Σχόλιο σε άρθρο του πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Παραθέτουμε στή συνέχεια τό ἄρθρο τοῦ σεβαστοῦ π. Διονυσίου Τάτση «Δεσμά δουλείας εἰς Ἐπισκόπους καί κληρικούς», πού δημοσιεύθηκε στό προηγούμενο φύλλο τοῦ «Ὀρθοδόξου Τύπου»  (12/9/2014) καί στή γνωστή στήλη στό πρωτοσέλιδο, ὅπου συνήθως ἐδῶ καί χρόνια ἀρθρογραφεῖ. Καθώς τό διαβάζαμε προσεκτικά, μᾶς γεννήθηκαν κάποιες ἀπορίες, τίς ὁποῖες καί προτάσσουμε.

Ὅλα ὅσα γράφει ὁ γνωστός σέ ὅλους μας Πρωτοπρεσβύτερος εἶναι ἀπολύτως σωστά καί πολλές φορές διαβάζοντάς τα, μέσα μας ἀναφωνοῦμε μυστικά «πές τα Χρυσόστομε»!

Στό συγκεκριμένο ἄρθρο του αὐτή ἀκριβῶς τήν οὐσία τοῦ προβλήματος ἐντοπίζει, ἀναλύει, παρουσιάζει και καυτηριάζει ὁ σεβαστός πατήρ, πού δέν εἶναι ἄλλη ἀπό τήν ἔλλειψη σοβαρῶν, γενναίων κληρικῶν  ὅλων τῶν βαθμίδων (ἀπό πρεσβυτέρους μέχρι ἐπισκόπους) καί μοναχῶν, οἱ ὁποῖοι, ἀφοῦ σπάσουν τά δεσμά τῆς δουλείας τους ἀποκτήσουν τήν ἐν Χριστῷ παρρησία, ἀπεγκλωβισθοῦν ἀπό τίς ἀνοικονόμητες «οἰκονομίες» πού κάνουν εἰς βάρος τῆς πίστεως, ἀπελευθερωθοῦν ἀπό τόν φόβο μήπως καί χάσουν κάτι ἀπό αὐτά πού ἀπολαμβάνουν (θέσεις, ἀξιώματα, εὔνοια, ἀπολαβές, καλοπέραση κ.λπ.), σταθοῦν στό ὕψος τῶν περιστάσεων καί τολμήσουν τί; 

Γιά ποιά συγκεκριμένη ἀντίδραση καί σέ ποιό βαθμό ἐννοεῖ ὁ π. Διονύσιος, πρέπει νά φθάσουν αὐτοί πού φύλαγαν κάποτε τήν Ἀκρόπολη τῆς Ὀρθοδοξίας, καί ἡ ὁποία γνωρίζουν ὅτι θά προκαλέσει τήν ὀργή καί τό ξέσπασμα τοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου;

 Προφανῶς ὁ σεβαστός πατήρ δέν ἐννοεῖ μόνο τό νά μιλήσουν κάποιοι κληρικοί – μοναχοί,  ἤ νά γράψουν, διότι  οἱ περισσότεροι  ἀπό αὐτούς πού εἶναι στρατευμένοι στόν ἀντιοικουμενιστικό ἀγῶνα εἶναι λαλίστατοι, πολυγραφότατοι καί μάλιστα τό ἀπέδειξαν αὐτό μέ μακροσκελῆ συλλογικά κείμενα, πραγματεῖες, μελέτες, ὁμιλίες, ἡμερίδες, στά ὁποῖα  ἐδῶ καί πολλά χρόνια ἔχουν ἀναλωθεῖ.

Μήπως ἐννοεῖ κάτι ἄλλο, πιό δραστικό, πιό ἀποτελεσματικό; Γιατί γράφει: «ἄν ἡ ἀντίδραση εἶναι γενικευμένη, εἶναι βέβαιο ὅτι τά πράγματα θά πάρουν ἄλλη τροπή καί θά μειώσουν τόν οἰκουμενιστικό οἶστρο τοῦ Παναγιωτάτου. Ἀλλά ποῦ παρρησία;»

Τί εἶναι αὐτό πάτερ, πού θά μειώσει τόν οἰκουμενιστικό οἶστρο τοῦ Παναγιωτάτου; Ποιό εἶναι τό μέτρο αὐτό πού χρειάζεται, εἶναι ἀπαραίτητο καί πού μέχρι σήμερα δέν τολμοῦν νά τό ἐφαρμόσουν οἱ σημερινοί κληρικοί – μοναχοί μας, δέν ἔχουν τήν ἐν Χριστῷ παρρησία γιά νά προχωρήσουν καί νά τό πράξουν;  Ποιό εἶναι αὐτό τό μέτρο πού θά τούς στερήσει ἴσως κάποιο ἀξίωμά τους καί μπορεῖ νά τούς στοιχίσει ὅπως γράφετε;

Μήπως, λέμε μήπως -ὑπόθεση κάνουμε- εἶναι τό μέτρο αὐτό πού ἐδῶ καί χρόνια διακηρύσσουμε ἀπό αὐτό ἐδῶ τό βῆμα (καί ὄχι μόνο ἀπό ἐδῶ) καί πού ἐξαιτίας αὐτῆς τῆς κραυγαλέας διακήρυξής μας, μᾶς ἀπέκοψαν (ἀλήθεια μήπως γνωρίζετε ποιοί καί γιατί) ἀπό ὅλα τά ἀγωνιστικά θρησκευτικά ἱστολόγια καί τά θρησκευτικά ἔντυπα, ἀκόμη καί ἀπό αὐτή τήν ἐφημερίδα τοῦ Ὀρθοδόξου Τύπου, μέ τήν ὁποία παλαιότερα εἴχαμε στενή συνεργασία;

Μήπως, λέω, εἶναι ἡ πρακτική τῆς Διακοπῆς τῆς Μνημονεύσεως τῶν αἱρετικῶν ἐπισκόπων καί τῆς Ἀποτειχίσεως ἀπό αὐτούς;  Σᾶς παρακαλῶ, μή σπεύσετε νά ἀπαντήσετε μέ ἀγανάκτηση: «πάλι τά ἴδια, κολλήσατε στήν Ἀποτείχιση καί ἀναμασᾶτε τά ἴδια καί τά ἴδια....».

Ἄς φανεῖτε εἰλικρινής, ἀξιοσέβαστε πάτερ, κι ἄς γράψετε καί ἐσεῖς κι ἄς ὁμολογήσετε, κι ἄς βροντοφωνάξετε ὄχι μέ ψιθύρους πίσω ἀπό τίς πόρτες καί τά τηλέφωνα, ὄχι μέ μισόλογα καί μεσοβέζικες συμβουλές, ὄχι μέ ὑπονοούμενα, ἀλλά μέ παρρησία Χριστοῦ, ποιό εἶναι τό μέτρο αὐτό πού ἐπιβάλλουν ἡ Ἁγία Γραφή καί ὁλόκληρη ἡ Ἁγιοπατερική Γραμματεία νά τό ἐφαρμόσουμε γιά νά καταπολεμήσουμε τήν χειρότερη αἵρεση ὅλων τῶν αἰώνων, πού νοθεύει τήν πίστη μας καί μᾶς ἀπομακρύνει ἀπό τήν σωτηρία, τήν Παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ.

Ἐάν κάνουμε λάθος καί κακῶς ἐννοήσαμε τά ὅσα μέσα ἀπό τήν ψυχή σας καί γνώμονα τήν ἱερατική σας συνείδηση μᾶς καταθέσατε στό συγκεκριμένο ἄρθρο σας, παρακαλοῦμε νά μᾶς διορθώσετε ἤ τουλάχιστον νά μᾶς ἐξηγήσετε ἐνδεχομένως σέ κάποιο ἑπόμενο τί ἐννοούσατε. 

«Σύ εἶπας!»

Χριστίνα Νάκου

Δεσμὰ δουλείας

εἰς Ἐπισκόπους καὶ κληρικούς

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

ΑΔΙΑΚΟΠΟΙ εἶναι οἱ ἀγῶνες τοῦ λαοῦ μας γιά τήν ἀπόκτηση τῆς ἐλευθερίας του καί τή διαφύλαξή της. Οἱ σελίδες τῆς ἱστορίας σ᾿ αὐτούς ἀναφέρονται καί οἱ πρωταγωνιστές ἐπαινοῦνται ὡς ἐθνικοί ἥρωες. Ἀγῶνες γιά τήν πνευματική ἐλευθερία γίνονται καί στό ἱερό χῶρο τῆς Ἐκκλησίας ἀπό μερικούς δυνατούς καί ἐνάρετους κληρικούς, οἱ ὁποῖοι βλέπουν τά κακῶς κείμενα στήν Ἐκκλησία καί τά ζιζάνια νά πνίγουν τόν καλό σπόρο στόν ἀγρό της καί προσπαθοῦν νά ἀλλάξουν τά πράγματα, χωρίς νά συμβιβάζονται μέ τους ἰσχυρούς ἐκκλησιαστικούς ἄρχοντες, οἱ ὁποῖοι ἀδιαφοροῦν προκλητικά.

Στήν ἐποχή μας δέν ἔχουμε πολλούς ζηλωτές κληρικούς, γιατί ἐπικρατεῖ πνεῦμα δουλείας καί ἐκφοβισμοῦ. Οἱ ἁπλοί κληρικοί πολλὲς φορὲς καταδυναστεύονται ἀπό τούς ἐπισκόπους καί οἱ ἐπίσκοποι ἀπειλοῦνται ἀπό τόν Ἀρχιεπίσκοπο καί τόν Πατριάρχη. Ὑπάρχουν πολλά παραδείγματα πού ἐπιβεβαιώνουν τόν ἰσχυρισμό μας αὐτό. Εἶναι σέ ὅλους γνωστό ὅτι ἕνας ζηλωτής κληρικός, ὅταν δέν ἀκολουθεῖ τή γραμμή τοῦ ἐπισκόπου του, δηλαδή δέν συμβιβάζεται μέ τήν ἁμαρτωλή πραγματικότητα πού ὑπάρχει στήν κοινωνία, ἀλλά καί στό χῶρο τῆς μητρόπολής του, γίνεται στόχος ἀπό τόν ἐπίσκοπο μέ σκοπό νά τόν περιορίσει ἤ καί νά τόν ἀπομακρύνει ἀπό τήν περιοχή. Γι᾿ αὐτό ὁ πολύπειρος καί πολύπαθος ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Καντιώτης ἔγραφε πρό ἑξήντα ἐτῶν τά ἑξῆς ἀποκαλυπτικά, τά ὁποῖα σέ μεγάλο βαθμό ἰσχύουν καί σήμερα: «Πολλά γεγονότα, πού εἶδα καί ἔζησα, μέ ἔπεισαν, ὅτι γιά ἕνα κληρικό πού θέλει νά διδάξει μέσα στήν Ἐκκλησία τό εὐαγγέλιο ἁγνά καί νά γίνει διαλαλητής τῆς ἀληθείας πρός κάθε κατεύθυνση, πρός τά ἄνω καί πρός τά κάτω τῆς κοινωνικῆς πυραμίδας, δέν ὑπάρχει κάποια μόνιμη θέση. Ἡ ἐλεύθερη ἔκφραση τῆς γνώμης, ἡ παρρησία, ἡ φιλαλήθεια, ὁ δημόσιος ἔλεγχος τοῦ ἄμβωνος θεωρεῖται ὕβρη, θανάσιμη παρεκτροπή, πού τιμωρεῖται αὐστηρά».

Σύμφωνα μέ τήν ἀπαράδεκτη νοοτροπία πού κυριαρχεῖ, ὁ κληρικός πρέπει νά εἶναι δοῦλος τοῦ ἐπισκόπου, νά συμφωνεῖ πάντα μαζί του, νά μή βλέπει τά κακῶς κείμενα καί νά μή ἐπιδιώκει τήν ἐξυγίανση καί βελτίωσή τους. Παράλληλα νά εἶναι ἀκούραστος ἐγκωμιαστής του, νά μιλάει γιά τό πρόσωπό του, νά τόν λιβανίζει καί νά ἀναφέρεται στό πλούσιο καί πολυσχιδές ἔργο πού ἐπιτελεῖ, τό ὁποῖο ὅμως, ἄν ἀξιολογηθεῖ ἀντικειμενικά, εἶναι μηδενικό. Ὁ π. Αὐγουστῖνος μιλοῦσε γιά δεσμά δουλείας πού «χαλκεύουν γιά τούς κληρικούς ἀντισυνταγματικοί νόμοι, ἐπάνω στούς ὁποίους στηρίζονται ἡ μοχθηρία καί ὁ φθόνος εὐτελῶν προϊσταμένων καί βρίσκουν μύριους τρόπους νά ἐξοντώσουν ἐργάτες τοῦ εὐαγγελίου, πού τό μόνο ἔγκλημά τους εἶναι ἡ παρρησία.Ἔτσι σήμερα ὁ ἱεροκήρυκας, ἄν θέλει νά ζήσει μέ γαλήνη καί ἡσυχία, πρέπει νά γίνει κόλακας, ἀνεβαίνοντας στόν ἱερό ἄμβωνα καί πλέκοντας παρά τή συνείδησή του ἐγκώμια σέ ἀρχιερεῖς, πού ἡ εὐθύνη τους γιά τήν ἠθική καί ἐκκλησιαστική σήψη στίς ἐπαρχίες τους εἶναι τεράστια. Καί οἱ ἔνοχοι ραίνονται ἀπό τόν ἄμβωνα μέρητορικά ἄνθη καί αὐτοί πού δέν εἶναι ἄξιοι νά στέκονται οὔτε στούς νάρθηκες τῶν ἱερῶν ναῶν ἀποκαλοῦνται φωτεινοί ἀστέρες καί ἐφάμιλλοι τῶν ἁγίων πατέρων! Ἡ κολακεία διαφθείρει τήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ».

Δεσμά δουλείας παρατηροῦμε καί στούς ἐπισκόπους, οἱ ὁποῖοι δέν μποροῦν νά διαφωνήσουν μέ τόν Ἀρχιεπίσκοπο καί τόν Πατριάρχη. Κραυγαλέο παράδειγμα εἶναι ἡ στάση τους ἀπέναντι στόν οἰκουμενισμό, στόν ὁποῖο ὡς γνωστό πρωτοστατεῖ τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο καί δουλικά ἀποδέχονται σχεδόν ὅλοι οἱ μεγαλόσχημοι κληρικοί. Ἐνῶ γνωρίζουν ὅτι ὁ οἰκουμενισμός εἶναι παναίρεση καί ἀπομακρύνει ἀπό τή σωτηρία, γιατί νοθεύει τήν πίστη καί δέν δέχεται ὅτι ἡ Ὀρθοδοξία, καί μόνο αὐτή, ἀποτελεῖ τή Μία, Ἁγία, Καθολική καί Ἀποστολική Ἐκκλησία, μένουν σιωπηλοί καί περιορίζονται στούς κατ᾿ ἰδίαν ψιθύρους, γιά νά μή ἐνοχλήσουν τόν Οἰκουμενικό Πατριάρχη καί τόν Ἀρχιεπίσκοπο καί γιά νά ἀποφύγουν τυχόν ἀντιδράσεις τους, οἱ ὁποῖες μπορεῖ νά τούς στοιχίσουν.

Κάτω ἀπό παρόμοια δεσμά ζεῖ καί τό Ἅγιον Ὄρος. Οἱ μοναχοί δέν συμφωνοῦν μέ τόν οἰκουμενισμό, δέν ἀντιδροῦν ὅμως στό βαθμό πού θά ἔπρεπε, γιατί γνωρίζουν ὅτι ἡ ὀργή τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου θά ξεσπάσει ἀμέσως. Αὐτό ἰσχύει ὅταν ἀντιδράσουν ἐλάχιστοι. Ἐάν ὅμως ἡ ἀντίδραση εἶναι γενικευμένη, εἶναι βέβαιο ὅτι τά πράγματα θά πάρουν ἄλλη τροπή καί θά μειώσουν τόν οἰκουμενιστικό οἶστρο τοῦ Παναγιωτάτου. Ἀλλά ποῦ παρρησία; Στήν ἐποχή μας ὅλα ζυγίζονται καί ὅλα «οἰκονομοῦνται», γιά νά μή χαθεῖ τίποτα ἀπό ὅσα ἀπολαμβάνουν οἱ μοναχοί στό Περιβόλι τῆς Παναγίας … Τώρα εἶναι πολύ δύσκολο νά μιλήσει κανείς γιά ἀθωνικούς πνευματικούς φάρους καί νά παρομοιάσει τό Ἅγιον Ὄρος μέ ἀκρόπολη τῆς Ὀρθοδοξίας.

Μακάρι σύντομα τά δεσμά τῆς δουλείας νά σπάσουν καί οἱ κληρικοί ὅλων τῶν βαθμίδων, μαζί μέ τούς μοναχούς, νά ἀποκτήσουν τήν ἐν Χριστῷ παρρησία.

Ορθόδοξος Τύπος, 12/9/2014 και dtatsis.blogspot.gr

Μαρτυρία περί αείμνηστου Αυγουστίνου Καντιώτου. Ειδικά για όσους προβάλλουν ως αγίους, μόνο όσους ταιριάζουν στις προδιαγραφές τους!

Ο πατήρ Αυγουστίνος και ο Κονίτσης Σεβαστιανός

 

Πηγή: "Κατάνυξις"

Μια μαρτυρία συμβάντος από την εξόδιο ακολουθία του μακαριστού γέροντος Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου

Αγιορείτες πατέρες, οι οποίοι παρέστησαν κατά την εξόδιον ακολουθίαν του μας διαβεβαίωσαν ότι η δεξιά χειρ του αγίου γέροντος Αυγουστίνου συνεχώς έφευγεν από την θέσιν, που την ετοποθετούσαν, ωσάν να ευλογούσεν. Την επανέφερον εις την θέσιν της, όπως τοποθετούνται οι χείρες των νεκρών και πάλιν έφευγε. Παρ όλον ότι είχον παρέλθει άνω των 50 ωρών, εν τούτοις η χειρ του ήτο ζεστή και καθόλου άκαμπτος ως είθισται.

Τούτο μαρτυρεί όχι μόνον ο πατήρ Μάξιμος, αλλά και πολλοί άλλοι ψηλαφίσαντες την δεξιάν του Αγίου. Παρ όλον ότι είχε νεφρικήν ανεπάρκειαν και είθισται τα σώματα των τεθνεώτων να μαυρίζουν, εν τούτοις το σώμα του γέροντος όχι μόνον δεν εμαύρισεν, αλλ απεναντίας είχε παραμείνει το φυσιολογικόν του, ωσάν να μη είχε αποθάνει και μερικές στιγμές έλαμπε.

www.fotgrammi.gr

Ο Επικεφαλής της Αγγλικανικής Εκκλησίας, αμφισβητεί την ύπαρξη του Θεού!

Ο Επικεφαλής της Αγγλικανικής Εκκλησίας αμφισβητεί την ύπαρξη του Θεού

Romfea.gr

Του Αιμίλιου Πολυγένη

Άφωνοι έμειναν όσοι άκουσαν τον Επικεφαλής της Αγγλικανικής Εκκλησίας Αρχιεπίσκοπο του Καντέρμπουρι να παραδέχεται ότι έχει αμφιβολίες αναφορικά με την ύπαρξη του Θεού.

Συγκεκριμένα ο Justin Welby δήλωσε ότι η αδικία που επικρατεί στον κόσμο, τον κάνει να αμφισβητεί την ύπαρξη του Θεού.

Ο Αγγλικανός Αρχιεπίσκοπος διευκρίνησε ότι οι αμφιβολίες του δημιουργήθηκαν κατά τον πρωϊνό τσόγκινγκ που έκανε με τον σκύλο του.

«Πριν λίγες μέρες που προσευχήθηκα για κάτι και κατέληξα με το να παρακαλέσω τον Θεό: κοίτα να δεις αυτά είναι όλα καλά, αλλά μήπως πρέπει να κάνεις και κάτι, εάν είσαι παρών εδώ;», ανέφερε ο Justin Welby.

Με όλα αυτά τόνισε ότι πιθανώς δεν υπάρχουν εκείνοι που περιμένουν τέτοιου είδους δηλώσεις από αυτόν ως επικεφαλής της Εκκλησίας της Αγγλίας.

Συνεχίζοντας τις σκέψεις του ο Αρχιεπίσκοπος ανέφερε τον ψαλμό 88ο, ο οποίος «είναι γεμάτος αμφιβολίες» όπως σημείωσε.

Κλείνοντας ο Αγγλικανός Αρχιεπίσκοπος Καντουαρίας υπογράμμισε ότι «Ο Θεός είναι πιστός και το εξαιρετικό με το να είναι κανείς Χριστιανός είναι ότι ο Θεός είναι πιστός όταν εμείς δεν είμαστε».

Το ήθος ενός δια της αποτειχίσεως Ομολογητού και ενός επισκόπου Οικουμενιστού!

ΤΟ  ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ  ΟΜΟΛΟΓΙΑΚΟΝ

ΗΘΟΣ  ΕΝΟΣ  ΟΜΟΛΟΓΗΤΟΥ

 ΚΑΙ  ΤΟ  ΑΗΘΕΣ  ΑΝΤΟΡΘΟΔΟΞΟΝ

ΗΘΟΣ  ΕΝΟΣ  ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΟΥ

 

            Δύο ἐκ διαμέτρου ἀντίθετα φρονήματα ἐντός τοῦ αὑτοῦ ἐκκλησιαστικοῦ χώρου ἀντικατοπτρίζονται  σέ δύο προσφάτως κυκλοφορηθέντα, ἀπό θρησκευτικές ἱστοσελίδες τοῦ διαδικτύου, γραπτά κείμενα.

          Τό πρῶτο κείμενο, ὑπογεγραμμένο ἀπό ἕναν ἀκόμη σύγχρονό μας ἡρωϊκό ὁμολογητή ὑπέρ της Ὀρθοδόξου Πίστεως, τοῦ Ἱερομονάχου Ἀρχιμανδρίτου π. Εὐθυμίου Χαραλαμπίδου, ὁ ὁποῖος διακονεῖ στήν Ἱερά Μονή τοῦ Ἁγ. Νικολάου στήν Ἄνδρο, ἐξεικονίζει τό ἀκραιφνές ὀρθόδοξο, ὁμολογιακό ὑπέρ τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως καί στερρῶς θεμελιωθέν ἐπί τοῦ ἀκαταμαχήτου θεμελίου τῆς Ἁγιοπατερικῆς Ὀρθοδόξου Ἱερᾶς Παραδόσεως, φρόνημα τοῦ συντάκτου αὐτοῦ.

          Τό ἄλλο κείμενο τό ὁποῖο ἀποδίδεται ἀπό τίς ὡς ἄνω ἱστοσελίδες τοῦ διαδικτύου στόν Μητροπολίτη Σύρου κ. Δωρόθεο, ὡς

Δεν έχουμε κυβέρνηση, αλλά μαφιόζικη συμμορία, η οποία εκτελεί συνταγές γενοκτονίας… – παπα-Ηλίας

Από παντού έρχεται το φοβερό μήνυμα: Δεν έχουμε κυβέρνηση, αλλά μαφιόζικη συμμορία, η οποία εκτελεί συνταγές γενοκτονίας εκ μέρους του τσογλα-ΝΑΤΟ, των σιωνιστών τοκογλύφων και των Γερμανών ναζί. Μας δολοφονούν! Σε όλα τα επίπεδα και με όλα τα μέσα:

Στην οικονομία! Το, λεγόμενο, «χρέος» δεν είναι παρά εφεύρημα. Όπως η «Αλκάιντα», προκειμένου να καταστρέψουν το Αφγανιστάν. Ή τα «πυρηνικά», προκειμένου να καταστρέψουν το Ιράκ. Οδήγησαν την ανεργία στα ύψη. Ελαχιστοποίησαν τους μισθούς και τις συντάξεις και μεγιστοποίησαν τους φόρους. Έτσι ώστε να μην μπορούμε να ανταποκριθούμε στις εξωφρενικές, χάριν των τοκογλύφων, απαιτήσεις τους. Για να πάρουν τα σπίτια μας και να μας πετάξουν σαν τα αδέσποτα σκυλιά, στο δρόμο.

Στην παιδεία: Κλείνουν τα σχολεία και δολοφονούν οικονομικά τα εκπαιδευτικά μας ιδρύματα. Ενώ πληρωμένοι κονδυλοφόροι έχουν εξαφανίσει τα αριστουργήματα της ελληνικής λογοτεχνίας, και μπουκώνουν το μυαλό των παιδιών μας με κάθε είδους ανοησία. Προκειμένου να τα ξεριζώσουν απ’ την πολιτισμική μας παράδοση και να επιτύχουν τη συστηματική αποβλάκωσή τους.

Στη θρησκεία: «Πετραδάκι πετραδάκι» πάνε να ανατρέψουν εκ βάθρων τη θρησκευτική μας παράδοση. Αφαίρεσαν απ’ τις ταυτότητες το θρήσκευμα, που είναι η ψυχή και η καρδιά της νεοελληνικής μας ταυτότητας. Κατάργησαν την κυριακάτικη αργία, που ήταν το απάνεμο λιμάνι για την σωματική και πνευματική  ανάπαυση των εργαζόμενων. Και τώρα μας επέβαλαν και το ατιμωτικό «αντιρατσιστικό». Για να μπορούν οι θανάσιμοι εχθροί μας να μας υπονομεύουν κι εμείς να μην τολμούμε ν’ ανοίξουμε το στόμα μας. Γιατί κινδυνεύουμε να βρεθούμε στη φυλακή. Επειδή «έτσι το θέλουν» οι σιωνιστές!…

Κι ακόμη η υγεία: Αφού κλείνουν τα νοσοκομεία, το ένα κατόπιν του άλλου. Και όσα υπολειτουργούν, αδυνατούν να προσφέρουν και την στοιχειώδη έστω περίθαλψη. Ενώ οι άποροι παίρνουν –υποτίθεται- τα φάρμακά τους δωρεάν από τα νοσοκομεία, τα οποία όμως δεν έχουν κανένα φάρμακο….

Αυτά και πάμπολλα άλλα αποδεικνύουν οργανωμένο δολοφονικό σχέδιο, που αποβλέπει:  Στη γενοκτονία του ελληνικού λαού! Στην καταστροφή της πανέμορφης και πάμπλουτης πολιτισμικής μας παράδοσης! Και στην κυριαρχία της διεθνούς αλητείας των σιωνιστών τοκογλύφων και των ναζιστών κακούργων, πάνω στην πάμπλουτη και πανέμορφη πατρίδα μας!…

παπα-Ηλίας

Ο Μολυσμός των Μυστηρίων, π. Ευθ. Τρικαμηνά

Τόν τελευταῖο καιρό κάποιοι ἀδελφοί κατέθεσαν ἀπορίες καί ἀμφισβητήσεις γιά τό θέμα τοῦ μολυσμοῦ τῶν μυστηρίων ἐξ αἰτίας τῆς μνημονεύσεως τῶν αἱρετικῶν Οἰκουμενιστῶν Ἐπισκόπων, κατά τήν τέλεσί των.

Ἡ βασική πρότασις πού προσάγουν ὡς ἐπιχείρημα εἶναι τό ὅτι ὁ Χριστός εἶναι ἀπαθής καί δέν μολύνεται ὁ,τιδήποτε καί ἄν ἐμεῖς κάνουμε, ὅσο καί ἄν προσπαθήσουμε νά τόν μολύνουμε. Τό σῶμα καί τό αἷμα τοῦ Χριστοῦ εἶναι πάντοτε τό ἴδιο, ὅσο αἱρετικός καί ἄν εἶναι ὁ μνημονευόμενος Ἐπίσκοπος καί δέν εἶναι δυνατόν οἱ πιστοί νά μεταλάβουν μολυσμένο σῶμα καί αἷμα Χριστοῦ.

Νομίζω, κατ’ ἀρχάς, ὅτι δέν εἴμεθα ἐμεῖς οἱ ὑπεύθυνοι νά ἑρμηνεύωμε αὐτά πού διδάσκουν οἱ Ἅγιοι παρά μόνο νά τά ἀναφέρουμε καί, φυσικά, νά τά τηροῦμε. Ἐμεῖς θά ἔπρεπε νά ἐλεγχθοῦμε, ἄν διδάξουμε κάτι τό ὁποῖο δέν ἐδίδαξαν οἱ Ἅγιοι ἤ, ἄν αὐτό πού ἐδίδαξαν, δέν τό τηρήσουμε. Συμβαίνει λοιπόν στίς ἡμέρες μας τό ἑξῆς λυπηρό καί τραγικό. Ἐνῶ οἱ μεγάλοι καί ἰσχυροί, καί ἔχοντες τά ἀνώτατα ἐκκλησιαστικά ἀξιώματα, διαρκῶς καί κατ’ ἐξακολούθησι παραβαίνουν βασικές εὐαγγελικές ἐντολές, ἱερούς Κανόνες καί διδασκαλίες τῶν Ἁγίων καί μάλιστα γιά τά θέματα τῆς πίστεως, δέν ἐλέγχονται ἀπό τούς πιστούς, οὔτε οἱ Ὀρθόδοξοι (κλῆρος καί λαός) ἐφαρμόζουν αὐτά πού διακελεύονται οἱ Γραφές, οἱ Κανόνες καί οἱ Ἅγιοι πρός προστασίαν των καί παραμονή των εἰς τήν Ἐκκλησία. Ὅταν ὅμως, ἐκ τοῦ ἀντιθέτου, ἐμεῖς φανεῖ κάπου ὅτι παρανομοῦμε ἤ διαστρέφουμε τήν διδασκαλία τῶν Ἁγίων ἤ, τό χειρότερο, ὑπερβοῦμε τά ὅρια εἰς τά ὁποῖα μᾶς ἐδίδαξαν νά κινούμεθα, τότε ὅλοι ὁμοθυμαδόν ἀσκοῦν ἔλεγχο καί κριτική καί εἶναι ἕτοιμοι νά μᾶς τοποθετήσουν στά τάρταρα.

Ὁ ἀπώτερος σκοπός των, προφανῶς, εἶναι νά ἀκυρώσουν τήν πατερική ὁδό τῆς ἀποτειχίσεως ἀπό τούς αἱρετικούς καί, φυσικά, νά ἀκολουθήσουν ἡσύχως τήν ὁδό τοῦ ἐφησυχασμοῦ καί τοῦ βολέματος. Εἶναι βέβαια στίς ἡμέρες μας δύσκολο νά ἐλέγχης τούς μεγάλους καί ἰσχυρούς, δι’ εὐνοήτους λόγους, ἐνῶ τούς μικρούς καί ἀσήμαντους δύνασαι ἀνά πᾶσαν στιγμή νά τούς ἐλέγχης.

Οὕτως ἐχόντων τῶν πραγμάτων, ἄς μᾶς ἀναφέρουν οἱ ἔχοντες τά ἀξιώματα καί τάς περγαμηνάς καί κατέχοντες τάς πανεπιστημιακάς θεολογικάς θέσεις τί ἐννοοῦν οἱ Ἅγιοι, ὅταν ἀναφέρουν ὅτι μέ τήν μνημόνευσι τοῦ αἱρετικοῦ Ἐπισκόπου μολύνεται τό μυστήριο. Διότι δέν τό ἀναφέρει αὐτό μόνον ὁ ὅσιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης, ὁ ὁποῖος ἀκολουθοῦσε ἐπακριβῶς τήν διδασκαλία τοῦ Μεγάλου Βασιλείου καί ὅ,τι ἔλεγε τό ἐστήριζε στίς Γραφές καί στούς Ἁγίους, ἀλλά τό ἀναφέρουν (στήν δογματική τους ἐπιστολή πρός τόν αὐτοκράτορα Μιχαήλ τόν Η΄) καί οἱ Ἁγιορεῖτες Πατέρες οἱ ἐπί Βέκκου μαρτυρήσαντες. Οἱ Πατέρες μάλιστα αὐτοί χρησιμοποιοῦν τά ἴδια τά λόγια τοῦ ὁσίου Θεοδώρου τοῦ Στουδίτου, τά ὁποῖα ὁμιλοῦν γιά τόν μολυσμό τῶν μυστηρίων μέ τήν μνημόνευσι τοῦ αἱρετικοῦ Ἐπισκόπου.

Αὐτό βέβαια ἀποτελεῖ καί μία κατοχύρωσι τῶν λόγων τοῦ ὁσίου, καί μία ἀπόδειξι γιά τό ὅτι, αὐτή ἡ διδασκαλία, ἀποτελοῦσε τήν ἐν καιρῷ αἱρέσεως παράδοσι τῆς Ἐκκλησίας. Διότι ἡ ἐπιστολή αὐτή ἀναφέρεται καθαρά στήν μοιχειανική αἵρεσι, τήν ὁποία κατανομάζει καί γιά τήν ὁποία διδάσκει ὁ ὅσιος νά μήν μνημονεύωμε τούς μοιχειανούς αἱρετικούς διά νά μή μολυνθῆ τό μυστήριο.

Ἄν ἡ διδασκαλία αὐτή τοῦ ὁσίου ἀνεφέρετο στήν εἰκονομαχία, θά ἠδύναντο εὔκολα νά τήν ἀθετήσουν οἱ σημερινοί Ἀντιοικουμενιστές, λέγοντας πχ. ὅτι ὁ ὅσιος ὁμιλοῦσε γιά μία καταδικασμένη ὑπό Συνόδου αἵρεσι, καί μάλιστα Οἰκουμενικῆς Συνόδου, καί ἄρα, γιά νά ἰσχύη ὁ μολυσμός τῶν μυστηρίων, πρέπει πρῶτα νά καταδικαστῆ ἡ αἵρεσις τοῦ Οἰκουμενισμοῦ.

Τώρα βέβαια πού ὁ ὅσιος ὁμιλεῖ γιά τήν μοιχειανική αἵρεσι οἱ Ἀντιοικουμενιστές προσπερνοῦν τήν διδασκαλία

Η στάση των Αγίων έναντι των αιρετικών και η στάση των σύγχρονων ψευδεπισκόπων

Ὑπάρχει στὰ Πρακτικὰ τῆς Δ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου ἕνα χαρακτηριστικὸ παράδειγμα ποὺ δείχνει, πῶς οἱ ἀληθινοὶ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας ἐφαρμόζουν τὴν Ἐντολὴ τῆς διαφυλάξεως τῆς ἀκεραιότητος τῆς Πίστεως καὶ τῆς καθαρότητος τοῦ Δόγματος. Δὲν ἐπέτρεπαν οἱ Ἅγιοι καὶ δὲν ἄφηναν περιθώριο στοὺς κοσμικοὺς ἄρχοντες νὰ ρυθμίζουν τὰ τῆς Πίστεως, δὲν ὑπέκυπταν σὲ συναδελφικοὺς συναισθηματισμοὺς καὶ «φιλάδελφες» καταστάσεις, δὲν ἐφάρμοζαν τὴν Οἰκονομία ἐκεῖ ποὺ χρειαζόταν ἡ Ἀκρίβεια, δὲν γνώριζαν τὴν οἰκουμενιστικὴ "ἀρετὴ" τῆς ἀνοχῆς καὶ τῆς "διακρίσεως" εἰς τὰ τῆς Πίστεως.

Οἱ ἄρχοντες τοῦ Βυζαντίου, συγκεκριμένα,  ποὺ ἦσαν παρόντες καὶ διηύθυναν τὰ τῆς Δ΄  Οἰκουμ. Συνόδου, καλοῦν τὸν Θεοδώρητον νὰ εἰσέλθει ὡς μέλος τῆς Συνόδου. Οἱ Ἅγιοι Πατέρες τῆς Συνόδου ἀρνοῦνται νὰ τὸν δεχτοῦν ὡς Ἐπίσκοπο Κανονικό, ἀρνοῦνται ὅτι ἔχουν κοινωνία μαζί του καὶ ἀπαιτοῦν νὰ εἰσέλθει «ὡς ὑπόδικος, ὡς ὑπὸ κρίσιν αἱρετικός», τὸν καλοῦν δὲ νὰ ἀναθεματίσει τὸν αἱρετικὸν Νεστόριον. Ὁ Θεοδώρητος προσπαθεῖ νὰ ἀποφύγει τὴν ταπείνωση αὐτή, ἀλλὰ στὴν ἐπιμονὴ τῶν Πατέρων ὑποχωρεῖ καὶ ἀναθεματίζει τὸν Νεστόριον. Τότε καὶ μόνον τότε ἀποκαθίσταται στὸν θρόνον του.

Ἄς ἔρθουμε στὰ σύγχρονα δεδομένα κι ἂς δοῦμε ἕνα παρόμοιο γεγονός. Ἂς συγκρίνουμε δὲ τὴν στάση τῶν ἀληθινῶν Ποιμένων καὶ τὴν στάση τῶν συγχρόνων ψευδοποιμένων.

Ὁ Μητροπολίτης Μεσσηνίας Χρυσόστομος Σαββᾶτος διατυπώνει καὶ ὑποστηρίζει τὴν κακοδοξία ποὺ ἐκπορεύεται ἀπὸ τὸν ἡγετικὴ ὁμάδα τοῦ Φαναρίου (πατρ. Βαρθολομαῖο, Περγάμου Ἰωάννη Ζηζιούλα κ.λπ.) περὶ «διηρημένης Ἐκκλησίας», γιατὶ τοῦτο ἐξυπηρετεῖ τὸν Οἰκουμενισμὸ καὶ τὴν Πανθρησκεία.

Κάποιοι ἀντιδροῦν στὴν κακοδοξία αὐτή (ποὺ περιέχεται καὶ σὲ ἄρθρο  του ποὺ εἶχε δημοσιευθεῖ στὸ περιοδικὸ τῆς Ἐκκλησία τὸ 2006)· ὁ Μητροπολίτης  Πειραιῶς Σεραφεὶμ θέτει τὸ θέμα στὴν Σύνοδο τῆς Ἱεραρχίας, ἀλλὰ συνεργοῦντος καὶ τοῦ ἰδίου τοῦ Πειραιῶς, τὸ θέμα φαίνεται πὼς «κουκουλώνεται». Ἡ «Φιλορθόδοξη Ἕνωσις “Κοσμᾶς Φλαμιᾶτος”» τὸ ἐπαναφέρει τὸ 2010 καταθέτοντας “Μηνυτήρια ἀναφορὰ” στὴν Ἱ. Σύνοδο τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος (ἐδῶ).

 Ἡ Σύνοδος ἀδρανεῖ, ἀλλὰ ὁ Μητροπολίτης Κυθήρων Σεραφείμ, καὶ στὴν συνέχεια ὁ καθηγητὴς Δογματικῆς Δημ. Τσελεγγίδης, ἐπιλαμβάνονται τοῦ θέματος καὶ ἀναδεικνύουν γραπτῶς τὴν σοβαρότητά του.

Ὁ Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. Σαββᾶτος, ὄχι μόνο δὲν ἀνακαλεῖ τὴν κακοδοξία ποὺ πρεσβεύει, ἀλλὰ ἀρθρογραφεῖ, ὑβρίζοντας τὸν συνάδελφό του Μητροπολίτη Κυθήρων καὶ στολίζοντας καταλλήλως καὶ τὸν καθηγητὴ Τσελεγγίδη, ὁ ὁποῖος εἶπε ὅτι «θα έπρεπε, αν δεν αναιρέσει αυτές τις απόψεις του ο Μεσσηνίας, να καθαιρεθεί». 

Ὁ Μεσσηνίας προσπαθεῖ νὰ ἀποφύγει τὴν ταπείνωση αὐτή, παρακαλώντας νὰ ἐνεργήσουν, ὥστε νὰ μὴν ἐπιστρέψει στὴν Μητρόπολή του μὲ τὴ ρετσινιὰ τοῦ αἱρετικοῦ, ἀλλὰ χωρὶς νὰ ἀνακαλέσει τὴν κακοδοξία του!
Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἱερώνυμος, γιὰ νὰ μὴν ἀναγκασθεῖ νὰ ἀνακαλέσει ὁ Μεσσηνίας τὴν αἱρετικὴ γραμμὴ ποὺ ἔχει πάρει ἀπὸ τὸ Φανάρι, παρακάμπτοντας τὴν Ἱεραρχία, ἐπεμβαίνει πυροσβεστικά, καὶ ὡς ἐὰν ἐπρόκειτο γιὰ προσωπικὴ παρεξήγηση, τοὺς συμβιβάζει(!) χωρὶς ὁ κ. Σαββᾶτος νὰ ἀνασκευάσει τὴν ...ἐπίσημα διατυπωμένη κακοδοξία του!!! Ἡ μονομερὴς «ἀπόφαση» τοῦ Ἀρχιεπίσκοπου Ἱερώνυμου (δηλ. τῆς Δ. Ἱ. Συνόδου) ἦταν: «Δὲν ὑπάρχει ἐκκλησιαστικὴ ἐκτροπή»!

Ἐκεῖ κάπου τελείωσε τὸ θέμα,  παρὰ τὶς συνεχιζόμενες διαμαρτυρίες μας, παρὰ τὴν δημόσια παρέμβαση τοῦ π. Θεοδώρου Ζήση καὶ τὴν διατύπωση ποὺ ἔκανε γιὰ τοὺς Συνοδικοὺς Ἐπισκόπους, τῆς βαριᾶς δηλ. κατηγορίας, ὅτι ἐφ’ ὅσον δὲν διόρθωσε ὁ Μεσσηνίας τὴν κακοδοξία του καὶ τὸν ἀποδέχονται, ἀποδέχονται καὶ τὴν κακοδοξία του!  Ἡ ἀκριβὴς διατύπωση τοῦ π. Θεοδώρου, ὡς ἐρώτημα: «Αυτό σημαίνει ότι συμφωνείτε και εσείς, άγιοι Συνοδικοί, ότι η Εκκλησία είναι διηρημένη;» (ἐδῶ).

Ὡς ὁμιλῶν, ὁ π. Θεόδωρος, «εἰς ὦτα μὴ ἀκουόντων», ἀπάντηση δὲν πῆρε.

Αὐτοὶ εἶναι οἱ Ἐπίσκοποι τοῦ σήμερα, εἴτε εἶναι συνειδητοὶ αἱρετικοὶ Οἰκουμενιστές, εἴτε συμπλέουν μὲ αὐτούς. Δηλαδή, ψευδοποιμένες καὶ ψευδεπίσκοποι, συγκρινόμενοι μὲ τοὺς Ἁγίους Πατέρες, ποὺ στὴν περίπτωση τοῦ Θεοδώρητου δίδαξαν τὴν στάση τοῦ Καλοῦ Ποιμένος.

Τί νὰ ποῦμε τώρα γιὰ πληθώρα παρομοίων γεγονότων καὶ τὸ καταλυτικὸ τῆς Πίστεως γεγονός (ποὺ τὸ χωνέψαν κι αὐτὸ οἱ Ἐπίσκοποι, ὡς μιὰ "oἰκονομία" τάχα) τῆς συμμετοχῆς στὸ Π.Σ.Ε.; Συμμετέχουν καὶ ἐκεῖνοι οἱ "καλοὶ" καὶ "συντηρητικοὶ" Ἐπίσκοποι, ποὺ ἔχουν ἔντονα διαμαρτυρηθεῖ γιὰ τὴ συμμετοχή τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος στὸ Π.Σ.Ε., καταγγέλοντες ὅτι τὸ Π.Σ.Ε. εἶναι αἱρετικό! Συμμετέχουν στὴν ὑπερεκκλησία τοῦ Π.Σ.Ε., στὴν αἵρεση καὶ στὴν πλάνη τῶν "πολλῶν ἐκκλησιῶν", παρὰ τὴν καθημερινὴ "ὁμολογία" τους γιὰ "Μία" Ἐκκλησία καὶ "ἓν" βάπτισμα!

Συμμετέχουν καὶ σέρνουν κοντά τους, ὅλους ἐκείνους τοὺς πιστούς, ποὺ εἴτε ἀγνοοῦν, εἴτε γνωρίζουν καὶ συνεχίζοντας νὰ συμμετέχουν, κοινωνοῦν μὲ τὴν αἵρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ.

Τὸ παρακάτω κείμενο, ποὺ παρουσιάζει τὴν στάση τῶν Πατέρων τῆς Δ΄ Οἰκουμ. Συνόδου, ἀπὸ το βιβλίο "Ἡ Πέμπτη Οἰκουμενικὴ Σύνοδος" (Μελετίου, Μητροπ. Νικοπόλεως, σελ. 70-72.

Π.Σ.

Απάντηση δεύτερη σε πρώτο πρόσωπο στον π. Β. Βολουδάκη, του Ν. Πανταζή

π. Βασίλειε,

Το δις εξαμαρτείν, ουκ ιερέως σοφού. Έκανες μια πρώτη επίθεση στους εν Χριστώ αδελφούς σου. Απολογηθήκαμε. Διότι είμαστε αδελφικώς διακείμενοι στη διάθεσή σου, "έτοιμοι αεί προς απολογίαν παντί τω αιτούντι" (Α' Πέτρου 3, 15).

Και αντί να δείξεις σχετική κατανόηση και σεβασμό στη σωτηριολογική σοβαρότητα και σωρεία Αγιοπατερικών μας επιχειρημάτων, επανέρχεσαι τώρα δριμύτερος και ασεβέστερος των εχθρών ημών πάντων. Εμείς σεβαστήκαμε τη θέση σου, και δεν σε θεωρήσαμε εχθρό μας. Εσύ δεν σεβάστηκες τη Στάση μας, η οποία δεν είναι αποκλειστικά δική μας αλλά Κανονολογικά Θεσπισμένη εν Πνεύματι Αγίω.

Και είχες μάλιστα διαμαρτυρηθεί στον αδελφό μας Οδυσσέα γιατί να γράφει τόσο σκληρά εναντίον σου ο Πανταζής. Παράλληλα μας είχες διαβεβαιώσει πως δεν καταδίκαζες εμάς αλλά τα Παλαιοημερολογιακά Σχίσματα, τα οποία και εμείς συστηματικά αποφεύγουμε, αυστηρά απορρίπτουμε και σταθερά πολεμούμε.

Κι έρχεσαι τώρα, όχι μόνο να μας χτυπήσεις πισώπλατα αλλά να μας προσβάλλεις βάναυσα την τιμή του Πνευματικού μας. Να "πατάξεις τον ποιμένα" μήπως τυχόν διασκορπισθούν και τα πρόβατα. Η απρόσμενη, άκαιρη και ευκαιριακή σου επίθεση, αποδεικνύεται θλιβερά ανέντιμη και προσβλητική για το ήθος σου και την ιερατική σου υπόληψη. Και ενώ σου απαντούμε και πάλι επαρκέστατα, εναργέστατα και καταλυτικά, με πλούσιες θεολογικές παραπομπές και επιχειρήματα υπεράφθονα Αγιοπατερικά, εσύ εμμένεις φαυλοκρατικά και ανεπίτρεπτα πεισματικά στις διαστρεβλωτικές σου ιδέες.

π. Βασίλειε,

Διαισθάνομαι πως ενοχλήθηκες πολύ από εμάς, τους "επικριτάς" σου. Και ενώ εσύ ο ίδιος επέκρινες σφοδρώς τον εν Κυρίω Αγώνα μας, την εν Αγίω Πνεύματι Στάση μας και εν Αγίοις Πατράσι Αντιμετώπισή μας επί της Παναιρέσεως του Οικουμενισμού, και απέρριψες ανευλαβέστατα την διά Βίου και Πράξεως σημασία του Κανόνα, δίδοντας μια δική σου ορθολογιστική, υποκειμενική και εξόφθαλμα εμπαθή ερμηνεία, έρχεσαι τώρα και τα αλλάζεις λιγάκι, ενώ

Αντίδραση της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αλβανίας: "Η επίσκεψη του πάπα Φραγκίσκου στην Αλβανία είναι καλοδεχούμενη..."

Αντίδραση  της  Ορθόδοξης  Εκκλησίας  της  Αλβανίας:

"Η  επίσκεψη  του  πάπα  Φραγκίσκου

στην  Αλβανία  είναι  καλοδεχούμενη..."

Απεγνωσμένη  προσπάθεια  για  να  χαλάσουν

την  φιλόξενη  ατμόσφαιρα  και  την  θρησκευτική  αρμονία.

Αντίδραση  της  Ορθόδοξης  Εκκλησίας  της  Αλβανίας  για  την  δήλωση  του  Νικόλα  Μάρκου  παραμονές  της  επίσκεψης  του  Πάπα.

Όπως  έχουμε  δηλώσει  ο  ερχομός  του  Πάπα  Φραγκίσκου  στην  χώρα  μας  είναι  πέρα  από  καλοδεχούμενη  και  η  συνέχεια  μιας  παράδοσης  εξαιρετικών  σχέσεων  και  όχι  μόνο  μεταξύ  των  χριστιανών.  Από  την  στιγμή  που  η  θρησκευτική  ελευθερία  επανήλθε,  οι  βασικές  θρησκευτικές  κοινότητες,  μουσουλμάνοι,  ορθόδοξοι,  καθολική  και  μπεκτασίδες  έχουν  καλλιεργήσει  όχι  μόνο  την  θρησκευτική  ανεκτικότητα  και  την  κατανόηση,  αλλά  κάτι  πιο  σημαντικό:  τον  αλληλοσεβασμό,  την  αμοιβαιότητα,  την  δημιουργική  συνεργασία.  Γεγονός  που  έχει  βοηθήσει  γενικά  στην  ειρηνική  συμπόρευση  και  την  ανάπτυξη  της  χώρας.
Καθόλου  τυχαίο  δεν  είναι,  που  λίγο  πριν  από  την  επίσκεψη  στην  Αλβανία,  ο  Πάπας  θα  δήλωνε  «αυτοί  είναι  ικανοί  να  δημιουργούν