"Πάντες γαρ ημάρτομεν, αλλά σου ουκ απέστημεν".

Οι Αγγλοι αδειάζουν την Ρεπούση! Προτείνουν ως ξένη γλώσσα τα Αρχαία στα σχολεία τους, για παιδιά του Δημοτικού!

"Πήρα από φίλο αυτό το μήνυμα και το προωθώ.
Αν αληθεύει, είναι μια ισχυρή απάντηση σε όλους τους γελοίους της Ελλάδας, που ζητούν την κατάργηση των αρχαίων ελληνικών".

Δ.Κ.

http://www.inews.gr/0/angliatha-mathoume-archaia-ellinika-gia-na-veltiosoume-ta-anglika-mas.htm
http://www.edu4u.gr/Comments.aspx?qId=20929

Τ' ακούς Ρεπούση μου

Την ώρα που η γνωστή και μη εξαιρετέα Ρεπούση, των 1.700 ψήφων ζητά να καταργηθούν σχεδόν όλα τα... μαθήματα από τα ελληνικά σχολεία, έρχεται ένα κράτος -κράτος με όλη τη σημασία της λέξης- να της κλείσει -λίγο δύσκολο βέβαια- το στόμα...

Τα αρχαία ελληνικά -τελευταίο "χτύπημα" της Ρεπούση- θα περιλαμβάνονται από το 2014 στις ξένες γλώσσες που θα διδάσκονται οι μαθητές στη Βρετανία από την ηλικία των επτά ετών, σύμφωνα με το νέο σχολικό πρόγραμμα που έθεσε προς δημόσια διαβούλευση η βρετανική κυβέρνηση και πρόκειται να τεθεί σε εφαρμογή από του χρόνου...

Ο υπουργός Παιδείας δήλωσε στο BBC ότι «η κυβέρνηση έχει απόλυτο δίκιο να κάνει υποχρεωτική τη διδασκαλία των ξένων γλωσσών από την ηλικία των επτά ετών».

Επτά ετών, έτσι; Αρχαία ελληνικά... Όχι όποια και όποια γλώσσα... Αρχαία ελληνικά...

Πρότεινε, μάλιστα, αυτό να ξεκινάει σε ακόμη μικρότερες ηλικίες(!).

«Τα παιδιά θα αγαπήσουν τις γλώσσες εάν τους δοθεί η ευκαιρία να τις μάθουν από μικρή ηλικία. Η κυβέρνηση προτείνει τα επτά χρόνια. Θα ενθάρρυνα τα σχολεία να αρχίσουν τη διδασκαλία από πολύ νωρίτερα», ανέφερε χαρακτηριστικά. Στη Βρετανία σήμερα οι ξένες γλώσσες είναι προαιρετικό μάθημα στο γυμνάσιο.

και εμείς, έχουμε την κ. Ρεπούση και τη όποια Ρεπούση να ζητά τη κατάργηση μαθημάτων... Γιατί; Έτσι για να βρίσκεται φανταζόμαστε με όποιο τρόπο στην επικαιρότητα...

Διότι οποιοσδήποτε άλλος λόγος αποτελεί απλά γελοιότητα...

Η Χάρις του Θεού, τα Ημερολόγια και όσοι αφιλάδελφα παρερμηνεύουν τους αλλους!

Πηγή: "Τρελογιάννης"

(Αυτό είναι ένα περιστατικό που διηγείται ο Γέροντας Νίκων από την Νέα Σκήτη του Αγίου Όρους και ο Γέροντας στον οποίο συνέβη είναι ό π. Εφραίμ ό Φιλοθεϊτης (Αριζόνα)

  Όταν έλεγα μια φορά τους λογισμούς μου στον Γέροντα και χτυπάει το τηλέφωνο, μου λέει..
- Να το σηκώσω αγόρι μου;
- Έ, σηκώστε το Γέροντα λέω, μπορεί να είναι καμιά ανάγκη, να πεθαίνει κανένας άνθρωπος, πάλι δεν θα σας ξανά βρώ;Το σηκώνει, ακούω μια γυναίκα, έκλαιγε, φώναζε, χτυπιότανε, τσίριζε.

Και έλεγε ο Γέροντας..

- Είδες κορίτσι μου που σου τα έλεγα εγώ, είδες που σου έλεγα να το κάνεις αυτό το πράγμα; Ναι κορίτσι μου δίκιο έχεις, ναι έτσι είναι.Έκλεισε το τηλέφωνο..

- Αν είναι (λέω) Γέροντα κάτι εξομολογητικό μην μου το πείτε, αν είναι κάτι άλλο, τι είχε και έκανε έτσι;
Ήταν μια δασκάλα από την Ήπειρο, ήταν παλαιοημερολογίτισσα και συνάντησε τον π.Εφραίμ, δεν ξέρω που και τον άρχισε, τον πήρε παραμάζωμα.

- Έχετε προδώσει τον Χριστιανισμό εσείς οι νεοημερολογίτες, έχετε πάει με τον Πάπα τον σατανά, ο Πατριάρχης είναι αιρετικός, δεν έχετε Χάρη Ιεροσύνης, το Άγιο Πνεύμα έχει φύγει από την Εκκλησία με το νέο ημερολόγιο.

- Όχι κορίτσι μου (να λέει αυτός) δεν είναι έτσι, οι ιερείς μας έχουν Ιεροσύνη.Και δεν μπορούσε να την πείσει. Τότε της λέει…- Πήγαινε κορίτσι μου σε μία Εκκλησία με το νέο ημερολόγιο να κοινωνήσεις και θα σου απαντήσει ο Κύριος.Και επειδή ήταν ειλικρινής η κοπέλα το έκανε. Σου λέει τι έχω να χάσω, το πολύ, πολύ θα πιώ λιγο κρασί και θα φάω ένα κοματάκι ψωμί, δεν έχω να χάσω τίποτα. Πηγαίνει. Την ώρα που κοινωνούσε ο παπάς, ανοίγει το στόμα της, κοινωνάει ,φεύγει, μετά ο άλλος, ο άλλος και έφυγε από την πλευρά των γυναικών. Προσπαθούσε να μασίσει και λαστιχάριζε αυτό που είχε βάλει στο στόμα της ο παπάς.

- Τι μου έβαλε (λέει) στο στόμα, πήγε να το δαγκώσει, δεν δαγκωνώτανε, τι μου έκανε (λέει) ο παπάς.Βάζει στο στόμα τα δάχτυλά της και βγάζει τα δάχτυλά της γεμάτα αίμα και να κρατάει ένα κομάτι κρέας και να αρχίζει να φωνάζει..- Χριστέ μου, Παναγία μου, λυπήσου με, λυπήσου με Παναγία μου, λυπήσου με Χριστέ μου.Την είδαν οί άλλες γυναίκες. Καταλάβανε τι θαύμα έγινε και της είχαν πιάσει το χέρι μην της πέσει κάτω. Εκείνη δεν μπορούσε. Το σπρωξανε με το ζόρι. Το έβαλε στο στόμα της και έγινε ψωμί και μπόρεσε και το κατάπιε. Και βγήκε το αίμα από τα δάχτυλά της με το κρασί, πήγαν και πλύναν τα δάχτυλά της. Έτσι ξέρουμε αν είναι σωστά αυτά που λέει η Εκκλησία ή όχι.

Ανεξικακία αγ. Νεκταρίου προς τον πνευματικό δήμιό του, Πατριάρχη Ἀλε­ξαν­δρείας Σωφρόνιο!

 

Φέτος, λίγους µῆνες πρίν τήν ἑορτή του (τόν Αὔγουστο), ὁ ἅγιος Νεκτάριος µᾶς ἐπεφύλαξε µιά εὐχάριστη ἔκπληξη-δωρεά του. Μᾶς φανέρωσε µέ ἀπροσδόκητο τρόπο µιά ἄγνωστη ἀλλά καί πολύ σηµαν­τική ἐπιστολή του, ἡ ὁποία, βεβαίως, εἶχε µείνει ἀδηµοσίευτη µέχρι σήµερα.
Ἡ µητέρα ἑνός πνευµατικοῦ µου παιδιοῦ εἶχε –χωρίς νά τό γνωρίζη– στήν κατοχή της ἐπί ἑξῆντα καί πλέον χρόνια, στή Λα­µία, φωτογραφία χειρογράφου ἐπιστολῆς τοῦ ἁγίου Νεκταρίου πρός τόν τότε Μητροπολίτη Ἀθηνῶν κυρό Γερµανόν Καλλιγᾶν. Ἡ ἐπιστολή ἦταν ἀναµεµειγµένη µέ ἔγγραφα καί συµβόλαιά της καί πρό δεκαετίας τά ἔγγραφα αὐτά τά παρέλαβε ἡ κόρη της στήν Ἀθήνα πρός φύλαξη.
Τόν περασµένο Αὔγουστο ἡ κόρη της ἔκανε διαλογή τῶν ἐγγράφων καί πρός µεγάλη της ἔκπληξη εἶδε µέσα σ’ αὐτά καί τήν ἐν λόγῳ ἐπιστολή τοῦ ἁγίου! Ἔσπευσε νά µοῦ δώση τήν ἐπιστολή αὐτή καί, µέ τήν σειρά µου ἐξεπλάγην καί εὐχαρίστησα τόν ἅγιο γιά τήν ἀπρόσµενη ἐπίσκεψή του µέ ἕνα δικό του ἀδηµοσίευτο κείµενο...

 Ὡστόσο ἡ ἐπιστολή τοῦ ἁγίου Νεκταρίου, πού ἐµφανίζεται δη­­µό­σια γιά πρώτη φορά µέσῳ τοῦ περιοδικοῦ µας, δέν εἶναι µιά ἁ­πλῆ ἐπιστολή, πού ἀναφέρεται σέ ὑπηρεσιακά θέµατα ἤ ἀκόµη καί στά γνωστά προβλήµατα πού ἀντιµετώπιζε ὁ ἅγιος Νεκτάριος σάν ἀπο­τέλεσµα τῆς ἀντικανονικῆς καί ἄδικης ἀπολύσεως καί διαγραφῆς του ἀπό τά Δίπτυχα τοῦ Πατριαρχείου Ἀλεξανδρείας. Πρόκειται γιά µιά πολύ σηµαντική ἐπιστολή, πού, ἀφ’ ἑνός µέν ἐµφανίζει µέ ἰδιαίτερο τρόπο τό ἀπαράµιλλο ἐκκλησιαστικό ἦθος τοῦ ἁγίου Νεκταρίου καί, ἀφ’ ἑτέρου, µᾶς παρέχει πολλές πληροφορίες γιά τήν συγγραφική πορεία τῶν µέχρι τό 1893 ἡµιτελῶν συγγραφικῶν ἔργων του, τόν τρόπο πού ἀκολουθοῦσε γιά τήν συγγραφή τῶν βιβλίων του ἀλλά καί µᾶς ἀποκαλύπτει τήν ἐφηµερίδα στήν ὁποία εἶχε ἤδη δηµοσιεύσει κάποια ἀπό τά ἔργα του.

Παραθέτουµε εὐθύς τήν ἐπιστολή αὐτή τοῦ ἁγίου Νεκταρίου µέ τήν φωτογραφία τοῦ χειρογράφου του καί ἐν συνεχείᾳ θά τήν σχολιάσουµε.

Προκαταβολικῶς ἐπισηµαίνουµε ὅτι ἀπό τήν πρώτη παράγραφο τῆς ἐπιστολῆς φαίνεται καθαρά αὐτό πού καί οἱ βιογράφοι τοῦ ἁγίου ἔχουν ἤδη καταγράψει χωρίς ὅµως, νά τεκµηριώνεται σέ γραπτά: ὅτι ὁ Μητροπολίτης Γερµανός ἔτρεφε µεγάλη ἐκτίµηση καί ἀγάπη στό πρόσωπο τοῦ ἁγίου Νεκταρίου:

Ἐν Λαμίᾳ τῇ 1ῃ Ὀκτωβρίου 1893

Πρός τήν Αὐτοῦ Σεβασμιότητα
Τόν Μητροπολίτην Ἀθηνῶν
καί Πρόεδρον τῆς Ἱερᾶς Συνόδου κ. Γερμανόν
Εἰς Ἀθήνας.

Σεβασμιώτατε ἐν Χριστῷ ἀδελφέ κ. Γερμανέ,
Τήν Ὑμετέραν Πανίερον Κορυφήν ἥδιστα προσαγορεύω ἀδελφικῶς.

Αἱ πρός τήν Ἐπισκοπικήν Ἐπιτροπήν συστάσεις τῆς Ὑμετέρας φίλης Σεβασμιότητος μοί ἐπιβάλλουσι τό καθῆκον νά Σᾶς εὐχαριστήσω διά τήν εὐγέ­νειάν Σας καί τά πρός ἐμέ ἀγαθά Σας αἰσθήματα καί νά διαβεβαιώσω τήν Ὑ. Σεβασμιότητα ὅτι ἔσομαι αὐτῇ εὐγνώμων καί πρόθυμος εἰς ὅ,τι τό τῆς Ἐκκλησίας συμφέρον ἤθελεν ὑπαγορεύσῃ.

Ἐν Λαμίᾳ ἤδη ὡμίλησα δίς, ὁ δέ Πανάγαθος Θεός εὐδόκησε νά ἐμ­βάλῃ λόγον τοῖς χείλεσί μου, καί νά διδάξω τό πολυπληθές ἀκροατήριόν μου οὕτως ὥστε νά μορφωθῆ πεποίθησις πρός τήν διδασκαλίαν μου. Τοῦτο μέ εὐχαριστεῖ καί μέ παρηγορεῖ, ἐλπίζω δέ νά φανῶ ὠφέλιμος.

Ἀλλά Σεβασμιώτατε φρονῶ, ὅτι θά ἐφαινόμην ὠφελιμότερος, ἐάν εἶχον μόνιμον τήν διατριβήν καί εὑρισκόμην παρά τινι Βιβλιοθήκῃ – ἔχω ἤδη τέσσαρα ἔργα ἡμιτελῆ, ὅλως πρωτότυπα καί ὠφελιμώτατα πρός πάντας.

Τό ἕν ἤρχησα ἀπό τῆς φοιτήσεώς μου ἐν τῷ Πανεπιστημίῳ, εἰργάσθην εἰς τήν Ἐθνικήν Βιβλιοθήκην καί μετά ταῦτα εἰς τήν Βιβλιοθήκην τοῦ Πατριαρχείου ἐν Καΐρῳ· τό πλεῖστον μέρος αὐτοῦ ἐδημοσίευσα ὡς πραγ­μα­τείας εἰς τόν «Τηλέγραφον» τῆς Ἀλεξανδρείας καί ἤρεσεν εἰς πάντας καί εἰς αὐτόν τόν Πατριάρχην. Εἶναι μία χριστιανική Ἑορτολογία καί Ἀρχαιολογία διδακτικωτάτη. Τό δεύτερον εἶναι μία Λειτουργική.

Ἐν Καΐρῳ εὑρίσκεται χει­ρόγραφος ἡ Λειτουργία τοῦ Ἀποστόλου καί Εὐαγγελιστοῦ Μάρκου. Τό χειρό­γραφον τῆς Λειτουργίας ταύτης εἶναι σπανιώτατον, ὡς ἐφρόντισα νά μάθω. Πρότινων δέ μόνον ἐτῶν ἐδη­μο­σιεύθη ὑπό Ἄγγλου τινός θεολό­γου ἐξ ἑνός χειρογράφου τῆς Βιβλι­ο­θήκης τῶν Παρισίων. Τήν ἔκδοσιν ταύτην ἔλαβον καί παρέβαλον πρός τό χειρόγραφον τῆς Βιβλιοθήκης τοῦ Πατριαρχείου, ἐκ δέ τῆς ἀντιπαραβολῆς φαίνεται ὅτι τό χειρόγραφον τῆς Βιβλιοθήκης τοῦ Πατριαρχείου καί τε­­λει­­ώτερον εἶναι καί ἀκριβέστερον. Ὅθεν ἀπεφάσισα νά ἐκδώσω τό χει­ρό­γραφον μέ προλεγόμενα. Ἐπειδή δέ εὑρίσκονται καί διάφορα ἀντίγραφα τῆς Λειτουργίας τοῦ Ἀδελφοθέουἀντέγραψα καί ταῦτα ὅπως ποιήσω μίαν ἔκδοσιν, τήν τελειωτέραν, εἰς ἥν θά προτάξω καί τινά περί τῆς ἱστορίας τῶν Λειτουργιῶν. Καί τήν ἐργασίαν ταύτην ἔχω ἡμιτελῆ.

Ἕτερον ἔργον πολύ σπουδαῖον, τό ὁποῖον ὀνομάζω Ἠθικά κεφάλαια καί οὗτινος ἤδη ἔγραψα τό 90ον Κεφάλαιον, μένει καί αὐτό δι’ ἔλλειψιν βοηθημάτων ἀτελές.

Τελευταῖον ἔχω περί τούς 50 Λόγους Ἐκκλησιαστικούς ἑτοίμους μέν, ἀλλά θέλουν ἐπεξεργασίαν τινά παρά Βιβλιοθήκῃ. Ὥστε οὐδέν δύνα­ται νά ἔλθη εἰς πέρας ἄνευ μονίμου διατριβῆς εἰς Βιβλιοθήκας.

Διά ταῦτα ἔκρινα νά μεταβῶ εἰς Αἴγυπτον, ἀλλά προσκαλούμενος παρά τοῦ Πατριάρχου, ὅπως μείνω ἐν Καΐρῳ καί ἐκεῖ παρά τῇ Βιβλιοθήκῃ περατώσω τά ἔργα μου. Ἀλλ’ ἵνα προσκληθῶ πρέπει νά ὑποδειχθῇ ἡ ἀνάγκη παρά προσώπου σημαίνοντος παρά τῷ Πατριάρχῃ. Ὡς τοιοῦτον πρόσωπον θεωρῶ κατάλληλον τήν Ὑμετέραν Σεβασμιότητα. Ὅθεν σᾶς πα­ρα­καλῶ, εὐαρεστηθῆτε νά χρησιμεύσητε τό μεσάζον πρόσωπον πρός ἐπιστροφήν μου εἰς Αἴγυπτον ὑπέρ τῆς ἀποπερατώσεως τῶν ἔργων μου ἅτινα θά πληρώσωσι μίαν ἔλλειψιν. Τοῦτο πράττουσα ἡ Ὑ. Σεβασμιότης ἔστω βεβαία ὅτι καί εὐεργετεῖ καί ἀγαθουργεῖ.

Πεποιθώς ἐπί τά ἀδελφικά αἰσθήματά Σας, διατελῶ
ὁλοπρόθυμος καί εὐγνώμων
Ὁ ἐν Ἀρχιερεῦσιν ἐλάχιστος
† Ὁ Πενταπόλεως Νεκτάριος

Σχολιασµός τῆς Ἐπιστολῆς τοῦ ἁγίου Νεκταρίου.

   ...Ἐπιµείναµε στήν διερεύνηση τῆς φω­το­γρα­φή­σε­ως τῆς ἐπιστολῆς για­τί θεωροῦµε ὅτι ἡ φω­τογράφησή της ἔγι­νε ὄχι ἁπλῶς γιά νά κρα­τή­ση κάποιος ἕνα ἐν­θύ­µι­ο χειρογράφου τοῦ ἁγίου, ἀλλά γιατί τό περιεχόµενο τῆς ἐπι­στο­λῆς καταδεικνύει µέ ἰδιαίτερα ἐµφαντικό τρό­πο τήν ἄκακη ἁγία ψυχή του.

Γράφει στόν Μη­τρο­πολίτη Ἀθηνῶν Γερµανόν Καλλιγᾶ νά µεσο­λα­βή­ση στόν Πατριάρχη Ἀλε­ξαν­δρείας Σωφρόνιο –δη­λα­δή στόν πνευ­µατικό δήµιό του(!)– νά τόν προσκαλέση στήν Ἀλε­ξάν­δρεια, ὄχι γιά νά ἀποκατασταθῆ στό ἀξίωµα πού εἶχε στό Πα­τρι­αρχεῖο ἀλλά γιά νά βρίσκεται µέσα στήν πλούσια Πατριαρχική Βιβλιοθήκη καί νά ἔχη τήν δυνατότητα νά ὁλοκληρώση τά ψυχωφελῆ συγγράµµατά του!

Συναντᾶται, ἄραγε, σέ πολλούς –ἀπό ἐκείνους πού ἔχουν φήµη πνευµατικοῦ ἀνθρώπου– αὐτή ἡ ψυχική λεπτότητα; Εἶναι, ἄραγε, κάτι συνηθισµένο τό νά φερόµεθα µέ εὐ­­γέ­νεια, µέ σεβασµό καί ἀγάπη στούς πρός ἐµᾶς «ἐχθραίνοντας µα­ταίως» καί, πολύ περισσότερο, πρός ἐκείνους πού µᾶς ἀδικοῦν µέ­χρι ἐξοντώσεώς µας; Ὄχι βέβαια! Καί ὅµως! Εἴµαστε πολύ πρόθυµοι νά πα­ραλ­λη­λίζουµε µέ τόν ἅ­γιο Νεκτάριο πρόσωπα πού κατά καιρούς ἀδικήθηκαν κατάφωρα, κρί­νοντες ἐπιφανειακά καί χωρίς νά λαµβάνουµε ὑπ’ ὄψιν οὔτε τό ἄν ἔ­δω­σαν ἀφορµή µέ τήν συµπεριφορά τους πρίν ἀδικηθοῦν, οὔτε τό πῶς ἀντιδροῦν τά ἀδικηθέντα πρόσωπα ἔναντι τῶν “σταυρωτῶν” τους.

Καί νά σκεφθοῦµε ὅτι ὁ ἅγιος Νεκτάριος ἔδειξε αὐτή τήν χριστο­µί­µητη συµπεριφορά καί ἀπέδωσε τόση µεγάλη τιµή καί σεβασµό πρός ἕνα Πατριάρχη–Ἡρώδη, καί ὅτι ἡ ἀδικία πού ὑπέστη, χωρίς νά δώση τήν παραµικρή ἀφορµή, δέν ἔγινε σέ ἕναν ἁπλῶς εὐσεβῆ κληρικό ἀλλά ἔγινε σέ ἕναν ὄντως ἄµεµπτον ἅγιον!

Γιά νά µήν ἁγιολογοῦµε, λοιπόν, φανταστικά, χαρακτηρίζοντες ὡς ἀποδείξεις ἁγιότητος τίς θλίψεις καί τίς ἀδικίες πού µᾶς συµβαίνουν, ἐνῶ αὐτά τά ἐπιτρέπει ὁ Θεός γιά νά ἐξοφλοῦµε ἁµαρτήµατα, εἶναι ὠφέλιµο νά σκύψουµε περισσότερο στόν ἐσωτερικό κόσµο τῶν ἁγίων µας, ἱκετεύοντές τους νά µᾶς τόν ἀποκαλύπτουν. Ἔτσι µόνο θά µε­τα­­τεθοῦν τά ἀξιολογικά µας κριτήρια ἀπό τά ἐξωτερικά γεγονό­τα καί συµβάντα καί θά στραφοῦµε στήν ἀναζήτηση τοῦ «κρυπτοῦ τῆς καρδίας ἀνθρώπου». Τότε θά βεβαιωθοῦµε ὅτι δέν ἁγιάζει ὁ ἄνθρωπος µέ τίς ἀδικίες πού ὑφίσταται, ἀλλ’ ὅτι κυρίως, ἀπό τόν τρόπο ἀντι­µετωπίσεως τῶν ἀδικιῶν, φανερώνεται περίτρανα τό ποιός εἶναι ὄντως ἅγιος!

Ολόκληρη ἡ δημοσίευση στὴν διεύθυνση:

 http://sophia-siglitiki.blogspot.gr/2013/11/Mia-agnwsti-epistoli-toy-Agioy-Nektarioy.html

ΟΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΘΡΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΔΙΟΡΘΩΤΟΙ

Πηγή: "Κατάνυξις", Ἀναδημοσίευση ἀπὸ "Ὀρθόδοξο Τύπο" 

Θεωροῦμεν τὴν συμμετοχὴν πρόκλησιν διὰ τὸν πιστὸν λαόν. Διότι ὁ Ἅγιος ἀνήρεσε διὰ βιβλίου του περὶ τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων τὸ δόγμα τῆς Α´ Βατικανῆς Συνόδου (1870), συμφώνως πρὸς τὸ ὁποῖον ὁ Πάπας εἶναι ἀλάθητος. Διὰ τοῦ δόγματος αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον διατηρεῖται ἀναλλοίωτον ἕως σήμερον, καταρρίπτεται ἡ ἀξία τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων, διότι δὲν χρειάζεται νὰ συγκαλῆται Σύνοδος τῶν Ἐπισκόπων ὅλης τῆς Οἰκουμένης, ὅταν ἕνας μόνον ἄνθρωπος δύναται νὰ λύη ἀλαθήτως τὰ προκύπτοντα ἑκάστοτε ζητήματα.

Ὁ Ἅγιος Νεκτάριος ἀναιρεῖ τὸ δόγμα περὶ ἀλαθήτου τοῦ Πάπα. Διότι τοῦτο: «Καταργεῖ τὰς Συνόδους, ἀφαιρεῖ ἀπ᾽ αὐτῶν τὴν σημασίαν, τὴν σπουδαιότητα καὶ τὸ κῦρος, καὶ κηρύττει αὐτὰς ἀναρμοδίους, διασαλεύων τὴν πρὸς αὐτὰς πεποίθησιν τῶν πιστῶν». Καταδεικνύει ὅτι τὸ δόγμα περὶ ἀλαθήτου κλονίζει ἐκ βάθρων τὸν θεσμὸν τῆς Ἐκκλησίας, τὴν ὁποίαν καθιστᾶ «ἄναυδον σῶμα». «Τῷ ὄντι», λέγει, «ἀπὸ καρδίας θλιβόμεθα διὰ τὴν γενομένην ἀδικίαν τῇἘκκλησίᾳ καὶ ἐκ τῶν μυχίων αὐτῆς εὐχόμεθα νὰ φωτίση τὸν νοῦν καὶ τὴν καρδίαν τοῦ Μακαριωτάτου Ποντίφηκος τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, ὅπως ἀποδώσῃ οὗτος τῇ μιᾷ, Ἁγίᾳ, Καθολικικῇ καὶ Ἀποστολικῇ Ἐκκλησίᾳ ὅτι παρ᾽ αὐτῆς ἀφήρεσεν, ὡς μὴ ὤφειλεν».

Τὸ δόγμα περὶ ἀλαθήτου, τὸ ὁποῖον καταργεῖ τὸ Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, διατηρεῖται ὑπὸ τοῦ Βατικανοῦ ἕως σήμερον. Τοῦτο δὲν ἐμποδίζει τὸν Σεβ. Μητροπολίτην Δημητριάδος νὰ συμμετάσχη εἰς τὴν ἡμερίδα τῶν ἐν Ἑλλάδι Παπικῶν διὰ τὴν ἀπήχησιν τῆς Β´ Βατικανῆς Συνόδου (1965).

Δὲν θὰ ἀναλύσωμεν τὰς ἀποφάσεις τῆς Β´ Βατικανῆς Συνόδου, διότι αὐτὰς τὰς ὑπηρετοῦν οἱ Οἰκουμενικοὶ Πατριάρχαι ἀπὸ τὸ 1965 καὶ ἐντεῦθεν κατὰ προκλητικὸν τρόπον καὶ ἀπαξιωτικὸν διὰ τὴν Ὀρθοδοξίαν. Ἀλλὰ εἶχον ἀπήχησιν εἰς τὸν πιστὸν λαὸν τῆςὈρθοδόξου Ἑλλάδος. Οἱ ἐν Ἑλλάδι Παπικοὶ ἦσαν ὀλιγώτεροι τῶν ἑβδομήκοντα χιλιάδων ἕως τὴν ἡμέραν, κατὰ τὴν ὁποίαν «ἤνοιξαν» τὰ σύνορα οἱ πολιτικοὶ καὶ εἰσῆλθον εἰς τὴν Ἑλλάδα ἑκατοντάδες χιλιάδες παράνομοι μετανάσται ἐκ τῶν Βαλκανίων ἀρχικῶς καὶ ἐν συνεχείᾳ ἀπὸ ἄλλας περιοχὰς τοῦ πλανήτου. Ἡ μετανάστευσις ἑπταπλασίασε τοὺς ὀπαδοὺς τοῦ Βατικανοῦ εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἐλπίζομεν ὅτι ὁ Σεβ. Δημητριάδος θὰ «ξανασκεφθῆ» τὴν συμμετοχήν του εἰς τὴν ἡμερίδα κατὰ τὴν ἑορτὴν τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου.

Γ.Ζ. 

Ορθόδοξος Τύπος, α.φ. 1997, 8 Νοεμβρίου 2013

Απάντηση π. Ευθ. Τρικαμηνά στον π. Π. Δημητρακόπουλο για την Ημερίδα περί Αποτειχίσεως

Περιοχή Ἀμπελακίων, 28/10/2013

  

 Σεβαστέ καί ἀγαπητέ π. Παῦλε χαῖρε ἐν Κυρίῳ.

Σήμερα, πού ἀπεφάσισα τελικά νά σᾶς ἀπαντήσω στήν ἀπό 30/9/2013 πρός ἐμέ ἐπιστολή σας, εἶναι ἡ ἐθνική ἐπέτειος τῆς 28ης Ὀκτωβρίου. Ἐπιστρέφοντας λοιπόν τό πρωΐ ἀπό τήν ἀγρυπνία τῆς ἁγ. Σκέπης τῆς Παναγίας μας καί προκειμένου νά μήν νυστάξω ὁδηγώντας ἄκουγα τόν ραδιοφωνικό σταθμό τῆς Μητροπόλεως Πειραιῶς, ὁ ὁποῖος παρουσίαζε ἕνα ἀφιέρωμα στήν ἐποποιΐα τοῦ 1940.

Σκέφθηκα λοιπόν ὅτι ἄν οἱ σημερινοί Ἐπίσκοποι καί κληρικοί εἴχαμε τήν μισή ἀνδρεία καί αὐταπάρνησι καί διαθέταμε τόν μισό ἡρωϊσμό ἀπό αὐτόν πού ἐπέδειξαν οἱ ἀγωνιστές πατριῶτες τῆς ἐποχῆς ἐκείνης καί μάλιστα γιά τά θέματα τῆς πίστεως, ἀσφαλῶς θά εἶχε ἀποκατασταθῆ ἡ ὀρθόδοξος πίστις καί ἡ σημερινή ἐπίσημος Ἐκκλησία θά ἐβάδιζε τήν ὁδό τῶν μεγάλων ἁγίων Πατέρων καί οἰκουμενικῶν διδασκάλων, οἱ ὁποῖοι ἀσφαλῶς ἐπέδειξαν σέ ἀνάλογες περιπτώσεις αἱρέσεων αὐτό τό ὀρθόδοξο καί μαρτυρικό φρόνημα.

Ἀλλά τελικῶς ἀπό ὅ,τι φαίνεται, ὅλοι μας σήμερα (καί πρῶτοι οἱ Ἐπίσκοποι) δέν ἀνήκουμε στούς ἀετούς τῆς περιόδου ἐκείνης, οὔτε πολύ περισσότερο στούς Πατέρες, οἱ ὁποῖοι μᾶς διεφύλαξαν διαχρονικά τήν Ὀρθοδοξία, ἀλλά ἀνήκουμε στά κατοικίδια ἐκεῖνα πτηνά μέ τά ὁποῖα συνηθίζουν νά παρομοιάζουν συχνά τούς δειλούς καί βολεμένους.

Συγχωρέστε μου ἐκ τῶν προτέρων τήν αὐστηρότητα, ἀλλά εἰλικρινά, δέν μπορῶ νά κατανοήσω τόν λόγο γιά τόν ὁποῖο παρουσιάζουμε ὅλους αὐτούς τούς ἡρωϊκούς ἀγῶνες τῶν πατέρων μας, τήν στιγμή πού ἐμεῖς, γιά τά θέματα τῆς πίστεως καί τήν προδοσία τῆς Ὀρθοδοξίας, ζητοῦμε ὑπεκφυγές καί προσπαθοῦμε μέ κάθε τρόπο νά ἀλλοιώσωμε τό μαρτυρικό καί θυσιαστικό πνεῦμα τῆς Ὀρθοδοξίας, προκειμένου νά διατηρήσωμε τίς θέσεις καί τά ἀξιώματά μας καί νά συμβαδίσωμε μέ τό πνεῦμα τῆς Ν. Ἐποχῆς.

Εἰς τό σημεῖο αὐτό θέλω νά τονίσω μέ λύπη

Εις πολλά έτη, Δέσποτα Αρτέμιε!

Απο τα ονομαστήρια του Μητροπολίτου

Ράσκας και Πριζρένης κ. Αρτεμίου

Πηγή: "Κατάνυξις"

Ἀκολουθοῦν πρόσφατες φωτογραφίες  (20/10/13 μὲ τὸ π. ημερ.)

τοῦ Σεβασμιώτατου μετὰ  ἱερομονάχων, κληρικῶν καὶ χιλιάδων λαϊκῶν ποὺ τὸν ἀκολουθοῦν πιστὰ σἐ  αὐτὴ τὴν "ἔξοδο" ἀπὸ τὴν Οἰκουμενιστοκρατούμενη Σύνοδο τῆς Σερβικῆς Τρόϊκας καὶ τὴν παύση τοῦ Μνημοσύνου τοῦ Πατριάρχη Εἰρηναίου, ποὺ δήλωσε μὲ καμάρι ὅτι εἶναι "Οἰκουμενιστής"(!)

Εὐχόμαστε υἱϊκά, ὁ Κύριος νὰ τοὺς ἐνισχύει ὥστε νὰ κρατήσουν τὴν Ἱερὴ Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας γιὰ ἀπομάκρυνση ἀπὸ τοὺς συμπορευόμενους μὲ τὸν Οἰκουμενισμό, ποὺ ὁ πνευματικὸς Πατέρας τοῦ Σεβασμιωτάτου Ἀρτεμίου, ὁ ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς, ἐνῶ ἡ αἵρεση ἦταν ἀκόμα στὰ πρῶτα στάδιά της, τὴν χαρακτήρισε Παναίρεση!

Ημέτερος εί, ή εκ των υπεναντίων;

Μέ μεγάλη μας ἔκπληξη διαβάσαμε στόν τοπικό τύπο τῆς πόλης τοῦ Βόλου, τήν παρουσία τοῦ Μοναχοῦ (ἐντεταλμένου ἐπί τῶν αἱρέσεων τῆς Ι. Μητροπόλεως Κασσανδρείας) π. Ἀρσενίου Βλιαγκόφτη στήν ἀντιαιρετική  ἡμερίδα γιά νέες οἰκογένειες, πού διοργάνωσε ἡ Μητρόπολη Δημητριάδος, ὁ ὁποῖος ὡς εἰσηγητής ἀνέπτυξε τό θέμα:  «Κίνδυνοι γιά τούς νέους καί τίς οἰκογένειες ἀπό τίς σέκτες καί τρόποι ἀντιμετωπίσεως». Ἴσως κάποιος ἀναρωτηθεῖ, γιατί νά προκαλέσει ἔκπληξη ἡ παρουσία τοῦ ἐν λόγῳ Μοναχοῦ σέ μία ἀντιαιρετική ἡμερίδα, ἀφοῦ μάλιστα εἶναι καί ὁ πλέον ἁρμόδιος, ὡς ἐντεταλμένος ἐπί τῶν αἱρέσεων ἄλλης Μητροπόλεως, νά μιλήσει γιά τά θέματα αὐτά καί νά ἐνημερώσει τούς νέους καί τίς  οἰκογένειες γιά τόν κίνδυνο πού διατρέχουν.

Ὁ σεβαστός Μοναχός π. Ἀρσένιος Βλιαγκόφτης, γιά ὅσους δέν γνωρίζουν, ἐδῶ καί ἀρκετά χρόνια (γιά πρώτη φορά τόν ἀκούσαμε  τό ἔτος 2000 στό Μοναχικό Συνέδριο στά Μετέωρα παρουσίᾳ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου τότε Ἀθηνῶν κ. Χριστόδουλου καί μᾶς χαροποίησε ἰδιαίτερα μέ τίς θέσεις του), συμμετέχει σέ ὅλα σχεδόν τά ἀντιοικουμενιστικά συνέδρια, ἡμερίδες, συνάξεις, ὁμιλίες–ἐκδηλώσεις σέ διάφορες μητροπόλεις, εἴτε ὡς εἰσηγητής, εἴτε ὡς συντονιστής, εἴτε ὡς γραμματέας τῶν συντονιστικῶν ἐπιτροπῶν  τῶν συνεδρίων–ἡμερίδων αὐτῶν. Εἶναι λοιπόν δεδηλωμένος ἀντιοικουμενιστής, ἐργάζεται ἀδιαλείπτως ἐδῶ καί χρόνια γιά τήν ἐνημέρωση τῶν πιστῶν γιά τήν Παναίρεση τῆς ἐποχῆς μας, εἶναι δέ καί σύμβουλος ἐκδόσεως τοῦ Περιοδικοῦ «ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ», τό ὁποῖο καί αὐτό δημοσιεύει ἄρθρα ἀντιαιρετικά καί κυρίως ἀντιοικουμενιστικά.

Σέ πρόσφατη μάλιστα ἡμερίδα, πού διοργανώθηκε ἀπό τήν Ἱερά Μητρόπολη Πειραιῶς, μετεῖχε ὡς μέλος τῆς γραμματείας τῆς συντονιστικῆς ἐπιτροπῆς. Στήν συγκεκριμένη ἡμερίδα καταγγέλθηκε ἐπισήμως ἡ Ἀκαδημία τῶν Θεολογικῶν Σπουδῶν τῆς Μητροπόλεως Δημητριάδος ἄμεσα καί ἔμμεσα  φωτογραφήθηκε ὁ ἠθικός αὐτουργός–ἱδρυτής αὐτῆς ὁ Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ἰγνάτιος, ὁ ὁποῖος εἶναι ὀπαδός τῆς «μεταπατερικῆς θεολογίας», οἰκουμενιστής, νεωτεριστής, καινοτόμος, σύμφωνα  καί μέ τήν ἀποκαλυπτική εἰσήγηση τοῦ ἐρευνητοῦ κ. Ι. Μαρκᾶ στήν ἐν λόγῳ ἡμερίδα.

Ἐξάλλου ἡ  ἐφημερίδα «Ὀρθόδοξος Τύπος» εἶχε δημοσιεύσει σέ πληθώρα φύλλων της, ὁλόκληρα ἄρθρα καί μάλιστα πρωτοσέλιδα γιά τήν δράση τοῦ Μητροπολίτου Δημητριάδος καί τήν σχέση του μέ τήν αἵρεση της Μεταπατερικῆς Θεολογίας, τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καί τῆς νεοφανοῦς Λειτουργικῆς Ἀναγέννησης (μεταγλώττισης τῶν κειμένων τῶν ἱερῶν Ἀκολουθιῶν, τῶν Εὐχῶν καί Μυστηρίων τῆς Θ. Λατρείας μας).

Συνεπῶς εἶναι πασίγνωστες οἱ θέσεις τοῦ συγκεκριμένου Μητροπολίτου, ἡ γραμμή πού ἀκολουθεῖ, καθώς καί ἡ συμπόρευσή του μέ τούς Οἰκουμενιστές τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, τοῦ Π.Σ.Ε. καί ἄλλων διεθνῶν Ὀργανισμῶν  (Πατριάρχη Βαρθολομαίου, Περγάμου Ἰωάννη Ζηζιούλα, τῶν θεολόγων Π. Βασιλειάδη καί Γ. Μαρτζέλου κἄ.).

Εἶναι γνωστή ἐπίσης ἡ συμμετοχή του καί προδοτική ἀποδοχή τῶν ὅσων ὑπεγράφησαν στήν Θ’ Συνέλευση τοῦ Π.Σ.Ε. στό Πόρτο Ἀλέγκρε ἐκ μέρους τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας, ἡ συμμετοχή του –τῇ παρουσίᾳ Καρδιναλίων καί ἀλλοθρήσκων– σέ Θ. Λειτουργία στόν Ἅγ. Ἀπολλινάριο τῆς Ραβέννας, κατὰ τὴν ὁποία μετέδωσαν τή Θ. Κοινωνία σέ αἱρετικούς, οἱ θέσεις του  γιά τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν, τή χειροτονία τῶν γυναικῶν, τό ἄβατον τοῦ ἁγ. Ὄρους, τόν θρησκευτικό τουρισμό  κλπ., κλπ.

Μέ λίγα λόγια ὁ συγκεκριμένος Μητροπολίτης εἶναι ὀπαδός τῆς αἱρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, τήν ὁποία κατεδίκασε ἀπό ἄμβωνος καί ὁ Μητροπολίτης Πειραιῶς κατά τήν ἀνάγνωση τῶν ἀναθεμάτων κατά τήν Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας πρίν δύο χρόνια στόν Μητροπολιτικό ναό τοῦ Πειραιᾶ.

Καὶ ἐδῶ λοιπόν στοιχειοθετεῖται ἡ ἔκπληξη, ἡ ἔνσταση καί ἡ διαμαρτυρία μας γιά τόν π. Ἀρσένιο Βλιαγκόφτη, ἕνα γνωστότατο ἀντιοικουμενιστή, ὅπως ἐξάγεται ἀπό τό ὅλο του βιογραφικό σημείωμα, τό ὁποῖο γέμει ἀπό ἐνέργειες καί παρουσίες πού δηλώνουν σαφέστατα ὅτι ἀγωνίζεται γιά τήν ἀντιμετώπιση τῆς παναιρέσεως αὐτῆς, ἡ ὁποία κατατρώγει, γιά παραπάνω ἀπό ἕναν αἰῶνα, τό σῶμα τῆς Ἐκκλησίας.

Ἐφ’ ὅσον λοιπόν, εἶναι γνωστές οἱ ἐνέργειες καί θέσεις τοῦ οἰκείου μας Ἐπισκόπου, ὅπως ἐπίσης καί τό γεγονός ὅτι ὑπάρχουν πιστοί πού ἔχουν ἀποτειχισθεῖ ἀπό αὐτόν λόγῳ τῆς συμπορεύσεώς του μέ τήν αἵρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, πῶς στέκεται, πῶς δικαιολογεῖται ἡ παρουσία τοῦ π. Ἀρσενίου στήν ἐν λόγῳ ἡμερίδα; Δέν ἀποτελεῖ μέγα σκάνδαλο; Δέν δηλώνει ἡ ἐκεῖ παρουσία του, δίπλα στόν Οἰκουμενιστή Ἐπίσκοπο νά εἰσηγεῖται γιά τίς νεοφανεῖς αἱρέσεις πού πλήττουν τίς νέες οἰκογένειες, ἀλλά καί οἱ φιλοφρονήσεις πού ἀνταλλάχτηκαν, συμπόρευση μέ τήν αἵρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, τήν ὁποία μόνο μέ τά λόγια καί στά χαρτιά καταπολεμεῖ ὁ Μοναχός Ἀρσένιος;

Μήπως μετενόησε ὁ Δημητριάδος, ἀποκήρυξε τίς αἱρετικές θέσεις καί πράξεις του, συνέγραψε κάποιο λίβελλο ἐναντίον τοῦ Παπισμοῦ ἤ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καί δέν πήραμε εἴδηση; Πῶς εἶναι δυνατόν νά ἀξιολογεῖ ὁ π. Ἀρσένιος ὅτι διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο οἱ νέες οἰκογένειες ἀπό τίς διάφορες ὀλιγομελεῖς σέκτες, ἀπό τόν κίνδυνο πού διατρέχουν ἐξ  αἰτίας τῆς συμμετοχῆς τοῦ κ. Ἰγνατίου στή μεγάλη σέκτα τοῦ Π.Σ.Ε. ἤ τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Συμβουλίου Ἐκκλησιῶν, ἤ τῶν Λουθηρανῶν ἤ τῶν Ἀγγλικανῶν ἤ ὅποιων ἄλλων, μέ τούς ὁποίους συγχρωτίζεται τόσα χρόνια;

Πιστεύουμε ἀκράδαντα ὅτι εἶναι πολὺ μεγαλύτερος ὁ δεύτερος κίνδυνος πού διατρέχουν οἱ πιστοί, καί κυρίως οἱ νέοι. Καί ὁ κίνδυνος καθίσταται ἀκόμα πιό μεγάλος ἀπό τή σύγχυση πού δημιουργεῖται, κυρίως ἀπό τό γεγονός ὅτι ὁ π. Ἀρσένιος Βλιαγκόφτης, εὑρισκόμενος ἐδῶ καί χρόνια δίπλα στά μεγάλα ὀνόματα τοῦ ἀντιοικουμενιστικοῦ ἀγῶνος (π. Θεοδ. Ζήση, π. Γεωργ. Μεταλληνοῦ, π. Ἀθαν. Ἀναστασίου, π. Γεωργ. Καψάνη κλπ.) ἐνῶ  ἔχει δηλώσει ἤδη τήν ταυτότητά του, τώρα εἰσηγεῖται –μαζί μέ τήν ἐλίτ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ– γιά αἱρέσεις ὑποδεέστερες, μικρῆς ἐμβέλειας καί ἐλάχιστα διακινούμενες στόν ἑλλαδικό χῶρο.

Θά περίμενε κανείς, ὅπως εἶναι εὔλογο ἀπό ὅσα παραθέσαμε, ὁ ἐντεταλμένος ἐπί τῶν αἱρέσεων, π. Ἀρσένιος, ὄχι μόνο νά ἀρνηθεῖ τήν πρόσκληση γιά νά παραστεῖ ὡς εἰσηγητής στήν ἐν λόγῳ ἡμερίδα, ἀλλά καί νά ἐλέγξει τόν συγκεκριμένο Μητροπολίτη δημοσίως, γιά τό ὅτι κηρύσσει γυμνῇ τῇ κεφαλῇ τήν αἵρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, τήν ὁποία ὁ π. Ἀρσένιος καταγγέλει ἐδῶ καί χρόνια, καί ὄχι νά συνεργάζεται μαζί του γιά τήν  ἐνημέρωση γιά ὑποτιθέμενο κίνδυνο ἀπό ἄλλες αἱρέσεις καί σέκτες. Εἶναι προκλητικότατο νά δέχεται τήν πρόσκληση νά μιλήσει σέ ἕνα χῶρο πού ἔχει ὀνομασθεῖ ἀπό πολλούς ὡς ἐργαστήρι αἱρετικῶν θέσεων καί ἀπόψεων καί ἀπό ἕνα βῆμα στό ὁποῖο ἀνέβηκαν καί μίλησαν αἱρετικοί, ἑτερόδοξοι καί ἀλλόθρησκοι, ἀκόμη καί παστόρισσες ὁλόκληρης τῆς ὑφηλίου.

Μέσα ἀπὸ αὐτὴ τὴν προσέγγιση γίνεται πλέον κατάδηλο τό γιατί δέν μπορεῖ νά ἀντιμετωπισθεῖ πλέον ἡ γάγγραινα αὐτή τῆς αἱρέσεως τῆς ἐποχῆς μας, καθόσον οἱ ἀντι-οικουμενιστές συμφύρονται καί συγχρωτίζονται μέ τούς Οἰκουμενιστές· ἀλληλοαφορίζονται, ἀλλά συνεργάζονται στενά· ἀλληλοκατηγοροῦνται, ἀλλά στήν οὐσία συμπορεύονται καί, κατ’ αὐτόν τόν τρόπο, ἡ δευτέρα πλάνη εἶναι χειροτέρα τῆς πρώτης!

Ἀπό τήν δεδηλωμένη αἵρεση μπορεῖ κάποιος νά προφυλαχθεῖ, διότι εἶναι εὐδιάκριτη, ἀλλά ἀπό τή διγλωσσία, τήν φαρισαϊκή συμπεριφορά καί τήν ἀντορθόδοξη ἰησουΐτικη μέθοδο ἀντιμετώπισης τῆς αἱρέσεως,

Δημοσίευμα για το ύφος επιστολής του π. Παύλου Δημητρακόπουλου

ΓΙΑΤΙ  ΤΕΤΟΙΟ  ΥΦΟΣ!!!

Δημοσιεύουμε ἀνάρτηση τοῦ  ἱστολογίου augoustinos-kantiotis, ποὺ ἀναφέρεται στὸ ἀπαράδεκτο ὕφος τῆς ἐπιστολῆς τοῦ ἀρχιμ. Παύλου Δημητρακόπουλου πρὸς τὸν π. Εὐθύμιο Τρικαμηνᾶ.

 Πηγή: www.augoustinos-kantiotis.gr

 

 Ο εκπρόσωπος επί των αιρέσεων της Μητροπόλεως Πειραιώς Αρχιμανδρίτης Παυλος Δημητρακοπουλος μιλά άσχημα και με υπεροψία σ” έναν ταπεινό εργάτη της Εκκλησίας τον π. Ευθύμιο Τρικαμηνά και λέει·

• «Ο επισκοπος μας σας εκαμε την χαρι να σας καλεση, ουχι ακινδυνως υπερβαινοντας το γεγονος ότι προσφατως δια αποφασεως συνοδικου δικαστηριου εχετε καθαιρεθη από τον βαθμον του πρεσβυτερου και υποβιβασθη εις την ταξιν των μοναχων, πραγμα που εκκλησιολογικα και ιεροκανονικα δυσχεραινει την μεθ’ υμων κοινωνια, διοτι υμεις θεωρειτε εαυτον ως ιερομοναχον, μη αναγνωριζων την καθ’ υμων συνοδικην αποφασιν. Από την εποχη της καθαιρεσεως υμων εχετε αλλα παραδειγματα Μητροπολεων που σας εκαλεσαν ως ομιλητη στην επαρχια τους, και μαλιστα σε επισημη ημεριδα, οργανουμενη από την Μητροπολι;».

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο π. ΕΥΘΥΜΙΟΣ ΤΡΙΚΑΜΗΝΑΣ ΠΟΥ ΜΕ ΤΟΣΟ ΠΕΡΙΦΡΟΝΗΣΗ ΜΙΛΑ Ο π. ΠΑΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΚΑΘΑΙΡΕΘΗΚΕ;
Ο π. Ευθύμιος είναι ένας αγωνιστής ιερομόναχος. Δεν γράφτηκε ποτέ στους καταλόγους της Μητροπόλεως για μισθοδοσία. Ηταν και είναι άμισθος κληρικός. Δεν κατοικεί σε ωραίο μοναστήρι με ανέσεις ούτε σε κάποιο αναπαυτικό διαμέρισμα, αλλά σε μια σπηλιά του Κισσάβου, χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα και χωρίς καμία άνεση. Ειναι αρχιμανδρίτης – ασκητής.
ΓΙΑΤΙ ΤΟΝ ΚΑΘΑΙΡΕΣΕ Η ΣΥΝΟΔΟΣ

Το θάρρος και η παρρησία του π. Ευθυμιου να ελέγχει τις παρανομίες κάποιων κακών επισκόπων, στα θέματα της πίστεως, ακόμα και μέσα στο συνοδικό δικαστήριο έγινε αιτία να σκληραίνουν ακόμη περισσότερο μερικοί δεσποτάδες και να τον καθαιρέσουν, στις 30.8.2006.

Η Ι. Συνοδο δεν καθαιρεί καταχραστάς, ανήθικους και ανωμάλους ρασοφόρους, που άρχισαν να εισβάλουν, προς τιμωρία μας, και μέσα στην Ορθόδοξη Εκκλησία. Εναν δεσπότη μόνο αναγκάστηκε να καθαιρέση, κάτω από την πίεση της δικαστικής εξουσίας και τον σκανδαλισμό όλων των Ελλήνων. Αυτόν τον δεσπότη που βρωμούσε απ” όπου και αν τον έπιανες, χίλιους δυο τρόπους μηχανεύτηκε για να τον βγάλει από τον Κορυδαλλό. Αν δεν εύρισκε μεγάλη αντίδραση από τον λαό, θα τον επαναφέρει στις τάξεις της Ιεραρχίας, γιατί είναι εκλεκτός των μασόνων και του πατριάρχη Βαρθολομαίου!

π. Παυλε με θλίψη διαβασαμε σε ιστολόγια την επιστολή που στείλατε στον π. Ευθύμιο και μας πικράνατε. Ενα μόνο μικρό απόσπασμα δημοσιεύσαμε.

Να ξέρετε ότι έτσι δεν κερδίζονται οι μάχες κατά των αιρετικών. Βρισκόμαστε σε χρόνια δύσκολα, μπαίνουμε όπως βλέπουμε σε χρόνια Αποκαλύψεως και θα πρέπει να αγκαλιάζετε τους αγνούς αγωνιστάς για να δώσετε μαζί τη μάχη.

Ο π. Ευθύμιος αρκετά χρόνια έκανε υπακουή στην παράνομη καθαίρεση και κρέμασε το πετραχήλι του. Περίμενε την συμπαράσταση των αγωνιζομένων κληρικών, αλλ” αυτοί τον ξέχασαν. Στο Συμβούλιο της Επικρατείας, έκανε αίτηση ακύρωσης της υπ’ αριθμ. 21/2007 αποφάσεως του Δευτεροβαθμίου Συνοδικού Δικαστηρίου της Εκκλησίας της Ελλάδος, όμως η Ι. Σύνοδος αρνείτο αυθαιρέτως και παρανόμως για πολλά χρόνια να αποστείλει το φάκελο της υποθέσεως του.

Αυτό τώρα που έκανε ο π. Ευθύμιος και αποτειχίσθηκε, ίσως σύντομα να το κάνετε και εσείς, αν πραγματικά αγωνίζεσθε για την Ορθοδοξία. Ο Γέροντας αγωνισθής ιεράρχης π. Αυγουστίνος Καντιώτης, που δεν προσχώρησε στις τάξεις των παλαιοημερολογιτών, παρ” ότι τους συμπαθούσε και έκανε μεγάλη προσπάθεια για να ενώση τις 3 παρατάξεις, για να καταφύγουν εκεί στις δύσκολες ημέρες του Αντιχρίστου οι χριστιανοί, δεν κατάφερε τίποτε. Δυστυχώς σήμερα το χάσμα στους παλαιοημερολογίτες έγινε ακόμη μεγαλύτερο, αφού εγιναν 9 οι παρατάξεις. Χρειάζεται κόσκινο για να κοσκινιστούμε όλοι οι χριστιανοί. Ευρισκόμενος στην Κάρυστο, στις 16 Απριλίου 1951 ο π. Αυγουστίνος έστειλε γράμμα στην Κοζάνη, σε πνευματικά του παιδιά και παλαιούς συνεργάτες της Εστίας συσσιτίων κατοχής (8.500 πιατων ημηρεσίως) και έγραφε:

• «Αποτελούμεν ζώσαν διαμαρτυρίαν εντός των κόλπων της επισήμου Eκκλησίας. Ημείς οι ελέγχοντες ευεργετούμεν αυτήν απείρως και όχι οι κολακεύοντες θεολόγοι και ιεροκήρυκες, οι οποίοι κάμνουν τούμπες, αρκεί να τα έχουν καλά και να μη διωχθούν. Οπωσδήποτε ανατέλλει ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ. -Προβλέπω, ότι ο ΑΓΩΝ εναντίον σας θα προσλάβη ακόμη μεγαλυτέραν σφοδρότητα. Ο Σατανάς βάλθηκε να σας διαλύση. Ξεύρει αυτός τι ειμπορεί να προκύψη από αυτό το ταπεινό γκαράζ. Δεν ενθυμείσθε τον πόλεμον που υφιστάμεθα τας πρώτας ημέρας που ιδρύθη η Εστία; Εάν υπεκύπταμεν τότε, ο Σατανάς θα εθριάμβευε. Μας εβοήθησεν ο Θεός και εμείναμεν σταθεροί. Έτσι και τώρα. Ηνωμένοι με άρρηκτον αγάπην αντιστθήτε. «Αντίστητε τω Διαβόλω και φεύξεται αφ’ υμών». Άμα ίδη την υπομονήν και επιμονήν σας εις το έργον του Κυρίου, θα σας αφήση».

Δυο- τρεις δεκαετίες μετά, σε ομιλία του έλεγε:

•  Θα έρθη καιρός που οι χριστιανοί δεν θα μπορούν να εκκλησιάζονται σε μεγαλοπρεπείς ναούς αλλά θα φεύγουν στις σπηλαίες και στα όρη για να υμνήσουν τον Θεό, γιατί τους μεγαλοπρεπείς ναούς θα τους έχουν καταλάβει αντίχριστοι ρασοφόροι.

Συνδιασκέπτονται για αιρέσεις ασἠμαντες, και αφἠνουν ἀνεξέλεγκτο τους Οικουμενιστές και τους μετα-πατερικούς Επισκόπους και θεολόγους!

 Οἱ Πανορθόδοξες Συνδιασκέψεις γιὰ τὶς αἱρέσεις, ποὺ συνέρχονται ἐδῶ καὶ 25 χρόνια, ἐπεσήμαναν πάνω ἀπὸ 400 αἱρέσεις καὶ παραθρησκευτικὲς ὁμάδες, τὶς ὁποῖες καὶ περιέλαβαν σὲ Κατάλογο ποὺ ἐξέδωσαν. Οἱ περισσότερες ἀπὸ αὐτές, εἴτε δὲν δραστηριοποιοῦνται στὴν Ἑλλάδα, εἴτε ἀριθμοῦν μερικὲς δεκάδες ἢ ἑκατοντάδες ὀπαδούς. Ὅμως, ἀπὸ τὸν κατάλογο ἀπουσιάζουν σκανδαλωδῶς οἱ κυριότερες ἀπὸ τὶς αἱρέσεις, ὅπως ὁ Παπισμός, ὁ Ἀγγλικανισμὸς  καὶ   ὁ  Οἰκουμενισμός!!!

Γιατί, οἱ Πανορθόδοξες αὐτὲς συνδιασκέψεις δὲν συζήτησαν  ποτὲ γιὰ τὶς παραπάνω μεγάλες αἱρέσεις; Ποιοῦ ἢ ποιῶν Ἐντολὲς ἐφαρμόζουν; Ἀπὸ ποιὸν παίρνουν κατευθύνσεις;

Οἱ συμμετέχοντες ἀντι-Οἰκουμενιστὲς κληρικοί, δὲν «πῆραν χαμπάρι» γι’ αὐτὴν τὴν σκόπιμη ἀπουσία συζητήσεως τῶν μεγάλων αἱρέσεων; Ἂν ναί, γιατί δὲν διαμαρτύρονται ἢ γιατί δὲν παραιτοῦνται ἀπὸ μιὰ στημένη Συνδιάσκεψη, ποὺ προσφέρει ἄλλοθι γιὰ νὰ καλύψουν, πίσω ἀπὸ ἀντιαιρετικὲς Συνδιασκέψεις, τὴν ἅλωση τῆς Ἐκκλησίας ἀπὸ τὸν Οἰκουμενισμό καὶ τὸν Παπισμό; Ἰδιαίτερα ὁ π. Ἀρσένιος Βλιαγκόφτης ποὺ συμμετέχει χρόνια σὲ αὐτὲς τὶς Συνδιασκέψεις (ἀλλὰ καὶ ἄλλοι κληρικοί) πῶς δικαιολογοῦν αὐτὸ τὸ γεγονός;

Στὴ συνέχεια παραθέτουμε τὸν τόπο καὶ τὰ θέματα, μὲ τὰ ὁποῖα ἀσχολήθηκαν οἱ περισσότερες Συνδιασκέψεις τὶς τελευταῖες δεκαετίες (ἐκτὸς ἀπὸ τὶς πρῶτες  ποὺ δὲν βρήκαμε στὸ διαδίκτυο). Θὰ διαπιστώσετε ὅτι ἀπουσιάζουν θέματα γιὰ τὸν Οἰκουμενισμό καὶ τὶς ἄλλες μεγάλες «ἀδελφὲς ἐκκλησίες», ὅπως ἀπουσιάζουν

ΤΟ ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑΚΟΝ ΠΑΡΑΛΗΡΗΜΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ και ο "ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ"

ΤΟ ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑΚΟΝ ΠΑΡΑΛΗΡΗΜΑ

ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ

Πηγή: «Ὀρθόδοξος Τύπος», 1/11/2013 

Ὁ «δεύτερος στὴν τάξη» πατριάρχης, ξεπέρασε τὸν «πρῶτον στὴν τάξη» πατριάρχη, στὸν οἰκουμενιστικὸ κατήφορο! Ὁ πατριάρχης Ἀλεξανδρείας κ. Θεόδωρος πῆγε στὴ Ρώμη, γιὰ νὰ συμμετάσχει στὴν ἐκεῖ διαχριστιανικὴ καὶ διαθρησκειακὴ συνάντηση, ποὺ ὀργάνωσε ὁ θλιβερὸς ἡγετίσκος τοῦ Βατικανοῦ, νομίζοντας πὼς μπορεῖ νὰ ἡγηθεῖ κάποια στιγμὴ ὅλων τῶν δογμάτων καὶ τῶν θρησκειῶν τοῦ κόσμου!

Τὴν ἀρχὴ τῆς πρωτοφανοῦς οἰκουμενιστικῆς του παρεκτροπῆς τὴν ἔκαμε ὁ κ. Θεόδωρος μὲ τὴν προσφώνησή του πρὸς τὸν «ἅγιο πατέρα», χαρακτηρίζοντας τὸν αἱρεσιάρχη: «ποιμένα καὶ διάκονο τῆς ἀγάπης καὶ τῆς ἀλήθειας» καὶ τὸ παναιρετικὸ καὶ ἁμαρτωλὸ Βατικανό: …ἀρχαία «Ἐκκλησία»!

Στὴν ὁμιλία του στὴ συνάντηση ξεπέρασε κάθε ὅριο. Συμπεριέλαβε τὴν Ἐκκλησία στὸ «ἴδιο σακὶ» μὲ τὶς αἱρέσεις καὶ τὶς θρησκεῖες τοῦ κόσμου! Ἡ θρησκεία (τὸ σακὶ μὲ τὶς θρησκεῖες) κατὰ τὸν κ. Θεόδωρο προσφέρει, σὺν τοῖς ἄλλοις «προοπτικὴ αἰώνιας σωτηρίας»! Ὁ «θρησκευτικὸς αὐτοπροσδιορισμὸς» (βλέπε δογματικὴ διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας) ἀποβαίνει, κατ’ αὐτόν, «παράγων διχασμοῦ καὶ μισαλλοδοξίας, φανατισμοῦ καὶ βίας»! Γι’ αὐτὸ πρότεινε «τὴν ἑνότητα μέσα στὴ διαφορετικότητα». Πρότεινε στοὺς ἀρχηγοὺς τῶν παρισταμένων αἱρέσεων καὶ θρησκειῶν νὰ «μάθουμε τοὺς πιστούς μας ὄχι μόνον νὰ παραμείνουν στὴν παράδοσή τους, ἀλλὰ καὶ νὰ διατηροῦν τὴν ἰδιοσυστατικὴ τους ταυτότητα»!

Καὶ τὸ πλέον ἐξωφρενικό!

«Εἶναι καιρὸς νὰ μάθουμε τοὺς πιστούς μας ὅτι ἡ ἀπολυτοποίηση τῆς ἰδιαιτερότητας (βλέπε θεία ἀποκάλυψη στὴν Ἐκκλησία) δὲν συνιστᾶ διάσωση τῆς ἀλήθειας, ἀλλὰ φαλκίδευση τῆς ἀλήθειας καὶ ὀλίσθηση πρὸς τὴν θρησκειογενῆ νεύρωση τῆς ἀποκλειστικότητας»!

Ποιὲς ἄλλες μαρτυρίες χρειαζόμαστε, γιὰ νὰ πεισθοῦμε ὅτι ὁ «ἅγιος» Ἀλεξανδρείας βρίσκεται σὲ οἰκτρὴ πλάνη; Ὅτι μεταβλήθηκε σὲ ἠχηρὸ φερέφωνο τοῦ πανθρησκειακοῦ ὁράματος τῆς «Νέας Ἐποχῆς»;

Ορθόδοξος Τύπος, 1/11/2013

http://aktines.blogspot.gr/2013/11/blog-post_3767.html

Καίριες καὶ εὔστοχες αὐτὲς οἱ διαπιστώσεις τοῦ «Ὀρθόδοξου Τύπου».

Ὅμως οἱ Πατέρες καὶ οἱ ἀδελφοὶ ποὺ διοικοῦν καὶ καθορίζουν τὴν γραμμὴ τῆς ἐφημερίδος, γιατί στρουθοκαμηλίζουν;  Γιατί πεισματωδῶς ἀρνοῦνται τὴν γραμμὴ τῶν Ἁγίων μας, ποὺ ἀπὸ τὸν ἀπόστολό Παῦλο μέχρι τὸν Ἰουστῖνο Πόποβιτς διδάσκουν τὴν διακοπὴ κοινωνίας μὲ τοὺς αἱρετικοὺς καὶ τοὺς «κοινωνοῦντας μετ’ αὐτῶν»; (κατὰ τὸν ἀρθρογράφο τοῦ Ο.Τ. π. Θεόδωρο Ζήση).

Γιατί συνεχίζουν νὰ λησμονοῦν, ὅτι ἄλλοτε πρόβαλαν τὴν Διακοπὴ Μνημοσύνου τοῦ πατριάρχη Ἀθηναγόρα ἀπὸ τοὺς Ἁγιορεῖτες καὶ τοὺς τρεῖς Μητροπολῖτες, ὅταν μάλιστα τότε, οἱ Οἰκουμενιστικὲς προκλήσεις ἦσαν σπάνιες καὶ μεμονωμένες,  ἄγνωστες δὲ στοὺς περισσότερους καὶ ἀμφίσημες λόγω καὶ τὶς ἐλλείψεως φωτογραφικῶν ντοκουμέντων ἢ τῶν Video;

Ποιός τοὺς ἐβάσκανε καὶ ἰσχυρίζονται, ἐπιχειρηματολογοῦν καὶ πράττουν τὰ ἀντίθετα ἀπὸ τότε, τὰ ἀντίθετα ἀπὸ ἐκεῖνα ποὺ ἐπειγόντως ἐπιβάλλουν οἱ καιροί; Ἡ συχνότητα τῶν αἱρετικῶν δηλώσεων καὶ πράξεων, ὅπως ἡ ἀνωτέρω ποὺ καυτηριάζουν, ἔχουν χιλιοπλασιαστεῖ. Ἂν τότε οἱ Οἰκουμενιστικὲς προκλήσεις ἦσαν μιά, πέντε ἢ καὶ δέκα τὸ χρόνο (ἂν καὶ δὲν ἀξιολογοῦνται αὐτὲς μόνο ἀριθμητικά), σήμερα εἶναι παμπληθεῖς· τόσο πολλές, ποὺ δὲν προλαβαίνουμε νὰ τὶς παρακολουθήσουμε, νὰ τὶς καταγράψουμε.

Εἶναι ἀναγκαῖο, Πατέρες καὶ ἀδελφοί, ὁ ἔλεγχος γιὰ αἱρετικὲς καὶ ποιμαντικὲς παραλείψεις καί –κατὰ συνέπειαν– τὸ κήρυγμα τῆς μετανοίας, νὰ τὸ κάνετε καὶ πρὸς ἑαυτούς, ὄχι μόνο πρὸς τοὺς ἄλλους, ὅπως τὸν Πατριάρχη Ἀλεξανδρείας. Μιλᾶμε γι’ αὐτό, τῆς ἐφαρμογῆς δηλαδὴ τῆς ἀποστολικῆς Ἐντολῆς «χαίρειν αὐτοῖς μὴ λέγητε», τῆς διακοπῆς τῶν σχέσεων μὲ τοὺς αἱρετικοὺς Οἰκουμενιστὲς καὶ ὅσων κοινωνοῦν μαζί τους.

Ζητήσαμε τὴν κριτική σας, ὡς πρὸς τὶς θέσεις μας. Ἀρνηθήκατε ἐπανειλημμένως τὴν κατ’ εὐθείαν κριτική, υἱοθετήσατε ὅμως τὴν ἀνεπέρειστη ἀστοιχείωτη, ἀθεολόγητη, λογικὰ διάτρητη καὶ σαθρή, ἀλλὰ ταυτόχρονα καὶ συκοφαντικὴ κριτικὴ τοῦ π. Παύλου ὡς ἐκπορευομένη καὶ ὑποστηριζομένη ἀπὸ τὸν Μητροπολίτη Πειραιῶς.

Ἐπίσης, ὅπως μαθαίνουμε, ἀξιολογεῖτε καὶ κρίνετε τὶς κινήσεις μας στοὺς κύκλους σας «κουτσομπολίστικα» (καθ' ὃν χρόνον ἐμεῖς τὶς διατυπώνουμε δημόσια), ἀντὶ νὰ διακινδυνεύσατε μιὰ δημόσια κριτική (ἢ ἔστω μία κατ’ ἰδίαν συζήτηση, μὲ θεολογικά, ὅμως, καὶ πατερικὰ κριτήρια),  ποὺ καὶ ἐμᾶς θὰ βοηθήσει γιὰ ἔλεγχο λαθῶν καὶ μετάνοια, καὶ θὰ ἀναδείξει τὴν ἀλήθεια τῆς διαχρονικῆς Ἐκκλησίας στὸ ἐπεῖγον θέμα τῆς ἀντιμετωπίσεως τῆς ἐσχάτης αἱρέσεως τῆς ἱστορίας, κατὰ τὸν π. Ἀθανάσιο Μυτιληναῖο.

Δὲν ἀποκάμαμε, θὰ τὴν περιμένουμε.

(Ὁ προσωπικὸς τόνος στὸ σχόλιο αὐτό, ἔχει τὴν αἰτία της σὲ πρόσφατες συγκεκριμένες πληροφορίες).

Σημάτης Παναγιώτης