Σάββατο 21 Ιανουαρίου 2017

Πρός τό ιστολόγιο «Εν Τούτω Νίκα»: Ερωτήσεις σχετικές μέ δημοσιευθέντα κείμενα.




Πρὸς τὸ ἱστολόγιο «Ἐν Τούτῳ Νίκα»:

Ἐρωτήσεις σχετικές μέ δημοσιευθέντα κείμενα.

   Ἀγαπητοί ἀδελφοί τοῦ ἱστολογίου «Ἐν Τούτῳ Νίκα»,
          Χαίρετε ἐν Κυρίῳ.
Ἐζήτησα νά μοῦ ἀποσταλοῦν ἀπό τούς ἀδελφούς τά κείμενα τά ὁποῖα δημοσιεύσατε εἰς ἀπάντησι δικῶν μου δημοσιεύσεων πρός τόν κ. Μάννη καί  τό ἱστολόγιο «Κρυφό Σχολειό» καί ἀφοῦ τά ἐμελέτησα ἔχω νά σᾶς προτείνω τό ἑξῆς. Ἀντί νά πελαγοδρομοῦμε μέ ἀτέλειωτες συζητήσεις καί κείμενα, εἰς τά ὁποῖα θά ἠδυνάμην καί ἐγώ νά ἀπαντήσω λεπτομερῶς μέ ἄλλα τόσα κείμενα, ἔχω νά σᾶς προτείνω αὐτό τό ὁποῖο ἐπρότεινα καί στόν κ. Μάννη, καί ὁ ὁποῖος τελικά ἀρνήθηκε αὐτοῦ τοῦ εἴδους τόν διάλογο καί θέλησε νά τόν σταματήση. Νά γίνεται δηλαδή ὁ διάλογος βάσει συγκεκριμένων ἐρωτήσεων, τίς ὁποῖες θά θέτη ἡ κάθε πλευρά καί ἡ ἄλλη θά εἶναι ὑποχρεωμένη νά ἀπαντήση. Δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου θά συζητοῦμε καί θά ἀπαντοῦμε ὄχι ἐκεῖ ὅπου μᾶς ἐξυπηρετεῖ, ἀλλά ἐκεῖ ὅπου θά μᾶς κατευθύνη ἡ ἐρώτησις τοῦ ἄλλου. Ἀπαραίτητη προϋπόθεσις νομίζω ὅτι πρέπει νά εἶναι τίς ἐρωτήσεις καί ἀπαντήσεις ἑκάστης πλευρᾶς νά τίς δημοσιεύουν καί τά δύο ἱστολόγια, δηλαδή τό «Ἐν Τούτῳ Νίκα» καί ἡ «Πατερική Παράδοσις», μέ την γραμμή τοῦ ὁποίου ἔχω δηλώσει ὅτι συμφωνῶ ἀπολύτως καί ἔχω πνευματική ἐπικοινωνία μέ τούς διαχειριστές του.
   Μέ βάσι τά ἀνωτέρω θά σᾶς ὑποβάλλω λοιπόν τρεῖς ἐρωτήσεις, στηριζόμενος μάλιστα στά γραφόμενά σας. Φυσικά, ἄν δέν δέχεσθε καί ἐσεῖς αὐτοῦ τοῦ εἴδους τόν διάλογο, δύνασθε νά μήν ἀπαντήσετε στίς ὑποβληθεῖσες ἐρωτήσεις, πλήν ὅμως εἰς αὐτήν τήν περίπτωσι δέν δύναμαι ἐγώ νά ἀσχοληθῶ μέ διαλόγους ἀπέραντους, οἱ ὁποῖοι κατ’ οὐσίαν δέν ἔχουν κανένα ἀποτέλεσμα καί οὔτε φυσικά ἐξυπηρετοῦν τήν ἀναζήτησι τῆς ἀληθείας, ἐφ’ ὅσον ὁμιλοῦμε, κατά τό δή λεγόμενο, «περί ἀνέμων καί ὑδάτων» καί ἀναμασοῦμε αὐτά τά ὁποῖα πολλάκις ἔχουν εἰπωθῆ.

   1. Θέλουμε νά μᾶς πῆτε ἄν, τό «δυνάμει καί ἐνεργείᾳ», τό ὁποῖο προϋποθέτει τήν ἐνέργεια τῆς Συνόδου διά νά ἰσχύση μία ποινή καί εἶχε πρωτοεισηγηθῆ, διά τούς νεοημερολογίτες Ἐπισκόπους καί τά μυστήριά των, ὁ νεοανακηρυχθείς ἀπό τούς Γ.Ο.Χ. ἅγιος πρώην Φλωρίνης Χρυσόστομος, ἰσχύει καί διά τα θέματα τῆς πίστεως.
Σᾶς ἐφιστοῦμε τήν προσοχή διά τήν ἀπάντησί σας, διότι ἐπισυνάπτομε,  ἄν τό «δυνάμει καί ἐνεργείᾳ» ἰσχύει καί διά τά θέματα τῆς πίστεως, τότε δέν ἰσχύει τίποτε ἀπό αὐτά τά ὁποῖα γράφετε στά κείμενά σας περί ἀναθεμάτων ἀπό τό Σιγγίλιο τοῦ 1583 τοῦ Νεοσκητιώτου μοναχοῦ Ἰακώβου, ἔστω καί ἄν αὐτό δέν ἦταν πλαστό· δέν ἰσχύει ἡ ἀπόφασις τῆς Πανορθοδόξου Συνόδου τοῦ 1848 διά τούς «νεωτερίζοντας ἤ αἱρέσει ἤ σχίσματι» και, βεβαίως, δέν ἰσχύουν τά ἀναθέματα, διά θέματα πίστεως, τοῦ Θεοῦ διά τοῦ Ἀποστόλου Παύλου καί ὅλων τῶν Συνόδων, ἐφ’ ὅσον πρέπει νά ἐνεργοποιηθοῦν τρόπον τινα ὑπό τῆς Συνόδου διά τά συγκεκριμένα πρόσωπα καί τό συγκεκριμένο θέμα τῆς πίστεως (στήν προκειμένη περίπτωσι τήν ἀλλαγή τοῦ ἡμερολογίου).
   Ἄν ἐκ τοῦ ἀντιθέτου δέν ἰσχύει τό «δυνάμει καί ἐνεργείᾳ» διά τά θέματα τῆς πίστεως, τότε μέ τό νά ἀποδεχθῆ ὁ πρώην Φλωρίνης καί ὅλοι οἱ Παλαιοημερολογίτες (πλήν τῶν Ματθαιϊκῶν) ὅτι ἰσχύει, ἀπεδέχθησαν ἐν τῇ πράξει ὅτι ἡ ἀλλαγή τοῦ ἡμερολογίου τό 1924 δέν ἦτο θέμα πίστεως. Ἄν τώρα ἡ ἀλλαγή τοῦ ἡμερολογίου δέν εἶναι θέμα πίστεως, ἐφ’ ὅσον διά τούς ὑπευθύνους ἰσχύει τό περιβόητο «δυνάμει καί ἐνεργείᾳ» σημαίνει, ὅπως καταλαβαίνετε, ὅτι ἡ ἀποτείχισις διά τήν ἀλλαγή τοῦ ἡμερολογίου δέν δικαιολογεῖται, πολύ δε περισσότερο ἡ δημιουργία Συνόδων κλπ.
   Παραδόξως στά κείμενά σας, τά ὁποῖα μοῦ ἀπεστάλησαν καί ἐμελέτησα, φαίνεται ὅτι ἀποδέχεσθε τήν περίπτωσι ὅτι τό «δυνάμει καί ἐνεργείᾳ» δέν ἰσχύει διά τά θέματα τῆς πίστεως.  Σᾶς ἐπισυνάπτω κάποια ἀπό τά λόγια σας τοῦ τετάρτου τμήματος τῶν ἀπαντήσεών σας:
«Σέ ὅλους τούς καινοτόμους Νεοημερολογίτες ἀπευθύνεται ἡ Πανορθόδοξος Σύνοδος τοῦ 1848 στήν Κωνσταντινούπολη, ὅταν σφραγίζει τήν Πίστιν καί τήν Παράδοσιν τῆς Ἐκκλησίας καί ἀναθεματίζει τούς νεωτεριστές καί τούς ἀποστάτες».  Καί ἐπίσης: «2. Στή Σύνοδο τοῦ 1583 ἀναθεματίσθηκε ὅποιος τολμήσει νά   ἀκολουθήσει   τό   Νέον   Πασχάλιον   καί   τό νέον Μηνολόγιον, πού εἰσήγαγε ἡ παπική ἐκκλησία τό 1582. Ὅπου οἱ Σύνοδοι μιλᾶνε γιά Καλενδάριον ἤ Γρηγοριανόν Ἡμερολόγιον, ὅπως εἶναι αὐτονόητο, δέν ἐννοοῦν μόνον τό Πασχάλιον, ὅπως διαστρεβλώνουν τά πράγματα οἱ Νεοημερολογίτες καί οἱ Θεόκλητοι Διονυσιάτες».
Αὐτό, ὅπως ἀντιλαμβάνεσθε, ἔρχεται σέ ὀξεία ἀντίθεσι μέ τόν νεοκηρυχθέντα ἅγιο πρώην Φλωρίνης Χρυσόστομο καί τήν πλειοψηφία τῶν Γ.Ο.Χ. Ἡ Πανορθόδοξος Σύνοδος ὅμως τοῦ 1848, τήν ὁποία ἀναφέρετε στά κείμενά σας, ὄντως ἀπροκάλυπτα καί ξεκάθαρα ἀποδέχεται ὅτι γιά τά θέματα τῆς πίστεως δέν ἰσχύει τό «δυνάμει καί ἐνεργείᾳ», ἐφ’ ὅσον ἀναφέρει ὅτι ὁ τολμῶν ἤ πρᾶξαι, ἤ συμβουλεῦσαι, ἤ διανοηθῆναι νεωτερισμό ἤ ἀλλοίωσι τῆς πίστεως «ἤδη ἠρνήθη τήν πίστιν τοῦ Χριστοῦ, ἤδη ἐκουσίως καθυπεβλήθη εἰς τό αἰώνιον ἀνάθεμα κλπ.», χωρίς δηλαδή τήν ἐπιπρόσθετη συγκεκριμένη ἀπόφασι κάποιας Συνόδου  καί ἐπί πλέον ἐφ’ ὅσον «Ἅπαντες οἱ νεωτερίζοντες ἤ αἱρέσει ἤ σχίσματι, ἑκουσίως ἐνεδύθησαν κατάραν ὡς ἱμάτιον, κἄν τε Πάπαι κἄν τε Πατριάρχαι, κἄν τε κληρικοί, κἄν τε λαϊκοί, κἄν ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ».  Ὁ ἀόριστος δηλαδή χρόνος «ἐνεδύθησαν» σημαίνει κάτι τετελεσμένο (π.χ. ἔφαγαν, ἐφόνευσαν, ἐφυλακίσθηκαν κλπ.) καί τό «ἐκουσίως» τό ὁποῖο ὡς ἐπιρρηματικός προσδιορισμός συνοδεύει τό «ἐνεδύθησαν κατάραν ὡς ἱμάτιον» σημαίνει ὅτι καταδικάζονται ἀπό τήν ἴδια τήν πρᾶξι των, χωρίς δηλαδή περαιτέρω ἀπόφασι Συνόδου.
   Τελειώνοντας μέ τήν πρώτη ἐρώτησι σᾶς ἐπισημαίνομε ὅτι ἡ ὑπ’ ἀριθμ. (1) παράγραφος ἀποτελεῖ τήν ἐρώτησι καί τά ὑπόλοιπα εἶναι ἐπεξηγηματικά καί ἄν θέλετε τά λαμβάνετε ὑπ’ ὄψιν σας, διά νά μήν βγῆτε ἐκτός θέματος.
   
2. Πῶς ἰσχυρίζεσθε ὅτι τό Σιγγίλιο τοῦ Νεοσκητιώτου μοναχοῦ Ἰακώβου εἶναι γνήσιο, ὅτι οἱ Νεοημερολογίτες ὑπεστήριξαν ὅτι εἶναι πλαστό καί ὅτι κανείς δέν ἐτεκμηρίωσε τήν  περί πλαστότητος κατηγορία σέ σοβαρή πηγή κλπ., τήν στιγμή κατά τήν ὁποία οἱ ἴδιοι οἱ Γ.Ο.Χ. στήν μεγαλύτερη πλειοψηφία τους, ὄχι μόνο ἀμφισβητοῦν τήν ἐγκυρότητα αὐτοῦ τοῦ Σιγγιλίου, ἀλλά καί μέ εἰδική μελέτη ἀποδεικνύουν τήν πλαστότητά του καί τήν περί αὐτοῦ ἀπάτη;
   Γράφετε στό τέταρτο τμῆμα τῶν ἀπαντήσεών σας τά ἑξῆς:
«Προσπαθώντας νά ἀποφύγουν τήν βαρειά ἀπειλή τοῦ ἀναθέματος οἱ Νεοημερολογίτες ὑποστήριξαν ὅτι τά Σιγγίλια τοῦ 1583 καί 1593 πού ἀναφέρονται στόν ἀναθεματισμό ὅσων ἀκολουθήσουν Νέον Καλεντάριον καί Πασχάλιον εἶναι τάχα πλαστά!
Τά λεγόμενα περί πλαστογραφίας μέ βάση ὅσα ἔχουν σημειωθεῖ ἀνωτέρω εἶναι ἕνας ἄχαρος μῦθος, πού προσφέρεται ὡς παυσίπονο σέ ὅσους τρέμουν τά ἐκκλησιαστικό αὐτό ἀνάθεμα»· καί ἐπίσης κατωτέρω: «Κανένας δέν ἔνιωσε τήν ἀνάγκη νά τεκμηριώσει τήν κατηγορία σέ σοβαρή ἱστορική πηγή. Ποῦ νά βρεθεῖ ὅμως τέτοια σοβαρή μαρτυρία!».
   Πρός  ἀπόδειξιν τῶν λεγομένων σᾶς προσκομίζομε τήν εἰδική αὐτή μελέτη τῶν Ἐνισταμένων τοῦ Παλαιοῦ Ἡμερολογίου ἀπό τήν περιοδική ἔκδοσί τους «Ὀρθόδοξος Μαρτυρία καί Ἔνστασις» τοῦ μηνός Δεκεμβρίου του ἔτους 2011, ἀρ. 5, κάποια τμήματα τῆς ὁποίας θά παρακαλοῦσα τούς ἀδελφούς πού διαχειρίζονται τό ἱστολόγιο «Πατερική Παράδοσις» νά δημοσιεύσουν πρός ἐνημέρωσι τῶν ἐνδιαφερομένων Ὀρθοδόξων. (Δημοσιεύεται στὸ τέλος τῆς ἀνάρτησης). Νομίζω ὅτι ἡ ἄποψις αὐτή, περί τῆς πλαστότητος τοῦ Σιγγιλίου αὐτοῦ, θά εἶναι ἀποδεκτή καί ἀπό τήν Σύνοδο τοῦ Καλλινίκου, ἐπειδή ἑνώθηκαν τώρα οἱ δύο αὐτοί Σύνοδοι καί ἀσφαλῶς στήν δεκατετράμηνη πορεία τῶν συζητήσεων διά τήν ἕνωσι αὐτή τῶν δύο Συνόδων θά συζητήθηκε  αὐτό τό σοβαρό ζήτημα.
   Μία σημαντική θέσις τῶν Ἐνισταμένων τοῦ Π. Ἡμερολογίου εἶναι καί αὐτή πού καταγράφουν στήν 6η σελίδα τοῦ ἐν λόγῳ περιοδικοῦ:
«2. Στήν ἱεράν ἔνστασιν κατά τῆς ἐκκλησιολογικῆς αἱρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἡ ὁποία ἐμπεριέχει τὸ Ἡμερολογιακόν, τὸ δῆθεν «Σιγγίλιον» τοῦ 1583 οὐδὲν οὐσιαστικῶς προσφέρει, ἐφ’ ὅσον καὶ ἐὰν ἀκόμη ἦταν γνήσιο, δὲν θὰ ἐνεργοῦσε αὐτομάτως καὶ ἀκαριαίως, ἐκβάλον πάραυτα τοὺς Καινοτόμους ἐκ τῆς Ἐκκλησίας, διότι τὸ ἀνάθεμα, προκειμένου νὰ ἐνεργοποιηθῆ, ἀπαιτεῖ εἰδικὴν συνοδικὴν κρίσιν, βάσει τῆς ὀρθοδόξου ἐκκλησιαστικῆς τάξεως».
Οἱ πατέρες λοιπόν οἱ ὁποῖοι ἀνήκουν στους Ἐνισταμένους τοῦ Π. Ἡμερολογίου δέχονται ὅτι διά τά θέματα τῆς πίστεως ἰσχύει τό «δυνάμει καί ἐνεργείᾳ» τοῦ πρώην Φλωρίνης Χρυσοστόμου καί φέρνουν ὡς συνήγορο καί ὑπερασπιστή αὐτῆς τῆς θεωρίας στήν ὑποσημείωσι καί τόν μεγάλο θεολόγο τῆς ἐποχῆς μας, Ἀριστ. Δελήμπαση.
   Οἱ Ἐνιστάμενοι πατέρες τοῦ Π. Ἡμερολογίου ἀναφέρουν ἐπίσης ὅτι τό Γρηγοριανό (Νέο) Ἡμερολόγιο κατεδικάσθη ἀπό τίς Συνόδους τοῦ ΙΣΤ΄ αἰῶνος λόγῳ τοῦ Πασχαλίου ὡς ἀντιπίπτον δηλαδή εἰς τόν Ζ΄ Ἀποστολικό Κανόνα.
   Τέλος σᾶς μεταφέρομε ἀπό τόν Δοσίθεο Ἱεροσολύμων καί ὁλόκληρον τόν Η΄ Κανόνα τῆς Συνόδου τοῦ 1593 διά νά ἐπιβεβαιωθῆ καί ὁ κάθε δύσπιστος ὅτι ὁ Κανών ὁμιλεῖ καί καταδικάζει τήν ἀλλαγή τοῦ Πασχαλίου τῶν Δυτικῶν καί οὐδέν ἕτερον:
«Κανών ὄγδοος: Ἀσάλευτον διαμένειν βουλόμεθα τό τοῖς Πατράσι διορισθέν περί τοῦ ἁγίου καί σωτηρίου Πάσχα, ἔχει καί οὕτως. ἅπαντας τούς τολμῶντας παραλύειν τούς ὅρους τῆς ἁγίας καί οἰκουμενικῆς μεγάλης Συνόδου, τῆς ἐν Νικαίᾳ συγκροτηθείσης, ἐπί παρουσίᾳ τῆς εὐσεβείας τοῦ θεοφιλεστάτου βασιλέως Κωνσταντίνου περί τῆς ἁγίας ἑορτῆς τοῦ σωτηριώδους πάσχα ἀκοινωνήτους καί ἀποβλήτους εἶναι τῆς ἐκκλησίας ἐπιμένοιεν φιλονεικότερον ἐνισταμένους πρός τά καλῶς δεδιδαγμένα, καί ταῦτα εἰρήσθω περί τῶν λαϊκῶν. εἰ δέ τις τῶν προεστώτων τῆς ἐκκλησίας ἐπίσκοπος, ἤ πρεσβύτερος, ἤ διάκονος, μετά τόν ὅρον τοῦτον τολμήσειεν ἐπί διαστροφῇ τῶν λαῶν καί ταραχῇ τῶν ἐκκλησιῶν ἰδιάζειν, καί μετά τῶν Ἰουδαίων ἐπιτελεῖν τό Πάσχα, τοῦτον ἡ ἁγία Σύνοδος ἐντεῦθεν ἤδη ἀλλότριον ἔκρινε τῆς ἐκκλησίας. δεῖ    στοιχεῖν τῷ τῶν πατέρων κανόνι μέχρι καί σήμερον Θεοῦ χάριτι, ὅ,  καθ’ ὅ δή καί τά λοιπά ἡ Θεοῦ ἐκκλησία διαφυλάττει» (Τόμος Ἀγάπης κατά Λατίνων σελ. 547).
Σημειώνομε καί ἐδῶ, δοθείσης τῆς εὐκαιρίας, ὅτι καί ὁ Κανόνας τῆς Ἀντιοχείας, τόν ὁποῖο ἐπικαλοῦνται οἱ πατέρες τῆς Συνόδου τοῦ 1593 καί αὐτολεξεί ἀναφέρουν, καταδικάζει μέ τήν ποινή τοῦ ἀφορισμοῦ καί τούς μετά ταῦτα παραβάτας τοῦ Κανόνος, χωρίς δηλαδή ἄλλη διαδικασία καί ἀπόφασι Συνόδου, ἐνάντια δηλαδή στόν πρώην Φλωρίνης Χρυσόστομο, στούς Ἐνισταμένους τοῦ Π. Ἡμερολογίου καί φυσικά στόν Ἀριστ. Δελήμπαση.
   Ἀπό τά ἀνωτέρω μόνο ἡ ὑπ’ ἀριθμ. (2) παράγραφος ἀποτελεῖ τήν ἐρώτησι, τά δε ὑπόλοιπα ἐτέθησαν πρός ἐνημέρωσι καί διευκρίνησι καί προκειμένου νά μήν ἀπαντήσετε ἐκτός θέματος.

   3. Θέλουμε νά μᾶς ἀναφέρετε ἀδελφοί, διατί οἱ τρεῖς αὐτές Σύνοδοι τοῦ ΙΣΤ΄ αἰῶνος, οἱ ὁποῖες εἶχαν τόσο σημαντικές ἀποφάσεις καί ἀναθέματα κατά τήν ἄποψί σας, δέν ἀναφέρονται οὔτε ἔστω ἀκροθιγῶς, οὔτε κἄν ὑπονοοῦνται στό Πηδάλιο ἀπό τόν Ἅγ. Νικόδημο τόν Ἁγιορείτη; Ἐφ’ ὅσον δηλαδή διά ἐσᾶς ἔχουν τόσο μεγάλη σημασία, παρουσιάζετε τό Πηδάλιο ὡς ἐλλιπές καί ἐπί πλέον δημιουργεῖτε ἕνα νέο «Πηδάλιο» διευρημένο καί τρόπον τινά πληρέστερο.
   Ὡς γνωστόν, ὁ Ἅγ. Νικόδημος ἔζησε δύο αἰῶνες μετά τίς Συνόδους τοῦ ΙΣΤ΄ αἰῶνος, ἦταν γνώστης ὅλων τῶν Κανονικῶν Διατάξεων, εἶχε μελετήσει τόν Δοσίθεο Ἱεροσολύμων, ὅπως φαίνεται ἀπό ἀναφορές του στό Πηδάλιο καί εἶναι, κατά κοινή ὁμολογία, ὁ ἄριστος ἑρμηνευτής τῶν ἱερῶν Κανόνων. Εἶναι ἐντυπωσιακό ὡς ἐκ τούτου ὅτι, ὄχι μόνον δέν ἀναφέρει ἀπολύτως τίποτα διά τίς Συνόδους αὐτές, τούς Κανόνες καί τά ἀναθέματά των, ὥστε νά προστατεύση τούς Ὀρθοδόξους, ἀλλά καί ἀντιθέτως πρός τίς ἰδέες καί ἀντιλήψεις τῶν σημερινῶν Παλαιοημερολογιτῶν, ἀναφέρει τό περίφημο καί καταλυτικό διά τό θέμα αὐτό, τό ὁποῖο στίς ἀναφορές τους πάντοτε τό παρακάμπτουν τεχνηέντως μέ τά ἀποσιωπητικά (τελίτσες) οἱ ἀκολουθοῦντες τό Π. Ἡμερολόγιο. Ὅτι, δηλαδή, δέν εἶναι ἁμαρτία τό νά ἑορτάση κανείς τό Πάσχα αὐτόν τόν καιρό ἤ ἐκεῖνο, σύμφωνα μέ τόν ὀρθόδοξο ὁρισμό ἤ μέ τόν παπικό, ἀλλά εἶναι μεγίστη ἁμαρτία καί ἀσυγχώρητη τό νά κάνη σχίσμα δι’ αὐτόν τόν λόγο τῶν ἑορτῶν, νά φιλονικῆ κάι νά ἀποκοπῆ ἀπό τή Σύνοδο (ὑποσημ. εἰς Ζ΄ Ἀποστ. Κανόνα). Φυσικό εἶναι, ἀδελφοί, ὅλα αὐτά νά ἔρχωνται σέ ὀξεία ἀντίθεσι μέ τίς ἀποφάσεις τῶν ἐν λόγῳ Συνόδων καί νά παρουσιάζετε ἔτσι τόν Ἅγ. Νικόδημο ὡς διδάσκαλο τῆς παρανομίας καί μάλιστα μεγίστης παρανομίας, σέ θέματα πίστεως καί μέ ἐπιτίμιο τό ἀνάθεμα.
   Σημειώνω καί ἐδῶ τελειώντας, ὅτι τήν τρίτη ἐρώτησι τήν ἀποτελεῖ ἡ ὑπ’ αριθμ. (3) παράγραφος μόνο καί τά ὑπόλοιπα ἐτέθησαν πρός διευκρίνησι διά τούς ἰδίους ὡς ἄνω λόγους.
   Ἀναμένοντας τίς ἀπαντήσεις καί φυσικά τίς ἰδικές σας ἐρωτήσεις, ἐφ’ ὅσον θελήσετε νά διεξαχθῆ δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου ὁ μεταξύ μας διάλογος καί εὐχόμενος τά βέλτιστα διά τήν κατ’ ἄμφω ὑγεία, σᾶς χαιρετῶ μέ τήν ἐν Κυρίῳ ἀγάπη.
                                           
  20/1/2017                                    
Ἱερομόναχος Εὐθύμιος Τρικαμηνᾶς

  
______________________________________________________________________________________________


†Ἐπισκόπου Ὠρεῶν Κυπριανοῦ
Ἀναπληρωτοῦ Προέδρου
τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῶν Ἐνισταμένων

Τὸ «Σιγγίλιον» τοῦ 1583 κατὰ «τοῦ καινοτομηθέντος καλενταρίου παρὰ Λατίνων»

Μῦθος ἢ πραγματικότης;

Α. Ἡ τριπλῆ συνοδικὴ ἀποβολὴ τοῦ νέου Καλενταρίου
Β. Οἱ Τόμοι τῶν συνοδικῶν ἀποβολῶν
Γ. Τὰ Αγιορειτικὰ ἀντίγραφα τοῦ Μοναχοῦ Ιακώβου
Δ. Μία ἄσκοπος διαμάχη
Ε. Παράρτημα
α. Τὸ πλαστὸ «Σιγγίλιον»
β. Ὁ «Τόμος» Κυρίλλου Λουκάρεως


Φυλὴ Ἀττικῆς 13η Μαΐου 2011 ἐκ.ἡμ.



Τὸ «Σιγγίλιον» τοῦ 1583 κατὰ «τοῦ καινοτομηθέντος καλενταρίου παρὰ Λατίνων»*

Μῦθος ἢ πραγματικότης;


Α. Ἡ τριπλῆ συνοδικὴ ἀποβολὴ τοῦ νέου Καλενταρίου
 1. Ὁ πάπας Γρηγόριος ΙΓ (1502-1585) μετερρύθμισε τὸ Εκκλησιαστικὸ Ημερολόγιο καὶ εἰσήγαγε τὸν ἐπικληθὲν Γρηγοριανὸ Ημερολόγιο τὴν 5η Οκτωβρίου 1582, ἡ ὁποία ἀριθμήθηκε ὡς 15η Οκτωβρίου.
2. Ἐν συνεχείᾳ, ὁ πάπας Γρηγόριος παρεκάλεσε, μέσῳ τριῶν εἰδικῶν Αντιπροσωπειῶν, τὸν Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Ιερεμία Β τὸν Τρανὸν

Παρασκευή 20 Ιανουαρίου 2017

Αποδεκτοί από το Φανάρι, ακόμα και σχισματικοί(!), αρκεί να αποδέχονται την Κολυμπάριο Σύνοδο!!!

⇨ Ἀντίθετα,  ἐχθροὶ  τοῦ  αἱρεσιάρχη,
ὅσοι ἀρνοῦνται τὶς κακοδοξίες τῆς ληστρικῆς Συνόδου!

Παίζει με τη "φωτιά" ο Πατριάρχης;

 "Οι Σχισματικοί (της Ουκρανικής Εκκλησίας) δήλωσαν ότι σε αντίθεση με την Ρωσική Εκκλησία, αποδέχθηκαν τις αποφάσεις της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου"!!!

   Την περασμένη εβδομάδα σύμφωνα με πληροφορίες της Romfea.gr με ευλογία του σχισματικού Πατριάρχη Φιλάρετου του λεγόμενο "Πατριαρχείου του Κιέβου", αντιπροσωπεία από την Ουκρανία πραγματοποίησε συνάντηση και διάλογο με εκπροσώπους του Οικουμενικού Πατριαρχείου στο Φανάρι.


Η Ουκρανική πλευρά εκπροσωπήθηκε από τον λεγόμενο Πατριαρχικό Επίτροπο, Μητροπολίτη Επιφάνιο, τον Μητροπολίτη Δημήτριο του Λβιβ, τον Αρχιγραμματέα της Συνόδου Αρχιεπίσκοπο Ευστράτιο και τον Πρύτανη της Θεολογικής Ακαδημίας του Κιέβου, Πρωθιερέα Αλεξάντερ Τροφιμλιούκ.
Να αναφερθεί ότι πριν από την συνάντηση οι σχισματικοί Ιεράρχες

Οι συμπροσευχές πλέον πραγματοποιούνται με τις ..."ευλογίες" της Κολυμπαρίου Συνόδου!

Οικουμενι(στι)κή Βραδιά Συμπροσευχής

 για την Ενότητα των Χριστιανών

στη Θεσσαλονίκη 


Φωτογραφίες  από το 2013
Την Τετάρτη, 18 Ιανουαρίου 2017 ξεκινάει η Παγκόσμια Εβδομάδα Προσευχής για την Ενότητα των Χριστιανών.
Στα πλαίσια της Εβδομάδας αυτής, το Σάββατο, 21 Ιανουαρίου και ώρα 19:00,θα λάβει χώρα στον Ρωμαιοκαθολικό Ναό της Αμιάντου Συλλήψεως (στην οδό Φράγκων), Οικουμενική Βραδιά Συμπροσευχής, με θέμα: «Συμφιλίωση – Η αγάπη του Χριστού μάς σπρώχνει» (Β΄ Κορ 5, 14-20).
Ομιλητής θα είναι ο αναπληρωτής καθηγητής του Τμήματος Θεολογίας του ΑΠΘ Παναγιώτης Υφαντής.


Σ’ αυτήν την οικουμενιστική φιέστα, η μάνα χάνει το παιδί και το παιδί τη μάνα...


Διαβάζω στην ιστοσελίδα Orhodox Christian Laity την ανακοίνωση ότι τη Δευτέρα 23 Ιανουαρίου θα πραγματοποιηθεί «προσευχή Ορθοδόξων και Καθολικών για την ενότητα και τη ζωή». Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί σε δύο παπικούς ναούς: St. John Nepomucene και St. Frances Xavier Cabrini.

Το ‘μεγάλο αυτό γεγονός’ στηρίζεται από την προαναφερθείσα ενορία των παπικών, την Ορθόδοξη Εκκλησιαστική Σχολή Αγίου Βλαδίμηρου [ιδού πεδίον δόξης λαμπρόν για την Θεολογική Σχολή του ΑΠΘ !!] και από την ενορία St. Vincent Ferrer και St. Catherine of Siena του Τάγματος των

Έδωσαν χρόνο στοὺς Οικουμενιστές να φτάσουν έως το Κολυμπάρι· συνεχίζουν να κοινωνούν με τους Κολυμπαριώτες· και ταυτόχρονα διαμαρτύρονται για όσα συνεχίζουν να κάνουν οι Οικουμενιστές!

.
Μητρόπολη Βελγίου:

Εσπερινός για την έναρξη της εβδομάδας προσευχής υπέρ Ενότητος των Χριστιανών


Σχόλιο Ιστολογίου Κατάνυξις: Πριν από το Κολυμπάρι της Κρήτης και τις αποφάσεις του, που επιχειρείται να επιβληθούν, τέτοιου είδους συμπροσευχές, μεθοδεύονταν κρυφά. Έπειτα φανερά για τις τοπικές κοινωνίες, που θεωρήθηκαν περισσότερο "δουλεμένες" στον Οικουμενισμό και φτάσαμε σήμερα στο σημείο να διαφημίζονται. 
Αν ρωτήσουμε κάποιον από τους πρωταγωνιστές, γιατί δεν κάνει υπακοή

Γέροντας Γαβριήλ αγιορείτης



– Πολλοί Πατριάρχες και Δεσπότες γέροντα ακούμε να λένε πώς ο Πάπας είναι όντως Εκκλησία. Εμείς τί πρέπει να κάνουμε; Πρέπει να κάνουμε υπακοή σε αυτούς;

Οφείλουμε υπακοή στους Δεσποτάδες μας, στους πνευματικούς μας, όταν ορθοτομούν τον λόγο της αληθείας. Όταν όμως δεν ορθοτομούν το λόγο της αλήθειας και λένε αιρετικά πράγματα, όχι μόνο σέ αυτούς δεν πρέπει να κάνουμε υπακοή, αλλά και σέ ένα

Ναυπάκτου Ιερόθεος: «Μία είναι η Εκκλησία, μία είναι η Κεφαλή ο Χριστός και δεν μπορεί να έχει πολλά σώματα»!

Πῶς γίνεται, Σεβασμιώτατε Ναυπάκτου, νὰ συνυπάρχετε στή Μία Ἐκκλησία, ἀπὸ τὴ μιὰ Ἐπίσκοποι ποὺ πιστεύετε ὅτι ὑπάρχει Μία Ἐκκλησία, με Ἐπισκόπους ποὺ πιστεύουν σὲ πολλὲς Ἐκκλησιες;



   "Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ναυπάκτου κ. Ἱερόθεος μιλάει γιὰ τὴ Θεολογία τῶν Προφητῶν, τῶν Ἀποστόλων, καὶ τῶν Πατέρων, ὡς αὐθεντικὴ Θεολογία, καὶ τὴν θεολογικὴ παράδοση τῆς μίας Ἁγίας, Ἀποστολικῆς καὶ Καθολικῆς Ἐκκλησίας μας. Καί διαφόρων ρευμάτων καὶ τάσεων ποὺ προέκυψαν στὸ διάβα τῶν αἰώνων".

   Ἐκφέρει στὸ παραπάνω βίντεο ὁ κ. Ἱερόθεος, ἀσφαλῶς πολὺ σωστά, τὴν ὀρθόδοξη διδασκαλία περὶ Μίας Ἐκκλησίας. Λέγει ὅμως στὴν συνέχεια ὅτι:
    Σήμερα στὸν ὀρθόδοξο χῶρο «παρουσιάζονται ἀπὸ τὴν μιὰ μεριὰ οἱ γνήσιοι ἐκφραστὲς τῆς Πατερικῆς θεολογίας καὶ ἄλλοι ποὺ ἔχουν μιὰ στοχαστικὴ, ἠθικιστικὴ καὶ πολιτιστικὴ θεολογία ποὺ διαφοροποιεῖται ἐν πολλοῖς ἀπὸ τὴν διδασκαλία τῶν Ἁγίων Πατέρων… Τὰ βλέπουμε τὰ ρεύματα αὐτά, δὲν χρειάζεται τώρα ἐγὼ νὰ κάνω κάποια συγκεκριμενη ἀνάλυση τῶν θεμάτων αὐτῶν…»!
   Πῶς δὲν χρειάζεται, κ. Ἱερόθεε; Χρειάζεται καὶ παραχρειάζεται αὐτὸ κυρίως νὰ ἀναλύσετε. Χρειάζεται, π.χ. νὰ μᾶς ἐξηγήσετε, γιατὶ ὁμιλεῖτε «ἀκαδημαϊκὰ» περὶ τῆς ὑπάρξεως τῶν ρευμάτων αὐτῶν μόνο. Δὲν εἶστε πανεπιστημιακός καθηγητής. Ποιμένας εἶστε. Χρειάζεται, λοιπόν, νὰ μᾶς πεῖτε αὐτὰ τὰ αἱρετικὰ ρεύματα (ποὺ “κρυώνουν” τὴν Ὀρθοδοξία):
Ποιοί τὰ ἔχουν ἐγκολπωθεῖ τὰ ρεύματα αὐτά;
     Κάποια ἀνώνυμοι πολίτες;
     Κάποιοι ἀνώνυμοι καθηγητές;
   Ἢ μήπως ἐπώνυμοι ἀκαδημαϊκοί, τοὺς ὁποίους χρησιμοποιεῖτε ἐσεῖς, ἐκεῖ στὴν Σύνοδο, νὰ σᾶς ἐκπροσωπήσουν στοὺς θεολογικοὺς διαλόγους;
   Ἢ  ἀκόμη, μήπως καὶ κάποιοι Μητροπολίτες –συνάδελφοί σας– τὰ ἔχουν ἐγκολπωθεῖ;
   Δυστυχῶς, ναί! Καθημερινὰ συνάδελφοί σας, βγαίνουν καὶ ὑπερασπίζονται τὸν Πατριάρχη καὶ τὶς ἀποφάσεις τῆς Κολυμπαρίου Συνόδου, ἡ ὁποία υἱοθέτησε συνεσκιασμένα, ἀλλὰ οὐσιαστικά, τὴν οἰκουμενιστικὴ θεωρία περὶ πολλῶν Ἐκκλησιῶν!
  Ἄρα, τὸ θέμα δὲν εἶναι ἀκαδημαϊκό. Εἶναι θεολογικό, ἐκκλησιολογικό, ποιμαντικό, κανονολογικό. Μὲ αὐτοὺς τοὺς Οἰκουμενιστὲς Ἐπισκόπους καὶ Πατριάρχες συλλειτουργεῖτε καὶ αὐτοὺς μνημονεύετε. Μὲ αὐτοὺς συναποτελεῖτε τὴν Ἱερὰ Σύνοδο. Καὶ πῶς γίνεται νὰ συνυπάρχετε  στή Μία Ἐκκλησία, ἀπὸ τὴ μιὰ ἐσεῖς, οἱ Ἐπίσκοποι δηλ. ποὺ πιστεύετε ὅτι ὑπάρχει Μία Ἐκκλησία, μὲ ἐκείνους τοὺς Ἐπισκόπους ποὺ πιστεύουν σὲ πολλὲς Ἐκκλησίες;

Ένας Αυτοκράτορας που έγινε Άγιος υπερασπιζόμενος την Ορθόδοξη Πίστη!

Ὁ Ἅγιος Λέων Μακέλλης ὁ Μέγας 

    Ὁ Ἅγιος αὐτοκράτωρ ἀντέδρασε στὴν προσθήκη «ὁ σταυρωθεὶς δι’ ἡμᾶς» στὸν ὕμνο «ἅγιος, ἅγιος, ἅγιος Κύριος», ποὺ θεωρήθηκε ὡς κακόδοξη.   

   Οἱ σύγχρονοι Ἐπίσκοποι καὶ Ποιμένες δὲν ἀντιδροῦν -ἀλλὰ σιωποῦν- ὄχι σὲ μιὰ μικρὴ προσθήκη, ἀλλὰ στὴν κατεδάφιση τῆς Πίστεως ἀπὸ τοὺς Οἰκουμενιστές, ἀποδεχόμενοι οὐσιαστικὰ καὶ προλειαίνοντες τὸν δρόμο τοῦ Ἀντίχριστου!

    Ὁ Ἅγιος Λέων καταγόταν ἀπὸ τὴν Θράκη καὶ βασίλευσε περὶ τὸ 457 μ.Χ. μέχρι τὸ 474 μ.Χ. Διαδέχθηκε στὸν θρόνο τοῦ Βυζαντίου τὸν Μαρκιανὸ (450 – 457 μ.Χ.). Ὁ Λέων ὁ Α΄ ἀναγορεύτηκε αὐτοκράτορας στὶς 7 Φεβρουαρίου τοῦ 457 μ.Χ. στὸ Ἕβδομο, μὲ τὴν παρουσία τοῦ Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως. Ἦταν εὐσεβέστατος καὶ προασπίστηκε τὴν Ὀρθόδοξη πίστη κατὰ τῶν αἱρετικῶν.

Στὴν Ἀντιόχεια, ὅπου οἱ Μονοφυσίτες ἀποκτοῦσαν πάλι σιγά – σιγὰ τὴν παλαιά τους δύναμη, ἕνας πρεσβύτερος, γνωστὸς ὡς Πέτρος ὁ Γναφεύς, εἶχε κατορθώσει νὰ γίνει Πατριάρχης τὸ 469 ἢ 470 μ.Χ., χάρη στὴν ὑποστήριξη τοῦ Ζήνωνος, κόμητος τῶν

Ὁ Ὅσιος Εὐθύμιος ὁ Μέγας



Ὁ Ὅσιος Εὐθύμιος ὁ Μέγας γεννήθηκε στὴ Μελιτηνὴ τῆς Ἀρμενίας τὸ ἔτος 377 μ.Χ. κατὰ τοὺς χρόνους τῆς βασιλείας τοῦ Γρατιανοῦ (375 – 383 μ.Χ.). Οἱ γονεῖς του Παῦλος καὶ Διονυσία, ἀνῆκαν σὲ ἐπίσημη γενιά. Ἄτεκνοι ὄντες, ἀξιώθηκαν νὰ ἀποκτήσουν παιδί, τὸ ὁποῖο ἀφιέρωσαν στὴ διακονία τοῦ Θεοῦ στὸ ὁποῖο καὶ κατὰ θεία ἐπιταγὴ ἔδωσαν τὸ ὄνομα Εὐθύμιος, ἀφοῦ μὲ τὴν γέννησή του τοὺς χάρισε τὴν εὐθυμία, τὴ χαρὰ καὶ τὴν ἀγαλλίαση.
Σὲ ἡλικία μόλις τριῶν ἐτῶν ὁ Εὐθύμιος ἔχασε τὸν πατέρα του. Τότε ἡ χήρα μητέρα του τὸν παρέδωσε στὸν εὐλαβὴ Ἐπίσκοπο τῆς Μελιτηνῆς Εὐτρώϊο, ὁ ὁποῖος, μαζὶ μὲ τοὺς ἀναγνῶστες Ἀκάκιο καὶ Συνόδιο ποὺ ἔγιναν ἀργότερα Ἐπίσκοποι Μελιτηνῆς, τὸν ἐκπαίδευσε καλῶς καί, ἀφοῦ τὸν κατέταξε στὸν ἱερὸ κλῆρο, τὸν τοποθέτησε ἔξαρχο τῶν μοναστηρίων.
Ἀπὸ τὴ Μελιτηνὴ ὁ Ὅσιος μετέβη, περὶ τὸ 406 μ.Χ., στὰ Ἱεροσόλυμα καὶ κλείσθηκε στὸ σπήλαιο τοῦ Ἁγίου Θεοκτίστου, ὅπου καὶ ἀσκήτευε μὲ αὐστηρότητα καὶ

Πέμπτη 19 Ιανουαρίου 2017

«Έκθεσις του αγιωτάτου μητροπολίτου Εφέσου...» Μάρκου Ευγενικού

   Ἀναγκαία ἐπανάληψη  -μετὰ τὴν Κολυμπάριο Σύνοδο-  παλαιότερης ἀναρτήσης γιὰ τὸν ἑορτάζοντα σήμερα «Ἄτλαντα τῆς Ὀρθοδοξίας» ἅγιο Μᾶρκο τὸν Εὐγενικό.

Ακτινογραφία των προδοτικών Διαλόγων από τον άγ. ΜΑΡΚΟ ΕΥΓΕΝΙΚΟ

  Παρουσιάζουμε ἕνα σημαντικὸ κείμενο τοῦ ἁγίου Μάρκου Εὐγενικοῦ μὲ τίτλο «Ἔκθεσις τοῦ ἁγιωτάτου μητροπολίτου Ἐφέσου...». Τὸ κείμενο αὐτὸ

α) Ἀποτελεῖ μιὰ περιγραφή, μιὰ ἀκτινογραφία τῆς παθολογίας τῶν θεολογικῶν Διαλόγων καί, περιγράφοντας ὅσα ἔπραξε ὁ ἴδιος ὁ Ἅγιος καὶ ὅσα παρέλειψαν νὰ πράξουν οἱ ἐπίσκοποι ποὺ συμμετεῖχαν στὴ Σύνοδο Φερράρας Φλωρεντίας, διαζωγραφίζει ἐκπληκτικά, τὰ ὅσα κατάπτυστα πράττουν σήμερα οἱ διάφοροι Βαρθολομαῖοι, Ζηζιούληδες, Σαββᾶτοι, Ἰγνάτιοι κ.λπ., οἱ ὁποῖοι εἶναι συνειδητοὶ προδότες τῆς Πίστεως μὲ δίπλωμα Παπικό: γνωρίζουν δηλ. ἐκκλησιαστικὴ ἱστορία, γνωρίζουν τί ἔπραξαν οἱ Ἅγιοί μας, γνωρίζουν τί ἔπραξε ὁ ἅγιος Μᾶρκος ὁ Εὐγενικός (ποὺ ἀντιμετώπισε ταυτόσημα ἢ δίδυμα μὲ τὰ σημερινὰ θέματα τῶν συγχρόνων ἑνωτικῶν-οὐνιτικῶν Διαλόγων) κι ὅμως πράττουν τὰ ἀντίθετα, ἐκεῖνα ποὺ τοὺς ὑπαγορεύει ἡ ἀποκαλυπτόμενη ἀντίχριστη παγκόσμια ἐξουσία.
β) (Δημοσιεύουμε τὸ κείμενο αὐτό) γιὰ νὰ παύσουν ἐπιτέλους οἱ ἀνακρίβειες καὶ οἱ ἀσέβειες πρὸς τὸ πρόσωπο τοῦ ἁγίου Μάρκου καὶ τῶν ἄλλων ἐπισκόπων ποὺ ἔλαβαν μέρος στὴν Σύνοδο Φερράρας Φλωρεντίας. Μὲ τὸ κείμενο δηλ. αὐτὸ διαψεύδονται ὅσοι Οἰκουμενιστὲς διασπείρουν τὶς ψευδεῖς πληροφορίες (κρίνοντας ἀπὸ κάποιες φιλόφρονες προσφωνήσεις κατὰ τὴν ἔναρξη τῆς Συνόδου)  ὅτι ὅσοι ἔλαβαν μέρος στὸν Διάλογο μὲ τοὺς Παπικούς (καὶ φυσικὰ ὁ ἅγιος Μᾶρκος), εἴτε χαρίστηκαν στὸν Πάπα, εἴτε ἦσαν ἐξ ἀρχῆς φιλενωτικοὶ καὶ ἐνδοτικοὶ εἰς τὰ τῆς Πίστεως.
Εἶναι, ἀκόμα, καιρὸς νὰ παύσουν νὰ παραπληροφοροῦν οἱ λεγόμενοι ἐκ Πειραιῶς "ἀντι-Οἰκουμενιστές" ποὺ τοὺς "συμφέρει" καὶ θέλουν νὰ ἀποδείξουν ὅτι ὁ ἅγιος Μᾶρκος ἐπικοινωνοῦσε ἐκκλησιαστικὰ μὲ λατινόφρονες (ὅπως αὐτοὶ σήμερα μὲ Οἰκουμενιστὲς Ἀρχιερεῖς καὶ Πατριάρχες) καὶ ἰσχυρίζονται ὅτι δὲν εἶχε ἀποτειχιστεῖ ἀπὸ αὐτούς! Ὁ ἅγιος Μᾶρκος στὴν παρακάτω «Ἔκθεση», τοὺς διαψεύδει.
Καὶ ἕνα μεγάλο ἐρώτημα εἶναι: Πῶς ὁ ἅγ. Μᾶρκος ἀντελήφθη ἀμέσως –μετὰ τὶς πρῶτες συζητήσεις μὲ τοὺς Λατίνους– ὅτι οἱ Παπικοὶ δὲν ἤθελαν νὰ εὕρουν στὴν Σύνοδο τῆς Φερράρας τὴν ἀλήθεια, καὶ οἱ δικοί μας Οἰκουμενιστὲς Ἀρχιερεῖς καὶ θεολόγοι, διαλεγόμενοι μὲ τοὺς Παπικούς ἐπὶ τόσα χρόνια, δὲν κατάλαβαν ὅτι οἱ Παπικοὶ τούς (καὶ μᾶς) ἐμπαίζουν, ὅτι προσθέτουν νέες αἱρέσεις ἐπὶ αἱρέσεων, ὅτι οὐδόλως