Οφειλόμενη δευτερολογία στον π. Σεραφείμ Ζήση

Ἀδαμαντίου Τσακίρογλου

        Ἀγαπητὲ ἐν Χριστῷ π. Σεραφείμ,

ὅπως ἔγραψα καὶ στὰ κείμενα μου σᾶς εἶμαι εὐγνώμων ποὺ ἀπαντήσατε στὰ ἐρωτήματα ποὺ σᾶς ἔθεσα. Σὲ θέματα τῆς Πίστεως πρέπει πάντα νὰ γίνεται διάλογος ὄχι μόνο ἰδιωτικος, ἀλλὰ καὶ δημόσιος. Οἱ ἐπιστολὲς τῶν Ἁγίων, τὸν καιρὸ ποὺ δὲν ὑπῆρχε Ἴντερνετ δὲν ἦταν μόνο ἰδιωτικὲς ἀλλὰ ἀπευθύνονταν σὲ ὁλόκληρες κοινότητες μὲ ὀνομαστικὲς ἀναφορές, ὥστε ὅλοι οἱ Χριστιανοὶ νὰ γνωρίζουν τὰ θέματα καὶ τὶς ἐξελίξεις ἐπ’ αὐτῶν. Πόσῳ μᾶλλον ὅταν αὐτὸς ὁ διάλογος γίνεται μὲ ἦθος καὶ τρόπο χριστιανικὸ ποὺ ἐλέγχει, ἀλλὰ δὲν προσβάλλει. Γι’ αὐτὸν τὸν λόγο θεωρῶ ὑποχρέωση καὶ καθῆκον μου νὰ δευτερολογήσω μιᾶς καὶ τὸ διακύβευμα καὶ τῶν δύο πλευρῶν εἶναι ἡ ὑπεράσπιση τῆς ἀλήθειας. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ ἀρχίσω ἀπὸ τὰ γενικὰ καὶ νὰ περάσω στὰ ἐπιμέρους.

Γενικά:

Γράφετε: «Κατ’ ἀρχὰς ὀφείλω νὰ γνωστοποιήσω, ὅτι ἀποφεύγω νὰ τοποθετοῦμαι ἀντιθετικῶς στὸ διαδίκτυο, καὶ μόνον διότι ἐν ἀντιθέτῳ περιπτώσει δὲν θὰ πρέπει νὰ κάνω τίποτε ἄλλο». Μά, πάτερ, τί νομίζετε, ὅτι ἰσχύει γιὰ ἐμᾶς; Ὅτι ἡ ζωή μας ἦταν τόσο ἄδεια, ὥστε ἀνακηρύξαμε σὲ πλήρη ἀπασχόλησή μας τὴν συγγραφὴ στὸ διαδίκτυο; Ἐργαζόμαστε, ἔχουμε οἰκογένειες, ὑποχρεώσεις καὶ θυσιάζουμε τὸν λιγοστὸ χρόνο μας καὶ τὸν ὕπνο μας γιὰ νὰ γράφουμε, ἐπειδὴ ἀκριβῶς κινδυνεύει ἡ πίστη μας. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος καὶ κανεὶς ἄλλος. Θὰ θέλαμε καὶ ἐμεῖς νὰ κάνουμε κι ἄλλα, ἀλλὰ στὴν ζωή μας πρέπει νὰ βάζουμε προτεραιότητες. Ἐλπίζω, ὅτι καὶ ἐσεῖς τὸ ἴδιο θέλετε νὰ πεῖτε, ἀλλὰ μὲ ἄλλο τρόπο.

Γενικὰ σ’ ὅλο σας τὸ κείμενο καὶ μέσῳ τῆς ἀναφορᾶς σας ἀκόμα καὶ στὸν κ. Ρίζο, ἐνῶ τὸ κείμενο ἀπευθύνεται σ’ ἐμένα, ἀλλὰ κι ἀκόμα ἀπὸ τὴν εἰσαγωγὴ τοῦ σεβαστοῦ π. Νικολάου Μανώλη, διακρίνεται μία δυσαρέσκεια, γιατὶ σᾶς ἀσκεῖται ἔλεγχος. Ὁ δὲ ἔλεγχος αὐτὸς χαρακτηρίζεται καὶ ἀπὸ ἄτομα τοῦ περιβάλλοντος σας ὡς ἀνεπίτρεπτος, ἀσεβής, διασπαστικός κλπ. γιὰ νὰ μὴν ἀναφέρω ἄλλους χαρακτηρισμούς. Γράφετε: «Στάση μας ἐκκλησιολογικὴ σὲ συγκεκριμένα ζητήματα θὰ κατατεθεῖ τὸ κατὰ δύναμιν, Θεοῦ θέλοντος, σὲ ἄλλη συνάφεια, μὲ διάθεση ὑποβολῆς ἱστορικῶν καὶ λοιπῶν στοιχείων καὶ ὄχι μὲ ἀντιρρητικὸ σκοπό».

Λέτε, πάτερ, ὅτι ὁ ἀντιρρητικὸς λόγος δὲν ἀνήκει στὴν ἐκκλησιολογικὴ πράξη. Ἡ ἀντιρρητικὴ προκτικὴ δὲν χρησιμοποιήθηκε ἀπὸ τοὺς Πατέρες; Δὲν γράφτηκαν τόσες καὶ τόσες ἐπιστολὲς μὲ ἀντιρρητικὸ χαρακτήρα; Ὁ ἀντίλογος ποὺ ἐφαρμόζεται ἐδῶ καὶ χρόνια ἐνάντια στοὺς Οἰκουμενιστὲς δὲν ἔχει ἀντιρρητικὸ χαρακτήρα; Αὐτοὶ ὅμως ὡς αἱρετικοί, ὅπως καὶ κάποιοι σύγχρονοι μεταπατερικοὶ θεολόγοι τὸν ἀπεχθάνονται. Ἐσεῖς γιατί; Ὅταν πηγάζει ἀπὸ τὴν προσπάθεια ὑπερασπίσεως τῆς Πίστεως καὶ εἶναι καλοπροαίρετη, γιατί νὰ τὸν ἀποσκορακίσουμε; Καὶ μὴν πεῖτε, παρακαλῶ, ὅπως κάνουν ἄλλοι, ποιός εἶσαι ἐσὺ ποῦ μιλᾶς, διότι τότε ἀντιμάχεστε τὸν ἅγ. Θεόδωρο τὸν Στουδίτη, ὁ ὁποῖος ἔδωσε στὸν καθένα τὸ δικαίωμα νὰ μιλάει, ὅταν πρόκειται γιὰ τὴν πίστη:

«Εἶναι ἐντολὴ Κυρίου νὰ μὴν σιωποῦμε, ὅταν ἡ πίστη κινδυνεύει ἀπὸ αἱρέσεις. Διότι λέγει "νὰ ὁμιλεῖς καὶ νὰ μὴν σιωπᾶς" καὶ "ἐὰν ὑποστέλληται (ὑποχωρήσει), οὐκ εὐδοκεῖ, σ’ αὐτόν ἡ ψυχή μου" (Εβρ.10,38), καὶ "ἐὰν οὗτοι σιωπήσωσι οἱ λίθοι κεκράξονται" (Λουκ.19,40). Ὥστε ὅταν ὁ λόγος εἶναι περὶ πίστεως, δὲν μποροῦμε νὰ ποῦμε: Ἐγὼ ποιός εἶμαι; Ἱερεύς; Οὐδέποτε. Ἄρχων; Οὔτε καὶ αὐτό. Στρατιώτης; Ἀπὸ ποῦ; Γεωργός; Ἀλλὰ οὔτε καὶ αὐτό. Πτωχὸς προμηθευόμενος μόνο τὴν ἐφήμερη τροφή. Δὲν μοῦ πέφτει λόγος οὔτε φροντίδα γιὰ τὸ προκείμενο ζήτημα. Ἀλίμονο οἱ λίθοι θὰ κραυγάσουν καὶ ἐσὺ θὰ μείνεις σιωπηλὸς καὶ ἀμέριμνος;» (PG 99,1321A-C).

Κάθε εμπόδιο στη ζωή είναι και μια ευκαιρία να γίνουμε καλύτεροι

   Τον παλιό καιρό, ένας βασιλιάς σκέφτηκε να κάνει το εξής: άφησε έναν τεράστιο βράχο στη μέση του δρόμου και στη συνέχεια κρύφτηκε παρακολουθώντας αν κάποιος θα τον μετακινούσε.

   Από το σημείο εκείνο πέρασαν ορισμένοι από τους πλουσιότερους εμπόρους και τους αυλικούς του, αλλά όλοι απλά περπατούσαν γύρω από τον βράχο.

   Πολλοί μάλιστα κατηγορούσαν τον βασιλιά που δεν φρόντιζε να κρατά τον δρόμο καθαρό, αλλά κανείς δεν έκανε τίποτα για να βγάλει τον βράχο από τη μέση.

   Κάποια στιγμή, πέρασε από εκεί ένας χωρικός που κουβαλούσε ένα φορτίο με λαχανικά. Πλησίασε τον βράχο, άφησε κάτω το φορτίο του και προσπάθησε να τον μετακινήσει στην άκρη του δρόμου.

   Μετά από πολύ κόπο, τελικά τα κατάφερε. Αφού πήρε ξανά το φορτίο, πρόσεξε ότι στο σημείο που ήταν πριν ο βράχος υπήρχε ένα πορτοφόλι.

    Το πορτοφόλι περιείχε πολλά χρυσά νομίσματα και ένα σημείωμα από τον βασιλιά που έγραφε ότι το χρυσάφι ανήκει σε εκείνον που θα μετακινούσε τον βράχο από τον δρόμο.

    Ο χωρικός έμαθε κάτι που πολλοί από εμάς δεν καταλαβαίνουμε: κάθε εμπόδιο που παρουσιάζεται στη ζωή μας αποτελεί μια ευκαιρία για να γίνουμε καλύτεροι.

Πηγή

Ο Οικουμενισμός επεκτείνεται ραγδαίως και κάποιοι συνεχίζουν να μιλούν για Οικονομίες!

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης επισκέπτεται αύριο την Ρώμη

   Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος το απόγευμα της Τετάρτης 23 Μαΐου 2018, θα επισκεφθεί τη Βασιλική dei Santi XII Apostoli στη Ρώμη για να προσκυνήσει τα λείψανα των αγίων Αποστόλων Φιλίππου και Ιακώβου.
    Η επίσκεψη επιβεβαιώνεται από το Ποντιφικό Συμβούλιο για την Ενότητα των Χριστιανών, ενώ εκτενείς αναφορές στην προσεχή επίσκεψη του Πατριάρχου έχουν γίνει στον ιταλικό τύπο.
    Ο Πατριάρχης θα είναι ο προεστώς της προσευχής στο εσωτερικό της Βασιλικής, που έχει προγραμματιστεί για τις 6.30 το απόγευμα, στη διάρκεια της οποίας θα γίνει η προσκύνηση των ιερών λειψάνων των Αποστόλων.
   Η πατριαρχική επίσκεψη χαιρετίζεται ως μία ακόμη απόδειξη της κοινής πορείας στο μονοπάτι του διαλόγου και της αδελφοσύνης, Ρωμαιοκαθολικών και Ορθοδόξων.

Πηγή

Σφοδρή επίθεση Βαρθολομαίου κατά της «αγίας ανυπακοής»

Καὶ ὅπως κάθε αἱρετικός:

Δηλώνει ὅτι θὰ ΠΙΕΣΕΙ γιὰ τὴν ἐπιβολὴ τῆς κακόδοξης Συνόδου!

    Επίθεση στους απόντες και στους αμφισβητίες της Συνόδου του Κολυμπαρίου περιελάμβανε για πολλοστή φορά μια παρέμβαση του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου.

     Εκπροσωπούμενος από τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής κ. Δημήτριο ο Οικουμενικός Πατριάρχης κατά την έναρξη (21-5-2018) του 8ου Διεθνούς Θεολογικού Συνεδρίου του Α.Π.Θ. που είναι αφιερωμένο στη Σύνοδο της Κρήτης βρήκε την ευκαιρία και πάλι να βγάλει χολή κατά όσων απείχαν από την προ διετίας Σύνοδο αλλά και κατά της “αγίας ανυπακοής” η οποία μέσα σε αυτά τα δύο χρόνια έχει γιγαντωθεί !

  Ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής κ. Δημήτριος ανέγνωσε το Πατριαρχικό μήνυμα στο οποίο μεταξύ άλλων αναφέρεται πως

Βαρθολομαίος: Τα κείμενα της Μεγάλης και Αγίας Συνόδου «πνευματικός θησαυρός»

Βαρθολομαίος: Τα κείμενα της Μεγάλης και Αγίας Συνόδου «πνευματικός θησαυρός» για τους πιστούς

«Οφείλουμε να εργαζόμαστε για την πρόσληψη από το πλήρωμα της εκκλησίας των αποφάσεων της Αγίας Και Μεγάλης Συνόδου και για την θεολογική και ποιμαντικήν αξιοποίησή των» τονίζει μεταξύ άλλων σε γραπτό μήνυμα του ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος - το οποίο ανέγνωσε, εκπροσωπώντας τον, ο αρχιεπίσκοπος Αμερικής, Δημήτριος - στην τελετή έναρξης του 8ο Διεθνούς Συνέδριου Ορθοδόξου Θεολογίας, στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.

«Τα συνοδικά κείμενα είναι πολύτιμος πνευματικός θησαυρός για τους Ορθόδοξους πιστούς και ανεκτίμητος παρακαταθήκη για τας επερχόμενας γενεάς» προσθέτει στο μήνυμα του ο κ. Βαρθολολαίος.

Το 8ο Διεθνές Συνέδριο Ορθόδοξης Θεολογίας διεξάγεται στη Θεσσαλονίκη, από τις

Κάνει συνένοχο και το Θεό;

Προπαγάνδα υπέρ των ομοφυλόφιλων από τον Πάπα:

Ο Θεός σε έκανε αυτό που είσαι και σε αγαπάει

 – Να είσαι ευτυχισμένος με τον εαυτό σου

    Θύμα σεξουαλικής κακοποίησης από ιερωμένο δήλωσε πως ο Πάπας Φραγκίσκος του είπε ότι ο Θεός τον έκανε ομοφυλόφιλο και ότι τον αγαπάει.

Ο Χουάν Κάρλος Κρουζ είχε κατ’ ιδίαν συζήτηση με τον προκαθήμενο της ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας πριν από δύο εβδομάδες, για την κακοποίηση που υπέστη στα χέρια διαβόητου παιδόφιλου της Χιλής. Το ζήτημα της σεξουαλικότητάς του προέκυψε στη συζήτηση, επειδή κάποιοι επίσκοποι στη λατινοαμερικανική χώρα τον περιγράφουν ως διεστραμμένο και τον έχουν κατηγορήσει ό,τι ψεύδεται για την κακοποίηση.

    «Μου είπε “Χουάν Κάρλος, δεν έχει σημασία το γεγονός ότι είσαι ομοφυλόφιλος. Ο Θεός σε έκανε έτσι και σε αγαπά έτσι και εμένα δεν με ενδιαφέρει. Ο Πάπας σε αγαπά έτσι. Πρέπει να είσαι ευτυχισμένος με το ποιος είσαι”», δήλωσε ο Κρουζ, μιλώντας στην El Pais.

      Ο 87χρονος πλέον Φερνάντο Καραντίμα, ο άνθρωπος που κακοποίησε τον Κρουζ, είχε κριθεί ένοχος για τις πράξεις του από το Βατικανό, το 2011.

    Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Πάπας Φραγκίσκος δείχνει ότι είναι ανοιχτός απέναντι στην ομοφυλοφιλία, παρότι η καθολική εκκλησία τη θεωρεί αμαρτία. Τον Ιούλιο του 2013, απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφου για την ύπαρξη του λεγόμενου «γκέι λόμπι» στο Βατικανό, ο Φραγκίσκος είχε απαντήσει «Ποιος είμαι εγώ για να κρίνω;».

Πηγή

Σε ποιά Εκκλησία ανήκουν! --Η νέα "εκκλησία" είναι εδώ!

Ο...τηλεβόας:

Μητροπολίτης, καθολικοί και..."Χριστιανοταλιμπάν"!

   

    Η παρουσία του Μητροπ. Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου Στέφανου στην Αρχιερατική Θεία Λειτουργία που εψάλη το Σάββατο στην Καθολική Εκκλησία Καβάλας ήταν, αν μη τι άλλο, μια ασυνήθιστη κίνηση για την τοπική κοινωνία -ιδίως από τη στιγμή που αποτελεί "κοινό μυστικό" η έλλειψη τέτοιων κινήσεων από πλευράς του προκατόχου του, μακαριστού κυρού Προκοπίου (ας μην ξεχνάμε τόσο τις αντιδράσεις του για το μνημείο υπέρ των Καβαλιωτών εβραϊκής καταγωγής, όσο και την προσφυγική κρίση -στη διάρκεια της οποίας ο Μακαριστός ουσιαστικά "σφύριξε αδιάφορα").

   Βέβαια, οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ είναι σε θέση να βεβαιώσουν ότι, ήδη από την εποχή που ήταν πρωτοσύγκελος του Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Άνθιμου, ο σεβασμιώτατος κ.κ. Στέφανος ήταν γνωστός για τις πρωτοβουλίες του υπέρ της προσέγγισης των θρησκειών -καταγράφοντας ακόμα και παρουσίες σε εβραϊκή συναγωγή ή επαφές με μονοφυσίτες αρχιερείς. Πρωτοβουλίες με προφανή στόχο να κηρύξουν σε όλο τον κόσμο αυτά που έλεγε στους μαθητές του (και, κατ' επέκταση, σε όλους τους Χριστιανούς) ο ίδιος ο Κύριος Ημών Ιησούς Χριστός: "Αγαπάτε αλλήλους". ["Π.Π.": !!!!!!!!!!!!!]

    Όπως ήταν φυσικό, η παρουσία του Μητροπολίτου Στέφανου στην Καθολική Εκκλησία της Καβάλας δεν θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητη. Μάλιστα, ο ίδιος ο Σεβασμιώτατος -στο περιθώριο της συνάντησής του, την επομένη, με τον πρόεδρο του ΛΑ.Ο.Σ. Γιώργο Καρατζαφέρη- είχε τονίσει -με αρκετά έντονη

Μοναχού Σεραφείμ (Ζήση), Απάντηση στις κριτικές ερωτήσεις του κ. Αδαμαντίου Τσακίρογλου

(περί ακοινωνησίας, Ουκρανίας και τινών άλλων)

Γράφει ὁ π. Νικόλαος Μανώλης

        Ὁ ὁσιολογιώτατος μοναχός π. Σεραφείμ (Ζήσης), ὁ κατά πάντα συνετός καί σοφός ἀγαπητός ἐν Χριστῷ ἀδελφός, προβαίνει στήν ἀκόλουθη ἐμπεριστατωμένη ἀπάντηση στούς ἐπικριτές του περί θεμάτων ἀκοινωνησίας, ἐκκλησιαστικῆς κατάστασης στήν Οὐκρανία καί ἄλλων. Τό Ἰστολόγιο “Κατήχησις” καθώς καί ἡ Ἰστοσελίδα “Κατάνυξις” μέ χαρά δημοσιεύουν τήν παροῦσα μελέτη.

---

Ἀπάντηση στὶς κριτικὲς ἐρωτήσεις τοῦ κ. Ἀδαμαντίου Τσακίρογλου

( περὶ ἀκοινωνησίας, Οὐκρανίας καί τινων ἄλλων )

τοῦ Μοναχοῦ Σεραφείμ (Ζήση)

Ἀγαπητὲ κ. Τσακίρογλου,

Πρὸ 20 περίπου ἡμερῶν μοῦ ἀπευθύνατε ἐρωτήματα ποὺ ἀφοροῦσαν στὴν μελέτη μου «Ὁ Μασόνος Πατριάρχης Ἀθηναγόρας Α΄, ἡ πολιτική τῶν ΗΠΑ καί ἡ σημερινή Οὐκρανία»[1], πέντε ἡμέρες δὲ ἀργότερα, μὲ νέο κείμενό σας, παρενέβητε στὴν διαφωνία μεταξὺ τοῦ κ. Ἰωάννου Ρίζου καὶ ἐμοῦ, ἐνῷ ἤδη καὶ ἐκεῖνος καὶ ἐγὼ εἴχαμε καταθέσει τὸν τελευταῖο δημόσιο λόγο μας ἐπὶ τοῦ προκειμένου θέματος.

Κατ’ ἀρχὰς ὀφείλω νὰ γνωστοποιήσω, ὅτι ἀποφεύγω νὰ τοποθετοῦμαι ἀντιθετικῶς στὸ διαδίκτυο, καὶ μόνον διότι ἐν ἀντιθέτῳ περιπτώσει δὲν θὰ πρέπει νὰ κάνω τίποτε ἄλλο· ἔτσι, ἡ τοποθέτησή μου αὐτὴ θὰ εἶναι ἡ τελευταία, καὶ ἂς μὴ ἐκληφθεῖ αὐτὸ οὔτε ὡς περιφρόνησή σας, οὔτε ὡς ὑπεκφυγή. Στάση μας ἐκκλησιολογικὴ σὲ συγκεκριμένα ζητήματα θὰ κατατεθεῖ τὸ κατὰ δύναμιν, Θεοῦ θέλοντος, σὲ ἄλλη συνάφεια, μὲ διάθεση ὑποβολῆς ἱστορικῶν καὶ λοιπῶν στοιχείων καὶ ὄχι μὲ ἀντιρρητικὸ σκοπό.

Ὀφείλω βεβαίως νὰ ἀναγνωρίσω προφρόνως τὴν ἐν γένει προσεκτικὴ καὶ τύποις εὐγενῆ ἐκφορὰ τοῦ λόγου σας.

1. Περὶ μνημονεύσεως καὶ δῆθεν «ἐμμέσου κοινωνίας πρὸς τὴν αἵρεση»

Ὁ ἄλλως ἀγαπητὸς κ. Ἰωάννης Ρίζος, ὁ ὁποῖος μᾶς ἀδίκησε (ἀντικειμενικῶς, πέραν τῆς προθέσεώς του) καὶ παρὰ ταῦτα θέλησε νὰ ἔχει καὶ τὸν τελευταῖο λόγο, ἐκκίνησε τὴν κριτική του ἐναντίον μας ἀπὸ τὸ «σημεῖο βρασμοῦ», ὅτι στὸ Μπαντσὲν συμμετείχαμε σὲ Θεία Λειτουργία μὲ μνημόνευση ὅλων τῶν Προκαθημένων· κατέληξε, τελικῶς, μετὰ τὴν κριτικὴ «ἀπόσταξη» καὶ τὴν ἐξάτμιση τῶν ἐπιχειρημάτων του, στὸ «ἴζημα», ὅτι δηλαδὴ ἐκεῖ μνημονεύθηκε ὁ μνημονεύων τὸν Πατριάρχη Μόσχας κ. Κύριλλο, Μητροπολίτης Κιέβου κ. Ὀνούφριος. Ἐν πρώτοις,

Διάλογος περί Οικονομίας

Ἀδαμάντιου Τσακίρογλου

      Ἔχουν γραφτεῖ ἀμέτρητες σελίδες περὶ τοῦ θέματος τῆς Οἰκονομίας. Σελίδες ποὺ ἀποδεικνύουν, ὅτι ἡ Οἰκονομία τῆς Ἐκκλησίας δὲν ἔχει καμία σχέση μὲ τὴν ἄκριτη Οἰκονομία ποὺ ἀσκεῖται τώρα ἀπὸ κάποιους πατέρες ὑπὸ τὸ πρόσχημα τῆς εὐσεβείας καὶ ποὺ παραδίδει τοὺς πιστοὺς στὸ στόμα τῶν λύκων τῆς παναιρέσεως. Πολλὲς φορὲς ὅμως ἐκτὸς τῶν πατερικῶν ἀποδείξεων βοηθοῦν στὴν κατανόηση τοῦ θέματος καὶ ὑποθέσεις ποὺ πηγάζουν ἀπὸ τὴν πραγματικότητα.

Ἔτσι σκέφτηκα, ὅτι βοηθᾶ στὴν κατανόηση τοῦ θέματος καὶ ἡ περιγραφὴ τῆς πραγματικότητας μὲ πρωταγωνιστὲς τοὺς ἁπλοὺς πιστούς, ποὺ μετὰ τὴν Θεία Λειτουργία ἢ στὰ πλαίσια τῆς ἐνορίας συμμετέχουν σὲ διαλόγους γιὰ τὰ ἐκκλησιαστικὰ τεκτενόμενα. Ἕνα τέτοιον προσαρμοσμένο στὶς ἐμπειρίες τῶν πιστῶν διάλογο παραθέτω: Ἕναν διάλογο μεταξὺ ἑνὸς ἀποτειχισμένου, ποὺ ἄφησε τὴν ἐνορία του λόγῳ μνημόνευσης αἱρετικοῦ Ἐπισκόπου, ἐπειδὴ ὅμως, δὲν ὑπῆρχε στὴν περιοχή του ἀποτειχισμένος ἱερέας, πείστηκε ἀπὸ κάποιον ἀπὸ περὶ τοῦ θέματος κηρύττοντα ἱερέα νὰ λειτουργεῖται σὲ ἐνορία «εὐσεβοῦς» ἱερέως, ἔστω κι ἂν ὁ ἱερέας δὲν εἶχε ἀποτειχιστεῖ κι ἑνὸς μὴ ἀποτειχισμένου ἐνορίτη τοῦ «εὐσεβοῦς» ἱερέως:

— Χαίρετε, δὲν σᾶς ἔχω ξαναδεῖ. Εἶστε καινούργιος στὴν ἐνορία μας;

— Ναί, εἶμαι καινούργιος. Ἦρθα ἀπὸ ἄλλη ἐνορία. Πῆρα τὴν ἀπόφαση νὰ ἔρχομαι ἐδῶ ἀπὸ ἐδῶ καὶ πέρα ἐδῶ γιατὶ ἐκεῖ δὲν ἀναπαύομαι.

— Μπορῶ, ἂν ἐπιτρέπεται νὰ μάθω τὸν λόγο;

— Γιατί ὄχι; δὲν ἔχω λόγους νὰ τὸ κρύβω. Ἔφυγα ἀπὸ ἐκεῖ, γιατὶ ὁ παπάς μας δὲν ἀναφέρει τίποτα γιὰ τὸν Οἰκουμενισμό καὶ τὴν διδασκαλία τῶν Πατέρων περὶ ἀντιμετώπισης μίας αἵρεσης, δηλ. ὑποστηρίζει ἔμμεσα τοὺς Οἰκουμενιστές, καὶ βέβαια μνημονεύει τὸν Ἐπίσκοπο ………. ποὺ εἶναι Οἰκουμενιστὴς καὶ συμφωνεῖ μὲ τὸ Κολυμπάρι. Δὲν τὸ χωρεῖ ἡ συνείδησή μου αὐτό. Ἐκεῖ ποὺ μνημονεύεται αἱρετικὸς Ἐπίσκοπος δὲν θὰ πηγαίνω.

— Συγχωρέστε μου, παρακαλῶ, τὴν ἔνσταση. Ὁ δικός μας

Ο Μέγας και Άγιος Κωνσταντίνος: απάντηση σε όσους τον συκοφαντούν

Ο ΜΕΓΑΣ ΚΑΙ ΑΓΙΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ

... Ο Κωνσταντίνος ο Α΄ ο Μέγας, υπήρξε όχι μόνο ένας από τους μεγαλύτερους άνδρες της παγκόσμιας ιστορίας αλλά κάτι παραπάνω.Υπήρξε Άγιος.

Κι όταν ακούσουν την λέξη Άγιος, αρχίζουν να διαμαρτύρονται οι κράχτες της αθεΐας και της απιστίας. Είναι Άγιος;Στρατηγός, ναι είναι, Βασιλιάς και Αυτοκράτορας ναι. Μέγας ναι είναι, αλλά Άγιος; Όχι, δεν είναι Άγιος λένε. Γιατί δεν είναι Άγιος; Διότι, λέ­νε, ότι ο Μ. Κωνσταντίνος έκανε εγκλήματα, ότι σκότωσε τον γιο του τον Κρίσπο, ότι σκότωσε την δεύτερη γυναίκα του την Φαύστα, και συνεπώς δεν πρέπει να ονομάζεται Άγιος.

^***

Τί έχουμε ν’ απαντήσουμε σ’ αυτούς, που πολεμούν τον Μ. Κωνσταντίνο, μόνο και μόνο επειδή υπήρξε Χριστιανός; Αν δεν ήταν Χριστιανός, αλλ’ ήταν ειδωλολάτρης, όπως ο Ιουλιανός  ο παραβά­της, που πρόδωσε την Εκκλησία, τότε θα τον δόξαζαν. Ενώ ο Κωνσταντίνος, που υποστήριξε την πίστη την Ορθόδοξη και έθεσε γερά θεμέλια, μισείται και συκοφαντείται από τους εχθρούς του Χριστού.

Εξελικτική Δημιουργία και Οικουμενισμός:

Η προσπάθεια μίας νεκρωτικής «θεολογίας» να αναζωογονήσει μία αποτελματωμένη φιλοσοφική θεωρία

Σχόλιο Τ. Ι.: Πριν από τα κείμενα του Καθηγητή κ. Φαράντου και του μοναχού Δαμασκηνού, παραθέτουμε απομαγνητοφωνημένο απόσπασμα κατά το οποίο έγινε ανάγνωση από το υπό κρίση βιβλίο του Μητροπολίτου Περγάμου κ. Ζηζιούλα «Η Κτίση ως Ευχαριστία», σε εκπομπή του Δημήτρη Κοσμόπουλου (εδώ). 

Πρόκειται για ένα από τα πλέον βλάσφημα και αιρετίζοντα θεολογικά αναγνώσματα, σε βαθμό που θα μπορούσε κάποιος να το χαρακτηρίσει ως νέο-ειδωλολατρική ομολογία.

Αλλά και από επιστημονική-φιλοσοφική σκοπιά να το δει κανείς, η συντριπτική πλειοψηφία των επιχειρημάτων και των "διαπιστώσεων" του φιλοσόφου Ζηζιούλα, κινούνται ανάμεσα στη σοφιστία και την παραεπιστήμη. Από τη μεριά της Πίστης μας, είναι λυπηρό (για πολλούς σκανδαλιστικό) το φαινόμενο (σίγουρα σημείο των καιρών) πως τέτοιου περιεχομένου κείμενα μπορούν να φέρουν το μανδύα και την επίφαση “πονήματος Ορθοδόξου θεολογικής σκέψης”, και να μην έχουν ήδη καταδικαστεί για τον αντίχριστο χαρακτήρα τους. Από τη μεριά της Επιστήμης είναι απορίας άξιο πως θεωρητικά επιστημονικά σχήματα (Δαρβινισμός) και υφιστάμενα και καθιερωμένα επιστημονικά πεδία (Κβαντομηχανική, Σχετικιστική Φυσική, κ.λ.π.) μπορούν να έχουν τόσο διαβρωτική επίδραση στη φιλοσοφική σκέψη ώστε εν τέλει αυτή να οδηγείται στην πλάνη και την παρακμή.

Ὁ μεγάλος αἱρετικὸς πρὶν μιὰ βδομάδα ἦρθε στὴν Ἀθήνα
γιὰ διαπραγματεύσεις περὶ τοῦ Οὐκρανικοῦ ζητήματος!

     «... Όλα όσα είπαμε, τονίζει ο μητροπολίτης Περγάμου κ. Ιωάννης στο βιβλίο του η «ΚΤΙΣΗ ΩΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑ: Θεολογική προσέγγιση στο πρόβλημα της Οικολογίας», περιγράφουν την κατάσταση που αφορά τους πρώτους 2 ή 3 αιώνες της Χριστιανικής περιόδου. Τα πράγματα όμως φαίνεται να αλλάζουν βαθμιαία και η Εκκλησία σιγά-σιγά οδηγήθηκε σε μια σοβαρή αλλαγή συνείδησεως σε ότι αφορά τις σχέσεις ανάμεσα στον

Όταν οι Ποιμένες είναι ορθόδοξοι, ο διάβολος είναι …απ’ έξω!

    «Ὁ ποιμὴν ὁ καλὸς τὴν ψυχὴν αὐτοῦ τίθησιν ὑπὲρ τῶν προβάτων· ὁ μισθωτὸς δὲ καὶ οὐκ ὢν ποιμήν, οὗ οὐκ εἰσὶ τὰ πρόβατα ἴδια, θεωρεῖ τὸν λύκον ἐρχόμενον καὶ ἀφίησι τὰ πρόβατα καὶ φεύγει· καὶ ὁ λύκος ἁρπάζει αὐτὰ καὶ σκορπίζει τὰ πρόβατα. ὁ δἑ μισθωτὸς φεύγει, ὅτι μισθωτός ἐστι καὶ οὐ μέλει αὐτῷ περὶ τῶν προβάτων» (Ἰωάν. ι΄, 11-13).

Παρά ταύτα, εκεί που μνημονεύεται αυτός ο οραματιστής Άνθιμος του "αχταρμά", στέλνει τα παιδιά του!

π. Νικόλαος Μανώλης:

«Αυτός είναι ο “αχταρμάς” που μου περιέγραφε ο μητροπολίτης Θεσσαλονίκης κ. Άνθιμος»

Γράφει ὁ π. Νικόλαος Μανώλης

    Θά θυμάστε ἐνδεχομένως τόν «ἀχταρμά» τοῦ μητροπολίτου Θεσσαλονίκης κ. Ἀνθίμου ἀπό προηγούμενες Ὁμιλίες μου. Τότε πού μοῦ περιέγραψε μέ ποιόν τρόπο ὅλες οἱ θρησκεῖες θά ἀποδεχτοῦν τήν “ἑνότητα” καί πώς ὅλοι, ἀπό διαφορετικές ὁμολογίες καί θρησκεύματα, θά συμπροσεύχονται καί θά συλλειτουργοῦν στόν ἴδιο «ναό», στήν ἴδια «ἁγία τράπεζα», μέ τό ἴδιο «ἅγιο ποτήριο» διατηρώντας ἡ κάθε θρησκεία τά δικά της δόγματα. Τότε μοῦ εἶπε ἐπίσης πώς κανείς δέ θά ἀντιδράσει, γιατί θά μᾶς ἐπιβάλουν αὐτή τήν ἐνότητα «λάου λάου» καί πώς ὁ λαός θά εἶναι ἀπό κάτω σάν «ἀχταρμάς». 

Σέ μία ἐπιστολή μου τοῦ ἔγραψα γιά τό δικό του προπαγανδιστικό ρόλο στήν εἰσαγωγή τοῦ οἰκουμενιστικοῦ πνεύματος στή Θεσσαλονίκη, τοῦ πανθρησκειακοῦ πνεύματος

«Όταν οι μέρες θα πλησιάζουν, τότε ο κόσμος θα σιχαθεί τους πολιτικούς και θα τους κυνηγήσει»

Τόσο ο Άγιος Παΐσιος, όσο και Πατροκοσμάς είχαν πολλά χαρίσματα και ανάμεσα σε αυτά ένα καταπληκτικό και πολύ σπάνιο –σπάνιο ακόμη και ανάμεσα στους αγίους της Εκκλησίας-  αυτό της προγνώρισης!!!

Πολλές διηγήσεις, ακόμη περισσότερα τα περιστατικά που έχουνε μαθευτεί στις τάξεις των πιστών της Εκκλησίας, καταμαρτυρούν τον χαρισματικό γέροντα Παΐσιο ως σύγχρονη μορφή της εκκλησίας που θέλησε να μας ειδοποιήσει γι αυτά που έρχονται και που με πολύ αγάπη και χωρίς επιτήδευση μετέδιδε λόγια αλήθειας

Τραγική η έκπτωση των Ποιμένων! Χωρίς ντροπή, δοξάζουν αυτούς που οι Άγιοι "απέτεμον" και της "Εκκλησίας εξέβαλον"!

«Ῥοὴν καὶ πάθος καὶ τομήν, Ἄρειος ὁ παράφρων, τῇ γεννήσει τῇ θείᾳ, δυσσεβῶς ὁ ἀσεβής, προσάπτων τῷ τμητικῷ, τῶν Πατέρων ξίφει ἀποτέμνεται». 

Εὑρίσκονται, ἄραγε, «εἰς τόπον καὶ τύπον Χριστοῦ», ὅσοι Ποιμένες δὲν μιμοῦνται τοὺς σήμερα ἑορτάζοντες Πατέρες τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου καὶ δὲν ὑπερασπίζονται τὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ ποὺ βλασφημεῖται ὑπὸ τῶν ἀσεβῶν Οἰκουμενιστῶν, οὔτε καταδικάζουν –τουλάχιστον– τοὺς πρωτεργάτες τῆς Παναιρέσεως;

Δὲν ντρέπονται νὰ γιορτάζουν τοὺς Ἁγίους ποὺ ἔπραξαν τὰ ἀντίθετα ἀπ’ αὐτὰ ποὺ οἱ Δεσποτάδες πράττουν;

Δὲν ντρέπονται, ἄλλα νὰ ψάλλουν στὰ τροπάρια κι ἄλλα νὰ κάνουν;

Καί, κυρίως, δὲν συναισθάνονται τὴν τεράστια εὐθύνη τους, βλέποντας τοὺς πιστοὺς νὰ ἀφομοιώνονται καὶ κατασπαράσσονται ἀπὸ τὰ ἀδηφάγα στόματα τῶν παναιρετικῶν Οἰκουμενιστικῶν λύκων;

Ἢ μήπως δὲν τὰ βλέπουν κἂν ὅλα αὐτά;

 Ἀλλὰ καὶ οἱ πιστοί, τουλάχιστον ὅσοι ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ, ἔχουν τὴν ψευδαίσθηση ὅτι τιμοῦν τοὺς Ἁγίους ὅταν, ἀντὶ νὰ ἀπομακρυνθοῦν, συνωστίζονται πίσω ἀπὸ τἐτοιους πανηγυριτζῆδες Ἐπισκόπους καὶ ἱερεῖς; 

           Ὅλην συλλεξάμενοι, ποιμαντικὴν ἐπιστήμην, καὶ θυμὸν κινήσαντες, νῦν τὸν δικαιότατον ἐνδικώτατα, τοὺς βαρεῖς ἤλασαν, καὶ λοιμώδεις λύκους, τῇ σφενδόνῃ τῇ τοῦ Πνεύματος, ἐκσφενδονήσαντες, τοῦ τῆς Ἐκκλησίας πληρώματος, πεσόντας ὡς πρὸς θάνατον, καὶ ὡς ἀνιάτως νοσήσαντας, οἱ θεῖοι Ποιμένες, ὡς δοῦλοι γνησιώτατοι Χριστοῦ, καὶ τοῦ ἐνθέου κηρύγματος, μύσται ἱερώτατοι. 

π. Θεόδωρος: ΟΛΟΙ οι Επίσκοποι υπόκεινται στη Διακοπή Μνημονεύσεως",

ἀλλά  «...δεν είναι όλοι εξ ίσου υπεύθυνοι»!!!

Του Ιωάννου Ρίζου

          Διάβαζα το πρόσφατο  σύγγραμμα του π. Θεοδώρου Ζήση με τίτλο: «Δεν είναι σχίσμα η Αποτείχιση» (2017), και ενώ το διάβαζα ωφελούμενος, ήρθα ξαφνικά αντιμέτωπος με ένα καταπληκτικό «τρίκ» που με άφησε άναυδο.

Γράφει ο συγγραφέας:

     «Κατά συνέπεια τώρα [εννοεί μετά την «Σύνοδο» της Κρήτης] δεν είναι μόνον ο Βαρθολομαίος που υπόκειται στην διακοπή της μνημονεύσεως του ονόματος του στις ιερές ακολουθίες, αλλά και όσοι επίσκοποι συνήργησαν και συνεργούν στην αποδοχή, διάδοση και εφαρμογή των αποφάσεων της» (σ. 45)  [δηλαδή  όλοι, αφού κανείς δεν δήλωσε ότι δεν τις αποδέχεται και δεν θα τις εφαρμόσει!].

Και παρακάτω προσθέτει: «Η Εκκλησία της Ελλάδος ιεροκρυφίως, χωρίς συζήτηση και ψηφοφορία, αποδέχτηκε θετικά την “Σύνοδο» της Κρήτης”, αναφέροντας ως επιβαρυντικό μάλιστα αποδεικτικό στοιχείο του φρονήματος των επισκόπων, την διανομή του κειμένου της Εκκλησίας της Ελλάδος «Προς τον λαό» με τίτλο: «Για την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Κρήτης», το οποίο το χαρακτηρίζει «μνημείο ψεύδους και παραπληροφόρησης» και: «Τώρα δεν είναι μόνο οι Αγιορείτες που δικαιούνται να διακόψουν το μνημόσυνο του οικείου επισκόπου, δηλαδή του Βαρθολομαίου, άλλα όλοι οι κληρικοί της ελλαδικής επικράτειας» (σ. 48).

(Αξίζει να σημειώσουμε ότι χρησιμοποιεί την λέξη «δικαιούνται» κι όχι την λέξη «επιβάλλεται», εξ αιτίας της άποψης του ότι η  διακοπή της μνημόνευσης του αιρετικού προϊσταμένου είναι προαιρετική. Όποιος δηλαδή έχει όρεξη την εφαρμόζει κι όποιος δεν έχει διάθεση μπορεί να μνημονεύει τον αιρετικό χωρίς πρόβλημα).

Κι ενώ λοιπόν ο π. Θεόδωρος λέει όλα αυτά τα σωστά και ωραία, στην παρεπόμενη σελίδα γράφει: «Δεν ισχυριζόμαστε ότι όλοι οι αρχιερείς της Εκκλησίας της Ελλάδας είναι εξίσου υπεύθυνοι για την αποδοχή της ψευδοσυνόδου και ότι έλειψαν παντελώς οι ορθοδόξου φρονήματος αντι-οικουμενιστές ιεράρχες, οι οποίοι για διαφόρους λόγους δειλιούν και σιωπούν αδικαιολογήτως», και: «Ούτε πολύ περισσότερο, ότι πρέπει να προχωρήσουμε σε γενική ακοινωνησία με όλους τους ορθόδοξους επισκόπους…» γιατί «δεν έχει μολυνθή όλη η Εκκλησία από την αίρεση» (σ. 51).

Ενώ δηλαδή στην αρχή αποδεικνύει ότι όλοι οι επίσκοποι είναι ένοχοι, μετά  ανακαλύπτει ξαφνικά  ότι δεν είναι όλοι  ένοχοι

Κυριακή των Αγίων 318 Πατέρων της Αγίας Α' Οικουμενικής Συνόδου

Ὁμιλία π. Ἀθανασίου Μυτιληναίου

Κυριακή των Αγίων 318 Πατέρων (Άγιος Νεόφυτος ο Έγκλειστος)

Κατήχηση ΙΕ΄

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΠΑΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΗΣ ΝΙΚΑΙΑΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΔΟΓΜΑΤΙΣΑΝ ΚΑΙ ΟΤΙ Η ΟΡΘΗ ΠΙΣΤΗ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΚΑΙ ΟΡΘΟ ΒΙΟ

 

           Αδελφοί και Πατέρες,

     Σήμερα είναι μια εορτή μεταξύ δύο φωτεινών και σωτηρίων εορτών (της Αναλήψεως και της Πεντηκοστής). Σήμερα, μεταξύ δύο μεγάλων μέχρι τον ουρανό πανηγύρεων παρουσιάζονται οι πολύφωτοι αστέρες. Σήμερα, μεταξύ των δύο αρμάτων που έχουν δρόμο τον ουρανό, εμφανίζονται τριακόσιοι δεκαοκτώ αρματηλάτες, όχι βέβαια για να διευθύνουν την ορμή αυτών των δύο κατευθυνομένων αρμάτων, αλλά για να διευθύνουν αυτούς
που απιστούν για Εκείνους που έχουν ανεβεί επάνω στα άρματα, και να τους οδηγήσουν στην πίστη, για το ότι το μεν ένα άρμα ανέβασε από τη γη προς τις ουράνιες αψίδες και τους κόλπους του Πατέρα από τη γη τον σαρκοφόρο Θεό Λόγο, το δε άλλο άρμα, ότι τον «άλλο Παράκλητο» (Ιω. ιδ΄ 16) (το Άγιο Πνεύμα), αντί για τον Χριστό που αναλήφθηκε, Τον κατέβασε από τον ουρανό «σαν άνεμος που φυσούσε δυνατά» (Πράξ. β΄ 3), για να εκπληρωθεί ο λόγος του Χριστού που έλεγε ότι «σας συμφέρει να φύγω εγώ. Γιατί, αν εγώ δεν φύγω, δεν θα έλθει σ’ έσας ο Παράκλητος, ενώ αν πάω εκεί θα Τον στείλω σ’ εσάς. Και όταν έλθει Εκείνος, θα ελέγξει τους ανθρώπους για την αμαρτία, για τη δικαιοσύνη και για την κρίση» (Ιω. ιε΄ 7-8).

Αυτά, λοιπόν, που συνέβησαν με την απόφαση του Πατέρα, δηλαδή ο μεν Χριστός που ανέβηκε με απερίγραπτο τρόπο με τη σάρκα Του επάνω σε άρμα νέφους, το δε Πνεύμα που κατέβηκε με ακατάληπτο

Ο ΑΒΒΑΣ Αθανάσιος… Ο ΜΕΤΕΩΡΙΤΗΣ

 Ο ΑΒΒΑΣ Αθανάσιος… Ο ΜΕΤΕΩΡΙΤΗΣ

 Δημοσίευμα  της Εφημερίδος :"ΑΓΩΝΑΣ"  αρ φυλ. 250-251/Μάρτιος-Απρίλιος  2018 http://www.agonas.org/

ψαλτικά Λαμπαδαρίου

Βγήκε πάλι ο Αββάς «περιάγων τας πόλεις πάσας και τας κώμας διδάσκων… ΤΑ ΝΟΣΗΜΕΤΑ ΤΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΡΕΤΕΣ ΤΗΣ ΕΝ ΓΝΩΣΕΙ ΣΙΩΠΗΣ».

Περιφέρεται ο αγιομετεωρίτης με το “αντιοικουμενιστικό κύρος του” σε στέκια και ιερομητροπολιτικές συνάξεις με οικουμενιστικό κύρος, διδάσκοντας (καλύτερα διαβάζοντας) τον λαό την “εύλογη σιωπή”, για να λυθούν τα μεγάλα προβλήματα που είναι η αιτία της πνευματικής μας συμμορφώσεως.

Τι ωραία που τα λέει (τα διαβάζει) στους άλλους ενώ ο ίδιος για άλλα μεριμνά και τυρβάζει.

Νιώθουμε επιτακτικό χρέος να σας μιλήσουμε ανοιχτά και να σας ρωτήσουμε;

Άγιε Μετεωρίτα, ο μυστικός έλεγχος δεν σας ταράζει τον ύπνο όταν με την υπογραφή

Το περιβάλλον ενώνει και τελικά συγχωνεύει τις θρησκείες!

Στην Αθήνα Εβραίοι, μουσουλμάνοι και ινδουιστές από όλον τον πλανήτη

– Τι ετοιμάζει ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος

Συγχώνευση θρησκειών με τις «ευλογίες» του περιβάλλοντος

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος έχει ονομαστεί και «πράσινος Πατριάρχης» λόγω των δράσεων του, στο πλαίσιο της Ατζέντας 2030.

Δεν σταματάει να δείχνει τις… ευαισθησίες σ’ αυτόν τον τομέα αφού από τις 5-8 Ιουνίου διοργανώνει Διεθνές Οικολογικό Συμπόσιο στην Αθήνα και