ΟΙ Γ.Ο.Χ. αποδέχονται επιτέλους ότι το ΙΟΥΛΙΑΝΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ δεν θεσπίστηκε από την Α΄ Οικουμενική, και άρα δεν είναι ΑΓΙΟ;

    Τὸ "Κρυφὸ Σχολειὸ" δημοσίευσε τελευταῖα σειρὰ ἄρθρων, διὰ τῶν ὁποίων (ἰδιαίτερα διὰ τοῦ σημερινοῦ μὲ τίτλο "Ἐπιστολὴ Ζ΄ περὶ Ἡμερολογίου", ἐδῶ) φαίνεται ὅτι παύουν νὰ θεωροῦν τὸ Ἰουλιανὸ Ἡμερολόγιο ὡς Ἅγιο, καὶ νὰ ἀποδέχονται τουλάχιστον ἐν μέρει(;) τὶς θέσεις ποὺ ἀπὸ παλαιὰ τοὺς ὑπεδείκνυε ὁ π. Εὐθύμιος καὶ τελευταῖα μὲ τὸ βιβλίο "ΟΥ ΒΟΥΛΟΜΕΘΑ ΖΗΝ ΨΕΥΔΟΛΟΓΟΥΝΤΕΣ" ἀπεδείχθησαν πλήρως.

   Πρὸς τοῦτο ἐπαναδημοσιεύουμε ἄρθρο τοῦ π. Εὐθυμίου Τρικαμηνᾶ τοῦ 2013, μὲ τὸ ὁποῖο ἀπεδείκνυε ὅτι οἱ ἡ Α΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδος δὲν ἐθέσπισε κανένα Ἡμερολόγιο.

Τρίτη, 6 Αυγούστου 2013

https://paterikiparadosi.blogspot.com/2013/08/blog-post_9794.html

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΝ ΕΘΕΣΠΙΣΘΗ ΚΑΤΑ ΤΗΝ

Α΄ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟ

 ΤΟ  Ι Ο Υ Λ Ι Α Ν Ο  ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

Τοῦ π. Εὐθύμιου Τρικαμηνᾶ

 Δημοσιεύουμε ἄρθρο τοῦ π. Εὐθύμιου Τρικαμηνᾶ, μὲ τὸ ὁποῖο ἀποδεικνύεται —μὲ βάση τὰ κείμενα τῶν Ἁγίων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας μας— ὅτι ἡ Α΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδος δὲν ἐθέσπισε κανένα Ἡμερολόγιο ὡς ὑποχρεωτικό, ἅγιο καὶ ἀπαραίτητο γιὰ τὴ σωτηρία, ὅπως ὑποστηρίζουν οἱ περισσότεροι ἀπὸ ὅσους ἀκολουθοῦν τὸ Παλαιό Ἡμερολόγιο.

Ἐκεῖνο ποὺ ἐνδιέφερε κυρίως τὴν Ἐκκλησία, ἦταν τὸ Πασχάλιο (ὁ ἑορτασμὸς τοῦ Πάσχα νὰ μὴ συμπίπτει μὲ τὸ Πάσχα τῶν Ἰουδαίων) κι ὄχι ὁ καθορισμὸς ἑνὸς αἰώνιου, ἀλάνθαστου Ἡμερολογίου.

Ἡ ἀπόδειξη στὴν παραπάνω θέση δίδεται ἀπὸ τὴν πράξη τῆς

Απο την Ασκητική και Ησυχαστική Αγιορείτικη Παράδοση

ΙΗ΄. Γερω–Εὐδόκιμος Ἁγιοπαυλίτης

Ο γε­ρω–Εὐ­δό­κι­μος ὁ Ἁ­γι­ο­παυ­λί­της, κα­τά   κό­σμον Εὐ­άγ­γε­λος Τραυ­λός, γεν­νή­θηκε τό ἔ­τος 1910 στό Φα­νά­ρι Καρ­δί­τσας. Ὅ­ταν ἀ­πο­λύ­θη­κε ἀ­πό τόν Στρα­τό, εἶ­πε νά γρά­ψουν στό φύλ­λο πο­ρε­ί­ας Δάφνη, καί ἔ­τσι δέν πῆ­γε στό χω­ριό του, ἀλ­λά ἦρ­θε κα­τευ­θεῖ­αν γιά μο­να­χός. Ἦ­ταν  νά κοι­νο­βι­ά­ση ἀλ­λοῦ. Στάθ­μευ­σε γιά ἕ­να βρά­δυ στόν Ἅ­γιο Παῦ­λο, τοῦ ἄ­ρε­σε ἡ τά­ξη καί ἔ­μει­νε. Τόν κρά­τη­σαν. Ἦ­ταν ἐγ­γράμ­μα­τος, ἀ­πό­φοι­τος Σχο­λαρ­χε­ί­ου καί ὁ Ἡ­γο­ύ­με­νος τόν εἶ­χε βο­η­θό του. Τό 1935 ἔ­γι­νε ἡ κου­ρά του.

Ἡ μη­τέ­ρα του, οἱ ἀ­δελ­φές του καί ὁ ἀ­δελ­φός του δέν ἤ­θε­λαν νά γί­νη μο­να­χός. Αὐ­τός, ἀ­φό­του ἔ­γι­νε μο­να­χός, πο­τέ του δέν πῆ­γε στό χω­ριό νά δῆ το­ύς συγ­γε­νεῖς του. Καί στόν κό­σμο βγῆ­κε με­τά ἀ­πό τρι­άν­τα χρό­νια, για­τί εἶ­χε αἱ­μορ­ρα­γί­α ἀ­κα­τά­σχε­τη ἀ­πό τήν μύ­τη καί ὁ για­τρός φο­βή­θη­κε μήν πε­θά­νη.

Μία χρο­νιά ἔ­γι­νε σει­σμός καί οἱ πα­τέ­ρες κοι­μόν­ταν ἔ­ξω στόν πί­σω κῆ­πο, στά πε­ζο­ύ­λια. Ὁ γε­ρω–Εὐ­δό­κι­μος δέν βγῆ­κε. Κοι­μό­ταν στό κελ­λί του καί ὅ­ταν τόν ρω­τοῦ­σαν για­τί δέν φο­βᾶ­ται, ἀ­παν­τοῦ­σε:

«Ἐ­γώ ἦρ­θα γιά τό Μο­να­στή­ρι. Ἅ­μα θέ­λει ἡ Πα­να­γί­α νά ρί­ξη τό Μο­να­στή­ρι, τί τήν θέ­λω τήν ζωή μου;». Ὁ ἴ­διος ἄ­να­βε τά καν­τή­λια καί καθ᾿ ὅ­λη τήν δι­άρ­κεια τοῦ σει­σμοῦ δέν βγῆ­κε ἀ­πό τό Μο­να­στή­ρι.

Η Ζωοδόχος Πηγή και τα υπερφυσικά θαύματα της Θεομήτορος

Την Παρασκευή της Διακαινησίμου εορτάζουμε τα εγκαίνια του Ναού της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου της ζωηφόρου Πηγής. Και επιπλέον μνημονεύουμε τα υπερφυσικά θαύματα της Θεομήτορος, τα οποία έκανε στον ναό αυτό.

Αυτός ο ναός αρχικά κτίστηκε από τον βασιλιά Λέοντα τον Μεγάλο (457-474), ο οποίος ονομαζόταν και Μακέλλης.

Αυτός ήταν πολύ καλός άνθρωπος και κάποτε, πριν γίνει βασιλιάς κι ενώ ήταν ακόμη ιδιώτης, κοντά σ’ εκείνον τον τόπο βρήκε έναν τυφλό που πήγαινε παραπατώντας και από συμπόνια τον πήρε από το χέρι και τον οδηγούσε.

ΤΙ ΚΑΙ τί δὲν σκαρφίζεται ὁ «ἀλάθητος»...

«Ἑνότης τοῦ Μαρτυρίου»:

Τὸ νέο τέχνασμα τοῦ παπισμοῦ

διὰ τὴν «ἕνωσιν τῶν ἐκκλησιῶν»!

ΤΙ ΚΑΙ τί δὲν σκαρφίζεται ὁ «ἀλάθητος» καὶ τὸ σκοτεινὸ ἐπιτελεῖο του, στὰ ἄδυτα τοῦ «κράτους τοῦ Θεοῦ», γιὰ νὰ ὑποτάξει ὁλόκληρη τὴν χριστιανοσύνη στὴν ἀφεντιά του. Γιὰ ὑποχωρήσεις ἀπὸ τὶς κακοδοξίες τῆς «ἐκκλησίας» του, οὔτε λόγος, μόνο τεχνάσματα προβάλλει.
Δεῖτε ἕνα, ὅπως τὸ ἀποκάλυψε ὁ ἔγκριτος δημοσιογράφος κ. Μ. Κεῖος: «Τὸ ὕπουλο σχέδιο μὲ δόλωμα τὴν περίφημη πιὰ “ἑνότητα τοῦ μαρτυρίου” προωθεῖ ἐκ νέου τὸ Βατικανό. Μὲ πρόσχημα τοὺς

Η μετά θάνατον Εμφάνιση του Αγίου Νεκταρίου στον χωροφύλακα

    Όταν ακόμη ζούσε ο Άγιος έλεγε εις ένα χωροφύλακα άπιστον, να πιστέψει. Ότι υπάρχει δηλαδή Θεός, να μετανοήσει, να εξομολογηθεί, να εκκλησιάζεται, να κοινωνεί. Ο χωροφύλαξ όμως δεν επίστευε σε τίποτα. Πάντως ήλθεν εποχήν που ο χωροφύλαξ μετετέθη επί 12 χρόνια, από την Αίγιναν εις την Μακεδονίαν.
     Μετά όμως ξαναγύρισε εις την Αίγιναν, εις την παραλίαν της Αιγίνης, συνήντησε τον Άγιον Νεκτάριον, ο οποίος του επανέλαβε τα ίδια περί πίστεως λόγια. Εις την συνέχειαν ο χωροφύλαξ επήγε εις το καφενείον και ευρήκε τους παλαιούς του φίλους και συν τοις άλλοις τους είπε:
      «Εντύπωση μεγάλη μου κάνει πως αυτός ο Ηγούμενος της Αγίας Τριάδος (της Μονής του Αγίου) ζει ακόμη».
      «Ποιος Ηγούμενος;» τον ρωτούν.
      «Ο Ηγούμενος της Αγίας Τριάδος».
     «Μα ο Ηγούμενος της Αγίας Τριάδος, έχει πεθάνει τρία χρόνια τώρα».
     «Πώς είπατε, έχει πεθάνει τρία χρόνια; Μα εγώ τώρα τον συνάντησα στο δρόμο και τα είπαμε!».
   Ιερά συγκίνησις κατέλαβε πάντας, ως και τον χωροφύλακα όταν διαπίστωσε ότι ο Άγιος παρουσιάσθηκε για να τον συνετίσει και τρέμοντας επήγε εις το Μοναστήρι και προσεκύνησε μετανοημένος, τον Χριστόν και τον Άγιον Νεκτάριον.

Πηγή

«Η βίωση της αλήθειας στην υμνολογία της Μ. Εβδομάδος»

Τοῦ Ν. ΣΑΚΑΛΑΚΗ

Η σημερινή οργάνωση της κοινωνίας (ως εποικοδόμημα), διαθέτει δομές που ενσωματώνουν τον άνθρωπο στο Υπέρ-εγώ της κοινωνίας και τον δυσκολεύουν στο να κρατήσει υγιή προσωπικότητα.

Ο καπιταλισμός και ο οικουμενισμός έχουν δημιουργήσει στους σύγχρονους Ορθοδόξους «συστημική» συνείδηση, που τους έχει αφαιρέσει το αντιστασιακό δυναμικό, το οποίο είχαν οι παλαιότεροι ορθόδοξοι, οι μάρτυρες και οι ομολογητές της πίστεως. Ιδιαίτερα, τους συνειδητούς – μαχητικούς ορθοδόξους τους προβάλλει το σύστημα ως «υποσύστημα» της κοινωνίας και της Εκκλησίας (φανατικοί - σχισματικοί).

Οι σημερινοί ορθόδοξοι, οι στερημένοι από την αίσθηση των πραγματικών εκκλησιολογικών συνθηκών, έχουν

«Είς Κύριος, Μία Εκκλησία, έν Βάπτισμα, μία θύρα...»! (M. Aθανάσιος)

Ο Μέγας Αθανάσιος, ο αγωνιστής Επίσκοπος κατὰ τῆς αιρέσεως, και οι σύγχρονοι Επίσκοποι, προαγωγοί της Παναιρέσεως!

ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ

και ΟΙ “ΑΓΩΝΕΣ” ΤΩΝ ΣΥΓΧΡΟΝΩΝ ΠΟΙΜΕΝΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ

ΕΠΕΚΤΑΣΗ  ΚΑΙ ...ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΣΗ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΕΩΣ

ΤΗΣ ΠΑΝΑΙΡΕΣΕΩΣ

Ὅλοι οἱ Ὀρθόδοξοι Ποιμένες καὶ Ἐπίσκοποι, ποὺ ἔζησαν σὲ καιρὸ αἱρέσεως (μὲ πρώτους τὸν Μ. Ἀθανάσιο καὶ ἅγιο Κύριλλο) κατήγγειλλαν τὴν αἵρεση καὶ πολέμησαν τοὺς αἱρετικούς, προέτρεπαν τὴν Διακοπὴ τοῦ Μνημοσύνου τῶν «ὀρθoδόξων» ἀλλὰ κακοδοξούντων Ἐπισκόπων. Γι’ αὐτὸ καὶ διώχτηκαν, ἐξορίστηκαν καὶ βασανίστηκαν! 

Καὶ τί κάνουν οἱ σύγχρονοι Ἐπίσκοποι; Ὄχι μόνο καὶ δὲν συζητᾶνε γιὰ Διακοπὴ Μνημοσύνου τῶν ΠΑΝΑΙΡΕΤΙΚΩΝ Οἰκουμενιστῶν. Ἀσφαλῶς ὄχι. Ὄχι μόνο δὲν καταγγέλλουν καὶ δὲν πολεμοῦν τοὺς αἱρετικούς. Ὄχι μόνο ἀδιαφοροῦν γιὰ τὴν ἐπέκταση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἀλλὰ ἀποστρέφονται τοὺς ἀγῶνες ὑπὲρ τῆς Πίστεως καὶ ἐμποδίζουν, ὅσους Ποιμένες ἀγωνίζονται κατὰ τῆς αἱρέσεως! Ἄρχισαν μάλιστα νὰ τοὺς διώκουν!! Καὶ ἀκόμα, συγκεντρώνονται σὲ Σύνοδο, ὄχι γιὰ νὰ καταδικάσουν τὴν αἵρεση, ἀλλὰ νὰ πάρουν ἀποφάσεις γιὰ τὸν ἔλεγχο καὶ τὸ κλείσιμο καὶ τῶν ἱστολογίων ποὺ μιλοῦν κατὰ τῶν αἱρετιζόντων!!!

 Εἶναι καιρός, ὅσοι πιστοὶ ποθοῦν τὴν σωτηρία τους νὰ ἀπαιτήσουν οἱ Ποιμένες νὰ ἀκολουθήσουν τοὺς Ἁγίους. Νὰ ἀπαιτήσουν νὰ ἀποκαλύψουν ποιοί Πατριάρχες καὶ συνεπίσκοποί τους εἶναι αἱρετικοί, τοὺς ὁποίους δὲν κατονομάζουν, γιατὶ τότε θὰ πρέπει νὰ ἀπομακρυνθοῦν ἀπὸ αὐτούς. Καὶ νὰ ἀγωνιστοῦν στὴν πράξη κατὰ τῆς Παναιρέσεως ποὺ κατακλύζει τὰ πάντα.

Οι τρεις παρατάξεις στην εποχή του Αρειανισμού και οι τρεις παρατάξεις στην εποχή του Οικουμενισμού!

ΜΗΤΡ. ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ KANTΙΩΤΗ

Ο ΜΕΓΑΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ

(2 Μαΐου, Ἀνακομιδὴ τῶν λεψάνων) 

(ἀγῶνες καὶ περιπέτειες γιὰ τὴν ἀκρίβεια τῆς Ὀρθοδοξίας)

Ἐπισημάνσεις:

1. Ἡ ὁμιλία αὐτὴ ἔγινε τὸ 1973. Μιλᾶ γιὰ τοὺς ἀγῶνες τοῦ Μ. Ἀθανασίου ἐναντίον τῶν αἱρέσεων. Καὶ παροτρύνει τοὺς κληρικοὺς καὶ λαϊκούς, τὸ Λαὸ τοῦ θεοῦ, νὰ ἀγωνισθοῦν ἐναντίον τῶν συγχρόνων αἱρέσεων. Καὶ ποιά μεγάλη αἵρεση ἀναφέρει; Μήπως τὴν μεγαλύτερη αἵρεση τῶν ἡμερῶν μας, τὴν Παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ὅπως τὴν ὀνόμασε ὁ σύγχρονός του ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς; Ὄχι. Ἀναφέρει (ἀσφαλῶς καὶ ἐπειδὴ εἶναι δισέγγονη τοῦ Ἀρείου) τὴν αἵρεση τοῦ Χιλιασμοῦ. Γιατί δὲν εἶχε γίνει συνείδηση τοῦ πιστοῦ λαοῦ ὁ ὕπουλος Οἰκουμενισμὸς σὰν συγκεκριμένη Παναίρεση, γιὰ τοὺς λόγους ποὺ ἀλλοῦ ἔχουμε ἀναφέρε.

2. Ὁ π. Αὐγουστῖνος γράφει ὅτι «ὁ Μέγας Ἀθανάσιος δὲν ἔκανε θαύματα. Ἔκανε, ὅμως, ἕνα θαῦμα, τὸ μεγαλύτερο θαῦμα: ἐπολέμησε γιὰ τὴν ὀρθόδοξον πίστι. Καὶ συνεπῶς, τὸ θαῦμα αὐτὸ εἶνε τὸ ἀνώτερο ὅλων τῶν θαυμάτων».

3. Μᾶς ἐξηγεῖ ἐπίσης, ὅτι στὴν ἐποχὴ τοῦ Μ. Ἀθανασίου, ἐποχὴ Ἀρειανισμοῦ, ὑπῆρχαν στὴν Ἐκκλησία τρεῖς παρατάξεις, ὅπως καὶ σήμερα, ἐποχὴ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ὑπάρχουν τρεῖς παρατάξεις: «Ἡ μία παράταξις ἦταν οἱ ὀρθόδοξοι, μαζὶ μὲ τὸν Μέγα Ἀθανάσιο. Αὐτοὶ ἦταν λίγοι. Ἡ ἄλλη παράταξις, μὲ βασιλιᾶδες καὶ αὐτοκράτορες, ἦταν οἱ ἀρειανοί. Κόμμα μεῖζον. Αὐτὴ ἡ παράταξις ἔφερε διαίρεσι μέσα στὴν Ἐκκλησία. Καὶ ἡ ἄλλη παράταξις, τὸ τρίτο κόμμα, ἦταν οἱ ἡμιαρειανοί. Τί λέγανε αὐτοί; Αὐτοὶ ἤτανε οἱ συμβιβαστικοί. Λέγανε γιὰ τὸν Ἀθανάσιο· Ἀδιάλλακτος εἶνε, πώ πώ πώ, τῶν ἄκρων, τῶν ἄκρων! δὲν ὑποφέρεται· αὐτὸς διαίρεσε τὴν Ἐκκλησία… Καὶ αὐτοὶ τί ἔλεγαν. Νά ἐμεῖς οἱ ἡμιαρειανοὶ λέμε τρόπον τινὰ τὸ μέσον».

4. Καταλήγοντας λέγει ὅτι «ἐὰν δὲν μποροῦμε νὰ γίνουμε Μεγάλοι Ἀθανάσιοι, μποροῦμε νὰ γίνουμε μικροὶ Ἀθανάσιοι. Μικροὶ Ἀθανάσιοι ὅλοι ἐσεῖς ποὺ εἶσθε ἐδῶ. Ἐὰν δὲν μποροῦμε νὰ γίνουμε ἥλιος, νὰ γίνουμε ἕνα κεράκι».

Ο ΜΕΓΑΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ

(Ἀγῶνες καὶ περιπέτειες γιὰ τὴν ἀκρίβεια τῆς Ὀρθοδοξίας)

(ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΙΛΙΑ)

Ὁλόκληρη ἡ ὁμιλία ἐδῶ. 

ΝΑ τοῦ πλέξουμε ἐγκώμια; Εἴμεθα πολὺ μικροί. Ἐκεῖνος εἶνε γίγαντας καὶ τὸ ὕψος του προκαλεῖ δέος. Ὅποιος διαβάζει τὸ βίο του αἰσθάνεται ρῖγος και ἴλιγγο μπροστὰ στὴ φυσιογνωμία του. Ἐν τούτοις θὰ ψελλίσουμε κ᾿ ἐμεῖς λίγες λέξεις πρὸς τιμήν του.

Και είδα σαν γυάλινη θάλασσα...

 

    "Καὶ εἶδον ὡς θάλασσαν ὑαλίνην μεμιγμένην πυρί, καὶ τοὺς νικῶντας ἐκ τοῦ θηρίου καὶ ἐκ τῆς εἰκόνος αὐτοῦ καὶ ἐκ τοῦ ἀριθμοῦ τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ ἑστῶτας ἐπὶ τὴν θάλασσαν τὴν ὑαλίνην, ἔχοντας τὰς κιθάρας τοῦ Θεοῦ.

    Καὶ ἄδουσι τὴν ᾠδὴν Μωϋσέως τοῦ δούλου τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν ᾠδὴν τοῦ ἀρνίου λέγοντες· 

     Μεγάλα καὶ θαυμαστὰ τὰ ἔργα σου, Κύριε, ὁ Θεὸς ὁ παντοκράτωρ· δίκαιαι καὶ ἀληθιναὶ αἱ ὁδοί σου, ὁ βασιλεὺς τῶν ἐθνῶν.  τίς οὐ μὴ φοβηθῇ, Κύριε, καὶ δοξάσῃ τὸ ὄνομά σου; ὅτι μόνος ὅσιος, ὅτι πάντα τὰ ἔθνη ἥξουσι καὶ προσκυνήσουσιν ἐνώπιόν σου, ὅτι τὰ δικαιώματά σου ἐφανερώθησαν".

Πηγή 

"Να αρνηθούμε τη μετατροπή του σχολείου σε διαφθορείο"

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΓΟΝΕΙΣ ΚΑΙ ΚΗΔΕΜΟΝΑΣ

«ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΩ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ»... 

Ε, ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΑΣ!

ΘΕΜΑ: ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ  2019

"Να αρνηθούμε τη μετατροπή

 του σχολείου σε διαφθορείο"

(π. Αρσένιος Βλιαγκόφτης)

Δημήτριος Β. Εμμανουήλ

Αγαπητοί, Χριστός Ανέστη!

Μία μαθήτρια Β' Γυμνασίου είπε πως "στο σχολείο ακούμε περισσότερα για Ινδουϊσμό και διαλογισμό παρά για την Πίστη μας". Και αυτό είναι το δικό μου πρόβλημα ως Έλλην εκπαιδευτικός που ορκίστηκα να "φυλάττω" πίστη στην Πατρίδα, στο Σύνταγμα και τους νόμους του κράτους, και να εκτελώ τιμίως και ευσυνειδήτως τα ποικίλα καθήκοντά μου

Συμπληρώνονται τρία έτη από την Κολυμπάριον προδοσίαν – αποστασίαν (Σχόλιο)

Μ Α Υ Ρ Η   Ε Π Ε Τ Ε Ι Ο Σ

Ἀλλά, δυστυχῶς, οἱ "ἀντι-Οἰκουμενιστές" καταγγέλλουν τὴν προδοσία, τὴν χαρακτηρίζουν "νέα Φερράρα, ἀλλὰ καθίστανται ἠθικοὶ αὐτουργοὶ γιὰ τὴν "πρόοδο"-ἐμπέδωση-ἐπέκταση τῆς Παναιρέσεως, συνεχίζοντας νὰ κοινωνοῦν μὲ αὐτούς, ποὺ οἱ ἴδιοι χαρακτηρίζουν προδότες! Δὲν σκέπτονται τὸ ἁπλούστατο: Ποιός Ἅγιος θὰ κατηγοροῦσε κάποιον ὡς αἱρετικόν-προδότη τῆς Πίστεως καὶ θὰ κοινωνοῦσε μαζί του, ὅταν μάλιστα ἡ αἵρεσή του ἀριθμεῖ δεκαετίες; 

Συμπληρώνονται τρία ἔτη ἀπὸ τὴν Κολυμπάριον προδοσίαν – ἀποστασίαν 

Τοῦ κ. Χρήστου Κ. Λιβανοῦ, Συγγραφέως, Ἀρθρογράφου 

          Σὲ λίγες ἑβδομάδες συμπληρώνεται τριετία ἀπὸ τὴν σύγκλησι τῆς λεγομένης «ἁγίας & μεγάλης πανορθοδόξου συνόδου» στὸ Κολυμπάρι τῆς Κρήτης. Πολλὰ ὀνόματα ἐδόθησαν σ’ αὐτὴ ἀπὸ τοὺς διοργανωτές της πρὸς ἐντυπωσιασμὸ τῶν πιστῶν. 

          Οἱ ἀποφάσεις της, ὡστόσο, ἀπέδειξαν ὅτι ἐπρόκειτο περὶ μιᾶς ἀνίερης, μεγάλης μόνο σὲ ἀνομία, αἱρετικῆς, ληστρικῆς καὶ κακοδόξου συνόδου, ποὺ θὰ μείνῃ στὴν ἱστορία γνωστὴ ὡς τὸ πιὸ παράνομο συνέδριο ἀρχιερέων μετὰ ἀπὸ ἐκεῖνο τῶν Ἰουδαίων, ποὺ κατεδίκασε σὲ σταυρικὸ θάνατο τὸν Χριστό, καὶ ὡς ἡ πλέον καταστροφικὴ γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία σύνοδος ἀπὸ τὴν ἁγία Πεντηκοστή, ὅταν στὸ ὑπερῷο τῆς Ἱερουσαλὴμ ἱδρύθηκε ἡ μία καὶ ἁγία Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ. Δὲν ὑπερβάλλουμε καθόλου στὴν κρίσι μας. Διότι στὸ Κολυμπάρι συντελέσθηκε ἡ μεγαλύτερη προδοσία κατὰ τῆς Ἐκκλησίας, ἐσχάτη προδοσία, ποὺ ἐπισύ­ρει τὶς ἔσχατες ἐκκλησιαστικὲς ποινές, καθαίρεσι καὶ ἀφορισμό. 

Νέα Φερράρα – Φλωρεντία ἐβιώσαμεν εἰς τὰς ἡμέρας μας 

    Ὅταν οἱ βυζαντινοὶ αὐτοκράτορες συγκαλοῦσαν πραγματικὰ ἅγιες συνόδους, οἱ θεοφόροι Πατέρες καταδίκαζαν τὶς αἱρέσεις τῆς ἐποχῆς των. Στὸ Κολυμπάρι τί ἔπραξαν οἱ ἅγιοι ἀρχιερεῖς μας; Ἀντὶ νὰ καταδικάσουν αἱρέσεις, νομιμοποίησαν αὐτὲς καὶ τὶς ἀναγνώρισαν ὡς ἰσότιμες τῆς Ὀρθοδοξίας, ποὺ ἀναξίως οἱ

Αισιοδοξία

~Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Αισιοδοξία σημαίνει ευτυχία, ενώ απαισιοδοξία σημαίνει δυστυχία. Μεγαλύτερη ευτυχία για έναν άνθρωπο δεν είναι η υγεία, ο πλούτος, οι φίλοι και η δόξα. Η μεγαλύτερη ευτυχία για έναν άνθρωπο είναι να έχει αισιοδοξία. Ούτε μεγαλύτερη δυστυχία για έναν άνθρωπο είναι η αρρώστια, η φτώχεια, η μοναξιά, η εγκατάλειψη, η αδικία, η οποιαδήποτε δυσκολία και απώλεια. Η μεγαλύτερη δυστυχία για έναν άνθρωπο είναι να είναι απαισιόδοξος, γιατί ενώ η αισιοδοξία αποτελεί ύμνο της ζωής, η απαισιοδοξία αποτελεί ύμνο στον θάνατο.

Πηγή

Ας αναλογιστούμε την Ανάσταση του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού

Προς Ἐμμαούς

        
     Άς αναλογιστούμε την Ανάσταση του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού:

     είναι ένα μεγάλο φως ή Ανάσταση, πού διαλύει το σκοτάδι της αμφιβολίας μας και τις απελπισίας γιά τη ζωή μετά τον θάνατο·

    είναι ένα μεγάλο φως ή Ανάσταση, πού φωτίζει το δρόμο στον όποιο πρέπει να βαδίσουμε μέσα στον κόσμο αυτό, προκειμένου να φθάσουμε στον άλλο κόσμο.

Ρητορικό ερώτημα: Τι θα κάνει ο Βαρθολομαίος σε μια νέα συνάντηση υπέρ της "ειρήνης" με παρούσα την "εκκλησία του σατανά";

ΗΠΑ: Αναγνωρίστηκε ως εκκλησία

ο ναός  του  Σατανά

Ο Ναός του Σατανά αναγνωρίστηκε πρόσφατα ως εκκλησία από το IRS. δηλαδή την αμερικανική υπηρεσία εσωτερικών εσόδων.
Αυτό σημαίνει ότι ο Ναός του Σατανά έχει αποκτήσει πλέον καθεστώς απαλλαγής από φόρους.
Αλλά αυτό δεν είναι το σοβαρότερο!
Όπως αναφέρουν οι ίδιοι οι υπεύθυνοι στον Σατανικό Ναό η νέα

Μία απλή πιστή ελέγχει την απιστία του Μητροπολίτη Φιλίππων, Νεαπόλεως & Θάσου Στέφανου

"Π.Π.":  Ὅποιος ἀγαπᾶ καὶ μιμεῖτε τοὺς Ἁγίους" δὲν κοινωνεῖ μὲ τοὺς αἱρετικούς, βαφτίζοντας τὴν κοινωνία αὐτὴ "ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ"!  Ὁ ἅγιος Ἐφραὶμ (ποὺ μᾶς φέρνετε ὡς παράδειγμα)  θὰ κοινωνοῦσε μὲ αἱρετικούς;

"tasthyras"

Ο εφιάλτης των πονηρών ψευδεπισκόπων που θέλουν να κατασπαράξουν το ποίμνιο θα είναι πάντα οι Άγιοι και η αγνή πίστη των απλών πιστών.

Ομολογία απλής πιστής που έζησε θαύμα και όλη της η ζωή είναι ένα θαύμα με την παρουσία του Αγίου Εφραίμ Νέας Μάκρης.

     «Το μόνο που θέλω να σας πω, είναι μην ξεχάσετε ποτέ ότι οι Άγιοι είναι δίπλα μας. Όλοι. Και ο Άγιος Εφραίμ είναι ο πιο πονεμένος, ο πιο τυρανισμένος Άγιος. Ο κατακρεουργημένος από τους Τούρκους που του έχουν κόψει την σιαγόνα του, το χεράκι του, τον έχουν κάψει με αναμμένο δαυλό στην κοιλιά. Οι Τούρκοι τον έχουν σφάξει, έχουν κόψει κομμάτια κι όμως εκείνος δεν άλλαξε την Πίστη του.

Το ΑΔΙΕΞΟΔΟ των ΚΟΙΝΩΝΟΥΝΤΩΝ με την ΑΙΡΕΣΗ:

Οἱ "εὐσεβεῖς" ποὺ καταπατοῦν τὶς Ἐντολὲς καὶ κοινωνοῦν μὲ τὴν αἵρεση,  ἔχουν …δίλημμα ἂν θὰ κοινωνήσουν καὶ μὲ τὸ σχίσμα!

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΡΓΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΑΙ ΑΛΑΖΟΝΙΚΑΙ ΑΝΤΙΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΕΣ

Λεζάντα: Ὁ Γέρων Ἐπιφάνιος περιστοιχιζόμενος ἀπὸ τὸν νῦν Ἀλβανίας κ. Ἀναστάσιον, τὸν Σπάρτης κ. Εὐστάθιον καὶ ἀπὸ ὀκτὼ πατέρας, μεταξὺ τῶν ὁποίων ὁ νῦν Ν. Σμύρνης κ. Συμεὼν καὶ ὁ νῦν Παροναξίας κ. Καλλίνικος.

Γράφει ὁ π. Ἱερόθεος Ἀργύρης, Ἱεροκήρυξ

    «Οὐαὶ οἱ λέγοντες τὸ πονηρὸν καλὸν καὶ τὸ καλὸν πονηρόν; οἱ τιθέντες τὸ σκότος φῶς καὶ τὸ φῶς σκότος; οἱ τιθέντες τὸ πικρὸν γλυκὺ καὶ τὸ γλυκὺ πικρὸν» (Ἡσ. ε΄ 20).

       (Ἤτοι, ἀλλοίμονον εἰς ἐκείνους ποὺ λέγουν καὶ παριστάνουν τὸ κακὸν ὡς καλὸν καὶ τὸ καλὸν ὡς κακὸν καὶ οἱ ὁποῖοι διὰ τῶν πράξεών τους παρουσιάζουν τὸ σκότος ὡς φῶς καὶ τὸ φῶς ὡς σκότος, οἱ ὁποῖοι πείθουν μὲ τὸ παράδειγμά τους καὶ τοὺς ἄλλους, ὅτι τὸ πικρὸν εἶναι γλυκὺ καὶ τὸ γλυκὺ εἶναι πικρόν).

[Ἀλήθεια, κ. Ἀργύρη· ὅσα στὴ συνέχεια γράφετε δὲν ἰσχύουν καὶ γιὰ τοὺς αἱρετικοὺς Οἰκουμενιστές;  Ἢ μήπως οἱ "Οἰκονομίες" ἰσχύουν μονόπλευρα;  Γιατί τὰ ἐπικαλεῖσθε μόνο γιὰ τοὺς σχισματικούς; Τοὺς Ἱεροὺς Κανόνες καὶ τὶς  Ἐντολὲς κόβετε και ράβεται στὰ μέτρα σας;].

Νὰ συλλειτουργήσουν
μὲ καθῃρημένους καὶ αὐτοχειροτονήτους;

      Δεχθήκαμε ἐπίμονα τηλεφωνήματα ἀγωνίας ἀπὸ Πατέρες τοῦ Ἁγίου Ὄρους. Μᾶς ἀπεκάλυψαν τὸ βαθὺ συνειδησιακὸ πρόβλημα ποὺ ἀνέκυψε ἐσχάτως γιὰ ἐκείνους. Ἀναγκαστικὰ κάναμε μία ἔρευνα γιὰ τὰ τεθέντα ἐρωτήματα καὶ διλήμματα. Αὐτὸ συμβαίνει, διότι, μερικοὶ κληρικοί, δῆθεν ἔχοντες πνευματικὴ σχέσι μὲ τὸν Μέγα Κανονολόγο Γέροντα Ἐπιφάνιο Θεοδωρόπουλο τοὺς προτρέπουν νὰ συλλειτουργήσουν μὲ τοὺς σχισματικούς, καθῃρημένους καὶ αὐτοχειροτονήτους ἐκ τῆς Οὐκρανίας (τῆς ὀνομαζομένης «Μικρῆς Ρωσίας»). Μὲ τοὺς «Ἐπισκόπους» τῆς μὴ σοβαρῆς «Ψευτο-Συνόδου» τῶν τοῦ Κιέβου.
     «Εἶναι ἀληθές, ρωτοῦν οἱ Πατέρες, ὅτι ὁ ἐν λόγῳ σοφὸς Γέροντας, ὁ ἔγκριτος καὶ παραδοσιακὸς Κανονολόγος, διετείνετο ὅτι πρέπει νὰ ὑπακούωμε σὲ πᾶν ὅ,τι προστάζει ἡ Διοίκησις τῆς Ἐκκλησίας, διότι αὐτὸ εἶναι τὸ ὀρθό;».
    Προφανῶς, τὸ ἐρώτημα τίθεται γιὰ τὸ ζήτημα τῆς Οὐκρανικῆς περιπλοκῆς. Περὶ ἀποδοχῆς καὶ ἀναγνωρίσεως, κοινωνίας καὶ συλλειτουργίας μὲ Καθηρημένους καὶ Ἀναθεματισμένους Σχισματικοὺς «Ἐπισκόπους». Ἀκόμη καὶ μὲ «Ἐπισκόπους» «χειροτονηθέντας» ἀπὸ αὐτοχειροτονήτους «Ἐπισκόπους». Συγκεκριμένα στὴν Οὐκρανία, τὸ 1921, ἐπὶ Ἐρυθροῦ

Ο άγγελος εβόα

Η συγκλονιστική αφήγηση μεταστροφής πρώην Προτεστάντου Φιλανδού και ο Άγιος Γεώργιος

πηγή φώτο: www.eikonia.gr

~ Ένας εικοσαετής νέος από την Φιλανδία επισκέφθηκε τελευταίως –κατά την περιόδον του Πεντηκοσταρίου– το Άγιον Όρος, ο οποίος μας διηγήθηκε την ζωή του και πως ο Θεός τον οδήγησε να γνωρίσει την Ορθοδοξία.

Η καταγωγή του
Ο Ιούστος (αυτό ήταν το προτεσταντικό όνομά του) γεννήθηκε το έτος 1997 στην πόλη Χαμ Ελνίνα της Φιλανδίας.
Οι γονείς του, πατέρας Σάμι και μητέρα Χέινι, είναι πολύτεκνοι. Εκτός από τον Ιούστο, έχουν ακόμη 7 παιδιά: τον Ιωανάθαν, τον Ιωακείμ (που παντρεύτηκε την Σωσάννα), το Κασμίρ, τον Ιωάννη, τον Έρασμο, την Σάρα-Λίνα και την Βερονίκη – 6 αγόρια και 2 κορίτσια.
Όταν πριν 8 χρόνια, η Προτεσταντική «Εκκλησία» παρασυναγωγή) της Φιλλανδίας αποδέχτηκε και ανεγνώρισε τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων, να παντρεύονται άνδρες με άνδρες και γυναίκες με

Αποδείξεις για την θεότητα του Χριστού, ιδιαιτέρως αποστομωτικές για τους Χιλιαστές!

Απάντηση σε αντιΤριαδίτη για την Ανάσταση και την Θεότητα του Χριστού.

Του Βασιλείου Π. Κερμενιώτη

1. ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗΣ-ΑΠΑΝΤΗΣΗΣ ΣΕ ΕΝΑΝ ΑΝΤΙΤΡΙΑΔΙΤΗ. ΟΙ ΛΟΓΟΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΠΟΙΟΥΣ ΤΗΝ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΥΜΕ ΣΗΜΕΡΑ.

Χριστός Ανέστη!

       Ψάχνοντας,πρόσφατα, τα συρτάρια μου βρήκα τη φωτοτυπία ενός κειμένου που είχα γράψει πριν από 16 χρόνια. Ήταν η προσωπική απάντηση που είχα δώσει τότε σε κάποιον ηλικιωμένο συνάδελφό μου εκπαιδευτικό που ανήκε σε μία θρησκευτική ομάδα που δεν αποδέχεται ότι ο Χριστός είναι Θεός. Γενικά, όσοι απιστούν στο δόγμα της Αγίας Τριάδος λέγονται «αντιτριαδίτες».  Οι πρώτες δύο Οικουμενικές Σύνοδοι συνήλθαν ακριβώς για να καταδικάσουν αντιτριαδικές αιρέσεις. Η 1η Οικουμενική Σύνοδος (325 μ.Χ.) καταδίκασε τον Αρειανισμό, που κήρυττε ότι ο Χριστός είναι κτίσμα του Θεού και όχι αληθινός Θεός, και η 2η Οικουμενική (381 μ.Χ.) καταδίκασε τους Πνευματομάχους που αμφισβητούσαν την Θεότητα του Αγίου Πνεύματος.

Με τον εν λόγω συνάδελφο, ο οποίος βρισκόταν στα πρόθυρα της σύνταξης, είχαμε συχνές θεολογικές αντιπαραθέσεις, οι οποίες

Ο βίος και το μαρτύριο των αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης των εν Θερμή της Λέσβου

 (μαρτύρησαν την Λαμπροτρίτη του 1463)

Οι νεοφανείς Άγιοι της Λέσβου (9 Απριλίου). Ο Άγιος Ραφαήλ – μαζί με τον Άγιο Νικόλαο και την Αγία Ειρήνη – είναι ο νέος απεσταλμένος του Θεού που ήρθε στη Γη, την κρίσιμη αυτή εποχή, για να προσφέρει τα θαύματά Του και να μας λυτρώσει από τις αρρώστιες και την απόγνωση.

Στη μονή Του, την οποία έχτισε η Αγία Ηγουμένη Ευγενία Κλειδαρά, συρρέουν όλο το χρόνο χιλιάδες πιστών ζητώντας έλεος από το θαυματουργό Άγιο. Πριν χτιστεί το μοναστήρι, λίγο πιο πάνω από την Λουτρόπολη της Θερμής βρίσκεται ο λόφος των Καρυών που τον ονόμαζαν «Παναγιά της Καρυάς». Εκεί υπήρχαν μερικές πελεκητές πέτρες και ο χώρος αυτός ευωδίαζε. Οι πιστοί άναβαν ένα καντήλι, κρεμασμένο σ’ ένα πρίνο και έκαναν – μια φορά το χρόνο – λειτουργία, την ημέρα της Λαμπροτρίτης από πατροπαράδοτο έθιμο. Επίσης, ο λόφος αυτός φέρει, από παράδοση, και την ονομασία «Καλόγερος». Την ονομασία αυτή την πήρε από μια υπερφυσική οπτασία. Αμέτρητα άτομα έβλεπαν, κατά καιρούς, έναν καλόγερο να περιφέρεται στον τόπο αυτό, με ένα θυμιατήρι στο χέρι και να χάνεται μέσα σε μια λάμψη. Και δεν ήταν μόνο οι Χριστιανοί που είχαν δει αυτόν τον καλόγερο αλλά και οι Τούρκοι.
Από τα χρόνια, λοιπόν, εκείνα της τουρκοκρατούμενης Λέσβου, ο Άγιος έκανε την εμφάνισή Του στην περιοχή. Κατά την εκσκαφή