Άγιοι
Καθηγούμενοι και πατέρες, επιθυμούμε να καταθέσουμε με όλον τον σεβασμό μας,
προς εσάς που έχετε την πνευματική και την διοικητική ευθύνη του Ιερού ημών
Τοπου, με φόβο Θεού και αγάπη αλλά και με ευθύτητα και απλότητα, τον πόνο και
την αγωνία μας για την Ορθόδοξη πίστη μας, για το μέλλον του Ιερού ημών Τόπου,
όσο και για την σωτηρία των ψυχών μας, η οποία έχει άμεση σχέση με όλα αυτά.
Πιστεύουμε
ότι ο Αγιορείτικος Μοναχισμός στις ημέρες μας διέρχεται μία ιδιαίτερη κρίση,
όσον αφορά κυρίως στα θέματα της πίστεως και της αγιορειτικής παραδόσεως. Εμείς
θα επικεντρώσουμε την προσοχή σας περισσότερον στα θέματα της πίστεως. Όλοι μας
ζούμε κατά τις τελευταίες δεκαετίες μία πνευματική κρίση, η οποία εξελίσσεται
όσον ούπω σε μία τραγικότητα. Η σημερινή πραγματικότητα, όπως διαμορφώνεται από
την λεγόμενη «Νεα Εποχή» η Παγκοσμιοποίηση (Θρησκευτική, Οικονομική και Πολιτική),
επιδιώκει να επιβάλει σε ολόκληρη την ανθρωπότητα τρεις «θηλιές»:
Α.
Μια παγκόσμια κυβέρνηση.
Β.
Μια παγκόσμια οικονομία και
Γ.
Μια παγκόσμια θρησκεία.
Το
Άγιον Όρος έχει μια ιστορία γεμάτη από διαρκείς και ασυμβίβαστους αγώνες για
την Ορθόδοξη πίστη, για την αγιότητα και την αρετή. Από τότε και μέχρι σήμερα
στο Άγιον Όρος έχουν αλλάξει πολλά. Σημερα, το Άγιον Όρος διέρχεται μία νέα
ιστορική
ΦΑΝΑΡΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ
ΑΓΙΟΡΕΙΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ
Το Φανάρι τα βάζει με Αγιορείτες
-Σύμβουλος Βαρθολομαίου: Η επιστολή των 60 δεν εκφράζει το Άγιο Όρος
"Τὸ Ἅγ. Ὄρος ...στηρίζει τὴν Σύνοδο"!!!
Του Μάνου Χατζηγιάννη Όλα του φταίνε του Φαναρίου και παντού βλέπει εχθρούς...Μετά την πρόσφατη επιστολή 60 μοναχών του Αγίου Όρους με την οποία καταδικάζονται οι αποφάσεις της Συνόδου της Κρήτης ιδίως
για τις σχέσεις με τον υπόλοιπο χριστιανικό κόσμο και ζητείται από την
Ιερά Κοινότητα να διακοπεί το μνημόσυνο του κ. Βαρθολομαίου, είχαμε την πρώτη αντίδραση του Φαναρίου.
Ο θεολογικός σύμβουλος του Πατριάρχη Βαρθολομαίου Αρχιδιακόνος Ιωάννης
Χρυσαυγης, ο οποίος υπενθυμίζεται πως είχε τονίσει ότι οι αποφάσεις της
Συνόδου είναι δεσμευτικές και για τους μη συμμετέχοντες, σχολίασε
σχετικά με την πρόσφατη επιστολή των 60 μοναχών του Αγίου Όρους με την
οποία η Σύνοδος αποκαλείται «ληστρική», πως η γνώμη τους δεν αντικατοπτρίζει τη θέση ολόκληρης της κοινότητας του Αγίου Όρους.
Συγκεκριμένα όταν ο Peter Anderson από το Σιάτλ, ένας εμπειρογνώμονας
σε θέματα σχέσεων μεταξύ των Ορθοδόξων και των Ρ/καθολικών απευθύνθηκε
στον Αρχιδιάκονο Ιωάννη Χρυσαυγη, ζητώντας του την αξιολόγηση της
επιστολής και ο σύμβουλος του Οικ. Πατριάρχου έστειλε την απάντησή του
στην οποία αναφέρει άλλων :
"Κάθε ίδρυμα ή οποιοδήποτε άτομο μπορεί να αξιολογήσει την Αγία και
Μεγάλη Σύνοδο. Η εκτίμηση αυτή ήταν μέρος της προσυνοδικής διαδικασίας
και της διαδικασίας λήψης αποφάσεων της Συνόδου.
Μερικές φορές, ωστόσο, χρειάζεται η κατάλληλη μικρή διευκρίνιση. Είναι
σημαντικό να σημειωθεί ότι αν και μερικοί Αθωνίτες μπορούν να δηλώσουν
την αντίθεσή τους, από την Ιερά Κοινότητά του [Άγιον Όρος] στην
πραγματικότητα υποστηρίζεται η Σύνοδος. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης
πρότεινε στο Άγιο Όρος να στείλει έναν αντιπρόσωπο στην Κρήτη, στο
πλαίσιο της επίσημης αντιπροσωπείας του Οικουμενικού Πατριάρχη (ως
σύμβουλος) - ακριβώς επειδή εκφράζει την ικανοποίησή της και σέβεται τη γνώμη (και ίσως ακόμη περισσότερο, την προσευχή) του Όρους.
Σε απάντηση, η Ιερά Κοινότητα, συμπεριλαμβανομένων των εκπροσώπων των
μονών του Αγίου Όρους, όρισε επίσημα έναν πληρεξούσιο για την Αγία και
Μεγάλη Σύνοδο. Έτσι, ο Σεβασμιώτατος, Αρχιμανδρίτης Τύχων, ηγούμενος της
μονής Σταυρονικήτα (για όσους θέλουν μια αναφορά στους αγίους, είναι
σκόπιμο να υπενθυμίσουμε ότι ο ίδιος ήταν μαθητής του Αγίου Παϊσίου του
Αγιορείτη)
[τρελογιάννης :Είναι άσχετος ή σκοπίμως ψεύδεται δεν ήταν μαθητής του αγίου Παϊσίου!]
παρακολούθησε την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο. Επιπλέον, σε
αρκετές περιπτώσεις κλήθηκε να συμβουλεύσει τους επισκόπους που
συμμετείχαν.με τον ισορροπημένο χαρακτήρα του αυθεντικού μοναχισμού ενός
Αθωνίτη.
Έτσι, το Άγιο Όρος όχι μόνο υποστήριξε ανοιχτά, αλλά και εκπροσωπήθηκε
στην Αγία & Μεγάλη Σύνοδο μετά από πρόσκληση της Α.Θ.Π. Πατριάρχου
Βαρθολομαίου "
Μετά την απάντηση αυτή του Αρχιδιάκονου και βέβαια με δεδομένη την
επιστολή των Αγιορειτών που κυκλοφορεί ευρέως πλέον και την παραθέτουμε
παρακάτω μένει να δούμε τι θα πράξει η Ιερά Κοινότητα...
Διαβάστε και την επιστολη΄των Αγιορειτών:
Εν Αγίω Όρει τη 20/6/2016 (3/7/2016 ν.ημερ.)
Κυριακή των Αγιορειτών Πατέρων
ομολογητών, οσίων, ιεραρχών και μαρτύρων
Ανοικτή Επιστολή Αγιορειτών Πατέρων
Προς:
Την Ιερά Κοινότητα Αγίου Όρους,
Τους είκοσι καθηγουμένους μετά των συνοδιών αυτών, Και προς ενημέρωσι του Χριστεπωνύμου Πληρώματος της Εκκλησίας. «…ως φιλοπάτορες υιοί, την πατρικήν κληρονομίαν φυλάξωμεν
απαρεγχείρητον· μη καταργήσωμεν τον τόπον ως η άκαρπος συκή· αλλά των
Ηγουμένων ημών αναθεωρούντες, την έκβασιν της αναστροφής, μιμησώμεθα την
ΠΙΣΤΙΝ και τους αγώνας· ίνα και συν αυτοίς των αιωνίων αγαθών
επιτύχωμεν». (τροπάριο Λιτής εκ της ασματικής ακολουθίας των Οσίων και Θεοφόρων
Αγιορειτών Πατέρων ημών των εν τω Αγιωνύμω Όρει του Άθω διαλαμψάντων.) Σεβαστοί Πατέρες, Μελετήσαντες μετά πάσης προσοχής τα κοινοποιηθέντα τελικά κείμενα της
λεγομένης Αγίας και Μεγάλης Συνόδου, καθώς και τις απαντήσεις εγκρίτων
θεολόγων και μητροπολιτών, προαγόμεθα όπως εκθέσωμεν τα ακόλουθα. Το συμπέρασμα που αβίαστα εξάγεται εκ της μελέτης των είναι ότι τελικώς
η σύνοδος αυτή αποδεικνύεται αντορθόδοξη, ληστρική και αιρετική, διότι: 1. Ακολούθησε καινοφανείς μεθοδεύσεις στην θεματολογία και τις πρακτικές της. 2. Απέκλεισε τους Επισκόπους και κατέλυσε την Ορθόδοξη συνοδικότητα και
εν γένει χρησιμοποιήθηκαν αντορθόδοξοι μέθοδοι στον τρόπο λειτουργίας
της. 3. Δεν υπήρχε επαρκής ενημέρωση του ορθοδόξου πληρώματος· αντίθετα
υπήρχε απόκρυψη των αποφασιζομένων κατά την προσυνοδική διαδικασία. 4. Καθιερώνει την μεταπατερική θεολογία. 5. Νομιμοποιεί επίσημα και συνοδικά την παναίρεσι του Οικουμενισμού. 6. Επετεύχθη τελικά ο στόχος της εκκλησιαστικοποιήσεως των αιρέσεων,
δηλαδή έγινε δεκτό ότι ο Παπισμός καθώς και λοιποί αιρετικοί είναι
Εκκλησίες και όχι αιρέσεις. 7. Υποβιβάζει τον χριστιανισμό στο επίπεδο του κοινωνισμού («κοινωνικό ευαγγέλιο»). 8. Δεν εκφράζει την αγιοπνευματική εμπειρία του εκκλησιαστικού σώματος. 9. Δεν ακολουθεί την αγιοπατερική Παράδοση της Εκκλησίας, μιάς και δεν
έγινε εξ’ αρχής αναγνώριση όλων των προηγουμένων συνόδων, και κυρίως
αναγνώριση ως Οικουμενικών συνόδων της 8ης και της 9ης. 10. Καταλύει αποφάσεις Οικουμενικών Συνόδων. 11. Αναγνωρίζει το Προτεσταντικό λεγόμενο Παγκόσμιο Συμβούλιο ᾽Εκκλησιών. 12. Παραγκωνίσθηκε και αγνοήθηκε ο ρόλος του Μοναχισμού, και ιδιαίτερα η
στάση των Αγιορειτών έναντι του Παπισμού και του Οικουμενισμού. Σύμφωνα με το τελικό κείμενο, “Σχέσεις της Ορθοδόξου Εκκλησίας προς τον
λοιπόν χριστιανικόν κόσμον” της λεγομένης “Αγίας και Μεγάλης Συνόδου’’,
στη παράγραφο 6 αναφέρεται ότι: «Η Ορθόδοξος Εκκλησία αποδέχεται
τήν ιστορικήν ονομασίαν των μή ευρισκομένων εν κοινωνία μετ’ αυτής
άλλων ετεροδόξων χριστιανικών Εκκλησιών καί Ομολογιών». Αποδεχομένη έτσι η Σύνοδος ότι ο Παπισμός είναι Εκκλησία, συναποδέχεται
και τις αποφάσεις των θεολογικών διαλόγων μετά των παπικών, οι οποίοι
τώρα λαμβάνουν και συνοδικήν ισχύν. Σε αυτούς, όμως, όπως γνωρίζετε,
γίνεται αναγνώρισις εκκλησιαστικού χαρακτήρα, αποστολικής πίστεως,
αυθεντικών μυστηρίων και αποστολικής διαδοχής στην Παπική Αίρεση (βλ.
κείμενα Μονάχου 1982, Μπάρι 1987, Νέο Βάλαμο 1988, Μπαλαμάντ 1993). Εξ
αυτής λοιπόν και μόνον της αποφάσεως, αποδεικνύεται ότι η Σύνοδος αυτή
έχει εκπέσει της Ορθοδόξου πίστεως και ομολογίας. Επ᾽ αυτών θα ακολουθήσει άμεσα αναλυτική μελέτη προς πλήρη κατοχύρωση των λεγομένων μας. Σεβαστοί Πατέρες, ως Ιερά Κοινότης ενώ αρχικά διαφοροποιήθηκατε με
κείμενό σας προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο, ως προς επί μέρους σημεία
των προσυνοδικών κειμένων, μετά ταύτα, διά της συμμετοχής σας μέσω του
Καθηγουμένου της Ι.Μ. Σταυρονικήτα στην λεγομένη Αγία και Μεγάλη Σύνοδο,
ουσιαστικά αποδεχθήκατε τις τελικές αποφάσεις της, όπως αυτές
εκφράστηκαν μέσω των τελικών κειμένων. Δηλαδή, μέχρι στιγμής επισήμως
αποδέχεσθε το ʺορθόδοξονʺ της Συνόδου, το τελεσίδικο των αποφάσεων, και
συνακόλουθα την επίσημη συνοδική κατοχύρωση της παναιρέσεως του
Οικουμενισμού. Παρακαλούμε λοιπόν και αναμένουμε, καθώς θεωρούμε ως επιβεβλημένο
πνευματικό σας καθήκον, να συγκαλέσετε άμεσα Έκτακτον Διπλήν Σύναξιν και
να καταδικάσετε, βάσει των ανωτέρω εκτεθέντων ενστάσεων, την εν λόγω
σύνοδο ως αιρετική, αντικανονική και ληστρική. Τέλος σας δηλώνουμε, ως Αγιορείτες Πατέρες, ότι με την χάρι του Κυρίου
μας Ιησού Χριστού και Θεού μας, την βοήθεια της Υπεραγίας Θεοτόκου, και
όλων των Οσίων Αγιορειτών Πατέρων, Οσιομαρτύρων, και Ομολογητών,
«επόμενοι τοις αγίοις Πατράσι», κατόπιν όλων τούτων, εάν, ο μη γένοιτο,
εσείς δεν καταδικάσετε την εν λόγω ψευδοσύνοδο και δεν διακόψετε το
μνημόσυνο του Πατριάρχου, τότε, είμεθα υποχρεωμένοι, βάσει των Ιερών
Κανόνων της Εκκλησίας και της διαχρονικής παραδόσεως του Ιερού ημών
Τόπου, να πράξουμε εμείς αυτό το, αυτονόητο, καθήκον άμεσα. Σύμφωνα με
τον ΙΕʹ Κανόνα της Αʹ και Βʹ Οικουμενικού κύρους Συνόδου, οφείλουμε να
σταματήσουμε την μνημόνευσι του Πατριάρχου, όπως έπραξαν και οι προ ημών
Όσιοι Αγιορείτες Πατέρες επί του αιρετικού πατριάρχου Ιωάννου Βέκκου,
οι οποίοι τελικώς και εμαρτύρησαν και τους εορτάζουμε· διότι καθώς μας
επισημαίνει ο ΙΕʹ Κανόνας οι διακόπτοντες το μνημόσυνον, «Ου γαρ
Επισκόπων, αλλά ψευδεπισκόπων και ψευδοδιδασκάλων κατέγνωσαν». Όλοι οι
Άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας μας διδάσκουν το ίδιο: «Παραγγελίαν έχομεν
εξ αυτού του Αποστόλου, εάν τις δογματίζη ή προστάσση ποιείν ημάς, παρ᾿ ο
παρελάβομεν, παρ᾿ ο οι Κανόνες των κατά καιρούς Συνόδων, καθολικών τε
και τοπικών ορίζουσιν, απαράδεκτον αυτόν έχειν και μηδέ λογίζεσθαι αυτόν
εν κλήρω αγίων». (Αγ. Θεόδωρος Στουδίτης, P.G. 99, 988A), και «Άπαντες
οι της Εκκλησίας διδάσκαλοι, πάσαι αι Σύνοδοι, πάσαι αι θείαι Γραφαί,
φεύγειν τους ετερόφρονας παραινούσι και της αυτών κοινωνίας διΐστασθαι».
( Αγ. Μάρκος ο Ευγενικός, P.G. 160, 105C). Επίσης και κατά τον ΛΓʹ Κανόνα της εν Λαοδικεία Συνόδου, « ου δεί
αιρετικοίς ή σχισματικοίς συνεύχεσθαι ». και ο «κοινωνών ακοινωνήτω
ακοινώνητος έστω», (Βʹ Κανών της εν Αντιοχεία, τον οποίον χρησιμοποιούν
και οι Αγιορείτες Πατέρες στην Επιστολήν τους προς την Σύνοδον
Κων/πόλεως το 1275). Παραθέσαμε εδώ μόνον ελάχιστα χωρία από την πλούσια
διδασκαλία των Αγίων Πατέρων της Εκκλησίας. Εξάλλου ο Οικουμενικός πατριάρχης τυγχάνει και ο κύριος εμπνευστής και
υποκινητής αυτής της Συνοδικής αποφάσεως, και, ως εκ τούτου, για εμάς
τους Αγιορείτες Πατέρες, και όλους τους Ορθοδόξους Χριστιανούς κληρικούς
και λαικούς, καθίσταται εν έργοις και λόγοις ΑΙΡΕΣΙΑΡΧΗΣ, όπως ο
Άρειος, ο Νεστόριος, ο Βέκκος κ.α., όπως το έχουν αποδείξει πολλοί
επίσκοποι και θεολόγοι, μέχρι σήμερα, και όχι μόνον διά της Παναιρέσεως
του Οικουμενισμού αλλά και διά της Πανθρησκείας την οποίαν κηρύττει διά
των συμπροσευχών. Διδάσκει αλλότρια δόγματα, αντορθόδοξα και
αντιπατερικά˙ διά τούτο κατά την εντολήν του Κυρίου οι πιστοί «αλλοτρίω
(ποιμένι) ου μη ακολουθήσωσιν, αλλά φεύξονται απ᾿ αυτού, ότι ουκ οίδασι
των αλλοτρίων την φωνήν» (Ιωαν. Ιʹ,1-5). Οφείλουμε, επίσης να σας ενημερώσουμε ότι θα είναι αναπολόγητοι εν
ημέρα κρίσεως όσοι θα υποκύψουν και θα αποδεχθούν τις αποφάσεις αυτής
της ΑΙΡΕΤΙΚΗΣ ψευδοσυνόδου, και θα εξακολουθήσουν εν γνώσει να
μνημονεύουν τον Πατριάρχη· όλοι αυτοί ας γνωρίζουν ότι θα διαιρέσουν την
αγιορειτική μοναστική πολιτεία. Λυπούμεθα, πολύ για την αντορθόδοξη
αυτή πορεία, όπως σας το είχαμε επισημάνει και στην Ανοικτή Επιστολή μας
ως Αγιορείτες Πατέρες (13 Μαΐου 2016). Θα αναμένουμε εντός ευλόγου
χρονικού διαστήματος, όπως εκάστη Ι. Μονή, Ι. Σκήτη και κάθε Αγιορείτης
Μοναχός, λάβει θέση ξεκάθαρα και συνειδητά επί του θέματος. Άγιοι Πατέρες, η Ορθόδοξη Εκκλησία και οι Ορθόδοξοι χριστιανοί
κηρύσσονται εν διωγμώ. Ήδη η αιρετική ψευδοσύνοδος της Κρήτης
χαρακτηρίζει όλους εμάς τους αντιδρώντες Ορθοδόξους χριστιανούς,
Αρχιερείς, Ιερείς, Μοναχούς και λαικούς, ως «αιρετικούς», «ζηλωτές» και
ειρωνικά ως «υπερορθοδόξους». Θα επιτρέψουμε, αυτή η παραπληροφόρηση και
αλλοίωση να την περάσουν στην λαική συνείδηση; Με πολλή ταπείνωσι, φόβο
Θεού και αγάπη για την αγία μας Εκκλησία, σας παρακαλούμε, ώστε όλοι
μαζύ ενωμένοι να συντελέσουμε, ώστε να συγκληθεί τελικώς η όντως
Ορθόδοξος Αγία και Μεγάλη Οικουμενική Σύνοδος, η οποία θα αποκηρύξει την
εν λόγω ψευδοσύνοδο. Σεβαστή Ιερά Κοινότης και Άγιοι Καθηγούμενοι, εκατό χρόνια άκρας
οικονομίας και ανοχής απέναντι σε οικουμενιστές - λατινόφρονες και
φιλενωτικούς Πατριάρχες και επισκόπους προκάλεσαν μεγάλη φθορά της
πίστεως και έθρεψαν αιρετικές αποκλίσεις. Η ζημία και η αλλοίωσι που
έχει προκαλέσει αυτή η ψευδεπίγραφη “οικονομία’’ στο Ορθόδοξο φρόνημα
κλήρου και λαού είναι τεραστίων διαστάσεων. Σας παρακαλούμε και πάλιν:
Αγωνιστείτε να διαφυλάξετε την Ιερά Παρακαταθήκη της Ορθοδόξου Εκκλησίας
και Πίστεως. Αμήν. Αναμένοντες τις συνεπείς προς την Αγιορειτική Παράδοσι αποφάσεις σας διατελούμεν, Μετά τιμής και του προσήκοντος σεβασμού
Σχόλιο ποὺ λάβαμε με e-mail: Αδελφοί εν
Χριστώ. Ένας λογισμός –προβληματισμός περνάει από το φτωχό μυαλό μου. Όταν
έπρεπε και υπήρχε ανάγκη ο π. Θεόδωρος
Ζήσης και οι λοιποί «συναξιακοί πατέρες»
ν’ αγκαλιάσουν τον σεβασμιώτατο Αρτέμιο, να τον βάλουν επικεφαλή της
Συνάξεως της Γατζέας και όλοι μαζί να πορευτούν προς την αποτείχιση δεν το
έπραξαν, αλλά αφήνοντάς τον μόνο του, έγινε αυτό που έγινε, και πιστεύω πως
έχουν κι αυτοί μεγάλη ευθύνη για την τροπή που πήραν τα πράγματα.
Κατόπιν στηρίχτηκαν στον Πειραιώς και πάλι δεν
κατόρθωσαν τίποτα, ούτε ο αχρικαιρισμός τους έφερε κάποιο αποτέλεσμα, ούτε η
θεωρία του «κοινού ποτηρίου». Τώρα
λοξοκοιτάζουν προς τον Κύριλλο της Ρωσίας, πάλι για να έχουν άλλοθι και να μην
αποτειχισθούν, ώστε να έχουν και την πίτα σωστή και τον σκύλο χορτάτο. Πόση
ευθύνη έχουν αυτοί οι στρατηγοί, και πόσο έβλαψαν τον αντιοικουμενιστικό αγώνα
πότε θα το καταλάβουν; Μακάρι να κάνω
λάθος και τα πράγματα να μην είναι έτσι, για το καλό της Εκκλησίας.
Κύριε Καθηγητά με όλο τον σεβασμό μου για Σας θα διαφωνήσω στην
εκτίμηση Σας, ότι είναι εξ αρχής Άκυρες οι αποφάσεις της Συνόδου της
Κρήτης. Οι Αποφάσεις αυτές είναι Ακυρώσιμες για τους λόγους που και Σείς
αναφέρετε και χρειάζεται Σύνοδος Ορθοδόξων Αρχιερέων και μάλιστα
διευρυμένη να καταδικάσει την Σύνοδο αυτή και να ακυρώσει τις Αποφάσεις
της, άλλωστε στην Εκκλησιαστική Ιστορία πάντοτε ανάλογες Σύνοδοι της
Συνόδου της Κρήτης καταδικάζονταν κατόπιν από Ορθοδόξους Συνόδους.
Επίσηςεάν ένας αγωνιστής αποδεχθεί στην συνείδησή του ότι όλες οι
αποφάσεις της Κρήτης είναι άκυρες, δηλαδή στην ουσία δεν υπάρχει
πνευματικό πρόβλημα, τότε γιατί να αγωνισθεί; Τώρα που θα βρεθούν οι
Ορθόδοξοι Επίσκοποι για να συγκροτηθεί η ζητούμενη Αντισύνοδος της
Συνόδου της Κρήτης; Έχει ο Θεός, Εκείνος αγαπά και φροντίζει Την
Εκκλησία Του, ιδιαίτερα στις δύσκολες στιγμές σαν και αυτή, ίσως ζήσουμε
στο μέλλον άλλο ένα θαύμα σαν τα θαύματα που έγιναν στο παρελθόν και
φυλάχθηκε η Ορθοδοξία αμόλυντη και η Μία Αγία Καθολική και Αποστολική
Εκκλησία ασάλευτος στην Ορθόδοξη Ομολογία
«ΗΙερά
Σύνοδος της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ρωσίαςδέχεται ότι η γενομένη στην Κρήτη Σύνοδος,
στην οποία συμμετείχαν Προκαθήμενοι και Ιεράρχες των δέκα εκ των δεκαπέντε
αυτοκεφάλων Ορθοδόξων Εκκλησιώνήτανσημαντικό γεγονόςστην συνοδική πορεία της Ορθοδοξίας, αρχής
γενομένης από την Πανορθόδοξη Διάσκεψη της Ρόδου το 1961».
Ἄρα γιὰ τὸ μεῖζον, τὶς αἱρετικὲς θέσεις ποὺ ἐξετέθηκαν ἐκεῖ,
οὐδεμία τοποθέτηση πρὸς τὸ παρὸν ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία τῆς Ρωσίας! Καὶ πῶς νὰ
τοποθετηθεῖ ἡ Μόσχα, ἀφοῦ ἔχει προσυπογράψει τὰ Προσυνοδικὰ κείμενα, στὰ ὁποῖα ὑπάρχουν
οἱ κακόδοξες θέσεις ποὺ ψηφίστηκαν στὴν Κρήτη; Ἔτσι, ὅλα παρουσιάζονται ὡς «διχογνωμίες»
θεραπεύσιμες κι ὄχι ὡς αἱρέσεις! Τοῦτο ἐκφράστηκε, λέγει ἡ ἀνακοίνωση τῆς Μόσχας,
σὲ προηγούμενο Μήνυμά της, σύμφωνα μὲ τὸ ὁποῖο «οι διχογνωμίεςμεταξύ των μεμονωμένων Εκκλησιών επί θεμάτων προπαρασκευής της Αγίας και
Μεγάλη Συνόδουδεν πρέπει να διχάζουνκαι νααποδυναμώνουντηνενότητατης Ορθοδόξου Εκκλησίας»!
Θέση της Ιεράς Συνόδου της Ρωσικής Εκκλησίας επί της Συνόδου στην Κρήτη
Κατά τη συνεδρία αυτής της
15ης Ιουλίου 2016 η Ιερά Σύνοδος της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ρωσσίας
ασχολήθηκε με την από 18 έως 26 Ιουνίου 2016 στην Κρήτη γενομένη Σύνοδο
Προκαθημένων και Ιεραρχών των δέκα κατά τόπους Ορθοδόξων Εκκλησιών.
Κατά τη συνεδρία αυτής της 13ης Ιουνίου
2016 (Πρακτικά № 40) η Ιερά Σύνοδος αφού μελέτησε την κατάσταση, η οποία
δημιουργήθηκε εξαιτίας της αποχής μίας σειράς των κατά τόπους Ορθοδόξων
Εκκλησιών από τη συμμετοχή στην Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Ορθοδόξου
Εκκλησίας στις προκαθορισμένες ημερομηνίες από 18 έως 26 του τρ. ε. προέβη σε
σχετική δήλωση.
Η δήλωση, η οποία την ίδια ημέρα απεστάλη
προς τον Παναγιώτατο Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίο και τους
Προκαθημένους όλων των κατά τόπους Ορθοδόξων Εκκλησιών ειδικότερα δε καλεί σε
υποστήριξη της προτάσεως των Εκκλησιών Αντιοχείας, Γεωργίας, Σερβίας και Βουλγαρίας
για την αναβολή της Πανορθοδόξου Συνόδου.
Ωστόσο από 18 έως 26 Ιουνίου ε.ε. στην
νήσο Κρήτη συνήλθε Σύνοδος με συμμετοχή των δέκα κατά τόπους Ορθοδόξων
Εκκλησιών με τις Ορθόδοξες Εκκλησίες της Αντιοχείας, της Ρωσίας, της Γεωργίας
και της Βουλγαρίας να απέχουν από τις εργασίες αυτής. O Αγιώτατος Πατριάρχης
Μόσχας και Πασών των Ρωσιών κ.κ. Κύριλλος στις 16 Ιουνίου απέστειλε μήνυμα
στους Προκαθημένους και τα μέλη των αντιπροσωπειών των κατά τόπους Εκκλησιών,
των συνελθόντων στην Κρήτη. Το μήνυμα εκφράζει την πεποίθηση ότι οι διχογνωμίες
μεταξύ των μεμονωμένων Εκκλησιών επί θεμάτων προπαρασκευής της Αγίας και Μεγάλη
Συνόδου δεν πρέπει να διχάζουν και να αποδυναμώνουν την ενότητα της Ορθοδόξου
Εκκλησίας. Αφού τόνισε τη σπουδαιότητα της φωνής της κάθε τοπικής Εκκλησίας και
την έλλειψη σύμφωνης γνώμης του Πατριαρχείου Αντιοχείας για να συγκληθεί η
Σύνοδος, ο Αγιότατος Πατριάρχης Κύριλλος σημείωσε ότι η συνάντηση στην Κρήτη
δύναται να συμβάλει στην προετοιμασία της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου, όπου θα συμμετάσχουν
όλες οι κοινώς ανεγνωρισμένες κατά τόπους αυτοκέφαλες Εκκλησίες.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ρωσίας μέχρι
σήμερα δεν έχει λάβει
«Και καθώς θέλετε ίνα ποιώσιν υμίν οι άνθρωποι, και υμείς
ποιείτε αυτοίς ομοίως, και ει αγαπάτε τους αγαπώντας υμάς, ποία υμίν
χάρις εστί; και γαρ οι αμαρτωλοίτους αγαπώντας αυτούς αγαπώσι.
και εάν αγαθοποιήτε τους αγαθοποιούντας υμάς, ποία υμίν χάρις εστί; και
γαρ οι αμαρτωλοί το αυτό ποιούσι.
Και εάν δανείζητε παρ’ ων ελπίζετε απολαβείν, ποία υμίν χάρις εστί; και
γαρ αμαρτωλοί αμαρτωλοίς δανείζουσιν ίνα απολάβωσι τα ίσα. πλην αγαπάτε
τους εχθρούς υμών και αγαθοποιείτε και δανείζετε μηδέν απελπίζοντες,
και έσται ο μισθός υμών πολύς, και έσεσθε υιοί υψίστου, ότι αυτός
χρηστός εστίν επί τους αχάριστους και πονηρούς, γίνεσθε ουν οικτίρμονες,
καθώς και ο πατήρ υμών οικτίρμων εστί»(Λκ. 6, 31, 36).
Τόσο απλά λόγια! Είναι τόσο απλά και τόσο φυσικά ώστε ο άνθρωπος, όταν
πρώτη φορά ακούει ότι πρέπει να φέρεται στους άλλους έτσι όπως ήθελε οι
άλλοι να φέρονται σ’ αυτόν, αισθάνεται αμηχανία. Κύριε! Πώς μόνος μου
δεν το σκέφτηκα! Όλα τα