Ὁ κ.
Ανδριόπουλος, καιρό τώρα, δημοσιεύει στὸ ἱστολόγιό του «Ἰδιωτικὴ Ὁδός», κείμενα
τοῦ ἀνεπιτυχῶς θεολογοῦντος φιλολόγου-θεολόγου κ. Νούση.
Ὁ κ. Νούσης
ἐπιτίθεται τελευταίως στὸν π. Εὐθύμιο καὶ τοὺς ἀκολουθοῦντας τὴν ὁδὸ τῆς
ἀπομακρύνσεως ἀπὸ τοὺς αἱρετικοὺς Ἐπισκόπους, καὶ ἀποδίδει θέσεις ποὺ ὁ π.
Εὐθύμιος δὲν πρεσβεύει. Καὶ τὸ κάνει αὐτό, ἢ ἐπειδὴ δὲν ἔχει διαβάσει τὰ βιβλία
του, ἢ -ἂν τὰ ἔχει διαβάσει- ἐπειδὴ τὰ ἔχει διαβάσει ἀποσπασματικὰ καὶ τὰ ἔχει
ἀφομοιώσει στρεβλά.
Εἴτε τὸ ἕνα
συμβαίνει, εἴτε τὸ ἄλλο, ἀπὸ τὰ γραπτὰ τοῦ κ. Νούση, ἀπουσιάζουν Πατερικὰ
κείμενα ποὺ νὰ ἀντικρούουν τὶς θέσεις τῶν Πατέρων, ἑκατοντάδες κείμενα τῶν
ὁποίων χρησιμοποίησε ἕως τώρα ὁ π. Εὐθύμιος στὶς περίπου 1000 (χίλιες)
σελίδες ποὺ ἀφιέρωσε γιὰ τὸ θέμα.
Τὰ κείμενα τοῦ
κ. Νούση, ὡς ἐκ τούτου, κυριαρχοῦνται ἀπὸ ἕνα μεταπατερικὸ πνεῦμα, ἀφοῦ κάτω
ἀπὸ μιὰ ἐπίπλαστη ἐκκλησιαστική-θεολογικὴ γλῶσσα, ὑποκρύπτεται ἡ ἄγνοια τῆς
διδασκαλίας τῶν Πατέρων, τὴν ὁποία προσπαθεῖ νὰ καλύψει μὲ ὡραιόλογα λεκτικὰ
κατασκευάσματα καὶ ἀκροβατικὲς ὀρθολογικὲς ἑρμηνευτικὲς κατασκευές.
Δὲν κατάλαβε ὁ
κ. Νούσης, ὅτι στὴν περίπτωση τῶν συγγραφῶν τοῦ π. Εὐθυμίου, δὲν πρόκειται
ἀκριβῶς περὶ ἑρμηνείας τῶν Πατερικῶν κειμένων, ἀλλὰ περὶ παραθέσεως τῆς ἰδίας
τῆς διδασκαλίας τους (θεωρητικῆς καὶ πρακτικῆς) κατοχυρωμένης καὶ δικτυωμένης
μὲ τέτοιο τρόπο, ὥστε νὰ ἐκφράζεται ἡ "συμφωνία τῶν Πατέρων"
(consensus patrum) στὸ θέμα τῆς ἀπομακρύνσεως ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς, ἡ δὲ
ἀναίρεσή τους, δὲν μπορεῖ νὰ γίνει μὲ ἄλλο τρόπο, παρὰ μόνο μὲ τὴν παράθεση
πατερικῶν κειμένων ποὺ νὰ ἀναιροῦν τὰ ἀνάλογα πατερικὰ κείμενα.
Ἂν δηλαδὴ γιὰ
κάτι δὲν μπορεῖ νὰ κατηγορηθεῖ ὁ π.
Εὐθύμιος, εἶναι ὅτι χρησιμοποιεῖ "τσιτάτα" ἀπὸ τοὺς Πατέρες,
ἀποφθέγματα καὶ ἐπιλεγμένες φράσεις, ἀποκομμένες ἀπὸ τὴν ἐννοιολογικῆς τους
συνάφεια· ἀντίθετα παρουσιάζει τὸ πνεῦμα τους, ὅπως ἐνσαρκώνεται στοὺς λόγους
τους. Γι' αὐτὸ καὶ κανεὶς ἕως τώρα, παρὰ τὶς παρακλήσεις του, δὲν ἐπεχείρησε νὰ
ἐλέγξει τὶς θέσεις του συστηματικά. Οἱ ἀντιτιθέμενοι ἀρκοῦνται σὲ ἀπαξίωση καὶ
σπίλωση τοῦ προσώπου του καὶ στὴν δαιμονοποίησή του.
Ἔχοντας ὑπ'
ὄψιν μας ὅλα αὐτά, ἀποφύγαμε ἕως τώρα νὰ ἀσχοληθοῦμε μὲ τὸν κ. Νούση καὶ τὸ
ἱστολόγιο ποὺ τὸν φιλοξενεῖ, γιὰ πολλοὺς λόγους.
Σημερινό,
ὅμως, δημοσίευμα τῆς "Ἰδιωτικῆς Ὁδοῦ" μᾶς ἀνάγκασε νὰ μιλήσουμε,
γιατὶ ἐπιτίθενται πλέον μὲ ἀνοίκειο καὶ συκοφαντικὸ τρόπο ἐναντίον μας. Γι’
αὐτὸ ἀποφασίσαμε νὰ ἀπαντήσουμε (χωρὶς διάθεση συνεχείας), ὑποσημειώνοντας ὅτι
δικαίωμά τους εἶναι νὰ ἐξασκοῦν κριτικὴ στὶς θέσεις μας (τὸ ἐπιζητοῦμε), ἀλλὰ δὲν
εἶναι δικαίωμά τους νὰ συνεχίσουν νὰ μᾶς συκοφαντοῦν καὶ διαβάλλουν ἔμμεσα ἢ
ἄμεσα. Στὴν τελευταία περίπτωση ἐπιφυλασσόμεθα παντὸς νομίμου δικαιώματός
μας.
Δημοσιεύουμε
τὸ σχόλιο ποὺ ἔστειλε μέλος μας στὴν «Ἰδιωτικὴ Ὁδό», τὸ ὁποῖο καὶ ἀνάρτησε,
παρὰ τὶς διαφορετικὲς δηλώσεις της.
κ. Ἀνδριόπουλε
Ἐπειδὴ ὁ κ. Νούσης καὶ ἐσεῖς προσωπικὰ μᾶς συκοφαντεῖτε καὶ μᾶς διασύρετε, παρακαλῶ νὰ δημοσιεύσετε αὐτὸ τὸ σχόλιό μου.
Ἀπορῶ κατ’ ἀρχάς, μὲ τὴν νοοτροπία τοῦ ἱστολογίου σας. Ἀπὸ τὴ μία ἔχετε δηλώσει ἐπανειλημμένως ὅτι δὲν θέλετε διάλογο μὲ τοὺς ἀποτειχισμένους καὶ δὲν φιλοξενεῖτε σχόλιά τους στὸ ἱστολόγιό σας. (Πράγματι,
δοκίμασα καὶ εἶδα ὅτι αὐτὸ ἰσχύει, ἀφοῦ σᾶς ἔστειλα ἕνα σχόλιο σχετικό, καὶ δὲν τὸ δημοσιεύσατε).
Ἀπὸ τὴν ἄλλη, φιλοξενεῖτε ἄρθρα τοῦ κ. Κ. Νούση ἐναντίον μας, καὶ ἐπιπλέον τοῦ ἐπιτρέπετε νὰ μᾶς προκαλεῖ καὶ διασύρει, ἰσχυριζόμενος ὅτι ἐμεῖς τὸν ὑποτιμοῦμε ἢ δὲν ἔχουμε τί νὰ ἀπαντήσουμε, γι’ αὐτὸ καὶ «δὲν ἀπαντᾶμε στὰ ἄρθρα ποὺ γράφει ἐναντίον μας», τὴ στιγμὴ ποὺ κατὰ δήλωση τοῦ ἱστολογίου δὲν πρόκειται νὰ δημοσιεύσετε τὰ ἄρθρα μας!!!
Ὅσον μὲ ἀφορᾶ προσωπικά, ἔχετε δημοσιεύσει 2 ἢ 3 ἄρθρα στὰ ὁποῖα μὲ ἀναφέρει ὁ κ. Νούσης ὀνομαστικά. Ἐξηγῶ ὅτι δὲν ἀπάντησα, διότι θεώρησα ὅτι τὰ ἄρθρα τοῦ κ. Νούση εἶναι ἕωλα ἁγιοπατερικά, στηρίζονται στὸν ὀρθολογισμό, ἐκφράζουν μιὰ ἀρρωστημένη ἐχθρότητα ἐναντίον μας καὶ διαστρέφουν ὅσα γράφουμε. Δυὸ φορὲς ποὺ ἔστειλα κάποιο ἀνώνυμο σχόλιο (ἄσχετο μὲ τοὺς ἀποτειχισμένους) καὶ τὸ δημοσιεύσατε, διαπίστωσα ὅτι ἡ ἀπάντηση ποὺ ἔδωσε ὁ κ. Νούσης, δὲν ἀφοροῦσε τὴν οὐσία τοῦ θέματος, ἀλλ’ ὅπως οἱ Χιλιαστές, πηδοῦσε ἀπὸ τὸ ἕνα θέμα στὸ ἄλλο μὴ ἀπαντώντας γιὰ τὰ διὰ ταῦτα. Ὅταν ἀναγκάστηκα νὰ ἐπιμείνω, ζητώντας συγκεκριμένη
ἀπάντηση,
ἔγινα
δυσάρεστος σὲ σᾶς, καὶ τὸ σχόλιό μου ...λογοκρίθηκε, δὲν ἀναρτήθηκε!
Κάτι παρόμοιο κάνει ὁ κ. Νούσης καὶ στὸ τελευταῖο ἄρθρο, στὸ ὁποῖο γράφει γιὰ τοὺς ἀποτειχισμένους καὶ τὸν π. Εὐθύμιο, χωρὶς ὁ ἄνθρωπος νὰ ἔχει διαβάσει ἢ νὰ ἔχει καταλάβει ὅ,τι διάβασε ἀπὸ τὰ συγγράμματά του, ἀποδεικνύοντας ἔτσι, ὅτι δὲν ἔχει καταλάβει, τί ἐννοεῖ ὁ π. Εὐθύμιος μὲ ὅσα γράφει.
Ὅλα αὐτὰ ἀναγκάζομαι νὰ σᾶς τὰ γράψω προλογικὰ-ἐπεξηγηματικά, γιὰ νὰ μιλήσω γιὰ τὴν τελευταία ἀνάρτησή σας. Σ’ αὐτὴν προλογίζοντας τὸ ἄρθρο τοῦ κ. Νούση, ὑπερβαίνετε τὰ ἐσκαμμένα, μᾶς ταυτίζετε μὲ τοὺς «Χρυσαυγίτες», παρόλο ποὺ ἐπιμελῶς ἀποφεύγουμε νὰ πάρουμε πολιτικὴ θέση ὑπὲρ κομμάτων, ἔχουμε διαφωνήσει δέ, μὲ θέσεις τοῦ ἱστολογίου «Ἀποτείχιση» σ’ αὐτὸ τὸ συγκεκριμένο θέμα (καὶ εἶναι ἀπαράδεκτο νὰ μᾶς ταυτίζετε μαζί του, ἐπειδὴ ὡς ἀποτειχισμένος ἀναδημοσιεύει τὰ κείμενά μας). Παρόλα αὐτὰ ἐσεῖς μᾶς ταυτίζετε καὶ μᾶς συκοφαντεῖτε ἀνεπίτρεπτα, γράφοντας γιὰ ὅλους τοὺς ἀποτειχισμένους, ὅτι «οἱ χαρακτηρισμοὶ ποὺ ἐκσφενδονίζουν δηλώνουν τὶς δολοφονικὲς προθέσεις τους»!
Τοῦτο εἶναι φανερὰ συκοφαντικὸ καὶ παρακαλῶ, ὅσον ἀφορᾶ τὸ πρόσωπό μου, ὡς ἕνα ἐκ τῶν διαχειριστῶν τοῦ ἱστολογίου "Πατερικὴ Παράδοση" νὰ τὸ διορθώσετε.
Σημάτης Π.
Υ.Γ.: Ὁ κ. Νούσης, ποὺ δὲν ἔχει καταλάβει τὶς θέσεις τῶν Πατέρων περὶ τοῦ θέματος, καὶ δὲν ἔχει διάθεση νὰ διαλεχθεῖ μαζί μας (γράφοντας ἀπὸ ἕνα ἱστολόγιο ποὺ ἀποκλείει τὸ Διάλογο μὲ τοὺς Ἀποτειχισμένους), σημειώνει:
«Διευκρινίζοντας,
μάλιστα, (ἐννοεῖ ὁ κ. Νούσης τὸν π. Εὐθύμιο Τρικαμηνᾶ) μὲ ἀποκλειστικὰ προσωπικὸ τρόπο τὶς προϋποθέσεις ἐνέργειας τῆς Χάρης στοὺς Οἰκουμενιστὲς (τουτέστιν ὅλους μας σχεδόν), μοῦ δίνει τὴ δυνατότητα καὶ τὸ δικαίωμα νὰ τὸν ρωτήσω εὐλόγως μὲ τὴ σειρά μου: ἀφοῦ ὑπάρχει Χάρη, ἔστω καὶ οἰκονομικῶς, γιατί νὰ ἐξέλθει καὶ νὰ μὴν πολεμήσει ἀπὸ μέσα, ἐντὸς τῶν τειχῶν;».
Ἂν εἶχε διαβάσει τὰ βιβλία τοῦ π. Εὐθύμιου καὶ τὰ κείμενα ποὺ δημοσιεύουμε, θὰ καταλάβαινε ὅτι οἱ Ἅγιοι Πατέρες καὶ οἱ πιστοί, ποὺ ἀνὰ τοὺς αἰῶνες ἀπομακρύνθηκαν ἀπὸ τοὺς αἱρετικοὺς (δήλ. διέκοψαν τὸ μνημόσυνο ἢ ἀποτειχίστηκαν), δὲν ἰσχυρίστηκαν ὅτι ἡ θεία χάρη ἐνεργοῦσε μόνο σ’ αὐτούς. Ἂν δέ, θέλει νὰ μιλήσουμε σὲ ἐπίπεδο Κανόνος (τοῦ ΙΕ΄), ὁ Κανόνας δὲν λέγει κάτι τέτοιο, οὔτε ὁ π. Εὐθύμιος ἰσχυρίστηκε ποτὲ κάτι τέτοιο. Ὁ Κανόνας λέγει ἁπλά: ὅταν ὑπάρχουν ψευδο-ποιμένες ἡ ἀπομάκρυνση ἀπὸ αὐτοὺς τουλάχιστον ἐπιτρέπεται (δὲν ὑπεισέρχομαι ἐδῶ στὸ δυνητικὸ ἢ προαιρετικό)· ὅτι ὅσοι ἀποτειχίζονται πράττουν καλά,
ἔχουν τὴν εὐλογία τῆς Ἐκκλησίας, εἶναι ἐντός της Ἐκκλησίας, ἀλλὰ χωρίζονται ἀπὸ τὸν κηρύττοντα αἵρεση Ἐπίσκοπο, ἔστω καὶ τὴν παραμικρὴ αἵρεση. Κι ἂν ἐπιτρέπει τὴν ἀποτείχιση, ἐκτὸς ἀπὸ τὸ παράδειγμα τῶν Ἁγίων, καὶ κάποιος Κανόνας (ποὺ ἑρμηνεύει, κωδικοποιεῖ καὶ ἐπισημοποιεῖ τὴ στάση τους), γιατί θὰ μᾶς τὸ ἀπαγορεύσει ὁ κ. Νούσης;
Κι ἔχει ἀποδειχθεῖ μὲ συγκεκριμένα στοιχεῖα ὅτι ὁ Οἰκουμενισμὸς εἶναι Παναίρεση κι ὄχι μὲ τάχα «ρευστὲς ἑρμηνευτικῶς δηλώσεις καὶ συμπροσευχητικὰ πεπραγμένα», ὅπως ἰσχυρίζεται ὁ κ. Νούσης. Ὁ Οἰκουμενισμὸς χαρακτηρίστηκε ὡς παναίρεση, ἀπὸ τὸν ἅγ. Ἰουστῖνο Πόποβιτς ποὺ κοιμήθηκε, πρὶν γίνουν γνωστὲς οἱ υἱοθετούμενες ἀπὸ τὸ Φανάρι αἱρετικὲς δοξασίες τοῦ Ζηζιούλα καὶ ἐπαρκῶς καταδειχθοῦν! (Ἐσχάτως μάλιστα, οἱ ΡΙΖΕΣ τῶν αἱρέσεων ἐπισημαίνονται καὶ ἀνευρίσκονται σὲ Παπικὰ καὶ φιλοπαπικὰ κείμενα -κατ’ ἐξοχὴν σὲ αὐτὰ τῆς Β΄ Βατικανῆς- καὶ παρουσιάζονται ἀπὸ ἱστολόγο).
Κλείνοντας, θὰ θυμήσω ὅτι ἐπικαλεῖται ὁ π. Εὐθύμιος καὶ τὸ παράδειγμα τοῦ ἁγ. Μαξίμου τοῦ Ὁμολογητοῦ (καὶ μὴ μᾶς πεῖ ὁ κ. Νούσης, ὅτι δὲν μποροῦμε νὰ τὸ ἐπικαλεσθοῦμε, ἐπειδὴ δὲν εἴμαστε Ἅγιοι ὅπως ἐκεῖνος), ποὺ ἀρνιόταν ὅτι ἐκφράζουν τὴν Ἐκκλησία οἱ τότε κανονικοὶ Πατριάρχες (ὅπως σήμερα οἱ Οἰκουμενιστὲς Πατριάρχες), ἐφόσον βρίσκονταν στὴν αἵρεση τοῦ Μονοθελητισμοῦ καὶ εἶχε διακόψει τὴν κοινωνία μὲ αὐτούς!
