ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΔΑΙΜΟΝΩΝ

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΔΑΙΜΟΝΩΝ ΜΕ ΘΕΜΑ: Η ΚΛΟΠΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΜΑΣ

     Πηγή: ΠΕΝΤΑΠΟΣΤΑΓΜΑ

 

ΑΠΟ ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΕ ΚΥΡΙΑΚΗ

Η ΚΛΟΠη ΤΟΥ ΧΡοΝΟΥ ΜΑΣ

Κάποτε ο διάβολος κάλεσε μια παγκόσμια συνέλευση δαιμόνων. Στην εναρκτήρια ομιλία του, ανάμεσα στα άλλα, είπε:

«Δεν μπορούμε να εμποδίσουμε τους Χριστιανούς να πηγαίνουν στην εκκλησία.

Δεν μπορούμε να τους εμποδίσουμε να διαβάζουν την Αγία Γραφή και να γνωρίζουν την αλήθεια.

Δεν μπορούμε ούτε ακόμα και να τους εμποδίσουμε να έχουν μια ζωντανή στενή σχέση με τον Σωτήρα τους.

Άπαξ και αποκτήσουν αυτήν τη σύνδεση με τον Ιησού, εμείς χάνουμε κάθε δύναμη πάνω τους.

….Έτσι, το μόνο που μας μένει είναι να τους

Συγκλονιστικές εικόνες ρουμάνου φωτογράφου από εκτρώσεις

Πηγή: agonasax.blogspot.gr

Συγκλονιστικές εικόνες ρουμάνου φωτογράφου από εκτρώσεις - Τώρα που ξέρουμε, τι επιλέγουμε να κάνουμε; Γυρίζουμε το κεφάλι και κάνουμε πως δεν είδαμε;

Συγκλονιστικές εικόνες ρουμάνου φωτογράφου από εκτρώσεις - προσοχή σκληρές εικόνες

Το συγκλονιστικό φωτογραφικό άλμπουμ του Narcis Virgiliu για τις εκτρώσεις

φιλοξενείται στη ρουμανική ιστοσελίδα provitabucuresti.

Η provita παρακινεί να ρίξουμε μια ματιά σε αυτές τις εικόνες και να απαντηθεί η 

παρακάτω ερώτηση:

 
Αν η έκτρωση είναι ένα «δικαίωμα των γυναικών" πού ήταν τα δικαιώματα του 

παιδιού;

• Σοκαριστικές βιντεοσκοπήσεις από εκτρώσεις

        προσοχή ακολουθουν σκληρές εικόνες

Όραμα του εορτάζοντος Άγίου Πέτρου και παρόμοιο όραμα για Οικουμενιστές του Ηγουμένου της Ι. Μ. Κωσταμονίτου Αγάθωνος. Επίσης 1η ανάρτηση-ΕΡΩΤΗΣΗ περί Οικουμενισμού

Ὁ σήμερον ἑορταζόμενος ἅγιος Πέτρος διετέλεσε Ἀρχιεπίσκοπος Ἀλεξανδρείας, λίγο πρὶν τὴν σύγκληση τῆς Α’ Οἰκουμενικῆς Συνόδου. Ἐκοιμήθη τὸν Νοέμβριο τοῦ 311 μ.Χ. Συνδύαζε θερμότατο ζῆλο καὶ ἀνώτερη λαμπρὴ μόρφωση.

Ἐπί-σκοπος πραγματικὸς καὶ ἄγρυπνος φρουρὸς εἰς τὰ τῆς Πίστεως, μὲ εὐσεβῆ ὀξυδέρκεια διέκρινε νωρὶς τὶς αἱρετικὲς τάσεις τοῦ νεαροῦ, τότε διακόνου, Ἀρείου καὶ τὸν ἀφόρισε, χωρὶς νὰ περίμενει τὴν σύγκληση καὶ τὴν ἀπόφαση κάποιας Οἰκουμενικῆς Σύνοδου, ὅπως δικαιολογοῦνται σήμερα οἱ Ἐπίσκοποι, οἱ ὁποῖοι ὡς γνωστόν, δὲν τολμοῦν νὰ καταδείξουν τοὺς παναιρετικοὺς Οἰκουμενιστές (παρότι φορτικὰ τοῦτο τοὺς ἔχει ζητηθεῖ) καὶ ἔτσι νὰ προφυλάξουν τὸ ποίμνιό τους ἀπὸ τὸ μόλυσμα τῆς αἱρέσεως. Καὶ ὅμως ὁ ἀληθινὸς Ἐπίσκοπος Πέτρος τὸ πραγματοποίησε ἀμέσως, ἀφότου ἄκουσε τὰ πρῶτα αἱρετικὰ ψελίσματα ἑνὸς διακόνου, ποὺ ἡ ἐπιρροή του ἦταν τότε μικρή!  Οἱ σύγχρονοι Ποιμένες, παρότι εὑρισκόμεθα ἀντιμέτωποι ὄχι μὲ κάποια ἀδιευκρίνιστη αἵρεση, ἀλλὰ μὲ τὴν παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, συγκροτημένη, ἐξελισσόμενη καρκινικά, καταδικασμένη ἀπὸ Ἁγίους καὶ τὴ συνείδηση τῆς Ἐκκλησίας!

Μετὰ τὴν πρώτη καταδίκη του ὁ Ἄρειος, δήλωσε μετάνοια καὶ ζήτησε δημόσια συγγνώμη, γι’ αὐτὸ καὶ ὁ ἅγιος Πέτρος τὸν δέχτηκε.

Ὅμως στὴ συνέχεια, ὅπως συμβαίνει μὲ τοὺς περισσότερους αἱρετικούς, εἴτε γιατὶ τὸ μικρόβιο τῆς αἱρέσεως εἶναι δυσπολεμούμενο, εἴτε γιατὶ ἡ μετάνοιά τους εἶναι εἰκονική (δεῖτε σήμερα τὶς ψεύτικες λεκτικὲς διαβεβαιώσεις τοῦ πατρ. Βαρθολομαίου ὅτι εἶναι Ὀρθόδοξος, ἐνῶ συνεχίζει ἀκάθεκτος τὴν προσπάθειά του γιὰ τὴν ἑδραίωση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ!) ὁ Ἄρειος συνέχισε νὰ διδάσκει τὶς κακοδοξίες του, κατόπιν νὰ τὶς ἀποκηρύσσει, μετὰ καὶ πάλι νὰ ἐπανέρχεται  “ἐπὶ τὸ ἴδιον ἐξέραμμα” ὄχι μόνο μέχρι τὸ 325 μ.Χ. ποὺ καταδικάστηκε, ἀλλὰ καὶ μετὰ τὴν καταδίκη του ἀπὸ τὴν Α΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο.

Στὸν “Ὄρθρο” τῆς ἑορτῆς τοῦ Ἁγίου καὶ στὴν η΄ ᾠδὴ ψάλλουμε:

«Νεμομένην, ἀνέστειλας τὴν λύμην,

τῆς Ἀρείου, κακίστης βλασφημίας,

τῆς τῶν Πιστῶν ἐκκόψας ὁμηγύρεως,

καὶ ἀποδιώξας, τῶν τῆς Ἐκκλησίας,

θεόφρον περιβόλων».

Παρομοίως καὶ στὸ “Κοντάκιον” τοῦ Ἁγίου :

«Ὀρθοδόξοις δόγμασι, τὴν Ἐκκλησίαν φαιδρύνας,

ὑπὲρ ταύτης ἤθλησας, Θεομακάριστε Πέτρε,

Ἄρειον τὸν ἀποστάτην καταδιώξας·

ὅθεν σου τὴν παναγίαν μνήμην τελοῦντες,

ὀρθοδόξως ἐκβοῶμεν·

Χαίροις ὦ Πέτρε, ἡ πέτρα τῆς πίστεως».

Στὸ τέλος, ἐπισφράγισε τοὺς ὑπὲρ τῆς Ὀρθοδοξίας ἀγῶνες του μὲ τὸ μαρτύριο, ὅπως διαβάζουμε στὸν “Οἶκο”:

«Ἐπὶ τὴν θαυμαστὴν Ἀλεξάνδρειαν σπεύδοντες πορευθῶμεν τῷ νοΐ, καὶ κατίδωμεν πράγματα μεγάλα καὶ ξένα ἐκεῖσε τελεσθέντα· πῶς εἰς θυσίαν ἑαυτὸν τίθησιν ὡς πρόβατον ἄκακον, ὁ Ἱεράρχης καὶ μέγας πρόβολος Πέτρος, ὁ νυνὶ συγκαλεσάμενος ἡμᾶς ἐνταῦθα, καὶ τὴν ἁγίαν κάραν προθέμενος αὐτοῦ, καθάπερ ἔδεσμα σεπτόν· ᾗ τρυφήσαντες νῦν ὀρθοδόξως αὐτῷ βοῶμεν· Χαίροις ὦ Πέτρε, ἡ πέτρα τῆς πίστεως».

Εἶναι, ἐπίσης, γνωστὸ ὅτι ὁ ἅγιος Πέτρος ἀξιώθηκε ἀπὸ τὸ Θεὸ νὰ δεῖ ἕνα ὅραμα:

«Ἐνῶ στεκόταν μπροστὰ στὴν Ἁγία Τράπεζα τοῦ ἐμφανίσθηκε ὁ Χριστὸς μὲ ξεσχισμένα ροῦχα. Ἀπορώντας γιὰ τὸ ἀπρεπὲς τῆς ἐνδυμασίας ρώτησε: “Κύριε, ποιός σοῦ ἔσχισε τὰ ροῦχα;” Ὁ Κύριος τοῦ ἀπήντησε: “Ὁ Ἄρειος”!».

Αὐτὸ τὸ ἴδιο ὅραμα ἀποκάλυψε ὁ π. Νικόλαος Μανώλης μόλις χθές –μὴ δυνάμενος νὰ κρύψει τὴν συγκίνησή του– ὅτι εἶδε ὁ Καθηγούμενος τῆς Ἱ. Μ. Κωσταμονίτου π. Ἀγάθων. Μόνο ποὺ στὴ θέση τοῦ Ἀρείου ἦσαν πλέον οἱ Οἰκουμενιστές!

Μετὰ ἀπὸ αὐτό, κάθε πιστὸς ἀναρωτιέται: Τί ἄλλο περιμένουν οἱ ἀληθινοὶ Ποιμένες γιὰ νὰ ἀπομακρυνθοῦν ἀπὸ τοὺς αἱρετικοὺς Οἰκουμενιστές; Ὑπάρχουν, ἀλήθεια, σήμερα ἀληθινοὶ ποιμένες;

Εἶναι τόσο ἐξόφθαλμη ἡ αἵρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ μὲ πολυεπίπεδες ὑποαιρέσεις (στὴν θεωρία καὶ στὴν πράξη)· ἐκτὸς ἀπὸ αὐτὲς ποὺ εἶναι φανερές, συνεχῶς οἱ θεολογοῦντες ἀποκαλύπτουν νέες πτυχές της· ἔχει καταγγελθεῖ ἀπὸ ἁγίους ἄνδρες ὅτι ὁ «Οἰκουμενισμὸς εἶναι παναίρεση» (ἅγ. Ἰουστῖνος Πόποβιτς)· ὅτι εἶναι «ἡ ἐσχάτη αἵρεση τῆς ἱστορίας» (π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος)· τώρα ἀποκαλύπτεται καὶ αὐτὸ τὸ συγκλονιστικὸ ὅραμα: τί ἄλλο περιμένουν γιὰ νὰ ἀπομακρυνθοῦν ἀπὸ τοὺς Οἰκουμενιστές; Γιὰ νὰ τοὺς καταγγείλουν;

Θὰ ἐπαναλάβουμε ἐρωτήματα ποὺ ἔχουν ὑποβάλει καὶ ἄλλοι (κι ἐμεῖς) στὸ παρελθὸν πρὸς τοὺς Ποιμένες καὶ πρὸς τὴν Ἱ. Σύνοδο καὶ εἰσέπραξαν σιωπή, περιφρόνηση, εἰρωνεῖες... Καὶ θὰ τὸ ἐπαναλαμβάνουμε τακτικά. Μὲ ἀρίθμηση σὲ κάθε ἀνάρτηση.

Γιὰ νὰ τὰ βλέπουν οἱ Ποιμένες, οἱ γέροντες, οἱ πνευματικοὶ καὶ νὰ πάρουν θέση. Νὰ ἀπαντήσουν ἐπιτέλους.

Νὰ τὰ βλέπουν οἱ πιστοί. Καὶ νὰ ἀπαιτήσουν ἐπιτέλους ἀπὸ τοὺς ποιμένες καὶ Ἐπισκόπους νὰ πράξουν ὅ,τι ἡ Ἐκκλησία πάντα σὲ καιρὸ αἱρέσεων ἔπραττε.

Επιστολή από την Αυστραλία προς π. Νικόλαο Μανώλη και ερωτήματα προς π. Εφραίμ Αριζόνας

π. Νικόλαε,

ΔΗΛΩΣΑΤΕ  ΟΤΙ ΠΟΘΕΙΤΕ  ΤΟΝ  ΑΦΟΡΙΣΜΟ

ΚΑΙ  ΑΠΟΣΤΡΕΦΕΣΘΕ  ΤΗΝ  ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΣΗ

ΑΠΟ  ΤΟΥΣ  ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ  ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ;

Αγαπητέ μου πατέρα Νικόλαε

 .....................................................

 Σε πρωτάκουσα από μία φαινομενικά "ομολογιακή" και "ιστορική" θα έλεγα ομιλία σου, ένα "βιντεάκι" σου στο ίντερνετ "Ποθώ τον αφορισμό του κ. Σωτηροπούλου". Ακούγοντας αυτή την δεκάλεπτη επιφανειακή, χάριν εντυπωσιασμού μαρτυρία, σε αγάπησα και θαύμασα το θάρρος σου. Ασπάστηκα το "φωτισμό" σου, συμμερίστηκα το πόθο σου.

 Έλεγα μέσα μου, χωρίς ποτέ να μοιραστώ μαζί σου τις σκέψεις μου για σένα, πως εάν θέλεις αληθινά, πάτερ μου, και πραγματικά ποθείς αυτόν τον αφορισμό που τόσο εύκολα, με τα χείλη δηλώνεις παγκοσμίως με αυτή σου την ανάρτηση, τότε δε σου μένει και δεν σου δεικνύεται άλλη οδός από τον Θεό, παρά η Αυθεντική Γραμμή των Αγίων Πατέρων, η Ομολογία της Αληθείας και η Μαρτυρία της Ορθοδοξίας με τέσσερα τινά, όσα είναι και τα Ευαγγέλια, όσοι είναι και οι καβαλάρηδες της Αποκαλύψεως, τέσσερις απλές (υποχρεωτικές και όχι επιλεκτικές) αποκαλυπτικές για το ποιόν σου ενέργειές σου, ως "Πρωτο"-πρεσβύτερο:

1. Απερίφραστη καταδίκη του Οικουμενισμού

2. επίσημη και επώνυμη καταγγελία των ενόχων

3. ΔΙΑΚΟΠΗ ΤΗΣ ΜΝΗΜΟΝΕΥΣΕΩΣ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΗΓΕΤΩΝ ΣΟΥ

4. ΚΑΙ ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ, ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΣΗ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ.

Δυστυχώς, με μεγάλη θλίψη και άκρα απογοήτευση, σε είδα να προχωρείς μόνο στα δύο εύκολα, ανώδυνα και ακίνδυνα πρώτα. Σκάλωσες όμως στο 3 και 4ον, τα οποία τονίζω και υπογραμμίζω με κεφαλαία.

Μου θύμισες την παραβολή του πλουσίου: "Τί χρειάζεται να κάνω για να σωθώ;" ρωτάει το Χριστό. Και παίρνει την πρέπουσα απάντηση: "Πώλησον πάντα και ακολούθει Μοι!" Κίχ, καρφίτσα στο λαιμό, "και απήλθε λυπούμενος".

 Γιατί σας κάθεται στο λαιμό τόσο πολύ η Αποτείχιση, ειλικρινά δεν μπορώ να το καταλάβω... Μα, έχετε τόσα πολλά να χάσετε; Τόσα ανεκτίμητα να θυσιάσετε; Αλήθεια, και ΤΙ μπορεί να σας χωρίσει από την αγάπη του Χριστού;  Και τα δικαιολογείτε έντεχνα και τα καλύπτετε μαεστρικά όλα με μία αρρωστημένη υπακοή, με μία ύπουλη καθ' εαυτή επίκληση "για λόγους διακρίσεως"...

 Και ποιά είναι ακριβώς, αυτή η διάκριση πάτερ μου; Πού διακρίνεις το θέλημα του Θεού από το θέλημα των ανθρώπων; Πού και πώς διακρίνεις τη υγιή, θεϊκή πειθαρχία από την αρρωστημένη, δουλοπρεπή υπακοή; Πώς διακρίνεις την ενδεχομένως λανθασμένη γραμμή των Γερόντων από την όντως Αλάνθαστη Γραμμή των Θεοφόρων Αγίων Πατέρων; Πώς τολμάς να τους επικαλείσαι σε κάθε κατακλείδα, κάθε προσευχής σου και ιερουργίας "δι' ευχών των Αγίων Πατέρων ημών", ενώ αντιθέτως εφαρμόζεις το λαϊκό άσμα "δι' ευχών των αγίων της γης;" Πού ακριβώς έγκειται η διάκριση;

 Πώς διαθέτεις το "χάρισμα" να διαβλέπεις με "ακτινογραφία" τη σύζυγό μου και δεν διαθέτεις την προαπαιτούμενη δυνατότητα να διαβλέπεις την αναγκαιότητα της διακοπής μνημονεύσεως των αιρετικών ηγετών σου; Πώς δεν βλέπεις να ξεχωρίζεις την αλήθεια από το ψεύδος, και το υγιές, το ορθόδοξο από την αίρεση και την πλάνη;

 Κι' εγώ που είμαι βουτηγμένος όλος στην αμαρτία και στα πάθη, πώς μου χαρίζει ο Θεός την απλούστατη διάκριση να μην εφαρμόζω κατ' εντολήν του Θεού, τη διαγνώμη του πνευματικού μου, η οποία αντιστρατεύεται αυτό ακριβώς το θέλημα του Θεού; Και πώς από την μια "ομολογείς" στο παγκόσμιο, διαπλανητικό κοινό πως ποθείς τον αφορισμό του κ. Σωτηροπούλου, ο οποίος επεβλήθη άδικα, και από την άλλη μου λες, να μην κάνω "πρόωρη, σκόρπια, ιδιωτική" Αποτείχιση, χωρίς την ευλογία του πνευματικού μου, όταν αυτός ο ίδιος ο πρώην πνευματικός μου, σε κάθε σχεδόν εξομολόγηση, μου "κοπανούσε" και αράδιαζε το πόσο "δίκαιος και κανονικότατος" είναι ο αφορισμός του κ. Σωτηροπούλου; Τον οποίο εσύ ποθείς... Από τον οποίο όμως Οικουμενιστή πνευματικό επιμένεις να πάρω ευλογία για Αποτείχιση;

 ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΑ ΚΑΛΑ ΜΑΣ, ΠΑΤΕΡΑ ΝΙΚΟΛΑΕ;;;;;;; Μήπως διερχόμαστε εκκλησιαστική σχιζοφρένεια, εκκλησιολογική πώρωση και θεολογική διαστρέβλωση; Kαταδικάζουμε ΕΚ ΤΟΥ ΑΣΦΑΛΟΥΣ την ΠΑΝΑΙΡΕΣΗ του Οικουμενισμού (χαμογελάμε και στην κάμερα), καταγγέλλουμε ΑΝΕΤΑ την αίρεση του Παπισμού και ταυτόχρονα διατηρούμε άμεση επικοινωνία, στενή σχέση και επαφή, αλόγιστη και αστήρικτη συμπόρευση με την ΑΙΡΕΣΗ και τους μνημονεύοντες και συλλειτουργούντες με αυτούς!

 Συγχέεις αδικαιολόγητα το πρόωρο, ανευλόγητο μαρτυρικό φρόνημα με το επιβεβλημένο ομολογιακό, Αγιοπατερικό φρόνημα.

                ...............................................

 Νικόλαος Πανταζής

Αποτειχισθείς θεολόγος, Αυστραλία

(Ὅλη ἡ Ἐπιστολὴ στὴ συνέχεια)

Δεν πρόκειται για Ευρώ, αλλά για την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ μας!

  Πηγή: "Τρελογιάννης"

Όποιος βουλευτής ψηφίσει αυτό το τερατούργημα, είναι προδότης του ελληνικού λαού

Ουαί υμίν Φαρισαίοι υποκριτές

Κατ' ουσίαν ρατσιστικό, φασιστικό και αντεθνικό το τερατούργημα που βαφτίστηκε "αντιρατσιστικό" νομοσχέδιο!

Το ηλεκτρονικό μήνυμα που έστειλε η γνωστή βουλευτής σε ...συντρόφους του ΣΥΡΙΖΑ, για να απαλειφθεί η ...προβληματική διάταξη που τιμωρούσε τον εγκωμιασμό και την άρνηση της γενοκτονίας των Ελλήνων, για να τιμωρείται μόνο η γενοκτονία των Εβραίων και των Τούτσι! Αυτό δεν είναι ο ορισμός του ρατσισμού;

Του Σάββα Καλεντερίδη

Κατατέθηκε στη Βουλή το λεγόμενο αντιρατσιστικό νομοσχέδιο, το οποίο, αντί να καταπολεμήσει αυτό που υποτίθεται ότι επιδιώκει, μάλλον θα επιφέρει ακριβώς το αντίθετο αποτέλεσμα, εκτός κι αν κάποιοι κύκλοι εντός και εκτός Ελλάδας επιδιώκουν κάτι τέτοιο.

Δεν κρίνουμε το νομοσχέδιο σε σχέση με τους περιορισμούς που μπορεί να επιβάλει στη δημόσια έκφραση και την επιστημονική ιστορική έρευνα. Αυτό είναι ένα άλλο θέμα και δεν θα ασχοληθούμε μ’ αυτό στο παρόν άρθρο μας.

Θα μείνουμε στην ποινικοποίηση του εγκωμιασμού, της επιδοκιμασίας και της κακόβουλης άρνησης της σημασίας των εγκλημάτων γενοκτονίας ή κατά της ανθρωπότητας και των εγκλημάτων πολέμου, καθώς και του Ολοκαυτώματος και του ναζισμού, όπως αναφέρονται στο άρθρο 2 του νομοσχεδίου.

Το πρώτο ολίσθημα, για να μην χρησιμοποιήσουμε κάποια πιο σκληρή λέξη, γίνεται με το διαχωρισμό της γενοκτονίας που έγινε εναντίον των Εβραίων από τους Ναζί, τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, έναντι των άλλων γενοκτονιών που υπέστησαν έθνη και λαοί της περιοχής. Συγκεκριμένα, αναφέρεται ονομαστικά το Ολοκαύτωμα, ενώ δεν αναφέρονται ονομαστικά οι γενοκτονίες των Ελλήνων του Πόντου και της Μικράς Ασίας, καθώς και των Αρμενίων, οι οποίες έχουν αναγνωριστεί με νόμο παρακαλώ του ίδιου κοινοβουλίου που θα ψηφίσει και το εν λόγω

Οι Οικουμενιστές, ο διάβολος και τα "είδωλα Εκκλησιών"!

       Οἱ ἀρνούμενοι διὰ τῆς "βαπτισματικῆς θεολογίας" τὸ "ἓν  Βάπτισμα", τὰ πάντα ἀρνοῦνται.

(Ἁγίου Ἀμφιλοχίου, Κατά αἱρετικῶν)

π. Νικόλαε, θεωρείτε αναγκαία τὴν ενημέρωση, αλλὰ κάνετε αντι-ενημέρωση!

Σχόλια στὶς θέσεις περὶ Ἀποτειχίσεως τοῦ π. Νικ. Μανώλη

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης

Διευκρινήσεις στὴν Ὁμιλία γ. Ἀγάθωνος

Λάβαμε ἕνα σχόλιο-ἐπιστολή, στὴν προηγούμενη ἀνάρτησή μας μὲ τίτλο «Σχόλια στὶς θέσεις περὶ Ἀποτειχίσεως τοῦ π. Νικ. Μανώλη». Τὸ σχόλιο ἀπευθύνεται στὸ ἱστολόγιο «Κατάνυξις» (καὶ προσωπικὰ στὸν π. Νικόλαο Μανώλη) καὶ  ἐκφράζει τὸν πόνο καὶ τὴν ἀγωνία μιᾶς ἀδελφῆς μας ποὺ ἔχει ἀπομακρυνθεῖ ἀπὸ τὸν Μητροπολίτη Δημητριάδος διὰ τῆς Ἀποτειχίσεως. Ἐπειδὴ εἶναι μεγάλο, καὶ σὰν σχόλιο κομμένο σὲ 3-4 κομμάτια θὰ ἔχανε τὴν ἑνότητά του, τὸ δημοσιεύουμε ὁλόκληρο.

Σεβαστέ π. Νικόλαε Μανώλη. Ἄκουσα μέ προσοχή καί ἐνδιαφέρον τά ὅσα εἰπώθηκαν στό βίντεο πού ἀναρτήσατε ἀπό τόν ξακουστό γέροντα Ἀγάθωνα, ἀπό σᾶς  καί ἀπό τούς παρευρισκομένους ἀκροατές, ὅπως ἐπίσης διάβασα καί τά σχόλια πού ἀναρτήθηκαν στήν σχετική ἀπάντηση πού δώσατε γιά τό θέμα τῆς ἀποτειχίσεως.

Μοῦ δημιουργήθηκαν κάποια ἐρωτήματα καί ἀπορίες καί ἐπιτρέψατέ μου νά σᾶς τά γνωστοποιήσω.

Ὅταν στίς ἡμέρες μας γίνονται τόσες προδοσίες, μέ τέτοια ταχύτητα μάλιστα, πού δέν προλαβαίνουμε νά ἐνημερωθοῦμε ἀπό τά ἀντιοικουμενιστικά κυρίως ἱστολόγια, γιατί σέ καθημερινή βάση ὅλο καί κάποια συμπροσευχή – συνιερουργία θά γίνεται, ὅλο καί κάποια ἐνέργεια ἤ παρουσία ἤ δήλωση θά γίνεται ἀπό οἰκουμενιστές ἐπισκόπους πού θά ταράζει τά λιμνάζοντα ὕδατα τῆς ἀπραξίας μας, ὅταν λοιπόν ἐπαναλαμβάνω, βομβαρδιζόμαστε κυριολεκτικά ἀπό τά οἰκουμενιστικά δρώμενα τῶν οἰκουμενιστῶν, πῶς μπορεῖτε νά ἰσχυρίζεσθε ὅτι πρέπει νά γίνει μεγαλύτερη ἐνημέρωση, ὥστε νά ἐνημερωθοῦν ὅσο τό δυνατόν περισσότεροι πιστοί καί μετά νά προχωρήσετε σέ ἀποτείχιση καί ἄν!

Ὅταν οἱ ἄνθρωποι πού γράφουν τά σχόλια στό ἱστολόγιό σας -καί ὑποτίθεται ὅτι εἶναι ἐνήμεροι καί σχετικοί- λένε καί ξαναλένε ὅτι δέν ὑπάρχει σοβαρός λόγος γιά νά προχωρήσετε οἱ κληρικοί σέ διακοπή μνημονεύσεως,  ὅτι ἡ διακοπή τῆς μνημονεύσεως ἐκ μέρους τοῦ γέροντα Ἀγάθωνα θά ὁδηγοῦσε ἕνα ἀκόμη μοναστήρι ἐκτός τῆς Ὀρθοδοξίας, ὅτι θά ἀπέκοπτε τόν ποιμένα ἀπό τό ποίμνιό του, καί ἄλλα τέτοια  ἀθεολόγητα, λυπηρά κι ἀπογοητευτικά, πῶς περιμένετε νά γίνει ἡ ἐνημέρωση πού ἀναζητᾶτε καί ἀπό ποιούς; Ὅλα αὐτά, πάτερ, πού δημοσιεύονται στό ἱστολόγιό σας, ἀποτελοῦν ἐνημέρωση, ἤ ἀντι-ἐνημέρωση καί δυσφήμηση τῆς ἀποτειχίσεως, διά τήν ὁποία τάχα χρειάζεται (ὅπως λέτε) ἡ ἐνημέρωση πρίν τὴν πραγματοποιήσουμε;

Εἰλικρινά πιστεύετε ὅτι ὅσοι ἐνδιαφέρονται γιά τή σωτηρία τους, γιά τά θέματα τῆς Ἐκκλησίας μας, ὅσοι εἶναι συνειδητοί χριστιανοί ὀρθόδοξοι δέν ἔχουν ἀκόμη ἐνημερωθεῖ; Πιστεύω πώς

Σχόλια στὶς θέσεις περί Αποτειχίσεως του π. Νικ. Μανώλη

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης

Διευκρινήσεις στὴν Ὁμιλία γ. Ἀγάθωνος

[ΒΙΝΤΕΟ-2013]

Ὁ π. Νικόλαος Μανώλης, ἀνάρτησε σήμερα στὸ ἱστολόγιο «Κατάνυξις» τὶς διευκρινήσεις ποὺ ἔδωσε γιὰ νὰ δικαιολογήσει τὶς ἀντιφατικὲς δηλώσεις τοῦ γέροντά του Ἀγάθωνα, Ἡγουμένου τῆς Ἱ. Μ. Κωσταμονίτου, ὁ ὁποῖος ἀπὸ τὴ μιὰ εἶπε πὼς γιὰ θέματα Πίστεως δὲν πρέπει νὰ κάνουμε ὑπακοὴ στὸν πνευματικό μας, ὅταν αὐτὸς δὲν ὀρθοτομεῖ, καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη ὁ ἴδιος ὁ γέροντας Ἀγάθων, ἔκανε ὑπακοὴ στὸν πνευματικό του π. Ἐφραίμ, ὁ ὁποῖος τὸν ἀπέτρεψε νὰ προχωρήσει σὲ Διακοπὴ Μνημοσύνου τοῦ ἡγέτη τῆς Παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, Πατριάρχη Βαρθολομαίου.

Λυπούμαστε, π. Νικόλαε, Γιὰ τὶς ἀστήρικτες θέσεις ποὺ διατυπώνετε, γιὰ νὰ στηρίξετε τὸ γέροντά σας. Εὐχαριστοῦμε, γιατὶ χωρὶς νὰ τὸ καταλαβαίνετε, καὶ ἐνῶ καταδικάζετε ἐκ προθέσεως τὴν ἀποτείχιση, οὐσιαστικὰ μὲ ὅσα λέτε, τὴν δικαιώνετε!!!

Διαβᾶστε πάτερ, τὰ βιβλία τοῦ π. Εὐθύμιου, τὰ μόνα (πρὸς τὸ παρόν) ποὺ κατοχυρώνουν συστηματικά, ἁγιογραφικὰ καὶ ἁγιοπατερικὰ τὴν Διακοπὴ Μνημοσυνου καὶ ἀποτείχισης, (τὰ ὁποῖα φαίνεται ὅτι, ἢ δὲν τὰ καταλάβατε, ἢ ὅτι –ὑποτιμώντας τον– δὲν τὰ ἔχετε διαβάσει), κι ἐκεῖ θὰ μάθετε ὅτι οἱ Πατέρες τὴν ἀποτείχιση τὴν διδάσκουν ὡς σωτηρία ἀπὸ τὴν αἵρεση, πρωτίστως, καὶ ὕστερα ὡς ὁμολογιακὸ γεγονὸς ἢ ὡς κίνηση ἀντίστασης στὴν αἵρεση.

Παρουσιάζουμε τὶς θέσεις τοῦ π. Νικολάου καὶ στὸ τέλος τὶς σχολιάζουμε.

π. Νικόλαος Μανώλης:

Ὁ π. Νικόλαος πῆρε ἀφορμὴ ἀπὸ κάποιες κριτικὲς τῶν ἀπαντήσεων τοῦ Ἡγουμένου τῆς Ἱ. Μ. Κωσταμονίτου, ὡς πρὸς τὴν Διακοπὴ τοῦ Μνημοσύνου τοῦ Πατριάρχη καὶ ξεκίνησε ὡς ἑξῆς:

Ὁ Πατριάρχης πρόσφατα στὴ Βουλγαρία, εἶπε ὅτι δὲν εἶναι Οἰκουμενιστής. Ὅμως οἱ ἐνέργειές του δείχνουν τὸ ἀντίθετο, εἶπε ὁ π. Νικόλαος, καὶ ἀνέφερε κάποιες περιπτώσεις, ἀπὸ τὶς ὁποῖες ἀποδεικνύεται ἡ Οἰκουμενιστικὴ ταυτότητα τοῦ Πατριάρχη.

Στὴ συνέχεια ἐπανέλαβε ὅτι ὁ  γέροντάς του Ἀγάθων, ὅταν εἶδε τοὺς ἐναγκαλισμοὺς Πάπα καὶ Πατριάρχη στὸν Πατριαρχικὸ Ναὸ τοῦ Φαναρίου (ἐδῶ καὶ 7 χρόνια, τὸ 2006), εἶπε ὅτι «αὐτὸ δὲν τὸ σηκώνει ἡ συνείδησή μου, γι’ αὐτὸ διακόπτω τὸ μνημόσυνο».

Τότε πῆρε τηλέφωνο τὸ γέροντά του  Ἐφραὶμ στὴν Ἀμερική, ὁ ὁποῖος τοῦ εἶπε «συμφωνῶ μαζί σου, ἀλλὰ τὰ ἄλλα τὰ ἀδέλφια σου δὲν ἔχουν τὸ τσαγανὸ νὰ σὲ ἀκολουθήσουν».

Καὶ συνέχισε ὁ π. Νικόλαος:

Μία εἶναι ἡ ἀπάντηση στὸν ἀγαπητὸ ἀδελφό (ποὺ μᾶς ἔκανε τὴν σχετικὴ ἐρώτηση). Ἂν ὁ γέροντας διέκοπτε τὸ Μνημόσυνο τοῦ Πατριάρχη, αὐτὸ ἰσοδυναμοῦσε μὲ ἕνα εἶδος ἰδιότυπου μαρτυρίου... Σὰν νὰ ἔλεγε ὁ γέροντας (Ἀγάθων): ἐγὼ πηγαίνω θυσιάζοντας καὶ τὴν πατερίτσα μου καὶ τὴν προϊσταμενία μου, τὴν ἡγουμενία μου. Ἔτσι. Νὰ τὸ ξεκαθαρίσουμε αὐτό.

Βλέποντας λοιπόν, ὁ γέροντας Ἐφραίμ, τὸ ἀγωνιστικὸ φρόνημα τοῦ γέροντα Ἀγάθωνος, καὶ τὸ μαρτυρικὸ φρόνημα, καὶ ὁμολογιακὸ φρόνημα, κάνει ὅ,τι ἔκαναν ὅλοι οἱ Ἅγιοι γεροντάδες, ποὺ ἔβλεπαν τὰ παιδιά τους μὲ διάθεση νὰ πᾶνε νὰ μαρτυρήσουν.

Ἂν ἀνοίξει ὁ ἀγαπητὸς ἀδελφὸς τὰ Μαρτυρολόγια, εἰδικὰ τῶν Νεομαρτύρων, θὰ δεῖ ὅτι πολλοὶ Νεομάρτυρες ἀποφάσιζαν νὰ πᾶνε νὰ ὁμολογήσουν στοὺς ...Τούρκους τὴν Πίστη τους καὶ νὰ μαρτυρήσουν, ἀλλὰ αὐτὸ τὸ ἔκαναν πάντα μὲ εὐλογία. Αὐτὸ εἶναι τὸ Ὀρθόδοξο φρόνημα. Ὁ γέροντας, ποὺ δὲν ἔδινε τὴν εὐλογία του (γιὰ νὰ μαρτυρήσουν) ἦταν μὴ Ὀρθόδοξος; Ἁπλῶς, ἔβλεπε ὅτι πρέπει νὰ περάσουν τὰ χρόνια, ἔβλεπε ὅτι πρέπει νὰ γίνει πιὸ ὀργανωμένη, ἐνδεχομένως, ἀντίδραση...

Ἐδῶ ὁ γέροντας Ἐφραίμ, εἶπε ὅτι “δὲν πρέπει νὰ τὸ κάνεις μόνος σου”. Θὰ πρέπει (νὰ προχωρήσεις σὲ Διακοπὴ Μνημοσύνου) σὲ λίγο καιρό, νὰ ἀντιδράσουν κι ἄλλοι· νὰ τὸ δοῦμε καὶ πιὸ ξεκάθαρα· νὰ μὴν μποροῦν νὰ δικαιολογηθοῦν οἱ Πατριαρχικοὶ καθόλου. Θὰ πρέπει νὰ δοῦμε (ἐνδεχομένως ἐκεῖνος μὲ τὴν κρίση του καὶ τὴν ἁγιότητά του εἶδε μπροστά)... καὶ τὸ σημαντικότερο ἀπ’ ὅλα εἶναι, ὅτι ὁ γέροντας ὁ δικός μας, τὸ μαρτυρικό του φρόνημα τὸ ὑπέταξε στὴν θέληση τοῦ ἁγίου γέροντός του.

Αὐτό, ἂν τὸ κάνανε πολλοὶ ἀδελφοί, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ὁμολογιακὸ χαρακτῆρα καὶ μαρτυρικό, καὶ στὴν ἐποχή μας ἐπιλέγουν νὰ ἀποτειχιστοῦν... θὰ ἤθελα νὰ τοὺς δώσω μιὰ συμβουλή. Κατ’ ἀρχὴν αὐτὸ ποὺ θὰ κάνουνε νὰ τὸ κάνουν μὲ τὴν εὐλογία τοῦ πνευματικοῦ· κι ὄχι ἁπλῶς μόνο μὲ τὴν εὐλογία τοῦ πνευματικοῦ, (ἀλλά) νὰ δοῦν αὐτὸς ὁ πνευματικὸς ἔχει τὴν εὐλογία, ἔχει γραμμή, δηλαδὴ πατάει κάπου; Αὐτὸ εἶναι σημαντικό.

Πολλοὶ προβληματίστηκαν καὶ προβληματίζονται, ἂν πρέπει νὰ ἀποτειχιστοῦν ἢ ὄχι. Ἡ ἀπόφαση πρέπει νὰ εἶναι –ἂν εἶναι δυνατόν– ὁμαδική. Οἱ Ὀρθόδοξοι αὐτοί, ποὺ ἔχουν ὁμολογιακὸ χαρακτῆρα, καὶ αὐτοὶ ποὺ γράψαν τὴν «Ὁμολογία Πίστεως» καὶ ἄλλοι, εἶναι μιὰ μεγάλη ὁμάδα. Ὅλους μᾶς προβλημάτισε ἂν πρέπει νὰ τὸ κάνουμε αὐτό, δηλαδὴ νὰ ἀποτειχιστοῦμε. Ὅμως σκεφτήκαμε τὸ ἑξῆς: Ἂν αὐτὸ τὸ κάνουμε μεμονωμένα, δὲν θὰ κερδίσουμε τίποτα. Πρέπει νὰ τὸ κάνουμε ὁμαδικά, καί, νὰ ἔχουμε καὶ τὶς εὐλογίες τῶν μεγάλων γεροντάδων, ποὺ αὐτοὶ βλέπουν καλύτερα ἀπὸ ὅ,τι βλέπουμε ἐμεῖς.

Δὲν ἦρθε ἀκόμα ὁ καιρός, γι’ αὐτὸ λέμε ὅτι εἴμαστε «ἄχρι καιροῦ». Ὅταν θὰ γίνει καὶ ἂν γίνει, θὰ γίνει ὁμαδικά, θὰ ἔχει ἀποτέλεσμα, καὶ τὸ κυριότερο, θὰ ἔχουμε προλάβει νὰ ἐνημερώσουμε, ὅσο περισσσότερο κόσμο μποροῦμε. Γιατί ἂν τὸ κάνουμε χωρὶς νὰ ἐνημερώσουμε ὁ κόσμος δὲν θὰ μᾶς ὑπολογίσει καὶ δὲν θὰ καταλάβει τὸ τί ἔγινε. Καὶ δὲν τὸ κάνουμε μόνο γιὰ τὸ Θεό, εἶναι σωτηριολογικὴ θέση ἀπέναντι στὶς ψυχὲς τοῦ ποιμνίου μας.

Καὶ νὰ σᾶς πῶ καὶ τὸ ἑξῆς. Κι ἐγώ, ἀλλὰ καὶ ὅσοι ἀντιδροῦμε ἀπέναντι στὰ Οἰκουμενιστικὰ ἀνοίγματα τοῦ Πατριάρχου, κινδυνεύουμε. Κινδυνεύουμε ἀνὰ πᾶσα στιγμή. Τὸ κεφάλι μας τὸ ἔχουμε στὸ ντορβά. Δὲν εἶναι ὁμολογία αὐτό; Περισσότερο κινδυνεύουνε οἱ ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουνε ἀποτειχιστεῖ ἢ ἔχουν ἐπιλέξει ἕναν ἄλλο δρόμο;

Τὸ κάνουμε ἠθελημένα, τὸ κάνουμε ἑκουσίως, ἐπιλέγουμε ἀντι-Οἰκουμενιστικὴ γραμμή, ἀλλὰ ἔχουμε καὶ γεροντάδες. Οἱ γεροντάδες μας φωτίζονται ἀπὸ τὸ Θεό. Ὅταν λέει ὁ γέροντας Ἐφραὶμ ἀπὸ τὴν Ἀμερική, ποὺ γνωρίζουμε τί ἁγιότητα ἔχει αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος, ὅτι δὲν ἦρθε ἀκόμα καιρός, ἐγὼ δὲν μένω σ’ αὐτό, ἐγὼ μένω στὴν ὑποταγὴ τοῦ γέροντα. Κι αὐτὸ εἶναι Ὀρθόδοξο φρόνημα.

Καὶ οἱ παλαιοί, λοιπόν, Ἅγιοι ποὺ θέλαν νὰ μαρτυρήσουν, καὶ γιὰ τὸ μαρτύριό τους ἀκόμα ἔπαιρναν εὐλογία. Ὁ ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός, ποὺ κήρυττε Ἑλλάδα, Ὀρθοδοξία..., δὲν σηκώθηκε μιὰ μέρα νὰ πάει νὰ κηρύξει χωρὶς τὴν εὐλογία τοῦ γέροντά του, (ἀλλὰ ἀφοῦ) τοῦ ἔδωσε τὴν εὐλογία. Τὸ ὀρθόδοξο φρόνημα καὶ τὴν ἀγωνιστικότητά μας πάντοτε τὴν θέτουμε στὴν κρίση τοῦ πνευματικοῦ μας. Ὅταν ὁ πνευματικός μας εἶναι στὴν ἴδια γραμμή, εἶναι Ὀρθόδοξος καὶ μιλάει Ὀρθόδοξα, τὸ ἀφήνουμε στὴν κρίση του, ἂν εἶναι ἡ ὥρα νὰ μαρτυρήσουμε, ἢ δὲν εἶναι ὥρα.

http://katanixis.blogspot.gr/2013/11/2013_22.html

Λίγα σχόλια, μιὰ καὶ μᾶς κάνατε τὴν τιμὴ νὰ ἀναφερθεῖτε σὲ μᾶς.

Γιὰ νὰ συνενοούμεθα, π. Νικόλαε:

Εἶναι αὐτονόητο ὅτι ἀποδέχεσθε πὼς ὁ Οἰκουμενισμὸς εἶναι αἵρεση· πὼς ἀποδέχεσθε ὅτι ὁ Πατριάρχης συστηματικὰ καὶ ἐπίμονα, παρὰ τὶς διαμαρτυρίες σας (καὶ ὅλων μας), πορεύεται τὸν δρόμο τῆς ΠΑΝΑΙΡΕΣΕΩΣ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ (ἅγ. Ἰουστῖνος Πόποβιτς) ἢ τῆς ἐσχάτης αἱρέσεως τῆς ἱστορίας (π. Ἀθαν. Μυτιληναῖος).

Εἶναι αὐτονόητο ὅτι ἀναφέρεσθε στὴν διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας ἡ ὁποία πράγματι ἀπαγόρευσε τὸ «εἰσπηδητικὸ» μαρτύριο, γιατὶ πολλοὶ τὸ ξεκινοῦσαν, ἀλλὰ λίγοι τὸ τελείωναν, ἀφοῦ τὰ ἐν συνεχείᾳ βασανιστήρια, τοὺς ἔκαναν ὄχι μόνο νὰ μὴ μαρτυρήσιουν, ἀλλὰ νὰ ἀρνηθοῦν καὶ τὴν Πίστη τους! Ἔτσι, στὴν πράξη βλέπουμε πολλοὺς μάρτυρες νὰ προσέρχονται αὐθόρμητα στὸ μαρτύριο, χωρὶς εὐλογία ἀπὸ τὸν πνευματικό τους, παράλληλα ὅμως ἄλλους ποὺ τὸν συμβουλεύονται. Ἄρα,  αὐτὸ ποὺ λέτε, ἀφ’ ἑνὸς μὲν δὲν εἶναι ἀπόλυτο, ὅπως τὸ παρουσιάζετε, ἀφ’ ἑτέρου δὲν ἔχει σχέση μὲ τὸ θέμα τῆς ἀποτειχίσεως.

Ἀλήθεια, πάτερ, ἀπὸ ποῦ κι ὡς ποῦ ταυτίζετε αὐτὸ τὸ μαρτύριο, μὲ τὴν ρητὴ Ἐντολὴ περὶ ἀπομακρύνσεως ἀπὸ τοὺς κακῶς περιπατοῦντας ἢ τοὺς αἱρετικούς; Μὲ ποιά λογικὴ συνδέετε τὸ «εἰσπηδητικὸ» μαρτύριο, τὴν ἑκούσια π.χ. παράδοση στοὺς Ρωμαίους δημίους, ἢ στοὺς Τούρκους, μὲ τὴν ἀπομάκρυνση ἀπὸ τοὺς αἱρετικοὺς καὶ τὴν Ὁμολογία Πίστεως, ποὺ ἀποτελεῖ Ἐντολὴ τοῦ Κυρίου ἀπὸ τὴν Π. Διαθήκη («ἐξέλθετε ἐκ μέσου αὐτῶν καὶ ἀφορίσθητε», Ἡσ. 52, 11) καὶ διατρέχει ὁλόκληρη τὴν Κ. Διαθήκη «χαίρειν αὐτοῖς μὴ λέγητε»; Αὐτὴ τὴν Ἐντολὴ δὲν ἐπανέλαβαν μὲ τὸν τρόπο τους καὶ τὴ ζωή τους ὁ Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης, ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, ὁ Μ. Ἀθανάσιος, ὁ Μ. Βασίλειος, ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, ὁ Ἅγιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής, ὁ Ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης, ὁ Ἅγιος Γερμανός, ὁ Ἅγιος Μᾶρκος ὁ Εὐγενικὸς καὶ τόσοι ἄλλοι Ἅγιοι; 

Ζητᾶται ὑπακοὴ στὸν γέροντα Ἐφραίμ, ὁ ὁποῖος, ὅμως, συμφωνεῖ μὲ τὸν π. Ἀγάθωνα ὅτι ἐδῶ πρόκειται γιὰ αἱρετικὲς κινήσεις τοῦ Πατριάρχη (αὐτὸ εἶναι ξεκάθαρο), προώθηση δηλ. τῆς ΠΑΝΑΙΡΕΣΕΩΣ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ἀπὸ Πατριάρχη, ποὺ ἔτσι ἀποδείκνυεται ψευδεπίσκοπος, καὶ παρόλα αὐτά, ἐνῶ καὶ οἱ δύο γέροντες μᾶς διδάσκουν σωστὰ ὅτι, ἐδῶ ἔχουμε αἵρεση, δὲν συμφωνοῦν μὲ τοὺς Ἁγίους Πατέρες καὶ τὴν Ἁγία Γραφή, ποὺ ἐντέλλεται ἀπομάκρυνση ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς!

Ἐμεῖς ποιούς θὰ ἀκούσουμε; Τὴν Ἁγία Γραφὴ καὶ τοὺς Ἁγίους Πατέρες ἢ τὸν γέροντα Ἐφραίμ; Ἀποκλείεται νὰ κάνει λάθος ἐκτίμηση στὴν ἡλικία ποὺ βρίσκεται καὶ μὲ τὴν ἐλλιπῆ πληροφόρηση ποὺ ἔχει γιὰ τὴν δράση τῶν Οἰκουμενιστῶν;

Δὲν θὰ ξέρετε ὅτι (ὅπως μᾶς πληροφόρησε τὸν παρελθόντα Μάρτιο ὁ Σεβασμιώτατος Ἀρτέμιος, ὅταν πρόσφατα τὸν ἐπισκέφτηκε στὴν Ἀμερική), ὁ γέροντας Ἐφραὶμ ἀγνοοῦσε τὸν διωγμὸ ποὺ ὑφίσταται ἀπὸ τοὺς Οἰκουμενιστὲς τῆς Σερβίας. Τὶς ἴδιες πληροφορίες ἔχουμε καὶ γιὰ ἄλλα θέματα. Γιατί, λοιπόν, ἐκθέτετε τὸν γέροντα Ἐφραίμ; Γιατί στηρίζετε τὴν ἄρνησή σας νὰ ἐνεργήσετε ἁγιοπατερικά, στὶς συμβουλές του; Μήπως ὁ γέροντας Ἐφραὶμ ἀποτελεῖ ἀπὸ μόνος του, ἢ ἀντικαθιστᾶ τὴν Σύνοδο; Γιατί τὸν ἀνακηρύσσετε Πάπα χωρὶς τὴ θέλησή του; Δὲν γνωρίζετε ὅτι ἀκόμα καὶ στὴν Ἀποστολικὴ Σύνοδο εἶχαν ἀντίθετες ἀπόψεις οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι Πέτρος καὶ Παῦλος;  Μήπως γι’ αὐτὸ δὲν ἦσαν Ἅγιοι; Ὁ Ἅγιος εἶναι ἀλάθητος;

Ἀλλὰ ἀκόμα κι ἂν ὁ γέρων Ἐφραὶμ ἐν συνειδήσει καὶ μετὰ ἀπὸ πληροφόρηση ἔλεγε αὐτὰ ποὺ μᾶς λέγουν, θυμηθεῖτε, πάτερ Νικόλαε, τὸν ἅγιο Ἰγνάτιο:

«Πᾶς ὁ λέγων παρὰ τὰ διατεταγμένα, κἂν ἀξιόπιστος ᾖ, κἂν νηστεύῃ, κἂν παρθενεύῃ, κἂν  σημεῖα ποιῆ, κἂν προφητεύῃ, λύκος σοι φαινέσθω, ἐν προβάτου δορᾷ, προβάτων φθορὰν  κατεργαζόμενος...»  (Ἅγιος  Ἰγνάτιος  ὁ  Θεοφόρος)

Πιστεύω ὅτι ἂν ὁ γέροντας Ἐφραὶμ εἶχε τὴ σωστὴ πληροφόρηση, ἄλλη θέση θὰ εἶχε.

Ἐπίσης, ὁμιλήσατε γιὰ ἀποτείχιση ἀπὸ κοινοῦ καὶ μετὰ ἀπὸ πληροφόρηση! Μὲ πόσες χιλιάδες πιστοὺς ἀπὸ κοινοῦ ἔκανε τὴν ἀποτείχισή του ὁ ἅγιος Μάξιμος, ὁ ἅγ. Θεόδωρος ὁ Στουδίτης, ὁ ἅγ. Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς, ὁ ἅγιος Μᾶρκος κ.ἄ.;

Τέλος εἴπατε, ἀπορρίπτοντας τὴν ἐνέργεια τῆς ἀποτειχίσεως κάποιων (δηλ. τὴ δική μας), πὼς τὸ σωστὸ  εἶναι νὰ «ἀκολουθοῦμε τὸν πνευματικὸ ποὺ ἔχει τὴν εὐλογία, ἔχει γραμμή, δηλαδὴ πατάει κάπου».

Ἐπειδὴ ἐμεῖς μελετήσαμε, πάτερ, καὶ ἐρευνήσαμε τοὺς Πατέρες, ἀκολουθήσαμε τὸν πνευματικό μας ποὺ πατάει γερὰ στὴν διαχρονικὴ ἁγιοπατερικὴ Παράδοση, σᾶς ἐρωτοῦμε:

Ἐσεῖς, προκειμένου νὰ ἐκφράσετε τὴν θέση σας γιὰ μιὰ τόσο σημαντικὴ σωτηριολογικὴ ἐνέργεια, θὰ ἔχετε μελετήσει γιὰ τὸ θέμα τὴ σχετικὴ διδασκαλία τῶν Πατέρων, καὶ ἐπίσης, τὰ βιβλία τοῦ π. Εὐθύμιου, ὁ ὁποῖος ἐκεῖ πατάει, στὴ διαχρονικὴ μαρτυρία τῶν Ἁγίων Πατέρων; Διαπιστώσατε, λοιπόν, ὅτι δὲν μεταφέρει ἀκριβῶς τὴν γραμμὴ τῶν Πατέρων; Ἀνακαλύψατε ἄλλη Πατερική γραμμή; Ὅσα γράφετε, ὅπως τὰ γράφετε, τὰ διδάσκουν οἱ Πατέρες; Μπορεῖτε νὰ μᾶς τὰ παρουσιάσετε μὲ πατερικὰ κείμενα;

Ὁ ἴδιος ἐπικαλεσθήκατε (στὸ συγκεκριμένο βίντεο)  τὸ παράδειγμα τοῦ ἁγ. Εὐσεβίου ἐπὶ τοῦ αἱρετικοῦ Νεστορίου ὁ ὁποῖος ἀντέδρασε ἀμέσως ἐντὸς τοῦ ναοῦ γιὰ τὴν αἵρεση ποὺ ξεστόμισε ὁ Νεστόριος καὶ προέβη σὲ ἀκραῖες ἐνέργειες. Ὁ ἅγιος Εὐσέβιος πῆρε εὐλογία ἀπὸ τὸν πνευματικό του γιὰ νὰ τὸ κάνει, αὐτὸ ποὺ ἔκανε, ἢ εἶχε τὴ διαχρονικὴ εὐλογία ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν Χριστὸ καὶ τοὺς Ἁγίους μας σύμφωνα μὲ τὴν  διδασκαλία τῆς Ἁγ. Γραφῆς καὶ τὴν Παράδοση  τῆς Ἐκκλησίας μας;

 Αὐτὰ σὰν μιὰ πρώτη πρόχειρη ἀπάντηση, π. Νικόλαε, καὶ περιμένουμε τὴν ἀπάντησή σας.

Η αίρεση του Οικουμενισμού εντός των τειχών, αλλά οι φύλακες κοιμούνται!

Πρὸς τὸ ἱστολόγιο "Κατάνυξις" καὶ π. τὸν π. Νικόλαο ποὺ τόλμησαν νὰ μιλήσουν:

Ὁ Μητροπολίτης Δημητριάδος Ἰγνάτιος δὲν εἶναι στοχαζόμενος Ἀκαδημαϊκὸς θεολόγος, ἀλλὰ Ἐπίσκοπος τῆς Ἐκκλησίας εἰς «τύπον καὶ τόπον Χριστοῦ», διδάσκαλος τῆς Ἐκκλησίας-στόμα Χριστοῦ καὶ λειτουργὸς τῶν Μυστηρίων Του.

Ἀπὸ τὴν ἀνάλυση ποὺ κάνετε, στὸ θαυμάσιο ἄρθρο σας ποὺ ἀναδημοσιεύουμε, στὴ συνέχεια, φαίνεται ὁλοκάθαρα ὅτι τὰ λόγια του καὶ οἱ πράξεις του, οὔτε Ὀρθόδοξο Ἐπίσκοπο δείχνουν, οὔτε σὲ διδάσκαλο τοῦ Εὐαγγελίου παραπέμπουν, οὔτε (κατὰ συνέπειαν) σὲ λειτουργὸ τοῦ Κυρίου ἁρμόζουν. Οἱ θέσεις του, βέβαια, εἶναι γνωστὲς χρόνια τώρα, ὄχι μόνο στὸ ποίμνιό του στο Βόλο, ἀλλὰ καὶ σὲ ὅλη τὴν Ἑλλάδα.

Ἐφόσον λοιπόν, ἡ δημόσια καταγγελία τῶν κακοδοξιῶν του, ποὺ σὲ δεκάδες παρόμοιες αἱρετικὲς πράξεις του καὶ ἐπὶ χρόνια πραγματοποιεῖται, ὄχι μόνο δὲν ἔχει φέρει κανένα ἀποτέλεσμα, δὲν ἔχει «ξυπνήσει» τὴν κοιμωμένη Ἱερὰ Σύνοδο, ἀλλὰ ἀντίθετα τὸν κάνει θρασύτερο, καὶ ἐπιπλέον ὅλοι οἱ ἱερωμένοι ἐπι-κοινωνοῦν μαζί του διὰ τῶν Ἐπισκόπων (καὶ ἄρα ἀνα-γνωρίζουν τὶς αἱρετικὲς θέσεις του), ρωτᾶμε:

Οἱ Ἅγιοι Πατέρες δὲν διδάσκουν στὴν περίπτωση αὐτή, τὴν ἀπομάκρυνση τῶν πιστῶν (ἱερωμένων καὶ λαϊκῶν) ἀπὸ τέτοιο ψευδεπίσκοπο;

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΚΕΣ–ΜΕΤΑΠΑΤΕΡΙΚΕΣ  ΘΕΣΕΙΣ

ΤΟΥ  ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ  ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΣ 

ΣΤΗΝ  ΠΑΠΙΚΗ  ΗΜΕΡΙΔΑ

Συνταχθέν υπό των διαχειριστών του Ιστολογίου katanixis.gr

ΟΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΚΕΣ-ΜΕΤΑΠΑΤΕΡΙΚΕΣ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΣ κ. ΙΓΝΑΤΙΟΥ ΣΤΗΝ ΠΑΠΙΚΗ ΗΜΕΡΙΔΑ «Β΄ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟΣ ΒΑΤΙΚΑΝΟΥ: 50 ΧΡΟΝΙΑ ΠΙΣΤΗΣ ΚΑΙ ΕΛΠΙΔΑΣ» 
(Σάββατο 9 Νοεμβρίου 2013-Λεόντειο Λύκειο Πατησίων) 

Σχετικά με την ημερίδα εν συντομία. 

Διαβάζουμε σύμφωνα με το ρεπορτάζ: «Πραγματοποιήθηκε η ημερίδα ‘Β΄ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟΣ ΒΑΤΙΚΑΝΟΥ: 50 ΧΡΟΝΙΑ ΠΙΣΤΗΣ ΚΑΙ ΕΛΠΙΔΑΣ’ με μεγάλη επιτυχία το Σάββατο, 9 Νοεμβρίου 2013, στο Λεόντειο Λύκειο Πατησίων. Προσκεκλημένοι εισηγητές ήσαν ο Εκλαμπρότατος Καρδινάλιος κ. Domenico Calcagno, ο Σεβασμιότατος Αρχιεπίσκοπος Καθολικών Αθηνών κ. Νικόλαος, ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Δημητριάδος και Αλμυρού κ. Ιγνάτιος, ο αιδεσιμότατος π. Μάρκος Φώσκολος και η δρ. Βασιλική Μαυροσκά, επίκουρη καθηγήτρια στην Ανώτατη Εκκλησιαστική Ακαδημία Αθηνών. Αναπτύχθηκαν θέματα ιστορικά και θεολογικά σχετικά με την Β’ Οικουμενική Σύνοδο του Βατικανού, τα διατάγματα, τις παραινέσεις και την εφαρμογή τους στην Ελλάδα και τον υπόλοιπο κόσμο και προβλήθηκε σχετικό βίντεο παραγωγή της Γ.Ι.Ε.Ι.Ε. …»1.

Δεν δικαιολογούνται οι ύμνοι του Μητροπολίτου Δημητριάδος για τη Β΄ Βατικανή Σύνοδο.

Ανήμερα λοιπόν της εορτής του Αγίου Νεκταρίου, ένας Ορθόδοξος Επίσκοπος, ο Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος, παρέστη ως ισότιμος συνομιλητής με εκπροσώπους της ρωμαιοκαθολικής «εκκλησίας» στο προαναφερθέν συνέδριο, γνωρίζοντας κυριολεκτικά την αποθέωση από όλους τους παπικούς παρισταμένους, δεδομένου ότι οι τοποθετήσεις του για τη Β΄ Βατικανή Σύνοδο υπήρξαν υμνητικές στο έπακρο. Με στοχαστική μέθοδο, όπως ο ίδιος παραδέχεται στην αρχή της εισήγησής του, ενθουσιωδώς μεν, αλλά εντελώς αντιεπιστημονικά δε, χωρίς παραπομπές και βιβλιογραφία, εξωράισε παραπλανητικά την εικόνα της εν λόγω «συνόδου». Είναι άραγε δικαιολογημένοι οι ύμνοι που εξέπεμψε ο άγιος Δημητριάδος για την 24η –κατά τους Λατίνους- «οικουμενική» σύνοδο, άλλως Β’ Βατικάνειο;

Πρίν απαντηθεί το καίριο αυτό ερώτημα, ας σταχυολογήσουμε δειγματοληπτικά ορισμένες προβληματικές τοποθετήσεις του γνωστού ιεράρχη, καθότι, όπως θα αποδειχθεί λίαν συντόμως, αυτές ανατρέπουν συθέμελα την Ορθόδοξη Εκκλησιολογία και Δογματική των Αγίων Πατέρων:

1. Κατά τον κ. Ιγνάτιο ξεκάθαρα, η ρωμαιοκαθολική παρασυναγωγή δεν αποτελεί αίρεση, αλλά εκκλησία με χάρη και μυστηριακή ζωή, καίτοι έχει καταδικαστεί επανειλημμένα από δεκάδες Ορθόδοξες Συνόδους2, με πρώτη αυτή της Κωνσταντινουπόλεως του 879-880 επί Μεγάλου Φωτίου! Ερωτηθείς επί τούτου απήντησε ανερυθριάστως και επί λέξει ότι «όντως φιλοξενήσαμε (πρόσφατα) ένα συνέδριο της Συνοδικής Επιτροπής επί των Αιρέσεων στην πόλη του Βόλου και στο συνεδριακό μας Κέντρο, φιλοξενούμενοι της Μητροπόλεώς μας. Όμως αυτή η Επιτροπή ασχολείται με τις αναγνωρισμένες από την Εκκλησία αιρέσεις και δεν συμπεριλαμβάνονται σε αυτές οι Καθολικοί αδελφοί μας, ούτε η Καθολική Εκκλησία». Με τον τρόπο αυτό, ο Μητροπολίτης Δημητριάδος «καθησυχάζει» τους πλανεμένους αδελφούς μας του ρωμαιοκαθολικισμούπως δεν είναι αίρεση, και έρχεται σε ευθεία αντίθεση με το σύνολο των Αγίων Πατέρων

ΤΑ ΑΛΛΗΛΟΛΙΒΑΝΙΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ!

  ΤΟΥΣ ΑΚΟΥΣ ΚΑΙ ΣΙΧΑΙΝΕΣΑΙ!

ΤΑ  ΑΛΛΗΛΟΛΙΒΑΝΙΣΜΑΤΑ

ΚΑΙ Η ΥΠΕΥΘΥΝΟΤΗΤΑ

 ΤΩΝ  ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ!

Ὁ μητροπολίτης Δημητριάδος Ἰγνάτιος, λιβανίζει τὸν συνυπεύθυνο τῆς τραγωδίας τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, τὸν Ἀρχιεπίσκοπο Ἱερώνυμο, ποὺ κάλυψε καὶ συμπορεύεται μὲ τοὺς ὑπευθύνους Πρωθυπουργούς τῶν τελευταίων χρόνων στὴν καταστροφὴ τῆς Ἑλλάδος, καὶ ἐπὶ πλέον συνοδοιπορεῖ μὲ τὸν Πατριάρχη Βαρθολομαῖο στὴν προώθηση τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ τὴν ἅλωση τῆς Ὀρθοδοξίας ἀπὸ τὸ Βατικανό.

Ἀπευθυνόμενος πρὸς τὸν Ἀρχιεπίσκοπο, ὁ κ. Ιγνάτιος εἶπε ὅτι ΝΙΩΘΕΙ «ΟΙΚΕΙΟΣ ἀνάμεσα στὰ πνευματικά του παιδιά» καὶ πλέκοντας του τὸ ἐγκώμιο, εἶπε πὼς ὁ κ. Ἱερώνυμος «φέρει τὸ Σταυρὸ ὁλόκληρου τοῦ λαοῦ»!!!

Καὶ συνέχισε: «Μποροῦμε νὰ νιώθουμε κοντά του, πρῶτα ἐμεῖς οἱ ἀρχιερεῖς ποὺ συγκροτοῦμε τὸ Σῶμα τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ἐμπιστοσύνη ὅτι πηδαλιοῦχος ὑπάρχει, ὥριμος, ἱκανός συνετός, μὲ ἕναν μοναδικὸ τρόπο ἥσυχο ὁδηγεῖ τὸ σκάφος σὲ λιμένα ἀσφαλείας»!!!

Ὁλόκληρο τὸ ρεπορτάζ ἀπὸ τὸ dogma.gr:

ΛΑΜΠΡΟΣ ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ

ΣΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΝΑΟ ΤΗΣ ΛΙΒΑΔΕΙΑΣ

ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΣ: «Ο Αρχιεπίσκοπος φέρει το Σταυρό ολόκληρου του λαού».

Παρουσία του Αρχιεπισκόπου κ. Ιερωνύμου, τελέσθηκε σήμερα στη Λιβαδειά, ο Εσπερινός της εορτής των Εισοδίων της Θεοτόκου στον πανηγυρίζοντα μητροπολιτικό Ναό της πόλης.

Στον Εσπερινό χοροστάτησε, ο νέος μητροπολίτης Αργολίδος κ. Νεκτάριος, ενώ παρέστησαν οι μητροπολίτες, Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος, Ιλίου κ. Αθηναγόρας, Θηβών κ. Γεώργιος και ο επίσκοπος Αβύδου κ. Κύριλλος.

«Νιώθουμε ότι παραμένετε πάντα ψυχικά κοντά μας σαν φιλόστοργος πατέρας» είπε προς τον Αρχιεπίσκοπο ο μητροπολίτης Θηβών κ. Γεώργιος ο οποίος τόνισε πως «Πίσω από κάθε μεγάλο έργο βρίσκεται η σφραγίδα που φέρει το όνομα σας».

Ο μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος ο οποίος εκφώνησε τον πανηγυρικό της ημέρας, μίλησε για την ελευθερία που δίνει ο Θεός στον άνθρωπο καλώντας τους πιστούς να νιώσουν την ελευθερία που δίνει ο Θεός μέσα από την πίστη.

«Πως μπορείς να αγαπήσεις τον Θεό, εάν δεν αγαπήσεις την ζωντανή Του εικόνα που είναι ο άλλος», αναρωτήθηκε ο κ. Ιγνάτιος που σημείωσε πως από όλη την κτίση, μόνο ο άνθρωπος έχει το προνόμιο να μιλάει στον Θεό.

«ΝΙΩΘΩ ΟΙΚΕΙΟΣ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΑΣ»

Απευθυνόμενος προς τον Αρχιεπίσκοπο, ο κ. Ιγνάτιος είπε ότι νιώθει «οικείος ανάμεσα στα πνευματικά του παιδιά» πλέκοντας το εγκώμιο του κ. Ιερωνύμου ο οποίος όπως σημείωσε «φέρει το Σταυρό ολόκληρου του λαού».

«Μπορούμε να νιώθουμε κοντά του, πρώτα εμείς οι αρχιερείς που συγκροτούμε το Σώμα της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, εμπιστοσύνη ότι πηδαλιούχος υπάρχει, ώριμος, ικανός συνετός, με έναν μοναδικό τρόπο ήσυχο οδηγεί το σκάφος σε λιμένα ασφαλείας» σημείωσε ο μητροπολίτης Δημητριάδος.

«Αυτό μεταλαμπαδεύεται στους ιερείς μας, στους μοναχούς, στους άρχοντες και στο λαό μας. Κι έτσι η Εκκλησία γίνεται για μια ακόμη φορά η μάνα και η ενοποιός δύναμη για έναν λαό ο οποίος ξέρει να αντλεί κουράγιο από την Παναγιά και τους Αγίους» συμπλήρωσε.

http://www.dogma.gr/default.php?pname=Article&art_id=4429&catid=6