Η μετάνοια καί η εξομολόγηση σώζει τόν άνθρωπο

 11. Ἡ μετάνοια καί ἡ ἐξομολόγηση σώζει τόν ἄνθρωπο

2η Κατήχηση, 4ο μέρος & 3η Κατήχηση 1ο μέρος, Ἁγίου Κυρίλλου Ἱεροσολύμων

Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Ἡ μετάνοια καί ἡ ἐξομολόγηση σώζει τόν ἄνθρωπο, 2η Κατήχηση, 4ο μέρος & 3η Κατήχηση 1ο μέρος, Ἁγίου Κυρίλλου Ἱεροσολύμων, Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης, Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 26-3-2011 http://www.HristosPanagia.gr

Πηγή

Chrislam: Η Ευρώπη οδεύει στον εξισλαμισμό των Χριστουγέννων

Του Μανώλη Κείου

Έβαλε μπροστά το κορυφαίο σχέδιο της η Πανθρησκεία για να εξισώσει τον αληθινό Θεό με τις άλλες θρησκευτικές πεποιθήσεις.

Η εκ νέου θεολόγηση των Χριστουγέννων βασίζεται στην ψευδή προϋπόθεση ότι ο Ιησούς της Βίβλου είναι ο Ιησούς (Ίσα) του Κορανίου. Αυτή η θρησκευτική σύντηξη, που μερικές φορές αναφέρεται ως «Chrislam», κερδίζει έδαφος σε μια Δύση που βιβλικά είναι αναλφάβητη!

Ένα σχολείο στο Lüneburg ανέβαλε ένα χριστουγεννιάτικο πάρτι

Κοιτώντας την εικόνα της Γεννήσεως

Γράφει ο Παναγιώτης Αγγελόπουλος, Εισαγγελέας Εφετών Αθηνών*

   Στο πλούσιο υμνολόγιο της Εκκλησίας μας, την παραμονή των Χριστουγέννων, ψάλλεται ένα...
πολύ ωραίο ιδιόμελο, στη διάρκεια της Α΄ Ὥρας, των Βασιλικών Μεγάλων Ωρών.: «Βηθλεὲμ ἑτοιμάζου· εὐτρεπιζέσθω ἡ φάτνη· τὸ Σπήλαιον δεχέσθω, ἡ ἀλήθεια ἦλθεν· ἡ σκιὰ παρέδραμε· καὶ Θεὸς ἀνθρώποις, ἐκ Παρθένου πεφανέρωται, μορφωθείς τὸ καθ᾿ ἡμᾶς, καὶ θεώσας τὸ πρόσλημμα. Διὸ Ἀδὰμ ἀνανεοῦται σὺν τῇ Εὔᾳ, κράζοντες· Ἐπὶ γῆς εὐδοκία ἐπεφάνη, σῶσαι τὸ γένος ἡμῶν».1

Είναι ποίημα, του Πατριάρχου τῆς Ἁγίας Πόλεως τῶν Ἱεροσολύμων Σωφρονίου, καί ψάλλεται σέ ήχο πλ. τοῦ Δ΄.

Αμαρτία και Σωτηρία

Αγίου Ιωάννου του Δαμασκηνού

Η κατάργηση των παθών ας γίνεται με τον εξής τρόπο:

Με την εγκράτεια καταργείται η γαστριμαργία.
Με τον θείο πόθο και την επιθυμία των μελλόντων αγαθών καταργείται η πορνεία.
Με την συμπάθεια προς τους φτωχούς καταργείται η φιλαργυρία.
Με την αγάπη και την καλοσύνη προς όλους καταργείται η οργή.
Με την πνευματική χαρά καταργείται η κοσμική λύπη.
Με την υπομονή, την καρτερία και την ευχαριστία προς τον Θεό καταργείται η ακηδία.
Με την κρυφή εργασία των αρετών και την συνεχή προσευχή με συντριβή καρδιάς, καταργείται η κενοδοξία.
Με το να μην κρίνει κανείς τον άλλο και με το να μην τον εξευτελίζει, όπως έκανε ο αλαζόνας Φαρισαίος, αλλά με το να νομίζει τον εαυτό του τελευταίο από όλους καταργείται η υπερηφάνεια.

Έτσι λοιπόν αφού ελευθερωθεί ο νους από τα παραπάνω πάθη και ανυψωθεί στο Θεό, ζει από εδώ τη μακάρια ζωή και δέχεται τον Aρραβώνα του Αγίου Πνεύματος. Και όταν φύγει από εδώ, έχοντας απάθεια και αληθινή γνώση, στέκεται μπροστά στο Φως της Αγίας Τριάδος και καταφωτίζεται μαζί με τους αγίους αγγέλους στους απέραντους αιώνες. 

               Πηγή

Παράδοξες θέσεις μοναχού.

 Λάβαμε τὸ παρακάτω e-mail:

   

Ένας μοναχός που φιλοξενείται σε Μοναστήρι της Βορείου Ελλάδος και τις ομιλίες του αναμεταδίδουν διάφορα μικρής επισκεψιμότητας ιστολόγια, περιέρχεται διάφορες πόλεις και μαζί με τις αγιοπατερικές θέσεις περί μετανοίας, διαδίδει και κακόδοξες θέσεις, επιτίθεται δε εναντίον αποτειχισμένων αδελφών.

Σας στέλνω τη διεύθυνση στο youtube και των ιστολογίων για να το διαπιστώσετε ιδίοις όμασι!

       (Ἀκολουθοῦν τρεῖς διευθύνσεις).

   Ἐπισκεφθήκαμε τὰ συγκεκριμένα ἱστολόγια καὶ ἀκούσαμε κάποια ἀπὸ αὐτὲς τὶς ὁμιλίες καὶ διαπιστώσαμε ὅτι ὑπάρχει πρόβλημα. Σκεφτήκαμε νὰ δημοσιεύσουμε τὶς ὁμιλίες του καὶ νὰ τὶς σχολιάσουμε, ἀλλὰ ἐλπίζουμε ὅτι οἱ σεβαστοὶ Πατέρες τῆς Μονῆς ποὺ τὸν φιλοξενεῖ, πληροφορούμενοι τὸ γεγονὸς θὰ ἀντιληφθοῦν τὸ κακὸ ποὺ γίνεται καὶ θὰ σταματήσουν τὴν διάδοση τέτοιων θέσεων, ὥστε νὰ μὴ δώσουν ἀφορμὴ γιὰ περαιτέρω σκανδαλισμό. Πληροφορηθήκαμε ὅτι κάποιοι ἤδη τοὺς ἔχουν μιλήσει γιὰ τὸ πρόβλημα, ἀλλὰ φαίνεται ὅτι δὲν ἔχουν ἀντιληφθεῖ τὸ μέγεθος του πράγματος.

"...Καὶ τόπος ἦν οὐδείς, τῷ καταλύματι"!

Γράφει ο π. Φώτιος Βεζύνιας

   Χριστούγεννα… Δηλαδή Χριστού Γέννα... Όλοι μιλούν για το γεγονός της γεννήσεως, ιδιαίτερα στη σημερινή πτωχή πνευματικά εποχή.

   Μιλούν… χρησιμοποιώντας μεγάλα και πομπώδη λόγια!.. Αλλά αλήθεια, έφθασε κανείς να αισθανθεί αυτό που ένιωσαν η Παρθένος Μαρία, ο Μνήστωρ Ιωσήφ και το Θείο Βρέφος στη κοιλιά της μητέρας Του;.. Έχουμε άραγε δοκιμάσει  αυτήν την αίσθηση της απόλυτης αδιαφορίας του κόσμου; Της αρνήσεως να συμπεριλάβει έστω και λίγο, μέσα στις τόσες και τόσες φροντίδες του… την φροντίδα μιας γέννας; Μιας γέννας όχι σαν τις άλλες… Μιας γέννας που θα γεννήσει με την σειρά της την Ελπίδα της Σωτηρίας;

   Μας το μεταφέρει υπέροχα ο υμνωδός στα προεόρτια των Χριστουγέννων, με

Ο μόχθος της αναπαύσεως και η ανάπαυση του μόχθου!

Ανάπαυση μέσα στο μόχθο…!

 Του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη

Καθηγητού Παν. Αθηνών

   «Λόγισαι την αργίαν, αρχήν της σκοτώσεως της ψυχής».

  Η βασική επιδίωξη των τεχνολογικών κατακτήσεων εντοπίζεται εύστοχα στην εξασφάλιση κάθε φορά και τελειότερων ανέσεων μέσα στην περιοχή του ανθρωπίνου βίου. Η τεχνολογική πρόοδος δηλαδή υπηρετεί δουλικά και ασταμάτητα μια βασική αδυναμία της ανθρωπίνης προσωπικότητος, την ακατάσχετη τάση για άνεση, για ανάπαυση!

    Φαίνεται ότι η νοσταλγία του Παραδείσου, την οποία και ο Μπερδιάγιεφ υπογραμμίζει, συμπυκνώνεται σήμερα (στην κοσμική της διαστροφή) σε μια ψυχική ροπή προς την αμεριμνησία, τη νωχέλεια, την ανάπαυση του σώματος και του νου. Ο τεχνολογικός αιώνας μας, όπως διαμορφώνει τη ζωή μας, εντείνει συνεχώς την ψυχική δίψα για άνεση, για ανάπαυση. Ήδη ο αιώνας αυτός κατόρθωσε να περιορίσει πολλές αναγκαίες εργασίες του ανθρώπου στην απλή πίεση ενός διακόπτη ή ενός ηλεκτρικού πλήκτρου.

   

  Έτσι ο σύγχρονος τεχνολογικός άνθρωπος εμπιστεύεται τις προσδοκίες και τις κρυφές αγωνίες του, για ανάπαυση και άνεση, σε μερικά θαυματουργικά κουμπιά. Θέλει να κινεί μόνο το δακτυλάκι του σε κάθε βασικό ή δευτερεύον έργο της ζωής και … τίποτε περισσότερο!! Ο σωματικός κόπος και μόχθος του φαίνεται σαν μια αδικαιολόγητη αδικία της φύσεως, σαν μια προσβολή της

ΚΑΤΑΔΙΚΗ του Οικουμενισμού, αλλά και ...αποδοχή της Συνόδου της Κρήτης!

Μητροπολίτης Κυθήρων:

ΚΑΤΑΔΙΚΗ του Οικουμενισμού

Σχόλιο (Ἀπὸ “Κατάνυξις”):

    

    Σεβασμιώτατε, είναι μία καλή αρχή, αλλά την υπογραφή σας την βάλατε τον θλιβερό Νοέμβριο του 2016 στην Ιεραρχία,

όταν επικυρώθηκε και απο την Εκκλησία της Ελλάδος η ψευδοσύνοδος του Κολυμβαρίου, που αντίθετα με την σημερινή ποιμαντορική Χριστουγενιάτικη εγκύκλιο σας, εκεί, ο οικουμενισμός ΚΑΤΟΧΥΡΩΘΗΚΕ ΣΥΝΟΔΙΚΑ.

    Βέβαια, ποτέ δεν είναι αργά. Και όπως λέει, ειδικά για την περίσταση αυτή, ο αγωνιστής κληρικός π. Θ. Ζήσης ''ΟΙ ΣΟΦΟΙ ΑΝΔΡΕΣ ΟΤΑΝ ΚΑΝΟΥΝΕ ΛΑΘΗ, ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΤΟΥΣ ΠΙΣΩ''. Θα περιμένουμε λοιπόν να μας χαροποιήσετε εμπράκτως... Την ευχή σας.

ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

Πρός

Τόν Ἱερόν Κλῆρον καί

τόν Χριστώνυμον Λαόν

τῆς καθ΄ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

Κυθήρων καί Ἀντικυθήρων

«Γένους βροτείου τὴν ἀνάπλασιν πάλαι,

ᾌδων Προφήτης, Ἀββακούμ προμηνύει,

Ἰδεῖν ἀφράστως ἀξιωθεὶς τὸν τύπον˙

Νέον Βρέφος γάρ, ἐξ ὄρους τῆς Παρθένου,

Ἐξῆλθε λαῶν, εἰς ἀνάπλασιν Λόγος».

(Εἱρμός δ΄ ᾠδῆς Χριστουγέννων, Ἰαμβικός)

Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί καί Συλλειτουργοί,

Ἀδελφοί μου Χριστιανοί, Τέκνα μου ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά˙

    Εὐλογημένα, εἰρηνικά, θεοχαρίτωτα καί δωρεοφόρα Χριστούγεννα!

    Ἱερά καί ἁγία, φωταυγής καί μυσταγωγική εἶναι ἡ νύκτα τῶν Χριστουγέννων. Ὁ ἱερός ὑμνογράφος, τό στόμα τῆς Ἁγίας μας Ἐκκλησίας, ἀναφωνεῖ σέ πανηγυρικό τόνο: «Μεγάλυνον ψυχή μου, τόν ἐκ τῆς Παρθένου, Θεόν σαρκί τεχθέντα. Μεγάλυνον ψυχή

Χριστούγεννα σε ζοφερό τοπίο

                       

   του Νεκτάριου Δαπέργολα 

Διδάκτορος Βυζαντινής Ιστορίας

     Χριστούγεννα του 2017. Άλλοι καιροί πια. Καιροί χαλεποί, καιροί αποστασίας. Φαινομενικά, λίγα πράγματα ίσως δείχνουν να άλλαξαν γύρω μας σε σύγκριση με άλλα, παλαιότερα χρόνια. Πάλι πλησιάζουν τα Χριστούγεννα, πάλι φωταγωγήθηκαν οι πόλεις, πάλι στολίστηκαν τα σπίτια και τα μαγαζιά στην αγορά. Στην πραγματικότητα όμως, όλα είναι διαφορετικά πλέον. Άλλοι καιροί ζύγωσαν πια - και άλλα ήθη…

     Κάθεσαι να γράψεις κάτι για τα Χριστούγεννα, μα μόνο πικρά σχόλια σού έρχονται πλέον. Πικρά σχόλια για το πραγματικό (και τόσο τραγικά ξεχασμένο) νόημα της μεγάλης εορτής μας. Σχόλια

Από την Υμνολογία των Χριστουγέννων

Το θαύμα της Γεννήσεως του Κυρίου και οι αιώνιοι συμβολισμοί του

   …Μιά μόνο φορά γεννήθηκε ὁ Χριστός καί ἦτο ἀρκετό γιά τήν σωτηρία τοῦ κόσμου. Στήν θέση τοῦ σπηλαίου ὅμως ὑψώθηκαν ἀναρίθμητες ἐκκλησίες, ὅπου ὄχι μόνο μιά φορά τόν χρόνο, ἀλλά κάθε ἡμέρα ἐπαναλαμβάνεται τό θαῦμα τῆς γεννήσεως τοῦ Κυρίου στόν καιρό τῆς τελέσεως τῆς Θείας Λειτουργίας.

  Λοιπόν, ἡ Θεία Λειτουργία, κατά τούς Πατέρες, εἶναι ἡ ἐπανάληψις τοῦ θαύματος τῆς Βηθλεέμ. Μέ μία μόνο διαφορά: ὅτι τότε ὁ Χριστός φανερώθηκε στούς ἀνθρώπους πραγματικά, πρόσωπο μέ πρόσωπο, ὅταν σχεδόν κανείς δέν Τόν ἐπίστευε, ἐνῶ τώρα φανερώνεται κεκαλυμμένα, ἐν μυστηρίῳ καί πλῆθος πιστῶν Τόν ἀκολουθοῦν. Συνεπῶς πιό εὔπιστα ἀποδεικνύονται τά αὐτιά τῶν ἀνθρώπων, διά μέσου τῶν χριστιανικῶν αἰώνων, παρά τά μάτια καί τά χέρια τοῦ περιουσίου λαοῦ πού ψηλαφοῦσαν τόν Χριστό.

    Τότε φανερώθηκε Βρέφος σπαργανομένο στήν φάτνη, ἐνῶ τώρα ἀποκαλύπτεται μέ τήν μορφή τοῦ Ἄρτου καί τοῦ Οἴνου στό Ἱερό Ποτήριο. Τότε ἡ Παρθένος Μαρία Τόν ἐγέννησε, τώρα ἡ Ἐκκλησία Τόν κρατεῖ στήν ἀγκαλιά της. Τότε τό σπήλαιο καί ἡ φάτνη Τόν ἐστέγαζαν, ἐνῶ τώρα τό Ἅγιο Βῆμα Τόν ἀναπαύει. Τότε οἱ Προφῆτες Τόν ἀνήγγειλλαν, τώρα οἱ ἱερεῖς Τόν κηρύττουν. Τότε τρεῖς μάγοι Τόν προσκύνησαν, ἐνῶ τώρα ὅλα τά ἔθνη ὑποκλίνονται μπροστά Του.

   Λοιπόν, μέ ἄλλη μορφή ὁ Χριστός στόν νόμο τῆς Χάριτος. Πανάχραντη Παρθένος τώρα εἶναι ἡ Χριστιανική Ἐκκλησία, ὁ γέροντας Ἰωσήφ συμβολίζει τόσο τήν Παλαιά Διαθήκη ὅσο καί τόν ἐκλεκτό λαό, ὁ ὁποῖος πιστεύει στόν Χριστό στά γεράματά του, δηλαδή στό τέλος τῶν αἰώνων. Ἡ Βηθλεέμ εἶναι ὁ σκληρόκαρδος κόσμος, σπήλαιο εἶναι τό Βῆμα τοῦ Χριστιανισμοῦ, ὅπου ἐπιτελοῦνται ὅλα τά μυστήρια, φάτνη εἶναι τό Ἅγιο Ποτήριο.

   Οἱ μεγάλοι Προφῆτες: Ἡσαΐας, Ἱερεμίας, Δανιήλ καί Ἰεζεκιήλ συνευρίσκονται στόν νόμο τῆς Χάριτος μαζί μέ τούς τέσσερεις Εὐαγγελιστές· οἱ ἄλλοι δώδεκα Προφῆτες εἶναι οἱ δώδεκα ἅγιοι Ἀπόστολοι τῆς Χάριτος· Ἠλίας εἶναι ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Εὐαγγελιστής, ἐνῶ ὁ μέγας Μωϋσῆς, κατά τόν ἅγιο Γρηγόριο Νύσσης, εἶναι ὁ Ἰησοῦς Χριστός, ὁ Σωτήρ τοῦ κόσμου, ὁ ὁποῖος μᾶς ἔβγαλε ἀπό τήν δουλεία τῆς Αἰγύπτου. Οἱ τρεῖς μάγοι εἶναι τά ἔθνη, πού ἐπιστρέφουν στήν ἀληθινή πίστι, τά δῶρα τους εἶναι τά καλά ἔργα, κτήνη εἶναι οἱ πεσμένοι στήν ἁμαρτία ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι θέλουν νά μετανοοῦν, ποιμένες εἶναι οἱ ὑπηρέτες τῆς Ἐκκλησίας, ἐνῶ σπάργανα τοῦ Βρέφους εἶναι τά ἱερά ἄμφια.

    Μέ τήν μυστική μορφή ὁ Χριστός γεννᾶται στήν γῆ, ὅσες φορές ἐπιτελεῖται ἡ θεία Λειτουργία. Ἀλλά μέ τρόπο παραδοσιακό, εἰς ἀνάμνησιν τοῦ θαύματος τῆς Βηθλεέμ, ἐθέσπισαν οἱ ῞Αγιοι Πατέρες καί μέ τρόπο ὁρατό νά ἑορτάζεται ἡ γέννησις τοῦ Κυρίου μιά φορά τόν χρόνο, στίς 25 Δεκεμβρίου. Καθιερώθηκε αὐτή ἡ ἑορτή στό τέλος τοῦ χρόνου, διότι ὁ Ἰησοῦς Χριστός ἦλθε στόν κόσμο στό τέλος τῶν αἰώνων καί σέ καιρό χειμῶνος, διότι οἱ καρδιές τῶν ἀνθρώπων εἶναι κρῦες καί στεροῦνται τῆς θέρμης τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ.

    Ὄχι λιγότερο προετοιμάζεται τώρα ἡ Ἐκκλησία γιά τήν μεγάλη ἑορτή, πού εἶναι ἐνώπιόν μας. Τά τροπάρια τῆς μετανοίας καί κατανύξεως ἀντικαθίστανται μέ ἄλλα ἐγκωμιαστικά, ὅπως ἀκούσαμε καί ἐμεῖς σήμερα. Ἐνδύεται μέ καλύμματα καινούργια καί φωτεινά, στολίζεται μέ ὅ,τι καθαρώτερο, πολυτιμώτερο καί ἐπάξιο γιά τόν Χριστό ἔχει.

   Ἐκτός ἀπ’ αὐτά ἡ Ἐκκλησία σήμερα ἐπιτελεῖ τήν μνήμη ὅλων τῶν ἁγίων τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης καί ὅλων τῶν ἁγίων Προπατόρων, ἀπό τούς ὁποίους προῆλθε ὁ Χριστός κατά τό σῶμα. Σήμερα μνημονεύονται ὁ Ἀδάμ, ὁ Ἄβελ, ὁ Σήθ, ὁ ἄμεμπτος Ἐνώχ. Ἐπίσης ὁ Νῶε, ὁ Ἀβραάμ ὁ φιλόξενος, ὁ Ἰσαάκ, ὁ Ἰακώβ καί οἱ δώδεκα πατριάρχες.

     Τώρα μνημονεύονται ἡ πραότης τοῦ Μωϋσέως, ἡ ἱκανότης τοῦ Ἀαρών, τοῦ Ἰησοῦ τοῦ Ναυῆ καί τοῦ μεγάλου Δαβίδ, ἀνδρός κατά τήν καρδίαν τοῦ Θεοῦ, ἀπό τούς ὁποίους γεννήθηκε ὁ Χριστός. Τώρα μνημονεύεται ὁ Δανιήλ, ὁ ἄνδρας τῶν ἐπιθυμιῶν τοῦ Πνεύματος, ὁ ὁποῖος ἔκλεισε τά στόματα τῶν λεόντων καί οἱ τρεῖς Παῖδες πού ἔσβησαν τήν δύναμι τῆς φλογός μέ τήν δύναμι τῆς πίστεώς τους. Καί στήν σειρά ἀκόμη μνημονεύονται τά ἔθνη τοῦ Κυρίου μέχρι τόν δίκαιο Ἰωσήφ ἀποδεικνύοντας ἔτσι μέ πόση σοφία καί φροντίδα ἑτοιμάζεται ἡ Ἐκκλησία νά ἑορτάση τήν Γέννησι τοῦ Κυρίου.

από το βιβλίο: «Ὁ Γέροντας π. Ὑάκινθος Οὐντσιουλεάκ»
Μετάφραση – ἐπιμέλεια
Ὑπό Ἀδελφῶν τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου,Ἁγίου Ὄρους, 2001

Πηγή

Άγιος Ευθύμιος ο Ομολογητής [26 Δεκεμβρίου]

Άγιος Ευθύμιος ο Ομολογητής

Επίσκοπος Σάρδεων

Νίκος Σταμάτουζας, Θεολόγος

Ο Άγιος Ευθύμιος γεννήθηκε περί το 760 μ.Χ στη μικρή πόλη Ούζαρα της επαρχίας της Λυκαονίας της Καππαδοκίας, την εποχή που αυτοκράτορας του Βυζαντίου ήταν ο εικονομάχος Κωνσταντίνος ο Ε΄.

Οι γονείς του ήταν ευσεβείς Χριστιανοί, αρκετά εύποροι με κτήματα, αμπέλια και χωράφια.

Ο Ευθύμιος είχε πολλά αδέλφια που ασχολούνταν με διάφορες τέχνες, όμως εκείνος ξεχώριζε για τη φιλομάθειά του και την κλίση που είχε προς τα ιερά γράμματα. Ήταν δε πολύ έξυπνος και

Σύναξη Υπεραγίας Θεοτόκου: Δυσκολοερμήνευτοι Χριστουγεννιάτικοι ύμνοι

Σύναξη Υπεραγίας Θεοτόκου

Χριστουγεννιάτικη Ποιμαντική χαλασμένη σαλάτα!

Μετὰ τὸν Τελεβάντο καὶ τὸ ἱστολόγιο τοῦ π. Νικόλαου Μανώλη βρῆκε τὴ μέρα νὰ μᾶς ταΐσει κακόδοξες πρακτικές!

«Εἶχε πέσει ἕνας φόβος καὶ μιὰ τρομάρα πάνω μας, ἀλλὰ ὁ π. Θεόδωρος Ζήσης μᾶς λύτρωσε»!!! (σ.σ.: Πῶς σᾶς λύτρωσε; Μὲ τήν…κακόδοξη ἑρμηνεία του; Αὐτὸ σημαίνει λύτρωση γιὰ σᾶς;).

    

  Δυστυχῶς τὸ ἱστολόγιο τῶν πνευματικῶν παιδιῶν τοῦ π. Νικολάου Μανώλη (ἐδῶ), φύλαγε γιὰ σήμερα -ἀνήμερα Χριστουγέννων- μιὰ κακόδοξη τροφὴ γιὰ νὰ μᾶς προσφέρει! Μιὰ ὁμιλία δηλαδή, μὲ τίτλο «Απαγορευμένη & επιτρεπόμενη Αποτείχιση» ποὺ ἔγινε στὶς 3-12-2017. Ἡ ὁμιλία κάνει ἀναφορὰ καὶ στηρίζεται σὲ ἀνάλογα ἐπιχειρήματα ποὺ χρησιμοποιήθηκαν ἀπὸ τὸν π. Θεόδωρο Ζήση, σὲ πρόσφατη ἐπίσης ὁμιλία του, τὰ ἐπιχειρήματα τῆς ὁποίας ἀνατρέψαμε μὲ ἁγιοπατερικὰ ἐπιχειρήματα (ἐδῶ). Κι οἱ δυό τους, ὅμως, ἐπιμένουν σὲ κακόδοξες ποιμαντικὲς καὶ ἐκκλησιολογικὲς θέσεις.

   Δημοσιεύουμε τὰ ἐπίμαχα σημεῖα τῆς ὁμιλίας ποὺ ἀναφέρεται στὸν Β΄ Κανόνα τῆς Συνόδου τῆς Ἀντιοχείας, ἀλλὰ καὶ στὸ «ὁ κοινωνῶν ἀκοινωνήτω ἀκοινώνητος ἔσται», στὸ τέλος δὲ ἐπαναλαμβάνουμε τὸ ἄρθρο ποὺ ἀνατρέπει ὅλη τὴν ἐπιχειρηματολογία του.

   π. Νικόλαος Μανώλης (στὸ 29:00 καὶ ἑξῆς): …Θὰ μιλήσουμε ἐδῶ, ἂν πρέπει νὰ κοινωνῶ καὶ νὰ πηγαίνω ἐκεῖ ποὺ λειτουργεῖ ὁ (ἱερέας) πατέρας μου ἢ ὁ ἀδελφός μου ποὺ δὲν ἔχει κόψει τὸ μνημόσυνο. Ἂν μπορῶ νὰ πάω καὶ νὰ κοινωνήσω, ἂν μπορῶ νὰ πάω καὶ νὰ πάρω ἀντίδωρο. Θὰ τὸ ποῦμε κι αὐτό, γιατὶ ὑπάρχει μιὰ πλάνη.

     Οἱ τῆς Ἀκριβείας λένε ἄλλα. Ἀλλὰ χάρηκα πάρα πολύ, πάρα πολὺ χάρηκα… (Ἐδῶ διακόπτεται τὸ βίντεο, καὶ ξανασυνεχίζει), εἶναι τῆς Ἀκριβείας καὶ πέφτει στὸ λάθος καὶ πηγαίνει ντουγροῦ γιὰ σχίσμα, ἂν πάει ἔτσι, μαζὶ μ’ αὐτοὺς ποὺ τὸν ἀκολουθοῦν, ὅτι ἡ Ἀκρίβεια λέει, ὅτι, ἂν ἐσύ, θὲς νὰ πᾶς νὰ κάνεις ἕνα μνημόσυνο γιὰ τὸν πατέρα σου σ’ ἕνα Ναό, στὸν ἅγιο Ἀθανάσιο στὸν παπα-Γιάννη, ἐπειδὴ μνημονεύει τὸν Ἄνθιμο, δὲν πρέπει νὰ πᾶς. Μά, δὲν λέει αὐτὸ ὁ Κανόνας. Θὰ τὸ δοῦμε ἐδῶ ποιός εἶναι ὁ Κανόνας.

   Εἶναι ἀγράμματοι καὶ νομίζουν ὅτι ξέρουν Κανόνες καὶ θεολογία, ἀλλὰ φώτισε ὁ Θεός (ἐδῶ διακόπτεται πάλι τὸ βίντεο, καὶ ξανασυνεχίζει), τὸν φώτισε ὁ Θεὸς καὶ πρὸς τιμήν του, τὴν Τετάρτη ποὺ γινόταν ἡ ὁμιλία (ἐδῶ ἐννοεῖ τὸν π. Θεόδωρο Ζήση), εἶχε διάλογο καὶ ὑπάρχει καὶ μοῦ τὄστειλαν καὶ θὰ τὸ ἀνεβάσουμε στὴν «Κατάνυξη», γιατὶ εἶναι μιὰ καθαρὴ ὁμολογία. (σ.σ.: ἡ διαστροφὴ τῆς περὶ «ἀκοινωνήτων» Παράδοσης τῆς Ἐκκλησίας, βαπτίζεται ἀπὸ τὸν π. Νικόλαο ὡς ΟΜΟΛΟΓΙΑ!). Ὅτι ὁ Κανόνας ποὺ λέει «ὁ κοινωνῶν ἀκοινωνήτω ἀκοινώνητος ἔσται», δὲν ἀναφέρεται στὸν κ. Ἄνθιμο, ἀλλὰ σὲ καθηρημένο ἀπὸ Σύνοδο! Εἶναι ὁ Β΄ Κανόνας τῆς Ἀντιοχείας (ἐδῶ διακόπτεται πάλι τὸ βίντεο, καὶ ξανασυνεχίζει). Πρέπει νὰ καθαιρεθεῖ ἀπὸ Σύνοδο ὁ ἀκοινώνητος. (σ.σ.: στὸ ἄρθρο ποὺ παρατίθεται στὸ τέλος, φαίνεται ὅτι αὐτὸ δὲν ἰσχύει γιὰ αἱρετικό).

    Γι’ αὐτό, ἄλλο ἐγὼ ποὺ τοῦ κόβω τὸ μνημόσυνο καὶ ἄλλο ὁ παπα-Χαράλαμπος ἢ ὁ ὁποιοσδήποτε ἄλλος παπὰς ποὺ δὲν θέλει νὰ τοῦ κόψει τὸ μνημόσυνο, ἀλλὰ εἶναι παραδοσιακός. Μακάρι νὰ κάνουν τὸ βῆμα αὐτό, ἐδῶ ἀπαντάει ὅμως κι ὁ ὑποχρεωτικὸς ἢ προαιρετικὸς Κανόνας. Καὶ εἶναι πολὺ σημαντικό. Βάσει τοῦ Κανόνος, δὲν θὰ λέμε ἀερολογίες κι ἀπὸ τὸ μυαλό μας πράγματα ποὺ δὲν ξέρουμε.

     Ὁ π. Θεόδωρος λοιπόν, τὴ γραμμὴ τῆς Οἰκονομίας ἀκολουθεῖ, ποὺ εἶναι ἁγιοπατερικὴ γραμμή, ποὺ ἐφάρμοσε ἀκόμα καὶ ὁ ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης, ὁ πιὸ αὐστηρὸς στὴν Ἀκρίβεια Ἅγιος, ἔχει νὰ ἀποδείξει, ἔχει νὰ μιλήσει (σ.σ.: Ἄλλη μιὰ διαστροφή: Γιὰ τὴν Ἀκρίβεια καὶ τὴν Οἰκονομία ὁ ἅγιος Θεόδωρος λέγει τελείως διαφορετικά, ἀπ’ αὐτὰ ποὺ κάνουν σήμερα ὁ π. Θεόδωρος κι ὁ π. Νικόλαος, ὅπως ἔχει καταδείξει ὁ π. Εὐθύμιος Τρικαμηνᾶς). Καὶ δόξα τῷ Θεῷ ποὺ τὸν φώτισε ὁ Θεὸς καὶ τὸν ἀκολουθοῦμε κι ἐμεῖς, ποὺ ἀκολουθεῖ τὸ δρόμο τῆς Οἰκονομίας, γιὰ τὸ ποίμνιο, καὶ ἔδωσε αὐτὴ τὴ λύτρωση, γιατὶ εἶχε πέσει ἕνας φόβος καὶ μιὰ τρομάρα πάνω μας· τί νὰ κάνουμε; Ἀλλὰ ἐμεῖς θὰ ἀποδείξουμε, τί κάνανε οἱ Πατέρες, ὄχι τί μᾶς λέει ὁ ἕνας κι ὁ ἄλλος. Ποὺ μακάρι ὁ Θεὸς νὰ τοὺς φωτίσει καὶ νὰ καταλάβουν τὴν ποιότητα, τὴν διαφορὰ στὴν ποιότητα, ποὺ εἶναι πολὺ σημαντικὸ αὐτό…(σ.σ.: !!!).

[σ.σ.: Θλιβερό! Ὁ π. Θεόδωρος Ζήσης ἀνατρέπει ὅλα ὅσα λέει ὁ π. Νικόλαος. Ἔχει διδάξει: «Αυτός ο οποίος κοινωνεί, ο Πατριάρχης δηλαδή που κοινωνεί με τον ακοινώνητο, τόν αιρετικό, πρέπει και αυτός να είναι ακοινώνητος, τότε θα πρέπει και οι υπό τον Πατριάρχη Αρχιεπίσκοποι–Επίσκοποι, να κάνουν τον Πατριάρχη ακοινώνητο. Να μην επικοινωνούν. Να κόψουν το μνημόσυνο» (ἐδῶ)].

   Ὁ κόσμος ἔχει ἀγωνία, ἀνησυχεῖ· θέλει τὴν πνευματική του φροντίδα· ἀλλὰ δυστυχῶς ὑπάρχουν καὶ κάποιοι αὐστηροί, ὑποτίθεται τῆς Ἀκρίβειας. Τοὺς παίρνει τηλέφωνο ὁ κόσμος·

-Πάτερ, τάδε, τί νὰ κάνω; Λένε·

-Νὰ κάτσεις στὸ σπίτι σου.

-Πάσχα ποῦ θὰ κάνω;

-Στὸ σπίτι.

-Χριστούγεννα;

-Στὸ σπίτι.

-Ἐδῶ, πάτερ, δὲν ἔχουμε οὔτε ἕνα παραδοσιακὸ ἱερέα. Ὅλοι φοβοῦνται τὸ Δεσπότη καὶ τὸν μνημονεύουν.

-Ὄχι, ὄχι, δὲν μᾶς ἐνδιαφέρει ἂν εἶναι παραδοσιακός, ἄσε τι λέει ὁ π. Θεόδωρος ὁ Ζήσης κι ὁ παπα-Νικόλας ὁ Μανώλης, ἀφοῦ μνημονεύουν τὸν Ἐπίσκοπο δὲν θὰ πᾶς.

-Ναί, ὁ ἄνδρας μου, ὅμως, πηγαίνει καὶ μὲ δέρνει.

-Ὄχι, δὲν θὰ πᾶς, νὰ ὑποστεῖς μαρτύριο, νὰ φᾶς ξύλο.

-Τὰ παιδιά; Τὰ παιδιὰ πάτερ τὰ ἔχουμε χωρισμένα, ἄλλο πάει, ἄλλο δὲν πάει.

Ἀκροατής: Στὸ Ὡραιόκαστρο, ἐπειδὴ τὰ πράγματα εἶναι ἄγουρα ἀκόμη, κι αὐτοὶ στὸ τέλος ὑπέκυψαν…

π. Νικόλαος: Ἦταν ὑποκριτικό. Νὰ σοῦ πῶ γιατί. Γιατὶ ἀπὸ κεῖ καὶ πέρα, ὅποιον πιάσουν κι ὅποιον μιλήσουν τοῦ λένε: Δὲν θὰ πᾶς σὲ Ἐκκλησία ποὺ μνημονεύεται ὁ Ἐπίσκοπος. Καὶ ἔρχονται κόντρα στὸν Β΄ Κανόνα τῆς Ἀντιοχείας Συνόδου (ἐδῶ διακόπτεται πάλι τὸ βίντεο, καὶ ξανασυνεχίζει),

Ἀκροατής: ἐπειδὴ εἶναι Πατρολόγος…(ἐδῶ διακόπτεται πάλι τὸ βίντεο, καὶ ξανασυνεχίζει),

π. Νικόλαος: …φυσικὰ γι’ αὐτὸ ἐμεῖς θέλαμε σ’ αὐτὴν τὴν πορεία ποὺ ἀνοίξαμε αὐτὸ τὸν δρόμο, ὅταν πήγαμε ὅλοι μαζὶ στὸ σπίτι τοῦ π. Θεοδώρου κι ἀποφασίσαμε ὅτι θὰ ποῦμε στὸν κόσμο ὅτι μέχρι νὰ ἔρθει ἡ Χάρις καὶ νὰ ἔρθει ἡ Ἀκρίβεια, ποὺ εἶναι σωστή, μπορεῖτε νὰ ζεῖτε γιὰ ἕνα διάστημα στὴν Οἰκονομία, τὸ δέχτηκαν. Τελευταία στιγμὴ ἄλλαξαν. Τώρα, λοιπόν, τί κάνουνε. Μὲ παίρνουν ἐμένα κόσμος τηλέφωνο·

-Πάτερ μου, λέει, ὁ τάδε πάτερ μοῦ λέει ἔτσι· ἐγὼ σκοτώνομαι στὸ σπίτι μὲ τὸν ἄνδρα μου.

-Ρέ, χαρά μου, λέω· αὐτὸ ποὺ κάνουμε ἐμεῖς, τὸ θέμα τῆς Οἰκονομίας καὶ λέμε, πᾶνε, δὲν πειράζει· ἀφοῦ εἶναι παραδοσιακὸς ὁ παπάς, ἂς μνημονεύει, πᾶνε σ’ αὐτὴ τὴν Ἐκκλησία. Δὲν εἶναι γιατὶ ἐμεῖς σᾶς ὁδηγοῦμε στὴν αἵρεση, ἀλλὰ γιατὶ αὐτοὶ οἱ καϋμένοι δὲν ἔχουν ποίμνιο, κι ἐμεῖς ἔχουμε ποίμνιο. Ἐγὼ τί θὰ τὰ κάμω τὰ πνευματικά μου παιδιά; (σ.σ.: Ἄκουσον, ἄκουσον! Ὅποιοι ἔχουν ποίμνιο, δὲν πρέπει νὰ ἐφαρμόζουν τοὺς Κανόνες. Ἡ Ἀκρίβεια εἶναι γι’ αὐτοὺς ποὺ δὲν ἔχουν ποίμνιο!). Θὰ βγάλω ἔξω ἀπὸ δῶ μιὰ ταμπέλα καὶ θὰ πῶ:

-Ὅσοι ἐκκλησιάζεστε σὲ ἄλλους Ναοὺς δὲν θὰ μπεῖτε ἐδῶ;

   Καλά, ὑπάρχει Κανόνας ποὺ μοῦ τὸ ἐπιτρέπει κι ἐγὼ θὰ πάω κόντρα στὸν Κανόνα; Ἐμεῖς θὰ τὰ ποῦμε ἔξω ἀπὸ τὰ δόντια. Γιατὶ πολλὰ ἀκούστηκαν γι’ αὐτὴ τὴν Ἀκρίβεια, ποὺ εἶναι δῆθεν Ἀκρίβεια, ἀδελφοί μου, δὲν εἶναι Ἀκρίβεια. Μῖσος, ἐμπάθεια, συκοφαντία, κατάκριση, διωγμός, περιφρόνηση,  ἀλλὰ  τὴν  π ά τ η σ α ν,  γιατὶ ὅλος ὁ κόσμος καταλαβαίνει, πληροφορεῖται, τὴν γραμμὴ αὐτή, ὅτι εἶναι ἡ γραμμὴ ἡ σωστή…(!!!)

 Καὶ πάλι περί «ΑΚΟΙΝΩΝΗΤΩΝ», με αφορμή μια ομιλία

Καὶ περὶ τῆς κακοποιήσεως τῶν θέσεων τοῦ π. Εὐθυμίου Τρικαμηνᾶ

π. Θ. Ζήσης:

Θα αποδεχθούμε ή θα απορρίψουμε την Ψευδοσύνοδο;

(Ερωταποκρίσεις) [ΒΙΝΤΕΟ 2017]

    Εἶναι γνωστὸ ὅτι ὁ π. Θεόδωρος Ζήσης ἔχει ἐκφράσει ὀρθόδοξα καὶ μὲ γλαφυρὸ τρόπο ἔχει διατυπώσει τὴν ἁγιοπατερικὴ θέση ὅτι “ὁ κοινωνῶν ἀκοινωνήτω ἀκοινώνητος ἔσται”. Εἶπε: «Αυτός ο οποίος κοινωνεί, ο Πατριάρχης δηλαδή που κοινωνεί με τον ακοινώνητο, τόν αιρετικό, πρέπει και αυτός να είναι ακοινώνητος, τότε θα πρέπει και οι υπό τον Πατριάρχη Αρχιεπίσκοποι–Επίσκοποι, να κάνουν τον Πατριάρχη ακοινώνητο. Να μην επικοινωνούν. Να κόψουν το μνημόσυνο» (ἐδῶ).

   Αὐτὴ τὴν θέση ἐσχάτως –χωρὶς θεολογικὰ ἐπιχειρήματα– φαίνεται πὼς ὁ π. Θεόδωρος τὴν ἔχει ἐγκαταλείψει. Τὴν

Ώ, άνθρωποι! Η επίγεια ευτυχία είναι μικράς διαρκείας!

Λέγει ὁ Νεογέννητος Χριστός:

 «Ὦ ἄνθρωποι, Ἐγώ ἠμποροῦσα νά ἔλθω ἀνάμεσά σας μέ πολλή δόξα, μέ ἀγγελική πομπή, μέ πλοῦτο καί μεγάλη δύναμι, καί νά μή στεροῦμαι τίποτε ἀπ᾿ ὅλα αὐτά. Ὅμως προτίμησα τήν στέρησι καί τήν πτωχεία τοῦ σταύλου καί τῆς φάτνης γιά νά καταλάβετε ὅτι ἡ εὐτυχία τήν ὁποίαν ἐπιθυμεῖ πολύ ἡ ψυχή σας δέν εὑρίσκεται στόν πλοῦτο, στήν ἀφθονία, στήν καλοζωΐα καί στήν ἀπόλαυσι. Ἡ ἐπίγεια εὐτυχία εἶναι μικρᾶς διαρκείας καί ἐπισκιάζεται ἀπό πολλές στενοχώριες, ἀσθένειες καί τέλος ἀπό τόν θάνατο. Μή δένεται μ᾿ αὐτήν ἡ καρδιά σας. Ἐγώ σᾶς ἑτοίμασα, ἀκόμη κι ἀπό τήν δημιουργία τοῦ κόσμου, μία ἀνώτερη εὐτυχία ἀπό κάθε ἄλλη ἐπίγεια. Αὐτή τήν εὐτυχία ἦλθα νά σᾶς χαρίσω».

Γέρ. Πετρώνιος Τανάσε, Ρουμανικῆς Σκήτης Τ. Προδρόμου Μ. Λαύρας Ἁγίου Ὄρους 

Ο "αδελφός" των Οικουμενιστών Πάπας, παρομοιάζει τα σκοτεινά σχέδια των αντιχρίστων της Ν. Τάξης, με το σχέδιο του Θεού για την διάσωση του Ιησού!

Πάπας Φραγκίσκος για πρόσφυγες:

Είναι σαν τον Ιωσήφ και τη Μαρία που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την πατρίδα τους

Ο Προκαθήμενος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας έδειξε ξανά την επιλεκτική του ευαισθησία στους πρόσφυγες…

Kάτι δεν πάει καθόλου καλά. Πριν λίγο είχαμε τον Πάπα Φραγκίσκο να παρομοιάζει «με το ταξίδι του Ιωσήφ και της Παναγίας στη Βηθλεέμ τις μεταναστευτικές ροές» στο χριστουγεννιάτικο μήνυμά του!
Εξέφρασε μάλιστα την ελπίδα να μην υπάρχει κανείς που να νιώθει ότι «δεν υπάρχει χώρος γι’ αυτόν στη Γη».
Σωστό αυτό αλλά δεν θα πραγματοποιηθεί εις βάρος γηγενών πληθυσμών που ζουν στις χώρες τους χιλιετίες.
Ο Πάπας Φραγκίσκος υπενθύμισε, παραμονή των Χριστουγέννων,

"Αυτά πού μας γράφεις δέν ...τά βρίσκουμε στό Εὐαγγέλιο"!

Ὁ ἅγιος Γρηγόριος γιὰ τὴν ἐνανθρώπηση:

Θεολογεῖ γιά τίς δύο φύσεις τοῦ Χριστοῦ

Στυλιανοῦ  Παπαδοπούλου

  Ἔκατσε νά γράψει, ἀλλά μιά κουβέντα εἶναι νά γράψεις γιά τήν ἀλήθεια. Ὁ κτιστός καί μικρός ἄνθρωπος νά μιλήσει γιά τήν ἄκτιστη καί ἄπειρη ἀλήθεια! Γιά ν’ ἀνέβεις χωρίς δρόμο ψηλά στό βουνό, πρέπει νά σέ ἀνεβάσει ἐκεῖ κάποιος. 

Ἔτσι κι ἐδῶ. Τό ἅγιο Πνεῦμα τόν ὁδήγησε στήν ἀλήθεια. Τόν φώτισε νά δεῖ ξάστερα, τί ὑπάρχει κάτω ἀπό τά λόγια καί τά γεγονότα τῆς Γραφῆς γιά τό Χριστό. Καί σάν γνήσιος φορέας τῆς παράδοσης, ζοῦσε κάτι τό συγκλονιστικό. Κι αὐτό ἤτανε ὅτι ὁ ἄνθρωπος στήν Ἐκκλησία σώζεται ὁλόκληρος, σῶμα καί ψυχή (ἤ νοῦς). Ἀφοῦ, λοιπόν, σώζεται ὁλόκληρος, δέν μπορεῖ παρά νά προσλαμβάνεται ὁλόκληρος καί κατά τήν ἐνανθρώπηση. Ὅ,τι δέν προσλαμβάνεται, δέ σώζεται. Τό ’λεγε καί τό ξανάλεγε ὁ

Όταν οι μάγοι έφθασαν στα Ιεροσόλυμα

   Κανείς νά μήν προσπαθήσει νά φθάσει τόν ἀκατάληπτο μέ ἀνθρώπινες σκέψεις· διότι ἐδῶ δέν χρειάζονται ἀναλογίες, ἀλλά μόνο πίστη.

   Ὅταν ὁ ὁδοιπόρος βρεῖ κάποιον ἄλλο, καλό συνοδοιπόρο, χαίρεται τόν κόπο τῆς μακρινῆς ὁδοιπορίας, ἐπειδή ξεγελιέται ἀπό τή συντροφιά· καθώς στηρίζεται δηλαδή, σάν σέ ραβδί, στήν εὐχάριστη συζήτηση, ἔχει τήν αἴσθηση ὅτι συνοδοιπορεῖ μέ σκονισμένα τά πόδια, ἀλλά μέ ἀκούραστο τό στόμα. Μοιράζει ἔτσι τόν κόπο τῶν ποδιῶν καί ἐλαφρύνει μέ τή συνομιλία τήν κούραση τῆς μεγάλης πορείας.

   Ἔτσι λοιπόν καί οἱ μάγοι, ὅταν γεννήθηκε ὁ Χριστός, καθώς εἶδαν τό ἄστρο, καί τό ἔλαβαν αὐτό συνοδοιπόρο, ξεγελοῦσαν −ὅταν κουράζονταν− μέ τήν ἐρώτηση, «ποῦ εἶναι ὁ νεογέννητος Βασιλιάς», τήν ταλαιπωρία τῆς ὁδοιπορίας· ἀνέκριναν δηλαδή μέ τόν λόγο τούς Ἑβραίους σάν κλέφτες Ἐκείνου πού γεννήθηκε.

Αμετανόητες Τελεβάντιες διαστροφές, Χριστουγεννιάτικα!

ΔΙΑΛΟΓΟΣ κ. ΧΡ. ΚΥΡΙΑΚΙΔΗ ΚΑΙ κ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΝΟΥΝΗ ΓΙΑ ΚΑΝΟΝΙΚΑ ΚΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ

   Πρόκειται γιὰ μιὰ παράξενη ἐπιμονὴ στὴν κακοδοξία, ποὺ γίνεται ἀκόμα πιὸ δυσεξήγητη, ὅταν ἔχει ξανὰ καὶ ξανὰ προσφερθεῖ ἡ ἁγιοπατερικὴ διδάσκαλία καὶ πράξη στὸ θέμα τῆς ἄμεσης ἀπομακρύνσεως ἀπὸ τὴν αἵρεση. «Ὁ γὰρ παράνομος Ἰούδας, οὐκ ἠβουλήθη συνιέναι».

   Τὸ ἱστολόγιο «Τελεβάντος» μὲ ἄθρο συνεργάτου του διδάσκει κακόδοξα ὅτι ἡ ἀκριβὴς τήρηση μιᾶς Ἐντολῆς εἶναι κακό, γιατὶ ἀποτελεῖ …ἀπολυτοποίηση τῆς Ἐντολῆς!!!  Διδάσκει ὅτι, ἡ ἐφαρμογὴ μιᾶς θείας Ἐντολῆς, ὅταν ἐφαρμόζεται ὅπως ἀκριβῶς ὁ Κύριος καὶ οἱ Ἅγιοι διδάσκουν, αὐτὸ ἀποτελεῖ ἀπολυτοποίηση τῆς Ἐντολῆς καὶ ὁδηγεῖ στὸ σχίσμα καὶ τὴν αἵρεση!!! Ὅτι ἐπαφίεται στὴ διάκριση τῶν κάθε ἐποχῆς κληρικῶν ἡ ἐφαρμογὴ τῆς ἀπομακρύνσεως ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς!