"Τώρα ἀδελφέ στοχάσου ἀνίσως ἔγινε καί εἰς ἐσέ αὐτή ἡ μεταβολή..."

Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου

 Εἰς τὴν Πεντηκοστήν

κατὰ τὴν ὁποίαν ἐνήργησε τὸ Πνεῦμα

τὸ ἅγιον εἰς τοὺς Ἀποστόλους

    
    Α´. Μεταβολήν τοῦ νοῦ.
    Β´. Μεταβολήν τῆς καρδίας.
    Γ´. Μεταβολήν τῆς γλώσσης.

Συλλογίσου ἀγαπητέ, πῶς τό Πανάγιον Πνεῦμα ὅταν κατέβη εἰς τό ὑπερῷον ἐν εἴδει πυρίνων γλωσσῶν, ὡσάν ἕνας σφοδρότατος ἄνεμος καί βροντή, ἐγέμισεν ὅλον τόν οἶκον, εἰς τόν ὁποῖον ἦσαν καθήμενοι οἱ θεῖοι Ἀπόστολοι καί ἐπροσηύχοντο· «καί ἐπλήρωσε τόν οἶκον, οὗ ἦσαν καθήμενοι» (Πραξ. β´. 2)· καί τόν ἔκαμεν ὡσάν μίαν κολυμβήθραν, ὡς λέγει ὁ Θεσσαλονίκης Γρηγόριος, διά νά βαπτίσῃ τούς Ἀποστόλους μέ τήν θείαν χάριν του, περί τοῦ ὁποίου τούτου βαπτίσματος προεῖπεν εἰς αὐτούς ὁ Κύριος· «ὑμεῖς δέ βαπτισθήσεσθε ἐν Πνεύματι ἁγίῳ οὐ μετά πολλάς ταύτας ἡμέρας (Πράξ. α´ 5).

Ἐπλήρωσε δέ τόν οἶκον, οὗ ἦσαν καθήμενοι, κολυμβήθραν αὐτόν ἀπεργαζομένη πνευματικήν, καί πληροῦσα τήν τοῦ Σωτῆρος ἐπαγγελίαν, ἥν καί αὐτήν ἀναλαμβανόμενος πρός αὐτούς ἔλεγεν, ὅτι Ἰωάννης μέν ἐβάπτισεν ὕδατι, ὑμεῖς δέ βαπτισθήσεσθε ἐν Πνεύματι ἁγίῳ…ἀλλά καί τήν κλῆσιν ἥν αὐτοῖς ἐπέθηκεν, ἐπαληθεύουσαν ἔδειξε· διά γάρ τοῦ ἐξ οὐρανοῦ τούτου ἤχου, ὄντως υἱοί βροντῆς γεγόνασιν οἱ Ἀπόστολοι» (Λόγος εἰς τήν Πεντηκ.).

Τότε δή τότε αὐτό τό Πανάγιον Πνεῦμα ἐνήργησεν εἰς τούς Ἀποστόλους τρεῖς μεταβολάς (καί αὐταί αἱ μεταβολαί εἶναι κυρίως ὁ καρπός καί τῶν παρόντων πνευματικῶν γυμνασμάτων). Ἡ α´ μεταβολή ἦτο τοῦ νοός τῶν Ἀποστόλων, ἡ ὁποία μετέβαλεν εἰς αὐτούς ἐκείνας τάς πρώτας ἰδέας ὅπου εἶχον περί τῶν πράγματων τοῦ κόσμου τούτου καί τούς ἔκαμε νά γνωρίσουν καθαρά τό ταπεινόν καί μάταιον τῶν παρόντων ἀγαθῶν, καί ἐξεναντίας νά γνωρίσουν τό μεγαλεῖον καί αἰώνιον τῶν μελλόντων, ὥστε ἐκεῖνοι οἱ ἴδιοι ὅπου ὀλίγον προτήτερα φιλονικοῦσαν ἀναμεταξύ τους ποῖος ἀπό αὐτούς νά ἦτο ὁ πρῶτος καί μεγαλύτερος· «ἐγένετο δέ καί φιλονικία ἐν αὐτοῖς τό τίς αὐτῶν δοκεῖ εἶναι μείζων» (Λουκ. κβ´ 24). Ὕστερα ἀφ᾿ οὗ ἔλαβαν τό Πνεῦμα τό Ἅγιον, ἐμετροῦσαν διά μεγάλην εὐτυχίαν, τό νά εἶναι μικρότεροι ἀπό ὅλους· τό νά καταφρονοῦνται ἀπό ὅλους διά τόν Χριστόν καί τό νά λογίζωνται ἀσθενεῖς, μωροί, ἄτιμοι, ὄνειδος, σκύβαλα καί σκουπίδια τοῦ κόσμου καί τῶν ἀνθρώπων· «ἡμεῖς μωροί διά Χριστόν, ἡμεῖς ἀσθενεῖς, ἡμεῖς ἄτιμοι, ὡς περικαθάρματα τοῦ κόσμου ἐγεννήθημεν, πάντων περίψημα ἕως ἄρτι» (Α´ Κορ. δ´ 10).

Τώρα ἀδελφέ στοχάσου ἀνίσως ἔγινε καί εἰς ἐσέ αὐτή ἡ μεταβολή τοῦ νοός διά μέσου τούτων τῶν πνευματικῶν γυμνασμάτων ὅπου ἀνάγνωσες καί ἕως εἰς ποῖον βαθμόν ἔφθασες, διότι ἀνίσως καί ἕως τώρα ἐνόμισες ἕνα μεγάλον καλόν, τό νά σέ τιμοῦν καί νά σέ ἔχουν οἱ ἄνθρωποι εἰς ὑπόληψιν, τό νά ζῇς εἰς τήν καρδίαν πάντων, ἤγουν τό νά σέ ἀγαποῦν ὅλοι, τό νά γυρεύης πάντοτε καινούργιαις ἡδοναῖς καί νά ἐξοδεύης εἰς αὐταῖς τόν καιρόν ὅπου σοῦ ἐδόθη διά νά κερδίσης τά αἰώνια ἀγαθά καί τό νά ζῇς μέ τέλη καί ἀντιρρήσεις κοσμικάς, φανερόν εἶναι ὅτι ὁ νοῦς σου ὡδηγεῖτο ἕως τώρα ἀπό τό πνεῦμα τοῦ κόσμου καί ὄχι ἀπό τό Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ καί πρέπει διά τοῦτο νά λυπῆσαι καί νά μετανοῇς διότι ἀπέθανεν ὁ Χριστός καί ἀνέστη καί ἀνελήφθη εἰς τούς οὐρανούς, ὄχι διά νά σοῦ δώσῃ τό πνεῦμα τοῦ κόσμου, ἀλλά διά νά σοῦ δώσῃ τό Πνεῦμα τό ἰδικόν του καί ἐσύ μέ τήν κακήν ζωήν ὅπου ἔζησες δέν ἔγινες δεκτικός τοῦ θείου του Πνεύματος· «ἡμεῖς δέ οὐ τό πνεῦμα τοῦ κόσμου ἐλάβομεν, ἀλλά τό πνεῦμα τό ἐκ τοῦ Θεοῦ» (Α´ Κορ. β´ 12). Πρέπει ὅμως ἀπό τώρα καί ὕστερα νά εἶσαι ἀποφασισμένος νά κάμνης ὅλα τά ἐναντία, ἤγουν νά ὁδηγῆσαι μέ τάς διδασκαλίας τοῦ Εὐαγγελίου καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, καί νά μή λογιάζῃς ἄλλην τιμήν, παρά ἐκείνην ὅπου σέ μεγαλύνει ἐμπρός εἰς τόν Θεόν καί νά μή ψηφᾷς ἄλλο καλόν, παρά ἐκεῖνο ὅπου σοῦ προξενεῖ τήν ἀπόλαυσιν τοῦ Παραδείσου. Εἶναι καλόν σημάδι πῶς ἡ χάρις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἄρχισε νά φωτίζῃ τόν νοῦν σου καί θέλει νά σέ

Γιατί καλύπτουν Μασωνικές ενέργειες ιερωμένων ο Πατριάρχης και ο Αρχιεπίσκοπος;

Οὐδεμία πλέον ἐνέργεια γιὰ τὴν ὑπεράσπιση τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἐκδηλώνουν οἱ Ἐπίσκοποι, τουλάχιστον στὰ κορυφαῖα θέματα τῆς Πίστεως, τὸν Οἰκουμενισμὸ καὶ τὴν Μασωνία. Ἡ Ἱερὰ Σύνοδος ἀντιδρᾶ ὡς πρὸς αὐτὰ σὰν ἕνα νεκρὸ σῶμα.

Γιὰ τὴν παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ἔχουμε γράψει πολλάκις. Ἀναφερόμαστε (μὲ αὐτὴ τὴν ἀνάρτηση) στὸ μεγάλο θέμα–σκάνδαλο τῆς Μασωνίας μέσα στὴν Ἐκκλησία, μὲ ἀφορμὴ ἀνάρτηση τῆς Παρατάξεως «ΚΟΙΝΩΝΙΑ» καὶ τὶς ἐπιστολὲς ποὺ δημοσίευσε ὁ πρόεδρός της κ. Μιχαήλ Ἡλιάδης.

Καὶ ἐνῶ ἀποκαλύπτονται στὰ διάφορα ἱστολόγια, ἐδῶ καὶ μῆνες, «πράματα καὶ θάματα», οἱ Ἐπίσκοποι συνεχίζουν τὸν μακάριο ὕπνο τους. Ἐπίσκοπος, λοιπόν, καὶ ἱερέας ὁμολόγησαν ὅτι συμετεῖχαν σὲ συγκεντρώσεις τῆς θρησκείας τῶν Μασώνων!  Δικαιολογήθηκαν ὅτι δὲν ...ἤξεραν!!  Ἐνέπλεξαν στὸ θέμα, ὡστόσο, γιὰ νὰ δικαιολογηθοῦν τὸν Πατριάρχη Βαρθολομαῖο καὶ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο Ἱερώνυμο, ἀποκαλύπτοντας μάλιστα ὁ ἕνας ἐκ τῶν δύο ἱερωμένων ὅτι ἔστειλε  ἐπιστολὲς στοὺς δύο ἐκκλησιαστικοὺς ἡγέτες καὶ σὲ ἕνα ἡγούμενο.

Καὶ οἱ Βαρθολομαῖος καὶ Ἱερώνυμος δὲν ἀπάντησαν, οὔτε διέταξαν ἀνακρίσεις γιὰ νὰ ἀπαλλαγοῦν ἀπὸ τὰ καθήκοντά τους οἱ δύο αὐτοὶ ἱερωμένοι, ποὺ συμμετέχουν ὡς ἱερεῖς σὲ δύο θρησκεῖες: τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καὶ τὸν Μασωνισμό!!! Γιατί ἄραγε; Εἶναι κι αὐτοί Μασῶνοι; Ἔχουν ἄνωθεν ἐντολὲς νὰ τοὺς καλύψουν; Γιατί δὲν ἀντέδρασαν παρευθύς; Γιατί δὲν ἀποκήρυξαν τὸν Μασωνισμό; Θὰ τὸ κάνουν τώρα, μετὰ ἀπὸ τόσες μῆνες ποὺ ἡ ὑπόθεση σέρνεται καὶ παίρνει διαστάσεις (τακτικὴ περίεργη καὶ ...ὕποπτη), ὥστε νὰ διασκεδάσουν ἔστω τὶς ἐντυπώσεις;

Καὶ γιατὶ τὸ θέμα τῶν ἐπιστολῶν τὸ ἀναδεικνύει ἕνα κόμμα; Δὲν ὑπάρχουν ἱερωμένοι ποὺ νὰ τὸ τολμήσουν; Μάθαμε ὅτι τὸ θέμα ἦταν γνωστὸ σὲ Σύναξη κληρικῶν καὶ μοναχῶν, οἱ ὁποῖοι ἐνημερώθηκαν ἀπὸ τὸν Ἡγούμενο (στὸν ὁποῖο ἐστάλη ἡ παρακάτω ἐπιστολή τοῦ Μητροπολίτη Βελεστίνου Δαμασκηνοῦ) καὶ συζήτησαν τὸ θέμα. Γιατί ἡ ἐπιστολὴ δὲν χρησιμοποιήθηκε ἀπὸ αὐτούς; Γιατί δὲν κατήγγειλαν τὸ γεγονός; Μήπως οἱ σχέσεις τοῦ ἡγουμένου μὲ τὴν Ἱ. Μ. Δημητριάδος ἀπέτρεψε τὴν παρέμβασή τους;

Σημεῖα τῶν καιρῶν; Ἀσφαλῶς. Καὶ ὅλοι ἐμεῖς, ἀντὶ νὰ ἀπομακρυνθοῦμε, ἀπὸ Ἐπισκόπους καὶ Πατριάρχες ποὺ φέρονται πλέον ὡς ἀντι-ποιμένες καὶ εἰδωλολάτρες, τοὺς ἀκολουθοῦμε μὲ τὶς εὐλογίες τῶν πνευματικῶν μας, δικαιολογούμενοι ὅτι ἀγωνιζόμαστε γιὰ τὴν σωτηρία τῆς ψυχῆς μας. Ὁ Κύριος ὅμως τὸ εἶπε:

«Τυφλὸς τυφλὸν ἐὰν ὁδηγῇ, ἀμφότεροι εἰς βόθυνον πεσοῦνται».

Δημοσιεύουμε τὸ κείμενο ἀπὸ τὸ www.koinwnia.com

Ο Πρόεδρος της Παρατάξεώς μας «ΚΟΙΝΩΝΙΑ» κ. Μιχαήλ Ηλιάδης έστειλε στις 6 Απριλίου 2013 επιστολή στον Μακαριώτατον Αρχιεπίσκοπον κ. Ιερώνυμον, με την οποία του εζήτησε να διευκρινίσει εάν η παρουσία του Σεβ. Μητροπολίτου Βελεστίνου κ. Δαμασκηνού σε Μασωνική Τελετή του Τάγματος των Ναϊτών εγκρίνεται από την Διοίκηση της Εκκλησίας και εάν όχι, να δώσει εξηγήσεις που θα αναπαύσουν τις Ορθόδοξες συνειδήσεις των πιστών, δεδομένου ότι η Μασωνία είναι ειδωλολατρική θρησκεία με σκοπό την παγκόσμια επικράτησή της και την κατάληψη κάθε εξουσίας.
Μέχρι σήμερα δεν ελάβαμε καμμία απάντηση από τον Μακαριώτατον. Δημοσιεύθηκαν κάποιες διαψεύσεις ως προς το ότι το Τάγμα των Ναϊτών δεν είναι Μασωνικό αλλά τους διέψευσαν οι ίδιοι οι Μασώνοι, οι οποίοι δημοσίευσαν στο Τεκτονικό Δελτίο Ειδήσεών τους την επιστολή του Προέδρου μας Προς τον Αρχιεπίσκοπον με τίτλο: «Η Πολιτική Παράταξη «ΚΟΙΝΩΝΙΑ» εναντίον του Ελευθεροτεκτονισμού»!
Με άλλη Ανακοίνωση η Παράταξή μας «ΚΟΙΝΩΝΙΑ» έθεσε ερώτημα προς τον Σεβ. Μητροπολίτη Κηφισιάς ως προς το πώς αντιμετωπίζει την περίπτωση κληρικού του που παρεστάθη στη Μασωνική Τελετή του Τάγματος των Ναϊτών και, μάλιστα, φορώντας τα διακριτικά των Μασώνων! Ούτε από εκεί ελάβαμε απάντηση.
Σήμερα δημοσιεύουμε την ίδια την Ομολογία του Σεβ. Μητροπολίτου Βελεστίνου, ότι όχι απλώς συμμετέσχε στην Μασωνική Τελετή αλλά ότι είναι και πνευματικός του Τάγματος (!) και ότι διεδέχθη στην θέση αυτή τον Μητροπολίτη Χαρτούμ μετά την κοίμησή του!
Επίσης αναφέρει στην επιστολή του ότι ενημέρωσε τον Παναγιώτατον Οικουμενικόν Πατριάρχην και τον Μακαριώτατον Αρχιεπίσκοπον Ιερώνυμον!
Η επιστολή του Σεβ. Μητρ. Βελεστίνου εστάλη σε Καθηγούμενο Ι. Μονής και μας γνωστοποιήθηκε από συνεργάτες μας που ζητούν και αγωνίζονται για την Αλήθεια!
Περιμένουμε μετά την δημοσίευση των επιστολών, την ευαισθητοποίηση της Σεπτής Ιεραρχίας της Εκκλησίας μας.

 Ἡ ἐπιστολή πρὸς τὸν Καθηγούμενο Ἱ. Μονῆς

 Ἡ ἐπιστολή πρὸς τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη

http://www.koinwnia.com/2010-01-14-18-06-37/2010-02-10-16-11-27/ekklisia/936-oi-naites-klhrikoi

 

 Οι Ναΐτες κληρικοί

19 Ιουν 2013

ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ
 
 Ο π. Στάχυς φοράει την κορδέλα του Μεγάλου Επάρχου


Ο π. Ιωάννης Παντελίδης, εφημέριος του Ι.Ν. Αγίων Πέτρου και Παύλου, της Ι. Μητρ. Κηφισιάς, φοράει την κορδέλα του Σταυρού Α' Τάξης



Εδώ φαίνεται ότι ο π. Παντελίδης φοράει την κορδέλα Μεγάλου Επάρχου

Παράδοση και ..παράδοση υπό απαγόρευση!

Put the -ντοματ- down!

 

 

γραφει ο αρισταρχος

“Put the –κοτ- down”. Θυμάστε; Τώρα κάπου θα επεκταθεί και θα γίνει “… and don’t touch the –ντομάτ και πέπερ-! ” Ξερίζωμα και άρπαγμα απ’ την ταράτσα τις ντοματιές που τόλμησε ο παράνομος να καλλιεργήσει και βασανιστήρια να πει που κρύβει τον… παραγωγικό σπόρο. Κι αν σας φαίνεται υπερβολή θυμηθείτε πως στην Αμερική έγινε νόμος του κράτους (S-510), ηΑστυνομία τροφίμων. Κοινώς, απαγορεύεται να καλλιεργεί κάποιος στο σπίτι του ή στο αγροτεμάχιό του λαχανικά.  Και ότι γίνεται στην Αμερική, όπως ξέρετε, ταξιδεύει πολύ γρήγορα και εδώθε. Τώρα θα μου πείτε “Καλά, εδώ είναι Ελλάδα. Τέτοια δεν γίνονται εδώ. Τι δηλαδή, θα πεις στον κυρ-Μήτσο και την κυρά-Στυλιανή που μεγάλωσαν και γέρασαν με τα λαχανικά τους “απαγορεύεται το σπείρειν και δώσε τον σπόρο του μπαμπά σου γιατί κινδυνεύεις από τις τοξίνες της… ντομάτας;” Σας φαίνεται τραβηγμένο;
Βλέπω το Oblivion με τον Τομ Κρουζ, και εκεί στο γκρίζο και άσπρο/μαύρο τοπίο  κάνει στην τυπική και αυστηρά αφοσιωμένη στους κανονισμούς αγαπημένη του δώρο ένα γλαστράκι με λουλούδια, χτυπητή αντίθεση χρώματος σε γκρίζο φόντο. Ωραίο, αλλά αυτή το πετάει στο άπειρο με την ατάκα πως δεν γνωρίζει τι τοξίνες κρύβονται στο φυτό και ίσως βλάψουν την υγεία της, σύμφωνα πάντα με τους κανονισμούς. Και επειδή τίποτα δεν πετάγεται τυχαία κάπου, εκεί γίνεται και η στόχευση. “Θα τρώτε ότι σας δίνουμε εμείς. Θα παίρνετε τα φάρμακα που θα σας πουλάμε εμείς. Όλα τα άλλα είναι εκτός νόμου.” Έτσι θα μπορέσουν να χαλιναγωγηθούν τα 7.5 δις του κόσμου της γης και το ποιόν του ευ ή κακώς ζειν τους!
Μπροστά σε μια τέτοια προοπτική, για τι είδους κοινωνία θα μιλάμε; Ήδη κατακλύσθηκε ο αγροτόκοσμος με μεταλλαγμένους σπόρους απ’ αυτούς που δεν αναπαράγονται. Αν δηλαδή θελήσουν κάποια στιγμή θα σταματούν την παραγωγή και εσύ δεν θα… τρως! Ή το πιο πιθανό, γενετήσια μετατροπή ώστε με την διατροφική αλυσίδα να περάσει στον κόσμο, ένας Θεός ξέρει τι. Από βλακοτοξίνες μέχρι και ασθένειες. Όλα κατ’ επιλογή!
Τα διαβάζεις και χαμογελάς βλέποντας πως έρχονται να επαληθευτούν όσα συνομωσιολογικά μάθαινες κατά καιρούς. Ακόμα και ο Πατροκοσμάς που έλεγε πως θα υπάρχουν τρόφιμα, αλλά δεν θα μπορούμε να τα πάρουμε. Το ερμηνεύαμε σαν αδυναμία λόγω έλλειψης χρημάτων. Σκέφτηκε κανένας μήπως τελικά ήταν για τα υπερ-μεταλλαγμένα που θα αναρτώνται από τις δυό τρεις διατροφικές εταιρείες  –τύπου Μονσάντο- που σε συνδυασμό με την απαγόρευση καλλιέργειας θα φέρουν στον πληθυσμό την απόλυτη εξάρτηση από ανθρώπους που κινούν τα νήματα αυτών των εταιρειών.Oι νέοι Θεοί!
Χαρακτηριστική η ομο!λογία σε κάποιο ντοκιμαντέρ για την Χιλή “δουλεύω με μισθό  πείνας στα πρώην χωράφια μου, κάθομαι με ενοίκιο στο πρώην σπίτι μου και τρώω ότι μου δίνουν” Χαμογελάτε; Αυτά δεν γίνονται εδώ; Εδώ κυβερνάει το ΠΑΣΟΚ από το 2009 ξεκινώντας με 43.92% και φτάνοντας στο…  θα μπει στην βουλή; Αλλά όμως ποτέ έξω από τις αποφάσεις, ποτέ έξω από την διακυβέρνηση. Είτε έτσι, είτε αλλιώς. Τυχαίο;
Ξέρω, ξέρω! Μας έκαναν να νιώσουμε υπεύθυνοι για την κατάσταση με την οικονομία και τα παράγωγά της  και να φορτωθούμε όλη την ζημιά εμείς. Κι εγώ σκάω γιατί δεν μπορώ να καταλάβω πως μπορεί να φταίει το παιδί για την στραβομάρα του και όχι ο καθ’ ολοκληρίαν υπεύθυνος για την αγωγή του, ο πατέρας. Τότε τι στο διάτανο έπαιρναν στα χέρια τους τις τύχες μας. Τελείως ανεύθυνα;
Τελικά φαίνεται να είναι αλήθεια πως οι καναπέδες πωλούνται διαποτισμένοι με αποχαυνωτικό υγρό. Τους βλέπουμε στο γυαλί, στο κάθε γυαλί, να ανακατεύουν τις λέξεις ανάλογα με τις ικανότητές του ο καθένας αλλά με την ίδια θεατρινίστικη κατάληξη και τεντωμένο δείκτη “Εσείς φταίτε”. Μέχρι να το χωνέψουμε σε πιο “προχώ” κατάσταση πως “Όλοι μαζί τα φάγατε”
Προσωπικά εντοπίζω τις ευθύνες του λαού στην πολιτική του εκλογή που λόγω δημοκρατίας επηρεάζει όλους μας. Στην αέναη προσπάθεια από τον πιο εύπορο μέχρι και τον τελευταίο φουκαρά για φοροδιαφυγή. Την αήθη συμπεριφορά εργοδοτών προς τους εργαζόμενους, σαν ζώα. Και στην απάνθρωπη συμπεριφορά μας στον διπλανό. ¨Όλα αποτέλεσμα της κακιάς παιδείας από το σπίτι μέχρι τα θρανία. Ποιος ελέγχεται, ποιος τιμωρείται; Οι πάντες ανεύθυνοι και δεν πληρώνει κανείς. Γονείς και παιδαγωγοί.
Έτσι πρέπει να είναι η πολιτική. ΕΥΘΥΝΗ. Πατρική ευθύνη, για το σύνολο του λαού που εκλέγει τον πολιτικό και όχι μόνο για δεξιώσεις και αλόγιστη διακυβέρνηση. Η αποτυχία δεν συγχωρείται. Θεωρείται έγκλημα κατά του λαού και τιμωρείται.
Εδώ; Ψάχνουμε ακόμη την λίστα Λαγκάρντ. Δεν σας μοιάζει σαν το παιχνιδάκι που κρεμάμε για  να παίζουν τα μικρά γατάκια; Στο συγκεκριμένο βέβαια ρόλο το πόπολο.
Προς το παρόν παρακολουθούμε τις παραστάσεις στο σανίδι με πολύ ενδιαφέρον. Θα παίξει η ΕΡΤ δεν θα ξαναπαίξει. Δύσκολα ερωτήματα. Τάχει αυτά η αποχαύνωση.

αἰέν ἀριστεύειν

 

Γ΄ Μια Απολογία-Ομολογία Πίστεως κατά του Οικουμενισμού (που το κόστος της ήταν η "καθαίρεση"), συκοφαντείται συνειδητά από γνωρίζοντας, και κακοποιείται από τους αγνοούντας

Γ΄ ΜΕΡΟΣ

 ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΟΝ  ΥΠΟΜΝΗΜΑ

ΠΡΟΣ ΤΟ  ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΟΝ  ΣΥΝΟΔΙΚΟΝ

ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

τοῦ Ἱερομονάχου π. Εὐθύμιου Τριακαμηνᾶ

 Γ΄ ΜΕΡΟΣ

5) Διά τήν ε' κατηγορία (ἐπί κακοβούλῳ ἐξυβρίσει, ἔργῳ καί λόγῳ τοῦ Ποιμενάρχου τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Λαρίσης καί Τυρνάβου....) σᾶς ἐκθέτω τά ἀκόλουθα:

Κατ' ἀρχάς ἀνεφέρθη ὁ κ. Ἰγνάτιος Λάπας σέ ὕβρεις κακόβουλες τίς ὁποῖες κατέφερα ἐναντίον του καί ἐναντίον τῆς Συνόδου, χωρίς νά ἀναφέρη συγκεκριμμένα τίς φράσεις καί τούς λόγους μου, μέ τούς ὁποίους καί τούς ἐξύβρισα. Ἐπίσης ἀνέφερε στήν ἴδια παράγραφο ὅτι ἔχω ὀπαδούς, πρᾶγμα τό ὁποῖον εἶναι ὄντως ὕβρις καί συκοφαντία χαλκευμένη ἐκ μέρους του ἐναντίον μου. Διότι μέσα στήν Ἐκκλησία δέν ἔχει κανείς ὀπαδούς, ἐφ' ὅσον αὐτή δέν εἶναι σύλλογος ἤ ποδοσφαιρική ὁμάδα. Ἀνεφέρθην λοιπόν ἀνωτέρω ὅτι ἐρχόμενος στήν Λάρισα δέν ἡγήθην κάποιου ἀγῶνος, οὔτε ἠθέλησα νά αὐτοπροβληθῶ ἤ νά ἔχω ἰδιοτελῆ συμφέροντα.

Εἶδα ἁπλῶς τόν ἀγῶνα τῶν Λαρισαίων σύμφωνον μέ τήν Ὀρθόδοξον Παράδοσι καί ἠγωνίσθην καί ἐγώ μαζί των, ὡς εἷς ἐξ αὐτῶν, ἐναντίον τοῦ σάπιου ἐκκλησιαστικοῦ κατεστημένου, ὅπως ἔκανα καί πρίν ἔλθω στήν Λάρισα.

Βεβαίως πάντοτε προσπαθῶ νά ἐνημερώνω τούς ἀνθρώπους πού μέ πλησιάζουν καί τούς ἐφιστῶ τήν προσοχή, ὅσον ἀφορᾶ τούς καλούς καί τούς κακούς ποιμένες, τίς πλάνες οἱ ὁποῖες ὑφέρπουν σήμερα στόν χῶρο τῆς Ἐκκλησίας, τήν ἐκκοσμίκευσι ἡ ὁποία τήν διαβρώνει, τίς σκοτεινές δυνάμεις οἱ ὁποῖες τήν κατευθύνουν, τήν αἵρεσι τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ἡ ὁποία τήν κατατρώγει κλπ. Ἐπίσης σέ ὅ,τι τούς λέγω τούς ἀντιδιαστέλλω τίς γραφές, τούς πατέρες καί τούς Ἱερούς Κανόνες, ὥστε νά εἶναι εἰς θέσιν νά κρίνουν μόνοι των καί νά ξεχωρίσουν τό σωστό ἀπό τό νόθο, τό ὑγιές ἀπό τό ἄρρωστο, καί τό καθαρό ἀπό τό σάπιο.

Εἶναι βεβαίως φυσικό οἱ Ἐπίσκοποι νά ἐνοχλοῦνται ἀπό αὐτήν τήν ἐνημέρωσι, διότι, ὅπως λέγει ἁπλά ὁ λαός, «ὁ μυγιασμένος μυγιάζεται». Ἄν δηλαδή ἀνῆκαν οἱ Ἐπίσκοποι στόν χῶρο τῶν σωστῶν, τῶν καθαρῶν, τῶν Ὀρθοδόξων, θά ἔπρεπε νά χαροῦν διότι ἐνημερώνεται ὁ λαός, προκειμένου νά μήν πέση σέ παγίδες. Τώρα ὅμως ἐπειδή προφανῶς δέν ἀνήκουν σ' αὐτήν τήν κατηγορία, αὐτά τά θεωροῦν ὕβρεις ἐναντίον των καί ὁμαδοποιήσεις, ὁπότε μᾶς δίδουν νά καταλάβωμε ὅτι θέλουν τούς χριστιανούς στά μέτρα των, γιά νά μποροῦν νά σταθοῦν στή Λάρισα καί ὅπου ἐτοποθετήθη ἕκαστος παριστάνοντας τόν ποιμένα τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ.

Ἄν τώρα θεωρεῖται ὕβρις τό «ἀνάξιος», τό «τά χέρια σου στάζουν αἷμα» ἤ τό «μοιχεπιβάτης», καλόν θά ἦτο ὁ κ. Ἰγνάτιος Λάπας νά μᾶς ἀποδείξη ὅτι δέν εἶναι ἀνάξιος, μοιχεπιβάτης κλπ. ὁπότε ἐγώ, ἐφ' ὅσον εἶναι λογικές καί σύμφωνες μέ τήν Ὀρθόδοξο Παράδοσι οἱ ἀποδείξεις καί τά στοιχεῖα, τά ὁποῖα θά δοθοῦν, θά καταλάβω τό λάθος μου καί θά ζητήσω δημοσίως συγγνώμη.

Τή λέξι «ἀνάξιος» ἄλλωστε ἡ Ἐκκλησία τήν ἔχει τοποθετήσει μέσα στό μυστήριο τῆς ἱερωσύνης διά νά ἐκφράζη ὁ λαός τήν γνώμη του καί νά καθορίζη τήν στάσι του ἀπέναντι στούς ἱερεῖς καί τούς Ἐπισκόπους, οἱ ὁποῖοι χειροτονοῦνται. Ἡ δέ λέξις «μοιχεπιβάτης» ἐχρησιμοποιήθη ἀπό τόν ἅγ. Ἰωάννη τόν Χρυσόστομο διά τόν Ἀρσάκιο, ὁ ὁποῖος κατέλαβε τόν θρόνο του, ὅταν αὐτός ἐξωρίσθη καί τόν ὠνόμασε στίς ἐπιστολές του μοιχό καί προβατόσχημο λύκο. Φυσικά θά συμφωνήσετε καί σεῖς ὅτι οἱ ἅγιοι δέν ὑβρίζουν, ἀλλά ἀποδίδουν στόν καθένα τόν χαρακτηρισμό σύμφωνα μέ τά ἔργα του καί τοῦτο διά τήν ἐνημέρωσι καί ἀσφάλεια τοῦ λαοῦ.

Ὕβρις λοιπόν πρέπει νά θεωρηθῆ σύμφωνα μέ τά ἀνωτέρω, τό νά ἐκφρασθῆ κάποιος μέ λόγια χυδαῖα καί ἀπρεπῆ καί ὄχι τό νά ἐκφρασθῆ μέ εὐπρεπῆ λόγια, χαρακτηριστικά ὅμως τῶν πράξεών του. Ἔτσι λοιπόν δέν εἶναι ὕβρις ὅταν εἰποῦμε ὅτι κάποιος εἶναι μοιχός, ὁμοφυλόφιλος, ἀνήθικος κλπ. Μπορεῖ ὅμως νά εἶναι συκοφαντία, ἐάν ἀποδειχθοῦν ψευδεῖς οἱ κατηγορίες, ὁπότε τιμωρεῖται αὐτός ὁ ὁποῖος, ἄν καί εὐπρεπῶς ὡμίλησε, ἐσυκοφάντησε. Διά τοῦτο στήν ἑρμηνεία τοῦ ΝΕ΄ ἀποστολικοῦ κανόνος, τόν ὁποῖον ἐν προκειμένῳ ἐπικαλεῖται ὁ κατήγορός μου κ. Ἰγνάτιος Λάπας, ὁμιλεῖ ὁ ἅγ. Νικόδημος γιά τήν τιμή τήν ὁποία πρέπει νά ἀποδίδωμε στόν Ἐπίσκοπο λόγῳ τοῦ ἀξιώματός του. Ὡς ἐκ τούτου ἡ ὕβρις τήν ὁποία ἀναφέρει ὁ κανών, εἶναι λέξεις χυδαῖες καί προσβλητικές ὡς μή εὐπρεπεῖς καί μόνον. Ἄν ὅμως ἡ ὕβρις ἐκφρασθῆ μέ κόσμιες καί πατερικές λέξεις, οἱ ὁποῖες ἐπιβεβαιώνουν τήν συμπεριφορά καί χαρακτηρίζουν τό πρόσωπο, τότε ἡ ὕβρις δέν καταλογίζεται ὡς ἄδικη πράξι.

Ὁ Στ' τῆς Β' Οἰκουμενικῆς Συνόδου κανόνας, τόν ὁποῖο ἐπίσης ἐπικαλεῖται ὁ κατήγορός μου, προφανῶς πρός ἐντυπωσιασμό, εἶναι ἐκτός θέματος, διότι ἀναφέρεται στίς προϋποθέσεις πού πρέπει νά πληροῦν οἱ μάρτυρες προκειμένου νά τούς δεχθῆ εἰς ἀκρόασιν ἕνα ἐκκλησιαστικό δικαστήριο.

Ἐν κατακλεῖδι αὐτῆς τῆς παραγράφου ἔχω νά ἀναφέρω ὅτι δέν εἶναι στόν χαρακτῆρα μου νά ὑβρίζω, οὔτε νά συκοφαντῶ, διότι ὁ ἄνθρωπος εἶναι εἰκόνα τοῦ Θεοῦ, ὁπότε ἐμμέσως πλήν σαφῶς ἡ ὕβρις ἀναφέρεται στόν Θεό, κατά τό πατερικό «ἡ προσκύνησις ἐπί τό πρωτότυπον διαβαίνει», ὁπότε καί ἡ ὕβρις ἐπί τό πρωτότυπο διαβαίνει.

6) Διά τήν στ' κατηγορίαν (ἐπί βαναύσῳ διαταράξει τῆς θρησκευτικῆς εἰρήνης ἐκκλησιαστικῆς συναθροίσεως...) σᾶς ἐκθέτω πρός ἐνημέρωσι τά κάτωθι:

Κατ' ἀρχάς στήν δι' ἀέρος διαμαρτυρία μου τήν 15/5/2004 ἡμέρα τῆς ἑορτῆς τοῦ ἁγ. Ἀχιλλείου, πετοῦσα μέ τό ὑπερελαφρό ἀεροπλάνο μόνος μου, χωρίς συνοδηγό ἤ συνεπιβάτη καί δέν θά ἤθελα νά ἐμπλέκετε ἄλλους, ὅταν ἀποδίδονται οἱ κατηγορίες.

Η «εκκλησιαστική» ηγεσία έχει ξεπουλήσει τα πάντα;

Πως αι κρύφιαι δυνάμεις εκφυλίζουν μια διαμαρτυρία Ορθοδόξων με τη συνεργασία επισκόπων και του τηλεοπτικού σταθμού 4Ε.

Παραλειπόμενα της διαμαρτυρίας κατά των εκδηλώσεων  ομοφυλοφιλικης υπερηφάνειας στη Θεσσαλονίκη

 Πηγή: Αποτείχιση

Τι ρολο παιζει το 4Ε; 
Ποιους εξυπηρετει; 
Κοιμηθηκε ο π. Θεοφιλος και απεκτησε αλλους κυριους; 
Ποια ειναι τα σχεδια του; 
Ποιους κυριους προσκυναει;

για την αντιγραφη των γεγονοτων Λεοντιος Διονυσιου

  Πρέπει να είναι κανείς Θεσσαλονικιός, για να νιώσει να του κεντά την καρδιά ένας ιδιαίτερα καυστικός πόνος; 

Ο πόνος από την διαπίστωση πως η «εκκλησιαστική» ηγεσία έχει ξεπουλήσει τα πάντα;

Η αφήγηση των γεγονότων για τα «παραλειπόμενα» της διαμαρτυρίας κατά των εκδηλώσεων ὁμοφυλοφιλικῆς ὑπερηφάνειας (gay pride) από τον παπα-Νικόλα Μανώλη είναι γλαφυρή.

 Διηγείται:

Ο Θεσσαλονίκης Άνθιμος έμαθε τις δηλώσεις μου για αντίδραση στην παρέλαση του Gay Pride και μου είπε «Πάτερ, ξέρεις ότι είμαστε αντίθετοι με κάθε είδους βίας». 

Οπότε εγώ συζήτησα και με τον π. Θεόδωρο, του είπα, Πάτερ κι εσύ είσαι εκτεθειμένος κι εγώ είμαι εκτεθειμένος με τις δηλώσεις μας, τι πρέπει να κάνουμε; 

Λέει. Θέλει δεύτερη και τρίτη σκέψη.

Εν τω μεταξύ συμφωνήσαμε με την 4Ε να έχουμε τηλεοπτική κάλυψη, θα γινόνταν και δύο εκπομπές μέσα στην εβδομάδα, όπου θα πήγαινα κι εγώ με τον π. Θεόδωρο Ζήση στην 4Ε την τηλεόραση να πούμε τις θέσεις μας για το θέμα της ομοφυλοφιλίας κι αυτής της παρέλασης, αλλά τελευταία στιγμή, χωρίς αιτία, η τηλεόραση δεν δέχτηκε καν να βάλει την Ανακοίνωση ότι θα γίνει αυτή η διαμαρτυρία. 

Τίποτα. 

Τίποτα. 

Ενώ η συμφωνία ήταν αυτή. 

Και μας έστειλε μια απόφαση η «Λυδία» που έλεγε, ούτε τις εκτυπώσεις μπορούμε να τις κάνουμε, ούτε τα φεϊβολάν θα σας εκτυπώσουμε, ούτε η τελεόρασή μας θα καλύψει την εκδήλωσή σας.

Πέρα από αυτό έρχεται και μια εντολή, απαγόρευση από τη Μητρόπολη να μη μιλήσει ο π. Θεόδωρος ο Ζήσης και γενικά εντολή να μην υπάρχει παρουσία του ράσου στη διαμαρτυρία, αν και δεν υπήρξε ακριβής διευκρίνηση, τι μ’ αυτό εννοούσε η Μητρόπολη Θεσσαλονίκης...

Το Βίντεο στο:

http://katanixis.blogspot.gr/2013/06/gay-pride_6366.html

Πώς θα ωφεληθούμε από τα δεινά που συμβαίνουν

Πηγή: ΠΑΤΕΡΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ 

 

Περί των επιτεθέντων ημίν δεινών

και τις ο τούτων σκοπός

ΙΩΣΗΦ ΒΡΥΕΝΝΙΟΥ

 

 

Οι δυστυχίες που βρήκαν το γένος μας, όπως βλέπομε, είναι εν συντομία οι εξής. Οι καιροί είναι από κάθε εποχή οι πιο δύσκολοι. Πονηρές οι ημέρες, το τέλος του χρόνου, τα γηρατειά του κόσμου, το ξεψύχισμα του σύμπαντος. Η ζωή μας αυτή είναι σύντομη, λανθασμένη και γεμάτη από πικρίες, και τα κακά εκτενέστερα από τις θάλασσες. Και να, οι γείτονές μας είναι εχθροί, όσοι δείχνουν φίλοι είναι άπιστοι, οι συγκάτοικοι μας κλέφτες, οι υιοί μας ανυπάκουοι και οι απλοί συγγενείς χωρίς στοργή.

Αυτοί που καραδοκούν να επωφεληθούν από τις δυσκολίες μας είναι πολλοί, μα περισσότεροι αυτοί που μας επιβουλεύονται. Αυτοί που μας διώκουν και μας πληγώνουν είναι πολλοί και από πολλά μέρη. Κανείς και από πουθενά, τολμώ να πω, δεν υπάρχει που να μας συνοδεύση στη φυγή και να συμπονέση μαζί μας. Διασκορπισθήκαμε χωρισμένοι σε όλες τις βασιλείες της γης. Μας εξουσιάζουν και δεν εξουσιάζομε. Τη χώρα μας ξένοι την κατατρώγουν, και δεν υπάρχει κανείς να μας βοηθήση. Οι νέες και οι νέοι του γένους μας δόθηκαν σε άλλα έθνη. Όλη την ημέρα τα μάτια μας αυτά βλέπουν και το δικό μας χέρι δεν μπορεί να βοηθήση. Σε μας έμεινε μόνο καρδιά θλιμένη, μάτια που σβήνουν και ψυχή που λιώνει, προβλήματα πάνω στα προβλήματα, φροντίδες πάνω στις φροντίδες, και αίματα πάνω στα αίματα παντού. Χάθηκε ο ευλαβής πάνω στη γη, λείπει ο στοχαστής, δεν βρίσκεται ο φρόνιμος. 

Στα παλαιά παρουσιαζόταν ο σοφός, τώρα δεν υπάρχει αυτός που θα κατανοήσει, αυτός που θα διορθώση, αυτός που θα μας φέρη πίσω. Η πληγή είναι ολόσωμη, η αρρώστια γενικευμένη, φοβερό το τραύμα, η συμφορά απαρηγόρητη και μεγαλύτερη από κάθε παρακλητικό λόγο. Καταφρονήθηκαν τα εκκλησιαστικά πράγματα, σάπισαν τα κρατικά, ανακατεύονται τα μακρυνά, συγχέονται τα κοντινά. Τα πάνω γίνονται κάτω και τα κάτω πάνω. Οι Χριστιανοί διώκονται, οι ασεβείς ευνοούνται. Από εδώ μας καταδιώκουν οι Αγαρηνοί, από εκεί μας λεηλατούν οι Σκύθες, από τα δυτικά οι Ισμαηλίτες θερίζουν τους καρπούς μας, και από τα ανατολικά οι Πέρσες μας εκριζώνουν.

Ξεφεύγομε από το δράκοντα και συναντούμε το βασιλίσκο, διαφεύγομε από το λιοντάρι και πέφτομε πάνω στην αρκούδα. Όποιος γλυτώνει από το θάνατο, οδηγείται στη δουλεία, και όποιος απαλλαγή από τη δουλεία παραδίδεται στη σφαγή. Όπου και όποτε γίνονται ναυμαχίες στη θάλασσα ή μάχες στη στεριά, λεηλασίες ή μετοικεσίες, πάντως ακούεται ότι ένα μέρος από εμάς χάνεται. Ό,τι συγκεντρώθηκε σε οικίες, το σκορπίζει ο φθόνος, και ό,τι διατίθεται για να βγάλη κέρδος, το αρπάζει ο ληστής. Ό,τι μπόρεσε να περάση από τον κλοιό της πολιορκίας βούλιαξε στη θάλασσα. Και ό,τι γλύτωσε από το βυθό έπεσε στα χέρια ληστών. Επί πλέον επάγωσαν τα καλά και εφύτρωσαν τα λυπηρά, παρήλθαν τα δικά μας και ήλθαν τα αλλότρια. Φαγωθήκαμε, χαθήκαμε, διαφωνήσαμε και ως τραυματίες πια και παράφρονες γίναμε εκτός εαυτών. Επιταχύνεται διαρκώς η πορεία των πραγμάτων μας όλο και προς το χειρότερο.

 

Από τα μέχρι χθες και πρόσφατα άριστα έθη και γνωρίσματά μας, σήμερα ούτε ίχνος δεν αναγνωρίζεται. Και τα μέχρι πέρυσι καλύτερα από τα ήθη, φέτος δεν τα διακρίνομε πουθενά. Με αυτό και με εκείνο τόσο άλλαξαν αυτά, που δεν μπορεί κανείς να τα περιγράψη. Και όσο μπορούμε να συμπεράνουμε από τα πράγματα περπατάμε σε αγκάθια, στεκόμαστε πάνω σε γκρεμό, βαδίζομε ανάμεσα σε φίδια, πορευόμαστε μέσα από παγίδες και περπατάμε πάνω σε επάλξεις πόλεων. Κάθε ώρα πόλεμοι, σφαγές, πείνες, πνιγμοί, αβάσταχτες στενοχώριες. Μυριάδες από γύρω μας οι απώλειες, και από παντού φθάνει η οργή του Θεού.

Και εμείς σαν να μη γίνεται κάτι καινούργιο, παραμένομε άπονοι και σκληροί. Αλήθεια ποιος σοφός θα μπορούσε να διεκτραγωδήση τα δικά μας, όπως πρέπει, αφού ξεπέρασαν κάθε θρήνο, και είναι πέρα από κάθε κλάμα;

 

Αυτά λοιπόν και τα παρόμοια τους, συμβαίνουν σε μας, ένεκα των σχηματισμών των αστερισμών, θα μας πη ο αστρολόγος. Ο φυσικός θα πη ότι τα υπομένομε αυτά, ως φυσική εξέλιξη των πραγμάτων, εξ αιτίας της θέσεως μας ανάμεσα στους Άραβες και τους Σαρακηνούς, τους Ισμαηλίτες και τους Σκύθες. Ο άθεος θα υποστηρίξη, ότι όλα από μόνα τους τυχαία συμβαίνουν «χύδην και φύρδην». Ο δε έλληνας (ειδωλολάτρης) θα υποστηρίξη ότι οφείλονται όλα στην τύχη και στο γραμμένο. Και ακόμα ο Αγαρηνός θα πη ότι αιτία τούτων είναι ότι δεν αποδεχθήκαμε τον αλιτήριο*, ενώ ο Εβραίος, επειδή πιστεύσαμε στο Χριστό. Και ο καθένας από τους αιρετικούς, επειδή δεν υποκύψαμε στην αίρεσί του. Και ο όχλος των Ιταλών θα υποστηρίξη ότι μας συμβαίνουν αυτά, επειδή δεν υποταχθήκαμε στον πάπα. Εγώ όλους αυτούς τους απορρίπτω, και είμαι απόλυτα πεπεισμένος και το ομολογώ ευθέως, ότι δεν θα τα παθαίναμε αυτά, εάν είμασταν δυσσεβείς και τελείως απομακρυσμένοι από το Θεό.

 

Επειδή όμως είμαστε το ευσεβέστατο γένος από όλους τους ανθρώπους, στραμμένο κατ’ εξοχήν στο Θεό, και θέλομε βέβαια και ενδιαφερόμαστε να σωθούμε, και αυτό είναι για μας η ύπαρξη και η ζωή μας, και ο λόγος που ήλθαμε σ' αυτή τη ζωή. Θέλομε όμως αυτό να γίνη με καλοπέρασι, με πλούτο και πρόσκαιρη δόξα.

 

Γι' αυτό ο Κύριος που με κάθε τρόπο προετοιμάζει τη σωτηρία μας, μας παρέδωσε να ντροπιασθούμε σε όλα τα έθνη, και την πρόσκαιρη αυτή ζωή μας, τη ρευστή και περαστική, την περιέβαλε με μύρια κακά, μήπως και έτσι, ακόμα και παρά τη θέλησί μας, οδηγηθούμε τελικά από αυτόν στη σωτηρία με κατάλληλο τρόπο.

 

Διότι από τα προαναφερθέντα κακά, άλλα οφείλονται σε μας τους ίδιους, και είναι ψυχικά αρρωστήματα· άλλα, έξω από εμάς, είναι κοσμικές συνέπειες, και άλλα μας τα φέρνει η θεία πρόνοια. Όμως και των όσων οφείλονται στην πρόνοια, και όσων είναι συμπτώματα κοσμικών ενεργειών, αιτία για όλα είναι οπωσδήποτε τα ψυχικά αρρωστήματα. «Δεν υπάρχει στην πόλι κακό που να μη το έστειλε ο Κύριος;» (Αμώς 3, 6). Δηλ. πείνες, αρρώστιες, νοσήματα, σφαγές, πολέμους, και ό,τι άλλο παρόμοιο, διότι όλα αυτά είναι αναιρετικά της αμαρτίας. Και δεν είναι από τη φύσι τους κακά, όμως θεωρούνται κακά, και βεβαίως εμποδίζουν να δημιουργηθούν τα αληθινά, που και από τη φύσι τους είναι κακά, δηλ. οι ενέργειες των διαφόρων αμαρτημάτων.

 

Έτσι λοιπόν, και όχι όπως θα μπορούσε να πη κάποιος, επειδή είμαστε καταδιωγμένοι από το Θεό και αποκομμένοι από τη θεία αγάπη, τα υπομένομε αυτά. Όχι, μακρυά μια τέτοια ιδέα! Αλλά τα υπομένομε ως γνήσιοι υιοί, που απολαμβάνουν πατρική στοργή και παιδαγωγία. Αν, πράγματι, «όποιον αγαπά ο Κύριος τον παιδεύει, και μαστιγώνει κάθε υιό που αναγνωρίζει» (Παροιμ. 3,12), παιδευόμαστε λοιπόν από το φιλάνθρωπο Θεό και Πατέρα, «για να μη καταδικασθούμε και εμείς μαζί με τον κόσμο» (Α' Κορ. 11, 32).

 

Διαφορετικά, ποιοι είναι αυτοί που προσεγγίζουν το Θεό; Διότι πρέπει πάντως να είναι κάποιοι κοντά, και κάποιοι πλησιέστεροι. Και ποιοι λοιπόν είναι αυτοί; Αυτοί που ζουν νωχελικά, και φθείρονται με ζώα, και κυλίονται με άρρενες; Ή μήπως όσοι, αφού χύσουν αίμα Χριστιανών και ομοφύλων, αρπάζουν τις εκκλησιαστικές αρχές ληστρικά και τυραννικά; Και ποιος, που έχει νου και φρόνησι, θα τα υποστηρίξη αυτά; Εάν αυτά τα υπομένωμε παρά τη θέλησί μας, αλλά όμως σίγουρα τα κακά με τη θέλησί μας τα πράττομε. Εάν κάποιος από εμάς δυσανασχετεί γι' αυτά, καθόλου παράξενο. Διότι ποιος, όταν από τον ιατρό καυτηριάζεται ή κόβεται, δεν φρίττει, δεν κλωτσάει και δεν θέλει να τ' αποφύγη; Και εάν κάποιος απορεί και αγανακτεί λέγοντας, πώς δεν τα παθαίνουν αυτά και οι εθνικοί που αμαρτάνουν, ας καταλάβη το εξής: «Ο θάνατός τους δεν είναι βασανιστικός ούτε διαρκούν οι δοκιμασίες τους, δεν κοπιάζουν όπως οι άλλοι άνθρωποι, λοιπόν δεν θα μαστιγωθούν με τους ανθρώπους, αλλά με τους δαίμονες» (Ψαλμ. 72, 4-5).

 

Και κοντά σε αυτό ας θυμηθή και το προφητικό ρητό: «Ο ασεβής φυλάσσεται διά να τιμωρηθή κατά την ωρισμένην φοβεράν ημέραν» (Παροιμ. 16,9). Και το αποστολικό: «Εάν είσθε χωρίς παιδαγωγία, που την δοκίμασαν όλοι, άρα είστε νόθοι και όχι υιοί» (Έβρ. 12, 8). Και το ευαγγελικό: «Πλατειά και ευρύχωρη η οδός που οδηγεί στην απώλεια» (Ματθ. 7,13). Όσοι λοιπόν εκπίπτουν από την πίστι, εξ αιτίας των δεινών, και χωρίς δεινά επρόκειτο να εκπέσουν από αυτήν κατ' άλλον τρόπον, δηλ. με την προσκόλησι στα πρόσκαιρα. Αλλά βεβαίως και το δικό μας μέλλον είναι άδηλο.

 

Μονάχου Ιωσήφ Βρυεννίου, Κεφάλαια επτάκις επτά, κεφ. ΜΣΤ', εν Μοναχού Ιωσήφ Βρυεννίου, Τα Παραλειπόμενα, εκδ. Βασιλείου Ρηγοπούλου, Θεσσαλονίκη 1991, σελ. 126-129

 

*Σ.μ.: Αλιτήριο χαρακτηρίζει τον Μωάμεθ.

 

Τα πνευματικά αίτια της άλωσης της Πόλης και η ηθικοοικονομική κρίση της εποχής μας

 

                                    Εκδόσεις "Ορθόδοξος Κυψέλη"

 

 

 

Ορθόδοξοι Θεολόγοι έναντι Αυγουστίνου και Περί Αγιότητος του

Ορθόδοξοι Θεολόγοι έναντι Αυγουστίνου

Τού Πατρολόγου Στυλιανού Γ. Παπαδόπουλου

Θεολόγοι της Ανατολής αντέδρασαν καθυστερημένα και μάλλον ανεκτικά στην θεολογία του Αυγουστίνου. Πρώτος ο ιερός Φώτιος († 893), ανασκευάζοντας θεολογικά την θεωρία Δυτικών περί εκπορεύσεως του Αγίου Πνεύματος και εκ του Υιού, αντιμετώπισε την ένσταση συγχρόνων του Δυτικών, ότι την θεωρία αυτή πρόβαλλαν επιφανείς θεολόγοι, όπως οι Αυγουστίνος, Αμβρόσιος και Ιερώνυμος.

Ο Φώτιος έδειξε να γνωρίζει το γεγονός, αλλά δεν ανασκεύασε συγκεκριμένα χωρία τους. Χαρακτήρισε την θεωρία «καινοτομίαν» και παραχάραξη της αλήθειας, αλλά δεν «καταδικάζομεν», λέει, ούτε πρέπει «ατιμάζειν» τους «πατέρας» αυτούς, που δυνατόν να παρεξέκλιναν από «άγνοιαν» ή επειδή δεν τους ζητήθηκε τότε η αλήθεια για την εκπόρευση του Αγίου Πνεύματος. Κριτήριο στην περίπτωση για την προσωπική καταδίκη του Αυγουστίνου θα ήτανε, κατά τον Φώτιο, η άρνησή του να δεχθεί την ορθή διδασκαλία της Εκκλησίας, εάν του υποδεικνυόταν. Όταν όμως αναπτύχθηκε η ορθή διδασκαλία, ο Αυγουστίνος δεν ζούσε. Όσο δε ζούσε δεν αντιτάχθηκε στην Εκκλησία. Επομένως πρέπει να καταδικασθεί η δογματική του παρέκκλιση, αλλά ο ίδιος να τιμάται ως «πατέρας της Εκκλησίας».

«…Αμβρόσιος ο μέγας και Αυγουστίνος και Ιερώνυμος και τινες άλλοι τούτοις ομοταγείς και ισοστάσιοι, μέγα όνομα λαχόντες επ’ αρετή και βίου λαμπρότητι, το Πνεύμα εκ του Υιού εν πολλοίς αυτών λόγοις συνέταξαν εκπορεύεσθαι… Και μη ατιμάζειν πατέρας…» (Επιστολή ΚΔ', Προς Ιωάννην Ακυληίας. PG102, 809Β. Βλέπε και 812Β, 816ΑΒ).

«Συ, πατέρας ονομάζεις Αυγουστίνον και Ιερώνυμον και τοιούτους άλλους· καλώς ποιείς» (Περί της του Αγίου Πνεύματος Μυσταγωγίας. PG 102,365Β. Βλέπε και 344-365 κ.ά.).

«… την μεν καινοτομίαν, ως την δεσποτικήν φωνήν κιβδηλεύουσαν και παραχαράσσουσαν αποστρεφόμεθα (= την περί εκπορεύσεως του Αγίου Πνεύματος και εκ του Υιού)· τον πατέρα (= τον Αυγουστίνο) δε αυτής, σιγώντα μάλιστα και μη παρόντα, μη δ’ αντιλέγοντα, ου μεν ουν, ου καταδικάζομεν» (PG102,816Β, 348 ΑΒ).

Στην Επιτομή του έργου του «Μυσταγωγία», που κατά πάσαν πιθανότητα είναι γνήσιο έργο του, απολογείται («απολογητέον») των τριών Πατέρων της Δύσεως, λέγοντας ότι δυνατόν «οι πνευματομάχοι νενοθεύκασι» τα έργα τους ή τα έγραψαν «κατ' οικονομίαν», ή, τέλος, ως άνθρωποι «της ακριβείας παρεσύρθησαν», κάτι που και άλλοι «μεγάλοι» πατέρες έπαθαν (αναφέρει π. χ. τον Ειρηναίο Λουγδούνου και τον Ιππόλυτo). Αυτών κάποιες απόψεις δεν «απεκδεχόμεθα», μολονότι γι’ άλλες τους «θαυμάζομεν» (PG 102, 393ΑΒ). Εάν, μάλιστα, προσέξει κάποιος τα κεφάλαια 38-40 του έργου του «Περί της του Αγίου Πνεύματος Μυσταγωγίας» (PG102, 280-390), θα διαπιστώσει εκεί ότι αντικρούει την σχετική θεωρία του Αυγουστίνου, χωρίς ν' αναφέρει το όνομα του.

Μεταξύ άλλων Βυζαντινών, που χρησιμοποίησαν τον Αυγουστίνο, ή αναφερθήκανε σ' αυτόν, είναι και ο κορυφαίος θεολόγος άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς († 1359), που έμμεσα τήρησε