Ποιά η διαφορά της εορτής της Πεντηκοστής με την εορτή του Αγίου Πνεύματος;

Ουσιαστικά δεν υπάρχει καμία διαφορά. Η εορτή της Πεντηκοστής είναι εορτή της Αγίας Τριάδος, αφού με την κάθοδο του Αγίου Πνεύματος μαθαίνουμε ότι ο Θεός είναι Τριαδικός.

Η κάθοδος του Αγίου Πνεύματος έγινε κατά την ημέρα της Κυριακής. Την ημέρα αυτή, ήλθε το Άγιο Πνεύμα στους Μαθητές του Χριστού. Ο ιερός υμνογράφος αποκαλεί την Πεντηκοστή τελευταία εορτή από πλευράς αναπλάσεως και ανακαινίσεως του ανθρώπου: «Την μεθέορτον πιστοί και τελευταίαν εορτήν εορτάσωμεν φαιδρώς, αύτη εστί Πεντηκοστή, επαγγελίας συμπλήρωσις και προθεσμία».

Οι αγώνες του Ναυπάκτου ...δικαιώνονται! --"Δικαίωσε" την Κολυμπάριο, δικαιώνει και το σχίσμα και περιμένει την ...αμοιβή του!

Ο Σχισματικός Επιφάνιος επικαλείται τον Ναυπάκτου Ιερόθεο:

Οι Εκκλησίες που δεν δέχονται την OCU,

δεν δέχονται την δική τους αυτοκεφαλία !

    Ο επικεφαλής της OCU είναι πεπεισμένος ότι η κατάσταση της Παγκόσμιας Ορθοδοξίας «εξαρτάται κυρίως από την αναγνώριση της αυτοκεφαλίας της OCU».  

    Όποιος δεν αναγνωρίζει την αυτοκεφαλία της OCU αμφισβητεί ολόκληρο τον μηχανισμό με τον οποίο οι άλλες Eκκλησίες έλαβαν αυτοκεφαλία, είπε σε μια συνέντευξη στο Ukrinform ο επικεφαλής της νέας θρησκευτικής οργάνωσης Επιφάνιος Ντουμένκο. 

     Σύμφωνα με τον ίδιο, η OCU σήμερα «κινείται εντατικά προς την κατεύθυνση αναγνώρισης της αυτοκεφαλίας της από την Εκκλησία της Ελλάδος». Πιστεύει ότι αν κάποιος αναγνωρίσει πρώτος την ΟCU, οι υπόλοιποι «θα είναι ευκολότερο να το κάνουν».    

     Απαντώντας στην ερώτηση του δημοσιογράφου σχετικά με το γιατί καθυστερεί τόσο η διαδικασία αναγνώρισης της αυτοκεφαλίας, ο Ντουμένκο σημείωσε ότι «σε αυτό το θέμα η Μόσχα εμποδίζει», η οποία «προσπαθεί σθεναρά να επηρεάσει τους ιεράρχες όλων των Τοπικών Ορθοδόξων Εκκλησιών, να αποδείξει ότι η ενέργεια αυτή του Οικουμενικού Πατριάρχη είναι ‘αντικανονική’, ‘άκυρη’ κλπ.» 

     Παρά το εμπόδιο ο Επιφάνιος είναι πεπεισμένος ότι «εν ευθέτω χρόνω, οι Εκκλησίες, η μία μετά την άλλη, θα αναγνωρίσουν το αυτοκέφαλό μας».  

   Η γνώμη του είναι ότι «αν ορισμένες Eκκλησίες δεν αναγνωρίσουν αυτήν την ενέργεια, τότε, ακολούθως, θέτουν υπό αμφισβήτηση την αυτοκεφαλία τους, η οποία δόθηκε σε μια συγκεκριμένη Εκκλησία με τον ίδιο τρόπο, και αυτό διατυπώθηκε ξεκάθαρα από έναν από τους ιεράρχες στον οποίον είχε αναθέσει η Εκκλησία της Ελλάδος να διερευνήσει αυτό το ζήτημα. Είπε ότι δεν έχουμε ούτε το δικαίωμα να συζητήσουμε το θέμα αυτό, πρέπει απλά να υποστηρίξουμε και να αναγνωρίσουμε την ενέργεια αυτή του Οικουμενικού Πατριάρχη να αναγνωρίσει την αυτοκεφαλία της Ουκρανικής Εκκλησίας, διότι αν δεν το κάνουμε, αμφισβητούμε ολόκληρο τον μηχανισμό που υπήρχε μέχρι τώρα, και αμφισβητούμε ακόμη και την αυτοκεφαλία της Εκκλησίας μας.»

   Όπως έγραψε νωρίτερα η Ένωση Ορθόδοξων Δημοσιογράφων, ο Μιχαήλ Σαακασβίλι συζήτησε με τον Επιφανιο την αναμενόμενη πορεία αναγνώρισης της OCU από άλλες Τοπικές Εκκλησίες, συμπεριλαμβανομένης και της Εκκλησίας της Γεωργίας.

Μετάφραση Φαίη

Πηγή

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΓΓΕΛΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ (Ιω. 7, 37-52 και 8,12)

  

          «Ἐν δὲ τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ τῇ μεγάλῃ τῆς ἑορτῆς εἱστήκει ὁ Ἰησοῦς καὶ ἔκραξε λέγων· ἐάν τις διψᾷ, ἐρχέσθω πρός με καὶ πινέτω. ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ, καθὼς εἶπεν ἡ γραφή, ποταμοὶ ἐκ τῆς κοιλίας αὐτοῦ ῥεύσουσιν ὕδατος ζῶντος (:Κατά την τελευταία και επισημότερη από τις άλλες ημέρες της εορτής [της Σκηνοπηγίας] στάθηκε όρθιος ο Ιησούς και με δυνατή φωνή είπε: εάν κανείς αισθάνεται πόθο και δίψα, όχι για αγαθά υλικά και φθαρτά, αλλά για πνευματικά και αιώνια, για την εσωτερική γαλήνη και τη μακαριότητα της θείας ζωής, ας έλθει κοντά Μου μέσω της πίστεως και ας πίνει την αλήθεια που προσφέρω, για να ικανοποιηθούν έτσι οι πλέον μύχιοι και ευγενείς πόθοι του. Εκείνος που πιστεύει σε Εμένα,  σύμφωνα με τους λόγους της Γραφής, θα γίνει αστείρευτη πνευματική πηγή· και από την καρδιά και τα βάθη της ψυχής του θα αναβλύζουν ποταμοί από ολόδροσο τρεχούμενο νερό, για να ξεδιψά όχι μόνο ο ίδιος αλλά και όλοι όσοι έρχονται σε επικοινωνία με αυτόν)» [:Ιω.7 ,37-38] [Ερμηνευτική απόδοση Παναγιώτου Τρεμπέλα].

    Εκείνοι οι οποίοι προσέρχονται για να ακούσουν το θείο κήρυγμα και είναι προσεκτικοί στα θέματα της πίστης, πρέπει να επιδεικνύουν τον έντονο πόθο όσων διψούν για να ξεδιψάσουν και ανάλογη επιθυμία να ανάπτουν μέσα τους, διότι έτσι θα μπορέσουν να συγκρατήσουν με ασφάλεια όσα λέγονται. Άλλωστε και οι διψασμένοι, όταν πάρουν στα χέρια τους ένα ποτήρι με νερό, το πίνουν με μεγάλη προθυμία και τότε πια σβήνουν τη δίψα τους και ησυχάζουν.

Ετοιμάζουν το Βατικανό της Ανατολής

                                          orthodoxostypos

ΝΑ ΠΑΡΑΙΤΗΘΗ Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ

ΕΠΙΒΕΒΛΗΜΕΝΗ Η ΑΝΤΙΔΡΑΣΙΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ

Ντοκουμέντο ἀποκαλύπτει ὅτι ἑτοιμάζουν τὸ Βατικανὸν τῆς Ἀνατολῆς: «Ἵδρυσις ἐκκλησιαστικοῦ κράτους ἀναγνωρισμένου διὰ διεθνοῦς συμβάσεως κατὰ τὸ σταθερὸν καὶ διεθνῶς ἐπιβεβλημένον ἤδη ὑπόδειγμα τοῦ ἰσοτίμου ἐν τῇ Δύσει πρώτου θρόνου τῆς Ἁγίας Ἕδρας»!

Γράφει ὁ κ. Γεώργιος Τραμπούλης, Θεολόγος

Πατριάρχης ἐφ’ ὅλης τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας; Μέ τίς διαδικασίες πού ἀκολουθήθηκαν ἀπό τό Πατριαρχεῖο Κωνσταντινουπόλεως ἀλ­λά καί ἀπό τό κείμενο τοῦ Τόμου τῆς ψευδο-αὐκεφαλίας τῆς σχισματικῆς Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας ἔγινε κατανοητό ὅτι ἡ κρίση πού ἔχει ξεσπάσει μεταξύ τῶν Πατριαρχείων Κωνσταντινουπόλεως καί Μόσχας δέν ὑποκρύπτει μόνο τόν ἀνταγωνισμό τῶν δύο Ἐκκλησιῶν οὔτε τῶν δύο ὑπερδυνάμεων Ἀμερικῆς καί Ρωσίας, ἀλλά τίς παγκόσμιες βλέψεις τοῦ Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως ἐφ’ ὅλης τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, κάτι τὸ ὁποῖο ἔχει σχεδιασθῆ δεκαετίες τώρα καὶ ἀποκαλύπτεται μὲ ἀδιάσειστα στοιχεῖα. 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ (:Πράξ. 2,1-11)

                                                

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

  

«Καὶ ἐν τῷ συμπληροῦσθαι τὴν ἡμέραν τῆς πεντηκοστῆς ἦσαν ἅπαντες ὁμοθυμαδὸν ἐπὶ τὸ αὐτό (:το πρωί της ημέρας της Πεντηκοστής -καθώς ολοκληρωνόταν η ημέρα αυτή η οποία άρχισε από το απόγευμα της παραμονής της- όλοι οι πιστοί με μια καρδιά ήταν συναγμένοι στο ίδιο μέρος)» [Πράξεις 2,1].

   Ποια είναι αυτή η Πεντηκοστή; Όταν το δρεπάνι έπρεπε να χρησιμοποιηθεί για την συγκομιδή από το θερισμό· όταν έπρεπε να συναθροίζει τους καρπούς. Είδες τον τύπο; Βλέπε πάλι την αλήθεια. Όταν έπρεπε να

Περί του Αγίου Πνεύματος

Αγίου Γρηγορίου  του Θεολόγου 

Τό Άγιο Πνεύμα πάντοτε υπήρχε και υπάρχει και θα υπάρχει, δεν έχει ούτε  αρχή ούτε τέλος, άλλ' είναι πάντοτε ενωμένο καί αριθμείται μαζί με τον Πατέρα και τον Υιό. Διότι δεν θα άρμοζε ποτέ να ελλείπει ο Υιός από τον Πατέρα ή το Πνεύμα από τον Υιό, επειδή θα ήταν σε μέγιστο βαθμό άδοξη η θεότητα, σαν από μεταμέλεια ακριβώς να ήλθε σε συμπλήρωση για να γί­νει τέλεια. 

 Το Άγιο Πνεύμα λοιπόν πάντοτε και αιώνια μεταλαμβάνεται, δεν μεταλαμβάνει· οδηγεί στην τελείωση, δεν τελειώνεται· παρέχει την πνευματική πλήρωση, δεν έχει ανάγκη πληρώσεως· αγιάζει, δεν αγιάζεται· κάνει θεούς, δεν θεώνεται αυτό πρός Εαυτό, και προς έκείνους με τους όποίους είναι ενωμένο· είναι πάντοτε το ίδιο και απαράλλακτο-αόρατο, άχρονο, αχώρητο, αναλλοίωτο, υπεράνω από κάθε έννοια ποιότητας, ποσότητας και μορφής, αψηλάφητο, κινούμενο αφ' Εαυτού, κινούμενο συνεχώς, έχοντας αφ' Εαυτού εξουσία, έχοντας αφ' Εαυτού δύναμη, παντοδύναμο (αν και ως προς την πρώτη αρχή, όπως ακριβώς όλα τα αναφερόμενα εις τον Μονογενή Υιό, έτσι και του Πνεύμα­τος ανάγεται εις τον Θεό Πατέρα). Είναι ζωή και πρόξενος ζωής, το φώς και χορηγεί φως, αφ' Εαυτού αγαθό και πηγή αγαθότητας. Πνεύμα ευθές, ηγεμονικό, κύριο, αποστέλλει, θέτει όρια, κάνει τους ανθρώπους ναούς οίκους Του, οδη­γεί, ενεργεί όπως θέλει, διανέμει χαρίσματα. Είναι Πνεύμα υιοθεσίας, αληθείας, σοφίας, συνέσεως, γνώσεως, ευσέβειας, βουλής, δυνάμεως, φόβου, όσων έχουν απαριθμηθεί. Διά του Αγίου Πνεύματος γνωρίζεται ο Πατήρ και δοξάζεται ο Υιός, και από Αυτούς μόνο γνωρίζεται Αυτό, είναι δηλαδή τα τρία πρό­σωπα Εν, μία είναι η λατρεία καί η προσκύνηση, μία η δύναμη, η τελει­ότητα, ένας ο αγιασμός. Και γιατί να μακρολογώ; 

 Όλα όσα έχει ο Πατήρ, είναι του Υιού, εκτός από την αγεννησία.

Όλα όσα έχει ο Υιός, είναι του Αγίου Πνεύματος, εκτός από την γέννηση.

 Αυτά (τα ιδιώματα) όσο μπορώ βέβαια να εκφρασθώ με τον λόγο μου, δεν ξεχωρίζουν ουσίες, αλλ' ορίζουν την μία και ενιαία ουσία της θεότητας.

  

 Από το βιβλίο«Μιλάει ο Αγ. Γρηγόριος ο Θεολόγος (Αποστ.Διακονία)

Πηγή

Οἱ Ἅγιοι Πατέρες διά τήν Κυριακήν τῆς Πεντηκοστῆς - Διδαχές

    

   Ὁ ἅγιος Φιλάρετος Μόσχας σὲ ὁμιλία του στὴν Κυριακή τῆς Πεντηκοστῆς λέει: «Μετὰ τὴν πτώση τοῦ ἀνθρώπου, καί, μὴ ὄντας ὁ ἄνθρωπος σὲ θέση νὰ ἀντέξει τὸ ἄκτιστο φῶς, “ἐκρύβη ἀπὸ προσώπου Κυρίου τοῦ Θεοῦ” καὶ ὁ Θεὸς ἀποτραβήχτηκε ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο, ἀπὸ φόβο μήπως ἐκμηδενίσει τὸν παραβάτη μὲ τὴν ἁγία παρουσία Του. Τότε ἦταν ποὺ Ἐκεῖνος ὄντας Ἕνας σὲ Τρία Πρόσωπα, ἀπὸ ἀνείπωτο ἔλεος πρὸς τὸ ἀποξενωμένο ἄνθρωπο τὸν πλησίασε μὲ διαδοχικὲς ἀποκαλύψεις, ὥστε “ἡ χάρις τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καὶ ἡ κοινωνία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος”, νὰ μπορέσει νὰ αὐξηθεῖ καὶ γιὰ ἀκόμη μία φορὰ νὰ ἀνυψώσει τὸν πεπτωκότα ἄνθρωπο.

Δυστυχώς! Κατάπιαν την αίρεση, αλλά πολεμούν το σχίσμα!

Οι “αντι-Οικουμενιστές” μεταθέτουν τον αγώνα, από την Παναίρεση στο σχίσμα, συμμαχούντες με τους αιρετικούς Οικουμενιστές της Μόσχας!

Ο ΣΕΒ. ΚΥΘΗΡΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΟΥΚΡΑΝΙΚΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ

Πρωτοπρεσβύτερος π. Θεολόγος Παντελής, Εφημέριος Ιερού Μητροπολιτικού ναού Εσταυρωμένου Χριστού

Ἐν Κυθήροις τῆ 11ῃ Ἰουνίου 2019

Ἀγαπητέ μου κ. Παναγιώτη Τελεβάντο,

                                                                              Χαῖρε ἐν Κυρίῳ!

  Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κυθήρων καί Ποιμενάρχης μου κ. Σεραφείμ, ἀφοῦ ἔλαβε γνῶσιν προσφάτων σχολίων σας, πού ἀφοροῦν στίς θέσεις του ἐπί κανονικῶν-ἐκκλησιολογικῶν ζητημάτων (μέ κορυφαῖο τό φλέγον Οὐκρανικόν ζήτημα), δηλώνει σαφῶς καί ἀπεριφράστως τά ἀκόλουθα εἰς ἀποκατάστασιν τῆς ἀληθείας καί πρός ἀποφυγήν παρερμηνειῶν καί παρανοήσεων.

(Παραθέτω τό κείμενο τοῦ Σεβασμιωτάτου):

«1. Ὁμολογουμένως, τό Οὐκρανικόν πρόβλημα εἶναι τό μεῖζον καί ἀκανθῶδες κανονικόν ζήτημα, τό ὁποῖο συγκλονίζει καί συνταράσσει σήμερα τάς κατά τόπους Αὐτοκεφάλους Ὀρθοδόξους Ἐκκλησίας καί ὅλον τόν Ὀρθόδοξον Χριστιανικόν κόσμον.

Εὐτόνως τό ἐπεσήμανα πολλάκις εἰς τάς Συνεδριάσεις τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, τῆς ὁποίας τυγχάνω μέλος κατά τήν ἐνεστῶσαν περίοδον, ἀλλά καί διά τῶν ἑορτίων Ποιμαντορικῶν μου Ἐγκυκλίων, καί ὄχι μόνο, ὅτι τό Οὐκρανικό ζήτημα εἶναι περίπλοκον καί πολυδαίδαλον, ὑπερβαῖνον ἴσως πᾶν προηγούμενον, ἀφοῦ ἡ Αὐτοκεφαλία ἐδόθη, καθ’ ὅν γνωστόν τρόπον ἐδόθη, καί εἰς οὕς ἐδόθη.

[σ.σ. "Π.Π.": Καὶ ὁ Οἰκουμενισμός, κ. Σεραφείμ, τί εἶναι δευτερεύον ζήτημα; Μιλᾶτε λὲς καὶ δὲν ὑπάρχει αἵρεση! Σκεφτήκατε ποτὲ ὅτι ἕνας ἀπὸ τοὺς ὑπεύθυνους τοῦ Οὐκρανικοῦ εἶστε κι ἐσεῖς, ἀφοῦ δὲν πράξατε τίποτα τόσο καιρὸ ἐνάντια στὶς ἐνέργειες τῶν αἱρετικῶν οἰκουμενιστῶν, τοὺς ἀφήσατε ἀσύδοτους νὰ διασπείρουν τὴν αἵρεση, νὰ μολύνουν συνειδήσεις, νὰ ἐξελίσσονται σὲ αἱρεσιάρχες; Καὶ νὰ τώρα τὰ ἀποτελέσματα: τέκνο αὐτῶν ἀποτελεῖ τὸ οὐκρανικό! Πότε θὰ ἀναλάβετε τὶς εὐθῦνες σας ὡς ποιμένας;].

(Δέν θά ἀναπτύξω ἐδῶ τάς κανονικάς παραβάσεις καί τά κανονικά ἐπιχειρήματα, τά ὁποῖα ἀναπτύσσονται εἰς τό πρόσφατο ἑόρτιο κείμενό μου πρός τούς σεπτούς Προκαθημένους τῶν Αὐτοκεφάλων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν καί ὅλους τούς Σεβασμιωτάτους καί Πανιερωτάτους Μητροπολίτας ὑπό τόν τίτλον «Πασχάλιος ἱκεσία»).

Ἡ καθ’ ὅν τρόπον ἐλύθη ἀκοινωνησία τῶν ἐν Οὐκρανίᾳ ὑφισταμένων δύο σχισματικῶν παρατάξεων καί τά παρεπόμενα αὐτῆς (ἀναθεματισμοί, καθαιρέσεις καί χειροτονίαι ὑπό καθῃρημένων) δέν παράγει κανονικά ἀποτελέσματα, ἐφ’ ὅσον ἄνευ συναινέσεως καί ἐν διαφωνίᾳ ἁπασῶν τῶν κατά τόπους Αὐτοκεφάλων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν ἐλύθη, καί μέχρι στιγμῆς τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον ἀπορρίπτει τό αἴτημα συγκλήσεως Πανορθοδόξου Συνόδου διά τήν ἐξέτασιν τοῦ ἀνακύψαντος ὀξυτάτου Οὐκρανικοῦ προβλήματος, οὐδεμία δέ Αὐτοκέφαλος Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία ἔχει ἐκκλησιαστικήν καί λειτουργικήν κοινωνίαν μετά τῆς «νέας Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας», ἐνῷ ὁ προσφάτως δοθείς Πατριαρχικός Τόμος Αὐτοκεφαλίας «τῆς νέας Οὐκρανικῆς Ἐκκλησίας» οὐδέ τόν «ἐπίτιμον Πατριάρχην Κιέβου καί πάσης Οὐκρανίας Φιλάρετον» καί τούς συν αὐτῷ «ἀποκατασταθέντας» σχισματικούς ἀνέπαυσε.

2.) Τόν παρελθόντα Ἰανουάριον ἦλθον, συνεδριαζούσης τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς ἡμῶν Συνόδου, τά Πατριαρχικά Γράμματα διά νά προωθηθοῦν μέσῳ τῆς Δ.Ι.Σ. εἰς τούς Σεβ. Μητροπολίτας, τούς διαποιμαίνοντας Ἱεράς Μητροπόλεις τῆς Βορείου Ἑλλάδος, τῶν καλουμένων «Νέων Χωρῶν», διά τῶν ὁποίων ἐκαλοῦντο οἱ ἐν θέματι Σεβ. Μητροπολῖται νά ἀναγνωρίσουν τόν νέον «Προκαθήμενον τῆς Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας», ἐνῷ ἡ Δ.Ι.Σ μέ Ἀπόφασίν της εἶχε παραπέμψει τό ὅλον συναχθέν ὑλικόν, τό ἀφορῶν εἰς τό προκῦψαν Οὐκρανικόν ζήτημα εἰς τάς ἁρμοδίας Συνοδικάς Ἐπιτροπάς (Δογματικῶν καί Νομοκανονικῶν ζητημάτων καί Διορθοδόξων καί Διεκκλησιαστικῶν Σχέσεων) διά νά εἰσηγηθοῦν ἁρμοδίως εἰς τήν Ἱεραρχίαν τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος διά τήν λῆψιν Ἀποφάσεων.

  [σ.σ.: Ὅπως καὶ παραπάνω ὁ Κυθήρων κ. Σεραφείμ, πολὺ σωστά, ἐξανίσταται καὶ ἐλέγχει καὶ καταδικάζει ὡς ἀντικανονικὰ τὰ γενόμενα γιὰ τὴν ἀπόδοση Αὐτοκεφαλίας στὴ «νέα Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας». Ὅμως στρουθοκαμιλίζων δὲν βλέπει ὅτι αὐτὰ γίνονται ἀπὸ ἕνα αἱρετικὸ καὶ τὴν φατρία του (φατρία ποὺ συνεχῶς μεγαλώνει καὶ καταλαμβάνει τὴν Ἐκκλησία), ὁ ὁποῖος θεωρεῖ ὅτι ὡς «Πρῶτος» ἔχει δικαιώματα ποὺ τοῦ τὰ παραχωρεῖ ἡ …Παναίρεση. Μὲ τὴν ὁποίαν, ὅμως, παναίρεση, συμβαδίζει ὁ κ. Σεραφείμ, «κοινωνῶν τῷ ἀκοινωνήτῳ» Βαρθολομαίῳ καὶ τοῖς σὺν αὐτῷ! Παρατηροῦμε ὅτι στὴν Δευτέρα παράγραφο τοῦ ἄρθρου του, ὁ κ. Σεραφείμ, αἰσθάνεται “καλυμμένος”, παρέχοντάς μας τὴν πληροφορία ὅτι ἡ Σύνοδος ἔχει «παραπέμψει …τό προκῦψαν Οὐκρανικόν ζήτημα εἰς τάς ἁρμοδίας Συνοδικάς Ἐπιτροπάς»! Νὰ ἐρωτήσουμε, λοιπόν, τὸν Σεβ/τον. Τὸ θέμα τῆς Παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, τὸ θέμα τῆς συμμετοχῆς μας στὸ Π.Σ.Ε., τὸ θέμα τῶν ἀποφάσεων στὴν Κολυμπάριο Σύνοδο, σὲ ποιές Συνοδικὲς Ἐπιτροπές (ἔστω) ἔχει παραπεμφθεῖ; Καὶ ἂν τὸ μεῖζον, ἡ ΠΑΝΑΙΡΕΣΗ κι οἱ αἱρετικοί, ἔχουν ἀφεθεῖ ἀσύδοτοι νὰ λυμαίνονται τὸ Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, ἔχουν νομιμοποιηθεῖ, καὶ γι’ αὐτὲς δὲν διαμαρτύρεται ὁ κ. Σεραφείμ, τότε, πῶς αἰσθάνεται “καλυμμένος” καὶ ἀσχολεῖται μὲ τὸ ἐλάσσον, τὸ γέννημα τῆς Παναιρέσεως, δηλ. μὲ τὸ σχίσμα, ποὺ εἶναι θεραπεύσιμο (κατὰ τοὺς Πατέρες), ἐγκαταλείποντας ταυτόχρονα τὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ στὰ χέρια τῶν αἱρετικῶν, ἀφοῦ διὰ τῆς μετ’ αὐτῶν κοινωνίας τοὺς ἔχει ἀναγνωρίσει;].

Ύμνοι στην Αγία Τριάδα

Ψάλλει ο χορός μοναζουσών της Ιεράς Μονής Αγίου Στεφάνου Μετεώρων

ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗ

Τοῦ ἐν Ἁγίοις Πατρός ἡμῶν Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου

   1. Εἶναι μεγάλα, ἀγαπητοί, καί ξεπερνοῦν κάθε ἀνθρώπινη λογική τά χαρίσματα πού μᾶς δώρησε σήμερα ὁ φιλάνθρωπος Θεός. Γι᾿ αὐτό λοιπόν ἄς χαιρόμαστε ὅλοι μαζί καί χορεύοντας ἀπό χαρά ἄς ὑμνήσομε τόν Κύριό μας. Γιατί ἡ σημερινή ἡμέρα εἶναι γιά μᾶς ἑορτή καί πανήγυρη. Ὅπως δηλαδή ἡ μία ἐποχή διαδέχεται τήν ἄλλη καί τό ἕνα ἡλιοστάσιο τό ἄλλο, ἔτσι ἀκριβῶς καί στήν Ἐκκλησία ἡ μία ἑορτή διαδέχεται τήν ἄλλη καί μᾶς πηγαίνουν ἀπό τή μία στήν ἄλλη. Πρίν ἀπό λίγες ἡμέρες λοιπόν ἑορτάσαμε τό σταυρό, τό πάθος, τήν ἀνάσταση, ὕστερα ἀπό αὐτά τήν ἀνάληψη τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ στόν οὐρανό. Σήμερα ὅμως συναντήσαμε τήν ἴδια τήν κορυφή τῶν ἀγαθῶν, φθάσαμε στή μητρόπολη τῶν ἑορτῶν, βρισκόμαστε στήν πραγματοποίηση τῆς ὑπόσχεσης τοῦ Κυρίου. «Γιατί ἄν ἐγώ φύγω», λέγει, «θά σᾶς στείλω ἄλλον Παράκλητο καί δέ θά σᾶς ἀφήσω ὀρφανούς» (Ἰω. 16, 7).

Μύλος στην Ουκρανία! Νέα Εκκλησία για Φιλάρετο: Οποιαδήποτε σύνοδος του Πατριαρχείου Κιέβου είναι παράνομη

   Ωραία τα χαμόγελα για τον Επιφάνιο στο Φανάρι αλλά επιστρέφοντας στο Κίεβο τον περίμενε η σκληρή πραγματικότητα, που ακούσει στο όνομα: Φιλάρετος! 

     Όπως γράψαμε και πριν από λίγες ημέρες η διάλυση της νέας εκκλησιαστικής οντότητας στην Ουκρανία είναι πλέον προ των πυλών αφότου ο Φιλάρετος ανακοίνωσε πως στις 20 Ιουνίου

Η προσφορά της Πεντηκοστής

του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

    Ο λόγος δώρο αποκλειστικό του Θεού στον άνθρωπο, που τον κατέστησε κυβερνήτη και άρχοντα του σύμπαντος, υπέστη και αυτός τις συνέπειες της πτώσεως. Μαζί με τα άλλα θεϊκά στοιχεία της προσωπικότητος φθείρεται και η λειτουργία του λόγου· η σκέψη του ανθρώπου, οδηγός για την γνώση και την αλήθεια, εκτρέπεται σε δρόμους απωλείας και η γλώσσα του, μέσο συνεννοήσεως και συνδέσμου, γίνεται όργανο διασπάσεως και συγχύσεως. Καταντά άλογος και άλαλος ο πεσμένος άνθρωπος και η Βαβέλ περνά στην ιστορία ως σύμβολο της αποτυχίας και της διαιρέσεως της ανθρώπινης κοινωνίας. 

Όσοι βρίσκονται στην Εκκλησία, πρέπει να είναι ενωμένοι (Άγιος Νικόδημος)

Όσοι βρίσκονται στην Εκκλησία, πρέπει να είναι ενωμένοι

(Άγιος Νικόδημος) 

Συγγραφέας: kantonopou 

    Όσοι από σας, Χριστιανοί, πηγαίνετε στην Εκκλησία του Χριστού, φυλαχθείτε καλά να μην είσθε διαιρεμένοι και χωρισμένοι μεταξύ σας, έχοντας έχθρες και μίση και διχόνοιες, αλλά να έχετε αγάπη και ομόνοια και συμφιλίωση, όλοι να έχετε το ίδιο φρόνημα, «πάντες το εν πνέοντες», όλοι να είστε σαν ένα σώμα και ένα πνεύμα, με μία ελπίδα της κλήσεώς μας, κατά τον Απόστολο. Και ας σας παρακινεί σ’ αυτήν την πνευματική αγάπη και ένωση αυτό το όνομα της Εκκλησίας στην οποία συναθροίζεστε, επειδή Εκκλησία σημαίνει ένωση και συγκέντρωση. Και καθώς αυτή ενώνει όλους εσάς τους Χριστιανούς σωματικά σε έναν τόπο και σας δίνει ένα κοινό λόγο της διδασκαλίας, έναν άγιον άρτο, το σώμα του Κυρίου, και ένα κοινό ποτήριο του αίματος του Χριστού, έτσι παρόμοια απαιτεί αυτή από εσάς να είσθε ενωμένοι κατά το πνεύμα, το φρόνημα και την διάθεση.

        Για αυτό και ο μακάριος Παύλος θέλοντας να παρακινεί στην αγάπη και στην ένωση τους τότε Χριστιανούς συνήθιζε να αναφέρει συχνά το όνομα της Εκκλησίας· γι’ αυτό λοιπόν πότε μεν έγραφε· «Προς τους πιστούς της Εκκλησίας του Θεού στην Κόρινθο» (Α΄ Κορ. 1:2), πότε δε «Προς τις εκκλησίες της Γαλατίας» (Γαλ. 1:1), τα οποία

"Ειδώς ότι ολίγον καιρόν έχει" ο Πατριάρχης, και "έχων θυμόν μέγαν", ψεύδεται και παραπλανά!

Γιώργος Παπαθανασόπουλος:

Οργισμένος ο Οικουμενικός Πατριάρχης

   Ο Οικουμενικός Πατριάρχης δεν μπορεί να κρύψει την οργή του για τις πανορθόδοξες αντιδράσεις που δέχεται εξ αιτίας της εκ μέρους του ανακήρυξης των σχισματικών της Ουκρανίας σε «Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Ουκρανίας» και για τις αντιλήψεις του περί του Πρωτείου. Στην επιστολή, την οποία ανέγνωσε δημοσία την 11η Ιουνίου 2019 στο τέλος της Συνοδικής Θείας Λειτουργίας, ο απεσταλμένος του στη Λευκωσία για τη θρονική εορτή της Εκκλησίας της Κύπρου, Μητροπολίτης Γαλλίας Εμμανουήλ το ξέσπασμα της οργής του είναι φανερό. 

     Στην επιστολή του δεν ομιλεί για την εορτάζουσα μαρτυρική Εκκλησία της Κύπρου, στην οποία απευθύνεται, ούτε για την προσφορά της στην Ορθοδοξία και στο Έθνος. Αναλύεται κυρίως σε ύμνους προς την Εκκλησία της Κωνσταντινούπολης, με ένα αλαζονικό ύφος που και για τον κ. Βαρθολομαίο είναι πρωτοφανές, οι δε υπερβολές του τον οδηγούν σε ιστορικές και εκκλησιολογικές ανακρίβειες 

           Αναφέρει, μεταξύ των άλλων ο Οικ. Πατριάρχης: 

Ο Ναυπάκτου αδιόρθωτος, στρατευμένος υποστηρικτής των "δικτατορικών προνομιών" του "ΠΡΩΤΟΥ" νεο-Κυναίγειρου του Φαναρίου!

Ο Επίσκοπος Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιερόθεος και ο «Πρώτος» των… «πανορθοδόξων Λειτουργιών»

Γράφει ο Μέτοικος

    ...Οι «λαϊκοί που δεν είναι παθητικά μέλη της Εκκλησίας»  μελετώντας τα θεολογικά δοκίμια των ελλογίμων εκκλησιαστικών ανδρών, ευτυχώς έχουν τη δυνατότητα ενστάσεως.
Βεβαίως, η υποβολή της ενστάσεως, γίνεται τόσο σε στρατευμένα από φανατισμό ή φανατισμένα από στράτευση κείμενα, που αφορούν την τρέχουσα εκκλησιαστική επικαιρότητα, όσο και σε θεολογικά δοκίμια που, είτε με την αδέσμευτη βούληση του συγγραφέα είτε με επιβολή, το τελικό τους συμπέρασμα είναι δεσμευτικά προσανατολισμένο στους απώτερους στόχους εκκλησιαστικών κέντρων.
Ο ελλογιμώτατος Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιερόθεος, τον οξυγράφο κάλαμο του οποίου εκτιμούν τόσο ο κ. Βαρθολομαίος, ο αποκαλούμενος και νέο-Κυναίγειρος του Φαναρίου, όσο και ο πρέσβης των Η.Π.Α στην Ελλάδα κ. Τζέφρυ

 

1. Σιτάρι: οι νεκροί (το γήινο στοιχείο)
2. Ζάχαρη: η γλυκύτητα του Παραδείσου
3. Σταφίδες: η Άμπελος (ο Χριστός)
4. Μαϊντανός: η ανάπαυση «εν τόπω χλοερώ»
5. Φρυγανιά τριμμένη ή σουσάμι: το χώμα («..ας είναι ελαφρύ το χώμα που τον σκεπάζει..»)
6. Ρόδι: τα ελέη του Παραδείσου, η λαμπρότητα
7. Κανέλλα: η ευωδία, τα αρώματα («...αρώμασι εν μνήματι κηδεύσας απέθετο..», «..μύραναν τον τάφο αι μυροφόροι μύρα...»)
8. Αμύγδαλα: η ευγονία, η ζωή που διαιωνίζεται με τους απογόνους (αντί για αμύγδαλα μπορούν να χρησιμοποιηθούν καρύδια)
9. Κουφέτα (ασημένια και λευκά): τα οστά που μένουν αναλλοίωτα, καθώς το σώμα φθείρεται.

Πηγή

«Ο Χαρισματούχος Υποτακτικός Γέροντας Εφραίμ ο Κατουνακιώτης»

    -π. ΕΦΡΑΙΜ ΚΑΤΟΥΝΑΚΙΩΤΗΣ: «Σε αυτήν την κατάσταση που βρισκόμουν, δεξιά και αριστερά μου, έβλεπα αγγέλους να λειτουργούν τα θεία Μυστήρια μαζί μου».   ~ Σε έναν ιερομόναχο και πνευματικό του φίλο ο Γέροντας Εφραίμ ο Κατουνακιώτης, που πάντοτε του εκμυστηρευόταν πολλές του καταστάσεις και διαθέσεις έλεγε:    «Θέλω, παπά μου, να λειτουργώ με καθαρή συνείδηση, επειδή με αξίωσε η ευσπλαχνία του Θεού από την πρώτη μου Λειτουργία να βλέπω αισθητά την Χάρη που μεταβάλλει τα θεία δώρα. Από τότε, ο πανάγαθος Θεός, δεν μου στέρησε καμία φορά αυτήν την δωρεά».    Μάλιστα, αποκάλυψε σε αυτόν τον ιερομόναχο, ότι πολλές φορές η θεία Χάρις μετά τον καθαγιασμό των θείων δώρων του «διήνοιγε τους οφθαλμούς» και έβλεπε τον ίδιο τον Χριστό μέσα στο δισκάριο. Και όταν ερχόταν η ώρα να τεμαχίσει το σώμα του Χριστού ήταν αδύνατο να συγκρατήσει τα δάκρυά του. Η θεία Χάρις του έδειχνε τον Χριστό, όπως ακριβώς τον προσκυνούμε στον επιτάφιο.    Γι’ αυτές τις θείες παραστάσεις με τόση συντριβή έλεγε αυτός ο ισάγγελος:     «Όταν λειτουργούσα και είχα αυτή την όραση, από τα δάκρυά μου βρεχόταν το αντιμνήσιο τόσο πολύ, σαν να το έβαζα μέσα σε νερό. Σε αυτήν την κατάσταση που βρισκόμουν, δεξιά και αριστερά μου, έβλεπα αγγέλους να λειτουργούν τα θεία Μυστήρια μαζί μου».    Μας θυμίζει στο σημείο αυτό τον άγιο Σπυρίδωνα, που και «αγγέλους έσχε συλλειτουργούντας».    Πολλές φορές κατά την θεία Λειτουργία αρπαζόταν σε θεωρία και έμενε ακίνητος και σιωπηλός ακουμπώντας στην αγία Τράπεζα. Κάποτε όταν βρισκόταν σε μία τέτοια κατάσταση σταμάτησε τις εκφωνήσεις και επικράτησε σιωπή μετά την ψαλμωδία. Τότε ο παπα Νικηφόρος μπήκε μέσα στο ιερό βήμα και άρχισε να σπρώχνει τον Γέροντα. Συνήλθε βέβαια ο θεωρητικός λειτουργός και συνέχισε το Μυστήριο. Στο τέλος παρακάλεσε τον παπα Νικηφόρο να μην επαναλάβει την επέμβαση αν αυτό ξανασυμβεί γιατί του κάνει ζημία και του διακόπτει την θεοειδή θεωρία στην οποία βρίσκεται.    «Έβλεπα, τους έλεγε, πλήθος αγγέλων να ανεβαίνουν και να κατεβαίνουν υμνώντας με ασύγκριτες δοξολογίες τον Θεό».

*Από το βιβλίο: «Ο Χαρισματούχος Υποτακτικός Γέροντας Εφραίμ ο Κατουνακιώτης»

Πηγή

Το Ψυχοσάββατο της Πεντηκοστής!

– Τι έλεγε ο Άγιος Παΐσιος για τα μνημόσυνα

   *Αύριο Σάββατο 15 Ιουνίου είναι το Ψυχοσάββατο προ της Πεντηκοστής. Ας μην ξεχνάμε όσους αγαπάμε. Οι ψυχές των κεκοιμημένων ζουν και περιμένουν να προσευχηθούμε γι’ αυτούς!

Το Σάββατο πριν από την Κυριακή της Πεντηκοστής, λέγεται «Σάββατο των Ψυχών» ή Ψυχοσάββατο. Είναι το δεύτερο από τα δύο Ψυχοσάββατα του έτους (το πρώτο επιτελείται το Σάββατο πριν από την Κυριακή της Απόκριας).

Ο λόγος που το καθιέρωσε η Εκκλησία μας, παρ’ ότι κάθε Σάββατο είναι αφιερωμένο στους κεκοιμημένους, είναι ο εξής:
Επειδή πολλοί κατά καιρούς πέθαναν μικροί η στην ξενιτιά η στη θάλασσα η στα όρη και τους κρημνούς η και μερικοί, λόγω

Έως πότε οι θεωρούμενοι αντι-Οικουμενιστές, θα συνεχίζουν να ανήκουν στο Π.Σ.Ε. το οποίον καταδικάζει ο άγιος που εορτάζουμε σήμερα;

Δυστυχῶς, ὅλοι οἱ θεωρούμενοι ἀντι-Οἰκουμενιστὲς Ἐπίσκοποι καὶ σχεδὸν ὅλοι οἱ Ποιμένες ἀνήκουν στὸ Π.Σ.Ε. ποὺ ὁ ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς (κι ὄχι κάποιοι φανατικοί) γνωμάτευσε ὅτι ἀποτελεῖ μιὰ «νέα Ἐκκλησία»! Κι αὐτὰ πρὶν φτάσει τὸ Π.Σ.Ε. στὸ σημερινὸ αἰσχρὸ κατάντημα, δηλ. πρὶν ἀπὸ  ...ἑξῆντα χρόνια!

Κι αὐτοὶ ἐνῶ ἀνήκουν ὀργανικὰ  ἀ κ ό μ α  στὸ Π.Σ.Ε. καὶ κοινωνοῦν μὲ τὴν αἵρεση, ἔχουν τὴν τύφλωση νὰ τὸ καταδικάζουν, ἀλλὰ καὶ νὰ εἶναι ἐντεταγμένοι σ' αὐτό, καὶ νὰ κάμουν τὸ "καθῆκον" τους, πολεμώντας το μὲ ...χαρτοπόλεμο! Οὔτε κουνούπι νάταν!

Ἐπικαλοῦνται τὴν γνώμη τῶν Ἁγίων, ἐπιλέγουν λέξεις καὶ φράσεις τους, καὶ τὶς χρησιμοποιοῦν, ὅπως συμφέρει στὴν ἰδεολογία τους· ἐνῶ τὴν παρακάτω διαπίστωση τοῦ Ἁγίου  τὴν θάβουν ἐνοχικὰ στὰ σκοτεινὰ λαγούμια τοῦ ὑποσυνειδήτου τους!

              Γράφει ὁ Ἅγιος:

«Έως πότε θα εξευτελίζωμεν δουλικώς την Αγίαν μας Ορθόδοξον Εκκλησίαν δια της οικτρώς και φρικωδώς αντιαγιοπαραδοσιακής στάσεώς μας έναντι του Οικουμενισμού και του λεγομένου Παγκοσμίου Συμβουλιου Εκκλησιών; Εντροπή καταλαμβάνει πάντα ειλικρινή Ορθόδοξον» γιὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ Ὀρθ. Ἐκκλησία «αποτελεί οργανικόν μέρος του Π.Σ.Ε.». Αυτή η απόφασις είναι φρικαλέα. Ήτο άραγε απαραίτητον η Ορθόδοξος Εκκλησία, να ταπεινωθεί τόσον τερατωδώς, ώστε οι αντιπρόσωποί  της Ιεράρχαι, να επιζητούν την «οργανικήν» μετοχήν και συμπερίληψιν εις το Π.Σ.Ε. (που) αποτελείται από 263 αιρέσεις, το οποίον, κατ’  αυτόν τον τρόπον γίνεται εις νέος εκκλησιαστικός «οργανισμός», μία «νέα Εκκλησία»; Το οποίον ουδέν άλλο είναι ειμή αναβίωσις της αθέου ανθρωπολατρείας–ειδωλολατρείας.

Αλοίμονον, ανήκουστος προδοσία!».

Η Εκκλησία είναι μία, οι αιρέσεις είναι πολλές! (Αγ. Ιουστίνος Πόποβιτς)

«Ἡ Ἐκκλησία δὲν εἶναι μόνον μία, ἀλλὰ καὶ μοναδική. Ἐν τῷ Κυρίῳ Ἰησοῦ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξουν πολλὰ σώματα κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν ἐν αὐτῷ πολλὲς Ἐκκλησίες.

O Προφήτης Ελισσαίος και το καταπληκτικό γεγονός που συνέβη όταν γεννήθηκε (14 Ιουνίου)

       Βορειοδυτικῶς  τοῦ χωριοῦ Ρίχα, ἀναβλύζει διαυγεστάτη πηγὴ τὴν ὁποίαν ἡμεῖς καλοῦμεν  ὕδατα τοῦ Ἐλισσαίου καὶ οἱ Ἄραβες Αἴν –ἐσσουλτᾶν.Εἶναι γνωστὴ ἡ ἱερὰ  ἱστορία ὅτι ὁ προφήτης Ἐλισσαῖος περνῶν τὴν Ἱεριχὼ ἐπληροφορήθη διὰ τὰ  ἀκάθαρτα ὕδατα καὶ τὴν ἄτεκνον γῆν.
Ἐπλησίασε τὰ ὕδατα, ἔριξε ἁλάτι καὶ  εἶπε, «Τάδε λέγει Κύριος. Ἴαμαι τὰ ὕδατα ταῦτα, καὶ οὐκ ἔσται ἔτι ἐκεῖθεν θάνατος καὶ ἀτεκνουμένη. Καὶ ἰάθησαν τὰ ὕδατα ἕως τῆς ἡμέρας  ταύτης κατὰ τὸ ρῆμα Ἐλισσαιέ, ὃ ἐλάλησε».
     Τὰ ὕδατα, τὰ ὁποῖα ἰάθησαν,  εἶναι ἡ πηγὴ τοῦ Προφήτου