Φοβερή προφητεία του αββά Παμβώ και Εκκλησία της Λάρισας

Φοβερή προφητεία του αββά Παμβώ.Επιβεβαιούμενη και απο σύγχρονο άγιο Γέροντα προφητεύοντας για την δεινοπαθούσα τοπική Εκκλησία της Λάρισας απο τους μοιχεπιβάτες δεσποτάδες

Η φοβερή προφητεία του αββά Παμβώ!

ΑΓΙΟΣ ΑΧΙΛΛΕΙΟΣ Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΤΗΣ ΛΑΡΙΣΑΣ  ΕΠΙΒΑΛΕΙ  ΤΟΝ  ΑΝΑΞΙΟ ΔΕΣΠΟΤΗ

http://yiorgosthalassis.blogspot.com

   Ερώτησε κάποτε ένας μοναχός τον αββά Παμβώ: 

«Αλήθεια γέροντα, θα αλλάξουν οι συνήθειες και οι παραδόσεις των χριστιανών και δεν θα υπάρχουν ιερείς στις εκκλησιές;
Και ο Γέροντας απάντησε: «Εκείνο τον καιρό θα ψυχραθεί η αγάπη των πολλών και θα πέσει μεγάλη θλίψη. Θα γίνουν επιδρομές εθνών. Μετακινήσεις λαών, αστάθεια στους βασιλείς, ανωμαλία στους κυβερνήτες, οι ιερείς θα γίνουν άσωτοι και οι μοναχοί θα ζουν με αμέλεια. Οι ηγούμενοι θα αδιαφορούν για τη δική τους σωτηρία αλλά και του ποιμνίου τους. Θα είναι όλοι τους πρόθυμοι και πρώτοι στα τραπέζια και εριστικοί. Οκνηροί στις προσευχές αλλά πρόθυμοι στην καταλαλιά, έτοιμοι για κατηγορία. Δεν θα θέλουν ούτε να μιμούνται ούτε να ακούνε βίους και λόγους       Γερόντων, αλλά κυρίως θα φλυαρούν και θα λένε «αν ζούσαμε κι εμείς στις μέρες τους, θα αγωνιζόμασταν και εμείς».
Οι επίσκοποι πάλι των καιρών εκείνων θα δείχνουν δουλικότητα προς τους ισχυρούς, θα βγάζουν τις αποφάσεις ανάλογα με τα δώρα που θα παίρνουν και δεν θα υπερασπίζονται τους φτωχούς, όταν θα κρίνονται. Θα θλίβουν τις χήρες και θα καταταλαιπωρούν τα ορφανά.
Ακόμη θα εισχωρήσει και στον λαό απιστία, ασωτία, μίσος, έχθρα, ζήλεια, φιλονικία, κλεψιά, μέθη, έξαλλες διασκεδάσεις, μοιχεία, πορνεία, φόνοι και διαρπαγές.»
Είπε τότε ο αδελφός: «Και τί θα μπορεί να κάνει κανείς σε τέτοιους δύσκολους καιρούς;»
Και ο Γέροντας απάντησε: «Παιδί μου, σε τέτοιες ημέρες θα σωθεί εκείνος που θέλει και προσπαθεί να σώσει την ψυχή του και αυτός θα ονομαστεί μέγας στη Βασιλεία των Ουρανών».

http://yiorgosthalassis.blogspot.com

 Ἀναρτοῦμε τήν παρούσα δημοσίευση από το ιστολόγιο http://agonasax.blogspot.gr προσθέτοντας την παρατήρηση ὅτι ἡ φοβερή αὐτή προφητεία δέν ἐπαληθεύεται μόνο στά θλιβερά γεγονότα τῆς Μητρόπολης Λαρίσης, ἀλλά σέ ὅλη τήν τραγική και σκανδαλώδη ἐκκλησιαστική κατάσταση πού βιώνουμε τά τελευταῖα χρόνια.

«ΕΥΝΟΗΜΕΝΟΙ» ΛΕΗΛΑΤΗΣΑΝ ΜΙΑ ΠΡΟΔΟΜΕΝΗ ΧΩΡΑ

Νίκος Χειλαδάκης · Φεβρουαρίου 8, 2015

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Ενώ βρισκόμαστε στο παρά πέντε πριν από το χείλος της καταστροφής, ενώ κρίνεται η ίδια η ύπαρξη του ελληνισμού και της χώρας αυτής σαν ανεξάρτητη και σαν κυρίαρχο έθνος, αλήθεια, την ίδια ώρα που βρίσκονται όλοι αυτοί οι σκανδαλωδώς ευνοημένοι που λεηλάτησαν την ελληνική οικονομία, που τους χαριστήκαν δισεκατομμύρια, που ευνοήθηκαν με τον πιο σκανδαλώδη τρόπο;
Μια κλασική περίπτωση είναι και εκείνος ο επιχειρηματίας που του χαρίστηκε με σκανδαλώδη τρόπο ένας πολύ κερδοφόρος δημόσιος οργανισμός. Το ιστορικό της υπόθεσης δεν θα δείτε σε κανένα κανάλι και δεν θα το διαβάσετε σε καμία εφημερίδα γιατί τα εκατομμύρια των διαφημίσεων του ΟΠΑΠ τα μοιράζε άφθονα αυτός ο «κύριος» .
Το ΣΔΟΕ διαπιστώνει λαθρεμπορία 6.328.200 λίτρων ναυτιλιακών καυσίμων πλαστογραφία μετά χρήσεως σε βαθμό κακουργήματος σε πλοίο της εταιρείας αυτού του «κυρίου» του και καταλογίζει το ποσό των 2.218.721,06 ευρώ από δασμοδιαφυγή
Έτσι
Το δικαστήριο αναβάλλεται γιατί δεν παρίσταται η πολιτική αγωγή δηλαδή ο δικηγόρος του δημοσίου.
Το δικαστήριο αναβάλλεται για δεύτερη φορά.
Το δικαστήριο αναβάλλεται για τρίτη φορά.
Το δικαστήριο αναβάλλεται για τέταρτη φορά.
Το δικαστήριο αναβάλλεται για πέμπτη φορά.
Το δικαστήριο αναβάλλεται για έκτη φορά.
Το δικαστήριο αναβάλλεται για έβδομη φορά
Το δικαστήριο αναβάλλεται για όγδοη φορά.
Ο μνημονιακός πρωθυπουργός δίνει τον ΟΠΑΠ στον «κύριο» αυτό. Το δικαστήριο αναβάλλεται για ένατη φορά. Τελικά την Παρασκευή 24 – 05 – 2013 γίνεται το δικαστήριο μόνο για το αδίκημα της πλαστογραφίας μετά χρήσεως σε βαθμό κακουργήματος. Ούτε τώρα παρίσταται εκπρόσωπος του δημοσίου ως πολιτική αγωγή. Εντωμεταξύ το δικαστήριο έχει κατακλυστεί από «φουσκωτούς» ενώ απειλούνται οι μάρτυρες κατηγορίας. Σε αντίθεση με τις προηγούμενες φορές είναι απόντα τα κανάλια, οι εφημερίδες, οι δημοσιογράφοι, γιατί την μεγάλη πίτα των διαφημίσεων του ΟΠΑΠ την μοιράζει τώρα ο «κύριος» αυτός. Ο πρόεδρος δεν πείθεται, (!!!), ούτε από το μάρτυρα κατηγορίας διευθυντή του τελωνείου, ούτε από τον εισαγγελέα που ζήτησε τη καταδίκη των κατηγορουμένων, πείθεται…. μόνο από την υπεράσπιση του «κυρίου» αυτού και τους απαλλάσσει και από τη κατηγορία της πλαστογραφίας.
Φυσικά τα 2.218.721,06 ευρώ δεν έχουν πληρωθεί ποτέ ούτε θα τα απαιτήσει το δημόσιο αφού μπορούσε να… τα πάρει άνετα από τις συντάξεις λεηλατώντας τον κοσμάκη.
Αυτή είναι η Ελλάδα που όλοι αυτοί που την χρεοκόπησαν!
ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
www.nikosxeiladakis.gr

Κυριακὴ τοῦ Ἀσώτου, Μητρ. Αυγουστίνου Καντιώτη

Τριῴδιο

Κυριακὴ τοῦ Ἀσώτου

ΨΕΥΤΙΚΗ ΧΑΡΑ

Τὶς ἡμέρες αὐτὲς τοῦ Τριῳδίου, ἀγαπητοί μου, οἱ ἄνθρωποι ἐπινοοῦν τρόπους νὰ χα­­ροῦν. Αὐτὸ ὅμως ποὺ δοκιμάζουν δὲν εἶνε ἀ­ληθινὴ χαρά· εἶνε κάτι ψεύτικο, ἕνα κίβδηλο νόμισμα, ποὺ κακῶς λέγεται χαρά. Ἂν ἀφαιρέ­σῃ κανεὶς τὴ μάσκα, πίσω ἀπ᾽ αὐτὴν ἀποκαλύπτεται κάτι ποὺ σκοτώνει τὸν ἄνθρωπο, κάτι σὰν τὸ μέλι ποὺ καλύ­πτει θανατηφόρο φαρμάκι. Ὁ σατανᾶς φτειά­­χνει τέτοια «γλυκύσμα­τα», πολὺ εὐχάριστα στὸ λαρύγγι, καὶ τὰ προσ­φέρει, ἀλλὰ μέσα ἔ­χει κρύψει τὸ δηλητήριο. Εἶνε χαρὰ δηλητηρι­ώδης. Μακριά ἀπ᾽ αὐτήν!

* * *

⃝ᾶς ἐρωτῶ. Εἶνε χαρὰ τὸ μεθύσι; Πᾶνε στὶς ταβέρνες καὶ πίνουν χωρὶς μέτρο, ἔρχονται στὸ κέφι, νιώθουν εὐφορία. Καὶ μετά;… Ἕνα βράδυ ἐπέστρεφα ἀπὸ μακριὰ κ᾽ εἶχα ἀργήσει, ἦταν 1 μετὰ τὰ μεσάνυχτα. Καθὼς περνοῦ­σα μέ­σα ἀπὸ ἕνα χωριὸ τῆς ἐπαρχίας μου, βλέπω τέσσερις νὰ σηκώνουν ἕναν. Φοβήθηκα· νεκρὸς θά ᾽νε, σκέφθηκα. Σταματῶ, κατεβαίνω, καὶ τί νὰ δῶ; Τοὺς ἀκολουθοῦσε μιὰ νέα γυναίκα. ―Τί συνέβη; ρωτῶ· πέθανε; ―Ἄχ, δέσποτα, μακάρι νά ᾽ταν πεθαμένος· μεθυσμένος εἶ­νε! Ὅταν ἔρχεται στὸ σπίτι, κάνει τὰ πάντα γυαλιὰ – καρφιά· κι ὅταν ξυπνάει τὴν ἄλλη μέρα ζαλισμένος, δὲν ἔχει ὄρεξι γιὰ δουλειά.

⃝ Συνεχίζουμε. Εἶνε χαρὰ αὐτὸ ποὺ νιώθουν οἱ ναρκομανεῖς, ὅσοι παίρνουν τὰ ναρκωτικά; Γέμισε ὁ τόπος ἀπ᾽ αὐτούς. Καὶ ἡ κατάληξι γνωστή· ὅποιος μπῇ σ᾽ αὐτὸ τὸ δρόμο σπανί­ως γλυτώνει, κατὰ κανόνα καταστρέφεται.
⃝ Κάτι ἄλλο· οἱ χοροὶ ποὺ χορεύουν σήμερα. Δὲ μυρίζουν θυμάρι, ὅπως ἐκεῖνοι ποὺ χόρευαν τὰ παλληκάρια τοῦ Κολοκοτρώνη στὰ ψηλὰ βουνά· εἶνε χοροὶ ἀγρίων, χοροὶ καγ­κουρώ, μὲ ἐξαλλοσύνες καὶ μὲ ἀπρεπῆ συμ­πλέγματα. Πλῆθος ἁμαρτήματα διαπράττονται στοὺς χοροὺς αὐτούς. Καὶ ἂν δῆτε τὴν ἑπομένη ἡμέρα αὐ­τοὺς ποὺ χόρευαν, βαριοῦν­ται νὰ μιλή­σουν. Ὅποιος εἶνε παρατη­ρητικός, ἕ­νας ψυχο­λόγος ἢ γιατρός, μπορεῖ νὰ δῇ ὅτι ὁ διάβολος βάζει ἐπάνω τους μιὰ σφρα­γῖδα· γύρω – γύρω στὰ μάτια τους σχηματίζεται ὁ κύκλος τῆς Ἀ­φροδίτης, ἡ χαύνωσις, ἡ ἀ­ποκτή­νωσις. Εἶνε χαρὰ αὐτή; Κάποιος σοφὸς εἶπε· Ἂν γιὰ κάθε ἁμάρτημα ποὺ γίνεται στοὺς χοροὺς ἔπεφτε κ᾽ ἕνα ἄστρο, δὲν ξέρω πόσα ἀ­στέρια θ᾽ ἀπέμεναν στὸ στερέωμα.
⃝ Ἄλλη ἀπατηλὴ ἀπόλαυσι ἡ γαστριμαργία καὶ πρὸ παντὸς ἡ κρεοφαγία. Ταβέρνες καὶ ψητο­πωλεῖα λειτουργοῦν κάθε μέρα, καὶ τὴ μεγάλη Σαρακοστή. Ὁ Μέγας Βασίλειος λέει στὸ χασάπη· Ἦρθε ἡ τεσσαρακοστή; κρέμασε τὸ μα­χαίρι σου. Ἔτσι γινόταν καὶ στὸ χωριό μου· τὴν Τυρινὴ κρεμοῦσαν τὸ μαχαίρι οἱ χασάπηδες, καὶ τὸ ξεκρεμοῦσαν τὸ Μέγα Σάββατο. Ἁ­γιασμένες ἐποχὲς ἐκεῖνες. Τώρα γίναμε τόσο κρεοφάγοι ποὺ τὰ ντόπια κρέατα δὲ μᾶς φτάνουν καὶ εἰσάγουμε ἀπὸ ἀλλοῦ (Βουλγαρία, Σερβία). Ἄθεα κράτη ἐφαρμόζουν νηστεία γιὰ λόγους ἐθνικῆς οἰκονομίας, κ᾽ ἐμεῖς; Θὰ πῶ κάτι καὶ μὴ μὲ παρεξηγήσετε – δὲν ἀνήκω σὲ κόμματα ἢ συστήματα· μόνο ἐπὶ Μεταξᾶ διέταξε τὸ κράτος, Τετάρτη καὶ Παρασκευὴ νὰ μὴν ἐπιτρέπεται τὸ κρέας στὰ ἑστιατόρια. Δὲ νήστευε ὁ λαὸς καὶ ἦρθε τιμωρία· μᾶς τιμώρη­σε ὁ Θεός, καὶ τότε δὲν εἴχαμε τὸ κρέας ὄ­χι πιὰ κάθε μέρα ἀλλὰ οὔτε τὸ Πάσχα· τὴ Λαμ­πρὴ δὲν ὑπῆρχε κρέας. Εὐτυχία θεωροῦσαν ἂν εὕρισκαν πέντε φασόλια ἢ πέντε ῥεβύθια νὰ φᾶνε. Καὶ ἔρχεται πάλι μεγάλη τιμωρία σ᾽ αὐ­τὸ τὸ ἔθνος, διότι φύγαμε πολὺ ἀπὸ τὸ Θεό. Μὴ θεωρήσετε χαρὰ τὴν τρυφή· εἶνε λάθος.
⃝ Θὰ ἐπιμείνω τώρα στὸ «φροῦτο» ποὺ μᾶς ἦρθε ἀπ᾽ τὴ Δύσι, τὰ πάρτυ. Ἐκεῖ ἀγόρια καὶ κο­ρίτσια, ὀργιάζουν κυρι­ολεκτικὰ χωρὶς φρα­γμό. Γίναμε Σόδομα καὶ Γόμορρα. Ἀλλὰ εἶνε γνωστὸ τὸ βιβλίο «Μυστικὰ πρωτόκολλα τῶν σο­φῶν τῆς Σιών»· ἐκεῖ ἀποκαλύπτεται μὲ ποιά μέ­σα ἡ μασονία σχεδίασε νὰ διαλύσῃ τὴ χριστι­ανικὴ κοινωνία. Μεταξὺ τῶν ἄλλων λέει· Θὰ δι­αφθείρουμε τὴ νεολαία μὲ ἀνήθικες δι­ασκε­δάσεις. Καὶ πράγματι τὴ διαφθείρουν. Δὲν πρέπει λοιπὸν νὰ μᾶς φοβίζουν αὐτὲς οἱ «χαρές»;
⃝ Συμπερίληψις καὶ ἀποκορύφωμα ὅ­λων πλέον τῶν κακῶν σημειώνεται τὶς μέρες αὐτὲς μὲ τὸ καρναβάλι. Τὴν ἄλλη Κυριακή, τῶν Ἀπόκρε­ων, ἡ κατάστασι θὰ εἶνε φρικώδης. Μὴ ζυγίζεις αὐτὰ ποὺ γίνονται μὲ κριτήρια τοῦ κόσμου· ζύγισέ τα μὲ τὴ ζυγαριὰ τοῦ Εὐαγγελίου. Στὸν καρνάβαλο ὑπολόγισε τὶς μεταμφιέσεις, τὰ ἀνώνυμα πειράγματα κάτω ἀπὸ τὴ μά­σκα, τὶς ἀπρέπειες, τὴ μέθη, τὴν κρεοφαγία καὶ τὸ ἄμετρο φαγοπότι, τὰ αἰ­σχρὰ λόγια καὶ τραγούδια· βάλε τὰ αἰσχρὰ βλέμματα, τὰ ἀγγί­γματα, τὰ ἀγκαλιάσματα, τὰ φιλήματα· ἀναλο­γίσου τὶς ἀσέλγειες, τὶς πορνεῖες καὶ τὶς μοιχεῖ­ες, ὅσα γίνονται φανερὰ καὶ ὅσα γίνονται κρυφά, τὰ ὁποῖα «αἰσχρόν ἐστι καὶ λέγειν» (Ἐφ. 5,12). Ἄλλοτε γι᾽ αὐτὰ ὁ ἄν­τρας θά ᾽παιρνε πιστόλι νὰ σκοτώσῃ τὴ γυναῖ­κα του ἢ τὸ λιγώτερο θὰ τῆς ἔδινε διαζύγιο. Λόγια καὶ ἐνέργειες, ποὺ ἔξω καταλογίζονται ὡς πα­ράβασις καὶ ἁμαρτία, ἐκεῖ μέσα ἀμνηστεύον­ται. Ἁγνότης καὶ παρθενία, προσωπικὴ ἀξιοπρέπεια, οἰκογενειακὴ τιμή, ὅλα καταλύον­ται. Τὶς μέρες αὐτὲς ὀργιάζει ὁ σατανᾶς. Καὶ ἐρωτῶ· εἶνε αἰ­τία χαρᾶς αὐτά; Καὶ νά ᾽ταν μόνο αὐτά;
Κέντρο καὶ πρότυπο τῶν καρναβάλων ὅ­λου τοῦ κόσμου θεωρεῖται τὸ καρναβάλι τοῦ Ρίον Ἰανέιρο στὴ Βραζιλία. Γιά ἀκοῦστε τὸν ἀπολογισμὸ μιᾶς χρονιᾶς ἀπὸ τὸ δελτίο τῆς ἀ­στυνομίας· 5 δολοφονίες, 7 θάνατοι ἀπὸ ἀσφυ­ξία, 22 αὐτοκτονίες, 17 ἀγνοούμενοι, 223 θάνατοι ἀπὸ διάφορες ἀσωτίες, 246 κλήσεις στὸ σταθμὸ πρώτων βοηθειῶν, 103 κλήσεις στὴν πυροσβεστικὴ ὑπηρεσία. Τέτοια πράγματα, θὰ μοῦ πῆτε, δὲν γίνονται ἐδῶ. Ναί, ἀλλ᾽ ἐὰν ἐξακολουθήσῃ ἡ σατανικὴ ἐξέλιξις, ἐκεῖ θὰ φθάσουμε, θὰ γίνουμε Βραζιλία καὶ Δανία.
Ἀπόδειξις τὸ καρναβάλι τῶν Πατρῶν. Θὰ ξέρετε, ὅτι πῆγα ἐκεῖ καὶ ἀγωνίστηκα, καὶ τὸ ὄνομα «Καντιώτης» ἀκούεται γι᾽ αὐτὸ μὲ εἰ­ρωνεία. Ἀλλ᾽ ἐγώ, γνωρίζοντας ἀπὸ ἔγκυρες πηγὲς τὴ σημασία τοῦ ἀγῶνος ἐκείνου, θεω­ρῶ τιμή μου νὰ μὲ βρίζουν. Ὅταν ἀρχίσαμε τὸν ἀ­γῶνα ἐκεῖ τὴ δεκαετία τοῦ ᾽50, εἶδα ἀ­στυνομικοὺς καὶ εἰσαγγελεῖς. Ὁ ἀστυνομικὸς ποὺ μὲ συνέλαβε, μοῦ λέει· ―Ἔχεις ἀπόλυτο δίκιο, πάτερ. Ἐγὼ ἔχω κάνει ἀναφορὰ καὶ αἴ­τησι στὴν κυβέρνησι. Διάβασε. Δὲ λὲς τίποτα ἐσύ, ἐγὼ τὰ ξέρω τὰ αἴ­σχη ἐδῶ… Ἕνας δικαστικός, εἰσαγγελεύς, μοῦ λέει στ᾽ αὐτί· ―Κ᾽ ἐ­μεῖς κάναμε αἴτησι· αὐ­ξάνονται τὰ ἐγκλήματα τὶς ἡμέρες τοῦ καρναβάλου… Καὶ μετὰ ἀ­πὸ λίγο καιρὸ ἦρθε στὸ φῶς ἕνα τρομε­ρὸ ντοκουμέντο, τὸ ὁποῖο καὶ δημοσίευσα. Παιδί­ατρος καὶ ἐπὶ δώδεκα χρόνια διευθυντὴς στὸ βρεφοκομεῖο Πατρῶν μὲ βεβαίωσε ὑπευθύνως καὶ ἐνυπογράφως, ὅτι τρεῖς μῆνες μετὰ τὸν καρνάβαλο οἱ γυναικολογικὲς κλινικὲς γε­μίζουν ἀπὸ γυναῖκες ποὺ κάνουν ἐκτρώσεις· καὶ ἐννέα μῆνες μετὰ τὸν καρνάβαλο στὸ βρε­φοκομεῖο τῆς πόλεως δὲν ἔ­χουν ποῦ νὰ βάλουν τὰ ἐξώγαμα βρέφη (βλ. «Σπίθα» 202/Φεβρ. 1958). Τί μοῦ λέ­τε λοιπόν; Σάπισε ἡ κοινωνία, ἔγινε Σόδομα καὶ Γόμορρα. Εἶπα στὴν Ἱερὰ Σύνοδο· Σβῆ­στε τὴ φωτιὰ στὴν Πάτρα· ἐὰν δὲ τὴν σβήσετε, θὰ ξαπλώσῃ. Καὶ ξάπλωσε ἤδη μὲ ὀλέθρι­ες ἐπιπτώσεις, ἀκόμα καὶ στὴν ἐθνικὴ οἰκονο­μία, σὲ περίοδο μάλιστα τόσης δυστυχίας.
Ὅλα αὐτά, ποὺ ἐξέθεσα, φαντάζουν στὴν ἀρχὴ σὰν χαρά. Ἡ συνέχεια ὅμως καὶ ἡ κατάληξις ἀποδεικνύουν, ὅτι αὐτὰ δὲν εἶνε ἡ ἀληθινὴ χαρά· εἶνε χαρὰ ψεύτικη. Τέτοιες «χα­ρὲς» δὲν εἶνε χαρά, εἶνε θάνατος. «Τὰ γὰρ ὀψώνια τῆς ἁμαρτίας θάνατος» (῾Ρωμ. 6,23).

* * *

Τελείωσα, ἀγαπητοί μου. Αὐτὰ ἦταν ἡ θεω­ρία. Θέλετε τώρα νὰ προχωρήσουμε στὴν ἐ­φαρμογή. Θὰ σᾶς δώσω νὰ σηκώσετε δυὸ «πε­­τραδάκια»· τὸ κάνετε; Δὲν εἶνε δύσκολο.
Τὸ πρῶτο «πετραδάκι». Τὴν ἄλλη Κυριακή, ποὺ τὸ καρναβάλι θὰ εἶνε στὸ ἀποκορύφωμα, ἂν πιστεύετε στὸ Χριστό, βάζω πετραχήλι καὶ σᾶς δένω· κανείς καὶ καμμιά νὰ μὴν πάῃ στὸν καρνάβαλο. Γονεῖς, μὴν ἐπιτρέψετε στὰ σπίτια σας πάρτυ καὶ χοροὺς μεταμφιεσμένων. Κι αὐ­τὸ εἶνε τὸ λιγώτερο. Τί ἄλλο ἀπαιτῶ ἀ­πὸ σᾶς· δώδεκα ἦ­ταν οἱ ἀπόστολοι καὶ φώ­τισαν τὸν κόσμο· κ᾽ ἐ­σεῖς νὰ διαφωτίσετε τοὺς γύρω σας. Μὴ περι­ο­ρίζεστε στὸν ἑ­αυτό σας. Εἴμαστε ὑ­ποχρεωμένοι, ἐφ᾽ ὅ­σον συμ­φωνοῦμε, νὰ κάνουμε διαφώτισι καὶ νὰ προβά­λουμε ἰσχυ­ρὴ ἀντίστασι σὰν γενναῖοι μαχηταὶ τῆς πίστεως. Σύμφωνοι; Πήρατε τὸ πρῶτο «πετραδάκι».
Τώρα τὸ ἄλλο, τὸ ἐλαφρότερο. Λέει ὁ ἱε­ρὸς Χρυσόστομος, ὄχι ἐγώ· Στὸ σπίτι σου θά ᾽χῃς τρία πράγματα· εἰκονοστάσι μὲ καντήλι, θυμι­ατὸ μὲ λιβάνι γιὰ νὰ θυμιάζῃ ἡ γυναίκα σου, καὶ Εὐαγγέλιο ποὺ θὰ τὸ μελετᾶτε ὅλοι. Αὐτὰ εἶνε ὅπλα ἐναντίον τοῦ διαβόλου. Θά ᾽χῃς ὅ­μως καὶ κάτι ἄλλο, λέει ὁ Χρυσόστομος. Τί; ἕ­να μικρὸ κουτάκι, ἕνα κουμπαρᾶ, κ᾽ ἐκεῖ θὰ ῥίχνῃς κάθε φορὰ τὸν ὀβολό σου γιὰ ἐλεημο­σύνη. Ἐὰν δὲν κάνῃς ἐλεημοσύνη, δὲν πιάνει ἡ προσευχή. Εἴμαστε σύμφωνοι; Λοιπὸν εὔχο­μαι τὸ πετραδάκι αὐτὸ νὰ γίνῃ διαμάντι· ἀμήν.

(†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος

Β΄ μέρος ἀπομαγνητοφωνημένης ὁμιλίας, ποὺ ἔγινε στὴν αἴθουσα τῆς ὁδ. Ζ. Πηγῆς 44 τῶν Ἀθηνῶν τὴν 22-2-1970 τὸ βράδυ.

ΤΙΜΗ ΑΓΙΟΥ – ΜΙΜΗΣΗ ΑΓΙΟΥ!

Μπαίνουμε σε ένα ναό να ανάψουμε το κερί μας, ν’ ασπαστούμε τις άγιες εικόνες και να σταθούμε σε μια γωνιά να προσευχηθούμε, να βρεθούμε τετ-τετ με το Θεό και να του ανοίξουμε την καρδιά μας κι αν Εκείνος θελήσει κι ανταποκριθεί, ίσως να μας κάνει τη χάρη να νοιώσουμε αυτή την επικοινωνία με τον τρόπο που Αυτός θα επιτρέψει.

Σε μια λοιπόν εκκλησιά, περνώντας  απ’ έξω,  κοντά στο πατρικό μου σπίτι, αφού είχα κάμποσα χρόνια να  δρασκελίσω τα κιτρινισμένα απ’ το χρόνο μαρμάρινα σκαλιά της, αισθάνθηκα την ανάγκη να μπω για τον σκοπό αυτό· άναψα δυο κεράκια και κάθισα σε μια γωνιά  ρίχνοντας το βλέμμα μου στο τέμπλο και στο βάθος στο ιερό.  Έψαχνα κάτι για να με κάνει να εστιάσω και να συγκεντρωθώ στην προσευχή, μία μορφή, μία αφορμή για να πιαστώ.

 Ατενίζοντας γύρω τις αγιογραφίες έπεσε το μάτι μου στις δύο αντικριστές κολώνες, πριν τον σολέα, που βαστάζουν τροπόν τινά τη βάση του τρούλου.

Στη μια κολώνα δέσποζε η ολόσωμη αγιογραφία του αγίου Κοσμά του Αιτωλού κι από την αριστερή πλευρά του Εθνομάρτυρα Χρυσοστόμου Σμύρνης, που πριν κάμποσα χρόνια αγιοποίησε παρανόμως η Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος με ενέργειες του τότε Δημητριάδος (και μετέπειτα αρχιεπισκόπου Αθηνών) Χριστοδούλου.  Δεν είχα ξαναδεί την αγιογραφία του σε κάποιο ναό, παρά μόνο σε εικόνα.

Το θέαμα με τάραξε. Σηκώθηκα αναστατωμένη, έκανα βιαστικά το σταυρό μου κι έφυγα σαν κάτι να με έδιωχνε από κει μέσα. Γύρισα λυπημένη και απογοητευμένη και με σκυμμένο το κεφάλι κατέβαινα τα σκαλιά μονολογώντας μέσα μου.

Θεέ μου, τί συμβαίνει πώς είναι δυνατόν να υπάρχουν μέσα στη χορεία των Αγίων σου, διαφορετικοί Άγιοι, που άλλα να πρεσβεύει ο ένας κι άλλα ο άλλος; Πού είναι η συμφωνία, η ομοφωνία, η σύμπνοια, η ενότητα, η ταύτιση των Αγίων σου εν Αγίω Πνεύματι;

Για πρώτη φορά συνειδητοποίησα την τραγικότητα αυτή. Ένοιωσα τόσο άσχημα εκεί μέσα στο ναό, που από μικρό παιδί  πήγαινα κι άναβα το κεράκι μου κι αναπαυόμουνα,  ένοιωσα τόσο άσχημα που δεν μπόρεσα να προσευχηθώ, που  διάφοροι λογισμοί και σκέψεις δυσάρεστες με κατέβαλαν τόσο πολύ, που δεν κατάφερα να συγκεντρωθώ όσο κι αν προσπάθησα.

Γιατί, αλήθεια, σε ποιόν από τους δυό θα μπορούσα να απευθυνθώ, για να μεσιτέψει για την κατάσταση που βιώνουμε σήμερα ως Χριστιανοί, ως Έλληνες, ως γονείς, ως παιδαγωγοί, ως... Σήμερα που κινδυνεύουμε ως έθνος και ως Ορθόδοξοι πιστοί, ποιος θα μπορούσε να πρεσβεύσει για τα δεινά που έρχονται,  για την πορεία μας και για την σωτηρία μας από την λαίλαπα του Οικουμενισμού; Είναι δυνατόν, ένα πρώϊμο κήρυκα του Οικουμενισμού, τον Χρυσόστομο Σμύρνης, να επικαλεστούμε να σπεύσει σε βοήθειά μας;

Οι διδαχές του ενός, του αγίου Κοσμά, ήσαν ορθόδοξες, βγαλμένες μέσα από την άσκηση στον Άθω, μέσα από την προσευχή. Στήριξε το υπόδουλο γένος, άφησε στους ταλαιπωρημένους από την Τουρκιά ορθόδοξους χριστιανούς θεόπνευστες Παρακαταθήκες, κληρονομιά αθάνατη.

Δίδαξε ο απλός και χαριτωμένος άγιος Κοσμάς: «τον Πάπα να καταράσθε γιατί αυτός θα είναι η αιτία του κακού». Κι ο άλλος εκθείαζε τον Πάπα και τον αποκαλούσε Υπάτη κι Αγιωτάτη Κορυφή, προκειμένου να αποκομίσει   στρατιωτική βοήθεια για τη Σμύρνη.

Ο ένας πίστευε και δίδασκε ότι όλα τα δεινά του «Ρωμαίικου» θα έλθουν από τη Δύση, από το Δυτικό κόσμο, από τα ρηγάτα τα ευρωπαϊκά, ενώ ο άλλος ότι η σωτηρία, η ανάπτυξη, η πρόοδος θα έλθει από τη Δύση.

 Ο πατρο-Κοσμάς πίστευε ότι οι ευρωπαίοι εισβολείς και κατακτητές θα φέρουν συμφορές στον τόπο μας και ό,τι σεβάστηκαν κι άφησαν απείρακτο οι Οθωμανοί, θα το καταστρέψουν  οι διαβασμένοι ευρωπαΐζοντες διαφωτιστές. Ο εθνομάρτυς Χρυσόστομος Σμύρνης διεκήρυττε ότι μόνον αν στραφούμε προς την Δύση, μόνον αν έχουμε ως πρότυπα τους  ευσεβεστάτους Αγγλικανούς και Προτεστάντες, μόνο αν ακολουθήσουμε το παράδειγμά τους και πάρουμε από τα φώτα τους στην παιδεία, στις επιστήμες, στη θεολογία, στις τέχνες, τότε μπορεί να λυτρωθεί το γένος μας και να ανανήψει από τη δουλεία.

 Ο ένας πρόβαλε ως ηρωϊκά παραδείγματα τους Νεομάρτυρες και τους Αγίους Πατέρες της Εκκλησίας μας, κι ο άλλος τους διαφωτιστές, τον Βολταίρο, τον Κλεμανσώ, τον Ουΐλσων και τον Βενιζέλο!

Ο ένας αποκαλούσε τον φράγκικο χριστιανισμό ψεύτικο, κάλπικο και διαβολικό κι ο άλλος χαρακτήριζε και δίδασκε ότι οι δυτικές αιρέσεις είναι τύποι αγνής, απλής κι απερίττου αρχεγόνου Χριστιανικής Εκκλησίας, στους οποίους η χριστιανική πίστη κι αλήθεια ορθοτομείται σε  βαθμό σχεδόν τέλειο.

Ο ένας είχε ως πρότυπο τον μοναχικό κι ασκητικό βίο και ο άλλος τ’ αποστρεφόταν  και τα έφερε ως παραδείγματα προς υποτίμηση κι αποφυγή .

«Ψυχή και Χριστός σας χρειάζονται» βροντοφώναζε ο ένας. Κι ο άλλος,  το να έχει κανείς υγεία, τροφές,  σκεπάσματα και τίποτε άλλο εκτός από σχολεία το θεωρούσε ευτυχία·  και μάλιστα αυτά τα έλεγε δυο μήνες πριν από το φρικτό του μαρτύριο.

Ο ένας αποστρεφόταν κάθε νεωτερισμό και δυτικό προσανατολισμό  κι ήταν προσκολλημένος στην Παράδοση της Εκκλησίας μας, κι ο άλλος οραματιζόταν  θεολογική μόρφωση και εκπαίδευση στα πρότυπα του  δυτικού ευρωπαϊκού επιστημονισμού χωρίς τα κριτήρια της ορθόδοξης πατερικής και λειτουργικής παραδόσεως.

Θα μπορούσε, αλήθεια, κανείς να υποθέσει πως και οι δύο θα μίλησαν και άφησαν την ίδια Ορθόδοξη κληρονομιά; Μπορεί να ισχυριστεί ότι είχαν κι οι δυό ακριβώς την ίδια γραμμή και θέση; Ότι και οι δύο είναι Άγιοι της Εκκλησίας μας, αφού ολοφάνερα οι διδαχές τους αποδεικνύονται εκ διαμέτρου αντίθετες, οι δρόμοι τους ξεχωριστοί, τα οράματά τους εντελώς διαφορετικὰ και ξένα μεταξύ τους;

Ειλικρινά ποιός μπορεί να δώσει απάντηση σε όλα αυτά τα ερωτήματα; Ποιός μπορεί να κατευνάσει τον σκανδαλισμό που νοιώθει κάποιος, όταν στον καθαρώτατο χώρο της Εκκλησίας μας εισχωρούν τέτοιοι «άγιοι», τύπου  Εθνομάρτυρα Χρυσοστόμου Σμύρνης, όταν τα κριτήρια είναι ανθρώπινα κι όχι θεϊκά, όταν δεν καθοδηγεί το Άγιον Πνεύμα τους εκκλησιαστικούς ηγέτες αλλά ένα αλλότριο κοσμικό πνεύμα που δημιουργεί σύγχυση και ταραχή;

Πώς μπορεί το μαρτύριο για την πατρίδα να λογίζεται μαρτύριο για την Ορθόδοξη πίστη; Τί μπορεί άραγε να συμβεί σε λίγα χρόνια; Μήπως γίνει κι η Ορθοδοξία, όπως ο Παπισμός μία βιομηχανία  παραγωγής «Αγίων»;  Ποιά θα είναι τα πρότυπα  αγιότητος προς μίμηση στις νέες γενιές που θα έχουν άγνοια; Ποιόν άγιο να τιμήσει και ποιόν να μιμηθεί κάποιος που δεν γνωρίζει;

                                                                             X. N.

Λάμπρος Σκόντζος, Άγιος Θεόδωρος ο Στρατηλάτης: Ο ηρωϊκός Μεγαλομάρτυς του Χριστού

7 Φεβ 2015

Λάμπρος Σκόντζος, Άγιος Θεόδωρος ο Στρατηλάτης: Ο ηρωϊκός Μεγαλομάρτυς του Χριστού

ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ Ο ΣΤΡΑΤΗΛΑΤΗΣ: Ο ΗΡΩΪΚΟΣ  ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

     Κάποιοι κακοήθεις και ανιστόρητοι, θέλουν να περιορίσουν τη χριστιανική πίστη της αρχαίας Εκκλησίας στους φτωχούς και τους δούλους. Όμως  έρχεται η ιστορία και τα συναξάρια της Εκκλησίας μας για να τους διαψεύσουν οικτρά. Τη νέα πίστη είχαν υιοθετήσει άνθρωποι από όλες τις κοινωνικές τάξεις και τα επαγγέλματα. Μια από αυτές ήταν οι στρατιωτικοί. Μέσα από τις τάξεις τους αναδείχθηκαν μυριάδες Μάρτυρες κατά τη διάρκεια των διωγμών των πρώτων τριακοσίων χρόνων.

      Ένας από αυτούς υπήρξε ο μεγαλομάρτυρας Θεόδωρος ο Στρατηλάτης. Δεν είναι γνωστό το ακριβές έτος της γεννήσεώς του. Τοποθετείται περί τα τέλη του 3^ου μ. Χ. αιώνα. Γεννήθηκε στην πόλη Ευχάνεια του Ελενοπόντου, (Ευξείνου Πόντου), στην πανάρχαια κοιτίδα του Ελληνισμού, από Έλληνες γονείς, οι οποίοι είχαν μεταστραφεί στον Χριστιανισμό. Τα πρώτα χρόνια της ζωής του τα έζησε στην Ποντική Ηράκλεια της Παφλαγονίας και ανατράφηκε με τα νάματα της χριστιανικής πίστεως και ευσέβειας. Από παιδί διακρινόταν για το εξαίρετο παράστημά του και κυρίως για τα πλούσια πνευματικά και ψυχικά του χαρίσματα. Είχε αποκτήσει σπουδαία παιδεία, μελετώντας τα ιερά χριστιανικά κείμενα, καθώς και τους αρχαίους Έλληνες φιλοσόφους. Αναδείχτηκε μάλιστα σπουδαίος ρήτορας.

      Από νεαρός ξεχώριζε για τις ηγετικές του ικανότητες και γι’ αυτό αποφάσισε να ακολουθήσει το επάγγελμα του στρατιωτικού, το οποίο απολάμβανε μεγάλο σέβας της εποχή εκείνη. Γι’ αυτό και κατατάχτηκε στον ρωμαϊκό στρατό. Το ξεχωριστό σωματικό του παράστημα, οι αθλητικές του επιδόσεις και κυρίως το θάρρος, ανδρεία του και οι έμφυτες στρατιωτικές του αρετές τον ανέβασαν πολύ γρήγορα στη στρατιωτική ιεραρχία του ρωμαϊκού στρατού των ανατολικών περιοχών της αυτοκρατορίας. Έγινε στρατηλάτης, αξίωμα ανάλογο με του σημερινού στρατηγού.

       Η φήμη του για τις ικανότητές του και για την αποτελεσματικότητα των λεγεώνων που διοικούσε, έφτασε ως τον αυτοκράτορα Λικίνιο (307-324), ο οποίος τον προσκάλεσε για να τον γνωρίσει από κοντά και να τον ανταμείψει για τις πολύτιμες στρατιωτικές του υπηρεσίες. Αλλά κάποιοι φανατικοί σύμβουλοί του τον πληροφόρησαν ότι ο Θεόδωρος ήταν Χριστιανός. Ο Λικίνιος ήταν φανατικός ειδωλολάτρης και μισούσε θανάσιμα τον Χριστιανισμό. Του έστειλε κατ’ αρχήν μια επιστολή, προτείνοντάς του να θυσιάσουν μαζί στους «θεούς». Ο Θεόδωρος του απάντησε με ευγένεια και διπλωματία πως δεν ήταν δυνατόν να τον συναντήσει τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο και πως τον περίμενε να έρθει στην Ηράκλεια, όπου θα θυσίαζαν τότε από κοινού. Όμως ο στρατηλάτης ήθελε απλά να κερδίσει χρόνο.

      Ο Λικίνιος πίστεψε στα γραφόμενα του Θεοδώρου και με την πρώτη ευκαιρία επισκέφτηκε όντως την Ηράκλεια και ο στρατηλάτης του οργάνωσε μια λαμπρή υποδοχή. Του ζήτησε μάλιστα και τα παγανιστικά ξόανα και είδωλα, φτιαγμένα από χρυσάφι και πολύτιμες πέτρες, τα οποία κουβαλούσε μαζί του ο θρησκομανής αυτοκράτορας, με σκοπό δήθεν να τους αποδώσει τιμές. Παρευθύς ο ηρωικός Θεόδωρος πήρε στα χέρια του τα σύνεργα της ειδωλολατρίας, τα οποία θρυμμάτισε και τα έδωσε στους φτωχούς να πουλήσουν τα ακριβά μέταλλα για να καλύψουν βιοτικές τους ανάγκες. Ο Λικίνιος έμεινε άναυδος από την πράξη του κορυφαίου στρατιωτικού του. Θεώρησε την πράξη του αφ’ ενός μεν ασεβή προς τους «θεούς» του κράτους, και αφ’ ετέρου προσβολή κατά του προσώπου του.

        Διέταξε αμέσως τη σύλληψή του και την ενώπιόν του μεταφορά, για να τον ανακρίνει προσωπικά. Ο αυτοκράτορας αρχικά έκρυψε τον θυμό και την προσβολή του και θέλησε με κολακείες να πείσει τον στρατηλάτη να απαρνηθεί την χριστιανική του πίστη και να θυσιάσει στους «θεούς» του. Του επεσήμανε ότι τη λαμπρή του

καριέρα τη χρωστά στην εύνοιά τους και ως εκ τούτου είναι υποχρεωμένος να τους προσφέρει θυσία. Ο Θεόδωρος παρέμεινε ατάραχος και γαλήνιος, όση ώρα μιλούσε ο Λικίνιος. Απάντησε στον αυτοκράτορα πως η χριστιανική του πίστη και ιδιότητα αξίζουν περισσότερο από όλα τα αξιώματα του κόσμου. Πως οι «θεοί» του είναι ανύπαρκτοι και αποκυήματα αρρωστημένων μυθογράφων και πως πίσω από αυτούς κρύβονται οι κακοποιοί δαίμονες, οι οποίοι λατρεύονται στα πρόσωπά τους. Πως ο αληθινός Θεός είναι η Παναγία Τριάδα, που μας αποκάλυψε ο Ιησούς Χριστός, ο Οποίος έγινε άνθρωπος για να μας λυτρώσει από την αμαρτία τη φθορά και το θάνατο. Να μας απαλλάξει από το σκοτάδι της ειδωλολατρίας και της πλάνης, να μας κάνει τέκνα φωτός.  

      Ο θηριώδης Λικίνιος έγινε έξαλλος από οργή θυμό για την εμμονή του στρατηλάτη του να μη θυσιάσει στους «θεούς» του και για την προσβολή εναντίον τους. Τον απείλησε ότι τον περιμένουν σκληρά βασανιστήρια, αλλά ο Θεόδωρος έμεινε εδραίος στην πίστη του και περίμενε με ανυπομονησία το μαρτύριο για την πίστη του στο Χριστό. Τότε διέταξε να τον καθαιρέσουν από το υψηλό του αξίωμα, να τον γδύσουν και να τον μαστιγώσουν με βούνευρα, τα οποία κατέληγαν σε μολυβένια σφαιρίδια. Οι απάνθρωποι ειδωλολάτρες δήμιοι ξέσκιζαν με λύσσα τις σάρκες του Μάρτυρα και κατόπιν τον έριξαν στη φυλακή, όπου έμεινε επτά ημέρες χωρίς τροφή και νερό, αναμένοντας να απαρνηθεί την πίστη του. Αφού είδε ο Λικίνιος ότι δεν κατόρθωσε τίποτε, έδωσε εντολή να τον σταυρώσουν, εν μέσω απερίγραπτων ταπεινώσεων και βανδαλισμών. Η ψυχή του πέταξε στα ουράνια, για να συναντήσει τον αληθινό και αιώνιο Βασιλέα Χριστό και το σώμα του το συνέλλεξαν οι Χριστιανοί και το ενταφίασαν με μεγάλες τιμές. Ήταν 8 Φεβρουαρίου του έτους 319. Αυτή την ημέρα όρισε η Εκκλησία μας να τιμάται η σεπτή του μνήμη. Ανήκει στη χορεία των μεγαλομαρτύρων και απολαμβάνει διαχρονικά την τιμή των πιστών. Αυτοί είναι οι ήρωες της Πίστεώς μας!   

aktines

Η νόσος της αγνοίας επικρατεί σε όσους ζουν κατά σάρκα!

Αν υποτεθεί ότι δύο άνθρωποι υπέστησαν μία ασθένεια των οφθαλμών, και o ένας υπομένει την θεραπεία και όσα συνιστά η ιατρική επιστήμη, έστω κι αν είναι ενοχλητικά, ενώ o άλλος, όχι μόνον δεν δέχεται καμιά συμβουλή από τον γιατρό, αλλά και ζει ακρατώς, τότε o πρώτος, κατά φυσικό λόγο, θα απολαύσει το φως του, ενώ o δεύτερος, κατά φυσικό λόγο, θα στερηθεί το φως του.

Με αυτό το παράδειγμα φαίνεται καθαρά ότι ή απόλαυση της ζωής εκείνης είναι οικεία στην ανθρώπινη φύση, ενώ η νόσος της αγνοίας επικρατεί σε όσους ζουν κατά σάρκα. Ο ένας, θεραπεύοντας και καθαρίζοντας τους πνευματικούς του οφθαλμούς και ξεπλένοντας την άγνοια, που είναι ή ακαθαρσία του  διορατικού της ψυχής, επιτυγχάνει αυτήν την φυσική ζωή. Ο άλλος, αφού αποφεύγει την κάθαρση και ζει με τις απατηλές ηδονές, κάνει δυσθεράπευτη την νόσο, αποξενώνεται  από  το κατά φύσιν, βιώνει το παρά φύσιν και γίνεται αμέτοχος της φυσικής αυτής ζωής που είναι η κοινωνία με τον Θεό.

http://blogs.sch.gr/kantonopou

TO TΡΙΚΕΡΑΤΟ ΤΡΙΩΔΙΟ ΤΟΥ ΤΡΙΣΚΑΤΑΡΑΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ

ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΠΑΝΤΑΖΗ

Στην επίσημη Ιστοσελίδα του Παγκοσμίου Συμβουλίου Βλασφημιών:

http://www.oikoumene.org/en/about-us

εντοπίζουμε τρεις κυρίαρχες "Ωδές" που απαρτίζουν και δια-φημίζουν τον Ενωτικό Κανόνα, αποδιδόμενο κατά την σκοτεινή αυτή περίοδο των εσχάτων καιρών της "Σαρακοστής" του Εωσφόρου που λέγεται Οικουμενισμός:

Ωδή 1η:

"Το Π.Σ."ε" είναι μια (λατρευτική) κοινότητα "εκκλησιών" (σπείρα λεγεώνων) πορευομένων προς ορατήν ένωσιν υπό μιαν πίστιν και μίαν ευχαριστιακήν συναδελφότητα, εκφραζομένη διά κοινής λατρείας (διαμυστηριακής) και ζωής εν Χριστώ...

Ωδή 2η:

"Το Π.Σ."ε" στοχεύει να προχωρήσει εις αυτήν την ένωσιν, (υπό του Πρωτείου του Πάπα) ώστε συμφώνως με την προσευχή του Ιησού προς τους ακολούθους Αυτού: "ίνα ο κόσμος πιστεύσει..."

Ωδή 3η:

"Το Π.Σ."ε" είναι η πιο ευρύτερη και επικρατέστερη ανάμεσα στις πολλές οργανωμένες εκφράσεις της συγχρόνου Οικουμενιστικής Κινήσεως, (Άρμα του Αντιχρίστου) μια Κίνηση (Σιωνιστική) στόχος της οποίας είναι η Χριστιανική ενότητα."

(1. "The WCC is a community of churches on the way to visible unity in one faith and one eucharistic fellowship, expressed in worship and in common life in Christ.

2. It seeks to advance towards this unity, as Jesus prayed for his followers, "so that the world may believe." (John 17:21)

3. The World Council of Churches (WCC) is the broadest and most inclusive among the many organized expressions of the modern ecumenical movement, a movement whose goal is Christian unity.)

Αυτά λοιπόν είναι τα τρία κέρατα του Οικουμενισμού! Είναι οι Τρεις βασικές Ωδές που συγκροτούν τον Οικουμενιστικό Κανόνα της λατρείας του Εωσφόρου:

1. Ευχαριστιακή συναδελφότητα-λατρευτική κοινότητα "και είχον άπαντα κοινά..." (Πραξ. 2, 44).

2. Αμετάκλητος και Αποκλειστικός Σκοπός η άμεσος και κατεπείγουσα ετερόκλητος ΕΝΩΣΙΣ!

3. "Το Π.Σ."ε" είναι Σιωνιστικό Όργανο της συγχρόνου Οικουμενιστικής Κινήσεως προς προυπάντηση του Αντιχρίστου!

Και λοιπόν;

Τί σχέση έχουν αυτά τα τρία, με το δικό μας Άγιο Τριώδιο;

Η ερώτηση είναι λάθος και θα πρέπει να αναστραφεί, ώστε να βρεθεί η απάντηση η ορθή και αποκαλυπτική:

- ΤΙ ΣΧΕΣΗ ΕΧΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ με αυτό το Σατανικό, Πανθρησκειακό "Τριώδιο" του Π.Σ."ε";;;;;;;

ΕΣΕΙΣ, όσοι κοινωνείτε με το Οικουμενικό Πατριαρχείο, έχετε και ΠΑΡΑ-έχετε σχέση Αντίθεο, Αντίχριστη, Αντι-ευαγγελική, Αντορθόδοξη και Αντιπατερική!

Η Αλήθεια, η Ορθοδοξία, ως ΣΩΜΑ Χριστού, δεν έπρεπε να έχει ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ με αυτή τη Σατανική Σχέση που συσχετίζεται άμεσα με τη λατρεία του Εωσφόρου! Και εφ' όσον - υποτίθεται - πως οι Πατέρες είναι οι αλάνθαστοί σας Οδηγοί, τότε ΓΝΩΤΕ έθνη και ηττάσθε, οι Πατέρες ΠΟΤΕ δεν θα επέτρεπαν στον εαυτό τους να είναι ΜΕΛΗ ενός τέτοιου φρικτού, Εωσφορικού "Παγκοσμίου Συμβουλίου ΒΛΑΣΦΗΜΙΩΝ!!"

Και ΔΕΝ θα το έκαναν διότι γνώριζαν, όπως θα έπρεπε να γνωρίζετε και σεις (και το γνωρίζετε ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ) πως εάν γινόταν ΜΕΛΗ μιας τέτοιας Παναιρετικής, Πανθρησκειακής Βουλής Ασεβών, όχι μόνο θα ΒΛΑΣΦΗΜΟΥΣΑΝ το Πνεύμα το Άγιο (ασυγχώρητη αμαρτία) αλλά ΘΑ ΗΝΩΝΑΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΩΣ όλους τους πιστούς, (των οποίων ο ψυχές κρέμονται στο Πετραχίλι τους), με ένα τέτοιο Κακάσχημο Τέρας της Κολάσεως, ενώ ΔΕΝ είχαν καθόλου τέτοια εξουσία να εκπροσωπούν αυθαιρέτως τον Πιστό Λαό σε μία τέτοια Μολυσματική Μελότητα χωρίς την απαραίτητη ΕΚΓΡΙΣΗ του ιδίου του Λαού, ο οποίος Λαός ΕΝΕΚΡΙΝΕ την αξιότητά τους, κατά τη χειροτονία τους, αναφωνώντας (πιστοποιώντας και επισφραγίζοντας) το τριπλό, ομολογιακό "Άξιος!"

Και δεν είναι μόνο ότι συνάδετε, συνευδοκείτε, συμψάλλετε και συμφωνείτε με αυτή τη Βαβυλώνια και βέβηλη "Α-συμφωνική Ορχήστρα" του Αρχιμαέστρου Διαβόλου, δεν είναι μόνο ότι συνυπάρχετε με αυτό το σατανοπρόβλητο συρφετό και συμπορευόσαστε με αυτή τη πανδαιμονική, συνουσιακή και μολυσματική κατά πάντα ΚΟΙΝΩΝΙΑ μετά ακοινωνήτων αιρέσεων και πλανών, αλλ' επιπροσθέτως, η Ορθόδοξη Διοικητική "εκκλησία" αποτελεί βασικό και ηγετικό στέλεχος του Π.Σ."ε"!!! Και καμαρώνει και υπερηφανεύεται για αυτό!

ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΝΤΡΕΠΕΤΑΙ ΚΑΙ ΝΑ ΑΙΣΧΥΝΕΤΑΙ ΚΑΘΕ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΙΕΡΕΥΣ όπου γης που συνεχίζει, διά μέσου της Δογματικής, Λειτουργικής, Ενωτικής Μνημονεύσεως του επισκόπου του που υποκριτικώς επιτελεί, να ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ με απόλυτη, τεράστια ΕΝΟΧΗ, αυτοκαταδικαστικώς και αξιοκατακρίτως ΣΕ ΜΥΣΤΗΡΙΑΚΗ-ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ και σχέση άρρηκτη, στενή με το Παγκόσμιο Συμβούλιο Βλασφημιών!

ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΝΤΡΕΠΕΤΑΙ ΚΑΙ ΝΑ ΑΙΣΧΥΝΕΤΑΙ ΚΑΘΕ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΙΕΡΕΥΣ που μέσω της Μνημονεύσεως ΕΝΩΝΕΙ τους πιστούς που κρέμονται από το Πετραχήλι του και ολόκληρο το εκκλησίασμά του με τον Πάπα και με όλες τις επί μέρους πλάνες και καταστρεπτικές αιρέσεις, στις οποίες ο «Πράσινος» Πατριάρχης του Γένους τους έχει όλους ΕΝΩΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΥΠΟΤΑΓΜΕΝΟΥΣ, ενώ κηρύττει παράλληλα πως "όλα τα δόγματα σώζουν!"

ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΝΤΡΕΠΕΤΑΙ ΚΑΙ ΝΑ ΑΙΣΧΥΝΕΤΑΙ ΚΑΘΕ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΙΕΡΕΥΣ που τα γνωρίζει όλα αυτά, και "κάνει τα μάτια τα στραβά" και σιωπά και αποκρύπτει και καλύπτει και ΔΕΝ ενημερώνει τους πιστούς πως Ο ΜΟΝΟΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟΣ, ΘΕΙΚΟΣ ΚΑΙ ΑΓΙΟΠΑΤΕΡΙΚΟΣ ΤΡΟΠΟΣ προς άρση και ακύρωση αυτής της ενόχου εκπροσωπήσεως, μολυσματικής Μελότητος και αντιθέου ενότητος είναι η ΔΙΑΚΟΠΗ ΜΝΗΜΟΝΕΥΣΕΩΣ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΙΣ ΠΙΣΤΩΝ, αλλά τα βαπτίζει ως "σχίσμα" για εκφοβισμό των αφελών, "δι' ευχών των γερόντων ημών..."

ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΝΤΡΕΠΕΤΑΙ ΚΑΙ ΝΑ ΑΙΣΧΥΝΕΤΑΙ ΚΑΘΕ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΙΕΡΕΥΣ που ΨΕΥΔΕΤΑΙ ενώπιον ΘΕΟΥ, που ΕΞΑΠΑΤΑ και υποβαθμίζει τη νοημοσύνη του ΠΙΣΤΟΥ ΛΑΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, θα έπρεπε, λέγω, να κρυφτεί πίσω από το αδηφάγο παραπέτασμα του πυρίνου ποταμού ο κάθε ιερεύς που ΘΕΑΤΡΙΝΙΖΕΙ και ΥΠΟΚΡΙΝΕΤΑΙ έως αηδιαστικού πια βαθμού, πως «η συμμετοχή μας στο Π.Σ.«ε» αποτελεί (τάχα) εκδήλωση κοινωνική και δεν υπάρχει καμία βλάβη και επιρροή των Ορθοδόξων πιστών με την Μελότητα αυτή!" Ντροπή σου, «σεβασμιώτατε» Πειραιώς, ΝΤΡΟΠΗ! Η αυθαδεστάτη αιτιολογία σου προσβάλλει βάναυσα τη νοημοσύνη μας! Δεν είμαστε άμυαλα, άβουλα πειθήνια όντα, να πειθόμαστε στις πεζότατες κουτοπονηριές σου!

ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΝΤΡΕΠΕΤΑΙ ΚΑΙ ΝΑ ΑΙΣΧΥΝΕΤΑΙ ΚΑΘΕ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΙΕΡΕΥΣ που δικαιολογεί τον διαβολεμένο αυτό συμβιβασμό, την υποδούλωσή του αυτή αναμένοντας παθητικά, από του αιώνος και έως του αιώνος, υποτιθέμενη καταδίκη συνοδική, αποτελούμενη από Οικουμενιστές που θα καταδικάσουν Οικουμενιστές και από Μασόνους που θα καταδικάσουν Μασόνους!

ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΝΤΡΕΠΕΤΑΙ ΚΑΙ ΝΑ ΑΙΣΧΥΝΕΤΑΙ ΚΑΘΕ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΙΕΡΕΥΣ, κάθε Ηγούμενος, Γέροντας και Μοναχός που επικαλείται αρρωστημένη υπακοή και πειθώ, «αποφυγή σχίσματος» για "λόγους διακρίσεως" και αρνείται, φοβείται, ΔΕΙΛΙΑΖΕΙ να παύση τη Μνημόνευση και να Αποτειχιστεί από τον Αρχι-οικουμενιστή του Αρχιεπίσκοπο και Αιρεσιάρχη Πατριάρχη, τρέμοντες και πτοούντες τα ΑΝΤΙΠΟΙΝΑ!

Το παν-ένοχο, δουλοπρεπή και παν-ευκόλως συμβιβασμένο ιερατείο προσπαθεί ανεπιτυχώς να απαλύνει τη βεβαρημένη του συνείδηση με την συμπόρευση και τη ΣΙΩΠΗ... Ενώ οι δημαγωγούντες ιερείς μιλούν υποκριτικά για "κατανυκτική προπαρασκευαστική περίοδο Τριωδίου" παραμένουν απελπιστικά εγκλωβισμένοι στη μολυσματική κοινωνία με το Παγκόσμιο Συμβούλιο Βλασφημιών! Και δεν έχουν τα "κότσια", τη "τσίπα" να αποσυρθούν πάραυτα από αυτό διαιωνίζον και όζον Νεκροτομείο!

ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΝΤΡΕΠΕΤΑΙ ΚΑΙ ΝΑ ΑΙΣΧΥΝΕΤΑΙ ΚΑΘΕ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΘΕΟΛΟΓΟΣ – ΘΟΛΟΛΟΓΟΣ που αναγνωρίζει ως Κανονικούς Ποιμένες, ψεύτες και απατεώνες που το Άγιο Πνεύμα ΚΑΤΟΝΟΜΑΖΕΙ και ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ ως «Ψευδεπισκόπους» και «Λυκοποιμένες», τουναντίον και κόντρα στο Θεό, τούτοι οι Θεομάχοι θεολόγοι μας παροτρύνουν να προστρέχουμε "μετά φόβου Θεού Πίστεως και αγάπης" σε αυτά τα «κακά θηρία» κατά την Γραφή, σε αυτούς τους «ιούς διαβόλου» για να κοινωνήσουμε Σώμα και Αίμα Χριστού… και να κηδευθούμε και να ενταφιασθούμε από την Οικουμενιστική τους χάρι!

Έχει έπειτα το ΘΡΑΣΟΣ η θρασύδειλη δεσποτοκρατία, να ψάλλει υποκριτικά και ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΑ το «Μεθ’ ημών ο Θεός»….

Αλήθεια; Είναι «μεθ’ υμών» μαζί σας ο Θεός στις αισχρές σας αγκαλιές με τον Πάπα, τα χειροφιλήματα, ερωτομηνύματα και τις Θεομίσητες συμπροσευχές, διαθρησκειακές γιορτές και α-νόητες νουμηνίες;;;

Είναι τάχα μαζί σας ο Θεός στα Διαθρησκειακά σας Συνέδρια τα ΠΟΡΝΙΚΑ, όπου ολόγυμνοι ιθαγενείς επικαλούνται πνεύματα δαιμονικά, και σπαρταρούν και ξεσπούν σε επιφωνήματα μαγικά, γύρω από φωτιές χορεύοντας με τους λύκους και ΣΕΙΣ στη πρώτη τη σειρά, κοινωνώντας με τους ΛΥΚΟΥΣ;;;

Είναι τάχα μαζί σας ο Θεός με τις διεφθαρμένες, λεσβιακές επισκοπίνες, τις ημίγυμνες ισπανοχορεύτριες και τους ανώμαλους ζουλού με τα ξεσπάσματα-χαλάσματα και ιαχές τουρλού-τουρλού στη λαχανο-λατρεία του Βάαλ;

Ο «Κύριος των Δυνάμεων» ΑΔΥΝΑΤΟΝ να συμμετάσχει στα Οικουμενιστικά σας τα ΑΙΣΧΗ. Όσα «Κύριε των Δυνάμεων, μεθ’ ημών γενού» κι’ αν ψάλλετε και λαλείτε πανταχού, Ο ΚΥΡΙΟΣ ΟΥΔΑΜΟΥ!

Λόγια μόνο, μελωδίες, ψαλμωδίες έντεχνες, καλλιτεχνικές, θεωρίες άχαρες και άκαρπες, χαρτοπολεμικές. Επιστολές από ευαίσθητους σε Αναίσθητους και άκυρες υπογραφές, αισθητές όσο το τσίμπημα του κουνουπιού...

Ποιούς νομίζετε ότι κοροϊδεύετε; Μιλάτε για πνευματική προπαρασκευή και συμπορεύεστε παρασκηνιακά στα γρανάζια τα πολιτικά της αθεΐας, προπαρασκευάζοντας πυρετωδώς τα Αποκαλυπτικά πρόθυρα της επάρατης Πανθρησκείας.

Παν-θρησκεία δεν σημαίνει μόνο το παν-πλήθος όλων των θρησκειών ηνωμένων μαζί αλλά κυρίως η θρησκεία του κατσικοκέρατου και τραγοπόδαρου θεού Πάνα (του Σατανά) ο οποίος παιανίζει πονηρά, "πονηρός πατά το Κλήμα" με τον ποιμενικό του αυλό όχι θεολογίας μα θεοσοφίας και του Συγκρητισμού, την λεγομένη «Σύριγγα», τη φλογερή φλογέρα, με φλόγες συνυπάρξεως, συγχωνεύσεως και συμβιβασμού, φλόγες ενωτικού πόθου οικουμενιστικού, φλόγες ετεροδοξίας συνδυασμού, «φλόγαν δροσίζουσαν» τον "Παναγιώτατον" Πάπα.

Ο ψευτοθεούλης Πάνας πλέον, ως υπέρτατος προστάτης του πρασίνου περιβάλλοντος, (και κατ' εξοχήν εμπνευστής του «Πρασίνου» Πατριάρχου) ως θεός των γεωργών, των κτηνοτρόφων και των ζιζανίων, ως σπορέας της πνευματικής μοιχείας αλλά και προωθητής της απέραντης ποικιλίας ηδονών, προϊόντων και πολυτελών τροφών… Θεός της κοιλίας και κοίτη του Οικουμενισμού. Κοίτη μιαρά και μεμολυσμένη. Κοίτη μοιχείας πνευματικής, κρεβάτι διαβολεμένο!

Ω Πατριάρχα! Ουκ ήκουσας του Χρυσοστόμου την φωνήν;

«Ουκ ήκουσας Παύλου λέγοντος, ότι Τίμιος ο γάμος, και η κοίτη αμίαντος; Ει δε από της αμιάντου κοίτης ανιστάμενος ου τολμάς ευχή προσελθείν, από της κοίτης ων της διαβολικής (της Οικουμενιστικής) πως καλείς (επ’ άμβωνος) το φρικτόν όνομα εκείνο και φοβερόν (του Πάπα, ως Παναγιώτατον); Και γαρ κοίτη διαβολική το εν ύβρεσι πλύνεσθαι (αιρέσεων) και λοιδορίαις (του Π.Σ.«ε»). Και καθάπερ πονηρός τις μοιχός ο θυμός μετά πολλής ημίν συγγίνεται της (διαθρησκειακής) ηδονής, τα ολέθρια (δόγματα) προϊέμενος εν ημίν σπέρματα, και την διαβολικήν ποιών αποτίκτειν έχθραν, (εχθρέ του Θεού!) και απεναντίας τω γάμω (μετά του Νυμφίου της Ορθοδοξίας) πάντα εργαζόμενος. Ο μεν γαρ γάμος τους δύο ποιεί σάρκα γενέσθαι μίαν, ο δε θυμός (του Οικουμενισμού) τους ηνωμένους εις πολλά διαιρεί μέρη, (σχισμάτων και μερισμών, ους οι αποτειχίζοντες την Εκκλησίαν εσπούδασαν ρύσασθαι) και αυτήν κατασχίζει και κατατέμνει την ψυχήν (της Νύμφης Εκκλησίας!)» (Ομιλία ΝΑ’ Εις το Κατά Ματθαίον Vol. 7, σελ. 593).

Πρέπει να αναφερθεί, πως ο Πάνας επίσης λατρεύεται ως ένθερμος φίλος και εραστής του κρασιού, του κεφιού και του γλεντιού, το αντίθετο από το Ορθόδοξο τρίπτυχο: Οίνος (Θεία Κοινωνία), Χαρμολύπη και Πανύγηρις. Το Διαθρησκειακό γλέντι του Διός καλά κρατεί και επικρατεί μια κοχλάζουσα υπερπαραγωγή παγανιστικής, ανδροθήλυκης ορμόνης, μιας αποπνικτικής, υπνωτιστικής ομίχλης και σάπιας, σαχλής συμπροσευχής.

Ο Πάνας παρίσταται πανούργος σύντροφος των Νυμφών-Δογμάτων και ακαταμάχητος εραστής των νέων, ασχέτως φύλου. Μανιακότερος του σκύλου, πανδαιμόνιος, παιδόφιλος και διαστροφής πατέρας. Τέρας ζωολατρικό. Αφροδίσια θεότητα πολλαπλασιασμού αιγοπροβάτων αλλά και επιβήτορας αλόγων ζώων, κτηνών αιρετικών, από αυτά που είδε στο φρικτό του όραμα ο Αντώνιος ο Μέγας, την Αγία Τράπεζα να περικυκλώνουν.

Ο θρύλος θέλει τον Πάνα θούριο και θριαμβευτή στη Μάχη του Μαραθώνα όπου κατατρόμαξε τους Πέρσες με άξαφνες ανατριχιαστικές φωνές και διαπεραστικό τσίριγμα πολλών μαγισσών σε ένα υπνωτιστικό, εκκωφαντικό αντίλαλο του ονόματος «Παααν - Παααν - Παααν...») Ακόμη κι ο παν-ικός από τον οποίο κατελήφθησαν οι Πέρσες, έχει ρίζα τ' όνομά του: "Παν"...

Το ΠΑΝ-δαιμόνιο του Οικουμενισμού και ο ΠΑΝΑΣ της ΠΑΝ-θρησκείας, συγγενεύουν εξ’ αγχιστείας με μοιχεία Νύμφης Εκκλησίας και Παγανισμού!

Ιδού η οργή και κατάρα του Θεού:

«Ιδόντες δε οι υιοί του Θεού (οι Ορθόδοξοι) τας θυγατέρας των ανθρώπων (θρησκείας και αιρέσεις) ότι (έξωθεν) καλαί εισίν, έλαβον εαυτοίς γυναίκας (σπέρματα αληθείας) από πασών, ων εξελέξαντο. και είπε Κύριος ο Θεός· ου μη καταμείνῃ το πνεύμα μου εν τοις ανθρώποις τούτοις (τοις οικουμενισταίς) εις τον αιώνα (τον απατεώνα) διά το είναι αυτούς σάρκας (διαθρησκειακάς)… Ιδών δε Κύριος ο Θεός, ότι επληθύνθησαν αι κακίαι (προδοσίαι) των ανθρώπων επί της γης και πας τις διανοείται εν τη καρδία αυτού επιμελώς επί τα πονηρά (δικαιολογίας επί αρνήσεως παύσεως της μνημονεύσεως, «δυνητικόν» Κανόνων κλπ) πάσας τας ημέρας, και ενεθυμήθη ο Θεός ότι εποίησε τον άνθρωπον (μέτοχον θεότητος) επί της γης, και διενοήθη, και είπεν ο Θεός· απαλείψω (εξαφανίσω = κολάσω) τον (οικουμενιστήν) άνθρωπον, ον εποίησα από προσώπου της γης, από ανθρώπου έως κτήνους και από ερπετών έως πετεινών του ουρανού (τον πολύ-πολιτισμόν αυτού), ότι μετεμελήθην (το μετάνιωσα πικρά, αγανάκτησα!) ότι εποίησα αυτούς (κλητούς της βασιλείας)…» (Γεν. 6 2-7).

Πηγή:  http://www.wallingoff.com/?p=165

Σέ παπικό ναό θέλει νά μετατρέψει τόν Ἅγιο Φωκά τῆς Πάτμου ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαῖος!

Μυστικὸ σχέδιο Πάπα-Πατριάρχη γιὰ ἅλωση τῆς νήσου Πάτμου καὶ τοῦ Ἁγίου Ὄρους!

Πηγή: Ἀκτίνες"

 

Τά παραλειπόμενα τῆς ἐπίσκεψης τοῦ Πάπα στό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο

 

Ἀσφυκτικές πιέσεις ἄσκησε τίς τελευταῖες ἑβδομάδες πρός τόν ἡγούμενο καί τήν ἀδελφότητα τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου ὁ ἀρχιγραμματέας τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τοῦ Πατριαρχείου κατ’ ἐντολή τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη Βαρθολομαίου προκειμένου ἡ Ἱερά Μονή νά παραχωρήσει τόν Ἱερό Ναό τοῦ Ἁγίου Φωκᾶ, πού βρίσκεται στήν εἴσοδο τοῦ λιμανιοῦ στούς Παπικούς καί δή στούς Οὐνίτες. Τό ζήτημα αὐτό προκάλεσε μεγάλη ἀναταραχή στό νησί. Ὁ ἡγούμενος ἀρχιμανδρίτης Κύριλλος σέ συνεννόηση μέ τήν ἐναπομείνασα ἀδελφότητα ἀρνήθηκε κατηγορηματικά νά συναινέσει στίς πατριαρχικές πιέσεις πού ἀσκήθηκαν προφορικά. Ἀρχικά ζήτησε ἀπό τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο νά ὑποβάλλει τό αἴτημα γραπτῶς, κάτι πού ἐκεῖνο ἀρνήθηκε, πιθανόν γιά νά ἀποφύγει τή γενική λαϊκή κατακραυγή. Ἐν συνέχεια ὅμως ἀναγκάστηκε νά ἀποστείλει ὑπόμνημα, στό ὁποῖο καταγράφει ἐπακριβῶς τούς λόγους τῆς ἄρνησης νά παραδώσει στούς Οὐνίτες τοῦ Βατικανοῦ τήν ὀρθόδοξη ἐκκλησία τοῦ Ἁγίου Φωκᾶ.

Σύμφωνα μέ πληροφορίες τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο ὑποστήριζε ὅτι διά τοῦ τρόπου αὐτοῦ θά ἐνισχυθεῖ καί θά αὐξηθεῖ κατακόρυφα ὁ θρησκευτικός τουρισμός, ἀφοῦ ἀναμένεται νά ὑπερδιπλασιαστοῦν οἱ παπικοί προσκυνητές ἀπό τήν Εὐρώπη, οἱ ὁποῖοι θά ἐξυπηρετοῦνται λειτουργικά!!!

Ὡστόσο, ἡ ἐκδήλωση τῶν πιέσεων ἀπό τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο λίγες ἡμέρες μετά τήν ἐπίσκεψη τοῦ Πάπα στήν Κωνσταντινούπολη ὑποδηλοῖ τήν ὕπαρξη κάποιων παρασκηνιακῶν καί ὑπό τπόν μόδιον συμφωνηθέντων τοῦ Φαναρίου μέ τό Βατικανό τά ὁποῖα ἔχουν τεθεῖ ἤδη σέ ἐφαρμογή.

 Μέσα στό πλαίσιο αὐτό κυκλοφορεῖ τελευταῖα καί μία ἔντονη φημολογία πού ἔχει νά κάνει μέ τήν ἀπαίτηση τοῦ Βατικανοῦ νά ἁλώσει τό Ἅγιο Ὄρος μέ τό αἰτιολογικό τῆς δῆθεν ἐντρύφησης τῶν παπικῶν στόν Ἁγιορείτικο μοναχισμό!!! Ἡ φημολογία αὐτή ἀναφέρει πώς προτίθεται τό Βατικανό νά ἀγοράσει σέ πρώτη φάση κάποια κελιά καί  πώς ἤδη παρασκηνιακά ὑπάρχει μία ἄτυπη συμφωνία μέ ὁρισμένα πατριαρχικά μοναστήρια καί ἀδελφότητες. Ὡστόσο, τό βέβαιο εἶναι πώς ἄν φθάσει τό θέμα στήν Ἱερά Κοινότητα ἐπισήμως τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο θά λάβει τήν ἀνάλογη ἀπανταχοῦσα καί θά τό ...φυσάει γιά πολύ-πολύ καιρό. Γιατί τότε πολλοί μοναχοί καί μέ τό δίκαιό τους θά ἀκολουθήσουν τήν πορεία τῆς διωκόμενης παλαιᾶς ἀδελφότητας τῆς Μονῆς Ἐσφιγμένου...

Στήν Πάτμο ὡστόσο σέ ἀντίθεση μέ τό Ἅγιο Ὄρος εἴθισται τό Φανάρι νά ἀλλάζει τούς ἡγουμένους σάν τά πουκάμισα μέχρι νά πετύχει τίς μύχιες ἐπιδιώξεις του. Καί δέν ἀποκλείεται μετά τήν ἄρνηση τοῦ νῦν ἡγουμένου τῆς Μονῆς νά ἐπανέλθει μέ κάποια νέα ἐκλογή ἡγουμένου τῆς... ἀρεσκείας του, πού θά συναινέσει στό πατριαρχικό αἴτημα!

Ἡ τοπική ἐφημερίδα πάντως τῆς Πάτμου στήν ἠλεκτρονική σελίδα πού διατηρεῖ (patmostimes) ἀναφερόμενη στό θέμα τοῦτο ἔγραψε μεταξύ ἄλλων καί τά κάτωθι: «"ΜΩΡΑΙΝΕΙ ΚΥΡΙΟΣ ΟΝ ΒΟΥΛΕΤΑΙ ΑΠΩΛΕΣΑΙ" Αὐτό ἀναφέρει μία ἐκκλησιαστική ρήση καί φαίνεται ὅτι βρίσκει τήν πιστή ἐφαρμογή της, μετά τίς ἔντονες φῆμες πού κυκλοφοροῦν ὅτι γίνεται προσπάθεια καί μάλιστα ἀπό τό Πατριαρχεῖο νά ἁλωθεῖ τό κέντρο τῆς Ὀρθοδοξίας πού εἶναι ἡ Πάτμος, μέ τή δημιουργία ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ στό νησί μας καί μάλιστα νά στεγαστεῖ στόν ὑφιστάμενο ναό τοῦ Ἁγίου Φωκᾶ στό λιμάνι. Ἴσως γίνεται μία προσπάθεια ὄχι μόνο ἅλωσης τοῦ νησιοῦ ἀλλά καί τῆς ὀρθοδοξίας γενικότερα ἀφοῦ ὅπως ἀναφέρεται ὁ Κολοκοτρώνης γιά νά καταλάβει τήν Τριπολιτσά κατέλαβε πρῶτα τά περίχωρα καί ἀπέκοψε τόν ἀνεφοδιασμό. Ναός λοιπόν γιά τούς Καθολικούς στήν Πάτμο καί μάλιστα ἕτοιμος θέλει νά χαριστεῖ ἀπό τό Πατριαρχεῖο στόν Πάπα - ἄραγε ἔναντι ποιοῦ ἀνταλλάγματος; - καί τώρα ἴσως ἐξηγοῦνται οἱ πρό ἡμερῶν ἐναγκαλισμοί τῶν δύο στό Πατριαρχεῖο. Ἄραγε θά δεχτεῖ ὁ Πάπας ἄν αὔριο, λέμε ἄν, πού δέν, τοῦ ζητηθεῖ νά φτιαχτεῖ ναός ὀρθόδοξος στό Βατικανό ἤ στήν πλατεία τοῦ Ἁγίου Πέτρου ἤ Μάρκου; Τί σκοπός ἐξυπηρετεῖται; Μᾶλλον ἴσως δέν μάθουμε ποτέ ἀφοῦ τά πάντα κινοῦνται στά καλοκουρδισμένα γρανάζια, μίας σκόπιμης καί βραδυκίνητης φαναριώτικης διπλωματίας, πού ὅμως ἐγκυμονοῦν κινδύνους γιά τήν ὀρθοδοξία καί τό ἔθνος γενικότερα... Γνωρίζουμε ἀρκετά, τίς παρασκηνιακές ἐνέργειες καί πιέσεις πού ἀσκοῦνταν στόν ἡγούμενο καί προφανῶς στήν ἀδελφότητα τῆς Μονῆς καί θά ἐπανέλθουμε. Ὑπάρχει ἀπορία ὅμως. Εἶναι καθαρά θέμα Πατριαρχείου καί Μονῆς ἤ καί κατοίκων; Γνωρίζει ὁ πατριάρχης πῶς θ' ἀντιδράσει ὁ κόσμος; Μήπως ἔχει ξεχάσει ὅτι μέ τά γεγονότα ἀγοραπωλησιῶν τῆς Μονῆς, ἔχει νά ἔλθει 20 χρόνια ἐπικαλούμενος πάντα ὅτι χρειάζεται χρόνος προετοιμασίας τοῦ ταξιδιοῦ, ἐνῶ κάθε φορά μόλις βρεῖ εὐκαιρία κάνει τά ταξιδάκια του σέ Ἑλλάδα καί ἐξωτερικό καί ὄχι στήν Πάτμο πού ἀνήκει ἀποκλειστικά στό Πατριαρχεῖο; Μήπως φοβᾶται; ἄν ναί γιά ποιό γεγονός; Ἄν λοιπόν γίνουν πράξη οἱ προθέσεις του καί μέ ἐνάντιο τόν κόσμο γιά τή δημιουργία ναοῦ καθολικῶν στήν Πάτμο, μᾶλλον θά πρέπει νά τήν ξεχάσει ἀφοῦ θά πρέπει νά τό σκεφτεῖ καλά γιά νά ξαναπατήσει σέ χώματα πού ἁγίασε ἡ παρουσία τοῦ μεγάλου ὁραματιστῆ τῆς Ἀποκάλυψης.

Καλό θά εἶναι νά τό ξανασκεφτεῖ. Καί ἀντί νά πιέζει ἡγούμενο καί ἀδελφούς πού ἔχει καταστήσει ὁμήρους του, ἄς ἔλθει νά τά πεῖ ὁ ἴδιος ἤ στέλλοντας κάποιο γράμμα μέ προτάσεις καί ὄχι προφορικά. Τότε πραγματικά θά ἀντιληφθεῖ καί θά αἰσθανθεῖ τό: "Πόσα ἀπίδια βάζει ὁ σάκος"».

Συντάκτης: ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΚΡΗΣ

 

Πηγή: ΣΤΥΛΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ (ΤΕΥΧ. 162) ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2014

orthodoxia.gr