Γιατί δίνουν οι Ορθόδοξοι… «ραπόρτο» στους παπικούς!

Γιατί δίνουν οι Ορθόδοξοι… «ραπόρτο» στους παπικούς για την Σύνοδο της Κρήτης; Δεν συζητήθηκε ο διάλογος με τους Ρ/καθολικούς στην Ιεραρχία και θα συζητηθεί στο Μπάρι;

Του Μανώλη Κείου

Διακαής πόθος των διοργανωτών και των υποστηρικτών της εν τοις πράγμασι αποτυχημένης Συνόδου της Κρήτης είναι να συντηρήσουν τον όποιο αντίκτυπο είχε εκείνη και να την μετατρέψουν σε γέφυρα στενότερων επαφών με τα άλλα δόγματα και δη με τους παπικούς.
Τους ίδιους, τους οποίους κάλεσαν κι’ όλας ως παρατηρητές στο Κολυμπάρι…

Την Πέμπτη το απόγευμα, λοιπόν, 30 Μαρτίου στο Μπάρι της Ιταλίας (ἐδῶ) το Ινστιτούτο Οικουμενικής και Βυζαντινής Πατερικής

«Το "Πρωτείον" και η "Νέα Ουνία" είναι οι σύγχρονοι παγκόσμιοι στόχοι του Πάπα».

 

Διχασμός εις τον Παπισμόν από τα παίγνια εξουσίας

Τριγμούς εις την Παπικήν έδραν προεκάλεσε το κείμενον του Πάπα «Η χαρά της αγάπης:    Μετά-Συνοδική Αποστολική Προτροπή για την αγάπη στην οικογένεια». Πρόκειται δι’ «Αποστολικήν Προτροπήν», σπουδαιοτέραν από απλάς συγγραφάς αλλά όχι ισοτίμου κύρους με τας «Παπικάς Εγκυκλίους», καθώς δεν αναφέρεται εις δογματικόν ζήτημα. Η «Προτροπή» εξεδόθη την 8ην Απριλίου 2016, μετά από σειράν Συν­όδων, αι οποίαι είχον

ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ 2007: Για τον Γέροντα Εφραίμ και όσους "ΕΧΟΥΝ ΠΑΘΕΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΑΛΤΣΧΑΪΜΕΡ"!

AΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΕΙΔΙΚΑ ΣΤΟΥΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΕΣ, ΗΓΟΥΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΜΟΝΑΧΟΥΣ (ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ),

ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΠΑΘΕΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΑΛΤΣΧΑΪΜΕΡ ΤΟ 2017.

Πηγή

Η ΕΠΙ ΤΩΝ ΔΟΓΜΑΤΙΚΩΝ ΙΕΡΟΚΟΙΝΟΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ (του Αγίου Όρους)

Υ Π Ο Μ Ν Η Μ Α

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

   Ὁ γ. Ἐφραὶμ Βατοπαιδίου, μετὰ τὰ ὅσα κατάπτυστα εἶπε στὴν Κόρινθο (ἐδῶ) μετέβη στὸ Φανάρι πρὸς συνάντηση τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη, μᾶλλον γιὰ νὰ πάρει τὰ εὔσημα γιὰ τὴν σταθερότητά του στὴν οἰκουμενιστικὴ παναίρεση!

   Δυστυχῶς ἡ πτώση του εἶναι μεγάλη, γιατὶ μαζὶ μὲ τὸν ἀείμνηστο π. Γεώργιο Καψάνη καὶ ὑπογράφοντας ἐξ ὀνόματος ὅλων τῶν Ἁγιορειτῶν Πατέρων σχετικὸ «ΥΠΟΜΝΗΜΑ» ὁ γ. Ἐφραὶμ Βατοπαιδίου διεκήρυττε τὸ 2007 τὰ ἑξῆς ἄκρως ἀντίθετα, ἀπ’ ὅσα στὴν Κόρινθο διεκήρυξε, ἐπιβεβαιώνοντας μὲ τὴ νέες θέσεις του τὴν θεολογικὴ ἀλλοίωση ποὺ ἐπιφέρει ὁ Οἰκουμενισμὸς σὲ δυνατοὺς καὶ ἀδυνάτους.

   Ἔγραφε ΤΟΤΕ: «το ερώτημα, αν η συμμετοχή των Ορθοδόξων στο Π.Σ.Ε. γίνεται επί ορθών εκκλησιολογικών βάσεων, περιμένει μία εκ νέου απάντησι», διότι εἶναι διαπιστωμένο «ότι ο συμφυρμός με τους ετεροδόξους αλλοιώνει και την ταυτότητα των Ορθοδόξων. Πρέπει να σταθούμε με πολλή περίσκεψι μπροστά στο ενδεχόμενο να αναπτυχθή μεταξύ ημών των Ορθοδόξων ένα φρόνημα διαφορετικό από εκείνο των αοιδίμων πατέρων μας»! Καὶ νά, λοιπόν, ποὺ αὐτὸ ποὺ οἱ Ἁγιορεῖτες –μὲ πρώτους τὸν ἀείμνηστο π. Γεώργιο Καψάνη καὶ τὸν π. Ἐφραίμ– φοβόνταν πὼς θὰ γίνει, πραγματοποιεῖται πλέον καὶ μὲ τὴν δική του συμβολή!

  Τότε ὁ γ. Ἐφραὶμ ἔγραφε: «πρέπει να αποβληθή είναι ο “επαμφοτερισμός του ήθους”, μία κατάστασις που δυστυχώς κατά προτεσταντική επίδρασι αποκτά χαρακτήρα φρονήματος μεταξύ Ορθοδόξων θεολόγων, οι οποίοι δεν θέλουν να κατηγορήται η Ορθόδοξος Εκκλησία για “απομόνωσι”». Tώρα, ἐκεῖ στὴν Κόρινθο, ἀποδέχτηκε το ἀκριβῶς ἀντίθετο μετὰ τοῦ ἄσχετου θεολογικὰ μητροπολίτη Κορίνθου.

      Μὲ τὴν ἐμπλοκή μας στὸ Π.Σ.Ε., συμφωνοῦσε τότε (τὸ 2007) ὁ γ. Ἐφραίμ ὅτι: «η ένωσις πάντων επί τη βάσει της αποστολοπαραδότου Πίστεως καθίσταται στόχος όλο και πιο απόμακρος… οι δε συμπροσευχές και η συμμετοχή σε λειτουργικές εκδηλώσεις μαζί με ετεροδόξους σημαίνουν αθετήσεις της Ορθοδόξου εκκλησιολογίας.»! Τώρα, ὅμως, αὐτὰ τὰ λησμόνησε!

   Τότε, ὁ π. Ἐφραὶμ ἔγραφε: «Η «Τελική Έκθεσις της Ειδικής Επιτροπής» τοῦ Π.Σ.Ε. «συνοψίζει την προτεσταντική εκκλησιολογία, ότι οι υπάρχουσες χριστιανικές εκκλησίες δεν αποτελούν ούτε καθεμία καθεαυτήν ούτε όλες μαζί στην παρούσα διηρημένη τους κατάστασι την Μία Αγία Καθολική και Αποστολική Εκκλησία, αλλά κινούνται, στοχεύουν, στην αναζήτησί της. Και οι μεν προτεσταντικές εκκλησίες, θα έλεγε κανείς, συνεπείς στην εκκλησιολογία τους έτσι πορεύονται. Γιατί όμως σε αυτή την πορεία συσκευάζονται και οι Ορθόδοξες Εκκλησίες, οι οποίες συναποδέχθηκαν το ως άνω κείμενο;». Δὲν γνωρίζουν ὅτι μὲ αὐτὰ «ακυρώνουν την Ορθόδοξο εκκλησιολογία και την ανατρέπουν». Δὲν γνωρίζουν ὅτι «Οι προτεσταντικές “εκκλησίες” ως ετερόδοξες και αποκεκομμένες από την ενότητα της Μιάς Αγίας Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας έχουν εκπέσει της αποστολικότητος και της αγιότητός της.». Τώρα, ὅμως, ποὺ ἡ Κολυμπάριος Σύνοδος ἀνεγνώρισε τὸ Π.Σ.Ε. καὶ ἀρνήθηκε νὰ τὸ περιλάβει ἀνάμεσα στὶς αἱρέσεις, ἀποκαλώντας «ταραγμένο» τὸν πιστὸ ποὺ τόλμησε –μὲ τὸν τρόπο του– νὰ τοῦ τὸ θυμίσει, τί ἔχει νὰ πεῖ ὁ γ. Ἐφραίμ;

[Μετὰ τὴν ὁμιλία του στὴν Κόρινθο καὶ στὴν ἐρώτηση ἀκροατή: «Γιατὶ στὴν Κρήτη οἱ Ἐπίσκοποί μας εἶπαν, ὅτι οἱ αἱρέσεις εἶναι Ἐκκλησίες», ὁ γ. Ἐφραὶμ ἀπάντησε:

Γ. Ἐφραίμ: «Δὲν εἶπαν ἔτσι. Εἰς τὴν Κρήτην ἔγινε ἡ ἐπισήμανση εἰς τὴν Πίστιν εἰς τὴν Μίαν, Ἁγίαν, Καθολικὴν καὶ Ἀποστολικὴν Ἐκκλησίαν. Ἄλλο, ἄλλο. Αὐτὸ σᾶς τὸ ἀπάντησα».

Ἀκροατής: «Τί ἀπάντηση εἶναι αὐτή;».

Γ. Ἐφραίμ: «Κατ’ ἀρχὴν εἶσαι ταραγμένος. Μὴν εἶσαι ταραγμένος»] (ἐδῶ).

   Καὶ ἐνῶ τώρα ἀπάντησε τὰ παραπάνω στὴν ἐρώτηση τοῦ ἀκροατῆ, ΤΟΤΕ, οἱ Ἁγιορεῖτες –καὶ φυσικὰ ὁ ἴδιος ὁ π. Ἐφραίμ– διετύπωνε τὸν ἴδιο στὴν οὐσία προβληματισμὸ καὶ ἐρώτηση, ἀφήνοντας νὰ φανεῖ ἡ Ὀρθόδοξη τοποθέτησή του ποὺ τώρα –μὲ τὴν ἀπάντησή του– ἀνέτρεψε ἐκείνη τὴν ὀρθόδοξη θέση του. Διαβάζουμε στὴν «ΥΠΟΜΝΗΜΑ» ποὺ τότε ὑπέγραφε: «Μέ ενδιαφέρον περιμένουμε από τους Ορθοδόξους αντιπροσώπους στο Π.Σ.Ε. μία εκκλησιολογικώς ορθή απάντησι στο ερώτημα της «Ειδικής Επιτροπής», που διατυπώθηκε με τις εξής λέξεις: «Υπάρχει χώρος για τις άλλες εκκλησίες στην Ορθόδοξη εκκλησιολογία; Πως περιγράφετε αυτόν τον χώρο και ποιά είναι τα όριά του;». Από την απάντησι στο ερώτημα αυτό και από την ανταπόκρισι του Π.Σ.Ε. σε αυτήν θα αποκαλυφθή, αν η Ορθόδοξος εκκλησιολογία πρυτανεύση στο Π.Σ.Ε. ή αν συνεχισθή η παρούσα κατάστασις»!

  Τότε ὁ γ. Ἐφραὶν ἔγραφε καὶ ὑπέγραφε τὴν παρακάτω σημαντικότατη ὀρθόδοξη θέση, ποὺ σήμερα τὴν ἀρνεῖται ἔργοις καὶ λόγοις: «Οι συμπροσευχές είναι ένα μόνο σημείο εκκλησιολογικής αλλοιώσεως. Όσοι νομίζουν ότι επικαλούμεθα την ισχύ των συγκεκριμένων ιερών Κανόνων από συντηρητισμό ή φονταμενταλισμό, σφάλλουν. Αγνοούν ότι η Εκκλησία προέβαλλε τέτοιους Κανόνες, οσάκις έβλεπε αλλοιουμένη την εκκλησιολογική συνείδησι των μελών της. Σήμερα υπάρχει ανάγκη να τονισθούν οι υπάρχοντες σχετικοί Κανόνες και, αν χρειασθή, να δημιουργηθούν νεώτεροι με το ίδιο πνεύμα, για τον ίδιο σκοπό και με ειδική αναφορά στο Π.Σ.Ε.». Και: «Εάν οι θεολόγοι της «Ειδικής Επιτροπής» ήθελαν να είναι συνεπείς με την Ορθόδοξο Εκκλησιολογία, έπρεπε να θέσουν ως αδιαπραγμάτευτο όρο περαιτέρω συμμετοχής στο Π.Σ.Ε. την κατάργησι των κοινών προσευχών, επειδή ακριβώς οι κοινές προσευχές στο Π. Σ. Ε. έχουν την αποκλειστική έννοια να προαγάγουν την ορατή ενότητα των εκκλησιών-μελών του με προτεσταντικές εκκλησιολογικές προϋποθέσεις»! Καὶ στὶς προτάσεις ἐρωτοῦσε: μηπως «επέστη ο καιρός οι Ορθόδοξες Εκκλησίες να διακόψουν τις σχέσεις τους με το Π.Σ.Ε.;»!

   Τὰ συμπεράσματα τῶν Ἁγιορειτῶν καὶ τοῦ γ. Ἐφραίμ, τότε, ἦταν ὅτι

    «Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΣΤΟ Π.Σ.Ε. δημιουργεῖ προβλήματα. 1. Στην αδυναμία ουσιαστικής μαρτυρίας της Ορθοδοξίας. 2. Στην καλλιέργεια ενός οράματος ψευδούς ενότητος. 3. Στην συνέχισι των συμπροσευχών. 4. Στην φθορά του φρονήματος των Ορθοδόξων. 5. Στην συντήρησι αιρετικών νοημάτων και βιωμάτων…»!

    Αὐτὰ καὶ πολλὰ ἄλλα ἐνδιαφέροντα ὁμολογοῦσε ὀρθόδοξα ΤΟΤΕ ὁ γ. Ἐφραίμ. Τώρα ὅμως οἱ κακὲς παρέες μὲ κακόδοξους Πατριάρχες, οἱ τιμὲς καὶ οἱ δόξες, ἡ διαχείρηση τοῦ μαμωνᾶ του χρήματος καὶ οἱ ἐκκοσμικευμένες δραστηριότητες (ἕως καὶ τὴ διανομὴ κοτόπουλων) μετάλλαξαν τὶς ὀρθόδοξες θέσεις τοῦ τότε. Νὰ εὐχηθοῦμε ὁ γέροντας Ἐφραὶμ νὰ ἐπαναλάβει τὶς θέσεις τοῦ ὁμολογιακοῦ ἐκείνου «ΥΠΟΜΝΗΜΑΤΟΣ», ὅλοι μας δὲ νὰ παραμείνουμε πιστοὶ σὲ ἐκεῖνες τὶς Ὀρθόδοξες θέσεις.

______________

   Καὶ κάτι ἀκόμα ἀπὸ τὸ «ΥΠΟΜΝΗΜΑ» ποὺ ἀκολουθεῖ (καὶ τὸ ὁποῖο εἶναι πολυσέλιδο) γιὰ ὅσους Οἰκουμενιστὲς σήμερα (ὅπως συνέβη καὶ στὴν οἰκουμενιστικὴ «γιάφκα» ποὺ διευθύνει ὁ Μητροπολίτης τῆς Κορίνθου) ἐπικαλοῦνται τὴν συμπροσευχὴ τοῦ ἁγίου Μάρκου Εὐγενικοῦ: «Επειδή αυτή είναι η αιτία, για την οποία επικαλούμεθα την τήρησι των ιερών Κανόνων στην προκειμένη περίπτωσι, η επίκλησις του γεγονότος ότι ο άγιος Μάρκος ο Ευγενικός συμμετείχε στην εναρκτήρια τελετή προσευχή στην Φερράρα ή η αναφορά στην συμμετοχή ετεροδόξων του 12ου αιώνος στις Ορθόδοξες λειτουργικές συνάξεις στους Αγίους Τόπους, στο Σινά ή αλλού, δεν προσφέρονται για να υπερασπίσουν την σημερινή πρακτική των συμπροσευχών. Ο άγιος Μάρκος μετέσχε της εναρκτηρίου προσευχής, όχι όμως για να προαγάγη την ενότητα υπό παπικές προϋποθέσεις»!

Η ΕΠΙ ΤΩΝ ΔΟΓΜΑΤΙΚΩΝ ΙΕΡΟΚΟΙΝΟΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΣΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ Φεβρουάριος 2007 http://www.orthodoxnet.gr/pse%20IK/IK-PSE_Ypomnima.php

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ Ι. Η ΑΥΤΟΣΥΝΕΙΔΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΙΙ. ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΔΡΟΜΗ ΙΙΙ. Η ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΣ ΤΟΥ Π. Σ. Ε. ΣΗΜΕΡΑ 1. Η Εκκλησιολογία α. Η ενότης της Εκκλησίας (η έννοια Μία Εκκλησία) β. Η καθολικότης της Εκκλησίας γ. Η αποστολικότης και η αγιότης της Εκκλησίας δ. Η πίστις, η ζωή και η ελπίδα της Εκκλησίας 2. Το Βάπτισμα 3. Η ιεραποστολή 4. Ο στόχος της ορατής ενότητος 5. Η “ομολογιακή” και η “διομολογιακή” κοινή προσευχή 6. Η έλλειψις προσανατολισμού προς την Ορθόδοξο Εκκλησία 7. Ηθικά και κοινωνικά θέματα 8. Η στάσις έναντι των άλλων θρησκειών IV. Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΣΤΟ Π. Σ. Ε.  Α. Τα προβλήματα 1. Στην αδυναμία ουσιαστικής μαρτυρίας της Ορθοδοξίας 2. Στην καλλιέργεια ενός οράματος ψευδούς ενότητος 3. Στην συνέχισι των συμπροσευχών 4. Στην φθορά του φρονήματος των Ορθοδόξων 5. Στην συντήρησι αιρετικών νοημάτων και βιωμάτων 6. Στις προοπτικές Β. Το πρόβλημα της συμμετοχής V. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ VI. ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ

Λόγος Δέκατος: Περί καταλαλιάς (Αγ. Ιωάννης Σιναΐτης)

1. Κανείς από όσους σκέπτονται ορθά δεν θα έχη, νομίζω, αντίρρησι ότι η καταλαλιά γεννάται από το μίσος και την μνησικακία. Γι΄αυτό και την ετοποθετήσαμε στην σειρά της μετά τους προγόνους της. Καταλαλιά σημαίνει γέννημα του μίσους, ασθένεια λεπτή, αλλά και παχειά∙ παχειά βδέλλα, κρυμμένη και αφανής, πού απορροφά και εξαφανίζει το αίμα της αγάπης. Σημαίνει υπόκρισις αγάπης, αιτία της ακαθαρσίας, αιτία του βάρους της καρδιάς, εξαφάνισις της αγνότητος. 2. Υπάρχουν κόρες που διαπράττουν αίσχη, χωρίς να κοκκινίζουν. Υπάρχουν και άλλες οι οποίες φαίνονται ντροπαλές, και όμως διαπράττουν, κρυφά, χειρότερα αίσχη από τις προηγούμενες. Κάτι παρόμοιο παρατηρούμε και στα πάθη της ατιμίας. Τέτοιες κόρες είναι η υποκρισία, η πονηρία, η λύπη, η μνησικακία, η εσωτερική καταλαλιά της καρδιάς. Άλλη εντύπωσι δημιουργούν εξωτερικά και άλλος είναι ο στόχος τους.
3. Ακουσα μερικούς να καταλαλούν και τους επέπληξα. Και για να δικαιολογηθούν οι εργάτες αυτοί του κακού μου απήντησαν ότι το έκαναν από αγάπη και ενδιαφέρον προς αυτόν που κατέκριναν. Εγώ τότε τους είπα να την αφήσουν αυτού του είδους την αγάπη, για να

Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης, Η Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου και ο Αντίχριστος...

Πηγή

Η Διακοπή Μνημοσύνου είναι "υπακοή στους Κανόνες και στην παράδοση της Εκκλησίας"!

  «Καλούμαστε να μιμηθούμε τους Αγίους μας και να συστρατευθούμε με τους πατέρες, μοναχούς και ιερείς, που αποτειχίστηκαν και την υπερασπίζονται διωκόμενοι»!

  Λέγεται, πως μετά την άλωση της Κων/πόλεως, ο Μωάμεθ Β΄ ο Πορθητής, είδε σε κάποιο τοίχο του παλατιού να εμφανίζεται μια παλάμη με πέντε ανοιχτά δάκτυλα.

Κανείς δεν μπόρεσε να ερμηνεύσει τί σήμαινε αυτό, μέχρι που ο Άγιος Γεννάδιος Σχολάριος, μετά από νηστεία και προσευχή 7 ημερών, του μετέφερε αυτό που του αποκάλυψε ο Θεός, ότι δηλαδή “αν βρίσκονταν πέντε αληθινοί Χριστιανοί μέσα στην Πόλη εσύ δεν θα την καταλάμβανες ποτέ”.

Ούτε πέντε αληθινοί Χριστιανοί δεν βρέθηκαν ώστε ο Θεός να μην εγκαταλείψει την πόλη από την προστασία Του! (ο Άγιος Γεννάδιος ήταν αυτός που με τους επίμονους αγώνες του κατέστησε ανεφάρμοστο στην πράξη τον ενωτικό όρο της συνόδου Φερράρας-Φλωρεντίας όπου μόνος ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός αντιπαρατάχθηκε κατά των δυτικών).

Σήμερα, μετά από έναν αιώνα συνεχούς και προσχεδιασμένης προσπάθειας άλωσης του ορθοδόξου φρονήματος και μετά την σύνοδο της Κρήτης όπου επικυρώθηκε αυτή η προσπάθεια, βρίσκονται πάλι λίγοι, μετρημένοι Χριστιανοί (μοναχοί και κληρικοί) που ορθώνουν ανάστημα απέναντι στον οικουμενισμό, διακόπτοντας την μνημόνευση του Πατριάρχου ή των Επισκόπων σύμφωνα πάντα με τα όσα ορίζουν οι κανόνες της Εκκλησίας, αντιστεκόμενοι στην αίρεση και αντιδρώντας στις κακοδοξίες των αιρετικώς φρονούντων.

Αυτοί είναι οι καλοί ποιμένες, που σε καιρό αιρέσεως δεν σιωπούν και στηρίζουν το ποίμνιο της Εκκλησίας με την προσευχή τους, τα λόγια, τα έργα τους και την φυσική τους παρουσία, ακολουθώντας τον λόγο του Κυρίου “εγώ ειμί ο ποιμήν ο καλός. ο ποιμήν ο καλός την ψυχήν αυτού τίθησιν υπέρ των προβάτων”.

Φυσικό επακόλουθο η δίωξή τους. Αυτοί που ομολογούν πίστη στον Τριαδικό μας Θεό εκδιώκονται χωρίς δίκη και χωρίς απολογία. Βρισκόμαστε μάρτυρες του γεγονότος να εκδιώκονται και να τιμωρούνται οι αντιδρώντες στην αίρεση του οικουμενισμού και όχι οι υπαίτιοι. Τα φιλενωτικά, αγαπητικά και φιλειρηνικά αισθήματα των διοικούντων την Εκκλησία, εξαντλήθησαν ως προς τις άλλες ομολογίες-αιρέσεις και παρέμειναν μόνο συκοφαντίες και κατηγορίες ως προς αυτούς που αφυπνίζουν τον ανενημέρωτο λαό. Το ποίμνιο της Εκκλησίας μη γνωρίζοντας πως σε θέματα πίστεως η υπακοή πρέπει να γίνεται μόνο στον Θεό και όχι στους ανθρώπους, ελέγχεται από φόβους ανυπακοής προς τον πνευματικό και φοβίες μην τυχόν και βρεθεί σε σχίσμα και εκτός Εκκλησίας .

Μια απλή ανάγνωση των βίων των Αγίων Ομολογητών, αποδεικνύει την έμπρακτη αποτείχιση τόσο αυτών όσο και του λαού που σε καιρό αιρέσεων απομακρύνονταν από τους ναούς και τους αιρετικούς επισκόπους κάνοντας υπακοή στους Ιερούς μας κανόνες και στην παράδοση της Εκκλησίας. Ήξεραν ότι όχι μόνο δεν δημιουργούσαν σχίσμα, αλλά λύτρωναν την Εκκλησία απ’ αυτό.

Άν πίστευαν ότι βρισκόταν εκτός Εκκλησίας θα δέχονταν να υποστούν διωγμούς, φυλακίσεις, αφορισμούς και καθαιρέσεις; Ήταν πεπεισμένοι ότι αυτοί διαφύλασσαν την καθαρότητα της Εκκλησίας από κάθε κακοδοξία και καινοτομία. Ξεχνούμε, λοιπόν, την ομολογία των Αγίων μας χωρίς καν να αναρωτιόμαστε γιατί σήμερα τους εορτάζουμε και τους τιμούμε;

Η Ιστορία της Εκκλησίας μας, μας διδάσκει πως οι μη κοινωνούντες των κακοδόξων αποτελούν το υγιές μέρος αυτής και πως επιβάλλεται η απομάκρυνσή τους μέχρι να αναλάμψει η Ορθοδοξία (να πραγματοποιηθεί νέα Σύνοδος που θα ακυρώνει την ληστρική). Η απομάκρυνση αυτή είναι θέμα σωτηρίας κι έχει ως σκοπό να κρατήσει αμόλυντο το σώμα του Χριστού από τις κακοδοξίες των αιρέσεων. Στα χρόνια της απολύτου συγχύσεως, όπου η πλειονότης κληρικών και πιστών δεν μπορεί καν ν’ αντιληφθεί την υπονόμευση της πίστεώς μας, καλούμαστε να μιμηθούμε τους Αγίους μας και να συστρατευθούμε με τους πατέρες, μοναχούς και ιερείς, που την υπερασπίζονται διωκόμενοι και χλευαζόμενοι από την διοίκηση της Εκκλησίας.

Άς μην μείνουν, λοιπόν, πέντε οι αληθινοί Χριστιανοί που θα υπερασπίζονται την ορθοδοξία και ας μην αφεθούμε στην απραγία μας υπακούοντας στον Κύριό μας Ιησού Χριστό που μας καλεί σε πνευματική αφύπνιση λέγοντάς μας “υποκριταί, το πρόσωπο του ουρανού και της γης οίδατε δοκιμάζειν, το δε καιρόν τούτο πώς ου δοκιμάζετε;”

Πηγή

Όλο και πιό κοντά στα τεκταινόμενα από τη Ν. Τάξη, όλο και πιό μακριά από την αλήθεια της Ορθοδοξίας!

Η ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ ΣΤΗ ΣΧΕΣΗ ΤΣΙΠΡΑ - ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Τραβάει τον... κλήρο της συνεννόησης για το Σύνταγμα

   Σε μια ενδιάμεση διατύπωση για «ανεξάρτητους ρόλους Κράτους-Εκκλησίας» φαίνεται πως καταλήγει η πολιτική διάθεση του κυβερνητικού ΣΥΡΙΖΑ να αποτυπώσει στο πλαίσιο της αναθεωρητικής διαδικασίας την αναγκαιότητα για αποσύνδεση των σχέσεων μεταξύ των δύο θεσμών.

  Ετσι, από το διαχρονικό αριστερής οπτικής αίτημα για διαχωρισμό Κράτους-Εκκλησίας και τη σταδιακή μεταβολή του σε πρόταση για διακριτούς ρόλους, η συνταγματική επιτροπή παρά τω πρωθυπουργώ για την αναθεώρηση του Συντάγματος προτίθεται τις επόμενες ημέρες να παρουσιάσει τη νέα εκδοχή για τις σχέσεις Πολιτείας και Εκκλησίας.

   Σημειωτέον πως η σχετική πρόταση θα κατατεθεί στην επιτροπή διαλόγου για την αναθεώρηση η οποία πριν από το καλοκαίρι θα απευθυνθεί στα πολιτικά κόμματα ζητώντας τις θέσεις τους για μια σειρά ζητημάτων που θα απασχολήσουν τη διαδικασία. Από εκεί και πέρα τον λόγο θα πάρει η Βουλή.

  Όλα αυτά ενδεχομένως να ήταν λεπτομέρειες εάν ο ίδιος ο πρωθυπουργός δεν επιβεβαίωνε διαρκώς το ενδιαφέρον του για τη διατήρηση σχέσεων ισορροπίας ανάμεσα στην κυβέρνησή του και την Εκκλησία. Ο Αλέξης Τσίπρας μέσα σε τρεις ημέρες θα βρεθεί από την καρδιά της Ορθοδοξίας και το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων στη μήτρα των καθολικών, το Βατικανό. Κι αν η εύκολη ερμηνεία είναι ότι ο πρωθυπουργός επιθυμεί να πάρει την ευλογία των προκαθημένων της Ορθόδοξης και της Καθολικής Εκκλησίας για να κλείσει η αξιολόγηση, η βαθύτερη προσέγγιση της στάσης του Αλέξη Τσίπρα υποδηλώνει μια συνειδητή επιλογή της κυβέρνησής του να διαφυλάξει τους διαύλους επικοινωνίας με τους εκπροσώπους της και κατ' επέκτασιν το πλήρωμά της.

Είναι ενδεικτικοί οι πρωθυπουργικοί χειρισμοί στην τελευταία σύγκρουση Πολιτείας και Αρχιεπισκοπής για το μάθημα των Θρησκευτικών στα σχολεία. Ο Αλέξης Τσίπρας δεν άφησε την κόντρα ανάμεσα στην τότε πολιτική ηγεσία του υπουργείου Παιδείας και στον ίδιο τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο να πιάσει «κόκκινο» τραυματίζοντας τις σχέσεις του με τον προκαθήμενο της Ελλαδικής Εκκλησίας.

Ούτε επέτρεψε η αντιπαράθεση για το μάθημα των Θρησκευτικών να γίνει εστία σύγκρουσης ανάμεσα στους δύο κυβερνητικούς εταίρους, με τον Πάνο Καμμένο να δηλώνει δημοσίως και σε όλους τους τόνους την πίστη του στον κ. Ιερώνυμο. Κάτι που φάνηκε και στον τελευταίο ανασχηματισμό με την έξοδο του Νίκου Φίλη από την κυβέρνηση, κίνηση που τα πολιτικά της απόνερα ταράζουν ακόμη και σήμερα τις ευαίσθητες ισορροπίες της συγκυβέρνησης αλλά και τις σχέσεις πρωθυπουργού και Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου. Μόλις πριν από λίγες ημέρες η αντίθεση Ιερώνυμου και Νίκου Φίλη αναζωπυρώθηκε με τη συζήτηση γύρω από τα πρακτικά της περίφημης συνάντησης στο Μαξίμου μετά την οποία άπαντες είχαν μιλήσει για «λύση της παρεξήγησης». Ενώ εσχάτως η απόσταση Καμμένου-Φίλη έγινε χαώδης, με τον δεύτερο να ζητά εξηγήσεις για το ύψος των εξοπλιστικών προγραμμάτων που τρέχει το Πεντάγωνο.

Αρμονικές σχέσεις

Γίνεται σαφές πως οι αρμονικές σχέσεις της κυβέρνησής του με την Εκκλησία αποτελούν προτεραιότητα για τον Αλέξη Τσίπρα. Το Μαξίμου βρίσκεται αντιμέτωπο με πολλά κοινωνικά μέτωπα και δεν επιθυμεί να ανοίξει κι άλλα.

Η συνεχιζόμενη οικονομική κρίση αναγκάζει την κυβέρνηση σε υποχωρήσεις και στο εσωτερικό της χώρας, γνωρίζοντας πως η δύναμη της Εκκλησίας αποτυπώνεται σε ποσοστά. Με τα ευρήματα των δημοσκοπήσεων να προκαλούν προβληματισμό, το Μαξίμου δεν επιθυμεί να χαλαρώσει τις σχέσεις του με την Εκκλησία. Ο φόβος και ο τρόμος άλλωστε των βουλευτών όλων των κομμάτων, κυρίως στην περιφέρεια, δεν είναι άλλος από τους αγρότες και τους μητροπολίτες. Δεν είναι τυχαίο ότι σε μία από τις τελευταίες επισκέψεις του στη Θεσσαλονίκη -στο πλαίσιο της λειτουργίας του πρωθυπουργικού γραφείου στη συμπρωτεύουσα- ο Τσίπρας κάθισε υπομονετικά στον τριθέσιο καναπέ της Μητρόπολης Θεσσαλονίκης ακούγοντας τις παραινέσεις του κ. Ανθιμου, τα πύρινα κηρύγματα του οποίου για θέματα που ξεκινούν από την οικονομία και καταλήγουν στους μετανάστες είναι αμιγώς πολιτικά.

Ο Αλέξης Τσίπρας διατηρεί στενές σχέσεις και με τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο, τον οποίο συνάντησε προ ημερών στα Ιεροσόλυμα με την ευκαιρία της αναστήλωσης του Κουβουκλίου του Παναγίου Τάφου. Οι σχέσεις τους είναι σχέσεις αμοιβαίας εκτίμησης. Οι δυο τους στάθηκαν όρθιοι για αρκετή ώρα σε κάποιο από τα διαλείμματα των ειδικών εκδηλώσεων στα Ιεροσόλυμα και τα είπαν. Η σχέση τους έχει διάρκεια. Ο Τσίπρας αν και άθεος επισκέφθηκε για πρώτη φορά το Φανάρι ως πρόεδρος του Συνασπισμού τον Ιανουάριο του 2011. Τότε δηλαδή που ακόμη κανείς δεν μπορούσε να υποψιαστεί την εκλογική άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ. «Συνάντησα έναν άνθρωπο με οξυδέρκεια, με κατανόηση των προβλημάτων, πράγμα το οποίο αποδεικνύεται και από τις παρεμβάσεις του στα φλέγοντα ζητήματα των καιρών, το ενδιαφέρον του για το περιβάλλον, για τα μεγάλα προβλήματα κοινωνικού αποκλεισμού και κοινωνικής περιθωριοποίησης και του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς» είχε δηλώσει τότε ο Αλέξης Τσίπρας. Ο κ. Βαρθολομαίος βρέθηκε πέρυσι τον Απρίλιο στη Λέσβο μαζί με τον Πάπα Φραγκίσκο αλλά και τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο για μια ολιγόωρη επίσκεψη στις μονάδες φιλοξενίας των προσφύγων, την ώρα που το Προσφυγικό βρισκόταν στην κορύφωσή του. Στη Μυτιλήνη ο Αλέξης Τσίπρας συνάντησε για δεύτερη φορά τον Πάπα των Φτωχών, Φραγκίσκο, ο οποίος εξήρε τη στάση της ελληνικής κυβέρνησης και των κατοίκων των νησιών του Αιγαίου στη διαχείριση του Μεταναστευτικού.

Η πρώτη φορά που ο Τσίπρας είχε τετ α τετ με τον Ποντίφικα ήταν τον Σεπτέμβριο του 2014, όταν ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης επεχείρησε νέα ανοίγματα συναντώντας τον εκπρόσωπο της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας στο Βατικανό. Ηταν η πρώτη φορά που ένας αριστερός ηγέτης διέβη το κατώφλι του Βατικανού για συνάντηση με τον Πάπα, σε μια κίνηση απολύτως συμβολική για έναν ΣΥΡΙΖΑ που ετοιμαζόταν να αναρριχηθεί στην κυβερνητική εξουσία. Η νέα τους συνάντηση στη Ρώμη θα γίνει υπό άλλες συνθήκες, με τον Πάπα Φραγκίσκο να επιθυμεί ουσιαστικά να «ευλογήσει» το μέλλον της ενωμένης Ευρώπης στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για τον εορτασμό των 60 χρόνων από την ιδρυτική διακήρυξη.

Βεβαίως, πριν επισκεφθεί για πρώτη φορά το Βατικανό ο Αλέξης Τσίπρας πέρασε και από τη μοναστική πολιτεία του Αθω, το Αγιον Ορος. Ηταν τον Αύγουστο του 2014 όταν, βγαίνοντας χαράματα από τη λειτουργία που παρακολούθησε στην ιστορική Μονή Ιβήρων, δήλωσε: «Οταν βλέπεις αυτά τα μοναστήρια, είτε πιστεύεις είτε όχι στον Θεό νομίζεις ότι έχεις επικοινωνία με τα θεία».

Οι επαφές με Βαρθολομαίο

Ο πρωθυπουργός επισκέπτεται την έδρα του Οικουμενικού Πατριαρχείου κάθε φορά που βρίσκεται στην Τουρκία, ενώ οι ελληνοτουρκικές σχέσεις βρίσκονται πάντα στην ατζέντα των συζητήσεών του με τον προκαθήμενο της Ορθοδοξίας, Βαρθολομαίο.

ΒΟΥΛΑ ΚΕΧΑΓΙΑ

ΕΘΝΟΣ

Πηγή

Να, λοιπόν, ένα από τα επόμενα βήματα... αξιοποιήσεως της ψευδοσυνόδου! Παρών και το "εξαίρετο" ουνιτικό άνθος μητροπ. Χρυσόστομος Σαββάτος!

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ-ΠΑΠΙΚΩΝ ΣΤΟ ΜΠΑΡΙ ΜΕ ΘΕΜΑ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟ

Την Πέμπτη 30 Μαρτίου και ώρα 17:00 στο Ινστιτούτο Οικουμενικών και Πατερικών Μελετών "Άγιος Νικόλαος'' στο Μπάρι της Ιταλίας θα διεξαχθεί θεολογική συζήτηση μεταξύ Ορθοδόξων και Ρ/Καθολικών με θέμα την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο.

Giovedì 30 marzo alle 17.00, nell’Aula Magna “Enrico Nicodemo” dell’Istituto di Teologia

Κραδαίνοντες την αίρεση του επισκοποκεντρισμού, πασχίζουν να ανακόψουν τις αποτειχίσεις!

Κρύος ιδρώτας έχει λούσει τους Ιεράρχες με τις διακοπές μνημονεύσεων!

Θα πάρει θέση η Δ. Ι. Σύνοδος;

Του Άγγελου Ρούσσου

Πριν από μια εβδομάδα γράφαμε πως ολοένα και περισσότεροι Ιεράρχες της Ελλαδικής Εκκλησίας έχουν θορυβηθεί με τις διακοπές μνημονεύσεων από πλευράς αρκετών πλέον ιερέων και πως το σήριαλ αυτό κατά πως φαίνεται θα έχει πολλά επεισόδια και απρόβλεπτες εξελίξεις.
Στους προηγούμενους Χαιρετισμούς λοιπόν ήταν ο Μητροπολίτης Φλωρίνης Θεόκλητος αυτός που μίλησε ενάντια στους “ζηλωτές”.

Δείτε εδώ το σχετικό βίντεο:

Χθες Κυριακή στον Πανίερο Ναό της Ευαγγελιστρίας Τήνου ενώπιον του Μητροπολίτου Σύρου Δωρόθεου ο Πανοσιολ. Αρχιμ. κ. Ιερώνυμος Νικολόπουλος στο κήρυγμά του αναφέρθηκε “στον

Ο δρόμος των Οικουμενιστών φαίνεται να είναι ...μη αναστρέψιμος!

Ὅσοι ὅμως θεωροῦν τὸν ἑαυτό τους Ὀρθόδοξο (Ποιμένες καὶ πιστοί), γιατί σιωποῦν;

Συμπροσευχή  και  πορεία ειρήνης

για τον ένα χρόνο

από τις τρομοκρατικές επιθέσεις

στις Βρυξέλλες

22.03.2017

Βρυξέλλες - Δέηση τελέσθηκε σήμερα Δευτέρα 22 Μαρτίου 2017 στο Ρωμαιοκαθολικό Παρεκκλήσιο του Αεροδρομίου των Βρυξελλών για τα θύματα της τρομοκρατικής επίθεσης που συνέβη ακριβώς ένα χρόνο πριν, παρουσία του Μητροπολίτου Βελγίου κ. Αθηναγόρου, και εκπροσώπων των άλλων Χριστιανικών Εκκλησιών. 

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης στην ομιλία του, εκτός της βαθείας θλίψης του για τα θύματα του τραγικού αυτού συμβάντος, καθώς και τη συμπαράσταση του στις οικογένειες τους, ευχήθηκε για την κατά Θεόν ειρήνη και ομόνοια στο κράτος του Βελγίου, αλλά και σε όλο τον κόσμο.

Το απόγευμα της ίδιας ημέρας ακολούθησε πορεία ειρήνης με τη συμμετοχή των Αρχηγών των Θρησκειών του Βελγίου, του Υπουργού Δικαιοσύνης

Για ποιό ψευδοπροφήτη-Αντίχριστο μιλά ο άγιος Κοσμάς

Ἀπὸ τὴν ὁμιλία τοῦ π. Ἀθανασίου Μυτιληναίου:

«Οἱ σχέσεις τῶν δύο θηρίων»

   Στὸ βιβλίο τῆς Ἀποκαλύψεως τὸ πρῶτο θηρίο (ὁ Ἀντίχριστος) συμβολίζεται μὲ τὰ δέκα κέρατα καὶ τὸ δεύτερο θηρίο (ὁ ψευδοπροφήτης) συμβολίζεται μὲ τὰ δύο κέρατα, τὰ ὁποῖα εἶναι ὑπὸ μορφὴν κριοῦ, δηλαδὴ ἕνα ἥμερο ζῶο. Ποια ἡ σχέση μεταξὺ αὐτῶν;

    Ὁ ψευδοπροφήτης εἶναι ὁ πρόδρομος τοῦ Ἀντιχρίστου. Ὁ σκοπὸς γιὰ τὸν ὁποῖον ἔρχεται ὁ ψευδοπροφήτης εἶναι νὰ ἀνοίξει τὸ δρόμο νὰ προσκυνηθεῖ ὁ Ἀντίχριστος καὶ δι’ αὐτοῦ ὁ Διάβολος.

   Ὁ Ἀντίχριστος ἔρχεται μὲ μίαν δυναμικὴ μορφή μὲ σκοπὸ νὰ ὑποτάξει καὶ νὰ καταστρέψει τοὺς πιστοὺς καὶ τοὺς δειλούς. Ἀλλὰ αὐτὸς ὁ τρόπος δὲν εἶναι 100% ἀποτελεσματικός. Γι’ αὐτὸ τὸ λόγο

Η Οσία Ματρώνα η Ομολογήτρια η εν Θεσσαλονίκη

Ἡ Ὁσία Ματρώνα ἔζησε στὴ Θεσσαλονίκη καὶ συγκαταλέγεται μεταξὺ τῶν Μαρτύρων τῶν πρώτων αἰώνων τῆς Ἐκκλησίας μας, κατὰ τὴν περίοδο τῶν διωγμῶν. Ὑπῆρξε ἀκόλουθος μιᾶς πλούσιας καὶ εὐγενοῦς Ἰουδαίας, μὲ τὸ ὄνομα Παντίλλα ἢ Παυτίλλα, ἡ ὁποία ἦταν σύζυγος τοῦ στρατοπεδάρχη τῆς Θεσσαλονίκης. Καθημερινὰ συνόδευε τὴν κυρία της στὴ συναγωγὴ τῆς πόλεως, ὅπου ὡστόσο δὲν πήγαινε ἡ ἴδια, διότι κρυφὰ κατέφευγε σὲ χριστιανικὸ ναό, γιὰ νὰ προσευχηθεῖ. Μοιραῖα, ὅμως, ἐπειδὴ γιὰ πολὺ καιρὸ ἡ Ματρώνα ξεγελοῦσε τὴν κυρία της, μία λάθος κίνηση στάθηκε ἀφορμὴ γιὰ νὰ ἀποκαλυφθεῖ ἡ ταυτότητά της. Σὲ μία ἑορτὴ τῶν Ἰουδαίων, κατὰ τὴν ὁποία συνήθιζαν νὰ τρῶνε πικρὰ

Περί αγιότητος του Πάπα!

 Προβληματίζει η δήλωση που έκανε ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων Θεόφιλος, περί αγιότητος του πάπα.

 -Άντε να τον βάλετε και στο Ορθόδοξο Συναξάρι με το καλό!!!

Πηγή

Για όσους καλοπροαίρετους και υπάκουους στους Αγίους και μη "εφ' εαυτοίς πεποιθότας"!

Μέσα στὴν γενικὴ σύγχυση ποὺ ἐπικρατεῖ ὡς πρὸς τὴν ἀντιμετώπιση τῆς αἱρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ὑποστηρίζεται ὅλο καὶ πιὸ συχνὰ μία ἄποψη, ἡ ὁποία πρεσβεύει, ὅτι μπορεῖ κάποιος νὰ ἀποτειχιστεῖ ἀλλὰ παράλληλα νὰ πηγαίνει στὶς ἐκκλησίες ποὺ λειτουργοῦν "εὐσεβεῖς" ἱερεῖς, παρόλο ποὺ αὐτοὶ μνημονεύουν οἰκουμενιστὴ ἢ σιγονταριστὴ τὴν αἵρεση Ἐπίσκοπο. Μάλιστα αὐτὴ ἡ ἄποψη συνοδεύεται καὶ ἀπὸ ἐπιχειρήματα ἐκκλησιαστικῆς διπλωματίας, οἰκονομίας καὶ μαθηματικῶν ἐξισώσεων ὡς πρὸς τὸν ἀριθμὸ τοῦ ποιμνίου, ποὺ πρέπει νὰ αὐξηθεῖ.

Μετὰ ἀπὸ μία τέτοια ἄποψη γεννιοῦνται διάφορα φυσικὰ καὶ εὔλογα ἐρωτήματα, ποὺ χρῶνται ἀπαντήσεως: Μὲ τί μέτρα μετριέται ἡ εὐσέβεια, ἂν ὄχι πατερικά; Πῶς γίνεται κάποιος νὰ εἶναι εὐσεβὴς καὶ νὰ μὴν ἀντιδρᾶ μπροστὰ στὴν αἵρεση; Πῶς θὰ πιστοῦν οἱ πιστοί, ὅτι, σύμφωνα μὲ τὴν διδασκαλία τῶν Πατέρων, δὲν ὑπάρχει ἄλλος δρόμος ἀντιμετώπισης τῆς αἱρέσεως ἀπὸ τὴν διακοπὴ ἐκκλησιαστικῆς κοινωνίας μὲ τοὺς αἱρετικούς; Ἂν πηγαίνω στοὺς ναοὺς τῶν "εὐσεβῶν" ἱερέων, τότε γιατί, ποιός ὁ λόγος νὰ ἀποτειχιστῶ καὶ νὰ ὑποφέρω; Καὶ ἂν ἀποτειχιστῶ μὲ βάση τὴν συνεπὴ διδασκαλία τῶν Ἁγίων Πατέρων θεωροῦμαι ἀκραῖος; Ἐπειδὴ ὅμως αἰωρεῖται πάντα ἡ κατηγορία, ποιός εἶσαι ἐσὺ καὶ μὲ τί προσόντα τολμᾶς νὰ ἀμφισβητεῖς τέτοιες σοβαρὲς ἀπόψεις, ἂς δοῦμε τί λέει ἡ διηνεκὴς περὶ ἀντιμέτωπισης τῶν αἱρέσεων διδασκαλία τῶν Ἁγίων Πατέρων, ἡ μόνη ἀσφαλὴς διδασκαλία, ἡ ὁποία μᾶς δόθηκε γιὰ αὐτὸν ἀκριβῶς τὸν λόγο, δηλ. γιὰ νὰ ἀντιμετωπίζουμε σωστὰ τὴν κάθε αἵρεση. Τί διδάσκουν λοιπὸν οἱ Πατέρες:

«Νὰ ἀποφεύγετε τὴν ἐκκλησιαστικὴ κοινωνία μὲ ὅσους πιστεύουν φανερὰ τὰ ἀσεβῆ δόγματα. Νὰ φυλάσσετε δὲ τοὺς ἑαυτούς σας ἀπὸ ὅσους νομίζουν, ὅτι δὲν πιστεύουν τὰ τοῦ Ἀρείου, κοινωνοῦν ὅμως μὲ τοὺς Ἀρειανούς. Ἰδιαιτέρως δέ, ἁρμόζει σὲ μᾶς νὰ ἀποφεύγουμε τὴν ἐκκλησιαστικὴ κοινωνία μὲ ἐκείνους ποὺ ἀποστρεφόμαστε τὸ φρόνημά τους. Ἐὰν πάλι κάποιος προσποιεῖται, ὅτι ὁμολογεῖ τὴν ὀρθὴ πίστη, παρουσιάζεται ὅμως νὰ κοινωνεῖ μὲ τοὺς αἱρετικούς, αὐτὸν νὰ τὸν προτρέπετε νὰ ἀπέχει ἀπὸ μία τέτοια συνήθεια. Καὶ ἐὰν μὲν συμφωνεῖ μαζί σας, νὰ τὸν ἔχετε σὰν ἀδελφό. Ἐάν ὅμως ἐπιμένει φιλόνικα, νὰ τὸν ἀποφεύγετε. Ἐφόσον συμπεριφέρεστε μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο, θὰ διατηρήσετε τὴν πίστι σας καθαρή. Ἀλλὰ καὶ ἐκεῖνοι θὰ ὠφεληθοῦν βλέποντάς σας καὶ θὰ φοβηθοῦν, μήπως θεωρηθοῦν ὅτι εἶναι ἀσεβεῖς καὶ ἔχουν τὰ ἴδια φρονήματα μὲ αὐτούς» (Μέγας Ἀθανάσιος, Τοῖς τόν μονήρη βίον ἀσκοῦσι….P.G.26, 1188BC). (σ.σ. Καί, ἄρα, δὲν «θὰ διατηρήσετε τὴν πίστι σας καθαρή», ἐφ’ ὅσον δὲν ἀποφεύγεται ὅποιον κοινωνεῖ μὲ τοὺς αἱρετικοὺς Οἰκουμενιστές).

«Oἵτινες τὴν ὑγιῆ ὀρθόδοξον πίστιν προσποιοῦντες ὁμολογεῖν, κοινωνοῦσι δὲ τοῖς ἑτερόφροσιν, τοὺς τοιούτους, εἰ μετὰ παραγγελίαν μὴ ἀποστῶσιν, μὴ μόνον ἀκοινωνήτους ἔχειν, ἀλλὰ μηδὲ ἀδελφοὺς ὀνομάζειν... Καὶ γὰρ κἀκεῖνοι (σ.σ. οἱ ἰατροί), ὅπερ ἂν εὕρωσι τῶν μελῶν ἀνιάτῳ πάθει προειλημμένον, ὡς μὴ ἐπὶ πολὺ χυθῆναι τὴν βλάβην κατὰ τὸ συνεχὲς τὰ παρακείμενα διαφθείρουσαν, τομαῖς καὶ καύσεσιν ἐξαιρεῖν εἰώθασιν. Ὅπερ καὶ ἡμῖν ἐπὶ τῶν ἐχθραινόντων ἢ ἐμποδιζόντων ταῖς ἐντολαῖς τοῦ Κυρίου ἐξ ἀνάγκης ἐστὶ ποιεῖν, κατὰ τὸ πρόσταγμα αὐτοῦ τοῦ Κυρίου εἰπόντος· Ἐὰν ὁ ὀφθαλμός σου ὁ δεξιὸς σκανδαλίζῃ σε, ἔξελε αὐτόν, καὶ βάλε ἀπὸ σοῦ. Ἡ γὰρ ἐπὶ τῶν τοιούτων φιλανθρωπία παραπλησία ἐστὶ τῇ ἀπαιδεύτῳ χρηστότητι τοῦ Ἠλεί, ᾗπερ ἐπὶ τῶν υἱῶν παρὰ τὸ ἀρέσκον τῷ Θεῷ χρησάμενος ἐλέγχεται. Προδοσία οὖν ἐστι τῆς ἀληθείας, καὶ ἐπιβουλὴ τοῦ κοινοῦ, καὶ ἐθισμὸς πρὸς ἀδιαφορίαν κακῶν, ἡ πρὸς τοὺς πονηρευομένους ἐσχηματισμένη χρηστότης, μηκέτι μὲν γινομένου τοῦ γεγραμμένου» (TLG, Basilius Theol., Asceticon magnum sive Quaestiones (regulae fusius tractatae), Volume 31).

«῏Ην ἐν Κωνσταντινουπόλει ἐπίσκοπος ὀνόματι Δωρόθεος, τὰ αὐτὰ φρονῶν αὐτῷ (τῷ Νεστορίῳ), ἀνὴρ χρειοκόλαξ, καὶ προπετὴς

Η ενότης εν τη αιρέσει! --Κοινό Πάσχα στη Σύρο! Η ...συμβολή του Δωρόθεου Σύρου τώρα δικαιώνεται!!!

Easter on Syros: A celebration of divinity and harmony

Κατὰ τὰ ἄλλα· μιὰ ἀνύπαρκτη Σύνοδος, μὲ ἀνύπαρκτους Ἐπισκόπους συνεργοῦν γιὰ τὴν μετατροπὴ ὅλων μας σὲ ἀνύπαρκτους γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία πιστούς!