Προσφυγές από θεολόγους κατά Φίλη για το μάθημα των Θρησκευτικών!

   Για αλλοίωση του «από ιδρύσεως του Ελληνικού κράτους μέχρι σήμερα ορθόδοξου χαρακτήρα του» του μαθήματος των Θρησκευτικών κατηγορούν με προσφυγές τους στο συμβούλιο Επικρατείας τον πρώην υπουργό Παιδείας Νίκo Φίλη.

   Η Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων καθώς και δέκα γονείς και θεολόγοι εξαπολύουν πυρ ομαδόν

Προϊδεασμός του τι θα ...παιχτεί στην Σύνοδο της Ιεραρχίας!

Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος:

Πολύτιμη η συμβολή του Οικουμενικού Πατριάρχη στην διεξαγωγή της Μεγάλης Συνόδου

«Ο χρόνος που περνά εξωραΐζει τα πράγματα και δείχνει μόνο την ομορφιά. Όταν περάσει ο καιρός, αυτοί που θα κάνουν την κρίση της συνόδου της Κρήτης θα βρουν κάποια καλά λόγια να πούνε, που δεν βρίσκουν οι σημερινοί»!!! 

Παρουσία του Αρχιεπισκόπου η Επιστημονική Ημερίδα «Μετά την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο», 10.11.2016

  Παρουσία του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου πραγματοποιήθηκε η Επιστημονική Ημερίδα «Μετά την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο», στο Αμφιθέατρο του Πατριαρχικού Ιδρύματος Μελετών στην Θεσσαλονίκη.

Τον Αρχιεπίσκοπο συνόδευαν ο Πρωτοσύγκελλος της Αρχιεπισκοπής Αρχιμανδρίτης Συμεών Βολιώτης και ο Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος π. Αδαμάντιος Αυγουστίδης.

Παρέστησαν, επίσης, οι Μητροπολίτες Δημητριάδος και Αλμυρού κ. Ιγνάτιος, Κασσανδρείας κ. Νικόδημος, Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως κ. Βαρνάβας, Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος, Λαγκαδά, Λητής και Ρεντίνης κ. Ιωάννης, Κίτρους και Κατερίνης κ. Γεώργιος, οι Επίσκοποι Αμορίου κ. Νικηφόρος, ηγούμενος της ιεράς μονής Βλατάδων, Θεουπόλεως κ. Παντελεήμων, Θερμών κ. Δημήτριος, Αβύδου κ. Κύριλλος, ακαδημαϊκοί, φοιτητές θεολογικών και εκκλησιαστικών σχολών, κληρικοί και λαϊκοί.

Ο Αρχιεπίσκοπος στον χαιρετισμό του αναφέρθηκε στην πολύτιμη συμβολή του Οικουμενικού Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου στην διεξαγωγή της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου λέγοντας πως ήταν ένα πολύ σημαντικό κατόρθωμα ιδίως σε μία εποχή με τεράστια

Μαρτυρία του Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτου και του Αγίου Αρσενίου του Καππαδόκου για το κρυφό σχολειό

  

     Τί ξέρουν οἱ Κορεάτες πού ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες ἀγνοοῦμε; Ὁ Νίκος Γαβριὴλ Πεντζίκης θεωροῦσε ὡς τὸ καλύτερο θρησκευτικὸ βιβλίο ποὺ γράφτηκε μετὰ τὸ 1821 τὸ ἔργο τοῦ Ἁγιορείτη μοναχοῦ π. Παϊσίου (1924-1974) -πλέον Ἁγίου Παϊσίου- ποὺ πρωτοκυκλοφόρησε μὲ τὸν τίτλο «Ὁ πατὴρ Ἀρσένιος ὁ Καππαδόκης». (Μετὰ καὶ τὴ δική του ἁγιοκατάταξη (1986), ποὺ

Σε ποιες περιπτωσεις δεν υπακουμε στους πνευματικούς μας, στους επισκόπους στον πατριάρχη

ΕΝΩΣΗ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ

ΜΕ ΘΥΣΙΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΠΟΤΕ…

Ἀπόσπασμα ὁμιλίας τοῦ Μητροπολίτου

Φλωρίνης Αὐγουστίνου Καντιώτου τοῦ 1963

   Τὸ 1438 ἔφυγαν μὲ καράβια ἀπὸ τὴν Πόλι ἑκατὸ ἀτομα, μεταξὺ αὐτῶν ὁ πατριάρχης Ἰωσήφ καὶ ὁ αὐτοκράτορας, γιὰ νὰ πᾶνε στὴν Ἰταλία. Πῆγαν στὴν  Φλωρεντία, τοὺς προσκαλοῦσε ὁ Πάπας γιὰ νὰ κάνουν τὴν ἕνωση τῶν ἐκκλησιῶν! Παλαιό παραμύθι τοῦ διαβόλου αὐτό! Ὑπάρχει ἕνωση τῶν Ἐκκλησιῶν μὲ τὸν Θεό καὶ ἕνωση τῶν ἐκκλησιῶν μὲ τὸν διάβολο. Ἐμεῖς εἴμεθα ἕνωση τῶν Ἐκκλησιῶν μὲ τὸν Θεό, μὲ τὴν Ὀρθοδοξία. Καὶ ὄχι ἕνωση τῶν ἐκκλησιῶν μὲ θυσία τῆς Ὀρθοδοξίας ποτέ, ποτέ, ποτέ, ποτέ, ποτέ…

_________

Σὲ ποιές περιπτώσεις δὲν ὑπακοῦμε στοὺς πνευματικούς μας, στοὺς ἐπισκόπους στὸν πατριάρχη

Ἔχουμε πολλά ἄσxημα ἀδέλφια μας. Πετᾶνε ἐπάνω ἀπό τὰ κεφάλια μας ἀεροπλάνα. Μᾶς ἔρχεται ὁ τάδε ἀρχιεπίσκοπος, ὁ τάδε

Η Διακοπή του Μνημοσύνου (Βίντεο)

Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης

Η Διακοπή του Μνημοσύνου Επισκόπων-ΙΕ΄ Κανών Πρωτοδευτέρας Συνόδου
.

(Εισαγωγή) [ΒΙΝΤΕΟ 2016]

Πρωτ. Θεόδωρος Ζήσης Ομ. καθηγητής Α.Π.Θ - Ι.N. Αγ. Αντωνίου Θεσσαλονίκης - Κυριακή 6 Νοεμβρίου 2016

Πηγή

  Σχόλιο:  Ἐπιτέλους ὁ π. Θεόδωρος Ζήσης ἀποφάσισε νὰ ἀσχοληθεῖ μὲ τὸν ΙΕ΄ Κανόνα τῆς Πρωτοδευτέρας Συνόδου (ὅπως χρόνια παρακαλούσαμε). Τὴν ἀνάλυση τοῦ ἐν λόγῳ Κανόνα τὴν ἐνέταξε στὰ μαθήματα ποὺ κάνει στοὺς πιστοὺς τοῦ  Ἱ. Ν. Ἁγίου Ἀντωνίου Θεσσαλονίκης.

    Στὸ πρῶτο εἰσαγωγικὸ μάθημα, λοιπόν, ἀναφέρεται στοὺς σύγχρονους Ἐπισκόπους (Ἐλευθερουπόλεως Ἀμβρόσιο καὶ Φλωρίνης Αὐγουστῖνο Καντιώτη) ποὺ προχώρησαν σὲ Διακοπὴ μνημοσύνου  τοῦ Πατριάρχη Ἀθηναγόρα, ἀλλὰ καὶ τοὺς Ἁγιορεῖτες, ὅπως ὁ ἅγιος Παΐσιος ποὺ πρωτοστάτησε στὴν διακοπὴ τοῦ μνημοσύνου τοῦ Ἀθηναγόρα.

    Δηλώνει δέ, ὅτι σήμερα ἔπρεπε δέκα φορὲς νὰ εἴχαμε κόψει τὸ μνημόσυνο τοῦ Βαρθολομαίου, ἀφοῦ αὐτὰ ποὺ κάνει εἶναι πολὺ χειρότερα ἀπὸ ἐκεῖνα ποὺ ἔκανε ὁ Ἀθηναγόρας.

  Ἀναφέρεται ἐπίσης καὶ στοὺς συγχρόνους κληρικοὺς ποὺ συνέγραψαν βιβλία καὶ ἀναλύουν τὸν ΙΕ΄ Κανόνα, ὅπως τὸν π. Ἐπιφάνιο Θεοδωρόπουλο, τὸν π. Θεοδώρητο Μαῦρο, τὸν π. Εὐθύμιο Τρικαμηνᾶ καὶ τὸν π. Βασίλειο Παπαδάκη.

    Ἐλπίζουμε ὁ π. Θεόδωρος (ὡς Πατρολόγος καθηγητής), ὁ ὁποῖος ἤδη στὴν εἰσαγωγὴ ἐπεσήμανε τὴν δυσκολία τοῦ ἐγχειρήματος αὐτοῦ, νὰ παρουσιάσει τὴν σύμφωνη γνώμη τῶν Ἁγίων Πατέρων γιὰ τὴν Διακοπὴ Μνημοσύνου, ἡ ὁποία δὲν μπορεῖ νὰ διαφέρει ἀπὸ τὴν διδασκαλία τῆς ἴδιας τῆς Ἁγίας Γραφῆς καὶ τὶς Ἐντολὲς τοῦ Κυρίου, γιὰ τὸ θέμα τῆς ἀπομακρύνσεως τῶν πιστῶν ἀπὸ κάθε εἴδους αἱρετικό.

   Εὐχόμαστε νὰ τὸν φωτίσει ὁ Θεός, ὥστε νὰ ὀρθοτομήσει τὸν λόγον τῆς Ἀληθείας στὰ ἑπόμενα μαθήματα.

"Πατερικὴ Παράδοση"

Η εξομολόγηση του πατρ. Βαρθολομαίου στον άγιο Νικόδημο τον Αγιορείτη!

     Στὸ «Ἐξομολογητάριον» τοῦ ἁγ. Νικοδήμου, ὑπάρχουν συμβουλὲς πρὸς τὸν Πνευματικό, πῶς νὰ βοηθεῖ τὸν ἐξομολογούμενο γιὰ μιὰ σωστὴ καὶ εἰλικρινῆ, ἀληθινὴ δηλαδὴ ἐξομολόγηση.

   Οἱ ἐρωτήσεις, λοιπόν, τοῦ ἁγίου Νικοδήμου πρὸς τὸν ἐξομολογούμενο πατρ. Βαρθολομαῖο (ἐὰν εἶχε τὴν τιμὴ νὰ ἐξομολογηθεῖ στὸν Ἅγιο) θὰ ἦταν καὶ οἱ παρακάτω, σύμφωνα μὲ ὅσα γράφει στὸ βιβλίο του «Εξομολογητάριον», ἰδιαίτερα στὶς σελίδες 61-62:

     Ὁ Πνευματικὸς ἐρωτᾶ:

   Ἀλήθεια, τί θὰ ἀπαντοῦσε ὁ Πατριάρχης; Πῶς θὰ δικαιολογοῦσε στὸν ἅγιο Νικόδημο (καὶ σὲ ὅλους τοὺς Ἁγίους) τὴν κακοδοξία του περὶ “ἀδελφῶν Ἐκκλησιῶν”, περὶ “διηρημένης Ἐκκλησίας”, περὶ “δύο πνευμόνων”, περὶ τῆς ἀποδοχῆς καὶ τῶν “βαπτισμάτων” τῶν αἱρέσεων ὡς κανονικῶν;

   Καὶ τί ἐπιτίμιο θὰ τοῦ ἔβαζε ὁ Ἅγιος; Σὲ αὐτὸν καὶ σὲ ὅλους ἐκείνους ποὺ πρεσβεύουν τὰ ὅμοια μὲ αὐτὸν ἢ κοινωνοῦν μαζί του;

Ἀπὸ τὸ "Ἐξομολογητάριον" σελ. 61-62:

Όσιος Αρσένιος ο Καππαδόκης (Μνήμη 10 Νοεμβρίου)

Ο Οσιότατος Αρσένιος ο Καππαδόκης γεννήθηκε γύρω στα 1840 μ.Χ. στα Φάρασα ή Βαρασιό, στο Κεφαλοχώρι των έξι Χριστιανικών χωριών της περιφερείας Φαράσων της Καππαδοκίας. Οι γονείς του ήταν πλούσιοι σε αρετές και μέτριοι σε αγαθά. Είχαν αποκτήσει δύο αγόρια, τον Βλάσιο και τον Θεόδωρο (τον Άγιο Αρσένιο).

Από μικρή ηλικία έμειναν ορφανά και τα προστάτεψε η θεία τους, αδελφή της μητέρας τους. Ένα θαυμαστό γεγονός που συνέβηκε στα παιδιά και την θαυματουργική διάσωση του μικρού τότε Θεόδωρου από τον Άγιο Γεώργιο που τον έσωσε από βέβαιο πνιγμό, είχε ως αποτέλεσμα, για τον μεν Βλάσιο να
δοθεί με τον δικό του τρόπο στον Θεό, να τον δοξολογεί ως δάσκαλος της Βυζαντινής Μουσικής και κατέληξε αργότερα στην Κωνσταντινούπολη, για τον Θεόδωρο δε να θέλει να γίνει καλόγερος.

Στη συνέχεια μεγαλώνοντας, στάλθηκε στη Νίγδη και μετά στη Σμύρνη όπου τέλειωσε τις σπουδές του.

Στα είκοσι έξι του περίπου χρόνια πήγε στην Ιερά Μονή Φλαβιανών του Τιμίου Προδρόμου (Ζιντζί-Ντερέ) όπου αργότερα εκάρη Μοναχός και πήρε το όνομα Αρσένιος. Δυστυχώς όμως δε χάρηκε πολύ την ησυχία του, διότι εκείνη την εποχή είχαν ανάγκη μεγάλη από δασκάλους και ο Μητροπολίτης Παΐσιος ο Β’, τον χειροτόνησε Διάκο και τον έστειλε στα Φάρασα για να μάθει γράμματα στα εγκαταλειμμένα παιδιά. Αυτό φυσικά γινόταν στα κρυφά, με χίλιες δυο προφυλάξεις, για να μη μάθουν τίποτε οι Τούρκοι. Στο τριακοστό έτος της ηλικίας του χειροτονήθηκε στην Καισαρεία πρεσβύτερος με τον τίτλο του Αρχιμανδρίτου και την ευλογία ως Πνευματικός.

Άρχισε πια η πνευματική του δράση να γίνεται μεγαλύτερη και να απλώνεται. Με την άφθονη Θεία Χάρη που τον προίκισε ο Θεός θεράπευε τις ψυχές και τα σώματα των πονεμένων ανθρώπων. Είχε πολλή αγάπη στον Θεό και προς την εικόνα Του, τον άνθρωπο και όχι στον εαυτό του, διότι, όταν έβλεπε πολύ πόνο και καταπίεση Τουρκική, η αγάπη τον έβγαζε έξω από τον εαυτό του και έξω από το χωριό του και αγκάλιαζε και τα γύρω χωριά. Θεράπευε αδιάκριτα τον ανθρώπινο πόνο όπου τον συναντούσε σε Χριστιανούς ή Τούρκους. Για τον Άγιο δεν είχε καμιά σημασία, διότι έβλεπε στο

Πώς μπορούν ακόμα να κοινωνούν με ανθρώπους που μολύνουν και δηλητηριάζουν ψυχές;

Καλῶς κάνουν ποὺ δὲν ἀπομακρύνονται ἀπὸ τοὺς Οἰκουμενιστές, ὅσοι δὲν παραδέχονται ὅτι εἶναι αἱρετικοί.

Ὅσοι ὅμως τὸ παραδέχονται, καὶ μάλιστα ἀποκαλοῦν τὸν Οἰκουμενισμὸ Παναίρεση, ποιά δικαιολογία ἔχουν νὰ παραμένουν σὲ κοινωνία μαζί τους;

Ἂς δοῦμε τί εἶναι καὶ τί μεταδίδουν οἱ αἱρετικοί, σύμφωνα μὲ τοὺς Ἁγίους Πατέρες, ὅπως συνοπτικὰ παρουσιάζει σὲ ὁμιλία του ὁ π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος:

Χαρακτηρισμοὶ τῶν Ἁγίων Πατέρων

γιὰ τὴν αἵρεση.

   Τί εἶναι αἵρεσις; Ἀπαντᾶ ὁ ἅγιος Κύριλλος Ἀλεξανδρείας: «Μολυσμὸς ψυχῆς, ἰὸς ἀσπίδων (δηλητήριο φιδιῶν).

  Τί εἶναι αἵρεσις; Λέγει ὁ ἅγιος Ἰγνάτιος Ἀντιοχείας: «Φθορὰ πίστεως». «Θεομίσητός ἐστιν ἡ αἵρεσις, κἂν ἀνθρώπους ἔχει προστάτας», λέγει ὁ Μ. Ἀθανάσιος. Εἶναι «ἡ κυρίως βλασφημία», γι’ αὐτό, ὅποιος βλασφημίσει εἰς τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, δὲν ἔχει συγχώρεση. Ὁ δὲ ἱ. Χρυσόστομος λέγει πὼς «αἵρεσις εἶναι ἡ ἀποστασία». Οἱ δὲ Πατέρες τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, χαρακτήρισαν τὴν αἵρεσιν «παντελῆ ἀθεΐα»! Ὁ ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης εἶπε γι’ αὐτήν: εἶναι «ἀλλοτρίωσις Χριστοῦ». Καὶ πάλι ὁ ἅγιος Κύριλλος Ἀλεξανδρείας μᾶς λέγει «τοῖς ἐκείνου (τοῦ διαβόλου) μερίδος εἰσίν» οἱ αἱρετικοί. Κι ὁ ἅγιος Ἀλέξανδρος Ἀλεξανδρείας λέγει ὅτι εἶναι «πρόδρομος τοῦ ἀντιχρίστου». Κι ὁ ἅγιος Ἰγνάτιος ἀποκαλεῖ τὴν αἵρεση «βοτάνην διαβόλου».

   Εἴδατε τί χαρακτηρισμοὺς δίδουν καὶ Σύνοδοι καὶ Πατέρες γιὰ τὴν αἵρεση;

   Ἡ αἵρεσις δὲν σώζει, ἐπειδὴ εἶναι βλασφημία κατὰ τοῦ Θεοῦ. Ἂν λοιπόν, κάτι δὲν σώζει, θὰ ἦταν φανατισμὸς νὰ πολεμηθεῖ ἡ αἵρεση;

(π. Ἀθ. Μυτιληναίου, ὁμιλία «Εἰς τὴν μνήμη τοῦ ἁγίου Ἀθανασίου»)

  Ἀλήθεια! Πῶς μποροῦν οἱ Ποιμένες –κυρίως οἱ λεγόμενοι ἀντι-Οἰκουμενιστές- νὰ συλλειτουργοῦν καὶ νὰ κοινωνοῦν μὲ αὐτοὺς ποὺ οἱ Ἅγιοί μας μᾶς διδάσκουν ὅτι φέρνουν «Μολυσμὸ ψυχῆς», μεταγγίζουν «δηλητήριο φιδιῶν», διδάσκουν διδασκαλίες «θεομίσητες» καὶ «βλάσφημες», ὁδηγοῦν σὲ «ἀποστασία» καὶ «παντελῆ ἀθεΐα»; Πῶς μποροῦν νὰ συνεχίζουν τὴν κοινωνία μὲ ἀνθρώπους ποὺ διδάσκουν τὴν «ἀλλοτρίωση ἐκ τοῦ Χριστοῦ», ποὺ ἀποτελοῦν «μερίδα καὶ βοτάνη διαβόλου, εἶναι «πρόδρομοι τοῦ ἀντιχρίστου».

  Καὶ πῶς, τολμοῦν νὰ διδάσκουν στὰ πνευματικά τους παιδιά νὰ παραμένουν σὲ κοινωνία μὲ τὴν αἵρεση ποὺ δὲν σώζει; 

Στόχος των Νέων Προγραμμάτων στα Θρησκευτικά: Το ξερίζωμα της Ορθόδοξης πίστης των μαθητών!

Το ξερίζωμα της Ορθόδοξης πίστης

των μαθητών ως στόχος

των Νέων πολυθρησκεικών

Προγραμμάτων στα Θρησκευτικά

Ηρακλής Ρεράκης, καθηγητής Παιδαγωγικής – Χριστιανικής Παιδαγωγικής της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ

Οι γονείς θα στέλνουν πλέον τα παιδιά τους στο σχολείο, ως βαπτισμένα και πιστά μέλη της Εκκλησίας και το σχολείο, σύμφωνα με τα νέα πολυθρησκειακά Προγράμματα του  Υπουργείου Παιδείας και του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής (ΙΕΠ), θα τους τα επιστρέφει με αλλοιωμένη και ξεριζωμένη την πίστη στον Τριαδικό Θεό.

Το νέο αυτό Πρόγραμμα, που με τόσο ιδεοληπτικό φανατισμό και αυταρχισμό νομοθετήθηκε και εφαρμόζεται από τον Σεπτέμβριο σε όλες τις βαθμίδες της Εκπαίδευσης έχει προκαλέσει τις έντονες αντιδράσεις και διαμαρτυρίες της Εκκλησίας, της Πανελλήνιας Ένωσης Θεολόγων και ολόκληρου του Ελληνικού λαού. Ουσιαστικά, το Υπουργείο Παιδείας αρνείται στους Έλληνες ορθόδοξους μαθητές το αυτονόητο, συνταγματικό και νομοθετικό τους δικαίωμα να αναπτύσσουν στο σχολείο τη δική τους θρησκευτική συνείδηση και πίστη, επιβάλλοντάς τους την διδασκαλία μίας πολυθρησκειακής αγωγής, που, εν γνώσει τους, μόνο θρησκευτική σύγχυση, πλάνη και πνευματικό αποπροσανατολισμό προσφέρει κυρίως στα παιδιά του Δημοτικού και του Γυμνασίου.

 Τα νέα Προγράμματα, προσπαθώντας να διαλύσουν τις ταυτότητες και τις διαφορές,

Ξέχασες όμως, Δέσποτα, να πεις κάτι για την ...καταδίκη του Παπισμού από τον Άγιο! Στα θυμίζουμε!!!

Μητρ. Δημητριάδος:

Ο Άγιος Νεκτάριος αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση

 Με επίκεντρο τον πανη-γυρίζοντα μεγάλο ενοριακό Ναό του Αγίου Νεκταρίου Ν. Ιωνίας Βόλου, γιορτάστηκε και φέτος στην Τοπική Εκκλησία η Μνήμη του Αγίου Νεκταρίου, προεξάρχοντος του Σεβ. Μητροπολίτου Δημητριάδος κ. Ιγνατίου, με τη συμμετοχή του ιερού Κλήρου και του ευσεβούς Λαού της πόλης 

    Στο κήρυγμά του, κατά τον Πανηγυρικό Εσπερινό, ο Σεβασμιώτατος μεταξύ των άλλων ανέφερε «Ο Άγιος Νεκτάριος αποτελεί ιδιαίτερα για τους επισκόπους παράδειγμα προς μίμηση». Θέλοντας να σκιαγραφήσει τη μορφή του Αγίου μας, στάθηκε σε τρία σημεία της ζωής του Αγίου, που σφράγισαν τη ζωή του και αποτελούν ηθικό δίδαγμα για μας. Πρώτο είναι η απόλυτη αφοσίωση στην Εκκλησία, δεύτερο η ακλόνητη πίστη του στη ζωή της Εκκλησίας και ταυτόχρονα η υπομονή μέσα στον εκκλησιαστικό βίο, γιατί, ενώ αναδείχθηκε στο βαθμό του επισκόπου. τα τάλαντά του και οι φίλοι του έστρεψαν τα βέλη επάνω του. Γιατί αυτοί δεν μπορούσαν να αντέξουν την αλήθεια του. Γι αυτό και δυσφημίστηκε, συκοφαντήθηκε και εκδιώχθηκε. Και ενώ ανθρώπινα για να αποδείξει την αλήθεια έπρεπε να αντιδράσει, αυτός υπέμεινε σιωπώντας.

Πηγή

__________________________________________________________________________

ΑΓ. ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ:

ΠΩΣ Ο ΠΑΠΑΣ ΕΞΕΘΕΜΕΛΙΩΣΕ

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ

«Θεμέλιον ἄλλον οὐδεὶς δύναται θεῖναι παρὰ τὸν κείμενον, ὅς ἐστι Ἰησοῦς Χριστὸς» (Α΄ Κορ. γ΄ 11). «ἐποικοδομηθέντες τῷ θεμελίῳ τῶν ἀποστόλων καὶ προφητῶν». «Τῷ θεμελίῳ», λέγει, “τῶν Ἀποστόλων” καὶ οὐχὶ τοῦ Πέτρου, καθὼς παραφρονεῖ ἡ Παπικὴ Ἐκκλησία. Ἐὰν ὁ Κλήμης Ρώμης εἶναι διάδοχος τοῦ Πέτρου, διότι ἐχειροτονήθη ἀπὸ τὸν Πέτρο, τότε ὅσοι ἐπίσκοποι χειροτονήθησαν ἀπὸ τὸν Πέτρο εἶναι διάδοχοί του, καὶ ὄχι μόνο ὁ Κλήμης. Ὁ ἀπόστολος Πέτρος ἐχειροτόνησε τὸν Πάπα Κλήμεντα ἐπίσκοπο Ρώμης μόνο, καὶ ὄχι τῆς οἰκουμένης ὅλης. Ἐὰν ὁ θάνατος τοῦ Πέτρου ἔδωσε τέτοιο προνόμιο στὸν Πάπα νὰ εἶναι κεφαλὴ τῆς Ἐκκλησίας,

Υποδοχή Αρχιερέα εις "Τόπον και τύπον Χριστού, ή...; Κι οι μαυροφορεμένοι κομπάρσοι προς τί;

ΚΑΠΟΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΡΟΣΠΕΡΝΟΥΝ

ΚΑΙ ΤΑ ΞΕΧΝΑΜΕ

ΔΕΣΤΕ ΣΕ ΒΙΝΤΕΟ, ΠΩΣ ΥΠΟΔΕΧΘΗΚΕ Ο ΔΗΜΟΣ ΚΟΖΑΝΗΣ ΤΟΝ ΠΑΤΡ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟ

ΚΑΙ ΤΟΝ ΣΥΝΟΔΕΥΣΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΝΙΚΟΛΑΟ ΣΤΟ ΕΠΙΣΚΟΠΕΙΟ, ΤΟ 2012!

ΤΟΝ ΥΠΟΔΕΧΘΗΚΕ ΟΧΙ ΜΕ ΨΑΛΜΩΔΙΕΣ, ΑΛΛΑ ΜΕ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙΣΤΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ, ΟΠΩΣ ΥΠΟΔΕΧΕΤΑΙ ΤΙΣ ΑΠΟΚΡΙΕΣ ΤΑ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙΑ!!!

ΠΕΡΑΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΓΙΑ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΓΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΗΓΕΤΗ;

Πατῆστε ἀν θέλετε στὸν παρακάτω σύνδεσμο, γιὰ νὰ μάθετε περισσότερα

http://www.augoustinos-kantiotis.gr/?p=27812

Πηγή

ΝΕΑ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΗ ΦΡΙΚΗ!!!

ΣΤΗ ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΕΠΙΣΚΟΠΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ

Σόλιο Ιστολογίου Κατάνυξις: Όποιος διαβάσει ειδήσεις από επίσημα εκκλησιαστικά μέσα, όπως η είδηση που ακολουθεί, πρέπει να συγκλονίζεται από πνευματικό συναγερμό. Γύρω γύρω περικοκλάδες και στο κέντρο ένα μάθημα θρησκευτικών αγνώστου περιεχομένου, συμπροσευχές και απαράδεκτες δηλώσεις. ΕΤΣΙ ΞΕΔΙΑΝΤΡΟΠΑ... 

Σε φθινοπωρινή σύνοδο συνήλθε στις 4 Νοεμβρίου 2016 στο Βερολίνο η Ορθόδοξη Επισκοπική Συνέλευση της Γερμανίας, όπου συμμετείχαν όλοι οι επαρχιούχοι και βοηθοί Ορθόδοξοι Επίσκοποι της χώρας. Την Ορθόδοξη Εκκλησία της Ρωσίας εκπροσωπούσαν ο Αρχιεπίσκοπος Βερολίνου και Γερμανίας Θεοφάνης, ο Αρχιεπίσκοπος Βερολίνου, Γερμανίας και Μεγάλης Βρετανίας Μάρκος και ο Επίσκοπος Στουτγκάρδης Αγαπητός.

Το πρωί στο Μέγαρο  Bellevue οι Ορθόδοξοι Ιεράρχες είχαν συνάντηση με

«Η σιωπή έναντι της αιρέσεως είναι συγκατάθεση, σήμερα, που γίνεται προσπάθεια Οικουμενιστικής "ΣΤΑΘΕΡΟΠΟΙΗΣΗΣ" της Ορθοδοξίας»!

ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ:

Ο επιστήμων της Ιεροσύνης

Νίκος Σακαλάκης

   Ο χαρακτηρισμός «επιστήμων της Ιεροσύνης» ανήκει ιστορικά – θεολογικά στο σύνολο των Ορθοδόξων της Κωνσταντινουπόλεως, οι οποίοι κρίνοντες με εκκλησιαστικά κριτήρια και όχι συναισθηματικά, ζήτησαν από τον αυτοκράτορα (397 μ. Χ.) για επίσκοπο τον Ιωάννη τον Χρυσόστομο, που βίωνε άριστα την ιεροσύνη ως πίστη –θεωρία και ως δράση. Θεωρία– πίστη και δράση, αλληλοπεριλαμβανόμενες εκδηλώσεις του ανθρώπου.

    Σχετικά υπογραμμίζει ο Ιερός Πατήρ: «Εκκλησία δε λέγω, ου τόπον μόνον, αλλά και τρόπον· ου τοίχους Εκκλησίας, αλλά νόμους Εκκλησίας. Όταν καταφεύγεις εν Εκκλησία, μη τόπω καταφεύγεις

Η "νέα εκκλησία" των Οικουμενιστών είναι κι εδώ! (ΑΝ) ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ - Έρευνα πάνω σε μια αμφιλεγόμενη αγιογράφηση. ΒΙΝΤΕΟ

ΑΣΕΒΗΣ ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΙΚΗ ΑΓΙΟΓΡΑΦΗΣΗ που ξεφεύγει τελείως!

Πλήρης απόρριψη της Παραδόσεως! Τεράστια δογματικά λάθη! Τοιχογραφίες που "αναιρούν τα πάντα"!

Ὁ ...προαγωγὸς αὐτῆς τῆς νέας οἰκουμενιστικῆς ἁγιογραφίας!

  Ο γνωστος εν Λαριση και σε ολο τον πλανητη γη, ...αξιοθαυμαστος Δημ. Μπεκιαρης  επι των ημερων του οποιου "αγιογραφηθηκε" ο ναος Αξιον Εστιν με Γανυμιδηδες, ασεβειες και ...καρικατουρες.

Πηγή

Το Βίντεο

   Υπάρχει μια εκκλησία που οι τοιχογραφίες της αναιρούν τα πάντα!  Σε αφήγηση Απόστολου Γάτσια (Θεολογός) και σχολιασμό Σάββα Παντζαρίδη (αειμνήστου πλέον Διδάκτωρα του ΑΠΘ στην Αγιογραφία). Και όμως υπάρχει αυτή η εκκλησία!

Πηγή

Σχόλιο: Πολύ "ἀνεκτικός" ὁ ἀφηγητής. Εὐτυχῶς ποὺ ὁ Παντζαρίδης βάζει τὰ πράγματα στὴ θέση τους!

Σχόλιο ποὺ μᾶς ἐστάλη (Πολ. Χρ.): Ο δημιουργός αυτών των βέβηλων και στρεβλών ''αγιογραφιών'' είναι προφανώς μυστικιστής-εσωτεριστής καθώς στην τοιχογραφία του Αγίου Εφραίμ του Νεοφανούς  - η οποία καταγράφεται στο βιντεάκι που παραθέτετε- έχει επιμελώς κρυπτογραφήσει στη γραμματοσειρά ''Ο ΑΓΙΟΣ'' τα ''μάτια του βούδα'', ένα βουδιστικό-ινδουιστικό σύμβολο που δηλώνει τον διαφωτισμό και την ''πανταχού παρουσία'' του Βούδα. Και για του λόγου το ασφαλές σας παραθέτω 2 εικόνες, η μία απεικονίζει τον Άγιο Παϊσιο και έχει ακριβώς την ίδια τεχνοτροπία με αυτή που ακολουθεί ο κ. Βαφειάδης  και η άλλη το ινδουιστικό σύμβολο για να καταστεί πιο ξεκάθαρη η ομοιότητα.

Επιστροφές ετεροδόξων στην Ορθοδοξία

 Ιερομόναχος Αλέξιος Καρακαληνός

  Ένας Οικουμενισμός που προσποιείται ότι οι πραγματικές διαφορές μεταξύ Ορθοδοξίας και ετεροδοξίας είναι ασήμαντες, περιπίπτει σε φοβερό αμάρτημα· και διότι αρνείται την αλήθεια, την οποία τόσοι πολλοί πρώην ετερόδοξοι Χριστιανοί αγωνίστηκαν πολύ για να την βρουν, και διότι προσπαθεί να κλείσει την πόρτα σε όσους ακόμη την αναζητούν. Δεν πρέπει να μας παραπλανήσει η χαμογελαστή μάσκα του Οικουμενισμού.

   Ο Οικουμενισμός είναι αντίθετος σε κάθε βήμα κάποιου που ψάχνει την Αλήθεια και επιδιώκει την ένταξή του μέσα στην Εκκλησία του Χριστού.

«Η Χάρις εις πάντας εκκέχυται· ουκ Ιουδαίον,

ουκ Έλληνα, ου βάρβαρον, ου Σκύθην, ουκ ελεύθερον, ου δούλον αποστρεφομένη· πάντας ομοίως

προσιεμένη (προσεγγίζουσα) και μετά της ίσης τιμής».

Ιερομόναχος Αλέξιος Καρακαληνός

    Ο Χριστός είναι «το φως το αληθινόν, το φωτίζον πάντα άνθρωπον ερχόμενον εις τον κόσμον». Και όπως ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος σημειώνει: «Η Χάρις εις πάντας εκκέχυται· ουκ Ιουδαίον, ουκ Έλληνα, ου βάρβαρον, ου Σκύθην, ουκ ελεύθερον, ου δούλον αποστρεφομένη· πάντας ομοίως προσιεμένη (προσεγγίζουσα) και μετά της ίσης τιμής».
Αν και σήμερα κάποια έθνη έχουν διαφορετικό όνομα, ο Χριστός συνεχίζει το έργο Του, της σωτηρίας των ανθρώπων, προσκαλώντας στην Ορθόδοξη Εκκλησία πολλούς, που ανετράφησαν μέσα σε κοινότητες ετερο-Ορθοδόξων Χριστιανών. Οι περιπτώσεις τους είναι ποικίλες και ομοιάζουν –αν τις συνθέσει κανείς– με ένα πολύχρωμο χαλί από τους θαυμαστούς τρόπους της Θείας Χάριτος και το μυστήριο της ανθρωπίνης καρδιάς.
Υπάρχουν πολλές αιτίες για τις οποίες κάποιος, που ανήκει σε μια ετερόδοξη ομολογία, έρχεται στην Ορθοδοξία. Αλλά ο πιό σημαντικός παράγων είναι πάντα η παρουσία της Θείας Χάριτος, η οποία δρα κατά ποικίλους τρόπους, αγγίζοντας την ψυχή κάθε ανθρώπου, που είναι δεκτικός φωτισμού, και οδηγώντας τον να αναζητήσει την αλήθεια. Μετά, εκείνος πωλεί ό,τι έχει στην κατοχή του, με σκοπό να αποκτήσει τον «πολύτιμο μαργαρίτη», την Ορθόδοξη πίστη μας.
Από το πολύ έλεος του Θεού, η Θεία Χάρις άγγιξε και την ιδική μου ψυχή οδηγώντας με αρχικά στην Ορθόδοξη Εκκλησία και τελικά στο Άγιον Όρος, αν και μεγάλωσα σε μια μικρή προτεσταντική κοινότητα, σε μια επίσης μικρή πόλη των ΗΠΑ, όπου ούτε ποτέ συνάντησα μια Ορθόδοξη ενορία, ούτε ποτέ είχα οποιαδήποτε επαφή με κάποιον Ορθόδοξο χριστιανό. Όταν ήμουν νέος είχα διδαχθή ότι όλες οι χριστιανικές ομολογίες ήταν βασικά ίδιες, και ότι οι διαφορές μεταξύ τους ήταν ασήμαντες. Παρόλα αυτά η πείρα με έκανε να θέσω υπό κρίση αυτή την κεντρική διδασκαλία της Οικουμενιστικής Κινήσεως.

Όταν ήμουν 14 ετών και παρακολουθούσα το μάθημα του κατηχητικού σχολείου σε ένα ναό των Μεθοδιστών, συγκεκριμένα