Κυριακή 14 Φεβρουαρίου 2016

Σαν σχόλιο στην σημερινή Αποστολικὴ περικοπή (Ιερομόναχου Ευθυμίου Τρικαμηνά)


«Ὑμεῖς γάρ ναός Θεοῦ ἐστε ζῶντος, καθώς εἶπεν ὁ Θεός ὅτι ἐνοικήσω ἐν αὐτοῖς καί ἐμπεριπατήσω, καί ἔσομαι αὐτῶν Θεός, καί αὐτοί ἔσονταί μοι λαός. διό ἐξέλθετε ἐκ μέσου αὐτῶν καί ἀφορίσθητε, λέγει Κύριος, καί ἀκαθάρτου μή ἅπτεσθε, κἀγώ εἰσδέξομαι ὑμᾶς, καί ἔσομαι ὑμῖν εἰς πατέρα, καί ὑμεῖς ἔσεσθέ μοι εἰς υἱούς καί θυγατέρας, λέγει Κύριος παντοκράτωρ».  (Β΄ Κορινθίους).
     
     Εἶναι πολύ σημαντική αὐτή ἡ διδασκαλία τῆς Ἁγίας Γραφῆς.
Διότι διδάσκει ὁ Θεός, εἰς αὐτό τό σημεῖο τῆς Ἁγίας Γραφῆς, τήν ἀπομάκρυνσι καί τήν ἀποφυγή οἱασδήποτε συνοδοιπορίας μέ τούς ἀπίστους. Τά παραδείγματα δέ τά ὁποῖα ἀναφέρονται ἐδῶ ἀποδεικνύουν καί τό ἀδύνατον αὐτῆς τῆς συνοδοιπορίας. Ἐπειδή τό φῶς καί τό σκοτάδι, ὁ Χριστός καί ὁ διάβολος κ.λπ., δέν δύνανται νά συνυπάρχουν καί μάλιστα μέσα στήν Ἐκκλησία. Ἔτσι δέν δύνανται νά συνυπάρχουν καί νά συνοδοιποροῦν ἡ Ὀρθοδοξία καί ἡ αἵρεσις, ἡ ἀλήθεια καί ἡ πλάνη, οἱ Ἅγιοι τοῦ Χριστοῦ καί οἱ κατασκευασμένοι Μασῶνοι «Ἅγιοι», οἱ αἱρετικοί Οἰκουμενιστές καί οἱ Ὀρθόδοξοι, ἡ Ὀρθοδοξία τέλος καί τό Π.Σ.Ε. κ.λπ.
Ἡ ἔξοδος καί ἀπομάκρυνσις ἀπό αὐτή τήν συνοδοιπορία καί ἀλληλοπεριχώρησι σημαίνει καί τήν εἴσοδο εἰς τάς αὐλάς τοῦ Κυρίου (Ψαλμ. 95, 8-99, 4). Δι’ αὐτό, αὐτή ἡ ἀπομάκρυνσις, τίθεται ὡς προϋπόθεσις διά νά μᾶς δεχθῆ ὁ Θεός καί νά μᾶς θεωρήση παιδιά του: «Διό ἐξέλθετε ἐκ μέσου αὐτῶν καί ἀφορίσθητε, κἀγώ εἰσδέξομαι ὑμᾶς, καί ἔσομαι ὑμῖν εἰς πατέρα καί ὑμεῖς ἔσεσθαί μοι εἰς υἱούς καί θυγατέρας, λέγει Κύριος παντοκράτωρ».
Ὡς ἐκ τούτου κάθε ἄλλη ὁδός πού διδάσκει τήν συνύπαρξι καί συνοδοιπορία καί μάλιστα σέ ἐκκλησιαστικό ἐπίπεδο, εἶναι πλάνη, εἶναι ἐκ τοῦ πονηροῦ, εἶναι διδασκαλία τῆς Νέας Ἐποχῆς, εἶναι ἄρνησις τῆς ἀλήθειας.
Ἄς δοῦμε ὅμως καί τήν διδασκαλία τῶν Ἁγίων στό ἐν λόγῳ χωρίο τῆς Ἁγίας Γραφῆς, «διό ἐξέλθετε ἐκ μέσου αὐτῶν καί ἀφορίσθητε κ.λπ.». Ὁ Θεοφύλακτος Βουλγαρίας ἀναφέρει μεταξύ ἄλλων καί τά ἑξῆς: «...Ἐξέλθετε οὖν ἐκ μέσου τῶν ἀπίστων, καί ἀφορίσθητε, τουτέστι, μονώθητε καί καθαρίσθητε, καί τότε εἰσδέξομαι ὑμᾶς. Ὅταν γάρ ἀπαλλαγῇς τῶν πονηρῶν, τότε ἑνωθήσῃ Θεῷ» (P.G. 124, 868Β).
Γιά νά ἑνωθοῦμε λοιπόν μέ τόν Θεό πρέπει νά ἀπαλλαγοῦμε (ἀπομακρυνθοῦμε) ἀπό τούς πονηρούς (τούς αἱρετικούς). Καί τά δύο συγχρόνως φαίνονται ἀδιανόητα στήν σκέψι τῶν Πατέρων. Αὐτό ἄλλωστε γίνεται καί κατά τήν μύησι τοῦ ἁγίου Βαπτίσματος. Ὁμολογοῦμε δηλαδή πρῶτα τήν ἀποταγή (ἀπομάκρυνσι) ἀπό τόν σατανά καί τά ἔργα του, καί τότε υἱοθετούμεθα διά τῆς τριττῆς καταδύσεως καί ἀναδύσεως ἀπό τόν Χριστό.
Τό ἴδιο ἀκριβῶς ἀναφέρει καί ὁ ἅγιος Νικόδημος ὁ ἁγιορείτης στήν ἑρμηνεία αὐτοῦ τοῦ χωρίου: «Εὐγῆτε λοιπόν, λέγει, ἐσεῖς οἱ χριστιανοί ἔξω ἀπό τήν συναναστροφήν τῶν ἀπίστων ἀνθρώπων, καί τήν κοινωνίαν τῶν πονηρῶν ἔργων καί ἀφορίσθητε, ἤγουν σταθῆτε κατ’ ἰδίαν χωριστά ἀπό αὐτούς καί καθαρισθῆτε, καί τότε θέλω σᾶς δεχθῶ. Διότι ὅταν ἐσύ ὁ χριστιανός χωρισθῆς ἀπό τούς πονηρούς ἀνθρώπους καί ἀπό τά κακά ἔργα, τότε θέλεις ἑνωθῆς μέ τόν Θεόν» (Ἑρμηνεία εἰς τάς ΙΔ΄ ἐπιστολάς τοῦ ἀποστόλου Παύλου, τόμος δεύτερος, σελ. 114).
Ἡ Ἁγία Γραφή καί οἱ Πατέρες ὁμιλοῦν γιά ἄμεσο ἀπομάκρυνσι ἀπό τούς αἱρετικούς. Ἀντιθέτως ὅμως οἱ Οἰκουμενιστές καί Ἀντιοικουμενιστές ὁμιλοῦν καί διδάσκουν γιά παραμονή καί συμπόρευσι μέ τούς αἱρετικούς καί, μάλιστα, θέτουν ἄλλα ὅρια, ξένα πρός τήν Ἁγία Γραφή καί τούς Ἁγίους, ὅπως τό κοινό ποτήριο, τήν ἀπόφασι τῆς Συνόδου κ.λπ. Ἔτσι ἀποδεικνύουν ὅτι ἔχουν κάποια ἄλλη «Ἁγία Γραφή», ἡ ὁποία ταιριάζει καί ἐναρμονίζεται μέ τήν Νέα Ἐποχή καί τήν Πανθρησκεία.
(Ἀπόσπασμα ἀπὸ εὐρύτερο κείμενο τοῦ π. Εὐθυμίου Τρικαμηνᾶ).

Τι δεν μας αφήνει να σηκώσουμε κεφάλι....

Ὅ,τι ἀγαπᾶ κάποιος ἀπὸ τὰ πράγματα τοῦ κόσμου, αὐτὸ καταβαραίνει τὸν νοῦ του καὶ τὸν δεσμεύει καὶ δὲν τὸν ἀφήνει νὰ σηκώσει κεφάλι.
             
Σὲ αὐτὸν τὸ σταθμὸ καὶ τὴ ροπὴ καὶ τὸ ζύγι τῆς κακίας δοκιμάζεται ὅλο τὸ ἀνθρώπινο γένος, Χριστιανοὶ τῶν πόλεων καὶ τῶν βουνῶν, τῶν μονῶν, τῶν ἀγρῶν ἢ τῶν ἐρήμων, ὅτι δελεαζόμενος ὁ ἄνθρωπος ἀπὸ τὸ δικό του προσωπικὸ θέλημα, ἀγαπᾶ κάποιο πράγμα ἤ πάθος, καὶ δένεται σὲ αὐτὸ ἡ ἀγάπη του, γι’ αὐτὸ καὶ δὲν προσφέρεται ὅλη στὸν Θεό.

Ἄλλος ἀγάπησε κτήματα,
ἄλλος χρυσὸ ἢ ἄργυρο,
ἄλλος τὴν κοιλιά του ἤ τὶς σαρκικὲς ἐπιθυμίες,
ἄλλος τὴν κοσμικὴ σοφία γιὰ τὴν δόξα τῶν ἀνθρώπων,
ἄλλος ἐξουσία, δόξα καὶ τιμές,
ἄλλος ὀργὴ καὶ μῆνιν,
ἄλλος ἄκαιρες συντυχίες,
ἄλλος ζῆλο,
ἄλλος νὰ μετεωρίζεται ἡδονικὰ ὅλη μέρα,
ἄλλος νὰ ἀπατᾶται ἀπὸ ἀργόσχολους λογισμούς,
ἄλλος νὰ παριστάνει τὸ νομοδιδάσκαλο γιὰ
ἀνθρώπινη δόξα,
ἄλλος νὰ εὐχαριστιέται στὴ χαύνωση
καὶ στὴν ἀμέλεια,
ἄλλος νὰ εἶναι προσκολλημένος στὰ ὄμορφα ροῦχα,
ἄλλος παραδίδεται στὶς γήινες μέριμνες,
ἄλλος ἀγαπᾶ τὸν ὕπνο, τὴν εὐτραπελία ἤ τὴν αἰσχρολογία.

Ὅποιο πάθος του δὲν πολεμᾶ γενναῖα κάποιος, ἐκεῖνο ἀγαπᾶ, καὶ ἐκεῖνο τὸ πάθος τὸν δεσμεύει καὶ τὸν βαραίνει καὶ γίνεται γι αὐτὸν ἐμπόδιο καὶ ἁλυσίδα, ὥστε ὁ νοῦς του νὰ μὴν ἀνεβαίνει στὸν Θεό.

Ἡ ψυχὴ ποὺ ἀληθινὰ ἔχει τὴν ὁρμή της πρὸς τὸν Θεό, ὁλόκληρη τὴν ἀγάπη της ἕλκει πρὸς Αὐτόν, καὶ δεσμεύεται ἐλεύθερα, κατὰ τὴν δύναμή της, ἀπὸ Ἐκεῖνον, καὶ ἀπὸ ἐκεῖ δέχεται τὴν βοήθεια τῆς χάριτος, καὶ ἀρνεῖται τὸν ἑαυτό της καὶ δὲν ἀκολουθεῖ τὰ θελήματα τοῦ νοῦ της, ἀλλὰ ὁλοκληρωτικὰ προσφέρεται στὸν λόγο τοῦ Κυρίου. Ἐὰν κάποιος ἀγαπᾶ τὸν Κύριο καὶ τὶς ἐντολές του, ἀπὸ ἐκεῖ βοηθᾶται καὶ ἀπελευθερώνεται, καὶ γίνονται γι αὐτὸν εὔκολα τὰ παραγγέλματα τοῦ Κυρίου, ἀφοῦ ἀποσώζει ὁλόκληρη τὴν ἀγάπη του πρὸς Ἐκεῖνον.

Ἁγίου Μακαρίου, Πνευματικὲς Ὁμιλίες, Ε.6


"ΟΦΕΙΛΟΜΕΝΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΕ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ ΘΕΟΛΟΓΟΥΣ" από τους Θεολόγους της Π.Ε.Θ. Λέσβου

"Π.Π.": Εἶναι γνωστὸ ὅτι οἱ θεολόγοι τῆς Π.Ε.Θ. Λέσβου, μετὰ τὴν ἀνακοίνωση τοῦ Δήμου Μυτιλήνης γιὰ τὸν ἑορτασμὸ ἐκεῖ τοῦ Παπικοῦ «Ἅγιου Βαλεντίνου», δημοσίευσαν ἕνα κείμενο μὲ τίτλο  "Ερωτήματα Χριστιανών Ορθοδόξων για μη φιλικές προς την Ορθοδοξία ενέργειες" (ἐδῶ). Τοῦτο προκάλεσε ποικίλες ἀντιδράσεις, γι' αὐτὸ καὶ οἱ Θεολόγοι αὐτοὶ ἀνταπάντησαν.
Τὸ δεύτερο κείμενό τους  δημοσιεύουμε στὴ συνέχεια. Εἶναι κόσμιο, ἁγιογραφικὰ κατοχυρωμένο καὶ ὁμολογιακό, ἀλλὰ ἀναγκαζόμαστε νὰ τὸ σχολιάσουμε στὸ τέλος, διότι ὁ ἰὸς τοῦ Οἰκουμενισμοῦ εἶναι φανερὸ πὼς ὅλους μᾶς ἔχει ἐπηρεάσει (λίγο ἢ πολύ) εἰς τρόπον ὥστε, ἐνῶ ὑπερασπιζόμαστε μὲ ἀγαθὴ πρόθεση τὴν Ὀρθόδοξη Παράδοση, στὸ ἴδιο κείμενο νὰ τὴν τραυματίζουμε!


Οφειλόμενη απάντηση σε συναδέλφους Θεολόγους

Με αγάπη και ενδιαφέρον απευθυνθήκαμε, ως Ένωση Θεολόγων Λέσβου, στους Ορθόδοξους συμπολίτες μας, μετά από προτροπή αρκετών εξ’ αυτών να πάρουμε θέση για όσα γίνονται τελευταία από το Δήμο Μυτιλήνης για τον εορτασμό του «αγίου Βαλεντίνου».
Θεωρήσαμε καθήκον μας να τοποθετηθούμε για να υπενθυμίσουμε στους Ορθοδόξους Χριστιανούς αυτά που λογικά θα έπρεπε να είναι αυτονόητα, από τη στιγμή που ο Δήμος Μυτιλήνης έκανε αυτήν την ανακοίνωση που μπορούσε να δημιουργήσει σύγχυση, όταν αναφέρεται σε «κατανυκτικό αρχιερατικό εσπερινό…. λιτάνευση λειψάνων του αγίου Βαλεντίνου με κάθε τιμή στο κέντρο της πόλης…… πανηγυρική θεία λειτουργία και κοπή βασιλόπιτας της ενορίας…..». Άλλωστε η καλόπιστη κριτική όχι προσώπων αλλά πράξεων, στα πλαίσια της Δημοκρατίας, ωφελεί και εμπλουτίζει τους κρινόμενους, όταν μάλιστα στη συγκεκριμένη περίπτωση, διαπιστώνεται ότι ίσως δεν γνώριζαν επακριβώς το περιεχόμενο της εκκλησιαστικής ορολογίας που χρησιμοποίησαν.
    Η ανακοίνωσή μας, είχε ως αποτέλεσμα διάφοροι συμπολίτες, για δικούς τους λόγους, να στραφούν εναντίον μας με προσβλητικούς χαρακτηρισμούς. Δεν απαντήσαμε, καθώς έτσι μας δίδαξε Εκείνος που «λοιδορούμενος ουκ αντελοιδόρει, πάσχων ουκ απείλει, παρεδίδου δε τω κρίνοντι δικαίως», δηλαδή, «τις λοιδωρίες δεν τις ανταπέδιδε, κι όταν έπασχε δεν απειλούσε, εμπιστευόταν δε στον δίκαιο Κριτή» (Α΄ Πέτρ. 2, 23).
    Δεν περιμέναμε όμως ότι στην ίδια γραμμή θα συστρατεύονταν και κάποιοι συνάδελφοι Θεολόγοι (έστω

Όταν το "δεκανίκι" κάποιου σε προτρέπει να μη γίνεις ..."δεκανίκι" άλλου!

ΑΗΘΗΣ ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ ΣΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ, ΒΛΑΔΙΜΗΡ ΠΟΥΤΙΝ!

Οι μάσκες έπεσαν και σε εποχή Ομολογίας φαίνεται πλέον ξεκάθαρα ποιοι υπηρετούν την δαιμονική Νέα Τάξη και ποιοι προσπαθούν να αντισταθούν και να ανασχέσουν την παγκόσμια λεηλασία της.
Ο προκαθήμενος τους Φαναριού, αναφερόμενος στην ιστορική για πολλούς συνάντηση του Ιησουίτη Πάπα Φραγκίσκου με τον Πατριάρχη της Μόσχας Αλέξιο στην Κουβά, για να δηλώσουν την θέληση τους να προστατευόσουν τους χριστιανούς της Μέσης Ανατολής από το μαρτυρικό δράμα που ζουν εξ’ αιτίας των δολοφόνων Τζιχαντιστών, επιτέθηκε ανοιχτά κατά του Πούτιν, προειδοποιώντας μάλιστα τον «συνάδελφο» του Φραγκίσκο να προσέχει τους Ρώσους για να μην… γίνει δεκανίκι τους. Ακουσον! Ακουσον!
Είναι χαρακτηριστικό ότι ο τουρκικός τύπος που σχολίασε τις δηλώσεις του Βαρθολομαίου για την συνάντηση Πάπα – Πατριάρχη Αλεξίου της Μόσχας, ανέφερε ότι η συνάντηση αυτή έγινε υπό την «σκιά» του Πούτιν επικαλούμενος τις απόψεις του Βαρθολομαίου που έσταζαν μίσος για τον πρόεδρο της Ρωσικής Ομοσπονδίας, ο οποίος είναι ο μοναδικός ηγέτης που ενδιαφέρθηκε για το δράμα των χριστιανών της Μέσης Ανατολής.
Χαρακτηριστική είναι και η φράση που αποδίδεται στον Βαρθολομαίο σχολιάζοντας αυτή την συνάντηση, που σύμφωνα με τους Ρώσους έγινε μόνο για αυτόν τον ιερό σκοπό και δεν σημαίνει τίποτα παραπάνω όπως πολλοί θέλησαν να την ερμηνεύσουν, ότι δηλαδή και η Μόσχα ενέδωσε στις οικουμενιστικές πολιτικές.
Είπε λοιπόν ο Βαρθολομαίος : «Hedef dini ise olumlu bir görüşme. Ancan Vatıkan dilkkatli olmalı Moskova nın emmelerine koltuk derneği olmamali», Δηλαδή «Όσον αφορά την θρησκεία ο στόχος της συνάντησης αυτής είναι θετικός. Αλλά το Βατικανό πρέπει να προσέξει μήπως γίνει το… δεκανίκι στις φιλοδοξίες της Μόσχας!». Μάλιστα!
Πιστός υπηρέτης των Αμερικανών, των Οικουμενιστών και της Νέας Τάξης, ο προκαθήμενος του Φαναριού έδειξε για άλλη μια φορά το πραγματικό του πρόσωπο. Προσπάθησε να… «προστατέψει» τον στενό του φίλο και αδελφό, όπως τον αποκαλεί, τον Ιησουίτη Πάπα του Βατικανού, μήπως ο «καημένος» και πέσει θύμα των ραδιουργιών του Πούτιν και της Μόσχας.
Πραγματικά σε τέτοιες κρίσιμες εποχές κυριαρχεί αυτό που είχε πει ο μεγάλος Όσιος παππούλης μας, «Ηρθε η ώρα να χωριστεί η ΗΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΙΤΑΡΙ!».

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ

Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
www.nikosxeiladakis.gr

Λόγος εις την Χαναναία

Κυριακή ΙΖ΄ Ματθαίου: Λόγος εις την Χαναναία
(Όσιος Βασίλειος, Επίσκοπος Σελευκείας)
  
Η Ευαγγελική περικοπή της Θείας Λειτουργίας

Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον Κεφ. Ιε. 21 – 28.


Τω καιρώ εκείνω, εξελθών ο Ιησούς εκείθεν, ανεχώρησεν εις τα μέρη Τύρου και Σιδώνος. και ιδού γυνή Χαναναία απο των ορίων εκείνων εξελθούσα, εκραύγασεν αυτώ λέγουσα, ελέησόν με, Κύριε, υιέ Δαυϊδ, η θυγάτηρ μου κακώς δαιμονίζεται. ο δέ ουκ απεκρίθη αυτή λόγον. και προσελθόντες οι μαθηταί αυτού ηρώτων αυτόν λέγοντες, απόλυσον αυτήν, ότι κράζει όπισθεν ημών. ο δέ αποκριθείς είπεν, ουκ απεστάλην ει μή εις τα πρόβατα τα απολωλότα οίκου Ισραήλ. η δέ ελθούσα προσεκύνησεν αυτώ λέγουσα, Κύριε, βοήθει μοι. ο δέ αποκριθείς είπεν, ουκ έστι καλόν λαβείν τον άρτον των τέκνων και βαλείν τοις κυναρίοις. η δέ είπε, ναί, Κύριε, και γάρ τα κυνάρια εσθίει απο των ψυχίων των πιπτόντων απο της τραπέζης των κυρίων αυτών. τότε αποκριθείς ο Ιησούς είπεν αυτή, ώ γύναι, μεγάλη σου η πίστις! γενηθήτω σοι ως θέλεις. και ιάθη η θυγάτηρ αυτής απο της ώρας εκείνης.

Απόδοση:
Εκείνο τον καιρό, ο Ιησούς, αναχώρησε για την περιοχή της Τύρου και της Σιδώνας. Τότε μια γυναίκα Χαναναία βγήκε έξω από τα όρια της περιοχής εκείνης και του φώναζε δυνατά: «Ελέησέ με, Κύριε, Υιέ του Δαβίδ. Η θυγατέρα μου βασανίζεται από δαιμόνιο». Αυτός δεν της απαντούσε λέξη. Τον πλησίασαν τότε οι μαθητές του και τον παρακαλούσαν: «Διώξε την, γιατί μας ακολουθεί και φωνάζει». Ο Ιησούς είπε: «Έχω αποσταλεί μόνο για τους πλανεμένους Ισραηλίτες». Εκείνη όμως ήρθε και τον προσκύνησε λέγοντας: «Κύριε, βοήθησέ με». Αυτός της αποκρίθηκε: «Δεν είναι σωστό να πάρει κανείς το ψωμί των παιδιών και να το πετάξει στα σκυλιά». «Ναι, Κύριε», είπε εκείνη, «αλλά και τα σκυλιά τρώνε από τα ψίχουλα που πέφτουν από το τραπέζι των κυρίων τους». τότε ο Ιησούς της απάντησε: «Μεγάλη είναι η πίστη σου, γυναίκα! Ας γίνει όπως το θέλεις». Κι από κείνη την ώρα γιατρεύτηκε η θυγατέρα της.
(Επιμέλεια κειμένου: Νικολέτα – Γεωργία Παπαρδάκη)

Λόγος του Οσίου Πατρός ημών Βασιλείου Επισκόπου Σελευκείας, εις την Χαναναίαν

Ιδού ότι υπήρξε και συμφορά η οποία έγινε αφορμή μεγάλης ευφροσύνης, και πένθος που προξένησε ευθυμία, και λύπη που έφερε υπερβολικήν χαρά. Επειδή όπου παρευρίσκεται ο Ιησούς, και ο θρήνος μεταβάλλεται σε ηδονήν, και ο κλαυθμός και οδυρμός μεταλλάσσεται σε ευφροσύνην. Το μαρτυρεί αυτό με τα λόγια της κραυγάζοντας η Χαναναία, την ιστορία της οποίας με θαυμασμόν η βίβλος των Ευαγγελίων την επιδεικνύει μέχρι τώρα, και διατηρεί την κραυγή της γραμμένη σαν σε στήλη, ώστε ο επίβουλος χρόνος να μην παρασύρη την μνήμη. Επειδή ο καρπός της πίστεως είναι πιο δυνατός. «Και εξελθών εκείθεν ο Ιησούς», λέγει, «ήλθεν εις τα μέρη Τύρου και Σιδώνος». Ο Θεός παρευρίσκεται παντού, και κανένας τόπος δεν ετόλμησε να τον περιορίση. Και επειδή είναι κατά φύσιν αόρατος, επιβεβαιώνει την παρουσία του σ’ εκείνους που τον έβλεπαν, προβάλλοντας τον ναό που ενεδύθη προς χάριν μας. Ήλθε στα μέρη της Τύρου και της Σιδώνος, στα παλαιά καταγώγια των δαιμόνων,

Σάββατο 13 Φεβρουαρίου 2016

ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ Μ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

Μ. Βασιλείου, ἐπιστολὴ 258:


“Πρὸς τὸν Ἐπίσκοπον Ἐπιφάνιον”. 


Β΄ μέρος

Ἡ ΣΥΓΧΥΣΗ σὲ θέματα Πιστεως
τῆς ἐποχῆς ἐκείνης
καὶ ἡ ΔΙΑΙΡΕΣΗ τῶν Ὀρθοδόξων
(ποὺ σήμερα ἐπαναλαμβάνεται τραγικά).

Στὸ δεύτερο μέρος τῆς παρουσιάσεως τῆς ἐπίκαιρης αὐτῆς ἐπιστολῆς τοῦ Μ. Βασιλείου πρὸς τὸν ἅγιον Ἐπιφάνιο, εἶναι ἀναγκαῖες κάποιες ἐπισημάνσεις, ἀφοῦ σήμερα βρισκόμαστε σὲ παρόμοια ἐκκλησιαστικὴ κατάσταση. Δὲν ἔχουμε δηλαδή, εἰρήνη στὴν Ἐκκλησία, ἀλλὰ πόλεμο μὲ τοὺς ψευδεπισκόπους τῆς ἐσχατολογικῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ.
Ὁ Μ. Βασίλειος δίδει ἐξηγήσεις σ’ αὐτὴν την ἐπιστολὴ πρὸς τὸν ἅγιον Ἐπιφάνιο γιὰ τὴν στάση του πρὸς κάποια πρόσωπα καὶ πρὸς τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἀντιοχείας.
Συγκεκριμένα, στὴν Ἐκκλησία τῆς Ἀντιοχείας ἐκείνη τὴν ἐποχὴ ὑπῆρχαν οἱ ὀρθόδοξοι “Μελετιανοί”, δηλαδὴ οἱ ἐναπομείναντες ἄνευ Ἐπισκόπου πιστοί, μετὰ τὴν ἐξορία τοῦ Ποιμένα τους, τοῦ Ἀρχιεπισκόπου δηλ. Ἀντιοχείας ἁγίου Μελετίου. Καὶ δὲν ἐδέχοντο ἄλλον Ἐπίσκοπο, γιατὶ ὁ ἐξορισθεὶς Ἐπίσκοπός τους ἦταν κατ’ αὐτοὺς ὁ μόνος κανονικὸς Ὀρθόδοξος Ἐπίσκοπος. Τοῦτο σημαίνει ὅτι οἱ πιστοὶ ἔχουν δικαίωμα, ἐφ’ ὅσον βαδίζουν μὲ πιστότητα τὴν Πατερικὴ Παράδοση, νὰ ἀκολουθοῦν τὸν Ποιμένα τους, τὴν στιγμὴ μάλιστα ποὺ δὲν ὑπάρχουν ἐναντίον του κατηγορίες γιὰ παρεκτροπὲς σὲ θέματα Πίστεως καὶ Ἱ. Παραδόσεως, καὶ ταυτόχρονα, στὸ χῶρο τῆς Ὀρθοδοξίας δροῦν καὶ ἔχουν τὴν ἐξουσία οἱ αἱρετικοί.
Τὴν κανονικότητα τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Μελετίου συμμεριζόταν καὶ ὁ Μ. Βασίλειος, ἀλλὰ καὶ ἄλλες Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες, γι’ αὐτὸ καὶ εἶχαν κοινωνία μαζί του, καὶ μεταξύ τους, ὅπως καὶ μὲ τὴν Ἐκκλησία τῆς Ρώμης.
Ταυτόχρονα ὅμως, οἱ ἀκολουθοῦντες τὸν ἅγιο Μελέτιο “Μελετιανοί”, εἶχαν χαρακτηρισθεῖ ἀπὸ κάποιους ἄλλους Ὀρθοδόξους ὡς σχισματικοί, οἱ ἴδιοι δέ, δὲν “ἐκοινώνουν” μετὰ τῆς μερίδος τῶν “Εὐσταθιανῶν” ὑπὸ τὸν Ἐπίσκοπο Παυλῖνο. Ὅμως μὲ τὸν Παυλῖνο κοινωνοῦσε ἡ Ἐκκλησία τῆς Ρώμης, ἀλλὰ καὶ ὁ Μ. Ἀθανάσιος.
     Γιὰ ποιό λόγο, ὅμως, ὁ Μ. Βασίλειος δὲν ἐκοινώνει μὲ τὸν Παυλῖνο; Διότι ὑποπτεύετο ὅτι ἀπεδέχετο τὶς θέσεις τοῦ αἱρετικοῦ Μαρκελλιανοῦ. Βλέπουμε λοιπόν, ἐδῶ, μιὰ παράδοξη κατάσταση: Μὲ τὸν Παυλῖνο δὲν κοινωνοῦσαν οἱ “Μελετιανοὶ” καὶ ὁ Μ. Βασίλειος· κοινωνοῦσε ὅμως ἡ Ρώμη, ὁ Μ. Ἀθανάσιος, ἀλλὰ καὶ ὁ ἅγιος Ἐπιφάνιος Κύπρου, ὁ ὁποῖος μάλιστα εἶχε μεταβεῖ στὴν Ἀντιόχεια γιὰ νὰ προσπαθήσει νὰ βοηθήσει τὴν συμφιλίωση καὶ ἕνωση τοῦ Παυλίνου μὲ τὸν Βιτάλιο, ποὺ εἶχε χειροτονηθεῖ ἀπὸ τὸν αἱρετικὸ Ἀπολλινάριο.
Οἱ μεγάλοι αὐτοὶ Ἅγιοι, λοιπόν, σὲ περίοδο αἱρέσεων καὶ ἐνῶ ἀκόμα δὲν εἶχε διευκρινισθεῖ ἂν ἦταν κακόδοξες οἱ θέσεις τους, καὶ πρὶν κάποια Σύνοδος συνέλθει καὶ ἀποφανθεῖ γι’ αὐτούς, δὲν ἐπικοινωνοῦσαν μὲ καθ’ ὑποψίαν αἱρετικούς, μετὰ τῶν ὁποίων ἄλλες Ἐκκλησίες καὶ Ἅγιοι εἶχαν κοινωνία! Καὶ ἐνῶ δὲν κοινωνοῦσαν μὲ τὸν καθ’ ὑποψίαν αἱρετικό, κοινωνοῦσαν μὲ τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκλησία ποὺ κοινωνοῦσε μαζί του!
Εἶναι ὡς ἐκ τούτου φανερὸ ὅτι ὁ Μ. Βασίλειος γράφει πρὸς τὸν ἅγιο Ἐπιφάνιο γιὰ νὰ τὸν ἐνημερώσει.
Εὔχομαι, τοῦ λέγει, νὰ δώσει ὁ Κύριος κάποτε νὰ δοῦμε τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἀντιοχείας ἑνωμένη. Καὶ ἐννοῶ, διευκρινίζει, νὰ ἑνωθοῦν οἱ Ὀρθόδοξες μερίδες, αὐτὲς ποὺ ἔχουν μαζί μας τὸ ἴδιο φρόνημα. Διότι ἡ Ἐκκλησία τῆς ὁποίας τὰ ὀρθόδοξα μέλη εἶναι μεταξύ τους χωρισμένα “κινδυνεύουν πάρα πολὺ νὰ δεχθοῦν πλήρως τὰς ἐπιβουλὰς τοῦ ἐχθροῦ, ὁ ὁποῖος μνησικακεῖ ἐναντίον της” ἐξ αἰτίας αὐτῶν τῶν διαιρέσεων.
Στὴ συνέχεια καθιστᾶ σαφὲς ὁ Μ. Βασίλειος ὅτι, ἐνῶ “βεβαίως ἔχει ἀποκοπῆ ἡ αἵρεσις ἀπὸ τὴν Ὀρθοδοξίαν”, ὅμως, ταυτόχρονα “εἶναι κομματισμένη καὶ ἡ ἰδία Ὀρθοδοξία ὡς πρὸς τὸν ἑαυτό της” (σελ. 100).
Ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς κοινωνίας μὲ τοὺς “Μελετιανοὺς” ὁ Μ. Βασίλειος

Βαρθολομαίος: «Προσεύχομαι για τους εν Χριστώ αδελφούς Πάπα Φραγκίσκο και Πατριάρχη Κύριλλο»...


Τα
tweets του Οικουμενικού Πατριάρχη για τη συνάντηση Φραγκίσκου–Κυρίλλου


Μέσω Twitter σχολίασε ο Οικουμενικός Πατριλάρχης κ. Βαρθολομαίος την ιστορική συνάντηση του πατριάρχη Ρωσίας κ. Κυρίλλου με τον Πάπα Φραγκίσκο. Στο πρώτο του tweet ο Οικουμενικός Πατριάρχης έγραψε: «Προσεύχομαι για τους εν Χριστώ αδελφούς Πάπα Φραγκίσκο και Πατριάρχη Κύριλλο. Είμαι ικανοποιημένος που ο διάλογος που ξεκίνησε το 1964 από τους Αθηναγόρα και Παύλο εξακολουθεί να αποδίδει καρπούς.
Το δεύτερο tweet απευθυνόταν απευθείας προς τον Πάπα Φραγκίσκο μέσω του δικού του λογαριασμού στο Twiter. «Αδερφέ εν Χριστώ προσεύχομαι για σένα και για την συνάντηση σου με τον αδερφό μας Κύριλλο» έγραψε ο Οικουμενικός Πατριάρχης.@Pontifex praying for you, my brother in Christ, and your meeting with our brother Kirill. Αξίζει να σημειωθεί πως είναι η πρώτη φορά που ανώτατοι εκκλησιαστικοί ηγέτες όπως ο Πάπας και ο Οικουμενικός Πατριάρχης επικοινώνησαν μέσω του Twitter κάτι το οποίο είναι ιδαίτερα ελπιδοφόρο.

[σσ katanixis: για τις μετοχές της Twitter Inc. σίγουρα, λέμε εμείς (Τιμή μετοχής: TWTR (NYSE) 15,89 $ +1,58 (+11,04%) 12 Φεβ, 7:59 μ.μ. GMT-5 ]

Παπικό "ξυπνητήρι" για όλους εκείνους που δεν ανιχνεύουν ακόμα την παναίρεση του Οικουμενισμού στους "ορθόδοξους" εκκλησιαστικούς ηγέτες, ή περιμένουν "άχρι καιρού", έως ότου έρθει το "κοινό ποτήριο"!.

 Πάπας για Κύριλλο:

Μιλήσαμε σαν αδελφοί που μοιράζονται το ίδιο βάπτισμα!

-Όλα όσα συζήτησαν -Τι λέει η κοινή δήλωση

  • Πηγή: agioritikovima
Πάπας για Κύριλλο: Μιλήσαμε σαν αδελφοί που μοιράζονται το ίδιο βάπτισμα-Όλα όσα συζήτησαν-Τι λέει η κοινή δήλωση
O Πάπας Φραγκίσκος και o Πατριάρχης Μόσχας Κύριλλος πραγματοποίησαν την Παρασκευή  μια ιστορική συνάντηση στην πρωτεύουσα της Κούβας και μαζί έκαναν μια επείγουσα έκκληση για τον τερματισμό των συγκρούσεων και τις διώξεις των Χριστιανών σε όλη τη Μέση Ανατολή.

Η  κοινή δήλωση που υπέγραψαν οι δύο ηγέτες στο τέλος της δίωρης ιδιωτικής συνομιλίας στο αεροδρόμιο της Αβάνας, σηματοδοτεί την έναρξη μιας νέας εποχής στις σχέσεις μεταξύ Ρ/Καθολικών και της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Η 30 παραγράφων μακρά δήλωση αποτυπώνει την ειλικρινή επιθυμία τόσο του Πάπα όσο και του Πατριάρχη να θέσουν τέλος σε αιώνες συγκρούσεων και διαφορών μεταξύ Μόσχας και τη Ρώμης.
Μιλώντας μετά την κλειστή συνάντηση, μόνο με τους μεταφραστές τους και τους στενότερους συμβούλους τους, ο Πάπας Φραγκίσκος είπε ότι οι δύο ηγέτες μίλησαν ως επίσκοποι και «ως αδελφοί» που μοιράζονται το ίδιο βάπτισμα.
Ο Πάπας τόνισε, πως η ενότητα επιτυγχάνεται όταν πορευόμαστε μαζί, προσθέτοντας ότι ο ίδιος και ο Πατριάρχης συζήτησαν μια σειρά από πρωτοβουλίες που αισθάνονται ότι είναι δυνατόν να γίνουν πράξη, παρά τα συνεχιζόμενα εμπόδια που δίχασαν την Ανατολική και τη Δυτική εκκλησία από το σχίσμα τους το 1054.

Στην κοινή τους δήλωση, οι δύο άνδρες λένε ότι ελπίζουν η πρώτη τους συνάντηση στην Κούβα, να συμβάλει με συγκεκριμένο τρόπο στην αποκατάσταση της ενότητας μεταξύ των χριστιανών.
Το έγγραφο μιλά εκτενώς για την κατάσταση των Χριστιανών και άλλων ανθρώπων της πίστης που διώκονται σε χώρες σε όλη τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική, αναφέρονται στην καταστροφή των εκκλησιών τους και στην εξόντωση των οικογενειών τους, των χωριών αλλά και ολόκληρων πόλεων. Ειδικότερα, η δήλωση μιλά για τις συγκρούσεις στη Συρία και το Ιράκ, καλώντας τη διεθνή κοινότητα να συνεργαστει "για να θέσει τέλος στη βία και την τρομοκρατία» και να αποτρέψει την απέλαση των Χριστιανών από την περιοχή.
Ο Πάπας και ο Πατριάρχης τόνισαν τη ζωτική σημασία του διαθρησκειακού διαλόγου και απηύθυναν έκκληση σε όλους όσους εμπλέκονται στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας "να ενεργήσουν με υπεύθυνο και συνετό τρόπο".
Επίσης, ψηλά στη λίστα των κοινών Κανησυχιών τους είναι το ζήτημα της θρησκευτικής ελευθερίας, όχι μόνο στις πρώην κομμουνιστικές χώρες, όπου ο αθεϊσμός κυριάρχησε για δεκαετίες, αλλά και σε ολόκληρη την Ευρώπη και πέραν αυτής, όπου το κοσμικό κράτος-προειδοποιεί η δήλωση-θέτει "μια σοβαρή απειλή για τη θρησκευτική ελευθερία "

Το Κοινό έγγραφο επικεντρώνεται επίσης στην κατάσταση των φτωχών και των μεταναστών που χτυπούν την πόρτα των πλούσιων χωρών, όπου ο αχαλίνωτος καταναλωτισμός απειλεί τους φυσικούς πόρους του πλανήτη μας.
Ο Πάπας και ο Πατριάρχης επαναλαμβάνουν την πίστη τους στην οικογένεια και το γάμο, ως μια πράξη αγάπης μεταξύ ενός άνδρα και μιας γυναίκας, ως θεμέλιο της κοινωνίας. Τονίζουν το αναφαίρετο δικαίωμα στη ζωή των παιδιών στη μήτρα, καθώς επίσης αναφέρονται και στους ηλικιωμένους και στους αρρώστους, και καλούν τους νέους χριστιανούς να μη φοβούνται να ζήσουν με αυτές τις αξίες του Ευαγγελίου στη ζωή τους.
Τέλος, οι δύο ηγέτες μιλούν για τη σύγκρουση στην Ουκρανία η οποία έχει αφήσει πίσω της τόσους πολλούς νεκρούς και τραυματίες, προκαλώντας μια σοβαρή ανθρωπιστική και οικονομική κρίση. Λένε τέλος ότι ελπίζουν η συνάντησή τους μπορεί να συμβάλει στον τερματισμό των εντάσεων μεταξύ των Ελλήνων Καθολικών (Ουνιτών) και Ορθοδόξων Χριστιανών και καλούν τα μέλη όλων των Εκκλησιών  να εργαστούν από κοινού για την αποκατάσταση της ειρήνης στη χώρα που είναι κατεστραμμένη από τον πόλεμο.

Ο κ. Κογκούλης "αποκαθηλώνει" Κωνσταντίνου και Σκαλτσή



Ο κ. Κωνσταντίνου Κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής
του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ)
και το προσκυνητάριο με την εικόνα του Χριστού
Κάποιοι απόφοιτοι της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ, με αφορμή την απομάκρυνση του προσκυνηταρίου με την εικόνα του Χριστού από την είσοδο της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, απευθυνθήκαμε στον Ομότιμο Καθηγητή και Προκοσμήτορα της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ κ. Ιωάννη Β. Κογκούλη έργο του οποίου, εκτός των άλλων, ήταν και το εν λόγω προσκυνητάριο, και ζητήσαμε να μας σχολιάσει το γεγονός.
Ο Καθηγητής, εξέφρασε τη θλίψη του για τη συμπεριφορά του κ. Κωνσταντίνου  και για την κατάσταση γενικότερα, η οποία ξεκίνησε αμέσως μετά την αφυπηρέτησή του (1/9/2015). Ένα χρόνο που ήταν Κοσμήτορας και ο Καθηγητής εν ενεργεία, ο κ. Κωνσταντίνου  απέφυγε να προβεί σε ενέργειες που θα προκαλούσαν και θα συναντούσαν την αντίδραση του κ. Καθηγητή.

Συγκεκριμένα ο κ. Καθηγητής αναφέρθηκε στο γεγονός της καταψήφισης της

Η Δικαιοσύνη των αντι-Οικουμενιστών και η ...πανστρατιά κατά του τμήματος Ισλαμικών Σπουδών!



    ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ_ex (1).jpg

Με νέα, πρόσφατη εντολή (20-11-2015), ο μητροπολίτης Θεσσαλονίκης, απαγορεύει εκ νέου και στην ενορία του αγίου Σπυρίδωνος να Ομιλεί ο π. Νικόλαος!!! Κρίνεται ως επικίνδυνος!!!

Στη νέα του ενορία ο π. Νικόλαος, παρά τις συνεχιζόμενες απειλές και τους εκφοβισμούς, συνεχίζει ακάθεκτος το αντιοικουμενιστικό και αντιαιρετικό του έργο καθώς και την εν γένει πνευματική του δραστηριότητα.

http://katanixis.blogspot.gr/



    Πηγή: “ekklisiaonline”

Ξεκινάει η πανστρατιά κατά του τμήματος Ισλαμικών σπουδών στη Θεολογική Σχολή του ΑΠΘ.

Σύμφωνα με πληροφορίες του ΕΚΚΛΗΣΙΑonline την Κυριακή 14 Φεβρουαρίου 2016 εις τον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Του Αγίου Γρηγορίου Παλαμά θα τελεσθεί Αρχιερατικό Συλλείτουργο, με την παρουσία των Μητροπολιτών Κυθήρων και Αντικυθήρων κ.κ. Σεραφείμ καθώς και του Μητροπολίτη Γλυφάδας κ.κ. Παύλου χοροστατούντος του Παναγιωτάτου Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης κ.κ. Ανθίμου, κατά την διάρκεια του οποίου θα γίνει δέηση υπερ ακυρώσεως του τμήματος Ισλαμικών Σπουδών εις την Θεολογική Σχολή Α.Π.Θ. και υπερ καλής ευοδώσεως της εκδηλώσεως που θα γίνει του απόγευμα της ίδιας μέρας και ώρα 18.00 εις το Βελλίδειο Συνεδριακό Κέντρο κατά των Ισλαμικών Σπουδών.

Σχόλιο: Καλὸς ὁ ἀγώνας ἐναντιον τῆς λειτουργίας τοῦ τμήματος Ισλαμικῶν Σπουδῶν. Ἀλλά, τί εἴδους «πανστρατιά» εἶναι αὐτή; Δύο ἀντι-Οἰκουμενιστὲς Ἐπίσκοποι συστρατεύονται μὲ τὸν «Μακεδονομάχο» κ. Ἄνθιμο, ἕνα σκληρὸ διώκτη τοῦ ἀγωνιζόμενου ἐναντίον τοῦ Οἰκουμενισμοῦ π. Νικολάου Μανώλη! Αὐτοὶ ποὺ ἀναγνωρίζουν τὸν Οἰκουμενισμὸ ὡς Παναίρεση, συστρατεύονται μὲ ἕναν Οἰκουμενιστὴ Ἐπίσκοπο, τὸν κ. Ἄνθιμο Ρούσσα, ὁ ὁποῖος δήλωσε ὅτι δὲν εἶναι οὔτε ὑπὲρ οὔτε ἐναντίον τοῦ Οἰκουμενισμοῦ(!), ἀρνούμενος νὰ κάνει αὐτὸ γιὰ τὸ ὁποῖο ὁ Κύριος τοῦ ἐπιτρέπει νὰ εἶναι Ἐπίσκοπος: Νὰ ἀγωνίζεται γιὰ τὴν διατήρηση τῆς Πίστεως!
Σεβασμιώτατοι! Γιὰ θυμηθεῖτε τὰ ὑμνητικὰ κηρύγματά σας γιὰ τὸν ἱερὸ Χρυσόστομο, ποὺ θυσίασε τὸν θρόνο του γιὰ νὰ ὑπερασπιστεῖ τὸν «ἀγρὸ τῆς χήρας»!
Ἐσεῖς, οὔτε τὴν Πίστη σέβεσθε, οὔτε τὴν δικαιοσύνη, ποὺ μάλιστα ἀφορᾶ ἕναν συλλειτουργό σας!

«Δικαιοσύνην μάθετε…», Σεβασμιώτατοι!

Η ΟΔΥΝΗ ΤΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΣΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΕΥΣΕΒΙΟ ΓΙΑΝΝΑΚΑΚΗ.

Η ΟΔΥΝΗ ΤΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΣΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΕΥΣΕΒΙΟ ΓΙΑΝΝΑΚΑΚΗ.

Η οδύνη της νόσος του καρκίνου
Την Τρίτη της Διακαινησίμου ταξίδεψε στην Αθήνα για την κηδεία πνευματικού του τέκνου. Εκεί έμαθε ότι ό μεγάλος αδελφός του, ό Χρήστος, ήταν άρρωστος. «Ας πάμε να τον δούμε» είπε, παρ’ όλο πού βιαζόταν να επιστρέψει στο Μοναστήρι. Οι μοναχές πού τον συνόδευαν απόρησαν, διότι δεν συνήθιζε να επισκέπτεται τούς συγγενείς του.
Τον βρήκε με λίγο πυρετό. Τον σταύρωσε και τού είπε.
— Είσαι έτοιμος για τον Παράδεισο;
— Εβδομήντα χρόνια ετοιμάζομαι γι’ αυτή την ώρα, απάντησε ό αδελφός του.
— Προσεύχεσαι;
— Μέρα-νύχτα.
— Σ’ ευχαριστώ, αδελφέ μου, για όλα όσα μου προσέφερες από τα νεανικά μου χρόνια, πρόσθεσε ο Γέροντας. Όταν ήρθα από το χωριό, εσύ με έβαλες στην πνευματική ζωή. Εκεί πού θα πάς, να προσεύχεσαι για μάς, για όλο το Μοναστήρι. Κι εμείς θα προσευχόμαστε για σένα. Καλή αντάμωση στον ουρανό.
Τον σπάσθηκε στο μέτωπο και έφυγε. Βγαίνοντας από το δωμάτιο είπε:
— Ό Χρήστος φεύγει απόψε.
Όσοι τον άκουσαν σάστισαν.
— Μα, Γέροντα, δεν έχει κάτι σοβαρό.
— Ό Χρήστος φεύγει απόψε, επανέλαβε.
— Τότε, Γέροντα, μήπως να μη φύγουμε, είπε ή Γερόντισσα.
— Θα πάμε απόψε στο Μοναστήρι, πού μάς περιμένουν, και αύριο το μεσημέρι θα γυρίσουμε.
Το ίδιο βράδυ, ό αδελφός του έκοιμήθη. Όταν το έμαθε ό Γέροντας, έκανε το σταυρό του και είπε: «Δόξα Σοι ό Θεός, δόξα Σοι ό Θεός, δόξα Σοι ό Θεός. Αναπαύτηκε. Στον Παράδεισο να τον πάρει ό Θεός». Την επομένη πήγε πάλι στην Αθήνα για την κηδεία και επέστρεψε την ίδια μέρα στη Μονή.
Τις ήμερες πού άκολούθησαν είχε μεγάλη αδυναμία και ανορεξία. Οι μοναχές το απέδιδαν στην υπερβολική κούραση.
— Τί να κάνουμε για σάς Γέροντα; τον ρώτησαν.
— Προσευχή και αγιότητα, απάντησε.
Παρ’ όλα αυτά, λειτούργησε την Παρασκευή της Διακαινησίμου, το Σάββατο, και την Κυριακή του Θωμά. Τρεις ήμερες αργότερα ανέβαινε τη σκάλα, κρατώντας τη μέση του. Οι αδελφές τον ρώτησαν αν πονούσε. «Δεν είναι τίποτα. Κάποια πονάκια πηλαλάνε στη μέση μου. Οι πόνοι είναι οι καλύτεροι σύντροφοι. Να λέμε “δόξα Σοι ό Θεός”» απάντησε.

Στις 8 Μαΐου, πού το Μοναστήρι τιμά τον προστάτη του Άγιο, ό π. Ευσέβιος έλαβε μέρος στην αρχιερατική Θεία Λειτουργία. Φαινόταν καταβεβλημένος. Ήταν κατάχλωμος και έδινε την εντύπωση ότι άνηκε περισσότερο στον ουράνιο κόσμο. Αυτή ήταν ή τελευταία φορά πού λειτούργησε στο επίγειο Θυσιαστήριο. Το απόγευμα στον Εσπερινό, μίλησε στο εκκλησίασμα, αναπτύσσοντας τά τελευταία λόγια τού Εύαγγελιστού Ιωάννου, «τεκνία μου, άγαπάτε άλλήλους». Αυτή ήταν ή τελευταία ομιλία τού Γέροντα, την ημέρα της μνήμης τού Μαθητού της Αγάπης.
Την επομένη ήταν πολύ άρρωστος. «Δεν ορίζω τον εαυτό μου, είμαι έκτος εαυτού» είπε. Ή καρδιά τών μοναζουσών γέμισε από θλίψη. Τώρα συνειδητοποιούσαν ότι ό Γέροντας είχε καταβάλει υπεράνθρωπες προσπάθειες να αντέξει μέχρι την εορτή τού Αγίου, φανερώνοντας για άλλη μια φορά το μεγάλο ψυχικό σθένος του.
Τον παρακάλεσαν να πάει στην Αθήνα για ιατρικές εξετάσεις. Εκείνος όμως ήταν ανένδοτος. Ή καθαρή και άγια ψυχή του γνώριζε ότι ή ταλαιπωρία αυτή θα ήταν ανώφελη. Ένιωθε ότι πλησίαζε ή ώρα της εξόδου του και ήθελε να βρίσκεται στο αγαπημένο του Μοναστήρι. Τελικά όμως έκανε υπακοή στο Γέροντα Άνθιμο, γιατί είχε μάθει σε όλη του τη ζωή να υπακούει, και ξεκίνησε για την Αθήνα. Βγαίνοντας από το κελί του, προσπάθησε να χαμογελάσει και είπε: «Τί να κάνουμε, άγιε Ηγούμενε;… Ό Κύριος έκτισε ιατρούς και φάρμακα».
Υποτάχθηκε στο θέλημα τού Θεού. Έμεινε οκτώ ήμερες στο μετόχι της Μονής, στην Αθήνα. Ειρηνικός και χωρίς αγωνία υπέμεινε την ταλαιπωρία των λεπτομερών εξετάσεων. «Όση ώρα ήμουν στο μηχάνημα, μνημόνευα τα ονόματα σας» είπε στις αδελφές. Το αποτέλεσμα τών εξετάσεων ήταν απογοητευτικό. Το πρόβλημα, πολύ σοβαρό, εντοπιζόταν στο ήπαρ. Ή είδηση προξένησε δριμύ πόνο στην ψυχή τών πνευματικών του τέκνων. Ιδιαίτερα για τις μοναχές ήταν ξαφνικό και δυνατό πλήγμα. Ό Γέροντας ήταν ό στύλος της μοναστικής Αδελφότητας, ό Πατέρας, ό οδηγός, ό κοινός ευεργέτης.
Από εκείνη τη στιγμή οι προσευχές και οι δεήσεις γίνονταν χωρίς διακοπή στο Μοναστήρι. Οι μοναχές με εναλλασσόμενη σειρά διάβαζαν στο Ναό Παρακλήσεις και ικέτευαν με δάκρυα τον Κύριο

Νέα Επιστολή του καθηγητή κ. Δημητρίου Τσελεγγίδη πρὸς τὴν Σύνοδο (Και ΣΧΟΛΙΟ ερώτημα στον καθηγητή).

Μα­κα­ρι­ώ­τα­τε Ἅ­γι­ε Πρό­ε­δρε,
Σε­βα­σμι­ώ­τα­τοι Ἅ­γιοι Ἀρ­χι­ε­ρεῖς,
Ἐν ὄ­ψει τῆς μελ­λού­σης νά συ­νέλ­θει Ἁ­γί­ας καί Με­γά­λης Συ­νό­δου, θά ἤ­θε­λα νά θέ­σω γιά ἀ­κό­μη μί­α φο­ρά, εὐ­λα­βῶς, ἐ­νώ­πιόν Σας κά­ποι­ες θε­ο­λο­γι­κοῦ χα­ρα­κτή­ρα σκέ­ψεις μου, πού ἐλ­πί­ζω νά Σᾶς φα­νοῦν ἀ­ξι­ο­ποι­ή­σι­μες.
Ἀ­πό μί­α ἔ­ρευ­να, πού πραγ­μα­το­ποί­η­σα, δι­α­πί­στω­σα μέ δυ­σά­ρε­στη ἔκ­πλη­ξη, ὅ­τι ἡ Ἐκ­κλη­σί­α τῆς Ἑλ­λά­δος -ἀ­πό τό 1961 πού ἄρ­χι­σαν οἱ Πα­νορ­θό­δο­ξες Προ­συ­νο­δι­κές Δι­α­σκέ­ψεις γιά τήν πα­ρα­πά­νω Με­γά­λη Σύ­νο­δο- δέν ἀ­σχο­λή­θη­κε μέ τίς ἀ­πο­φά­σεις τῶν Δι­α­σκέ­ψε­ων αὐ­τῶν σέ ἐ­πί­πε­δο Συ­νό­δου τῆς Ἱ­ε­ραρ­χί­ας. Τοῦ­το εἶ­χε ὡς συ­νέ­πεια, νά φτά­σου­με στήν δυ­σχε­ρῆ ση­με­ρι­νή ἐκ­κλη­σι­α­στι­κή κα­τά­στα­ση. Νά ἔ­χου­με δη­λα­δή ἐκ­κλη­σι­α­στι­κές ἀ­πο­φά­σεις γιά τά κρί­σι­μα θέ­μα­τα μιᾶς Με­γά­λης Πα­νορ­θο­δό­ξου Συ­νό­δου, γιά τίς ὁ­ποῖ­ες, ὅ­μως, ὑ­πάρ­χει σο­βα­ρό ἔλ­λειμ­μα συ­νο­δι­κῆς κα­λύ­ψε­ώς τους ἀ­πό τήν Το­πι­κή