Ανεξήγητη τύφλωση των αντι-Οικουμενιστών! Καθημερινώς αποκαλύπτουν την επιμονή των αιρετικών στην παναίρεση, αλλά κοινωνούν μαζί τους και τους μνημονεύουν!

  Προκαλεί ανερυθρίαστα ο Γαλλίας Εμμανουήλ για την Μεγάλη Σύνοδο

...Δεν μπορούμε να πούμε ότι δεν αναγνωρίζουμε όλες τις άλλες Εκκλησίες, είτε είναι η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, είτε οι Εκκλησίες οι οποίες προήλθαν από την Μεταρρύθμιση. Πρέπει να είμαστε  λ ο γ ι κ ο ί  σε όλα αυτά τα θέματα..

Σχόλιο Ιστολογίου Κατάνυξις: Σε μια εκτενή συνέντευξη που αναδημοσιεύουμε στη συνέχεια, ο Μητροπολίτης Γαλλίας, "ο οποίος έχει αναδειχθεί σήμερα σε έναν εκ των κορυφαίων ιεραρχών του Οικουμενικού Θρόνου, μέλος της Ιεράς Συνόδου, εκ των διοργανωτών της Μεγάλης Συνόδου, και εξ απορρήτων συνεργάτης του Οικουμενικού Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου", θέτει θέμα "λογικής" όσον αφορά στις εκκλησιολογικές, δογματικές και ακραιφνώς οικουμενιστικές εκτροπές, που ετοιμάζονται για την Αγία και Μεγάλη σύνοδο. Ομολογεί με παρρησία και επιβεβαιώνει τις θεολογικά τεκμηριωμένες ανησυχίες, που εκφράστηκαν στην πρόσφατη ημερίδα. Υπενθυμίζουμε την ιδιόχειρη και ενυπόγραφη θέση του Οικουμενικού Πατριάρχου στον Μητροπολίτη Κυθήρων, το περασμένο καλοκαίρι. Ο Θεός να μας φυλάει..

Δείτε σχετικά:

ΠΟΡΙΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΨΗΦΙΣΜΑ ΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗΣ-ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗΣ ΗΜΕΡΙΔΟΣ

Αποκαθήλωσαν την Πανορθόδοξη οι Μητρ. Πειραιώς, Ναυπάκτου, Γλυφάδας και Κυθήρων-«Φραγγέλιο» με θεολογικά επιχειρήματα


Διαβάστε τη προκλητικότατη συνέντευξη:

Του Θεόδωρου Καλμούκου

Η Romfea.gr έχει αποκλειστικά δικαιώματα αναδημοσιεύσης από τον Εθνικό Κήρυκα

«Δυόμισι εκατομμύρια ευρώ» θα στοιχίσει η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος της Ορθόδοξης Εκκλησίας, η οποία ως γνωστόν έχει προγραμματιστεί να συγκληθεί στην Κρήτη τον Ιούνιο, τόνισε ο Μητροπολίτης Γαλλίας κ. Εμμανουήλ, σε αποκλειστική συνέντευξη του στον «Εθνικό Κήρυκα».

Συγκεκριμένα, στην ερώτηση πόσο θα κοστίσει η Σύνοδος, απάντησε,

"Ξένον τόκον ιδόντες..."

Η ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΗ ΣΥΝΟΔΟΣ ΚΑΙ Η ΕΠΙΘΥΜΗΤΗ ΕΝΟΤΗΤΑ! (Σχόλιο).

Μᾶς ἐστάλη τὸ παρακάτω ἄρθρο ποὺ δημοσιεύουμε καὶ σχολιάζουμε:

Η ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΗ

ΛΗΣΤΡΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

ΚΑΙ Η ΕΠΙΘΥΜΗΤΗ

ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ

    Στην ανάρτησή μας  ΣΥΜΦΩΝΟΣ Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΝΕΑΣ ΖΗΛΑΝΔΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΠΑΛΑΙΟΥ ΚΑΙ ΝΕΟΥ ΧΩΡΟΥ αναφέρθηκε στην ανάγκη τῆς ενότητος τῶν ορθοδόξων (νεοημερολογιτῶν και παλαιοημερολογιτῶν), όπως έγραψε ο μακαριστός πατήρ Παΐσιος στην επιστολή του προς τον π. Χαράλαμπο Βασιλόπουλο.

   Η πορεία πρός την –ο μοι γένοιτο– ληστρική Σύνοδο τῆς Κρήτης, καταξιώνει τους αδελφούς τοῦ Πατρώου χώρου και καταισχύνει τους κακοδόξους Οικουμενιστάς τοῦ Νέου χώρου. Στην Ημερίδα «Αγία και Μεγάλη Σύνοδος» Μεγάλη προετοιμασία, χωρίς προσδοκίες» εφάνηκε ξεκάθαρα ο φωτισμός γιά τον οποίο ομίλησε ο μακαριστός π. Παΐσιος, όταν έγραψε τα εξής:

    «Ἂς εὐχηθοῦμε νὰ δώση ὁ Θεὸς τὸν φωτισμόν Του εἰς ὅλους μας …, διά νὰ γίνη πρῶτον ἡ ἕνωσις αὐτῶν τῶν «Ἐκκλησιῶν» [ενν. η ένωσις τοῦ παλαιοῦ και νέου χώρου], νὰ πραγματοποιηθῆ ἡ γαλήνη ἀνάμεσα στὸ σκανδαλισμένο ὀρθόδοξο πλήρωμα, ἡ εἰρήνη καὶ ἡ ἀγάπη η πνευματική μεταξὺ τῶν Ὀρθοδόξων Ἀνατολικῶν Ἐκκλησιῶν, καὶ κατόπιν ἂς γίνη σκέψις γιά τὴν ἕνωσιν μετὰ τῶν ἄλλων ὁμολογιῶν, ἐὰν καὶ ἐφ᾽ ὅσον εἰλικρινῶς ἐπιθυμοῦν ν᾽ ἀσπασθοῦν τὸ Ὀρθόδοξον δόγμα».

    Από το πνεύμα που επικράτησε στην Ημερίδα και η συναναστροφή μεταξύ ορθοδόξων Παλαιοῦ και Νέου χώρου φάνηκε η αναγκαιότης τῆς συνενώσεως για να αντιμετωπισθεί η κακοδοξία τῶν Οικουμενιστῶν. Έφθασε λοιπόν ο καιρός τῆς ταπεινώσεως και ενώσεως.

    Οι επίσκοποι τῆς Ελλαδικῆς Εκκλησίας θα πρέπει να προσέχουν πολύ την εξής φράση του Αγίου Παїσίου:

  «Ο Κύριος, όταν θα πρέπη, θά παρουσιάση τους Μάρκους τους Ευγενικούς και τους Γρηγόριους Παλαμάδες, δια να συγκεντρώσουν όλα τα κατασκανδαλισμένα αδέλφια μας, δια να ομολο­γήσουν την Ορθόδοξον Πίστιν, να στερεώσουν την Παράδοσιν και να δώσουν χαράν μεγάλην εις την Μητέρα μας».

      Ποιοί από τους επισκόπους θα υποστηρίξουν την Ορθοδοξία εφ’ όσον τα κείμενα που είναι προς ψήφιση και ο κανονισμός λειτουργίας τῆς Συνόδου δεν είναι τῆς παραδόσεως, όπως επίσης δεν είναι ορθόδοξος η παρουσία αιρετικῶν παρατηρητῶν; Και επίσης, ποιός πατήρ τῆς Εκκλησίας μας πήγε σε Σύνοδο για την οποία γνώριζε εκ τῶν προτέρων ότι πρόκειται για ληστρική σύνοδο; Μήπως επιβάλλεται η Ιεραρχία τῆς Εκκλησίας τῆς Ελλάδος να αποφασίσει να μην συμμετάσχει στην Σύνοδο αυτή όπως προτείνει ο Μητροπολίτης Καλαβρύτων, ώστε να αποφευχθεί ένα νέο σχίσμα, και να συγκροτηθεί από την Ιεραρχία σύνοδος προς καταδίκη τοῦ Οικουμενισμοῦ;

     Άς αναλογιστούν οι επίσκοποι τῆς Ελλαδικῆς Εκκλησίας ότι η κόκκινη γραμμή δεν είναι το κοινό ποτήριο με τους παπικούς, αλλά η έγκριση τῶν προς ψήφιση αιρετικῶν κειμένων, όπως υπογραμμίστηκε στην Ημερίδα. Ο όρος «Χριστιανικές Εκκλησίες» στα κείμενα δεν είναι καταχρηστικός ή τεχνικός, αλλά έχει σκοπό να δώσει εκκλησιαστικότητα  στις αιρέσεις. Οι συντάκτες πιστεύουν στην αιρετική θεωρία τῶν κλάδων.

   Τέλος παραθέτω ένα σχόλιο για το θέμα τῆς ενώσεως από αδελφό καθηγητή.

Νικόλαος Γ. Σαββόπουλος

ΠΟΛΥΜΕΝΟΠΟΥΛΟΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ είπε…

Σεβαστέ π. Θεόδωρε με χαρά μου πληροφορήθηκα ότι στην Ημερίδα κάποια στιγμή στον λόγο Σας ζητήσατε να πέσουν οι τόνοι αντιπαράθεσης μεταξύ Νεοημερολογητών και Παλαιοημερολογητών Αντιοικουμενιστών μπροστά στον κοινό μεγάλο κίνδυνο που διέρχεται η Ορθόδοξη Εκκλησία μας, εννοώντας, εάν κατάλαβα καλά, μία πιθανή συνεργασία και ενότητα των αληθινών Ορθοδόξων δυνάμεων, μελλοντικά, ενάντια στους Αιρετικούς Οικουμενιστές και φιλοοικουμενιστές. Αυτή η σκέψη δεν είναι δική Σας, αλλά ο Χριστός μας Σας φώτισε, ως αρχηγό μίας σεβαστής ομάδος κληρικών και λαϊκών που πονούν για Την Εκκλησία Του. Πατέρα Θεόδωρε αυτό είναι το Αντίδοτο στο δηλητήριο της Αίρεσης που πλέον επιβάλλεται και Επίσημα με την απόφαση της Ψευδοσυνόδου, η ενότητα δηλαδή όλων των αληθινών Ορθοδόξων. Η πλευρά των χλευαστικώς αποκαλουμένων «Παλαιοημερολογητών», αναφέρομαι στην μεγάλη μερίδα αυτού του αγώνα, ποθεί και ζητά αυτή την ενότητα υπεράσπισης της Ορθοδοξίας και είναι έτοιμη να προσφέρει όλες της τις δυνάμεις και μέσα που διαθέτει, Αρχιερείς, κληρικούς, μοναχούς, Ναούς, μοναστήρια, χιλιάδες άνδρες και γυναίκες που αποτελούν το λογικό ποίμνιο, άλλωστε ο αγώνας μας γι αυτό έγινε από τους Πατέρες μας και συνεχίζεται από εμάς, παρά τα όποια ανθρώπινα λάθη μας, για την Ορθόδοξη Εκκλησία μας. Εύχομαι αληθινά μετά την οριστική πτώση των Οικουμενιστών με τις αποφάσεις της Συνόδου τους να βρείτε το θάρρος να αποφασίσετε την Αποτείχιση και κατόπιν την ενότητα των Ορθοδόξων. Εάν συμβεί αυτό τότε αυτοί που οραματίσθηκαν την «Νεα Ορθοδοξία» και την υλοποιούν με την Σύνοδό τους θα διαπιστώσουν όπως λέει και ο λαός μας «τι εστί βερύκοκο».

Με αγάπη Χριστού ένας ελάχιστος Ορθόδοξος Πιστός

ΣΧΟΛΙΟ:

   Ἡ ἑνότητα προϋποθέτει ταπείνωση καὶ μετάνοια. Καὶ τοῦτο δὲν ψηλαφεῖται καὶ δὲν συνάγεται ἀπὸ τὴν τάχα συμφιλιωτική-ἑνωτικὴ πρόταση ποὺ ὑπάρχει στὸ ἄρθρο ποὺ μᾶς στείλατε.

     Πρῶτον ἀποκαλεῖτε τὸν Γέροντα Παΐσιο δυὸ φορὲς «μακαριστό» καὶ μία «Ἅγιο»! Τί ἀπὸ τὰ δύο εἶναι γιὰ σᾶς τελικά; Γιατί αὐτὴ ἡ διγλωσσία; Μήπως γιατὶ ἀρνεῖσθε τὴν ἁγιότητα τοῦ Γέροντος Παϊσίου καί –κατὰ συνέπεια– ὅτι οἱ Νεοημερολογῖτες εἶναι Ἐκκλησία  καὶ ἔχουν Ἁγίους; Ἢ μήπως γιὰ νὰ μὴν δυσαρεστήσετε τοὺς Παλαιοημερολογῖτες (καὶ τὸν π. Νικόλαο Δημαρά) ποὺ θεωροῦν δαιμονισμένους τοὺς Ἁγίους μας; Ἄρα, «χρησιμοποιεῖτε» τὸν Ἅγιο Παΐσιο μὲ σκοπιμότητα!

     Δεύτερον, ἐκεῖνο ποὺ σᾶς ἐνδιαφέρει εἶναι ἡ «καταξίωση» τοῦ Παλαιοῦ Ἡμερολογίου! Γράφετε:

«Η πορεία πρός την –ο μοι γένοιτο– ληστρική Σύνοδο τῆς Κρήτης, καταξιώνει τους αδελφούς του Πατρώου χώρου και καταισχύνει τους κακοδόξους Οικουμενιστάς τοῦ Νέου χώρου»!!

   Γιατί διαγράφετε τοὺς ἀγῶνες τῶν πιστῶν τῆς Ἐκκλησίας, τῶν εὑρισκομένων στὸ νέο Ἡμερολόγιο καὶ δικαιώνετε, ὡς ὁ Φαρισαῖος, μόνον ἑαυτούς;

     Τρίτον. Γράφετε:

«Έφθασε λοιπόν ο καιρός τῆς ταπεινώσεως και ενώσεως».

    Ὅμως τὴν ταπείνωση πρὸς ἕνωση τὴν βλέπετε μόνο στὴν ἄλλη πλευρά! Καὶ πράγματι πρέπει νὰ μετανοήσουμε, γιατὶ ἐπὶ δεκαετίες κοινωνούσαμε ἢ κοινωνοῦμε μὲ τοὺς Οἰκουμενιστές. Ἐσεῖς, ὅμως, ποὺ δὲν μείνατε στὴν ἀποτείχιση, ἀλλὰ δημιουργήσατε Ἐκκλησίες καὶ παρατάξεις ἀλληλομισούμενες (ὁ κ. Πολυμενόπουλος –τοῦ ὁποίου τὸ κείμενο ἐπισυνάπτετε-αὐτὰ τὰ ὀνομάζει ἁπλὰ λάθη), ποὺ δογματοποιήσατε τὸ Ἡμερολόγιο, δὲν πρέπει νὰ μετανοήσετε; Ἡ ἐπιδίωξη αὐτοδικαιώσεως δὲν δηλώνει μετάνοια καὶ ταπείνωση, οὔτε ὁδηγεῖ στὴν ἑνότητα!

       Γράφετε ἐπίσης, τρίτον:

«Οι επίσκοποι τῆς Ελλαδικῆς Εκκλησίας θα πρέπει να προσέχουν πολύ την εξής φράση του Αγίου Παїσίου…(καὶ παραθέτετε μιὰ φράση του)».

     Ὅμως, ὁ ἅγιος Παΐσιος (ποὺ τὸν σέβεσθε εἴτε ὡς μακαριστό, εἴτε ὡς ἅγιο) γράφει και κάτι ἄλλο:

      «Ἔχω τὴν γνώμην ὅτι δὲν εἶναι καθόλου καλὸν νὰ ἀποχωριζώμεθα ἀπὸ τὴν Ἐκκλησίαν κάθε φορὰν ποὺ θὰ πταίῃ ὁ Πατριάρχης· ἀλλὰ ἀπὸ μέσα, κοντὰ στὴν Μητέρα Ἐκκλησία ἔχει καθῆκον καὶ ὑποχρέωσι, ὁ καθένας ν’ ἀγωνίζεται μὲ τὸν τρόπον του. Τὸ νὰ διακόψῃ τὸ μνημόσυνον τοῦ Πατριάρχου, νὰ ἀποσχισθῇ καὶ νὰ δημιουργήσῃ ἰδικήν του Ἐκκλησίαν… αὐτό, νομίζω, εἶναι παράλογον»!

     Ὅπως βλέπετε ὁ ἅγιος Παΐσιος δὲν θεωρεῖ καλὸν τὴν δημιουργίαν ἄλλων Ἐκκλησιῶν ἀντιμαχομένων. Ἡ ἀποτείχιση, βεβαια, δὲν εἶναι δημιουργία ἄλλης Ἐκκλησίας, ἀλλὰ ἀγώνας «ἀπὸ μέσα, κοντὰ στὴν μητέρα Ἐκκλησία» ἐναντίον τῶν ψευδεπισκόπων ποὺ λεηλατοῦν τὴν Ἐκκλησία.

     Τέλος, χρησιμοποιεῖτε τὴν προτροπὴ τοῦ μητροπολίτη Καλαβρύτων, "η Εκκλησίας τῆς Ελλάδος να αποφασίσει να μην συμμετάσχει στην Σύνοδο αυτή"! Τὸν μητροπολίτη καλαβρύτων βρήκατε γιὰ νὰ πείσετε γιὰ τὴν μὴ συμμετοχὴ στὴν Σύνοδο; Εἶναι δυνατὸν νὰ στηριχτοῦμε στὶς προτροπὲς ἐντυπωσιασμοῦ ἑνὸς μητροπολίτη ποὺ συμμετεῖχε στὸ Συνέδριο τοῦ Πόρτο Ἀλέγκρε μὲ τὶς κακόδοξες ἀποφάσεις, ὁ ὁποῖος μένει ἕως τέλους ἀμετανόητος καὶ ἀρνούμενος νὰ διορθώσει δημόσια, ὅσα δημόσια εἶπε περὶ Παπισμοῦ καὶ filioque· ποὺ ἐπεδίωξε νὰ δώσει Ναὸ σὲ Παπικοὺς καὶ ἐδίωξε τὸν ἀείμνηστο π. Κωνσταντῖνο Παλαιολογόπουλο ὁ ὁποῖος τότε ἀντιστάθηκε σ’ αὐτὴ του τὴν ἐνέργεια· ποὺ δὲν ἔχει ἀκόμα καταδικάσει τὸν Οἰκουμενισμὸ καὶ ἄλλοτε λέει τὸ ἕνα κι ἄλλοτε τὸ ἄλλο, μόνο καὶ μόνο γιὰ νὰ προκαλέσει ἐντυπώσεις!

Π.Σ.

Χαιρετισμός Επισκόπου Μπρατσέκ Λογγίνου, στην Ημερίδα για τη Μεγάλη Σύνοδο

 Εἶπε ὁ Ἐπίσκοπος Λογγίνος: «Εμείς, οι Ορθόδοξοι, δεν μπορούμε να συμμετάσχουμε στον οικουμενι-σμό... Ὄχι μὲ τον καταραμένο οικουμενισμό, ο οποίος είναι πρόδρομος του αντιχρίστου»!!!

Ἂς μᾶς ποῦν λοιπόν, οἱ Ἕλληνες ἱερωμένοι ἀντι-Οἰκουμενιστές: Ἡ συμμετοχὴ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος στὸ Π.Σ.Ε. τί εἶναι; Δὲν εἶναι συμμετοχὴ στὸν Οἰκουμενισμό; Καὶ ἡ ἀναγνώριση-ψήφιση τῶν πεπραγμένων στὸ Πόρτο Ἀλέγκρε τῶν αἱρετικῶν βαπτισμάτων ὡς ἔγκυρων, (παρόντων τοῦ Καλαβρύτων Ἀμβρόσιου ὡς παρατηρητοῦ καὶ τοῦ Δημητριάδος Ἰγνατίου ὡς μέλους) τί εἶναι; Δὲν εἶναι ἀποδοχὴ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ; Καὶ ἡ μνημόνευση τῶν Οἰκουμενιστῶν, τί εἶναι; Δὲν εἶναι κοινωνία μὲ τὸν "καταραμένο οικουμενισμό";

Δείτε και το βίντεο εδώ: Χαιρετισμός Επισκόπου Μπρατσέκ Λογγίνου, στην Ημερίδα για τη Μεγάλη Σύνοδο

Ο χαιρετισμός του Σεβασμιωτάτου Επισκόπου του Μπάντσεν και Βικαρίου της Επαρχίας Τσερνοβιτσίου, κ.κ. Λογγίνου, ως εκπροσώπου του Μητροπολίτου Κιέβου και Πάσης Ουκρανίας, κ.κ. Ονουφρίου.

Σεβασμιώτατοι, Σεβαστοί Πατέρες, Οσιολογιώτατοι και Οσιολογιώτατες, αγαπητοί αδελφοί,

Με τον πιο βαθύ πόνο της ψυχή, συνήλθαμε σήμερα οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί, επειδή, στις ημέρες που ζούμε, η Ορθόδοξη μας Εκκλησία δέχεται σκληρά χτυπήματα. Αλλά, παρόλο που εδώ και δύο χιλιετίες η Εκκλησία μας δέχτηκε χτυπήματα από όλες τις πλευρές, από όλες τις αιρέσεις, οι Άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας τήρησαν τα δόγματα και την αληθινή πίστη. 

Σας αγκαλλιάζουμε με όλη την αγάπη μας εν Χριστώ τω Κύριω ημών και, κατά τον λόγο του θείου Ψαλμωδού, ο οποίος λέει: Ίδοὺ δὴ τί καλὸν ἢ τί τερπνόν, ἀλλ᾿ ἢ τὸ κατοικεῖν ἀδελφοὺς ἐπὶ τὸ αὐτό (Ψ 132:1), σας αγκαλλιάζουμε όμως όχι στην υποκριτική αγάπη με τους αιρετικούς, αλλά ενωμένοι με τους αδελφούς μας στην αγνή μας πίστη, κανονική και ορθή, διότι η αγάπη συγχαίρει δὲ τῇ ἀληθείᾳ (A’ Koρ. 13:6) και την αλήθεια την ζούμε στην Εκκλησία μας. Σήμερα μας συνένωσαν εδώ ο πόνος της ψυχής και οι προβληματισμοί του Ορθοδόξου λαού της Οικουμένης, λόγω του μεγάλου κινδύνου, που έχει εμφανιστεί ενώπιόν μας, και αντιμέτωποι του κινδύνου αυτού έχουμε μπροστά μας μόνο δύο επιλογές: να γίνουμε προδότες της αγίας μας Ορθόδοξου πίστεως ή να ομολογήσουμε την αγία αλήθεια, την οποία λάβαμε ως την πιο πολύτιμη παρακαταθήκη. Γνωρίζουμε μόνο μια Εκκλησία, την οποία μας παρέδωσε ο Ιησούς Χριστός, ο Κύριός μας,

ΔΕΝΤΡΟ Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ

Γ΄ Στάσις Xαιρετισμῶν

ΔΕΝΤΡΟ  Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ

«Χαῖρε, δένδρον ἀγλαόκαρπον, ἐξ οὗ τρέφονται πιστοί·
χαῖρε, ξύλον εὐσκιόφυλλον, ὑφ᾽ οὗ σκέπονται πολλοί»
(Ἀκάθ. ὕμν. Ν3)

     

     Ακάθιστος ὕμνος, ἀγαπητοί μου. Τρίτη στάσις. Ὅπως λέγαμε καὶ ἄλλοτε, ὁ Ἀκάθιστος ὕμνος εἶνε ἕνα ἐξαίρετο ποίημα, ἕνα ἀ­ριστούργημα τῆς βυζαντινῆς ἐποχῆς. Ἡ βαθειὰ ἀγάπη καὶ ὁ σεβασμός, ποὺ ἔτρεφε πρὸς τὴν ὑπεραγία Θεοτόκο ὁ ἀνώνυμος ποιητής, τὸν κάνουν νὰ τὴν στολίζῃ μὲ πολλὰ ὀνόματα, μὲ ποικίλες εἰκόνες καὶ λέξεις, ποὺ παίρνει ἀ­πὸ παντοῦ (ἀπὸ τὸν οὐρανό, τὴ γῆ, τὸν ἥλιο, τὴ σελήνη, τὰ φυτά, τὰ δέντρα, τὰ ἄνθη, τὰ πουλιά, ἀπ᾽ ὅλο τὸν κόσμο). Ἂν μετρήσουμε τὶς εἰκόνες ποὺ περιέχει ἡ ἀκολουθία τοῦ Ἀ­καθίστου ὕμνου, ξεπερνοῦν τὶς τριακόσες. Ὑ­πέροχη ζωγραφιά· διότι καὶ ζωγράφοι ἀσχολήθηκαν μὲ τὴν εἰκονογράφησι τοῦ ὕμνου αὐ­τοῦ ἀπὸ τὴ βυζαντινὴ περίοδο μέχρι σήμερα.
     Τὰ «χαῖρε» τῆς ἀκολουθίας εἶνε 144. Ἕνα ἀ­πὸ αὐτὰ εἶνε κι αὐτὸ ποὺ ἀκούσατε· «Χαῖ­ρε, δένδρον ἀγλαόκαρπον, ἐξ οὗ τρέφον­ται πιστοί· χαῖρε, ξύλον εὐσκιόφυλλον, ὑφ᾽ οὗ σκέπονται πολλοί» (Ἀκάθ. ὕμν. Ν3). Τί σημαίνουν τὰ λό­για αὐτά; – γιατὶ δὲν ἀρκεῖ ἁπλῶς νὰ τὰ ἀκοῦ­με· ὁ σκοπὸς εἶνε νὰ διδασκώμεθα κάτι καὶ νὰ τὸ ἐφαρμόζουμε, ἐκεῖ ἀποβλέπει ἡ Ἐκκλησία μας καὶ μὲ τὴν ψαλμῳδία.

* * *

   Ἡ Παναγία, ἀγαπητοί μου, ὀνομάζεται ἐδῶ «δένδρον». Ὄχι δέντρο ἄκαρπο, ὅπως εἴμαστ᾽ ἐμεῖς, ποὺ λέει τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιο ὅτι

ΚΟΠΟΣ, ΑΝΕΣΗ καὶ ΣΩΤΗΡΙΑ

«Κόπος ἐστὶ τὸ σωθῆναι»

   Ὅλοι οἱ πιστοὶ Χριστιανοὶ ποθοῦμε τὴ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ πολλὲς φορὲς ὁ τρόπος τῆς ζωῆς μας δὲν συμβαδίζει μὲ τὸν στόχο ποὺ θέλουμε νὰ ἐπιτύχουμε. Μᾶς ἀρέσει καὶ σ᾿ αὐτὴ τὴ ζωὴ νὰ ζοῦμε μὲ ἀπολαύσεις καὶ ­στὴν ἄλλη ζωὴ νὰ ἀπολαμβάνουμε τὴ μακαριότητα τῆς Βασιλείας τῶν οὐ­ρα­νῶν. Ποθοῦμε νὰ κληρονομήσουμε τὴ Βα­σιλεία τοῦ Θεοῦ χωρὶς καθόλου νὰ κοπιάσουμε.
   Ὁ Μέγας Βασίλειος ἐπικρίνει αὐτὸ τὸν ἀνακόλουθο τρόπο ζωῆς. Γράφει στοὺς Ὅρους κατὰ πλάτος: Ἐνῶ ἐπιθυμοῦ­με τὴ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ, δὲν φροντίζουμε νὰ κάνουμε αὐτὰ ποὺ χρειάζον­ται, γιὰ νὰ τὴν κερδίσουμε. Καὶ μάλιστα φανταζόμαστε μὲ τὴ ματαιότητα τοῦ νοῦ μας ὅτι χωρὶς νὰ κοπιάσουμε γιὰ τὴν τήρηση τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ, θὰ ἐπιτύχουμε ἴσες τιμὲς μὲ αὐτοὺς ποὺ ἔχουν ἀντισταθεῖ κατὰ τῆς ἁμαρτίας μέχρι θανάτου. Ἀλλὰ ὑπάρχει κανεὶς ποὺ τὸν καιρὸ τῆς σπορᾶς παρέμενε ἀργὸς στὸ σπίτι του ἢ κοιμόταν, κι ὅταν ἦλθε ὁ θερισμός, γέμισε τὶς ἀποθῆκες του μὲ καρπό; Ὑπάρχει κανεὶς ποὺ δὲν φύτευσε, οὔτε καλλιέργησε ἀμπέλι καὶ στὸν καιρὸ τοῦ τρύγου τρύγησε σταφύλια; Ὑπάρχει κανεὶς ποὺ δὲν μπῆκε κἂν στὸ στάδιο νὰ ἀγωνιστεῖ καὶ στὸ τέλος τοῦ ἀγώνα στεφανώθηκε; Οἱ καρποὶ ἀνήκουν σ᾿ ἐκείνους ποὺ κοπιάζουν. Οἱ τιμὲς καὶ τὰ στεφάνια ἀνήκουν στοὺς νικητές (Μεγάλου Βασιλείου, Ὅροι κατὰ πλάτος, ΕΠΕ 8, 168).
   Εἶναι ὁπωσδήποτε πλάνη νὰ νομίζου­με ὅτι θὰ κληρονομήσουμε τὴ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ βαδίζοντας τὴν εὐρύχωρη ὁδό. Ἡ πλατιὰ πύλη καὶ ἡ εὐρύχωρη ὁδὸς δὲν ὁδηγοῦν στὴ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ στὴν ἀπώλεια.
  Αὐτὸ τὸ γνωρίζουμε θεωρητικά, ἀλλὰ στὴν πράξη τὸ ἐφαρμόζουμε ἄραγε πάν­τοτε; Ἂν παρατηρήσουμε ποιὲς εἶναι οἱ καθημερινές μας ἐπιλογές, θὰ διαπιστώσουμε ὅτι τὶς περισσότερες φορὲς ἐπιλέγουμε ὄχι τὸν κόπο, ἀλλὰ τὴν ἄνεση. Λόγου χάριν,

Τα πρωτοπαλίκαρα των Οικουμενιστών επιστρατεύτηκαν: Η "επιστήμη" στην ...υπηρεσία της αίρεσης!!!

Πηγή

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΜΕ ΗΜΕΡΙΔΑ;

Πρωτ. Αναστάσιος Γκοτσόπουλος: Εισήγηση στην Θεολογική-Επιστημονική Ημερίδα

Ὁ π. Ἀναστάσιος πρὸς ἱστολόγιο "Κατάνυξις"

         

           Σεβαστοί, αγαπητοί,

   Σας κοινοποιώ  την εισήγησή μου στην ημερίδα της 23.3.2016 στον Πειραιά, ''Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδος. Μεγάλη προετοιμασία, χωρίς προσδοκίες''.

    Θέμα: "Οι Ιεροί Κανόνες και το  κείμενο της Ε΄ ΠΠΔ με τίτλο

             «Σχέσεις Ορθοδόξου Εκκλησίας προς τον λοιπόν Χριστιανικόν               Κόσμον».

Εύχεσθε!

Εφημέριος  Ι. Ν. Αγ. Νικολάου Πατρών

ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ - ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ  ΗΜΕΡΙΔΑ

"ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟΣ"
Μεγάλη προετοιμασία χωρίς προσδοκίες.

Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας-Πειραιάς    -   Τετάρτη  23.3.2016  

«Ιεροί κανόνες και το  κείμενο της Ε΄ ΠΠΔ με τίτλο  

«Σχέσεις Ορθοδόξου Εκκλησίας προς τον λοιπόν Χριστιανικόν Κόσμον»

Το κείμενο της Ε΄ Πανορθοδόξου Προσυνοδικής Διασκέψεως (Σαμπεζύ 2015) με τίτλο  «Σχέσεις Ορθοδόξου Εκκλησίας προς τον λοιπόν Χριστιανικόν Κόσμον» είναι το πλέον σημαντικό κείμενο της μελλούσης Αγίας και Μεγάλης Συνόδου και είναι σίγουρο ότι θα αναδειχθεί ο πλέον καθοριστικός παράγοντας για την εκκλησιαστική αξιολόγηση της ίδιας της Συνόδου.  Δεν θα ήταν υπερβολή να λέγαμε ότι το κείμενο αν και δεν έχει την τυπική μορφή και δομή δογματικού όρου, ουσιαστικά επέχει θέση δογματικής αποφάσεως της Συνόδου, και, συνεπώς, η Εκκλησία – δηλ. όλοι εμείς, κλήρος και λαός – οφείλουμε να το αντιμετωπίζουμε με τη δέουσα σοβαρότητα ως τη δογματική απόφαση της Πανορθοδόξου Συνόδου.
Η εισήγηση αποτελεί μέρος εκτενέστερου σχολιασμού του προσυνοδικού κειμένου, τον οποίο σας συγκοινοποιώ για την πληρότητα και τεκμηρίωση της εισηγήσεως.

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΚΕΙΜΕΝΟΥ Ε΄ ΠΠΔ-περι Οικουμενισμού

Η παρούσα εισήγηση με τίτλο «Ιεροί κανόνες και το  κείμενο της Ε΄ ΠΠΔ με τίτλο  «Σχέσεις Ορθοδόξου Εκκλησίας προς τον λοιπόν Χριστιανικόν Κόσμον» περιορίζεται αναγκαστικά μόνο στο ζήτημα αν η κανονική παράδοση της Εκκλησίας μας αναγνωρίζει τα μυστήρια των αιρετικών. Και αυτό, διότι αν εξαιρέσουμε την § 20, στην οποία θα επικεντρώσουμε την εισήγησή μας, σε ολόκληρο το κείμενο της Ε΄ΠΠΔ  δεν υπάρχει καμία αναφορά σε Ιερούς Κανόνες και στην εν γένει κανονική παράδοση της Εκκλησίας μας.

Είναι άξιο επισήμανσης ότι Ε΄ ΠΠΔ (Σαμπεζύ 2015) όταν διαπραγματεύθηκε το μείζον και κρίσιμο αυτό θέμα των σχέσεων της Εκκλησίας με την ετεροδοξία δεν αισθάνθηκε την

Όλοι και όλα για την σωτηρία της πατρίδας

 

Δημήτρης Νατσιός, δάσκαλος - Κιλκίς 

«Ει δε τις των ιδίων και μάλιστα των οικείων ου προνοεί, την πίστιν ήρνηται και έστιν απίστου χείρων» (Α΄ Προς Τιμόθεον ε΄ 8).

Η μεγαλύτερη σύγχυση τούτη την παμπόνηρη εποχή εντοπίζεται στην στάση των Ελλήνων έναντι των λαθρομεταναστών.

(Ο κοινός νους λέει ότι αν κάποιος εισβάλλει στην χώρα σου, όντας απρόσκλητος και ανεπιθύμητος, λαθραίως και παρανόμως, σύμφωνα με τα έγκυρα λεξικά, ονομάζεται λαθρομετανάστης. Όπως λέγεται λαθροθήρας αυτός που κυνηγά χωρίς άδεια, ο λαθροϋλοτόμος και ο λαθρεπιβάτης. Ο κυρ-Φίλης υπουργός, στην πρόσφατη επιστολή του στα σχολεία, ταυτίζει τους Έλληνες, Χριστιανούς Ορθοδόξους του ’22, τους διωκόμενους και σφαγιασθέντες από τους

ΛΑΟΣ ΔΥΣΣΕΒΗΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΝΟΜΟΣ…

«…εικόνα που μέρα με τη μέρα γίνεται ολοένα και πιο ζοφερή, όλο κι πιο σπιλωμένη από τη λάσπη της ανοησίας, της χυδαιότητας, της αμετανοησίας»!

Του Νεκτάριου Δαπέργολα

               Διδάκτορος Ιστορίας

   Η χαρακτηριστική ευκολία με την οποία ξεσηκώνονται πραγματικές θύελλες επικρίσεων και χλευαστικών σχολίων κάθε φορά που ορισμένοι (ελάχιστοι δυστυχώς) ιεράρχες μας τολμούν να πουν δημοσίως κάποια απλώς αυτονόητα πράγματα (από τη σχέση της γιόγκα ή των λεγομένων πολεμικών τεχνών με τις ανατολικές θρησκείες έως τις πνευματικές παγίδες του οικουμενισμού και από τα επίχειρα του συμφώνου συμβίωσης μέχρι τον θανάσιμο κοινωνικό, δημογραφικό και εθνικό κίνδυνο που διατρέχει η πατρίδα μας εξαιτίας του μεταναστευτικού) και ταυτόχρονα η απίστευτη ελαφρότητα με την οποία χαρακτηρίζονται ως ακραίοι, γραφικοί, ξενοφοβικοί, φονταμενταλιστές κλπ, παρέχουν καθημερινά προφανείς αφορμές προβληματισμού, αλλά και θλίψης, για τα ανεκδιήγητα πνευματικά χάλια στα οποία έχει πλέον διολισθήσει ο πάλαι ποτέ λαός της Φιλοκαλίας.

    Αφορμές που έρχονται φυσικά να προστεθούν σε όλες τις προηγούμενες. Στις απειράριθμες προηγούμενες, που συναντούμε συνεχώς ολόγυρά μας και που τεκμηριώνουν την πραγματικά παράδοξη ευκολία με την οποία ο λαός μας καταπίνει εδώ και χρόνια αμάσητη όλη αυτή την άθλια θεματολογία την οποία έχουν πλέον εμπεδώσει οι ινστρούχτορες της Νέας Τάξης και τα εντόπια παπαγαλάκια τους. Την ευκολία με την οποία καταπίνει όλα αυτά τα υποβολιμαία σκουπίδια:

·      από την κατακεραύνωση της δήθεν ισλαμοφοβίας και του ρατσισμού μέχρι τον «σεβασμό του διαφορετικού» (sic) και την υποτιθέμενη ομοφοβία

·      από την επιδεικτικά αθεϊστική θολοκουλτούρα ως τη νεοεποχίτικη συγκρητιστική θρησκευτική ισοπέδωση

·      από τη συστηματική διοχέτευση όλων των παραπάνω στην ελληνική εκπαίδευση (μαζί με τις «καινοτόμες δράσεις», το bullying, τα «ευέλικτα προγράμματα» της πλήρους αμορφωσιάς και ανοησίας κλπ.) μέχρι τις σύγχρονες ψυχώσεις του «προοδευτισμού», της ψευδεπίγραφης οικολογίας, της αρρωστημένης και στρεβλής ζωοφιλίας

·      από τον χύδην χλευασμό προς οτιδήποτε θυμίζει πατρίδα κι ορθόδοξη πίστη μέχρι τη ζηλωτική προάσπιση κάθε είδους ανωμαλίας και άρρωστης διαστροφής ως αυτονόητης, εν ονόματι μιας κάποιας (ανυπόστατης) δημοκρατίας και μιας κάποιας (εγκάθετης) ψευτοπροόδου.

   Όλη αυτή τη σύγχυση, την παράκρουση και τη λοβοτομή που έχει υποστεί μαζικά ο λαός μας –και κυριολεκτούμε στο τελευταίο, γιατί βέβαια δεν τη συναντούμε πια μόνο σε κάποια κέντρα προπαγάνδας, μόνο σε σποραδικές «δεξαμενές σκέψης», μόνο στα βοθροκάναλα της διαπλοκής ή στα λοιπά «στημένα» Μέσα Μαζικού Εκμαυλισμού, αλλά και σε πλείστο μέρος του κόσμου.

  Πράγματι, μια ολιγόλεπτη καθημερινή περιήγηση στα σχόλια των ιστοσελίδων και ιδίως των λεγόμενων χώρων κοινωνικής δικτύωσης (facebook, twitter), αλλά και μία σύντομη μόνο επαφή με όσα λέγονται και ακούγονται στα μέρη των καθημερινών επαγγελματικών και άλλων συναναστροφών μας, είναι δυστυχώς αρκετή για να τεκμηριώσει απόλυτα του παραπάνω λόγου το αληθές.

    Και φυσικά δεν θέλουμε να γενικεύουμε. Είναι βέβαιο πως υπάρχουν και πολλοί σε αυτόν τον τόπο που αισθάνονται και ζουν διαφορετικά. Δεν ξέρουμε όμως πόσοι είναι αυτοί και αν επαρκούν (σαν τους 10 των Σοδόμων) για να αποτρέψουν την καταβαράθρωση και το επερχόμενο Τέλος.

 Και γενικότερα, το γνωρίζουμε πως υπάρχουν και άνθρωποι καλοπροαίρετοι, ένα αναμφίβολα μεγάλο πλήθος συμπατριωτών μας που υποφέρουν με όλη αυτή την προϊούσα εξαθλίωση, που και από πολιτικής άποψης ίσως ασφυκτιούν ανάμεσα στην αποχή και στην περιστασιακή επιλογή του εκάστοτε μη χείρονος. Και αυτών τα αντανακλαστικά όμως έχουν πλέον αμβλυνθεί, άπαντες έχουν πια βουλιάξει μέσα στη γενική αίσθηση της ματαιότητας, τη διάχυτη φοβία, την έλλειψη φρονήματος, την απογοήτευση από τις λογής (πολιτικές και εκκλησιαστικές) ηγεσίες, την καθεστώσα παθητικότητα. Και οι όποιες αντιδράσεις εκδηλώνονται κατά καιρούς, είναι πια μόνο για λόγους οικονομικούς, κάθε άλλη αιτία φαίνεται πως έχει δυστυχώς εκλείψει.

   Και σεβαστές βέβαια οι κινητοποιήσεις των αγροτών ή οι απεργίες των εργαζομένων, σεβαστός ο αγώνας για τα μισθολογικά και το ασφαλιστικό, δεν είδαμε όμως την παραμικρή αντίδραση για θέματα πνευματικά (όπως η ανείπωτη τραγωδία της επισημοποιημένης πλέον συμβίωσης των σοδομιτών) ή εθνικά (όπως το μεταναστευτικό ή η νεο-οθωμανική επέλαση).

   Ελάχιστες μόνο δεκαετίες πριν ο λαός μας (αν και πάλι υπό πνευματική παρακμή) μπορούσε τουλάχιστο να κατακλύζει ενίοτε τους δρόμους και για τέτοια θέματα.

·      Τώρα όμως ακόμη κι αυτό δείχνει πραγματικά αδιανόητο.

·      Τώρα, μόνο νεοταξίτικες εκδηλώσεις βλέπουμε πια, άνδρες να φιλιούνται λάγνα πανηγυρίζοντας για τη νομική θεσμοθέτηση της αρρώστιας τους, εγκάθετα συστημικά στρατιωτάκια (αυτοφερόμενα ως …αντιεξουσιαστές) να ασχημονούν πάνω σε κάθε έννοια έθνους και ιστορίας, ψευδόσχημους «προοδευτικούς» να ασελγούν πάνω σε κάθε όσιο και ιερό γέννησε ποτέ του αυτός ο τόπος.

    Όλοι οι άλλοι απλώς κάπου κρύβονται.

    

  Και πολύ φοβόμαστε βέβαια πως δεν θα δούμε καμμία ιδιαίτερη αντίδραση και για όσα αποτρόπαια βρίσκονται επί θύραις, όπως οι νέες ηλεκτρονικές ταυτότητες του οργουελικού εφιάλτη ή η ολοκλήρωση της εκπαιδευτικής λοβοτομής των ελληνοπαίδων (με τα νέα σχολικά βιβλία Ιστορίας και τις λοιπές …μεταρρυθμίσεις από τον εσμό των ελληνοφοβικών εκκλησιομάχων του φερομένου ως Υπουργείου Παιδείας). Το σύστημα έχει επικρατήσει, η νεοταξίτικη θεματολογία κι ορολογία είναι πια (θεσμικά και ουσιαστικά) κυρίαρχες, κάθε παρέκκλιση από τον συρμό και το κοπάδι λοιδωρείται και εξουθενώνεται ως γραφική ή σκοταδιστική.

   Δεν αποκλείεται κάποιοι να τα θεωρήσουν υπερβολικά και υπέρ του δέοντος απαισιόδοξα όλα αυτά. Και ίσως και να είναι. Ίσως εκείνοι να έχουν άλλες «παραστάσεις», κάποια άλλα δεδομένα, που να δείχνουν την ύπαρξη μιας «άλλης Ελλάδας». Δυστυχώς εμείς θα το επαναλάβουμε ότι κάθε μέρα συναντούμε κυριολεκτικά εκατοντάδες περιπτώσεις από το διαδίκτυο, αλλά και από τη ζώσα μας πραγματικότητα, που δεν αφήνουν (ανθρωπίνως πάντοτε) περιθώρια αισιοδοξίας.

    Ευχόμαστε να διαψευστούμε, δυστυχώς όμως η εικόνα που βγαίνει μέσα απ΄ όλα αυτά δεν είναι εικόνα ενός λαού που μαθαίνει από τα παθήματά του, που διδάσκεται από τις δοκιμασίες του, που δείχνει σημάδια ανάνηψης και μεταστροφής. Είναι αντίθετα εικόνα που μέρα με τη μέρα γίνεται ολοένα και πιο ζοφερή, όλο κι πιο σπιλωμένη από τη λάσπη της ανοησίας, της χυδαιότητας, της αμετανοησίας. Και που φέρνει μοιραία στο μυαλό κάτι όχι ιλαρό και ελπιδοφόρο, αλλά αγωνιώδες και σκοτεινό. Ίσως και τίποτε παραπάνω εν τέλει από τον τόσο πικρό εκείνο στίχο της μεγαλοβδομαδιάτικης υμνολογίας: «Λαός δυσσεβής και παράνομος, ίνα τί μελετά κενά»;

πηγή: pentapostagma

Εορτή του Αγίου Υπατίου του Επισκόπου Γαγγρών

Τη μνήμη του Αγίου Υπατίου του Επισκόπου Γαγγρών τιμά σήμερα, 31 Μαρτίου, η Εκκλησία μας.

Ο Άγιος Υπάτιος ήταν μορφή από εκείνες που δόξασαν την Εκκλησία στους πρώτους αιώνες της και αγωνίσθηκαν για το θρίαμβο του χριστιανισμού και της Ορθοδοξίας.

Ήταν επίσκοπος Γαγγρών στα χρόνια του Μεγάλου. Κωνσταντίνου και συμμετείχε στην Α' Οικουμενική Σύνοδο στη Νίκαια (325 μ.Χ.), κατά της πλάνης του Αρείου.

Στο ποιμαντικό του έργο, εξακολούθησε να διδάσκει και να καθοδηγεί το ποίμνιο του, αλλά κυρίως αντιμαχόταν τις αιρέσεις, και ιδιαίτερα την αίρεση των Ναυτιανών. Η επιτυχία με την οποία καταπολεμούσε τους Ναυτιανούς, ξεσήκωσε τα άγρια πάθη τους και ζητούσαν την εξόντωση του.

Έτσι, το έτος 326 μ.Χ. πλήρωσαν κάποιους ειδωλολάτρες, οι οποίοι σε κρημνώδη περιοχή επιτέθηκαν κατά του Αγίου με ξύλα και πέτρες και τον άφησαν μισοπεθαμένο. Πριν ξεψυχήσει, μία εκ των φανατικών αιρετικών γυναικών τον θανάτωσε διά λίθου.

Απολυτίκιο

Οσίως ιέρευσας, τω επί πάντων Θεώ, και πρόεδρος ένθεος, της Εκκλησίας Γαγγρών, εδείχθης Υπάτιε, Όθεν θαυματουργίαις, διαλάμπων ποικίλαις, σύνθρονον τω Τεκόντι, τον Υίον ωμολώγεις, δι' ον και χαίρων ήθλησας, Ιερομάρτυς ένδοξε.

Πηγή

ΑΠΟΔΕΧΕΣΘΕ ΤΗΝ ΕΠΙΒΟΛΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΣΥΝΟΔΟ…; Θα προβείτε και σε άλλες μορφές νόμιμης και κανονικής διαμαρτυρίας;

«ΑΣΤΗΡ ΤΗΣ ΕΦΕΣΣΟΥ»

     Πηγή: «Κατάνυξις» (ἐδῶ)

   «Ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Βαρθομολαίος ευτελίζει οικτρά τη Συνοδική  Λειτουργία της Εκκλησίας, μεταβάλλοντάς την σε γραφειοκρατικό μηχανισμό επιβολής του Συγκρητιστικού Διαχριστιανικού και Διαθρησκειακού Οικουμενισμού της Νέας Τάξης Πραγμάτων, παρασύροντας και τους λοιπούς Προκαθημένους των Αυτοκεφάλων Ορθοδόξων Εκκλησιών.    Αντί να εισάγει για συζήτηση στη λεγόμενη «Αγία και Μεγάλη Σύνοδο» του Ιουνίου 2016 την καταδίκη της Παναίρεσης (κατά τον Άγιο Ιουστίνο Πόποβιτς) του Οικουμενισμού, εισάγει το προσυνοδικό κείμενο «Σχέσεις της Ορθοδόξου Εκκλησίας με τον λοιπόν χριστιανικόν κόσμον», με το οποίο αναγνωρίζεται συνοδικά ο Εωσφορικός Συγκρητιστικός Διαχριστιανικός και Διαθρησκειακός Οικουμενισμός …………

Ούτως εχόντων των πραγμάτων, ερωτάσθε:
   1. Τί θα απολογηθείτε ενώπιον του Δικαιοκρίτη Χριστού, εσείς οι Επαρχιούχοι Επίσκοποι…, αν παραστείτε στην Ψευδοσύνοδο χωρίς να αντιδράσετε νομίμως και κανονικώς στη διεξαγωγή της Ψευδοσυνόδου;    2. Τί θα απολογηθείτε, εσείς οι Επαρχιούχοι Επίσκοποι που δεν θα είστε μέλη των αντιπροσωπειών της Αυτοκέφαλης Εκκλησίας…, αν δεν αντιδράσετε νομίμως και κανονικώς στη διεξαγωγή της Ψευδοσυνόδου, η οποία είναι πλήρως αντίθετη προς τη δογματική - εκκλησιολογική και κανονική παράδοση της Εκκλησίας…
    3. Τί θα απολογηθείτε… τα λοιπά μέλη της Εκκλησίας, κληρικοί, μοναχοί και λαϊκοί, αν δεν αντιδράσετε νομίμως και κανονικώς στη διεξαγωγή της Ψευδοσυνόδου, η οποία είναι πλήρως αντίθετη προς τη δογματική-εκκλησιολογική και κανονική παράδοση της Εκκλησίας…
    4. Πριν τη διεξαγωγή της Ψευδοσυνόδου (δηλ. πριν  τον Ιούνιο 2016), θα αποστείλετε γραπτές διαμαρτυρίες στους Μητροπολίτες σας… και θα δηλώσετε ότι ουδέποτε θα την αποδεχθείτε ως Κανονική …    5. Θα σκεφθείτε, ΟΜΟΛΟΓΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ, Η ΟΠΟΙΑ, ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΜΑΞΙΜΟ ΤΟΝ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗ, ΜΟΝΟΝ ΑΥΤΗ ΑΓΙΑΖΕΙ… θα προβείτε και σε άλλες μορφές νόμιμης και κανονικής  διαμαρτυρίας κατά της διεξαγωγής της Ψευδοσυνόδου, η οποία είναι πλήρως αντίθετη προς τη δογματική-εκκλησιολογική και κανονική παράδοση της Εκκλησίας;.

«ΑΣΤΗΡ ΤΗΣ ΕΦΕΣΣΟΥ»

Ως γνωστόν, ο Διαχριστιανικός και ο Διαθρησκειακός Οικουμενισμός, αποτελεί διαχρονική θρησκευτική διδασκαλία του Σατανισμού και της Θεοσοφίας, που είναι παρακλάδι του

ΑΠΟΔΕΧΕΣΘΕ ΤΗΝ ΕΠΙΒΟΛΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΩΝ 14 ΑΥΤΟΚΕΦΑΛΩΝ  ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ – ΜΕΛΩΝ ΤΗΣ (ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΩΝ 336 ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΝΤΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΠΟΥ, ΕΝΩ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ, ΕΝ ΤΟΥΤΟΙΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΕΛΗ ΤΗΣ) ΤΟΥ ΙΟΥΝΙΟΥ 2016 ΤΟΥ  ΕΩΣΦΟΡΙΚΟΥ ΣΥΓΚΡΗΤΙΣΤΙΚΟΥ ΔΙΑΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΥ ΚΑΙ ΔΙΑΘΡΗΣΚΕΙΑΚΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ, ΔΙ’ ΑΥΤΟΥ, ΤΗΝ ΑΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΘΕΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΟΤΑΓΗ ΣΑΣ ΣΤΟ ΣΑΤΑΝΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΑΜΕΣΟ ΟΡΓΑΝΟ ΤΟΥ, ΤΟΝ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟ, ΜΕΣΩ ΤΗΣ –ΘΕΟΛΟΓΙΚΑ ΑΔΥΝΑΤΗΣ– ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΑ ΑΓΑΠΟΛΟΓΙΚΗΣ ΣΥΝΥΠΑΡΞΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΩΝ ΣΥΝΟΔΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΒΕΛΙΑΡ–ΕΩΣΦΟΡΟΥ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ ΠΟΥ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΣΥΝΟΔΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ «ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΛΟΙΠΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΝ ΚΟΣΜΟΝ» ΠΟΥ ΥΙΟΘΕΤΗΘΗΚΕ ΗΔΗ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΝΑΞΗ ΤΩΝ ΠΡΟΚΑΘΗΜΕΝΩΝ ;

«Και αποκριθείς ο Ιησούς είπεν αυτοίς: Βλέπετε μη τις υμάς πλανήση… Ο δε υπομείνας εις τέλος, ούτος σωθήσεται…»  (Ματθ. ΚΔ΄. 4, 13, 24-27).

Ως γνωστόν, ο Διαχριστιανικός και ο Διαθρησκειακός Οικουμενισμός, αποτελεί διαχρονική θρησκευτική διδασκαλία του Σατανισμού και της Θεοσοφίας, που είναι παρακλάδι του. Δηλ. δεν αποτελεί νέο προϊόν της εποχής μας, αλλά αποτελεί διαχρονικό προϊόν του Σατανισμού, του Γνωστικισμού και της Μαγείας, δηλ. του Αποκρυφισμού, με γνωστότερο εκπρόσωπο τον Σίμωνα τον Μάγο. Μάλιστα ο γνωστικός Μάνης είχε χρησιμοποιήσει τον συγκρητιστικό διαθρησκειακό οικουμενισμό στην ανάμειξη του Ιουδαϊσμού, του Χριστιανισμού και του Βουδισμού (βλέπετε Παν. Χρήστου, Ο Γνωστικισμός, Σίμων ο Μάγος, και Μανιχαϊσμός, σε: Ελληνική Πατρολογία, τομ. Β΄, σελ. 105-115, 136-137 και 188-194). Ο Διαχριστιανικός Οικουμενισμός είναι η κίνηση που έχει σκοπό την ένωση της Μίας Αγίας Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας, δηλαδή της Ορθοδόξου Εκκλησίας, με τον Αιρετικό Παπισμό και τον Αιρετικό Προτεσταντισμό σε ενιαίο θρησκευτικό οργανισμό, τη Χριστιανική Θρησκεία, με αρχηγό του τον Αιρεσιάρχη Πάπα. Ο Διαθρησκειακός Οικουμενισμός είναι η κίνηση που έχει σκοπό την ένωση του ενιαίου Χριστιανισμού με τις άλλες θρησκείες, Ιουδαϊσμό, Ισλάμ, Βουδισμό, Ινδουϊσμό κλπ., σε ενιαίο θρησκευτικό οργανισμό, την Πράσινη Παγκόσμια Θρησκεία, της οποίας τα δόγματα είναι ο Σατανισμός, η Νεο-ειδωλολατρεία (ή λατρεία της λεγόμενης θεάς γης) και ο Αντίχριστος, ο οποίος, κατά τον Απόστολο Παύλο, μετά την εωσφορική

Ο Όσιος Ιωάννης της Κλίμακος (30 Μαρτίου)

             

Ὁ Ὅσιος Ἰωάννης τῆς Κλίμακος γεννήθηκε περὶ τὸ ἔτος 525 μ.Χ. καὶ ἦταν υἱὸς εὐσεβοῦς καὶ εὔπορης οἰκογένειας. Ἔλαβε πλούσια μόρφωση, γι’ αὐτὸ καὶ τὸν ἀποκαλοῦσαν «σχολαστικό», ἀλλὰ σὲ ἡλικία δεκαέξι ἐτῶν, ἀφοῦ ἐγκατέλειψε τὸν κόσμο, παραδόθηκε στὴν πνευματικὴ καθοδήγηση τοῦ Γέροντος Μαρτυρίου, στὸ ὄρος Σινᾶ, ὅπου ἔμεινε μέχρι τὸ θάνατό του. Στὴν συνέχεια ἐπισκέφθηκε μοναχικὲς κοινότητες στὴ Σκήτη καὶ Ταβέννιση τῆς Αἰγύπτου, ἀργότερα δὲ ἐγκαταστάθηκε σὲ κελὶ τῆς ἐρήμου τοῦ Σινᾶ, ποὺ ἀπεῖχε δύο ὧρες ἀπὸ τὴ μονὴ τῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης. Ὁ βιογράφος τοῦ Ὁσίου Ἰωάννου, Δανιὴλ ὁ Ραϊθηνός, μᾶς δίνει μερικὲς πληροφορίες γιὰ τὸν βίο του, κυρίως ὅμως μᾶς παρουσιάζει τὸ πῶς ἀναδείχθηκε δεύτερος Μωϋσῆς καθοδηγώντας τοὺς νέους Ἰσραηλίτες ἀπὸ τὴν γῆ τῆς δουλείας στὴν γῆ τῆς ἐπαγγελίας. Μὲ τὴν λίγη τροφὴ νίκησε τὸ κέρας τοῦ τύφου τῆς οἰήσεως καὶ τῆς κενοδοξίας, πάθη πολὺ λεπτὰ καὶ δυσδιάκριτα γιὰ τοὺς ἀνθρώπους ποὺ ἐμπλέκονται στὶς κοσμικὲς ἐνασχολήσεις. Μὲ τὴν ἡσυχία, νοερὰ καὶ σωματική, ἔσβησε τὴν φλόγα τῆς καμίνου τῆς σαρκικῆς ἐπιθυμίας. Μὲ τὴν Χάρη τοῦ Θεοῦ καὶ τὸν δικό του ἀγώνα ἐλευθερώθηκε ἀπὸ τὴν δουλεία στὰ εἴδωλα. Ἀνέστησε τὴν ψυχή του ἀπὸ τὸν θάνατο ποὺ τὴν ἀπειλοῦσε. Μὲ τὴν ἀπονέκρωση τῆς προσπάθειας καὶ μὲ τὴν αἴσθηση τῶν ἀΰλων καὶ οὐρανίων ἔκοψε τὰ δεσμὰ τῆς λύπης. Ὁ Ὅσιος Ἰωάννης ἔγινε ὁ κατεξοχὴν ἄνθρωπος, ὁ ὑπὸ τοῦ Θεοῦ πλασμένος καὶ ὑπὸ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ἀνακαινισμένος. Καὶ μὲ ὅσα ἔγραψε δὲν μετέφερε σὲ ἐμᾶς μόνο τὶς ἀνθρώπινες γνώσεις ἀλλὰ τὴν ἴδια του τὴν ὕπαρξη, γι’ αὐτὸ ὁ λόγος του εἶναι ἀφοπλιστικὸς καὶ θεραπευτικός. Μετὰ ἀπὸ σαράντα χρόνια ἄσκηση στὴν ἔρημο, σὲ προχωρημένη πλέον ἡλικία, ἐξελέγη ἡγούμενος τῆς μονῆς Σινᾶ, ἐνῷ πρὸς τὸ τέλος τοῦ βίου του ἀποσύρθηκε πάλι στὴν ἔρημο, ὅπου κοιμήθηκε ὁσίως μὲ εἰρήνη σὲ ἡλικία ἑβδομήντα ἐτῶν, κατὰ τὸ ἔτος 600 μ.Χ. Ἡ μνήμη του ἑορτάζεται, ἐπίσης, τὴν Δ’ Κυριακὴ τῶν Νηστειῶν. Ὁ Ὅσιος Ἰωάννης ἔγραψε δύο περίφημα συγγράμματα: τὴν «Κλίμακα» καὶ τὸ «Λόγο πρὸς τὸν Ποιμένα». Ἡ «Κλίμακα» εἶναι συνέχεια τῶν ἡσυχαστικῶν κειμένων τῆς Ἐκκλησίας. Ὁ Ὅσιος Ἰωάννης παρουσιάζει τὰ στάδια τῆς τελειώσεως σὲ τριάντα κεφάλαια. Τὴν ἰδέα τῆς κλίμακος ἐμπνεύστηκε ἀπὸ τὸ ὅραμα τοῦ Ἰακώβ, τὸν δὲ ἀριθμὸ τριάντα ἀπὸ τὴν ἡλικία τῆς ὡριμότητας κατὰ τὴν ὁποία ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς ἄρχισε τὴν δημόσια δράση Του.Κατ’ ἀρχὰς περιγράφει τὸ πρῶτο στάδιο τῆς μοναχικῆς ζωῆς, ποὺ συνίσταται στὴν ἀναχώρηση ἀπὸ τὸν κόσμο καὶ ἀπὸ καθετὶ ποὺ ὑπενθυμίζει τὸν κόσμο, τὴν ξενιτεία. Ἔπειτα ἔρχεται ἡ περιγραφὴ τοῦ ἀγῶνος τοῦ ἀσκητοῦ, μεταξὺ τῶν ἀρετῶν καὶ κακιῶν, οἱ ὁποῖες περιγράφονται ἀνάμεικτες: λύπη, ὑπακοή, μετάνοια, μνήμη θανάτου, κατὰ Θεὸν πένθος, ἀοργησία, μνησικακία, καταλαλιά, σιωπή. Τὰ τελευταία κεφάλαια ὁμιλοῦν γιὰ τὴν ἐν ἀγάπῃ τελείωση, τὴν ἡσυχία καὶ τὴν ἐσωτερικὴ προσευχή. Ἀπολυτίκιον. Ἦχος γ'. Θείας πίστεως.Θείαν κλίμακα, ὑποστηρίξας, τὴν τῶν λόγων σου, μέθοδον πᾶσι, Μοναστῶν ὑφηγητὴς ἀναδέδειξαι, ἐκ πρακτικῆς Ἰωάννη καθάρσεως, πρὸς θεωρίας ἀνάγων τὴν ἔλαμψιν. Πάτερ Ὅσιε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἡμὶν τὸ μέγα ἔλεος. Κοντάκιον. Ἦχος α’. Χορὸς Ἀγγελικὸς.Καρποὺς ἀειθαλεῖς, ἐκ σῆς βίβλου προσφέρων, διδάγματα σοφέ, καθηδύνεις καρδίας, τῶν τούτοις μετὰ νήψεως, προσεχόντων μακάριε· κλῖμαξ γάρ ἐστι, ψυχὰς ἀνάγουσα γῆθεν, πρὸς οὐράνιον, καὶ διαμένουσαν δόξαν, τῶν πίστει τιμώντων σε. Μεγαλυνάριον.Τὴν οὐρανοδρόμον ἣν Ἰακώβ, κλίμακα προεῖδεν, ἐτεχνήσω πνευματικῶς, Πάτερ Ἰωάννη, συνθήκῃ τῶν σῶν λόγων, δι’ ἧς πρὸς ἀφθαρσίας, βαίνομεν μεθέξιν. Πηγή

Να μην απελπίζεται κανένας, ουδέποτε, για οτιδήποτε.

^{Ἑρμηνευτικὴ ἀπόδοσις μέρους τοῦ περὶ Μετανοίας Λόγου,}

^{ἐκ τοῦ ἀποδιδομένου εἰς τὸν Ἅγιον Ἀμφιλόχιον, Ἐπίσκοπον Ἰκονίου.}

^{«Δεῦτε πρός με πᾶντες οἱ κοπιῶντες καὶ πεφορτισμένοι,}

^{κἀγώ ἀναπαύσω ὑμᾶς» (Ματθ. 11, 28).}

Ἀντὶ προλόγου

Ὁ θεοχειροτόνητος ἐπίσκοπος Ἰκονίου Ἅγιος Ἀμφιλόχιος, ἐξάδελφος Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου, μαθητής καὶ φίλος τοῦ Μεγάλου Βασιλείου, εἰς τὸν «Περὶ μετανοίας» ἐπιγραφόμενον εἰς αὐτὸν Λόγον του, μεταξὺ ἄλλων περὶ μετανοίας φιλανθρώπων διηγήσεων, ἀναφέρει καὶ τὸ ἀκόλουθον παράδοξον περιστατικόν.
«Βούλομαι δὲ καὶ ἑτέραν ἀφήγησιν, ὦ φίλοι, ὠφέλιμον οὖσαν ὑμῖν διηγήσασθαι, δεικνύουσαν καθαρῶς Θεὸν μηδένα ἀποστρέφεσθαι τῶν προσπελαζόντων αὐτῷ. Καὶ τοῦτο... ἀπὸ τῆς βίβλου τῶν Πατέρων πειράσομαι διηγήσασθαι».
-Θέλω, ὦ φίλοι, λέγει, νὰ σᾶς διηγηθῶ καὶ μίαν ἄλλην ὠφέλιμον διήγησιν ἡ ὁποία φανερώνει πολὺ καθαρὰ ὅτι ὁ Θεὸς δὲν ἀποστρέφεται κανένα ἀπὸ ὅσους θέλουν διὰ μετανοίας νὰ τὸν πλησιάσουν, μὲ σκοπὸν νὰ σωθοῦν. Καὶ αὐτὸ θὰ τὸ ἀνασύρω ἀπὸ τὴν βίβλο τῶν πατερικῶν διηγήσεων.
Διηγεῖται λοιπὸν ὁ Ἅγιος καὶ τὸ ἀπροσδόκητον αὐτὸ γεγονός, ὡς

Η Οικουμενιστική ανοχή κάνει το ...θαύμα της: «ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟΣ» ΠΑΤΡΙΩΤΗΣ ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

   Η ιστορία όταν επιλαμβάνεται είναι ή φάρσα ή τραγωδία. Στην δεομένη περίπτωση είναι κατάρρευση όλων των εννοιών, είναι κατάρρευση της ίδιας της χώρας.

Ποιος το φαντάζονταν την δεκαετία του εξήντα ότι μετά από πενήντα χρόνια όσα τότε φοβόσουν να δηλώσεις ότι είσαι γιατί θα φακελωθείς, γιατί θα σε στήσουν σε μια γωνιά οι μπάτσοι και θα σε ξυλοφορτώσουν, θα επαναλαμβάνονταν σήμερα αλλά από την αντίστροφη πλευρά.

Όποτε γίνονταν τότε εκδήλωση της ΕΔΑ, δηλαδή της αριστεράς, υπήρχε και η αντιδιαδήλωση των τραμπούκων του ακροδεξιού παρακράτους. Σε μια τέτοια κατάσταση δολοφονήθηκε ο Λαμπράκης.

Σήμερα το σενάριο επαναλαμβάνεται στην αντίστροφη του έκδοση και ενώ φαίνεται σα γελοία φάρσα, έχει θλιβερές συνέπειες.

Οι σημερινοί νεοέλληνες οι περισσότεροι δεν θυμούνται την χούντα και την εποχή εκείνη. 

Οι σημερινοί νέοι δεν έχουν ιδεολογία γιατί τους έχουν εκπαιδεύσει να είναι καταναλωτές-κομπιούτερ, μονάδες που ζουν στο facebook και συχνά τους πνίγει η μοναξιά ενώ ακόμα και τα όποια θρησκευτικά πιστεύω τους έχουν γελοιοποιηθεί μέσω της τηλεοπτικής δικτατορίας. Γι αυτό και τα βίαια ξεσπάσματα άνευ ουσιαστικού περιεχομένου, παρά μόνο με στόχο την καταστροφή σε ότι βρουν μπροστά τους.

Πως θα είναι το αύριο σε όλο αυτό τον κυκεώνα!

Θα υπάρχει αύριο αυτή η χώρα? Θα βρεθούν κάποιοι να μπορέσουν να αντισταθούν χωρίς να πουλάνε πατριωτισμό για προσωπικά κέρδη ?

Ιδού το ερώτημα.

ΥΓ. ένας πολύτεκνος οικογενειάρχης, ιατρός, καθώς προσερχόταν στην συγκέντρωση, «Όχι στην Ισλαμοποίηση της Ελλάδας» την Κυριακη 27/3 στον Λευκό Πύργο Θεσσαλονίκης για να εκφωνήσει λόγο, δέχθηκε απρόκλητα βίαια χτυπήματα στο κεφάλι και σε όλο του το σώμα από αναρχικούς, επιπλέον τον λήστεψαν, του πήραν το πορτοφόλι και το κινητό…

Αυτό λέγεται φασισμός… δημοκρατία…ρατσισμός… τι άλλο ???

Απαντήστε!

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
www.nikosxeiladakis.gr