Οι άνθρωποι είναι αδίστακτοι! --Μόνο οι "ΑΝΤΙ-ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ" είναι διστακτικοί έως ...προδοσίας!

ΑΝΑΠΑΡΕΣΤΗΣΑΝ ΣΕ ΝΑΟ ΤΟΥ ΜΑΥΡΟΒΟΥΝΙΟΥ ΤΗΝ ΛΗΣΤΡΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΩΝ ΣΥΝΟΔΩΝ

Να και κατι που δεν το περιμεναμε, αλλα οι ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ μας το εφεραν και αυτο το ΑΣΕΒΕΣΤΑΤΟ ΑΝΟΣΙΟΥΡΓΗΜΑ.
Δημοσιεύουμε φωτογραφία παράστασης της ΛΗΣΤΡΙΚΗΣ Συνόδου της Κρητης που συνήλθε τον περασμένο Ιούνιο (2016), η οποία σε στυλ αγιογραφιας κατασκευαστηκε στον νεο Ναό του Αγίου Ιωάννου Βλαδιμήρου στο Μπάρ του Μαυροβουνίου. 

  Και μαλιστα την κατασκευασαν κατα τις παραδοσιακές απεικονίσεις των Οικουμενικών Συνόδων, με την αναπαραστασι των δέκα προκαθημένων των "Ορθοδόξων Εκκλησιών" που έλαβαν μέρος στην

"Ορθόδοξοι" δεσποτάδες ΠΡΟΣΚΥΝΟΥΝ και φιλούν το χέρι του Πάπα! --Και οι αντι-Οικουμενιστές "κοινωνούν" με αυτούς τους Δεσποτάδες!!!

ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ καθημερινώς ΕΚΘΕΤΟΥΝ τους ..."ΑΝΤΙ-ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ"!!!

(Ἀπὸ τὸ ἱστολόγιο "Ο Παιδαγωγός")

Ασσίζη: 30 χρόνια ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ. ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΟ ΒΙΝΤΕΟ - ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ:

"Ορθόδοξοι" δεσποτάδες ΠΡΟΣΚΥΝΟΥΝ και φιλούν το χέρι του Πάπα!

Τα ντοκουμέντα είναι ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ.

Διαβάστε κατ' αρχήν ενδιαφέρον άρθρο του CNN (εδώ) για την διαθρησκειακή συνάντηση στην Ασσίζη της Ιταλίας (30 χρόνια μετά την 1η συνάντηση-συμπροσευχή) στην οποία πήραν μέρος Πάπας, Βαρθολομαίος, Κόπτες, Εβραίοι, βουδιστές, μουσουλμάνοι κλπ.
Διαβάζουμε:

 "Στη Βασιλική του Αγίου Φραγκίσκου έγινε το απόγευμα και η οικουμενική προσευχή όλων των εκπροσώπων και των ηγετών των Χριστιανικών Εκκλησιών"


Στο ίδιο ρεπορτάζ, λίγο παρακάτω διαβάζουμε:

"Ο Πάπας στην ομιλία του υπογράμμισε ότι

 «Είμαστε στην Ασίζη όχι για κάποιο θέαμα, αλλά για να προσευχηθούμε υπέρ της ειρήνης»."

Μέχρι και οι μη έχοντες σχέση με τα εκκλησιαστικά

«Τοις δε τη θεία Γραφή μη πειθομένοις …»: Σχίσμα κάνουν, όσοι χωρίζονται δια της αιρέσεως από την αλήθεια κι όχι όσοι απομακρύνονται από την αίρεση!

Το να μην αντιμετωπίζουμε την αίρεση είναι εσφαλμένο, όχι μόνο θεολογικά, αλλά και λογικά π. Αυγουστίνε!

Γράφει:  Ο  π. Παΐσιος  Παπαδόπουλος

Ηγούμενος της Ι. Μ. Αγ. Γρηγορίου του Παλαμά Φιλώτα

   Ο άγιος Ιωάννης o Δαμασκηνός στο δογματικό του έργο: «Ἔκδοσις ἀκριβὴς τῆς ὀρθοδόξου πίστεως» και συγκεκριμένα στο 5ο κεφάλαιο που επιγράφεται «Ἀπόδειξις, ὅτι εἷς ἐστι θεὸς καὶ οὐ πολλοί» παρέχει την δυνατότητα στον εργάτη του Ευαγγελίου να χρησιμοποιεί εκτός των θεολογικών επιχειρημάτων -χωρίων κυρίως από την Αγία Γραφή- και λογικά επιχειρήματα, όταν ο συνομιλητής του δεν πείθεται από τον Βιβλικό-εκκλησιαστικό λόγο· «τοῖς δὲ τῇ θείᾳ Γραφῇ μὴ πειθομένοις οὕτω διαλεξόμεθα…».

   Εξήγησα πολλές φορές θεολογικά γιατί δεν κάνουμε σχίσμα όσοι διακόπτουμε κοινωνία, δια του επισκόπου μας, με τον οικουμενικό Πατριάρχη, σαφώς και με όσους συμφωνούν με τα οικουμενιστικά του δρώμενα μεταξύ αυτών και την εν Κολυμπαρίῳ γενομένη ψευδό-σύνοδο. Όταν δεν υπάρχει σοβαρός θεολογικός αντίλογος προσπαθούν ορισμένοι να μας φορέσουν την πινακίδα του σχισματικού· θα τους απαντήσουμε όμως, ότι εφ’ όσον εν συνειδήσει αποδέχονται όσα αποφάσισε η Σύνοδος της Κρήτης -σημειωτέον ότι οι αποφάσεις είναι δεσμευτικές για τις Εκκλησίες που υπέγραψαν- δεν είναι αιρετικοί μόνο, διότι αποδέχονται τα τεκταινόμενα παρά αυτής άνευ διαμαρτυρίας και μένουν σε κοινωνία με αυτούς που εξόκειλαν από την παραδοθείσα Πίστη, αλλά επιβαρύνουν την θέση τους έτι μάλλον, διότι ενώ τους δίδονται εξηγήσεις εκ της Γραφής και των Αγίων Πατέρων διαστρέφουν την αλήθεια καθιστάμενοι ούτως ενσυνειδήτως κακόδοξοι!

  Η αρχή της απροσδιοριστίας ή διαφορετικά αρχή της αβεβαιότητας δεν ισχύει για τα εκκλησιαστικά γεγονότα αφού προσδιορίζονται τοπικά και συνάμα χρονικά και, βέβαια, δεν

Οι καημένοι -Κυριακού και Τελεβάντος- προσποιούνται ότι δεν κατάλαβαν ακόμα την δολιότητα των αιρετικών και ζητούν ξεκάθαρα λόγια από τον ...πατρ. Βαρθολομαίο!!!

   
   Κυριακοῦ: «Ερωτώμεν χωρίς μασημένα λόγια: Ποια δουλειά έχουν σε ορθόδοξο ναό οι εκπρόσωποι του εκπεσόντος Παπισμού; Ζούμε σε “μετακανονική” εποχή; Να μας το πουν ξεκάθαρα οι οικουμενιστές». 

Ὦ,  ἀγαθέ!  Θὰ  περιμένεις  ἀπάντηση "ἄχρι καιροῦ"! Δηλαδὴ  ἕως  τὴν  Β΄ Παρουσία! 

ΣΜΥΡΝΕΪΚΑ ΠΑΡΑΤΡΑΓΟΥΔΑ …

Του θεολόγου κ. Ανδρέα Κυριακού

=====

Την Κυριακή 25 τρέχοντος, ο Οικουμενικός Πατριάρχης μετέβη στη Σμύρνη, όπου χειροτόνησε τον αρχιμανδρίτη Κύριλλο επίσκοπο Ερυθρών και ενεθρόνησε τον νέο μητροπολίτη Σμύρνης Βαρθολομαίο Σαμαρά. Ολ’ αυτά έλαβαν χώρα στον προσφάτως ανακαινισθέντα ναό του Αγίου Βουκόλου, επισκόπου Σμύρνης. Όντως συγκινησιακό το κλίμα, αφού η μητρόπολη Σμύρνης επανδρώνεται μετά από 94 ολόκληρα χρόνια. Μιλάμε για  τη Μικρασιατική Καταστροφή του 1922 και το Ξεριζωμό. Παρέστησαν πλείστοι όσοι. Ιεράρχες του Θρόνου, αλλά και της Ελλαδικής Εκκλησίας, λοιποί κληρικοί, επίσημοι εξ Ελλάδος και πλήθος κόσμου. 

Όμως οι οικουμενιστές φρόντισαν και πάλι να κάνουν το «θαύμα» τους, δηλαδή να δηλητηριάσουν ανεπανορθώτως και προκλητικώς την όλη ατμόσφαιρα. Ερωτώμεν ευθέως και χωρίς μασημένα λόγια: Ποια δουλειά έχουν σε ορθόδοξο ναό και δη κατά τη θεία λειτουργία, σε τιμητικές μάλιστα θέσεις, οι εκπρόσωποι του εκπεσόντος Παπισμού κι όχι μόνο; Στις φωτογραφίες εμφανίζονται, εν μέσω ημών, ο παπικός «επίσκοπος» Σμύρνης εκλαμπρότατος κ. Λορέντζο Πιρέττο  (με άπασαν την «αρχιερατικήν αυτού στολήν") ένας  λευκοφορεμένος παπικός «κληρικός» κι ένας κύριος με κολλάρο, μάλλον προτεστάντης πάστορας. Όλοι αυτοί οι κακόφρονες δεν μπήκαν στην εκκλησία με το έτσι θέλω. Κάποιοι τους κάλεσαν. Οι ιεροί κανόνες έχουν ανασταλεί; Ζούμε σε «μετακανονική» εποχή; Να μας το πουν ξεκάθαρα οι οικουμενιστές. Ή μήπως ΜΟΝΟ ο 28ος κανόνας της Δ΄Οικουμενικής Συνόδου τους συγκινεί και τους συνέχει; «Τις μερίς πιστώ μετά απίστου»; Μάτην κραυγάζει ο απόστολος των εθνών; Ο  Άγιος ιερομάρτυς Πολύκαρπος  Σμύρνης τι απάντησε αποστομωτικά στον αιρετικό που ζητούσε επιμόνως αναγνώριση; "Επιγινώσκω σε τον πρωτότοκον του Σατανά!"

Αν θέλουν οι νεόκοποι επίσκοποι να είναι «και θρόνων μέτοχοι και τρόπων διάδοχοι» ας αφουγκρασθούν τον αποστολικό αυτό Πατέρα κι όχι τι είναι «πολιτικώς ορθόν». Αν νομίζουν οι οικουμενιστές ότι η επανάληψη της σκαιότατης περιφρόνησης των ιερών κανόνων θα μετατρέψει το μαύρο σε άσπρο πλανώνται πλάνην οικτράν. Η ρήτρα του Γκαίριγκ ΔΕΝ ισχύει στην Εκκλησία, διότι αυτή «είναι στύλος και εδραίωμα της αληθείας». Όσο πιο γρηγορά το εννοήσουν, τόσο το καλύτερο.

Πηγή

Ἀλήθεια, περιμένετε, κ. Κυριακοῦ, ἀπὸ δόλιους καὶ ἀμετανόητους Οἰκουμενιστές ἀπάντηση; Περίμενετε νὰ τὸ "ἐννοήσουν" καὶ νὰ μετανοήσουν; Δὲν σᾶς ἀπαντοῦν καθημερινὰ μὲ τὶς "ἀσχήμιες" τους; Δὲν σᾶς ἀπαντοῦν καθημερινά, ἐδῶ καὶ δεκαετίες μὲ τὸ "λαϊκὸ Οἰκουμενισμό"; Δὲν σᾶς ἀπάντησαν ἐπίσημα μὲ τὶς ἀποφάσεις στὴν Σύνοδο τῆς Κρήτης;

Μακάρι νὰ μετανοοῦσαν. Ἀλλὰ δὲν τὸ κάνουν. Ὅπως δὲν μετανοεῖτε κι ἐσεῖς! Γνωρίζετε ποιά εἶναι ἡ στάση τῶν Ἁγίων, ἀλλὰ τὴν διαστρέφετε! Γνωρίζετε τὴν ἁγιοπατερική μας Παράδοση: οἱ Ἅγιοι, ἐπειδὴ γνώριζαν ὅτι ἡ αἵρεση μολύνει νομοτελειακὰ τοὺς πιστούς, δὲν περίμεναν πρῶτα τὴν μετάνοια τῶν αἱρετικῶν, καὶ μετὰ νὰ λάβουν τὰ κατάλληλα μέτρα γιὰ τὴν προστασία τοῦ σώματος τῆς Ἐκκλησίας. Δὲν κατήγγελλαν μόνον τὰ κακόδοξα λόγια καὶ πράξεις, παραμένοντας ταυτόχρονα σὲ κοινωνία μὲ τοὺς αἱρετικούς! Γιατὶ οἱ αἱρετικοὶ διασποῦν τὴν ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλοιώνουν τὴν Ἀλήθειά της, σχίζουν τὸν χιτῶνα τοῦ Χριστοῦ. Ἔτσι, ἀπομακρύνονταν ἀπ' αὐτούς, διέκοπταν τὸ Μνημόσυνό τους καί, ἂν αὐτοὶ μετανοοῦσαν καὶ ἐπέστρεφαν, τότε νὰ εἶχαν πάλι κοινωνία μαζί τους;

   Δυστυχῶς, ἀποδεικνύεται ὅτι -ὅπως ἀκριβῶς τὸ ἐπισημαίνετε- πράγματι "ζούμε σε «μετα-κανονική» εποχή;". Μόνο ποὺ ἐκτὸς ἀπὸ τοὺς Οἰκουμενιστές, μετα-κανονικὸ καὶ μετα-πατερικὸ εἶναι καὶ τὸ δικό σας ἦθος!

Μετά τον Γόρτυνος και τον Αιτωλίας και ο έτερος Καππαδόκης των "αντι-Οικουμενιστών" σιγοντάρει τους Παναιρετικούς Οικουμενιστές! ΘΛΙΨΗ!

 Αποκλειστικό:

.

ΑΙΣΧΟΣ. Δείτε ποιον προσκάλεσε

ο "αντιοικουμενιστής" μητροπολίτης

Κυθήρων στο πανηγύρι του

   Γράψαμε πρόσφατα για την αφωνία των αποκαλούμενων "παραδοσιακών" και "αντι-οικουμενιστών" δεσποτάδων για την (ψευδο)Σύνοδο της Κρήτης

   πχ στις εγκυκλίους τους τον 15αύγουστο δεν αναφέρθηκε ΚΑΝΕΙΣ, δείτε εδώ.

    Ομοίως τσιμουδιά για το θέμα και ο Κονίτσης Ανδρέας, δείτε εδώ, και ο Πειραιώς, δείτε εδώ

   Γράψαμε και για κάτι παράξενες συμπτώσεις.
    Αντί, οι 5-6 "αντι-οικουμενιστές" (υποτίθεται) μητροπολίτες, να διακόψουν το μνημόσυνο στον Πατριάρχη Βαρθολομαίου και στους συν αυτώ,

αυτοί αντιθέτως,  ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΑ τους καλούν

να λειτουργήσουν στις πανηγύρεις τους!

Μιά αποκαλυπτική ομιλία της κ. Βασσάλου. --Και η πρόταση του κ. Κρίππα, με την οποία συντασσόμαστε: ΆΡΝΗΣΗ διδασκαλίας με το από το Υπουργείο προτεινόμενο νέο ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑΚΟ πρόγραμμα !

ΔΕΛΤΙΟ  ΤΥΠΟΥ

Ἡμερίδα μέ ἀφορμή τό νέο διαθρησκειακό πρόγραμμα διδασκαλίας τῶν Θρησκευτικῶν

 Στήν κατάμεστη αἴθουσα τοῦ Δήμου Ἀμαρουσίου τήν Παρασκευή 23 Σεπτεμβρίου 2016  ἡ ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ ὀργάνωσε ἡμερίδα μέ ἀφορμή τό νέο διαθρησκειακό πρόγραμμα διδασκα-λίας τῶν Θρησκευτικῶν πού θά ἐφαρμοσθεῖ ἀπό ἐφέτος.

   Μετά τούς ὕμνους πού ἔψαλλε ἡ χορωδία «Ἐν Ψαλτηρίῳ», τά εἰσαγωγικά σχόλια τοῦ Ἀρχιμ. Σαράντη Σαράντου καί τόν χαιρετισμό τοῦ γραμματέως τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Θεολόγων (ΠΕΘ) κ. Π. Τσαγκάρη, ἡ θεολόγος καί ὑπεύθυνη τοῦ γραφείου αἱρέσεων τῆς ΠΕΘ κ. Ἑλένη Βασσάλου μίλησε μέ θέμα «Τό πρόγραμμα τοῦ Παγκοσμίου Δικτύου Θρησκειῶν γιά Παιδιά″ (GNRC) τῆς Arigatοu ὡς πρότυπο τῶν Ἑλληνικῶν Προγραμμάτων Σπουδῶν γιά τά Θρησκευτικά».

  Ἡ ὁμιλήτρια  ἀπεκάλυψε τά ἀποτελέσματα τῆς ἔρευνάς της

Η ΣΥΓΧΥΣΗ! Σωστά λέτε: "Τώρα, όχι μόνον μιμούμεθα αλλά ταυτιζόμεθα με τους παπικούς". Και τι προτείνετε; Καταγγελία, αλλά και ΚΟΙΝΩΝΙΑ με όλο αυτό το κακόγουστο θέατρο!!!

ΚΡΑΥΓΗ ΕΚ ΒΑΘΕΩΝ ἤ ΠΑΡΑΦΡΟΝΟΣ ΠΑΡΑΛΗΡΗΜΑ

(τῆς Συνόδου ἀποτελέσματα)

ΨΗΦΙΔΩΤΟ ΜΕ ΤΙΣ ΔΙΑΜΑΝΤΕΝΙΕΣ ΨΗΦΙΔΕΣ ΤΟΥ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗ

Γεώργιος Τζανάκης

«Νὰ μὴ μιμώμεθα πότε τοὺς Παπικοὺς καὶ πότε τοὺς Προτεστάντας. Νὰ μὴ χάσκωμεν πρὸς τὰ ξένα. Νὰ στέργωμεν καὶ νὰ τιμῶμεν τὰ πάτρια» (Ἀλέξανδρος Παπαδιαμάντης).

Ἔβλεπε ὁ κυρ Ἀλέξανδρος, στὸν καιρό του, τὴν περιφρόνησι πρὸς τὰ οὐσιώδη συστατικὰ τοῦ βίου τοῦ ὀρθοδόξου λαοῦ καὶ συνεχῶς, μὲ τὸν τρόπο του ἀπὸ τὶς στῆλες τῶν ἐφημερίδων, ὅπου ἐδημοσιεύοντο τὰ διηγήματά του, σχολίαζε, διαμαρτυρόταν καὶ ἐπρότεινε τρόπους ἀντιμετωπίσεως.

Ἔβλεπε τὸν ξενισμό, τὸν πιθηκισμό, τὸ φράγκεμα τοῦ λαοῦ. Ἔβλεπε τὴν ἀνωτέρα τάξι, τοὺς πολιτικούς, τοὺς λογίους, τοὺς ἐπιστήμονες, τοὺς δημοσιογράφους νὰ περιφρονοῦν «ὅ,τι παλαιόν, ὅ,τι έγχώριον, ὅ,τι ἑλληνικόν».

Ἔβλεπε τοὺς κληρικοὺς νὰ χάνουν τὴν θερμουργὸ πίστι καὶ «μηχανικῶς, ἀπροσέκτως, ραθύμως, καὶ ὡς ἀγγαρείαν τινὰ ἐκτελοῦντες τὰ τυπικὰ χρέη των», τοὺς ἐπισκόπους νὰ μετατρέπονται σὲ «νευρόσπαστα» –δηλαδὴ μαριονέτες– «τῶν πολιτικῶν», νὰ ἀσχολοῦνται μόνον μὲ τὶς τελετουργίες, νὰ ἀπέχουν ἀπὸ τὴν ζωή τοῦ λαοῦ.

 Ἔβλεπε τὴν Σύνοδο «παραγνωρίσασα ὅλως  τὸν ἀληθῆ αὐτῆς προορισμὸν καὶ θεωρήσασα  ἑαυτὴν μέχρι τοῦδε ἁπλοῦν ἐργαστήριον δεσποτάδων καὶ παπάδων, οὓς στρατολογοῦσα συνήθως ἐκ τῆς κοινωνικῆς ὑποστάθμης, ἄνευ ἐλέγχου παιδείας καὶ ἠθικῆς, ἐξαποστέλλει αὐτοὺς οὐχὶ ὡς ποιμένας, ἀλλ’ ὡς λύκους βαρεῖς, μὴ φειδομένους τοῦ ποιμνίου τοῦ Κυρίου». Μὲ ἀποτέλεσμα «τὴν ἀθλίαν κατάστασιν».

Καὶ δὲν δίσταζε νὰ φωνάξει: «Τίς πταίει; Βεβαίως πρῶτον οἱ ἐπίσκοποι, εἶτα οἱ ἱερεῖς, καὶ τελευταῖος ὁ λαός».

Αὐτὰ στὸ τέλος τοῦ 19^ου αἰώνα καὶ στὶς ἀρχὲς τοῦ 20^ου, τότε ποὺ ἔζησε ὁ κυρ Ἀλέξανδρος Παπαδιαμάντης (1851-1911).

«Καὶ ὅμως εὑρίσκονται ἀπὸ καιροῦ εἰς καιρὸν ἐκ τῶν ἡμετέρων τινές, τόσον ἐκφυλισμένοι, ὥστε νὰ θαυμάζωσι  τὰ  τῆς Παπικῆς Ἐκκλησίας!».

Ὡς ὀρθόδοξος, πνευματικὸς ἀπόγονος τῶν φιλοκαλικῶν πατέρων (τῶν συκοφαντηθέντων ὡς «κολυβάδων»), ἔβλεπε τὰ κτυπήματα στὸ οἰκοδόμημα, τὶς πρῶτες ἀλλαγές, τὶς καινοτομίες, τοὺς πρώτους «ἐκσυγχρονισμοὺς» στὰ πλαίσια τοῦ νεοϊδρυθέντος

Μεγάλη "ανακάλυψη" έκανε ο Γόρτυνος! Και μετά την "ανακάλυψη", μνημονεύει και συγκοινωνεί με τους αιρετικούς!

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟ ΕΓΚΥΚΛΙΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΙΕΡΕΜΙΑ

Εἶπε: «Ὑπάρχουν καί δικοί μας καί μάλιστα ἐπίσημοι ρασοφόροι, ὑψηλά ἱστάμενοι, πού ἀγκαλιάζουν τόν Πάπα καί τόν ἀποκαλοῦν “ἀδελφό” μέ ἐκκλησιολογική ἔννοια.

Δηλώνουμε ἐπίσημα ὅτι καταδικάζουμε τόν Οἰκουμενισμό ὡς παναίρεση».

   Οἱ ἄνθρωποι ἔχουν χάσει κάθε αἴσθηση τοῦ μέτρου καὶ κάθε ὀρθόδοξο αἰσθητήριο καὶ ρεζιλεύονται! Γίνονται «θέατρο καὶ ἀνθρώποις καὶ ἀγγέλοις»!

   Ἂν εἶναι δυνατόν! Ἐπίσκοπος ἄνθρωπος καὶ καθηγητὴς Πανεπιστημίου νὰ ὁμολογεῖ ὅτι ὑπάρχουν παναιρετικοὶ Ἐπίσκοποι καὶ νὰ κοινωνεῖ μαζί τους!

    

    Ἀγαπητοί μου χριστιανοί τῆς Ἱερᾶς μας Μητροπόλεως,

   Eὔχομαι νά εἶστε καλά καί νά ζῆτε εὐτυχισμένα. Εὔχομαι ἡ Παναγία Δέσποινα νά Σᾶς σκεπάζει καί νά φυλάγει τήν οἰκογένειά Σας ἀπό κάθε κακό. Νά εἶστε Παναγιοσκέπαστοι, καλοί μου!

   Ὡς Ἀρχιερεύς τοῦ τόπου αὐτοῦ, ὑπεύθυνος γιά τήν πνευματική Σας προκοπή, ἐπιθυμῶ νά θερμανθεῖ ἡ καλή Σας καρδιά μέ τήν

Πριν το χειροφίλημα του Πάπα ή αφού πήρε την ευλογία από τον Πάπα συναίνεσε στην αγιοκατάταξη ο κ. Βαρθολομαίος;

  

  Μετά την καταγραφή και την συναρίθμηση στο Αγιολόγιο της Ορθοδόξου Εκκλησίας του αγίου ενδόξου ιερομάρτυρος Βλασίου του εν Σκλαβαίνοις Ακαρνανίας ασκήσαντος και των συμμαρτυρησάντων του, από την Αγία και Ιερά Σύνοδο του πανσέπτου Οικουμενικού Πατριαρχείου, υπό την προεδρία του Παναγιωτάτου Οικουμενικού Πατριάρχου κ. κ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας

Λυπάμαι που θα σας δυσαρεστήσω...! (Προς σχολικούς Συμβούλους που αντιτίθενται στο Σύνταγμα και συμφωνούν με Φίλη).

ΕΠΙΣΤΟΛΗ-ΑΠΑΝΤΗΣΗ δασκάλου,

Προς τους Σχολικούς Συμβούλους του,

για τις αλλαγές στα Θρησκευτικά

Θρησκευτικά

Στις 24/9/2016 απεστάλη από τον υπογραφόμενο 

προς τους προϊσταμένους του Σχολικούς Συμβούλους 

το παρακάτω mail:

     Σοφία, Θανάση και λοιποί αγαπητοί εν Ελλάδι Σχολικοί Σύμβουλοι Πρωτοβάθμιας Εκπ/σης, 

    διαβάζω το νέο ΦΕΚ για το μάθημα των Θρησκευτικών. 

  Λυπάμαι που θα δυσαρεστήσω αρκετούς αλλά δηλώνω ότι είμαι από γεννησιμιού μου Χριστιανός Ορθόδοξος και απόγονος του Σοφοκλή και της Αντιγόνης. 

Μετά τιμής

Απόστολος Κανδιανού Σαραντίδης 

Εν ενεργεία εκπ/κός ΠΕ70

Πηγή

Πηγή

ΣΕΒ. ΙΕΡΟΘΕΕ, ΕΙΣΘΕ ΕΚΤΕΘΕΙΜΕΝΟΙ ΣΤΟ ΛΑΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΑΝΤΙΔΡΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΣΑΣ ΕΧΕΙ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ (Από σχόλιο)

Ναυπάκτου Ιερόθεος:

Οἱ ἀποφάσεις τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος γιά τήν «Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο» καί ἡ κατάληξή τους

Ἡ Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, κατά τίς Συνεδριάσεις της τῆς 24ης καί 25ης Μαΐου ἐ.ἔ., ὅπως εἶχε τό δικαίωµα καί τήν ἁρµοδιότητα, µελέτησε τά ἐγκριθέντα κείµενα ὑπό τῶν Προσυνοδικῶν Πανορθοδόξων ∆ιασκέψεων καί τῶν Συνάξεων τῶν Προκαθηµένων, σέ συνέχεια τῆς ἀποφάσεως καί προτάσεως τῆς ∆ιαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου. 

  Ἔχουσα δέ ὑπ' ὄψη της τό ἄρθρο 11 τοῦ Κανονισµοῦ Ὀργανώσεως καί Λειτουργίας τῆς «Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου», ἀπεφάσισε τήν ὑποβολή προτάσεων, τροπολογιῶν, διορθώσεων καί προσθηκῶν, οἱ ὁποῖες ὑποβλήθηκαν ἁρµοδίως καί ἐµπροθέσµως στήν Πανορθόδοξη Γραµµατεία τῆς «Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου».

ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ -ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ Ι.Σ.Ι ΓΙΑ ΑΜΣΟΕ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΗΞΗ -ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΑΚΤΙΝΕΣ by aktines on Scribd

4 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

ΣΕΒ. ΙΕΡΟΘΕΕ, ΕΠΕΙΔΗ ΤΑ ΟΝΤΩΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΑ ΣΑΣ ΚΕΙΜΕΝΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΑ ΝΑ ΚΑΤΑΝΟΗΘΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΛΟ ΛΑΟ ΣΑΣ ΕΡΩΤΩ
ΕΧΟΜΕ ΥΠΕΡΒΑΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΕΩΣ ΤΗΣ ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ ΝΑΙ η ΟΧΙ
ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΗ ΑΜΕΤΑΚΙΝΗΤΗ Η ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΔΙΟΤΙ ΕΤΣΙ ΕΙΣΘΕ ΕΚΤΕΘΕΙΜΕΝΟΙ ΣΤΟ ΛΑΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΑΝΤΙΔΡΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΣΑΣ ΕΧΕΙ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ
ΔΙΟΤΙ ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΣΤΑΘΕΡΟ ΦΡΟΝΗΜΑ
Η ΙΕΡΑΡΧΙΑ ΘΑ ΑΠΟΔΕΧΘΕΙ Η ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΖΗΤΗΣΗ ΕΥΘΥΝΕΣ ΣΤΟΥΣ ΑΛΛΟΙΩΣΑΝΤΑΣ ΤΗΝ ΒΟΥΛΗΣΗ ΤΗΣ
ΛΕΓΕΤΑΙ ΟΤΙ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ ΘΑ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΠΡΩΤΑΡΧΙΚΗΝ ΣΠΟΥΔΑΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΟΤΙ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΜΕΓ. ΣΥΝΟΔΟΥ ΙΣΩΣ ΑΠΛΩΣ ΘΙΓΗ ΔΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΔΙΑΣΠΑΣΗ ΤΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ
Ο ΘΕΟΣ ΒΟΗΘΟΣ
ΑΝΔΡΕΑΣ ΛΑΜΠΡΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΣ ΠΡΕΒΕΖΑ

26 Σεπτεμβρίου 2016 - 5:29 π.μ.

Αντικοικουμενιστής είπε...

Αδυνατώ να κατανοήσω διατί μας γράφει τούτον το κείμενον ο μητροπολίτης Βλάχος Ιερόθεος. Δηλαδή μας λέει με ετέρους λόγους: "α, όλα κι όλα! Δυνάμεθα να υπερασπιστώμεν την Ορθοδοξίαν αλλά μέχρις ενός σημείου. Όταν το σημείον φθάσει εις τα προνόμια ημών παύεται η υπεράσπιση Αύτης! Αγαπητέ ιεράρχα "ουδείς δύναται δυσί κυρίοις δουλεύειν· ή γαρ τον ένα μισήσει και τον έτερον αγαπήσει, ή ενός ανθέξεται και του ετέρου καταφρονήσει· ου δύνασθε Θεώ δουλεύειν και μαμωνά. Μτ. Στ΄ - 24. Να χαίρεσαι τα προνόμιά σου! Ημείς δεν χαιρόμεθα ούτε μεν την στάσιν σου, ούτε με τα γραφόμενά σου. Αδελφοί, γρηγορείτε και προσεύχεσθε...

26 Σεπτεμβρίου 2016 - 8:49 π.μ.

Φαίη είπε...

Γράφετε Σεβασμιώτατε ότι το «αιρετικός» με το «ετερόδοξος» είναι το ίδιο. Επιτρέψτε μου αλλά δεν είναι.
Ετερόδοξος είναι αυτός που ακολουθεί απλά ένα διαφορετικό θρησκευτικό δόγμα. Εδώ, τα διαφορετικά δόγματα τοποθετούνται στην ίδια μοίρα, αντιμετωπίζονται επί ίσοις όροις, και απλά λέμε ότι είναι διαφορετικά. Εμείς μπορεί να λέμε «ετερόδοξος» και να εννοούμε χίλια-δυο πράγματα but who cares αφού και εκείνοι με το «ετερόδοξος» σκέφτονται τα δικά τους για εμάς. Με το πέρασμα του χρόνου και όσο βομβαρδίζεται ο κόσμος με αυτή τη λέξη αυτό θα κυριαρχήσει και στα μυαλά όλων.
Στον όρο «αιρετικός» όμως η σχέση των διαφορετικών δογμάτων δεν παραμένει απλά στη διαφορετικότητά τους αλλά περιγράφεται ακόμα περισσότερο. Ο αιρετικός επέλεξε να διαφοροποιηθεί/αποσχισθεί από έναν βασικό κορμό (στην προκειμένη περίπτωση το Σώμα του Ιησού Χριστού). Ο όρος «αιρετικός» ΔΕΝ τους βάζει όλους στο ίδιο καλάθι με τη γενικόλογη έννοια του άλλου, του διαφορετικού, αλλά κάνει και τη διάκριση των άλλων που επέλεξαν να αποσχισθούν από το Ένα.
αίρεση θηλυκό
1.απόσχιση-διαφοροποίηση από πρωτογενές-πρωταρχικό-μητρικό δόγμα
2.το θρησκευτικό δόγμα που διαφέρει από την επίσημη θρησκεία κι έχει καταδικαστεί ως αντίθετο χριστιανική / μουσουλμανική / γνωστική / αντιτριαδική αίρεση
3.ένα σύνολο από ιδέες ή απόψεις οι οποίες ανατρέπουν ή αποκλίνουν από εκείνες που θεωρούνται σωστές ή καθιερωμένες σε ένα τομέα φιλοσοφική / ιδεολογική / πολιτική / καλλιτεχνική αίρεση
4.(συνεκδοχικά) οι οπαδοί μιας αίρεσης, οι αιρετικοί
5.η επιλογή η πράξη της Αντιγόνης εξαρτάται πρωταρχικά από την προσωπική αίρεσή της
6.(νομική) όρος της δικαιοπραξίας, από τον οποίο καθορίζονται τα θετικά ή αρνητικά αποτελέσματα ενός μελλοντικού κι αντικειμενικά αβέβαιου γεγονότος αναβλητική / διαλυτική αίρεση
7.δικαίωμα εκλογής
8.περιορισμός [...] το γερμανικός κράτος απέκτησε πλήρη νομική κυριαρχία μετά την επανένωση, αρχές της δεκαετίας του 1990. Όσον αφορά την πολιτική κυριαρχία, δηλαδή την ικανότητα άσκησης (πολιτικά) νομιμοποιημένης εξωτερικής πολιτικής, συνεχίζει να βρίσκεται υπό την αίρεση πολιτικών κριτηρίων και υπό τη δαμόκλειο σπάθη «αντιγερμανικών συσπειρώσεων». - Παναγιώτης Ήφαιστος (2008)

Γιατί λοιπόν επιλέχθηκε η λέξη ετερόδοξος και όχι αιρετικός; Απλά και ξάστερα. Για να επέλθει η 'ένωση' που επιθυμούν. Κάνουν τα κομμάτια διαχειρίσιμα για να μπορούν μετά να τα ενώσουν. Η λέξη αιρετικός έχει μία αρνητική έννοια την οποία δεν έχει το ετερόδοξος.
Οι αιρέσεις αναβαθμίζονται σε απλά διαφορετικές δοξασίες και η Ορθοδοξία υποβαθμίζεται σε άλλη μια διαφορετική δοξασία σαν αυτές. Η έννοια της Ορθοδοξίας ως συνέχεια της Παράδοσης και των διδαχών των Πατέρων της Εκκλησίας χάνεται. Ούτως ή άλλως, εκεί ακριβώς είναι που κάνουν πόλεμο, αυτό ακριβώς δεν θέλουν -μεταπατερική θεολογία.
Ετερόδοξοι λοιπόν, για να φτάσουμε μετά ομαλά και στο 'έτερον ήμισυ', πράγμα που ήδη βλέπουμε με τους δύο πνεύμονες .. και τα δύο συκώτια.

26 Σεπτεμβρίου 2016 - 9:46 π.μ.

Φαίη είπε...

συμπληρώνω την εξήγηση που παρέλειψα να βάλω πιο πάνω στο «Με το πέρασμα του χρόνου και όσο βομβαρδίζεται ο κόσμος με αυτή τη λέξη αυτό θα κυριαρχήσει και στα μυαλά όλων.» , ότι δηλαδή, στα μυαλά των ανθρώπων θα κυριαρχήσει η ιδέα ότι η Ορθοδοξία είναι απλά μία διαφορετική δοξασία σαν όλες τις άλλες. .... για να αποδεχθεί τελικά και το «μία Εκκλησία σαν όλες τις άλλες» στο Σύμβολο της Πίστεως, πράγμα που ήδη δρομολογείται αφού κατοχυρώθηκαν οι αιρέσεις ως «εκκλησίες» και «συνοδικώς».

ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ ΕΧΟΥΝ ΜΕΓΑΛΗ ΣΗΜΑΣΙΑ. ΔΕΝ ΠΑΙΖΟΥΜΕ ΜΕ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ.

Πηγή 

Επιφάνιος μοναχός Καψαλιώτης: Κριτική των τελικών κειμένων της Συνόδου της Κρήτης

Κριτικὴ ἐπὶ τῶν τελικῶν κειμένων

τῆς λεγομένης Ἁγίας καὶ Μεγάλης

Συνόδου τῆς Κρήτης

Ἐπιφάνιος μοναχὸς Καψαλιώτης- Ἅγιον Ὄρος

Ἡ παροῦσα ἐργασία εἶναι ἀποτέλεσμα προσευχῆς καὶ μελέτης, ἐπὶ τῶν τελικῶν κειμένων τῆς λεγομένης Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου (εἰς τὸ ἑξῆς ΑκΜΣ). Παραδίδουμε στὸ λαὸ τοῦ Θεοῦ πρὸς κρίσιν καὶ ἐνημέρωσιν,  τὸ α´ μέρος της, ἐνῶ συντόμως θὰ ὁλοκληρωθεῖ καὶ τὸ β´ μέρος ἀποκλειστικῶς ἀναφερόμενο στὸ ἕκτο κείμενο τῆς ἐν λόγῳ συνόδου, αὐτὸ περὶ τῶν σχέσεων τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας πρὸς τοὺς ἐκτὸς αύτῆς ἑτεροδόξους.

Εἰσαγωγή

Ἔχοντας ὁλοκληρωθεῖ οἱ ἐργασίες τῆς λεγομένης ΑκΜΣ, ἄμεσα ἐξεδόθησαν καὶ τὰ τελικά της κείμενα, ὁπότε καὶ παρεδόθησαν στὸ ὀρθόδοξο κριτήριο τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ, οὕτως ὥστε νὰ κριθοῦν ἐπὶ ὀρθοδοξίᾳ ἢ κακοδοξίᾳ. Ὁ ἁγιορειτικὸς μοναχισμὸς καλεῖται νὰ τοποθετηθεῖ ἐπ' αὐτῆς, μετά τῆς δεούσης προσοχῆς, λαμβάνων ὑπ΄ ὄψιν τόσο τὴν κρισιμότητα τῆς στιγμῆς ὅσο καὶ τὴ σημασία ποὺ ἡ σύνοδος θὰ ἔχει γιὰ τὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας. Σὺν Θεῷ καὶ ὑπὸ τὸ ἀγλαὸν φῶς τῆς χιλιοχρόνου ὀρθοδόξου ὁμολογιακῆς ἁγιορειτικῆς παραδόσεως, μὲ τὸ παρὸν κείμενο[1] θὰ προσπαθήσουμε νὰ ἐξετάσουμε τὰ σημεῖα ἐκεῖνα ποὺ χρήζουν προσοχῆς, βάσει τῶν ὁποίων θὰ ἀξιολογηθεῖ καὶ σύνολη ἡ σύνοδος, τὸ ἐάν δηλαδὴ εἶναι ἑπομένη τοῖς ἁγίοις πατράσι ἢ ὄχι.

Ἡ διαχρονικὴ ἐμπέδωσις καὶ βίωσις τῆς ἀποστολικῆς Παραδόσεως συνιστᾶ πρώτιστα ἐμπειρικό-χαρισματικὸ γεγονὸς καὶ ἐνῶ διακρίνεται σὲ θεωρία καὶ πράξη, ἐν τούτοις συναπαρτίζει τὸ ὅλον τῆς ἁγιοπνευματικῆς μαρτυρίας τοῦ ἀενάως ἱερουργουμένου Εὐαγγελίου τοῦ Χριστοῦ. Συνέχεια τῆς ἀποστολικῆς Παραδόσεως δὲν νοεῖται ἔξω καὶ πέρα ἀπὸ τὰ ὅρια ποὺ τὰ αὐθεντικὰ ἐκμαγεῖα τοῦ Πνεύματος, οἱ θεοφόροι Πατέρες ἔθεσαν. Ἤδη κατὰ τὸ 4^ο αἰῶνα, καὶ ἐνῶ ἡ Ἐκκλησία ἐχειμάζετο ὄχι ἁπλῶς ὑπὸ μίας ἀκόμη αἱρέσεως, διότι ἕως τότε δεκάδες αἱρέσεων ἤδη εἶχαν ἀναφανεῖ, ἀλλὰ κυριολεκτικῶς ὑπὸ μίας λαίλαπας πελωρίων διαστάσεων, ὅπου ἔφτασε τὴν παρουσία τῶν ὀρθοδόξων νὰ περιορίζεται κυριολεκτικὰ σὲ μία χούφτα ἀνθρώπων, “εὑρέθη ἄνθρωπος ἀπὸ Θεοῦ” ὁ ὁποῖος, “ἔστη ἀνὰ μέσον τῶν τεθνηκότων καὶ τῶν ζώντων καὶ ἐκόπασεν ἡ θραῦσις” (Ἀριθμ. 16,48)· καὶ αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος ἦταν ὁ Μέγας Βασίλειος ὁ στῦλος καὶ τὸ ἑδραίωμα τῆς ἀληθοῦς πίστεως τῶν ὀρθοδόξων. Στὰ δογματικά του κείμενα, καθὼς καὶ στὶς πολυάριθμες ἐπιστολές του ἐπεσήμαινε διαρκῶς τὸν ἀποστολικὸ καὶ σωτηριώδη χαρακτήρα τῆς Παραδόσεως καὶ τὴν ἐμμονὴ σ᾽αὐτήν[2], ποὺ ἀποτελεῖ καὶ τὴ μοναδικὴ ἐγγύηση τῆς “ἐκ δυνάμεως εἰς δύναμιν” ἁγιοπνευματικῆς πορείας συνόλου τῆς ἐπὶ τῆς γῆς Ἐκκλησίας.

       Ὄντας ἀδύνατον νὰ ἀναπτυχθεῖ ἐδῶ τὸ μεῖζον καὶ κεφαλαιώδους σημασίας ζήτημα τοῦ ἀρρήκτου συνδέσμου ἁγιότητος καὶ ἁγιοπνευματικῆς μαρτυρίας καὶ Παραδόσεως, καθίσταται σαφὲς ὅτι θεολογικὲς θέσεις, ἀπ' ὅπου καὶ ἂν προέρχονται αὐτές, ἀκόμη καὶ ἀπὸ γενικὲς συνόδους, κρίνονται ἀποκλειστικὰ καὶ μόνον ὑπὸ τὸ φῶς τῆς διαχρονικῆς ἀποστολικοπαραδότου ἁγιοπνευματικῆς μαρτυρίας τῶν θεοφόρων ἁγίων Πατέρων, τῶν μόνων αὐθεντικῶν ἐκφραστῶν, λόγῳ καὶ ἔργῳ, τῶν ἀποστολοδέκτων πυρίνων γλωσσῶν τῆς Πεντηκοστῆς. Ὀφείλει ἐδῶ νὰ τονισθεῖ ἡ βαθεῖα ἀλήθεια τῆς Ἐκκλησίας:  Ἁγία Παράδοσις καὶ ἁγιασμὸς εἶναι στοιχεῖα ἀλληλένδετα, καθώς ὁ ἁγιασμὸς ἑκάστου συντελεῖται ἀποκλειστικῶς ἐν τῷ πλαισίῳ τῆς Ἱερᾶς Παραδόσεως.

Ὁ χαρακτήρας καὶ τὸ κῦροςτῆς ΑκΜΣ

Βάσει τοῦ προσυμπεφωνημένου κανονισμοῦ τῆς ΑκΜΣ στὸ Σαμπεζύ, ἄρθο 13 παράγραφος 2, οἱ ὑπογεγραμμένες ἀποφάσεις τῆς ΑκΜΣ ἔχουν ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΝ ΚΥΡΟΣ. Τί σημαίνει αὐτό; Ἁπλᾶ ὅτι εἶναι ὑποχρεωτικὲς γιὰ ὅλες τὶς τοπικὲς Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες, ὡς θὰ συνέβαινε ἐὰν ἦταν τῷ ὄντι Οἰκουμενικὴ ἡ ΑκΜΣ. Παρότι οἱ ἴδιοι οἱ

Ο Θεὸς είναι αγάπη, Μετάστασις Ιωάννου του Θεολόγου

(Ομιλία του †Επισκόπου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

«Ὁ Θεὸς ἀγάπη ἐστίν» (Α΄ Ἰω. 4,8,16)

   Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος καὶ εὐαγγελιστής, ὁ «ἠγαπημένος» μαθητὴς τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἑορτάζει, ἀγαπητοί μου, τρεῖς φορὲς τὸ χρόνο· στὶς 8 Μαΐου, στὶς 30 Ἰουνίου μαζὶ μὲ τοὺς ἄλλους ἀποστόλους, καὶ σήμερα 26 Σεπτεμβρίου. Σήμερα ἡ ἁγία ὀρθόδοξος Ἐκκλησία μας ἑορτάζει τὸ θάνατό του.

–Τὸ θάνατο ἑορτάζουμε;…

Ναί· ἀλλὰ δὲν λέγεται θάνατος. Σήμερα, ἂν πιάσετε τὰ βιβλία τῆς Ἐκκλησίας, ὁ θάνατος ὀνομάζεται «μετάστασις». Ὅπως κάθε ἄνθρωπος, ἔτσι καὶ ὁ ἅγιος Ἰωάννης καὶ ὅλοι οἱ ἅγιοι ἔχουν ἀρχὴ καὶ τέλος. Ἦταν νέος, ὁ πιὸ νέος μέσα στὴν ὁμάδα τῶν ἁγίων ἀποστόλων, ὅταν ἀκολούθησε τὸ Χριστό. Ἔπειτα γέρασε· ἔφτασε τὰ 100-105 χρόνια, ἄσπρισαν τὰ μαλλιά του. Καὶ σὰν σήμερα κοιμήθηκε· ἄγγελοι πῆραν τὴν ἁγία του ψυχὴ στὸν οὐρανό. Τὴν κοίμησι λοιπὸν καὶ μετάστασί του ἑορτάζουμε.

Μετάστασις Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου.Ὁ Θεὸς εἶνε ἀγάπη..pdf by aktines on Scribd

Μέλος --Ν Ε Ο - Β Ο Υ Δ Ι Σ Τ Ι Κ Η Σ-- οργάνωσης αποφασίζει για το μάθημα των Θρησκευτικών εν γνώσει του Ιερώνυμου και της Ι. Συνόδου! Η "νέα" Εκκλησία είναι εδώ! Με αυτή κοινωνούν οι Πατέρες της Γατζέας!

 Α Π Ι Σ Τ Ε Υ Τ Ο !

Ο σχολικός σύμβουλος Άγγελος Βαλλιανάτος

«Ιθύνων νους»

νεοβουδιστικής οργάνωσης,

αποφασίζει για το μάθημα των Θρησκευτικών!

Ιστολόγιο "Ο Παιδαγωγός"

Ο σχολικός σύμβουλος Αγγελος Βαλλιανάτος

(αδελφός του Γρηγόρη των ομοφυλοφίλων)

μετέχει σε διεθνές συμβούλιο της Arigatou, που «διαφημίζει» την πανθρησκεία

Του Δημήτρη Ριζούλη

Στενές σχέσεις με «περίεργες» θρησκευτικές ομάδες του εξωτερικού, που μάλιστα διαθέτουν τεράστια οικονομική δύναμη, φαίνεται ότι διατηρεί ένα από τα πρόσωπα που πρωτοστατούν στην προσπάθεια «μετάλλαξης» του μαθήματος των Θρησκευτικών. Μάλιστα, αυτές οι σχέσεις θα μπορούσαν σε μεγάλο βαθμό να εξηγήσουν την εμμονή ορισμένων κύκλων στην Ελλάδα όσον αφορά την προώθηση της δήθεν θρησκευτικής ανεκτικότητας, που σε μεγάλο βαθμό παραπέμπει στη λεγόμενη πανθρησκεία.

Ο λόγος για τον σχολικό σύμβουλο Αγγελο Βαλλιανάτο (αδελφός του γνωστού προέδρου των ομοφυλοφίλων Γρηγόρη Βαλλιανάτου), ο οποίος τα τελευταία χρόνια έχει κεντρική θέση στις διαδικασίες αλλαγής των σχολικών μαθημάτων, αφού συστηματικά συμμετέχει στις σχετικές επιτροπές του υπουργείου Παιδείας. 

Ο κ. Βαλλιανάτος είναι ουσιαστικά το δεξί χέρι του κ. Σταύρου Γιαγκάζογλου, που είναι σύμβουλος του υπουργείου Παιδείας και προϊστάμενος του Γραφείου Α΄ του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής. 

Οι δυο τους (Γιαγκάζογλου και Βαλλιανάτος) τον τελευταίο καιρό υποστηρίζουν με πάθος διάφορες «καινοτόμες» ιδέες για τα Θρησκευτικά, που -όλως τυχαίως- βρίσκονται σε πλήρη ταύτιση με τις απόψεις του Νίκου Φίλη. Αλλωστε, ο κ. Φίλης -που θέλει εμμονικά να προωθήσει τη Θρησκειολογία- φρόντισε να τους διορίσει στην αρμόδια επιτροπή του υπουργείου Παιδείας για τις αλλαγές στο μάθημα. Τέλος, ο κ. Βαλλιανάτος είναι εξέχον στέλεχος του συνδέσμου θεολόγων ΚΑΙΡΟΣ και πρόσφατα ανέπτυξε το θέμα των αλλαγών στα Θρησκευτικά σε ειδική συνέντευξη Τύπου - παρουσίαση.


ΡΟΛΟΣ «ΚΛΕΙΔΙ»

Η «Ορθόδοξη Αλήθεια» αποκαλύπτει σήμερα ότι ο κ. Αγγελος Βαλλιανάτος -με τον τόσο κομβικό ρόλο στο υπουργείο Παιδείας- μετέχει στο ενδεκαμελές παγκόσμιο συμβούλιο της «περίεργης» οργάνωσης Arigatou, που αποτελεί δημιούργημα (και όργανο) μιας ιαπωνικής νεοβουδιστικής θρησκευτικής οργάνωσης. Συγκεκριμένα, μετέχει στο Συμβούλιο Διαθρησκειακής και Ηθικής Εκπαίδευσης για Παιδιά του Ιδρύματος Arigatou, μαζί με πολλούς βουδιστές αλλά και πιστούς κάθε λογής, και μάλιστα στην επίσημη ιστοσελίδα της οργάνωσης υπάρχουν η φωτογραφία και το βιογραφικό του. Ο ρόλος του, μάλιστα, δεν είναι τυπικός, αλλά έχει ευθύνη να σχεδιάζει (!) και να εκτελεί προγράμματα.

Το συγκεκριμένο συμβούλιο, που τυγχάνει μεγάλης και πανάκριβης προώθησης παγκοσμίως (άγνωστο με ποιους πόρους), με πρόσχημα την «ανεκτικότητα» και την «ειρήνευση», προωθεί εμμέσως τα διδάγματα του βουδισμού. Ενδεικτικό της σοβαρότητας του θέματος είναι ότι η «μητρική» Arigatou συνεργάζεται με βουδιστικές και ινδουιστικές οργανώσεις οι οποίες έχουν χαρακτηριστεί από την Εκκλησία της Ελλάδος παραθρησκευτικές ομάδες και αιρέσεις.

Δημιουργείται, λοιπόν, μείζον θέμα για τον κ. Βαλλιανάτο, που, ενώ κατέχει αυτό τον ρόλο σε διεθνή (κρυφο)βουδιστική οργάνωση, ταυτόχρονα στην Ελλάδα επηρεάζει καθοριστικά το μέλλον του μαθήματος των Θρησκευτικών. Πώς συνάδουν αυτοί οι δύο ρόλοι; Και, επίσης, είναι σε γνώση του υπουργού Παιδείας Νίκου Φίλη και του στενού συνεργάτη του Σταύρου Γιαγκάζογλου η «διεθνής καριέρα» του κ. Βαλλιανάτου; Είναι δυνατόν να ορίζει την τύχη της παιδείας -και
όσων διδάσκονται τα Ελληνόπουλα- ένας άνθρωπος που υπηρετεί σκοπούς μιας οργάνωσης η οποία θεωρεί ότι όλες οι θρησκείες είναι πάνω κάτω το ίδιο και το αυτό;
Σε γνώση μας έφτασαν, επίσης, πληροφορίες που αναφέρουν ότι ο κ. Βαλλιανάτος και εντός Ελλάδος έχει εκδηλώσει ανοιχτά τέτοιες διαθέσεις, κάνοντας, για παράδειγμα, «σεμινάρια» που είχαν πρακτικές διαλογισμού. Αν είναι αληθές, είναι πράγματι αδιανότητο!

Ολως τυχαίως τα νέα Προγράμματα Σπουδών στα Θρησκευτικά του 2011, 2014 και 2015, στα οποία συμμετείχε ο κ. Βαλλιανάτος είτε στην ομάδα συγγραφής είτε στην ομάδα αξιολόγησης, έχουν πολυθρησκειακό χαρακτήρα, η δε φιλοσοφία τους είναι η ανάμειξη του χριστιανισμού με όλες τις θρησκείες. Την ίδια φιλοσοφία ανάμειξης των θρησκειών με στόχο μια «νέα πνευματικότητα» έχει και η Arigatou, στην οποία είναι «μεγαλοστέλεχος». Τυχαίο;

Παρότι ο κ. Βαλλιανάτος μπορεί να υποστηρίξει ότι μετέχει σε μια γνωστή παγκόσμια οργάνωση που είναι αναγνωρισμένη και έχει στόχο την «παγκόσμια ειρήνη και κατανόηση», θέτουμε ευθέως τα εξής ερωτήματα:
1. Εχει ή όχι η Arigatou βουδιστική προέλευση;
2. Υποστηρίζει ή όχι η Arigatou ότι όλες οι θρησκείες έχουν «κοινή πηγή»;
3. Συνεργάζεται ή όχι η Arigatou με «περίεργες» βουδιστικές και ινδουιστικές ομάδες που έχουν χαρακτηριστεί αιρετικές από την Ελλαδική Εκκλησία;
4. Τα νέα Προγράμματα Σπουδών που προωθεί στα σχολεία έχουν ή όχι ταυτόσημες αναφορές με τα επίσημα κείμενα της Arigatou;
5. Συνιστά ή όχι ασυμβίβαστο η συμμετοχή του σε τέτοιες δραστηριότητες με τον θεσμικό ρόλο που του έχει αναθέσει ο κ. Φίλης;
6. Εφόσον εμπνέεται και υπηρετεί τέτοιες ιδέες (συμπροσευχές κ.λπ.), μπορεί να είναι αντικειμενικός κριτής και αξιολογητής των σχολικών βιβλίων Θρησκευτικών;

Ενα παγκόσμιο δίκτυο με αφετηρία την Ιαπωνία, απίστευτους πόρους και στόχο την προώθηση της φιλοσοφίας του διαλογισμού σε κάθε χώρα



Το Ιδρυμα Arigatou ιδρύθηκε από τον Takeyasu Miyamoto το 1990. Είναι δημιούργημα
μιας νέας ιαπωνικής νεοβουδιστικής θρησκευτικής οργάνωσης, της Myochikai, την οποία ίδρυσε η Mitsu Miyamoto το 1950. Η οργάνωση Myochikai έχει στόχο την εξάπλωση των διδαγμάτων του βουδισμού σε όλο τον κόσμο, σύμφωνα με τη φιλοσοφία της οργάνωσης. Γι' αυτό άρχισε να δραστηριοποιείται στη διαθρησκειακή συνεργασία και συμμετέχει ενεργά από το 1970 στο Παγκόσμιο Συμβούλιο για τη Θρησκεία και την Ειρήνη. Η οργάνωση Myochikai ενδιαφέρεται οι διδασκαλίες της να διεισδύσουν και να υιοθετηθούν στην καθημερινότητα ανθρώπων σε διάφορες χώρες. Ο πρόεδρος της Arigatou συνειδητοποίησε ότι, για να πραγματώσει τον σκοπό του ιδρύματος, είναι αναγκαία η συνεργασία και άλλων θρησκειών. Αρχικά συνδέθηκε με άλλα νεοβουδιστικά και νεοϊνδουιστικά κινήματα, τα οποία είχαν τους ίδιους στόχους με την Arigatou, δηλαδή να εξαπλώσουν τις διδασκαλίες τους σε όλο τον κόσμο.
Ο Takeyasu Miyamoto το 2000 εγκαινίασε το Global Network of Religions: Interfaith Action for the Children of the World (GNRC) (Παγκόσμιο Δίκτυο Θρησκειών για Παιδιά) για την ενθάρρυνση του διαθρησκειακού έργου.

Το 2002 ο πρόεδρος της Arigatou, μιλώντας εκ μέρους του δικτύου GNRC στον ΟΗΕ, πρότεινε την ίδρυση ενός Διαθρησκειακού Συμβουλίου των Παιδιών για την Ερχόμενη Γενιά (Conference of Children for the Coming Generation, CCG).
Το 2004 ο Takeyasu Miyamoto ίδρυσε το Interfaith Council on Ethics Education for Children (Συμβούλιο Διαθρησκειακής Ηθικής Εκπαίδευσης για Παιδιά). Το συμβούλιο αυτό καθιέρωσε το 2008 την Παγκόσμια Ημέρα Προσευχής και Δράσης για τα Παιδιά (Τhe World Day of Prayer and Action for Children), κατά την οποία διοργανώνονται διαθρησκειακές συναντήσεις και συμπροσευχές για τα παιδιά και με τα παιδιά.
Ως τρόπο διείσδυσης το Ιδρυμα Arigatou έχει επιλέξει τη δημιουργία εκπαιδευτικών διαπολιτισμικών και διαθρησκειακών προγραμμάτων για τους μικρούς και τους μεγαλύτερους μαθητές. Στο πλαίσιο αυτό δημιούργησε το εκπαιδευτικό πρόγραμμα LTLT. Είναι τα αρχικά του προγράμματος The Learning to Live Together (Μαθαίνοντας να Zούμε Mαζί).

Για την επέκταση του έργου της, και μάλιστα από την παιδική ηλικία, αναπτύσσει συνεργασίες και συμμαχίες με θρησκευτικές κοινότητες, ΜΚΟ και άλλους οργανισμούς, υποστηρίζοντας την υλοποίηση των δικαιωμάτων του παιδιού. Eτσι, δικαιολογεί την ύπαρξή της με το ανθρωπιστικό πρόσωπό της και, παράλληλα, καλλιεργεί τις διαθρησκειακές πρακτικές. Πίσω από αυτό το προσωπείο όμως υπάρχουν συγκεκριμένοι στόχοι και πρόσωπα που έχουν αναλάβει να προωθήσουν παγκοσμίως τον βουδισμό. Αλλωστε, η σημερινή διορισμένη πρόεδρος είναι η συγγραφέας του βιβλίου «Ο Βούδας στην καρδιά όλων μας».


Με ποιους συνεργάζεταιΑπό τις πληροφορίες που έχει αναρτήσει η οργάνωση Arigatou στο διαδίκτυο όσον αφορά την ιστορία της, τις συνεργασίες, τις δραστηριότητες, τα βιβλία, το εποπτικό υλικό κ.ά., η εν λόγω οργάνωση συνεργάζεται μεταξύ άλλων με τις παρακάτω βουδιστικές και ινδουιστικές οργανώσεις: Rissho Kosei Kai, INEB (Διεθνές Δίκτυο των Ενασχολούμενων Βουδιστών), Jodo Shu και Βιβεκανάντα - Αποστολή Ραμακρίσνα. Κάποιες από αυτές δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα, όπως Art of Living και Brahma Kumaris (δείτε εδώ). Ωστόσο πολλές ομάδες χρησιμοποιούν διάφορα ονόματα, ενώ ανήκουν στον ίδιο χώρο.

Βάζουν παιδιά να συμπροσεύχονται, χωρίς να ξέρουν σε ποιον θεό πιστεύουν!


Στις 19 Νοεμβρίου 2015 η οργάνωση πραγματοποίησε την Παγκόσμια Ημέρα Προσευχής και Δράσης για τα Παιδιά, όπου συναντήθηκαν ρωμαιοκαθολικοί, ευαγγελικοί, μορμόνοι, ινδουιστές, Εβραίοι, οπαδοί της οργάνωσης Brahma Kumaris, της International Society for Divine Realization (Διεθνής Εταιρία για την Πραγματοποίηση της Θείας Αγάπης), του Yoga Devanand Πολιτιστικό και Εκπαιδευτικό Κέντρο, του Sri Sathya Sai Baba και του Art of Living, για να συζητήσουν «ποιμαντικές πρωτοβουλίες».

Ενώ είναι σαφές ότι ο χριστιανισμός και ιδιαίτερα η Ορθόδοξη Εκκλησία σέβονται την ελευθερία κάθε ανθρώπου να πρεσβεύει και να ανήκει όπου ο ίδιος επιλέγει, είναι δεδομένο ότι τέτοιες πρωτοβουλίες δεν έχουν απολύτως καμία σχέση με την ιστορία και την παράδοση της Ορθοδοξίας, αφού προσπαθούν να αναμείξουν τη χριστιανική πίστη και Θεολογία με άλλες θρησκείες ή κοσμοθεωρίες.

Προκειμένου να επιτύχει τη σύγκλιση όλων των θρησκειακών αντιλήψεων, η οργάνωση Arigatou καταρχάς τοποθετεί ως προμετωπίδα το ενδιαφέρον της για τα παιδιά και την ηθική και θρησκευτική διαπαιδαγώγησή τους. Η επιλογή είναι σκόπιμη, διότι όλα τα θέματα που αφορούν τα παιδιά κεντρίζουν πάντοτε το ενδιαφέρον και την ευαισθησία των ενηλίκων, οπότε, μεθοδεύοντας τη διαθρησκειακή και διαπολιτισμική εκπαίδευση των παιδιών, ανοίγει ο δρόμος για την αντίστοιχη ποδηγέτηση των ενηλίκων.

Παράλληλα, καλλιεργεί μια μορφή διαπνευματικότητας, δηλαδή την αποδοχή πως οι θρησκειακές πεποιθήσεις πηγάζουν από την ίδια πηγή και απλώς χρησιμοποιούν διαφορετικούς όρους. Ετσι, παρακάμπτοντας το ιστορικό και φιλοσοφικό υπόβαθρο εκάστου θρησκειακού χώρου, επιχειρεί την ανάδειξη των κοινών αξιών και αιτημάτων για την ειρήνη, τη μόρφωση, την υγεία, την κατάργηση της βίας, της εκμετάλλευσης, της φτώχειας αναφορικά πάντα με τα παιδιά. Με κέντρο την αγωνία για το μέλλον των παιδιών, διοργανώνει συμπροσευχές και διαθρησκειακές πρακτικές, χωρίς να διευκρινίζεται ποιος είναι ο θεός στον οποίο απευθύνονται. Κεντρική θέση στις συναντήσεις της κατέχουν οι πρακτικές της ενσυναίσθησης, της σιωπηλής ενδοσκόπησης και του διαλογισμού. Ο κ. Βαλλιανάτος έχει οργανώσει και στην Ελλάδα δράσεις της Arigatou, με την τελευταία να λαμβάνει χώρα στις 15 Νοεμβρίου 2014, ενώ έχει φροντίσει να εκδοθεί ειδικό έντυπο με τις «ιδέες» του ιδρύματος στα ελληνικά

Σχόλιο

το είδαμε εδώ 

και επειδή το θεωρήσαμε ιδιαίτερα επίκαιρο, το αναρτούμε.

Ιστολόγιο "Ο Παιδαγωγός"