεύει στὴ συνέχεια ὁ π. Θεόδωρος– μιλᾶ μὲν γιὰ ἀκοινώνητον, ποὺ ἡ ἐκκλησιαστικὴ σύναξη ἀποβάλλει, ἀλλὰ κι ὁ Β΄ Κανόνας σὲ ἄλλα θέματα ἀναφέρεται κι ὄχι σὲ θέματα αἱρέσεως, ἔχει δὲ ὡς ἑξῆς:

    «Πάντας τοὺς εἰσιόντας εἰς τὴν ἐκκλησίαν, καὶ τῶν ἱερῶν Γραφῶν ἀκούοντας, μὴ κοινωνοῦντας δὲ εὐχῆς ἅμα τῷ λαῷ, ἢ ἀποστρεφομένους τὴν ἁγίαν μετάληψιν τῆς εὐχαριστίας κατά τινα ἀταξίαν, τούτους ἀποβλήτους γίνεσθαι τῆς ἐκκλησίας, ἕως ἂν ἐξομολογησάμενοι, καὶ δείξαντες καρποὺς μετανοίας, καὶ παρακαλέσαντες, τυχεῖν δυνηθῶσι συγγνώμης· μὴ ἐξεῖναι δὲ κοινωνεῖν τοῖς ἀκοινωνήτοις, μηδὲ κατ᾽ οἴκους συνελθόντας συνεύχεσθαι τοῖς μὴ τῇ ἐκκλησίᾳ συνευχομένοις, μηδὲ ἐν ἑτέρᾳ ἐκκλησίᾳ ὑποδέχεσθαι τοὺς ἐν ἑτέρᾳ ἐκκλησίᾳ μὴ συναγομένους. Εἰ δὲ φανείῃ τις τῶν ἐπισκόπων, ἢ πρεσβυτέρων, ἢ διακόνων, ἤ τις τοῦ κανόνος τοῖς ἀκοινωνήτοις κοινωνῶν, καὶ τοῦτον ἀκοινώνητον εἶναι, ὡς ἂν συγχέοντα τὸν κανόνα τῆς ἐκκλησίας».

   Γι’ αὐτὸν τὸν Κανόνα σημειώνει ὁ ἅγιος Νικόδημος στὸ Πηδάλιο: «Ὅποιος δὲ Ἐπίσκοπος, ἢ Πρεσβύτερος, ἢ Διάκονος ἤθελε συγκοινωνήσει μὲ τοὺς τοιούτους ἀκοινωνήτους (τοὺς ἀφορισμένους), ἢ ἐν οἴκῳ, ἢ ἐν Ἐκκλησίᾳ, νὰ γίνεται καὶ αὐτὸς ἀκοινώνητος ἀπὸ τοὺς ἄλλους» (σελ. 408).

  Πράγματι, ἐδῶ ὁ Κανόνας ὁμιλεῖ γιὰ ἀκοινώνητους (ἀφορισμένους), ἀλλὰ αὐτοὶ εἶναι ἀκοινώνητοι ὄχι γιὰ θέματα αἱρέσεως, ἀλλὰ γιὰ ἐλαφρότερα θέματα. Γιὰ τὰ θέματα αἱρέσεως ὅμως, ἡ Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας (ὅπως γνωρίζουμε καὶ θὰ ἀναφέρουμε στὴ συνέχεια) καὶ οἱ Ἱεροὶ κανόνες θεσπίζουν τὴν ἀπομάκρυνση ἀπὸ τοὺς αἱρετίζοντες, ΟΧΙ μόνο μετὰ τὸν ἀφορισμό-καταδίκη τους (τελεσίδικα), ἀλλὰ καὶ ΠΡΙΝ αὐτοὶ καταδικαστοῦν! Κι ἂν γιὰ ἐλαφρότερα θέματα καθίστανται κάποιοι ἀκοινώνητοι, πόσο μᾶλλον γιὰ τὰ θέματα τῆς Πίστεως!

    Ἄρα ὁ π. Εὐστράτιος ἐδῶ φαίνεται ὅτι συγχέει τὰ πράγματα. Ὁ Κανόνας Β΄ Ἀντιοχείας θεσπίστηκε γιὰ συγκεκριμένη χρήση ἀπὸ τοὺς Ἁγίους Πατέρες, γιὰ συμπεριφορὲς καὶ ἁμαρτήματα ποὺ ἀπαιτοῦν τὸν κολασμό τους ἀπὸ Σύνοδο. Ἐνῶ, ὅπως γνωρίζουμε, γιὰ θέματα Πίστεως, δὲν περιμένουμε τὴν καταδίκη τῶν αἱρετικῶν ἀπὸ Σύνοδο, ἀλλὰ ἀπομακρυνόμαστε ἀπ’ αὐτοὺς «ὡς ἀπὸ ὄφεως» (ὅπως ἀπομακρυνόμαστε, ὅταν δοῦμε δίπλα μας φίδι -καὶ λύκο), σύμφωνα μὲ τὴν διδασκαλία Ἁγίας Γραφῆς καὶ τῶν Ἁγίων Πατέρων. Γι’ αὐτὸ καὶ οἱ Ἅγιοι τὴν συγκεκριμένη φράση-στάση πρὸς τοὺς ἀκοινώνητους, δὲν τὴν περιορίσαν μόνο στὶς συγκεκριμένες περιπτώσεις ποὺ κάποιος ἔχει καταδικαστεῖ γιὰ κάποιο λόγο ἀπὸ Σύνοδο, ἀλλά -πολλῷ μᾶλλον- τὴν ἐφάρμοσαν στὴν παρέκκλιση γιὰ θέματα Πίστεως-αἱρέσεων· κι ἀκριβῶς ἐκεῖ, ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχει ἀπόφαση Συνόδου, ἐφαρμόζεται ἡ Διακοπὴ Μνημοσύνου! Αὐτὴ ἡ στάση εἶναι στάση ζωῆς στὴν Παλαιὰ καὶ στὴν Καινή Διαθήκη· οἱ Προφῆτες καὶ οἱ Ἅγιοι τὴν χρησιμοποίησαν σὲ πάμπολλες περιπτώσεις ποὺ ἀπαιτεῖται ἀπομάκρυνση ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς· θυμίζουμε τὸ «χαίρειν αὐτοῖς μὴ λέγητε» τοῦ Εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου καὶ τὸ «ἐξέλθετε ἐκ μέσου αὐτῶν καὶ ἀφορίσθητε» τῆς Π. Διαθήκης καὶ τοῦ Ἀποστόλου Παύλου. Ἡ ἀπομάκρυνση ἀπὸ ἀκοινώνητους προσιδιάζει στοὺς κατ’ ἐξοχὴν ἀκοινώνητους, τοὺς αἱρετικούς, ἀσχέτως ἂν αὐτοὶ εἶναι ἄκριτοι, μὴ καταδικασμένοι ἀπὸ Σύνοδο· προσιδιάζει δηλαδή, σὲ κανονικοὺς Ποιμένες, ὅταν αὐτοὶ εἶχαν καταστεῖ ψευδοπροφῆτες, ψευδοδιδάσκαλοι καὶ ψευδεπίσκοποι! Αὐτοὺς ποὺ ἐννοεῖ ὁ ΙΕ΄ Κανόνος τῆς ΑΒ Συνόδου. Ἀπὸ αὐτοὺς ὀφείλουμε νὰ ἀποτειχιζόμαστε ἄμεσα· εἶναι ἀκοινώνητοι. Γι’ αὐτοὺς κατ’ ἐξοχὴν ἰσχύει τὸ «ὁ κοινωνῶν ἀκοινωνήτω ἀκοινώνητος ἔσται». Ἀπομακρυνόμαστε ἀπὸ αὐτοὺς γιὰ νὰ μὴν καταστοῦμε κι ἐμεῖς ἀκοινώνητοι, γιὰ νὰ μὴν συμμετέχουμε στὰ φρονήματά τους καὶ στὴν εὐθύνη ἄμεσης καὶ ἔμμεσης ἀποδοχῆς τῶν κακοδοξιῶν τους.

    Ἐξ ἄλλου ὁ Μελενικιώτης (κάποιοι λένε ὅτι τὸ ψευδώνυμο αὐτὸ ἀνήκει στὸν π. Θεόδωρο Ζήση, ἀλλὰ ἔτσι κι ἀλλιῶς τὶς θέσεις του τὶς ἔχει ἀποδεχθεῖ) γράφει ὅτι οἱ Οἰκουμενιστὲς εἶναι ἤδη καταδικασμένοι ἀπὸ τὶς Συνόδους τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας. Γράφει: «Είναι χαρακτηριστική και η απάντηση του Αγίου Μαξίμου του Ομολογητού προς τον αιρετικό-μονοθελήτη Πατριάρχη Κων/πόλεως Πέτρο: “Ο των όλων Θεός απεφάνθη ότι Καθολική Εκκλησία είναι η ορθή και σωτήριος ομολογία της Πίστεως σε Αυτόν, μακαρίζοντας τον Πέτρο για όσα είπε, ομολoγώντας Αυτόν καλώς”. Αυτής της, κατά τον Άγιο Μάξιμο, Καθολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας, δηλαδή της “σωτηρίου ομολογίας της εις τον Χριστόν Πίστεως” είναι παντελώς αλλότριοι και μακράν οι Οικουμενιστές, που ποικιλοτρόπως ισοπέδωσαν και κατεπάτησαν την Ορθοδοξία επί του βορβορώδους πεδίου των από αιώνων αιρέσεων, τις οποίες κατεδίκασεν η Ορθόδοξη Εκκλησία» (Μελενικιώτης, Οι Οικουμενισταί θέτουν όντως εαυτούς εκτός Εκκλησίας, ἐδῶ).

   Ἡ θέση ὅμως ὅτι οἱ Παναιρετικοὶ Οἰκουμενιστὲς εἶναι ἀκοινώνητοι, εἶναι ὁλοφάνερο ἀπὸ τὶς τοποθετήσεις τῶν Ἁγίων, μέρος τῶν ὁποίων δημοσιεύτηκαν πρόσφατα σὲ βιβλίο, τὸ ὁποῖο προλογίζει τὸ πνευματικοπαίδι τοῦ π. Εὐστρατίου, ὁ π. Σάββας Λαυριώτης. Δὲν τὸ διάβασε, ἄραγε, ὁ π. Εὐστράτιος τὸ βιβλίο αὐτὸ τοῦ π. Χαρίτωνος; Στὸ βιβλίο αὐτὸ ὁ π. Χαρίτων δὲν διστάζει νὰ παραλληλίσει τὸν πατριάρχη Βέκκο καὶ τοὺς ὁμοίους του, μὲ τοὺς σημερινοὺς Οἰκουμενιστές (καὶ φυσικὰ μὲ τὸν ἀρχηγό τους πατριάρχη Βαρθολομαῖο), ἐνῶ τοὺς συγχρόνους ἀντι-Οἰκουμενιστές, μὲ τοὺς τότε ἀνθενωτικούς (σελ. 111). Δυὸ σελίδες δὲ παρακάτω, ὁμιλώντας γιὰ τοὺς κοινωνοῦντας μὲ τοὺς ἀκοινώνητους, γράφει: «Ὅσοι ἐπίσκοποι κοινωνοῦν μὲ τοὺς αἱρετικοὺς ἀποκόπτονται ἀπὸ τὸ ὀρθόδοξο σῶμα τῆς Ἐκκλησίας»! «“Οἱ κοινωνοῦντες ἐπίσκοποι τοῖς αἱρετικοῖς… ἐκκήρυκτοι γίνονται, ἤτοι πᾶσι δῆλοι ὡς ἀποκεκομμένοι τοῦ ὀρθοδόξου σώματος τῆς Ἐκκλησίας”. Ἐδῶ ἀναφέρεται ξεκάθαρα στοὺς φιλενωτικούς-λατινόφρονες ἐπισκόπους» καὶ ρωτᾶ: «μήπως διαφέρουν σὲ κάτι οἱ σημερινοὶ οἰκουμενιστὲς ἐπίσκοποι» ἀπὸ τοὺς φιλενωτικούς; (σελ. 113).

    «Ἐδῶ βλέπουμε (ἀνακεφαλαιώνει συνεχίζοντας) ὅτι οἱ Ἁγιορεῖτες Πατέρες μᾶς προτρέπουν, ὄχι μόνον, νὰ διακόπτουμε κάθε ἐκκλησιαστικὴ κοινωνία μὲ τοὺς Λατίνους, ἀλλὰ καὶ μὲ τοὺς Λατινόφρονες (σ.σ.: τοὺς Οἰκουμενιστές) ποὺ ἔχουν κοινωνία μὲ τοὺς αἱρετικοὺς καὶ ἔχουν ἐκπεφρασμένα αἱρετικὰ φρονήματα» (σελ. 114), γιατὶ «ὁ κοινωνῶν ἀκοινωνήτω ἀκοινώνητος ἔσται»!

   Καὶ συνεχίζει ὁ π. Χαρίτων τὸν λόγο τῆς Ἀκριβείας, ἀνατρέποντας αὐτὰ ποὺ ὁ π. Εὐστράτιος καὶ ὁ π. Θεόδωρος