«Ο ποιμενικός αυλός της θεολογίας σου τας των ρητόρων ενίκησε σάλπιγγας».

ΣΧΕΔΙΑΣΜΑ ΑΓΙΟΛΟΓΙΚΟΥ ΚΗΡΥΓΜΑΤΟΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΙΕ΄ ΛΟΥΚΑ (ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ)

Συγγραφέας: kantonopou στις Ιανουαρίου 24, 2015

α. Αν την προηγουμένη Κυριακή μιλήσαμε για τους μεγάλους Πατέρες και Διδασκάλους της Εκκλησίας αγίους Αθανάσιο και Κύριλλο, οι οποίοι βοήθησαν την Εκκλησία στη συνειδητοποίηση της πίστεώς της περί του Ιησού Χριστού ως ομοουσίου με τον Θεό Πατέρα και τελείου Θεού και τελείου ανθρώπου, η σημερινή Κυριακή μας δίνει την ευκαιρία να μιλήσουμε για τη θεολογική προσφορά ενός άλλου Πατέρα και Διδασκάλου, του αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου, ο οποίος με τη ζωή και τη διδασκαλία του εξίσου βοήθησε στη συνειδητοποίηση του ποιο είναι το τρίτο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, το Άγιον Πνεύμα. Ιδιαιτέρως καθοδηγητής μας θα είναι το απολυτίκιο του αγίου.

β. 1. (α) «Ο ποιμενικός αυλός της θεολογίας σου τας των ρητόρων ενίκησε σάλπιγγας». Ποιοι ήταν αυτοί οι ρήτορες που σάλπιζαν κατά της πίστεως της Εκκλησίας την εποχή του αγίου Γρηγορίου; Ήταν οι λεγόμενοι Πνευματομάχοι, εκείνοι δηλαδή που αρνούνταν τη θεότητα του αγίου Πνεύματος, μετά μάλιστα τη διατράνωση της πίστεως της Εκκλησίας περί του Ιησού Χριστού ως ομοουσίου του Πατρός. Και οι αιρετικοί αυτοί διαβαθμίζονταν ανάλογα με την ένταση της αμφισβήτησής τους. «Δεν είναι το άγιον Πνεύμα Θεός, έλεγαν, αλλά μία δύναμη του Θεού».

(β) Και μιλάει για σάλπιγγες των ρητόρων και για ρήτορες, γιατί φώναζαν  και δημιουργούσαν πολλά προβλήματα στην πίστη, ενώ χρησιμοποιούσαν ως επιχειρήματα τα λόγια όχι του Ευαγγελίου, μα των κοσμικών ρητόρων με τα τεχνάσματα της ανθρώπινης λογικής.

2. Αλλά ο Θεός διάλεξε την εποχή εκείνη τον άγιο Γρηγόριο προκειμένου να αντιπαρατάξει στη τεχνολογία των αιρετικών Πνευματομάχων τη θεολογία της Εκκλησίας Του. Διότι ο μέγας Πατήρ θεολογούσε και δεν τεχνολογούσε, που σημαίνει πως ό,τι έλεγε ήταν ο λόγος του Θεού και όχι ο σκοτεινιασμένος τεχνικός ανθρώπινος λόγος. Και τι είπε ο άγιος Πατέρας; Εκφράζοντας τη ζωή της Εκκλησίας μαρτύρησε την αλήθεια ότι το Άγιον Πνεύμα δεν είναι μία δύναμη απλώς του Θεού, αλλά το τρίτο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, το Ίδιο Θεός με τα άλλα πρόσωπα του Πατρός και του Υιού, το Οποίο εκπορεύεται, κατά την αποκάλυψη του Κυρίου, από τον Θεό Πατέρα και στέλλεται στον κόσμο από τον Υιό φανερώνοντας Αυτόν στις καρδιές των ανθρώπων.

 Το επιχείρημα του ιερού Πατρός ήταν ατράνταχτο: αν το Άγιον Πνεύμα δεν είναι Θεός, τότε πώς μπορεί να μας φανερώνει τον Θεό και να μας κάνει κι εμάς Θεούς κατά χάριν; Κανείς δεν μπορεί να προσφέρει αυτό που δεν έχει. Το Άγιον Πνεύμα μάς αποκαλύπτει τον Θεό, γιατί ακριβώς είναι το Ίδιο Θεός. Λοιπόν κατέληγε λίγο προκλητικά ο άγιος με τον φωτισμό του Θεού: αν δεν είναι Θεός το Πνεύμα, ας πάει πρώτα να θεωθεί κι έπειτα ας θεώσει κι εμάς! Δεν πρέπει να λησμονούμε άλλωστε ότι τα πάντα στην Εκκλησία: η πίστη, η αγάπη, τα μυστήρια, η πνευματική ζωή, υφίστανται και υπάρχουν με την ενέργεια του Αγίου αυτού Πνεύματος. Αν ο Χριστός έτσι αποτελεί την κεφαλή της Εκκλησίας, το Άγιον Πνεύμα συνιστά την ψυχή της. Και πράγματι η Εκκλησία μας διά της Β΄ Οικουμενικής Συνόδου της Κωνσταντινουπόλεως (381) επικύρωσε τη θεολογία αυτή του αγίου Γρηγορίου, με αποτέλεσμα να συμπληρώσει το Σύμβολο της Πίστεως της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου της Νικαίας (325).

3. Το απολυτίκιο όμως μας εξηγεί το πώς ο άγιος Γρηγόριος έγινε «σκεύος εκλογής» του Θεού και μάλιστα χαρακτηρίσθηκε ως ο δεύτερος θεολόγος της Εκκλησίας μετά τον πρώτο, τον άγιο Ιωάννη τον Ευαγγελιστή. «Ως γαρ τα βάθη του Πνεύματος εκζητήσαντι, και τα κάλλη του φθέγματος προσετέθη σοι». Ζήτησες τα βάθη του Πνεύματος και σου προστέθηκαν και τα κάλλη του λόγου.

(α) Εκζήτησε λοιπόν τα βάθη του Αγίου Πνεύματος ο άγιος. Σκοπός του δηλαδή ήταν η γνώση του Θεού, με την έννοια της σχέσεως και της εμπειρίας του Θεού. Και η εμπειρία αυτή αποκτάται με το ίδιο το Άγιον Πνεύμα. Ζήτησε να αποκτήσει το Πνεύμα του Θεού, γι’ αυτό αφιερώθηκε στον Θεό, («δει σχολάσαι και γνώναι Θεόν»: πρέπει να αφιερωθεί κανείς στον Θεό για να γνωρίσει τον Θεό, είναι μία δική του φράση), καθαρίζοντας τον εαυτό του από κάθε τι αμαρτωλό. Κι αυτό γιατί ο καθαρός και άγιος Θεός μόνο στον καθαρό και άγιο άνθρωπο μπορεί να αποκαλύπτεται. Όπως διαρκώς το επισημαίνουν οι προσευχές της Θ. Λειτουργίας: Ο Θεός είναι ο άγιος που επαναπαύεται στις καρδιές των αγίων («ο εν αγίοις αναπαυόμενος»).

(β) Και την εμπειρία του Πνεύματος του Θεού που απέκτησε μπόρεσε να την κάνει λόγο και να τη διατυπώσει, γιατί του χαρίστηκε το κάλλος του λόγου, επειδή προφανώς ο νους του είχε την ανάλογη δεκτικότητα. Και το λέμε αυτό, γιατί πολλοί άγιοι απέκτησαν εμπειρία του Θεού, αλλά δεν είχαν όλοι το χάρισμα της σοφίας ως δυνατότητας εκφράσεως της εμπειρίας τους από τη γνώση του Θεού.

γ. Είμαστε ευγνώμονες στον άγιο Γρηγόριο, ο οποίος μάς βοήθησε στη σχέση μας με τον Θεό. Αλλά ασφαλώς απείρως περισσότερο είμαστε ευγνώμονες στον Κύριο Ιησού Χριστό, ο Οποίος χαρίτωσε κι αυτόν τον άγιό Του για την προσφορά του αυτή. Κι είναι σαν να μας φωνάζει και σήμερα ο άγιος: σκοπός της ζωής δεν είναι απλώς να είμαστε καλοί άνθρωποι ή να περάσουμε ανώδυνα τα όποια χρόνια της εδώ ζωής μας. Σκοπός μας είναι η απόκτηση του Αγίου Πνεύματος, δηλαδή η ορθή εκκλησιοποίησή μας, με την έννοια ασφαλώς της ενεργοποίησης στην καθημερινότητά μας της ήδη δοσμένης σε εμάς διά του αγίου βαπτίσματος χάρης του Θεού. Ό,τι με άλλα λόγια μάς έχει δοθεί εν σπέρματι: το Πνεύμα του Θεού, αυτό και να το καλλιεργήσουμε και να το αυξήσουμε, «άχρις ου μορφωθή Χριστός εν ημίν».

 παπα Γιώργης Δορμπαράκης 

http://pgdorbas.blogspot.gr/

Ευλογητός ο Θεός ημών! Ο Αλέκος ξεκίνησε μαθήματα βυζαντινής μουσικής.

Πηγή: "Τρελογιάννης"

Κήρυγμα "προεκλογικό", που έπρεπε κυρίως να διαβάσουν εκείνοι που κατέστρεψαν την Ελλάδα!

Κυριακὴ ΙΕ΄ Λουκᾶ (Λουκ. 19,1-10)

Του  Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου

Ζακχαιοι, Ξυπνηστε!

ΟΤΑΝ ὁ Κύριος, ἀγαπητοί μου, ἐκήρυττε στὰ παράλια τῆς Τιβεριάδος, στὰ χωριὰ καὶ στὶς πόλεις τῆς Παλαιστίνης, στὸ βουνὸ ἢ στὴ συναγωγή, πλήθη ἄκουγαν. Πόσοι ὅμως τὸν ἄκουγαν καὶ μὲ τὰ αὐτιὰ τῆς ψυχῆς; Πόσοι ἐδέχοντο τὸ φῶς του στὴν καρδιά τους καὶ ἐδονοῦντο ψυχικά; Πόσοι ἄλλαζαν; Ὤ, λίγοι ἦταν οἱ θαυμασταὶ τοῦ κηρύγματος ποὺ δὲν ἔμεναν ἁπλῶς στὸ θαυμασμὸ ἀλλὰ ἔκαναν πρᾶξι καὶ ζωὴ τὰ λόγια του. Γιατί οἱ περισσότεροι ἔφευγαν χωρὶς μεταβολή, χωρὶς ψυχικὸ συγκλονισμό; Τὴν ἀπάντησι στὸ τρομακτικὸ αὐτὸ ἐρώτημα δίδει σήμερα τὸ εὐαγγέλιο. Τί λέει τὸ σημερινὸ εὐαγγέλιο; Τὸ προσέξατε;

* * *

Περνοῦσε ὁ Χριστὸς μέσ᾿ ἀπὸ μιὰ ὡραία πόλι, τὴν Ἰεριχώ. Στὸ ἄκουσμα ὅτι ἔρχεται ὁ Ἰησοῦς, γιὰ τὸν ὁποῖο τόσα διεδίδοντο, οἱ κάτοικοι ἄφησαν τὰ σπίτια τους καὶ πετάχτηκαν ἔξω. Ἀπ᾿ ὅλον αὐτὸ τὸν συρφετὸ ἔνιωσε ἆραγε κανεὶς τὸ Χριστό; αἰσθάνθηκε στὴν καρδιά του τὸ θεϊκὸ ῥεῦμα τῆς ἀγάπης του, συγκλονίστηκε ἡ ψυχή του, ἦρθαν στὸ μυαλό του νέες σκέψεις; Ὤ, κλεισμένες οἱ καρδιὲς τῶν κατοίκων τῆς Ἰεριχοῦς· μπετὸν ἀρμέ! Δὲν ἄνοιξαν μπροστὰ στὸ φῶς τοῦ Χριστοῦ· τὰ πάθη δὲν παραμέρισαν διόλου. Μία περιέργεια νὰ δοῦν τοὺς τράβηξε στὸ δρόμο, τίποτε περισσότερο. Λοιπὸν ἔτσι ἄκαρπη

Η διαστρέβλωση του Ευαγγελίου καλά κρατεί!

 Ἰταλίας Γεννάδιος: Ἕνας ταλαίπωρος Δεσπότης;

Μπορούμε ἄραγε νὰ ὀνομάζουμε «ταλαίπωρο» ἕνα Δεσπότη; Μᾶλλον βαρύτερους χαρακτηρισμοὺς ἀποδίδουν οἱ Ἅγιοι στοὺς διαστρεβλωτὲς τῆς Καινῆς Διαθήκης, στοὺς καταπατητὲς τῶν Ἱ. Κανόνων, καὶ κυρίως σὲ ἐκείνους ποὺ προωθοῦν μιὰ παναίρεση, τὸν Οἰκουμενισμό.

Πέρα ἀπὸ ὅσα μέχρι τώρα τὸ στοματάκι του «ἄρρητα οἰκουμενιστικὰ ρήματα» ἔχει ἐμμέσει, σήμερα παρουσιάζει τὸ ἔργο τῶν συμπροσευχῶν ὡς ἔργο «θεάρεστο»! Ὁ ἀθεόφοβος, καταργεῖ τοῦς Ἱ. Κανόνες ποὺ ἐνέπνευσε τὸ Ἅγιον Πνεῦμα στοὺς Πατέρες τῶν Συνόδων, καὶ παροτρύνει τοὺς πιστοὺς νὰ συμπροσεύχονται μετὰ τῶν αἱρετικῶν, ἔστω μιὰ ἡμέρα τοῦ ἔτους στὶς συμπροσευχές, αὐτὸ τὸν «Δούρειο Ἵππο» τῆς ἀλλοιώσεως τῶν συνειδήσεων τῶν πιστῶν, γιὰ τὴν ἐπικράτηση τῆς Ἑνώσεως ὑπὸ τὸν ἀντίχριστο Πάπα!

Ἐπίσης διαστρέφει τὴν ἔννοια μιᾶς ἐνεργείας τοῦ Κυρίου. Ἀσφαλῶς καὶ ὁ Κύριος ἦρθε νὰ «ἦλθε νὰ ζητήσει καὶ νὰ σώσει τὸ ἀπολωλὸς πρόβατο». Ἀσφαλῶς οἱ Ἅγιοι τὸν μιμήθηκαν. Ἀλλὰ οἱ «ὑπὸ Πνεύματος Ἁγίου φερόμενοι» ἄνθρωποι τοῦ Θεοῦ, μᾶς δίδαξαν καὶ νομοθέτησαν καὶ τὴν ἀπομάκρυνση ἀπὸ κακοπροαίρετους καὶ αἱρετικοὺς ἀνθρώπους, δόλιους, παμπόνηρους καὶ ἀμετανόητους.

Δεκάδες εἶναι τὰ χωρία καὶ κάθε χριστιανὸς ποὺ ἔχει στοιχειώδη γνώση τῆς Πίστεώς του τὰ γνωρίζει.

Μόνο οἱ Οἰκουμενιστὲς τὰ ὑποβλέπουν, τὰ παραβλέπουν, διαστρέφουν καί, κυρίως αὐτό: προσβάλλονται ἀπὸ ἐπιλεκτικὸ ἀλτχάϊμερ, ποὺ τοὺς κάνει αὐτὰ  εἰδικὰ τὰ κείμενα νὰ τὰ ξεχνοῦν! 

Ὅσοι ἔχουν χρόνο, ἂς διαβάσουν ἄλλη μιὰ διαστρέβλωση τοῦ Εὐαγγελίου ποὺ προσφέρει πρὸς τὸ Ποίμνιο τοῦ Χριστοῦ ὁ ψευδεπίσκοπος Γεννάδιος!

Ο Μητροπολίτης Ιταλίας για τον διάλογο, την Σαμαρείτιδα και την ενότητα των Χριστιανών

Πηγή: «agioritikovima»

"Είναι ευλογία Θεού να προσεύχεται ο άνθρωπος διά το θείον αγαθόν της ενότητος" αναφέρει στο μήνυμά του για την εβδομάδα προσευχής 2015 για την ενότητα των Χριστιανών ο Μητροπολίτης Ιταλίας Γεννάδιος. 

Ακολουθεί ολόκληρο το μήνυμα: 

«Δος μοι πιείν»

Ο ανωτέρω Ευαγγελικός στίχος της περικοπής της Σαμαρείτιδος, τον οποίον διασώζει ο μαθητής της αγάπης, Ιωάννης ο Ευαγγελιστής, με την περιγραφήν αυτής εις το Ευαγγέλιόν του, αποτελεί σπουδαιότατον κεφάλαιον του υπερόχου διαλόγου μεταξύ του Ιησού Χριστού και της γυναικός της Σαμαρείας.

Η φράσις αυτή είναι χρησιμoτάτη και πολυτιμoτάτη, όπως γνωρίζωμεν, και από φυσικής και μυσταγωγικής πλευράς, αποτελεί δε το κύριον θέμα της εφετεινής “Εβδομάδος Προσευχής διά την ενότητα των Χριστιανών”.

Γνωρίζoμεν καλώς ότι ο λαός του Θεού, εις τους χρόνους της Παλαιάς Διαθήκης, ευρέθη εις έρημον τόπον, χωρίς νερόν. Ενθυμούμεθα ότι ο Θεός απέστειλε τον Μωϋσήν και τον Ααρών εις βοήθειάν του: «Kαι επάρας Μωυσής την χείρα αυτού

Ο ΠΑΠΑΣ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ ΣΤΟΝ ...ΒΟΥΔΑ - Η εξοικείωση με την Πανθρησκεία συνεχίζεται!!! (Βίντεο)

ΒΙΝΤΕΟ

ΕΝΣΤΑΣΗ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΝΕΟΦΑΝΟΥΣ ΑΙΡΕΣΕΩΣ ΤΟΥ «ΚΑΘΗΣΥΧΑΣΜΟΥ», του Κων/νου Γεωργίτση

ΕΝΣΤΑΣΗ  ΚΑΤΑ  ΤΗΣ  ΝΕΟΦΑΝΟΥΣ

ΑΙΡΕΣΕΩΣ  ΤΟΥ  «ΚΑΘΗΣΥΧΑΣΜΟΥ»,

ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΛΛΟΥΣΗΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΔΡΑΙΩΣΙΝ

ΤΗΣ  ΠΑΝΑΙΡΕΣΕΩΣ  ΤΟΥ  ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ

Ἀνασκευὴ τοῦ «Πορίσματος περὶ Ἀποτειχίσεως»

τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Πειραιῶς

τοῦ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ Λ. ΓΕΩΡΓΙΤΣΗ

-Δημοσιεύθηκε εἰς τὴν ἔγκριτον ἐφημερίδα «Ὀρθόδοξος Τύπος», (ἀρ. φ. 2049 τῆς 12 Δεκεμβρίου 2014), τὸ πόρισμα ἡμερίδας, τὴν ὁποία διοργάνωσε καὶ πραγματοποίησε ἡ Ἱ. Μητρόπολη Πειραιῶς, ἤ, ὅπως εἶναι γνωστὴ στὸ εὐρὺ κοινό, «Πειραϊκὴ Ἐκκλησία», τὴν Πέμπτη 27/11/2014.

- Τοῦτο τὸ πόρισμα, τὸ ὁποῖον δημοσιεύθηκε ὑπὸ τὸν τίτλο: «Πότε ἐπιτρέπεται ἡ διακοπὴ τοῦ μνημοσύνου (ἀποτείχισις) ἑνὸς Ἐπισκόπου», ἀποτελεῖ -ὅπως θὰ ἀποδειχθῆ ἀπὸ τὴν, ἐν συνεχεία, ἀνασκευή του, ποὺ κρίνεται ἀναγκαία-, πρότυπον ἀναίσχυντης διαστροφῆς τῆς ἀλήθειας καὶ μνημεῖο ἀπαξιώσεως, ὑποβιβασμοῦ καὶ ἀνατροπῆς τῆς Ἱερᾶς Παραδόσεως τῆς Ἁγίας Ἐκκλησίας μας, τμῆμα τῆς ὁποίας ἀποτελεῖ καὶ ἡ διαχρονικὴ πράξη Αὐτῆς, ἡ σχετιζόμενη μὲ τὴν στάση Της ἔναντι τῶν, κατὰ καιρούς, ἀναφυομένων αἱρέσεων.

Παρέχεται δὲ στὸν ἀμερόληπτο καὶ ἀντικειμενικὸ μελετητή του, ἡ δυνατότητα νὰ ἐξάγει μὲ ἀπόλυτη βεβαιότητα τὸ συμπέρασμα, πὼς τοῦτο τὸ πόρισμα, (τὸ ὁποῖο, ὡς οἴκοθεν ἐξυπακούεται, ἀντικατοπτρίζει τὸ περιεχόμενο καὶ τὸ στρεψόδικο πνεῦμα τῆς προαναφερθείσης ἡμερίδας), συμβάλλει:

- Α’). Στὴν ἀπαξιωτικὴ ὑποβάθμιση τῶν, ὑπὲρ τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως ἀγώνων τῶν Ἁγίων Ὁμολογητῶν Πατέρων, οἱ ὁποῖοι

(ἀγῶνες), διὰ μέσου μίας ὑποκειμενικῆς ἑρμηνευτικῆς προσέγγισης τοῦ ΙΕ΄(15ου) Ἱεροῦ Κανόνος τῆς Πρωτοδευτέρας Συνόδου (861μ.Χ.), βασισμένης σὲ σοφιστικὲς μεθόδους, χαρακτηρίζονται ἐμμέσως ὡς ἄκριτη καὶ ἄσκοπη ἐκδήλωση «φανατισμοῦ», ἂν καὶ παρεμπιπτόντως ἐπιβραβεύτηκαν ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία. 

-Β’) Στὴν διαμόρφωση μίας νέας ἀντορθοδόξου «μεταπατερικῆς ἐκκλησιολογίας, ἀντιτασσομένης στὴν διαχρονικὴ στάση τῆς Ἁγίας Ἐκκλησίας μας, ἀπέναντι στὶς ποικίλες αἱρέσεις.

-Γ’) Στὴν ἀντορθόδοξη αὐτονόμηση ἀπὸ τὴν παγιωθεῖσα, ὑπὸ τῶν Ἁγίων Πατέρων,

Ο άγιος Γέροντας Παΐσιος για τα φιλενωτικά κινήματα και την αποτείχιση (Μητροπολίτου Γόρτυνος Ἰερεμία)

Ἀποτελεῖ μεγάλη ἔκπτωση τοῦ Μητροπολίτη Γόρτυνος αὐτὸ τὸ κήρυγμα, ποὺ μάλιστα τὸ ἔστειλε καὶ στὰ ἱστολόγια γιὰ δημοσίευση. Μετὰ τὴν διαστρέβλωση τοῦ ἁγίου Θεοδώρου τοῦ Στουδίτου ἀπὸ τὸν μητροπολίτη Πειραιῶς (σ’ ἐκείνη τὴν στημένη Ἡμερίδα ποὺ διοργάνωσε στὸν Πειραιᾶ), ἔρχεται τώρα ὁ κ. Ἱερεμίας νὰ διαστρεβλώσει ἕνα κείμενο τοῦ Ἁγίου Παϊσίου.

Θὰ παραθέσουμε τὸ κείμενο, χωρὶς νὰ χρειάζεται νὰ κάνουμε ἀνάλυση τῆς διαστρέβλωσης τῶν λόγων τοῦ Ἁγίου Παϊσίου. Ἀρκεῖ νὰ ἐπισημάνουμε ὅτι τότε, οὐδεμία σχεδὸν συζήτηση γινόταν ἐπισήμως στὴν Ἐκκλησία μας, περὶ ἀποτειχίσεως. Ὅσα ἔγραψε ὁ Ἅγιος Παΐσιος, τὰ ἔγραψε γιὰ τὶς Παλαιοημερολογίτικες Παρατάξεις.

Ἂς θυμηθεῖ ὁ Γόρτυνος ἐκείνους τοὺς Ἁγίους, ποὺ στὴν δεσποτικὴ ἐναντίον τῆς Ἀποτειχίσεως παραζάλη τὰ ξέχασε. Οἱ Ἅγιοι Μ. Ἀθανάσιος, Μ. Βασίλειος, Γρηγόριος Θεολόγος, Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής, Θεόδωρος Στουδίτης, Γρηγόριος Παλαμᾶς, Μᾶρκος Εὐγενικὸς καὶ ὅσοι ἄλλοι, ὅταν δίδασκαν καὶ ἔκαναν ἀποτείχιση, δὲν ἦσαν ἐκτὸς Ἐκκλησίας.

Γράφει ὁ κ. Ἱερεμίας:

«Ἐπειδή εἶναι ἕνα ὡραῖο ὁμολογιακό κείμενο, μεταξύ τῶν δύο ἄκρων, τῶν φιλοενωτικῶν ἀπό τήν μιά μεριά, καί τῶν ἀποτειχιστῶν ἀπό τήν ἄλλη (αὐτῶν δηλαδή πού λέγουν νά παύσουμε ἀκαίρως τό μνημόσυνο τοῦ Πατριάρχου), δέν θά ἤθελα νά τό στερηθεῖ τό ποίμνιο πού διακονῶ».

                               (Ἱερεμίας Γόρτυνος).

         ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ

ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΕΩΣ

  ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ-ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΙΣ

Δημητσάνα - Μεγαλόπολις, Κυριακή 25 Ἰανουαρίου 2015

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟ ΕΓΚΥΚΛΙΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ

Ο ΑΓΙΟΣ ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΪΣΙΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΦΙΛΕΝΩΤΙΚΑ
ΚΙΝΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ

1. Σήμερα, ἀδελφοί μου χριστιανοί, ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία ἑορτάζει τήν μνήμη τοῦ ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου. Ὁ πατέρας αὐτός εἶναι ὁ ἄριστος θεολόγος τῆς Ἐκκλησίας μας μετά τόν Εὐαγγελιστή Ἰωάννη. Πραγματικός θεολόγος, κατά τόν ἅγιο Γρηγόριο, δέν εἶναι ἐκεῖνος πού ἔχει ἁπλᾶ διαβάσει μερικά ἤ καί πολλά θεολογικά συγγράμματα, ἀλλά εἶναι ἐκεῖνος πού μέ τήν προσευχή, τήν τήρηση

ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ ΟΙ… ΙΕΡΑΤΙΚΕΣ ΑΘΛΙΟΤΗΤΕΣ ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΘΕΟΜΠΑΙΧΤΗ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Μόνο αηδία προκαλεί η συνεχιζόμενη προσπάθεια εκμετάλλευσης του θρησκευτικού φρονήματος από τον ηγέτη των κυβερνώντων για να κερδίσει χριστιανικούς ψήφους. Εκμεταλλευόμενος την δεδηλωμένη αθεΐα της αντιπολίτευσης, δεν χάνει ευκαιρία να δίνει καλοστημένες παραστάσεις με θρησκευτικό «περιεχόμενο» για να παρασύρει αφελείς και καλοπροαίρετους Έλληνες ορθόδοξους να ψηφίσουν αυτούς που δεν δίστασαν να οδηγήσουν την χώρα στην μεγαλύτερη καταστροφή της μεταπολεμικής της ιστορίας και να εξοντώσουν το ορθόδοξο χριστιανικό φρόνημα με αλλεπάλληλα αντιχριστιανικά νομοσχέδια.
Τελευταίο άθλιο κρούσμα ηγούμενος γυναικείας μονής της βορείου Ελλάδας που

Η πολιτική-εκλογική εκμετάλλευση της Πίστεως από τους χειροκροτητές των Επισκόπων!

Μετὰ τὴν παραχώρηση τοῦ βήματος τοῦ Ναοῦ (ἐν ὥρᾳ Θ. Λειτουργίας) για νὰ ἀπευθύνει προεκλογικὸ λόγο ὁ ὑποψήφιος Ἀπόστολος Γκλέτσος (ἐδῶ) τώρα τὸ ἱστολόγιο ποὺ εἰσβάλλει στοὺς Ἱ. Ναοὺς καὶ προβάλλει, καὶ διαφημίζει ἀκόμα καὶ τὸ βήξιμο τῶν Δεσποτάδων, βρῆκε τὴν κατάλληλη προεκλογικὴ στιγμὴ γιὰ νὰ μιλήσει γιὰ τὴν «ἐκτίμηση» ποὺ ἔτρεφε ὁ Γέρων Παΐσιο στὸν Ἀντώνη Σαμαρά!

Νὰ δοῦμε τὶ ἄλλο θὰ σκαρφιστοῦν οἱ ἐκκλησιαστικοὶ παρατρεχάμενοι γιὰ νὰ προπαγανδίσουν τὸν ἕνα ἢ τὸν ἄλλο ὑποψήφιο καταστροφέα τῆς πατρίδα μας!

Γράφει ο Ιερομόναχος Παϊσιος | Πνευματικός της Γυναικείας Ι.Μ. Αγίου Ιλαρίωνος Αριδαίας

---

(Ο Άγιος Παϊσιος μιλάει για τον Αντώνη Σαμαρά)

Είμαστε λίγες ημέρες πρίν από τις εκλογές, μόλις τρείς ημέρες.

Όλοι εκτιμούν ότι οι εκλογές της 25ης Ιανουαρίου είναι οι πιο κρίσιμες τις τελευταίες δεκαετίες. Και είναι αλήθεια.

«Η απουσία από το “πρωτάτο”»! Αυτό το Υπόδειγμα αγωνιστών επιθυμεί ὁ Πατρ. Βαρθολομαίος!

ΠΕΡΙΟΔΟΣ  ΔΟΓΜΑΤΙΚΗΣ

ΚΑΙ  ΗΘΙΚΗΣ  ΑΠΟΣΤΑΣΙΑΣ

Βλασφημία ὑπὸ τῶν φιλοπαπικῶν

καὶ φιλοοικουμενιστῶν

Τοῦ Ἁγιορείτου Μοναχοῦ Νικολάου

ΣΤΗΝ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ἐποχὴ τῆς ἀποστασίας, ποὺ σχεδὸν καθημερινὰ ψηφίζονται ἀντιχριστιανικὰ νομοσχέδια, καὶ ἔχουμε βαφτίση τὸ πικρὸ σὲ γλυκό, καὶ τὸ σκότος σὲ φῶς, καὶ τὸ παράνομο σὲ νόμιμο, σὲ αὐτὴ τὴν ἀποστασία ἐντάσσεται καὶ ἡ πρόσφατη συμπροσευχὴ τοῦ Πατριάρχη Βαρθολομαίου μὲ τὸν αἱρεσιάρχη Πάπα, καὶ αὐτὴ ὀνομάζεται δογματικὴ ἀποστασία.

Ὡς πρὸς τὴν ἠθικὴ ἀποστασία ἔχουμε νὰ ποῦμε τὰ ἑξῆς: 

Ὅταν οἱ φύλακες, ποὺ πρέπει νὰ γρηγοροῦν καὶ νὰ κάνουν τὸ καθῆκον τους, προλαβαίνοντας καὶ καυτηριάζοντας κάθε παρανομία, ποὺ εἰσβάλλει μέσα στὸ ποίμνιό τους, δὲν τὸ κάνουν ἢ τὸ κάνουν μὲ δηλώσεις γενικὰ καὶ ἀόριστα, καὶ ἐκτὸς τόπου καὶ χρόνου ἢ κατόπιν ἑορτῆς, τότε βιώνουμε τὰ σημερινὰ δεινὰ τῶν ἁμαρτιῶν μας.

Ὡς πρὸς τὴν δογματικὴ ἀποστασία ἔχουμε νὰ ποῦμε τὰ ἑξῆς:

Ἡ πανορθόδοξος σύναξη ἔδωσε ἐντολὴ γιὰ θεολογικὸ διάλογο ἐν ἀληθείᾳ, καὶ ὄχι γιὰ συμπροσευχές, μὲ λειτουργικοὺς ἀσπασμούς, μὲ ἀπαγγελία τοῦ πάτερ ἡμῶν καὶ μνημόνευση στὰ εἰρηνικὰ τοῦ αἱρεσιάρχου πάπα. Πότε ἔπαψε στὴν ὀρθόδοξη ἀνατολὴ τὸ συνοδικὸ σύστημα διοίκησης στὴν ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ; Καὶ τώρα διοικεῖται ἀπὸ Πάπα;! Πῶς γίνεται μετὰ χίλια χρόνια διαιρέσεως τῆς Ὀρθοδοξίας ἀπὸ τὴν παπικὴ κακοδοξία, νὰ γίνεται τόσο γρήγορα ἀμνήστευση τῶν κακοδόξων αἱρέσεων τοῦ Παπισμοῦ; Τί προέκυψε καὶ παρακάμψαμε τοὺς Ἱεροὺς Κανόνας καὶ τὰς ρήσεις τῶν Ἁγίων Πατέρων τῆς ἀμωμήτου ἡμῶν Πίστεως;

Οἱ προπάτορες ἡμῶν ἔχουν βάλει φραγμοὺς πρὸς κάθε αἵρεση, ποὺ ἀναφύεται στὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, διὰ τῶν δογμάτων, καὶ τῶν ἱερῶν Κανόνων, ποὺ ἔχουν ψηφίσει. Καὶ τὰ ὁποῖα ἰσχύουν καὶ γιὰ τὴν αἵρεση τοῦ Παπισμοῦ. Ὄχι μόνο οἱ προπάτορες ἡμῶν διὰ τῶν δογμάτων προστατεύουν τὰ θεμέλια τῆς ὀρθοδόξου πίστεως, ἀλλὰ καὶ πολλοὶ σύγχρονοι ὁσιώτατοι Γέροντες, ὡς ὁ μακαριστὸς Γ. Παΐσιος καὶ ἄλλοι πολλοὶ μίλησαν ξεκάθαρα γιὰ τὴν παπικὴ αἵρεση. Ἐμεῖς ὑπακούομε στοὺς προπάτορας, καὶ στοὺς σύγχρονους Γέροντες, ποὺ ἔχουν στηλιτεύσει ξεκάθαρα τὴν αἵρεση τοῦ Παπισμοῦ καὶ τοῦ οἰκουμενισμοῦ, τοὺς δὲ μεγαλόσχημους οἰκουμενιστὰς μὲ τὰ ὅσα ἐπαγγέλλονται, τοὺς ἀποφεύγουμε ὡς τὸ μεγαλύτερο κακὸ πρὸς ἀποφυγή.

[σ.σ. Πῶς τοὺς ἀποφεύγετε, πάτερ; Μὲ τὸ νὰ τοὺς ὑποδέχεσθε στὸ Ἅγιον Ὄρος; Ἢ νὰ κοινωνεῖτε μὲ ὅσους τοὺς ἀποδέχονται; Θὰ προσπαθοῦμε νὰ μιμούμαστε τοὺς ἄλλους ἀγῶνες σας, τὶς προσευχὲς καὶ τὶς νηστεῖες σας, ἀλλὰ θὰ ἀποφεύγουμε τὸ παράδειγμά σας, γιατὶ αὐτὸ τὸ «ἀποφεύγουμε» ποὺ μᾶς λέτε, εἶναι μόνο στὰ λόγια, ὄχι στὴν πράξη].

Γράφει σχετικὰ ὁ Γ. Παΐσιος: «Κάποτε μοῦ ἦλθαν δύο καθολικοί.

Μοῦ λέει λοιπὸν ὁ ἕνας: Ἔλα νὰ ποῦμε τὸ “Πάτερ ἡμῶν”. –Γιὰ νὰ τὸ ποῦμε μαζί, τοῦ εἶπα, πρέπει νὰ συμφωνοῦμε στὸ δόγμα. Ὅμως μεταξὺ ἡμῶν καὶ ὑμῶν χάσμα μέγα ἐστί… Ἔχουμε διαφορές. Εἴμαστε μὲν φυσικὰ παιδιὰ τοῦ ἑνὸς Πατέρα, ἀλλὰ μερικὰ μένουν στὸ σπίτι καὶ μερικὰ γυρίζουν ἔξω».

Ἀοίδιμε Γ. Παΐσιε τὸ χάσμα, ποὺ ἐπικαλεῖσαι οἱ οἰκουμενιστὲς τὸ γεφύρωσαν ἐν μιᾷ νυκτί, καὶ ἔτσι «ὁ ἐκλεκτός τους» αἱρεσιάρχης Πάπας, ὄχι μόνο ἀπήγγειλε τὸ Πάτερ ἡμῶν, ἀλλὰ ἐμνημονεύθη, ὡς κανονικὸς ἐπίσκοπος στὰ εἰρηνικὰ τῆς θείας Λειτουργίας. Τὸ φοβερὸ ἢ τραγικὸ αὐτὸ ὀλίσθημα τῶν οἰκουμενιστῶν τὸ προεῖπες ὡς ἑξῆς: «Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία μας δὲν ἔχει καμμιὰν ἔλλειψιν. Ἡ μόνη ἔλλειψις, ποὺ παρουσιάζεται, εἶναι ἡ ἔλλειψις σοβαρῶν Ἱεραρχῶν καὶ ποιμένων μὲ πατερικὲς ἀρχές».

ΠΟΙΑ ἆραγε εἶναι ἡ λογικὴ ἐξήγηση, γιὰ ὅσα βιώνει το ὀρθόδοξο Ποίμνιο σήμερα ἀπὸ τοὺς οἰκουμενιστάς; Μήπως λόγῳ Ν. Ἐποχῆς καὶ οἰκουμενιστικῆς πλάνης, παρακάμψαμε τοὺς πατέρας τῆς Ἐκκλησίας, ἐμεῖς οἱ σύγχρονοι Πατέρες καὶ τοποθετήσαμε ἐτικέττα στοὺς ἱεροὺς Κανόνες μὲ ἡμερομηνία λήξεως; 

Πρέπει στὸ ἑξῆς τὸ ὀρθόδοξο ποίμνιο νὰ εἶναι σὲ ἐγρήγορση μὲ μεγάλο ἀγωνιστικὸ φρόνημα, καὶ ἀκατάπαυστη προσευχὴ πρὸς τὸν Κύριο, γιὰ νὰ ἀποτρέψη τὴν ἀλλοίωση τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως. Ὅταν λόγῳ Ν. Ἐποχῆς πρεσβεύης οἰκουμενιστικά, ὅτι ὅλες οἱ θρησκεῖες ὁδηγοῦν τὸν ἄνθρωπο, πρὸς τὸν ἕνα Θεό, αὐτὸ εἶναι βλασφημία κατὰ τῆς θείας οἰκονομίας καὶ ἐνσαρκώσεως τοῦ Θεοῦ Λόγου καὶ λυτρώσεως τοῦ ἀνθρωπίνου γένους.

Ἡ πανθρησκειακὴ συνάντηση πρόσφατα στὸ Βατικανὸ γιὰ προσευχὴ γιὰ τὴν εἰρήνη στὴ Μ. Ἀνατολή, ποὺ ἔλαβε μέρος ὁ ἀρχηγὸς τοῦ Κράτους τοῦ Βατικανοῦ Πάπας, ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος, ὁ Ἰουδαῖος καὶ ὁ μουσουλμάνος, σὲ ποιὸν Θεὸν ἆραγε προσευχήθηκαν; Ὁ Πάπας μὲ τὶς προσθέσεις καὶ ἀφαιρέσεις, ἀμαύρωσε τὴν χριστιανικὴ πίστη, ὁ Ἰουδαῖος δὲν πιστεύει στὸν Χριστό, ἀλλὰ στὸν ἐρχόμενο «Μεσσία» ὁ μουσουλμάνος τὸν πιστεύει μόνο ὡς Προφήτη, γιὰ τὸν Πατριάρχη μας εἴπαμε παραπάνω. Ἡ προσευχὴ αὐτῶν τελικὰ ἔγινε στὸ ἄγαλμα, ποὺ βρῆκε ὁ Ἀπόστολος Παῦλος στὴν Ἀθήνα καὶ ἔγραφε ἐπάνω «τῷ Ἀγνώστῳ Θεῷ». Ἐξοῦ καὶ ἐπηκολούθησε μετὰ τὴν συμπροσευχή, μεγάλη αἱματοχυσία. Ὅταν ὁ κόσμος γύρω μας βιώνη τόσα πολλὰ δεινὰ τὸ πανηγυρικὸ καὶ χαρμόσυνο κλῖμα, ποὺ ἐπεκράτησε στὸ Φανάρι μεταξὺ τοῦ Πατριάρχου καὶ τοῦ αἱρεσιάρχου Πάπα ἦτο σκάνδαλο τοῖς ὁρῶσιν. 

Γιὰ μιὰ στιγμὴ ἀναρωτήθηκα μήπως ἀποτρέψανε τὴν πανηγυρικὴ ψήφιση στὸ εὐρωπαϊκὸ κοινοβούλιο τοῦ νόμου γιὰ τὰ δικαιώματα τῶν ὁμοφυλοφίλων, γι᾽ αὐτὸ ἐπικρατοῦσε αὐτὴ ἡ ἐφορία; Μετὰ ἀπὸ χίλια χρόνια διαιρέσεως τῆς ὀρθοδοξίας ἀπὸ τὴν παπικὴ κακοδοξία, οἱ οἰκουμενιστές, ἀφοῦ παραμέρισαν τοὺς προπάτορας ἡμῶν, ποὺ ἀγωνίσθησαν καὶ μᾶς παρέδωσαν τὴν ἀμώμητον ἀλήθεια τῆς ὀρθοδόξου πίστεως, σήμερα ἐπιχειροῦν νὰ πλήξουν καὶ τὴν νοημοσύνη τῶν πιστῶν. Αὐτὸ μαρτυρεῖ καὶ ἡ πρόσφατη προδοτικὴ συμπροσευχή. Ἐφ᾽ ὅσον εἶναι καρποὶ τῶν ψευδοδιαλόγων, θὰ δώσουν λόγο στὸν Δικαιοκρίτη Κύριο γιὰ τὸν σκανδαλισμὸ τῶν πιστῶν τέκνων τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.

Μετὰ ἀπὸ πενήντα χρόνια ἐκκλησιασμοῦ μου στὸν ἱστορικὸ Ναὸ τοῦ Πρωτάτου, τὴν προσεχῆ τεσσαρακοστή, Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας μὲ τὸ νέο ἔτος, διὰ λόγους διαμαρτυρίας καὶ συνειδήσεως δὲν θὰ πάω στὸ Πρωτᾶτο, ἀλλὰ σὲ ἄλλη ἐκκλησία, ποὺ δὲν θὰ μνημονεύση τὸ ὄνομα τοῦ οἰκουμενιστοῦ-οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου.

[σ.σ. Ἀσφαλῶς κάτι εἶναι κι αὐτό. Ἀλλά, νὰ ξέρετε· δὲν θὰ δυσαρεστήσει καθόλου τὸν κ. Βαρθολομαῖο ἡ μὴ παρουσία ἑνὸς μοναχοῦ, ποὺ μιὰ φορὰ δὲν θὰ πάει στὸ Πρωτᾶτο, ἀφοῦ ὅλες τὶς ἄλλες φορὲς θὰ «κοινωνεῖ τοῖς ἀκοινωνήτοις»!

Ἀντίθετα, ἔτσι δίνεται τὸ κακὸ παράδειγμα, πατερ· ἀποτρέπεται τοὺς ἄλλους μοναχοὺς νὰ διακόψουν τὸ Μνημόσυνο τοῦ Παναιρετικοῦ Πατριάρχη, ἐνέργεια ποὺ μᾶς δίδαξαν οἱ Πατέρες, ἀφοῦ ἐσεῖς ὁ ἀγωνιστής, τοὺς διδάσκετε ὡς τὸ μέγιστο ἀγωνιστικὸ «κατόρθωμα», τὴν μὴ παρουσία στὸ Πρωτᾶτο, μιὰ φορὰ τὸ χρόνο!].

  

«Ὀρθόδοξος Τύπος», 16/1/2015