Τα Χριστούγεννα, η Ορθοδοξία και η απόπειρα πνευματικής μετάλλαξης της ελληνικής παιδείας

  

Τα Χριστούγεννα,  η Ορθοδοξία και η απόπειρα πνευματικής μετάλλαξης της ελληνικής παιδείας

 Ηρακλής Ρεράκης, καθηγητής Παιδαγωγικής

Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ

Αυτές τις μέρες εορτάζουμε το μεγάλο γεγονός της Ορθοδοξίας, που άλλαξε την Ιστορία και τον Πολιτισμό της Οικουμένης, δηλαδή την Ενανθρώπιση του Μονογενούς Υιού και Λόγου του Θεού. Στη χώρα μας και φέτος ο λαός μας εορτάζει την εξ αγάπης έλευση του Χριστού «ίνα σώση τον άνθρωπον». Ωστόσο δεν αισθανόμαστε καθόλου ικανοποιημένοι, όταν διαπιστώνουμε ότι υπάρχουν ορισμένοι που απερίσκεπτα αντιλαμβάνονται τη δυνατότητα που πήραν από τον λαό να κυβερνήσουν, ως ευκαιρία να εφαρμόσουν και να επιβάλουν την ιδεολογία τους, υποσκάπτοντας και αποδομώντας την πίστη, την ιστορία και τις παραδόσεις του τόπου και καταργώντας ουσιαστικά την ταυτότητα και ετερότητα των Ορθοδόξων.

Η Ορθοδοξία, που έχει εξαπλωθεί σε όλον τον κόσμο και έχει μέλη σε όλα τα έθνη, τα οποία συμβιώνουν με μέλη διαφορετικών λαών και θρησκειών, διαθέτει μια μεγάλη εμπειρία που σχετίζεται με τον σεβασμό και την ανεκτικότητα έναντι του διαφορετικού σε οικουμενικό επίπεδο. Τα μέλη της  ορθόδοξης Εκκλησίας έχουν συνείδηση αυτής της εμπειρίας να ζει κανείς με «άλλους» και γι αυτό γνωρίζουν να λειτουργούν υποδειγματικά, στο πλαίσιο της πίστεως, της αγάπης, της δικαιοσύνης και της αγαθοσύνης, εμπνέοντας έτσι και τους άλλους θρησκευόμενους λαούς, προκειμένου να ζουν όλοι μαζί σε συνθήκες αγάπης, δικαιοσύνης, ελευθερίας, αλληλεγγύης και ειρήνης. Ουδέποτε στην ιστορική της πορεία επιδίωξε να προσεγγίσει τη θρησκευτική διαφορετικότητα μέσα από διάθεση δίωξης, καθυπόταξης, αφορισμού ή εξαφάνισής της.

Δείγματα εμμονής σε ξεπερασμένα ιδεολογικά σχήματα, που δεν αποδέχονται τη διαφορετικότητα του «άλλου», αποτελούν σήμερα στην Ελλάδα δύο από τους πνευματικούς απογόνους  του ήδη αποδομημένου εδώ και πολλά χρόνιασε ολόκληρη την Ευρώπη, πλην της Ελλάδας, διαφωτισμού που είναι ο νεοφιλελεύθερος καπιταλισμός και ο νεομαρξισμός.

Οι οπαδοί αυτών των αυταρχικών κοσμοθεωριών πιστεύουν δυστυχώς ότι ακόμη και στις μέρες μας, μια μειοψηφία, είτε με την οικονομική επιφάνεια και ισχύ που διαθέτει είτε με την ιδεολογική ισχύ της εξουσίας, έχει το δικαίωμα να παρεμβαίνει στις πνευματικές πεποιθήσεις και στις πολιτισμικές δομές της πλειονοψηφίας του λαού και να προσπαθεί να της επιβάλλει, μέσω της παιδείας, νέα θρησκευτικά, πολιτισμικά και ιστορικά χαρακτηριστικά.

Τον τελευταίο καιρό παρατηρούμε έκπληκτοι ότι φορείς αυτών των  ιδεολογιών, με τη συνδρομή και μιας μικρής ομάδας καιροσκόπων θεολόγων, επιχειρούν να επιβάλλουν στην Ελλάδα τις αρχές ενός διαθρησκειακού διεθνισμού και μιας θρησκευτικής και πολιτισμικής ομογενοποίησης. Στόχος τους είναι η μέσω της παιδείας ιδεολογική διαφώτιση και καθοδήγηση για την επικράτηση του ιστορικού υλισμού και την αποδόμηση των παραδοσιακών πνευματικών στοιχείων του λαού, μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβάνονται οι αλήθειες της ορθόδοξης πίστεως καθώς και οι ιστορικές μνήμες των αγώνων και των μαρτυρίων του Ελληνισμού.

Και εδώ βρίσκεται η αντιφατικότητα αυτών των πολιτικών παραγόντων.

Εμφανίζονται θετικοί και ευγνώμονες  για το ενδιαφέρον και τη βοήθεια της ορθόδοξης Εκκλησίας σε αξιοπαθούντες, αλλά αρνούνται την υπερλογική αιτία αυτής της βοήθειας, που είναι το Πνεύμα του Χριστού, το οποίο καλλιεργεί, εμπνέει, προκαλεί και στηρίζει παν έργον αγαθόν.

Θέλουν τα Χριστούγεννα, αλλά, αν είναι δυνατό, χωρίς Χριστό, «τον αληθινό Θεό ημών» και ως μία εμπορική, φολκλορική εορταστική εκδήλωση για μοίρασμα δώρων ή συνεστιάσεις. Η Εκκλησία, όμως, εορτάζει ταπεινά τη σωτηρία του κόσμου και του ανθρώπου μέσα από την ενανθρώπηση του μοναδικού Σωτήρα και Λυτρωτή, που μνημονεύεται στη λατρεία ως «μυστήριον ξένον και παράδοξον» και ως «σαρκωθείς Θεός», για τον οποίον διερωτάται ο υμνωδός, αν «είδεν άλλο μείζον καινόν η κτίσις».

Υποτιμάται η αλήθεια και το μήνυμα της γεννήσεως του Χριστού, όταν μεθοδευμένα επιχειρείται η αποπομπή της ορθόδοξης χριστιανικής διδασκαλίας των θρησκευτικών  από την παιδεία, χαρακτηριζόμενη περιφρονητικά και επιπόλαια από τον Υπουργό Παιδείας ως αναχρονιστική.

Περιφρονείται το μεγαλύτερο και σπουδαιότερο κομμάτι του Ελληνικού πολιτισμού, που είναι η ορθοδοξία, όταν μεθοδεύεται να διδάσκεται ως συνονθύλευμα, αναμεμειγμένη, δηλαδή, με όλες τις θρησκείες. Τι και αν ο Χριστός είναι για όλο σχεδόν το λαό μας ο Θεός, ο εξ ουρανών αποκαλυφθείς και διά της Παρθένου εν τη γη φανερωθείς. Το σχέδιο είναι να επιβληθεί στα βαπτισμένα στον Χριστό παιδιά του ελληνικού σχολείου, όχι αυτό που διδάσκει η ορθόδοξη πίστη τους για τον Χριστό, αλλά αυτό που ο μαρξισμός και ο καπιταλισμός, μέσα από την παρερμηνεία, αποδέχεται για τον Χριστό και την πίστη.

Μετά από όσα είπε για τα θρησκευτικά τόσο ο Υπουργός Παιδείας όσο και η νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ, είμαστε πλέον βέβαιοι για τις προθέσεις και τις μεθοδεύσεις ορισμένων.

Με βάση όλα τα παραπάνω, η Εκκλησία μας θα πρέπει να στηρίξει τη χριστοκεντρική παιδεία, τη χριστιανική αγωγή των νέων, όπως ορίζει ο καταστατικός της χάρτης και για κανένα λόγο, δεν πρέπει να αποδεχθεί αυτό το πνευματικό έγκλημα της μετατροπής της χριστιανικής αγωγής και διδασκαλίας σε πολυθρησκειακό (πολυθεϊστικό) ή θρησκειολογικό μάθημα, όσο και αν προσπαθούν κάποιοι να  παραπλανήσουν με ανυπόστατες διαβεβαιώσεις περί του αντιθέτου. Χρειάζεται η επαγρύπνηση και η αντίσταση όλων των πνευματικών παραγόντων του τόπου μας απέναντι στον σχεδιαζόμενο πνευματικό γενιτσαρισμό και την αποχριστιανοποίηση και αποπνευμάτωση της ελληνικής νεολαίας που αποτελεί το μέλλον της χώρας μας.

Η συλλογική αντίστασή μας είναι το μόνο μέσο για να καταλάβουν όλοι που κατεργάζονται αυτό το καταστροφικό ολίσθημα σε βάρος της πνευματικής φυσιογνωμίας του τόπου μας, ότι ο μη σεβασμός στη διαφορετικότητα της πλειονοψηφίας του λαού, δεν μπορεί στην εποχή μας να επικρατήσει, κυρίως σε ένα λαό που ξέρει να αντιστέκεται για τις αξίες, τις αρετές και τα πρότυπά του και μάλιστα, ευτυχώς, στο πλαίσιο μιας δημοκρατικής και συνταγματικής συγκυρίας, που δεν είναι δυνατό να επιβληθεί δικτατορία του προλεταριάτου! 

ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΕΛΕΥΣΕΩΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΑ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ.

Ο ΘΕΟΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕ ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ

ΤΗΝ ΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΛΥΤΡΩΤΗ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΟΠΟΙOΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΟ ΛΑΟ

Γράφει ο Ιωάννης Λαμπρόπουλος

«Οὐκ οἶμαι δύνασθαι ὑπό Ἑλλήνων σαφέστερον προσμαρτυρήσεσθαι τόν Σωτῆρα ἡμῶν»! (Κλήμης ο Αλεξανδρεύς)

ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΕΛΕΥΣΕΩΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΑ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ.

Πολλά έτη προ της Ελεύσεως του Χριστού, σοφός ονόματι Απόλλων, προφητεύει περί του βωμού του «αγνώστου Θεού»: «…προφητεύω κυβερνήτη με τριπλή υπόσταση εις μίαν. Του οποίου ο ανείπωτος Λόγος θα κυοφορηθεί εις ανυποψίαστη κόρη,… αφού αιχμαλωτίσει όλον γενικώς τον κόσμο, θα τον προσφέρει ως δώρο εις τον Πατέρα. Μαρία δε το όνομα αυτής».

Προφητεία σοφού ΤΙΤΩΝ:

«Θα έλθει αυτή η οποία θα υψώσει προς χάριν μας το ουράνιο παιδίο του Θεού και Πατρός- η παρθένος κόρη κυοφορεί».

Προφητεία σοφού ΣΟΛΩΝ:

«Ως Θεός θα φθάσει εις αυτήν την πολυδιηρημένην γη και θα γεννηθεί με σάρκα αλάθητο. Με ανεξάντλητα όρια ως Θεότητα θα απαλλάξει τον άνθρωπο από την φθορά των ανιάτων παθών. Και τούτων θα τον φθονήσει άπιστος λαός και αφού κρεμαστεί υψηλά ως κατάδικος εις θάνατον, όλα θα τα υποφέρει με πραότητα».

Προφητεία σοφού ΧΕΙΛΩΝ:

«Άφθαρτος φύσις του Θεού θα γεννηθεί με σάρκα, εξ αυτού δε ο ίδιος ως ουσία και Λόγος».

Προφητεία σοφού ΜΕΝΑΝΔΡΟΥ:

«Ο Πατέρας μοναδικός, και ο μοναδικός Πατέρας. Το ένα τρία, και τα τρία ένα. Άσαρκο, ένσαρκο. Η γη θα γεννήσει τον ουράνιο βασιλέα». (Από τα Ευρισκόμενα Πάντα Αγίου Αθανασίου, τα οποία διασώζονται στον κώδικα α. Vat. Gr. 1198 της Βατικανής βιβλιοθήκης, στον κώδικα Bodleianus Roe 5 της Bodleian Βιβλιοθήκης της Οξφόρδης καθώς επίσης και στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Αθήνας (θεολ. 665 και θεολ. 667).

Προφητεία ΣΩΚΡΑΤΗ: «Δια του Θεού μόνο γίνεται ο άνθρωπος να απολυτρωθεί από την αμαρτία. (Πλάτων Απολ. Σωκρ. ιη΄).

Προφητεία της ΣΙΒΙΛΛΑ ΤΗΣ ΚΥΜΑΙΑΣ:
διασώζεται από τον Άγιο Νικόδημο τον Αγιορείτη στο έργο του «Ο Αόρατος Πόλεμος»:

«και τότε ο Υιός του μεγάλου Θεού θα έλθει στους ανθρώπους με σάρκα, ομοιάζων με τους θνητούς στη γή. Τέσσερα φωνήεντα θα φέρει, το δε άφωνον φανερώνεται σε αυτόν διπλό, και όλον τον αριθμό θα αποκαλύψω. Οκτώ μονάδες, τόσες δεκάδες επί αυτών και οκτώ εκατοντάδες, το όνομά του θα φανερώσει στους απίστους. Εσύ δε κατανόησέ το καλά στο νού σου»
(ΙΗΣΟΥΣ = 888 με την Ελληνική αρίθμηση των γραμμάτων)

Η ΠΙΟ εντυπωσιακή όμως περίπτωση, είναι ο Χρησμός της ΑΘΗΝΑΪΔΑΣ ΣΙΒΥΛΛΑΣ ΤΗΣ ΕΡΥΘΡΑΙΑΣ,  περί της γεννήσεως του Ιησού Χριστού και της ζωής Του. Περί της Σίβυλλας της Ερυθραίας, ο Άγιος Αθανάσιος Αλεξανδρείας (Te ntecreties Nikaenae Sydonue, 40, 18) μαρτυρεί ότι προφήτευσε 3.000 χρόνια πριν την εποχή του, δηλαδή το 2700 π.Χ. περίπου, οπότε έχουμε να κάνουμε με μια πανάρχαια προφητεία και την αρχαιότερη καταγεγραμμένη περί του ονόματος «Ιησούς Χρειστός».

Στην ακροστιχίδα του χρησμού σχηματίζεται η φράση

«ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΕΙΣΤΟΣ ΘΕΟΥ ΥΙΟΣ ΣΩΤΗΡ ΣΤΑΥΡΟΣ» (με «ει»).

Ι  δρώσει γαρ χθών, κρίσεως σημείον ότ΄ έσται
Η ξει δ’ ουρανόθεν βασιλεύες αιώσιν, ο μέλλων
Σ άρκα παρών πάσαν κρίναι και κόσμον άπαντα.
Ό ψονται δε θεόν μέροπες πιστοί και άπιστοι
Ύ ψιστον μετά των αγίων επί τέρμα χρόνοιο,
Σ αρκοφόρον ψυχάς τα’ ανδρών επί βήματι κρινεί.

Χ έρσος ότ’ αν πότε κόσμος όλος και άκανθα γένηται
Ρ ίψωσοι τα’ είδωλα βροτοί και πλούτον άπαντα,
Ε κκαύση δε το πυρ γην, ουρανόν ηδέ θάλασσαν,
Ι  χνεύων, ρήξη τε πύλας ειρκτής αΐδαο.
Σ άρξ τότε πάσα νεκρών, ες ελευθέριον φάος ήξει
Τ ους αγίους ανόμους τε το πυρ αιώσιν ελέγξει
Ο ππόσα τις πράξας έλαθεν, τότε πάντα λαλήσει.
Σ τήθεα γαρ ζοφόεντα Θεός φωστήρσιν ανοίξει.

Θ ρήνος τ’ εκ πάντων έσται και βρυγμός οδόντων
Ε κλείψει σέλας ηελίου, άστρων τε χορείσει,
Ο υρανόν ειλίξει, μήνης δε τε φέγγος ολείται,
Υ ψώσει δε φάραγγας, ολεί δ΄ υψώματα βουνών.

Ύ ψος δ’ ουκέτι λυγρόν εν ανθρώποισι φανείται
Ί  σα τα’ όρη πεδίοις έσται και πάσα θάλασσα
Ο υκ εις πλουν έξει γη γαρ φρυχθείσα κεραυνώ
Σ υν πηγαίς ποταμοί τε καχλάζοντες λείψουσιν.

Σ άλπιξ δ’ ουρανόθεν φωνήν πολύθρηνον αφήσει,
Ω ρύουσα μύσος μελεόν και πήματα κόσμου.
Τ αρταρόεν δε χάος τότε δείξει γαία χανούσα.
Η ξουσι δ’ επί βήμα Θεού βασιλήες άπαντες.
Ρ εύσει δ’ ουρανόθεν ποταμός πυρός ηδέ γε θείου.

Σ ήμα δε τοι τότε πάσι βροτοίς αριδείκετον, οίον
Τ ο ξύλον εν πιστοίς το κέρας το ποθούμενον έσται
Α νδρών ευσεβίων ζωή, πρόσκομμα δε κόσμου
Ύ δασι φωτίζον πιστούς εν δώδεκα πληγαίς.
Ρ άβδος ποιμαίνουσα σιδηρείη γε κρατήσει.
Ο ύτος ο νυν προγραφείς εν ακροστιχίοις Θεός ημών,
Σ ωτήρ, αθάνατος βασιλεύς, ο παθών ενέχ΄ ημών.

ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΕΝΝΑΤΑΙ. ΔΟΞΑΣΑΤΕ!!!!!
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ
ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ.

Ιωάννης Λαμπρόπουλος

συγγραφέας-ερευνητής

giannis_lampropoulos@yahoo.com

Πηγή

Μερικές δύσκολες ερωτήσεις για γκέι ακτιβιστές και τους υποστηρικτές τους.

Από άρθρο ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ Ο ΔΙΚΑΙΟΣ

Ξεκαθαρίζω εξαρχής ότι ο ομοφυλόφιλος της διπλανής πόρτας, ο αφανής και σοβαρός, είναι ανθρώπινη ύπαρξη. Δεν είναι ασθενής, μίασμα, απόβλητος κτλ κτλ. Γι αυτό του απηύθυνα στο παρελθόν ανοικτή επιστολή, με το δέοντα σεβασμό προς την ανθρώπινη φύση του και την αξιοπρεπή στάση του. 

Και τώρα τα δύσκολα. 

Ο λαός λέει ότι οι γεμάτοι ντενεκέδες δεν κάνουν σαματά όταν τους κλωτσήσεις (αντιθέτως μπορεί να κάνεις εσύ φασαρία ουρλιάζοντας από τον πόνο). Οι άδειοι όμως ... χαλάνε τον κόσμο. 

Επειδή τα πολλά λόγια είναι φτώχεια, προς τους ακτιβιστές των δικαιωμάτων των ομόφυλων ζευγών (γκέι και αλληλέγγυους), έχω μερικές δύσκολες ερωτήσεις: 

Δεν μου λέτε παλικάρια (τρόπος του λέγειν), μόνο η ορθόδοξη Εκκλησία της Ελλάδας αντιτίθεται στο Σύμφωνο; Διότι στην Ελλάδα διαβιούν νομίμως και μωαμεθανοί στο θρήσκευμα πολίτες, με γνωστές για την ομοφυλοφιλία απόψεις. Οι κληρικοί τους γνωρίζετε τι λένε επί του θέματος; Προτίθεστε μήπως να οργανώσετε χάπενινγκς και άλλες χαριτωμενιές σαν εκείνα στη Μητρόπολη και έξω από τα τζαμιά; Ή μήπως θα κρατήσετε τις δυνάμεις σας για το μέλλον; Μήπως θα διοργανώσετε ογκώδη (με φτερά) και μαχητική (με πούπουλα) διαδήλωση έξω από το τέμενος του Βοτανικού όταν ο μουφτής διακηρύξει για μια ακόμα φορά την χιλιοδιακηρυγμένη θέση της πίστης του για την ομοφυλοφιλία, καλώντας τους πιστούς του σε πόλεμο; 

Μόνο οι εκφράζοντες (υποκριτικά έστω) τα ελληνοχριστιανικά ιδεώδη βουλευτές αντιδρούν; Οι μουσουλμάνοι βουλευτές τι στάση θα κρατήσουν στην ψηφοφορία στην ολομέλεια; Θα πειθαρχήσουν στα κόμματα του δημοκρατικού-συνταγματικού (και άλλα τέτοια γλαφυρά) τόξου στα οποία ανήκουν ή θα ψηφίσουν κατά την (τουρκική=μουσουλμανική) συνείδησή τους; Στην τελευταία περίπτωση (που ταχθούν ονομαστικά κατά του Συμφώνου) οι ηγεσίες των κομμάτων θα τολμήσουν να τους διαγράψουν; Ή επειδή το θέμα θεωρητικώς δεν ανήκει στα προααπαιτούμενα (ουσιαστικώς ανήκει· οι ΕΟΚικες ντιρεκτίβες δεν είναι μόνο οικονομικές), θα σηκώσουν όοολοι ψηλά τους ώμους, θα σφυρίξουν αδιάφορα...; 

Και επιτέλους αφού είστε τόσο μαχητικοί και δεν διστάζετε να αντιπαρατεθείτε με τους οπισθοδρομικούς, για πείτε μας: γιατί δεν διαμαρτύρεστε στις πρεσβείες των μουσουλμανικών κρατών; Γιατί δεν επιδίδετε ψήφισμα στην πρεσβεία της Σαουδικής Αραβίας και του Κατάρ; Εκεί η ομοφυλοφιλία είναι εκτός νόμου. Γιατί εν τέλει δεν ζώνεστε τ’ άρματα να πάτε να πολεμήσετε το Ισλαμικό Κράτος; Εδώ οι χριστιανοί Έλληνες είναι μόνο λόγια. Άντε και καμιά ροχάλα. Εκεί κάτω τους ομοφυλόφιλους τους πετάνε από ψηλά κτίρια. Δεν νιώθετε την ανάγκη να πάτε να τους προστατεύσετε; Η αγάπη-νόμος σας εξαντλείται σε πανηγυράκια; Δεν αξίζει θυσίες; 

Διότι μερικές φαρμακόγλωσσες (κι η δικιά μου μαζί) επιμένουν ότι οι σπόνσορες του γκέι κινήματος και του Ισλαμικού κράτους είναι τα ίδια πρόσωπα. Ότι οι γκέι παρελάσεις και οι υπαίθριες μουσουλμανικές προσευχές, έχουν κοινούς υποκινητές. Και η στάση σας δείχνει να το επιβεβαιώνει. Είναι τουλάχιστον περίεργη. 

ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ Ο ΔΙΚΑΙΟΣ

Πηγή

Το Ευαγγέλιο· η μόνη στον κόσμο Επιστήμη περί της Ειρήνης! Η ειρήνη είναι συνέπεια της αρετής και όχι έργο επιδεξιότητας.

Πρoς ένα Γερμανό θεολόγο:

Για την ορθόδοξη Εκκλησία και την ειρήνη τού κόσμου

Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

 «Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ καί ἐπί γῆς εἰρήνη, ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία» (Λουκ. β΄ 14).

Σᾶς φαίνεται ὅτι ἡ ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἐλάχιστα ἐνδιαφέρεται γιά τήν εἰρήνη στόν κόσμο, καί αὐτό σᾶς ταλαιπωρεῖ. Πῶς ἐλάχιστα; Ποιός θά ἐπιθυμοῦσε τήν εἰρήνη περισσότερο ἀπό τούς βασανισμένους καί τούς μάρτυρες; Καί οἱ λαοί, οἱ Ὀρθόδοξοι λαοί εἶναι βασανισμένοι καί μάρτυρες. Αὐτό τό γράφω χωρίς νά καυχιέμαι οὔτε νά παραπονιέμαι ἀλλά μόνο μαρτυρώντας τό μαρτυρημένο ἱστορικό γεγονός. Καί στήν ἴδια τή γλώσσα σας μπορεῖτε νά βρεῖτε βιβλία ἱστορίας καί ἀφηγήσεων ἀπό τά ταξίδια, στά ὁποῖα θά βρεῖτε περιγραφές ἀπό τά πάθη καί τά βάσανα αἰώνων τῶν ὀρθοδόξων λαῶν.

Ὅμως αὐτό εἶναι ἕνα ἐλάχιστο κομμάτι ἐκείνης τῆς ἀπερίγραπτης θάλασσας τῶν παθῶν, στήν ὁποία οἱ ὀρθόδοξοι λαοί αἰῶνες ἔπλεαν. Ἐάν οἱ πλούσιοι καί ἐλεύθεροι λαοί ἐπιθυμοῦν τήν εἰρήνη, αὐτοί, φοβᾶμαι, τήν ἐπιθυμοῦν χωρίς νά τήν ἔχουν στερηθεῖ ἰδιαίτερα, ἐνῶ ὅταν οἱ βασανισμένοι καί φτωχοί λαοί ἐπιθυμοῦν τήν εἰρήνη, αὐτοί τήν ἐπιθυμοῦν σάν ἀναγκαία ξεκούραση. Εἶναι φυσικό, λοιπόν, ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ὡς φύλακας καί τροφός τῆς ψυχῆς τῶν Ὀρθοδόξων λαῶν, νά ἐπιθυμεῖ ὁλόκαρδα τήν εἰρήνη στόν κόσμο καί ὄχι τόν πόλεμο. Γι᾿ αὐτό στούς ναούς μας τό πρωί καί τό βράδυ ὑψώνονται προσευχές «εἰρήνη τῷ κόσμῳ».

Γιατί προσευχές; Γιατί ἐμεῖς οἱ ὀρθόδοξοι πιστεύουμε ὅτι ἡ εἰρήνη στόν κόσμο εἶναι δῶρο Θεοῦ, τό ἴδιο ὅπως καί ὁ καλός καιρός καί ἡ καρποφορία καί ἡ βροχή καί ἡ ὑγεία καί ἡ ἴδια ἡ ζωή. Γι᾿ αὐτό προσευχόμαστε στόν Χορηγό ὅλων τῶν καλῶν δῶρων, νά χορηγήσει τήν εἰρήνη στόν κόσμο.

Ἐσεῖς γνωρίζετε ὅτι ἡ εἰρήνη εἶναι συνέπεια τῆς ἀρετῆς καί ὄχι ἔργο ἐπιδεξιότητας.

Ξέρετε ὅτι οἱ ἄγγελοι τοῦ Θεοῦ πάνω ἀπό τή σπηλιά τῆς βηθλεέμ στόν ὕμνο πρῶτα τόνισαν τή δοξολογία τοῦ Θεοῦ καί ὕστερα τήν εἰρήνη στόν κόσμο. «Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ καί ἐπί γῆς εἰρήνη, ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία» (Λουκ. β΄ 14). Ἐκεῖνοι πού δέν δοξάζουν πρῶτα μέ πίστη καί προσευχή τόν Ὕψιστο Δημιουργό τους, πῶς μποροῦν νά ἔχουν εἰρήνη στήν ψυχή, καί πῶς ἐκεῖνο πού δέν ἔχουν μέσα τους μποροῦν νά τό προσφέρουν στόν κόσμο; Ξέρετε παρακάτω τόν λόγο τοῦ Παύλου περί τοῦ Χριστοῦ: «Αὐτός γάρ ἐστιν ἡ εἰρήνη ἡμῶν» (Ἐφ. β΄ 14).

Καί τί ἀκόμα νά πῶ; Ξέρετε ὅλο τό Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ, τό ὁποῖο στήν οὐσία εἶναι μόνη στόν κόσμο ὑπάρχουσα Ἐπιστήμη περί τῆς Εἰρήνης. Καί ξέροντας ὅλα αὐτά πῶς θά μπορούσατε καί ἐσεῖς νά σκέφτεστε διαφορετικά παρά ὅτι ἡ εἰρήνη εἶναι συνέπεια ἀρετῆς καί ὄχι ἔργο ἐπιδεξιότητας, καί ὅτι ἡ εἰρήνη μπορεῖ νά ἐπιτευχθεῖ μόνο μέ ἀρετή καί ποτέ μέ ἐπιδεξιότητα;

Πάρετε γιά παράδειγμα μία οἰκογένεια, στήν ὁποία ὁ ἄνδρας καί ἡ γυναίκα, καί οἱ δύο χωρίς ἀρετή, συγκροτοῦν εἰρήνη μεταξύ τους μόνο μέ τήν τεχνική. Μπορεῖ ἄραγε ἡ εἰρήνη σέ τέτοια οἰκογένεια νά εἶναι μακρόχρονη; Στήν οἰκογένεια ὅμως, ὅπου ὁ Θεός δοξάζεται, ὅπου κυριαρχεῖ ἡ τιμιότητα, σ᾿ αὐτήν ἤδη ἡ εἰρήνη ὑπάρχει ἀπό μόνη της, ὡς συνέπεια τῆς ἀρετῆς. Ὅπως ἀντίστοιχα ἡ ζέστη εἶναι συνέπεια τοῦ φωτός, ἤ τό φῶς τῆς φωτιᾶς.

Ἔτσι εἶναι καί σ᾿ ἕνα λαό, καί σέ ὁλόκληρη τήν ἀνθρωπότητα. Ἐάν δέν εἶχε ἡ ἀρέτη ταλαντευθεῖ στόν κόσμο, δέν θά μιλούσαμε τόσο περί τῆς εἰρήνης. Ἀφοῦ ἡ εἰρήνη θά ἔρρεε ἀπό τήν ἀρετή. Ὅμως στόν κόσμο σήμερα ὁμιλοῦν περισσότερο περί τῆς εἰρήνης ἀπ᾿ ὅ,τι στούς προηγούμενους καιρούς, καί οἱ ἄνθρωποι μοχθοῦν περισσότερο ἀπό ποτέ -ὄχι γιά νά ξαναγυρίσουν στήν ἀρετή ὡς ἀπαραίτητο ὅρο τῆς εἰρήνης- ἀλλά, γιά νά μαστορεύσουν τήν εἰρήνη μέ τήν τεχνική, τήν ἐπιδεξιότητα.

Ἀλλά ὅπως ἡ στέγη δέν μπορεῖ νά σηκωθεῖ πρίν ἀπό τά θεμέλια, ἔτσι οὔτε ἡ εἰρήνη πρίν ἀπό τήν ἀρετή.

Τό θεμέλιο καί ὁ ἐμπνευστής κάθε ἀρετῆς γιά μᾶς τούς χριστιανούς εἶναι ὁ Κύριος καί Σωτήρας μας Ἰησοῦς Χριστός. Ποιός ἄλλος θά μποροῦσε νά εἶναι ἡ βάση τῆς εἰρήνης στόν κόσμο ἀπ᾿ ὅτι Ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ μόνος ἐπονομαζόμενος Ἄρχων τῆς Εἰρήνης;

Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μέ μεγάλη χαρά καί ἑτοιμότητα θά κάνει ὅλες τίς θυσίες, πού ὁ Θεός καί ἡ ἀνθρωπότητα περιμένουν ἀπ᾿ αὐτήν, γιά τήν εἰρήνη ἀνάμεσα στούς ἀνθρώπους ὅταν οἱ ἡγέτες τῶν λαῶν θά εἶναι πρόθυμοι νά δημιουργοῦν εἰρήνη στόν κόσμο δοξάζοντας τόν Θεό -καί ὄχι ὅπως οἱ ἀρχαῖοι πρόγονοί τους, οἱ ὁποῖοι ἐναντίον τοῦ Θεοῦ ἔχτιζαν τόν πύργο τῆς Βαβυλωνίας, ἐμπιστευόμενοι μόνο τήν ἐπιδεξιότητά τους· ὅταν λαοί καί φυλές ἁπλωθοῦν στήν προσευχή μπροστά στόν Ὕψιστο, ὅταν ὁριστεῖ νηστεία, καί διαταχθεῖ ἐγκράτεια ἀπό ὅλες τίς ζωηρότητες τουλάχιστον γιά κάποιο συγκεκριμένο χρόνο, ὅταν αὐστηρά ἀπαγορευτεῖ κάθε ὕβρις τοῦ Δημιουργοῦ τοῦ κόσμου, ὅταν κάθε ἀρετή συνειδητά προαχθεῖ καί ξεκάθαρα τονιστεῖ σάν ὅρος εἰρήνης.

Ἕως τότε ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία θά πράττει ὅ,τι στερεώνει στήν πίστη καί τήν ἀγάπη, καί ἔτσι θά τούς κάνει ἱκανούς γιά τήν εἰρήνη μεταξύ τους. Καί ἀκόμα θά προσεύχεται ἀπό μέρα σέ μέρα στόν Ἄρχοντα τῆς Εἰρήνης, νά ἀξιώσει ὅλους τούς ἀνθρώπους τῆς θεϊκῆς χορηγίας τῆς εἰρήνης στή γῆ.

Εἰρήνη σέ σᾶς καί χαρά ἀπό τόν Κύριο!

(Ἀπό τό βιβλίο: «Δρόμος δίχως Θεό δέν ἀντέχεται», Ἱεραποστολικές ἐπιστολές Α΄, Ἐκδόσεις «Ἐν πλῷ»).

Πηγή

Οι χωρίς Χριστό χριστιανοί: "Βρήκαμε έναν καλό συμβιβασμό"! -Αφού η πανθρησκειακή οικουμενιστική αυτή αρχή εφαρμόζεται από τους "Ορθοδόξους", γιατί όχι κι από τους ετερόδοξους;

 Βερολίνο:

Εκκλησιαστική λειτουργία αλά... "Star Wars"

Με ένα διαφορετικό τρόπο και εκμεταλλευόμενη την φρενίτιδα που επικρατεί με το... StarWars, αποφάσισε μια εκκλησία στο Βερολίνο να προσελκύσει νέους ανθρώπους, διοργανώνοντας ειδική τελετή για τους οπαδούς της ταινίας.

Στην πρόσκληση ανταποκρίθηκαν περίπου 500 άνθρωποι, κάποιοι από τους οποίους κρατούσαν φωτόσπαθα και φορούσαν μάσκες του Darth Vader . “Είμαι πολύ χαρούμενος που βλέπω τόσους πολλούς ανθρώπους στην εκκλησία σήμερα” είπε ο προτεστάντης πάστορας Lucas Ludewig μετά τη λειτουργία.

“Είναι υπέροχο ότι μας εμπιστεύτηκαν και έγιναν μέρος της εκκλησίας, χωρίς αυτοί να παραγίνουν χριστιανοί κι εμείς να παραγίνουμε Star Wars. Βρήκαμε έναν καλό συμβιβασμό”, πρόσθεσε.

Στη λειτουργία τα εκκλησιαστικά όργανα έπαιξαν το μουσικό θέμα της ταινίας, ενώ ένας οπαδός της ταινίας που παραβρέθηκε στη λειτουργία ντυμένος Jawa, δήλωσε ότι στο “Star Wars” υπάρχουν χριστιανικές εικόνες ή εικόνες από άλλες θρησκείες, κι αυτό δείχνει ότι η Αγία Γραφή και η θρησκεία είναι μέρος της κουλτούρας των οπαδών του φιλμ.

Οι Προτεστάντες στην Β. Ιρλανδία ψήφισαν ΟΧΙ στο Σύμφωνο συμβίωσης, οι "Ορθόδοξοι" Έλληνες όμως το υπερψήφισαν!

Στη Β. Ιρλανδία που αποτελείται από παπικούς και προτεστάντες αιρετικούς, τα προτεσταντικά φιλοβρεταννικά κόμματα στην τοπική Βουλή (Stormont) καταψήφισαν την επίσημη αναγνώριση του γάμου των κιναίδων (τα παπικά φιλοϊρλανδικά αποσχιστικά την υπερψήφισαν), τις εκτρώσεις και την πορνεία σαν επάγγελμα. Έτσι οι κίναιδοι εδώ, μπορούν μεν να ασχημονούν και να συμβιώνουν μεταξύ τους, αλλά η συμβίωση αυτή δεν αναγνωρίζεται σαν "γάμος", ούτε μπορούν να υιοθετήσουν παιδιά. Έκτρωσις επιτρέπεται σε εξαιρετικές περιπτώσεις (η ζωή της μητέρας σε κίνδυνο από τη κύηση ή καρπός βιασμού) και μετά από πολύπλοκη νομική διαδικασία. Το να παραγγείλει ένας πελάτης call girl (κόκκινα φωτάκια ουδέποτε υπήρξαν εδώ) για υπηρεσίες σεξ, είναι ποινικό αδίκημα και άμα τη συλλήψει ο πελάτης και η πόρνη οδηγούνται στη φυλακή. Έτσι το Stormont επιχειρεί να πατάξει το εμπόριο λευκής (και μαύρης, κίτρινης, κόκκινης κ.λπ.) σαρκός.

Στην “Ορθόδοξη” Ελλάδα μία άθεος κυβέρνησις, εκλεγμένη ελεύθερα από αθέους Έλληνες καθιερώνει τον γάμο των κιναίδων, οι εκτρώσεις ετησίως έχουν φτάσει σε δυσθεώρητα ύψη, οι Ελληνίδες “μάνες” εγκαταλείπουν τα βρέφη τους σωρηδόν και, φυσικά, η επαγγελματική πορνεία έχει αναχθεί, τόσο σε κανονικό μεροκάματο που φορολογείται από το κράτος, όσο και σε συνηθισμένη καθημερινή δραστηριότητα όπως το καφεδάκι...

Ζούμε πραγματικά στις ΕΣΧΑΤΕΣ ΗΜΕΡΕΣ! Και μην πει κανείς, “δεν ήξερα”, “δεν άκουσα”, “πως έγιναν αυτά”.

....ΕΑΛΩ ΤΟ ΕΘΝΟΣ, Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ, Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΦΥΛΗ!

Νίκος Κυριακίδης

«Και πρώτα-πρώτα ας ρωτήσουμε: "Ευρίσκει σήμερα ο Χριστός κατάλυμμα μέσα στον χώρο της Εκκλησίας; Ευρίσκει τόπο να σταθεί στους διαθρησκειακούς διαλόγους και στις σχέσεις μας με τους παπικούς και τους προτεστάντες;"»

 Γράφει ο Φώτης Μιχαήλ

 

     Καί έτεκεν τον υιόν αυτής τον πρωτότοκον, και εσπαργάνωσεν αυτόν, και ανέκλινεν αυτόν εν τη φάτνη, 

  διότι ουκ ην αυτοίς τόπος εν τω  καταλύματι. (Λουκ. β,7)

Κανένα πανδοχείο και κανένας συγγενής δεν φιλοτιμήθηκε να προσφέρει στον Νεογέννητο Χριστό τόπο για φιλοξενία.

 Στην μικρή Βηθλεέμ, για όλους τους ανθρώπους υπήρχε χώρος. Για τον Πλάστη όμως και Σωτήρα, ούτε μια μικρή γωνιά δεν βρέθηκε, παρεκτός από το σπήλαιο και την φάτνη!

Σήμερα, στο δικό μας κατάλυμμα, δηλαδή, στην Πατρίδα μας, στο χωριό μας, στις οικογένειές μας, στις καρδιές μας, υπάρχει άραγε διαθέσιμος τόπος για τον Ενανθρωπήσαντα Χριστό;

(1). Και πρώτα-πρώτα ας ρωτήσουμε τον εαυτό μας.

Εμείς, οι βαφτισμένοι Ορθόδοξοι Χριστιανοί, έχουμε άραγε τόπο για τον Κύριό μας στο κατάλυμα της καρδιάς μας;

Καθαριζόμαστε από τα πάθη, ώστε να γίνει η καρδιά μας φάτνη άνετη και ζεστή για τον Χριστό, που γεννιέται;

(2) Ευρίσκει ο Χριστός τόπο στο κατάλυμα του δικού μας σπιτιού;

Έχει θέση ο Χριστός στην οικογενειακή μας ζωή;

(3). Ευρίσκει ο Χριστός κατάλυμα μέσα στον χώρο της Εκκλησίας;

Ευρίσκει τόπο να σταθεί στους διαθρησκειακούς διαλόγους και στις σχέσεις μας με τους παπικούς και τους προτεστάντες;

(4). Ευρίσκει σήμερα ο Χριστός κατάλυμα στο πνευματικό πανδοχείο του Γένους μας, που είναι το σχολείο το Ελληνικό;

Ποια είναι η θέση του Χριστού στην αγωγή και την εκπαίδευση της νεότητας;

(5). Ευρίσκει ο Χριστός κατάλυμα στο μεγάλο ’’φροντιστήριο’’ της σύγχρονης ελληνικής οικογένειας, που είναι η τηλεόραση;

Έχει τόπο ο Χριστός να αναπαυθεί στα τηλεοπτικά προγράμματα και ιδιαίτερα στα προγράμματα ψυχαγωγίας των παιδιών;

(6). Ευρίσκει ο Χριστός κατάλυμα στις ολόφωτες πλατείες των ημερών των Χριστουγέννων με τους κλόουν, με τα ξωτικά και με τους μάγους;

(7). Ευρίσκει ο Χριστός κατάλυμα στην Βουλή των Ελλήνων;

Υπάρχει τόπος για τον Σαρκωθέντα Λόγο μέσα στις καρδιές των πολιτικών μας ανδρών, στις αποφάσεις τους και στους νόμους, που ψηφίζουν;

Εάν αποπειραθούμε με στοιχειώδη ειλικρίνεια, να απαντήσουμε στα παραπάνω ερωτήματα, τότε θα καταλήξουμε στην θλιβερή διαπίστωση, ότι και σήμερα στην πολύπαθη Πατρίδα μας παραμονές Χριστουγέννων, συνεχίζουμε κατά τα φαινόμενα και μιλάμε την γλώσσα της Βηθλεέμ:

- Δεν έχουμε χώρο για Σένα, Χριστέ, στην οικογένεια.

- Δεν μπορούμε να Σε φιλοξενήσουμε στην κοινωνική μας ζωή.

- Δεν έχουμε για Σένα κατάλυμα στους νόμους μας και στα βουλευτήριά μας.

- Δεν έχουμε τόπο για Σένα μέσα στα σχολεία μας.

- Σε θέλουμε έξω από την προσωπική μας ζωή.

- Δεν μπορείς να μείνεις μαζί μας.

Παρ’ όλα αυτά οφείλουμε να παραδεχθούμε ότι, όπως πάντοτε, υπάρχει και σήμερα η μικρή μαγιά, που λαβώθηκε μεν, αλλά δεν πειράχτηκε θανάσιμα από τα μικρόβια του μισόκαλου, δηλαδή τα πάθη, τον ευδαιμονισμό, την φιλαυτία, την εκκοσμίκευση και τον οικουμενισμό.

Αυτή η μαγιά, με την χάρη του Θεού, δίνει στις ημέρες μας τις πρώτες μαρτυρίες, ότι ο Λαός μας, "καθήμενος εν σκότει και σκιά θανάτου" επί έτη πολλά, αρχίζει τώρα και βλέπει "φώς μέγα". Αρχίζει και δείχνει την απογοήτευσή του από τις φαύλες επιλογές του παρελθόντος και στρέφει σιγά-σιγά τις ελπίδες του προς τον Ενανθρωπήσαντα Χριστό.

Όσο για τους συνανθρώπους μας εκείνους, που φέρονται τάχα αδιάφορα ή ακόμα και εχθρικά απέναντι στο γεγονός της Βηθλεέμ, φαίνεται πως τώρα αρχίζουν κι αυτοί –κάτω από τις απειλές του πορτοφολιού- να προβληματίζονται και να συσπειρώνονται γύρω από αξίες πατροπαράδοτες, που λησμονήθηκαν: την αλληλεγγύη, το φιλότιμο, την συμπόνια, την ανθρωπιά.

Άλλωστε -όπως έγραψε κάποιος- τώρα που μας τέλειωσαν τα λεφτά, τι μας μένει εκτός από τον Χριστό, για να ακουμπήσουμε επάνω του;

Ο πολυαγαπημένος μας Άγιος Παΐσιος, σε κάποια από τα Χριστούγεννα που μας πέρασαν, είπε:

«Μέγα και παράδοξον θαύμα τετέλεσται σήμερον.

Άμα ο νους μας είναι εκεί, στο “παράδοξον”, τότε θα ζήσουμε και το μεγάλο μυστήριο της Γεννήσεως του Χριστού. Εύχομαι η καρδιά σας να γίνει Αγία Φάτνη και το Πανάγιο Βρέφος της Βηθλεέμ να σας δώσει όλες τις ευλογίες Του».

Καλά και ευλογημένα Χριστούγεννα σε όλους μας.

Άλλη μια φορά φάνηκε ότι η εκκοσμίκευση και ο Οικουμενισμός έχουν μπλοκάρει και αλλοιώσει τα Ορθόδοξα αντανακλαστικά Ποιμένων και πιστών. Σπασμωδικές και κατόπιν εορτής αντιδράσεις, που θα συνεχίζονται έως την τελική πτώση, αν δεν προχωρήσουν, όσοι πιστοί, στην ρήξη που κοστίζει!

ΑΥΤΟΙ ψήφισαν ΥΠΕΡ του Συμφώνου

Συμβίωσης Ομοφυλοφίλων.

Σχόλια "έξω από τα δόντια", γιατί αρκετή υπομονή κάναμε.

Υπερψηφίστηκε πριν λίγες ώρες το "Σύμφωνο συμβίωσης".

Ἀπὸ ἱστολόγιο "Ὁ Παιδαγωγός"

Αυτό που μας λυπεί περισσότερο είναι ότι σε ελάχιστο χρονικό διάστημα θα βρεθούν θρησκευόμενοι που θα τα έχουν ξεχάσει όλα και θα κουνάνε "από χαρά την ουρά τους" μόλις δούνε κάποιον βουλευτή της μασονοκρατούμενης ΝΔ, να έρχεται στην εκδήλωση τους. Θα έχουν φορέσει και πάλι το θλιβερό χαμόγελο του αυλοκόλακα και θα του δείχνουν την 1η σειρά για να καθίσει, αντί να τον πετάξουν κλωτσιδών έξω από την αίθουσα. Σε λιγότερο από 2 μήνες όπως πληροφορηθήκαμε ετοιμάζεται μια εκδήλωση στην Θεσσαλονίκη. Θα το δείτε.

Ο Θεός στις 10 εντολές προστάζει :

"ουκ έσονταί σοι θεοί έτεροι πλήν εμού....
ου προσκυνήσεις αυτοίς, ουδέ μη λατρεύσεις αυτοίς· εγώ γαρ ειμί Κύριος ο Θεός σου" 

αλλά οι άνθρωποι της "εκκλησίας" συνεχίζουν να πιστεύουν στην κοσμική εξουσία και αρνούνται να αποκόψουν τον ομφάλιο λώρο από αυτήν.

Καμαρώστε τους βουλευτές της "θεοσεβούμενης ΝΔ" που υπερψήφισαν το Σύμφωνο Συμβίωσης των ομοφυλόφιλων ή απείχαν :

• Υπέρ 19 βουλευτές: Θ. Φορτσάκης, Ν. Κεραμέως, Β. Οικονόμου, Ολγ. Κεφαλογιάννη, Ντ. Μπακογιάννη, Ν. Κακλαμάνης, Ν. Δένδιας, Κ. Μητσοτάκης, Κ. Παπακώστα, Σ. Κεδίκογλου, Κ. Τασούλας, Ν. Παναγιωτόπουλος, Χρ. Δήμας, Γ. Βρούτσης, Γ. Πλακιωτάκης.
• Απουσίασαν 27 βουλευτές: Δ. Σταμάτης, Β. Κικίλιας, Β. Μεϊμαράκης, Αδ. Γεωργιάδης, Σ. Βούλτεψη, Μ. Σαλμάς, Κ. Καραγκούνης, Γ. Ανδριανός, Γ. Στύλιος, Γ. Μαρτίνου, Ε. Μπασιάκος, Κ. Κοντογεώργος, Κ. Τζαβάρας, Κ. Καραμανλής, Κ. Γκιουλέκας, Στ,. Καλαφάτης, Ελ. Ράπτη, Θ. Καράογλου, Κ. Τσιάρας, Α. Σαμαράς, Κ. Κατσαφάδος, Γ. Τραγάκης, Κ. Καραμανλής, Κ. Σκρέκας, Χρ. Σταϊκούρας, Γ. Αντωνιάδης.

ΣΥΝΟΛΟ: 46 βουλευτές της ΝΔ, ψήφισαν ΥΠΕΡ ή ΑΠΕΙΧΑΝ!

• Κατά 29 βουλευτές: Αν. Καραμανλή, Αν. Μ. Ασημακοπούλου, Κ. Βλάσης, Μ. Βορίδης, Γ. Βλάχος, Α. Κατσανιώτης, Δ. Κυριαζίδης, Μ. Κόνσολας, Τ. Δημοσχάκης, Απ. Βεσυρόπουλος, Β. Γιόγιακας, Σ. Αναστασιάδης, Θ. Μπούρας, Γ. Γεωργαντάς, Γ. Κασαπίδης, Μ. Αντωνίου, Θ. Δαβάκης, Μ. Χαρακόπουλος, Χρ. Κέλλας, Χ. Αθανασίου, Θ. Καββαδάς, Χρ. Μπουκώρος, Γ. Καρασμάνης, Κ. Κουκοδήμος, Στ. Γιαννάκης, Γ. Κεφαλογιάννης, Φ. Αραμπατζή, Γ. Βαγιωνάς, Ν. Μηταράκης.

Διαφοροποιήσεις υπήρξαν και στους ΑΝΕΛ, που καταψήφισαν το νομοσχέδιο. Υπέρ του Συμφώνου Συμβίωσης ψήφισαν οι Έλενα Κουντουρά, Κώστας Ζουράρις και Θανάση Παπαχριστόπουλος. Επίσης απουσίασε ο πρόεδρος του κόμματος Π. Καμμένος.

(το δημοσίευμα από εδώ)

Συνεπώς στο εξής 2 λεσβίες θα μπορούν υπογράφουν το "σύμφωνο", θα μένει η μία από τις δύο έγκυος (με εξωσωματική γονιμοποίηση από τράπεζα σπέρματος)  και θα έχουν και "παιδί". Ζήτω η Ελλάδα, Ζήτω η θρησκεία, Ζήτω η ΝΔ! (τον Σύριζα, Ποτάμι, Ένωση Κεντρώων δεν τα σχολιάζουμε αν και βρίσκονται "χριστιανοί" που αδιαφορούν για την ιδεολογία τους και τους ψηφίζουν) 

Περιμένουμε τώρα από τον μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ να τηρήσει την υπόσχεση του και να αρνηθεί οποιαδήποτε κοινωνική συναναστροφή με όλους τους παραπάνω, όπως δεσμεύθηκε (δείτε εδώ). Σε 3 βδομάδες έχουμε τα Θεοφάνεια στον Πειραιά. Περιμένουμε να δούμε.

Μία ακόμη φορά ο Ζουράρης υπερψήφισε ένα επαίσχυντο νομοσχέδιο. Υπερψήφισε και το νομοσχέδιο για την απόδοση

Μας παρουσιάζει εναργώς τον "τύπον των ήλων", αλλά μας αποκρύπτει το "δια ταύτα"!

Από την Ορθοδοξία στον Οικουμενισμό η μεγάλη ανατροπή του 20ου αιώνα

Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης
Ὁμότιμος Καθηγητής Α.Π.Θ.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΣΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ
Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ 20οῦ ΑΙΩΝΑ

Ἕνα θαυμάσιο ἄρθρο τοῦ π. Θεοδώρου Ζήση, ποὺ συνυπογράφουμε μέχρι κεραίας, γιὰ τὴν καθαρότητα παρουσιάσεως τῆς περὶ τῆς Παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ πραγματικότητας· βάζει τὸν “δάχτυλο ἐπὶ τῶν τύπων τῶν ἥλων”!

Ἀλλὰ μέχρι ἐκεῖ. Μένει στὶς διαπιστώσεις. Ἀπουσιάζει ἀπὸ τὴν θαυμάσια ἀνάλυση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ τὸ «διὰ ταῦτα». Ἡ ἀντιμετώπισή του! Πράγματι· "Ἐξαπλώνεται ἀνεμπόδιστα ὁ Οἰκουμενισμός", γιατὶ -εἶναι φανερό- οἱ Ποιμένες δὲν τὸν ἐμποδίζουν μὲ τὸν ἁγιοπατερικὸ τρόπο τῆς ἀπομακρύνσεως ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς, ἀλλὰ μὲ δικές τους νεοφανεῖς μεθόδους! 

Τὸ δημοσιεύουμε, παρεμβάλλοντας ἐνδιάμεσα τὶς ἀπορίες μας.

1. Ἐξαπλώνεται ἀνεμπόδιστα ὁ Οἰκουμενισμός

Ἡ παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἡ χειρότερη αἵρεση ὅλων τῶν ἐποχῶν, προελαύνει ἀκάθεκτη· διαβρώνει συνειδήσεις κληρικῶν, μοναχῶν καὶ λαϊκῶν, χωρὶς ἀποτελεσματικὴ ἀντίσταση. Ἐμφανίζεται μὲ ἔνδυμα προβά­του, ὡς δῆθεν ἀγάπη, εἰρήνη, καὶ ἑνότητα πρὸς τοὺς ἀλλοθρήσκους καὶ αἱρετικούς, ἐνῶ πρόκειται γιὰ βαρὺ καὶ ἄγριο λύκο ποὺ κατασπαράσσει τὸ ποίμνιο. Πολλοὶ ἀπὸ τοὺς ποιμένες ἔχουν ἀσπασθῆ τὴν αἵρεση καὶ ἔχουν μεταβληθῆ σὲ λύκους· οἱ περισσότεροι εἶναι μισθωτοὶ καὶ δὲν θέλουν νὰ διώξουν τοὺς λύκους γιὰ νὰ μὴ χάσουν τὴν καλοπέραση, τὶς τιμὲς καὶ τὶς δόξες, ἄλλοι εἶναι δειλοὶ καὶ φοβοῦνται τοὺς λύκους, καὶ μόνον ὀλίγοι ἀγωνίζονται νὰ τοὺς διώξουν. (Ἀπορία 1η: Ποιοί εἶναι αὐτοὶ ποὺ ἀγωνίζονται νὰ τοὺς διώξουν, καὶ δὲν τοὺς ἔχουμε πάρει χαμπάρι; Μήπως ὁ π. Θεόδωρος ἐννοεῖ τοὺς ἀντι-Οἰκουμενιστές; Μήπως αὐταπατᾶται πιστεύοντας ὅτι μὲ τὸν χαρτοπόλεμο θὰ διώξει τοὺς αἱρετικοὺς λύκους; Ὁ ἅγιος Γρηγόριος Παλαμᾶς, ὁ ἅγιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής, ὁ ἅγιος Μᾶρκος ὁ Εὐγενικὸς ἀγωνίστηκαν κατὰ τῆς αἱρέσεως τῆς ἐποχῆς τους, ἀλλὰ δὲν κοινωνοῦσαν ταυτόχρονα μὲ αὐτοὺς ποὺ κατήγγειλαν ὡς αἱρετικούς! Ἡ τακτικὴ τῶν ἀντι-Οἰκουμενιστῶν ἀποτελεῖ παγκόσμια πρωτοτυπία. Ξεσκεπάζω τὴν αἵρεση, ἀποκαλῶ τοὺς αἱρετικοὺς λύκους, ἀλλὰ κοινωνῶ μαζί τους, καὶ μάλιστα μὲ τὸν μεγάλο αἱρετικὸ Ζηζιούλα καὶ δικαιολογῶ τὴν πράξη μου (ὅπως ἔκανε ὁ π. Γεώργιος Μεταλληνός) καὶ εἰσπράττω τὰ χειροκροτήματα τῶν μελῶν τῆς Συνάξεως τῆς Γατζέας!).

Τὸ χειρότερο εἶναι ὅτι τὸ ποίμνιο ἀκατήχητο καὶ ἀκαθοδήγητο, ἀνυπο­ψίαστο, δὲν διακρίνει τοὺς λύκους κάτω ἀπὸ τὸ ἔνδυμα τοῦ προβάτου, καὶ ὄχι μόνο δὲν προφυλάσσεται, ἀλλὰ τοὺς τιμᾶ καὶ τοὺς δοξάζει. (Ἀπορία 2η: Καὶ γιατί δὲν κατονομάζετε τοὺς λύκους, π. Θεόδωρε, γιὰ νὰ προφυλαχτεῖ τὸ ποίμνιο ποὺ ἀγνοεῖ; Γιατὶ συμμετέχετε κι ἐσεῖς στὴν «τιμὴ τῶν λύκων» διὰ τῶν μελῶν τῆς Συνάξεώς σας, ὅπως ὁ π. Ἀρσένιος Βλιαγκόφτης ποὺ συναγελάζεται μὲ τὸν μητροπολίτη Δημητριάδος Ἰγνάτιο, ὁ μητροπολίτης Πειραιῶς Σεραφείμ, τὸν ὁποῖο ἔχετε χαρακτηρίσει ὡς «λέοντα» τοῦ ἀντι-Οἰκουμενιστικοῦ ἀγῶνος, ἀλλὰ αὐτὸς συχνά-πυκνὰ συλλειτουργεῖ μὲ αὐτοὺς ποὺ χαρακτηρίζετε ὡς λύκους, τοὺς μητροπολίτες δηλ. Μεσσηνίας καὶ Σύρου;). Στὶς ἐνορίες οἱ ἱερεῖς διστάζουν νὰ ὁμιλήσουν ἐναντίον τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκου­μενισμοῦ καὶ νὰ ἐνημερώσουν τοὺς πιστούς, διότι οἱ μὲν ἐξ αὐτῶν ἄγαμοι ἐπιθυμοῦν νὰ φορέσουν ἀρχιερατικὴ μίτρα, ποὺ δίδεται κατὰ κανόνα σὲ οἰκουμενιστὲς ἢ σὲ καλοπερασάκηδες τῶν συμποσίων καὶ τῶν πολυτελῶν ἀμφίων, οἱ δὲ ἔγγαμοι πρεσβύτεροι ὑπολογίζοντες εὐμενεῖς ἢ δυσμενεῖς τοποθετήσεις, μεταθέσεις καὶ ἄλλες συνέπειες γιὰ τὶς οἰκογέ­νειές τους σιωποῦν καὶ δὲν ἐκδηλώνονται, ἐκτὸς ἐξαιρέσεων  ἐπαινετῶν. Γι᾽ αὐτὸ καὶ νὺξ βαθεῖα καὶ σκότος γιὰ τὸν εὐλογημένο λαὸ τοῦ Θεοῦ, καὶ ἂς ψάλλουμε σὲ κάθε λειτουργία «Εἴδομεν τὸ φῶς τὸ ἀληθινόν, ἐλάβομεν Πνεῦμα ἐπουράνιον, εὕρομεν πίστιν ἀληθῆ, ἀδιαίρετον Τριάδα προσκυ­νοῦντες». Ἡ ἀληθινὴ πίστη διώκεται, συκοφαντεῖται, κακοποιεῖται, ἀναμει­γνυόμενη μὲ φρικτὲς αἱρέσεις, καὶ ἡ Ἁγία Τριάδα βλασφημεῖται μὲ τὸ εὕρημα ὅτι οἱ τρεῖς μονοθεϊστικὲς θρησκεῖες, Ἰουδαϊσμός, Χριστιανισμὸς καὶ Ἰσλάμ, ἔχουν τὸν ἴδιο Θεὸ καὶ ἄλλες ἀντιτριαδικὲς δοξασίες. (Ἀπορία 3η: Καὶ γιατί, πάτερ, κοινωνεῖτε μὲ αὐτοὺς ποὺ τὴν κακοποιοῦν;).

Ἡ ἄτυπη «Σύναξις Ὀρθοδόξων Κληρικῶν καὶ Μοναχῶν» ἐπὶ πολλὰ ἔτη ἀγωνίζεται καὶ φροντίζει μὲ συνέδρια, συνεντεύξεις, δημοσιεύματα, ὁμολογητικὰ καὶ ἀντιρρητικὰ κείμενα, νὰ ρίξει λίγο φῶς στὸ σκοτάδι, νὰ διδάξει, νὰ ἐνημερώσει, νὰ κατηχήσει τὸ ἀκατήχητο ποίμνιο, μέσα σὲ πολλὲς δυσκολίες καὶ πολλὰ ἐμπόδια ποὺ ὑψώνονται ὡς τείχη γιὰ νὰ μὴν ἀκουσθῇ ὁ λόγος τῆς ἀληθείας, ἡ ὁποία βέβαια, ὅσα ἐμπόδια καὶ ἂν προβληθοῦν ἀπὸ τοὺς ἰσχυρούς, δὲν πρόκειται νὰ χαθεῖ καὶ νὰ ἡττηθεῖ, διότι «ὁ λόγος τοῦ  Θεοῦ οὐ δέδεται»[1], ἀλλὰ καὶ διότι τό «ἀσθενὲς τοῦ Θεοῦ ἰσχυρότερον τῶν ἀνθρώπων ἐστί»[2].

Στὰ πλαίσια λοιπὸν αὐτῆς τῆς ἀνάγκης νὰ ἐνημερώσουμε τοὺς πιστοὺς γιὰ τοὺς πρωτεργάτες καὶ ὑποστηρικτὲς τῆς συγκρητιστικῆς αἱρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ἀναλαμβάνουμε νὰ παρουσιάσουμε τά «Λεχθέντα τῶν Οἰκουμενιστῶν» ἀπὸ τὶς ἀρχὲς τοῦ 20οῦ αἰῶνος, τοῦ ἀπατεῶνος, ποὺ θεωρεῖται ὡς ὁ αἰώνας τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἐνδεικτικὰ βέβαια, ὥστε καὶ «ἐξ ὄνυχος» νὰ κατανοήσουν οἱ ἀμφιβάλλοντες τόν «λέοντα» αὐτὸν τῆς προδοσίας καὶ ἀποστασίας ἀπὸ τὴν Ὀρθόδοξη Πίστη. Κατὰ τὸν πρόχειρο σχεδιασμὸ ποὺ κάναμε θὰ παρουσιάσουμε πρῶτα οἰκουμενιστικὲς θέσεις τῶν πατριαρχῶν Κωνσταντινουπόλεως Ἰωακεὶμ τοῦ Γ´, τοῦ τοποτηρητοῦ Δωροθέου Προύσσης, τοῦ Μελετίου Δ´ Μεταξάκη, τοῦ Ἀθηναγόρα Α´, τοῦ Δημητρίου Β´ καὶ τοῦ Βαρθολομαίου Α´. Θὰ ἀκολουθήσουν οἰκουμενιστικὰ λεχθέντα ἀρχιερέων καὶ κατόπιν οἰκουμενιστικὲς θέσεις ἐπωνύμων καθηγη­τῶν τῶν Θεολογικῶν Σχολῶν, ὅπως καὶ ἀπαράδεκτες οἰκουμενιστι­κὲς ἀποφάσεις σὲ θεολογικοὺς διαλόγους καὶ συνελεύσεις τοῦ «Παγκοσμίου Συμβουλίου Ἐκκλησιῶν», ἤγουν τοῦ «Παγκοσμίου Συμβουλίου Αἱρέσεων καὶ Πλανῶν». Δὲν θὰ παραλείψουμε νὰ σχολιάζουμε ὀρθοδόξως τὰ λεγόμενα καὶ προβαλλόμενα, διότι πολλοί, λόγῳ ἀγνοίας καί «καλῶν λογισμῶν», δὲν ἐντοπίζουν τὶς πλάνες. (Ἀπορία 4η: Καὶ μετὰ τί; Συνέχιση τῆς κοινωνίας μὲ τοὺς Οἰκουμενιστές, παρὰ τὸ ὅτι ἀποδεικνύετε περίτρανα τὴν αἵρεση!).

2. Ἡ ἐκκλησιαστικὴ κατάσταση στὴν Ἑλλάδα καὶ στὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο κατὰ τὸν ΙΘ´ αἰώνα. Ὀρθοδοξεῖ τὸ Πατριαρχεῖο, προτεσταντίζει ἡ Ἑλλάδα.

Στὸν χῶρο τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου τὸν 19ο αἰώνα τίποτε δὲν προεμήνυε τὴν μεγάλη ἀλλαγὴ καὶ ἀνατροπὴ ποὺ