Αν το 2006 γινόταν η διακοπή μνημοσύνου, δεν θα τολμούσαν να πραγματοποιήσουν την Κολυμπάριο Σύνοδο! --Και τώρα με αυτοκριτική "μηδέν" περιμένουμε προκοπή;

ΘΑ ΑΝΑΠΑΥΘΟΥΝ ΟΙ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ

ΑΝ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΘΕΙ Η ΨΕΥΔΟΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης

Ὁμότιμος Καθηγητὴς Α.Π.Θ.

1. Ὁλόκληρη ἡ «Σύνοδος» εἶναι ἕνα ἀτόπημα

Συμπληρώθηκε ἤδη ἕνα ἔτος ἀπὸ τὴν σύγκληση καὶ λειτουργία τῆς λεγομένης «Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου», ποὺ ἔλαβε χώρα στὴν Κρήτη τὸν Ἰούνιο τοῦ 2016. Ὅμως ὁ σάλος καὶ ἡ ἀναστάτωση ποὺ προκάλεσε στὸ πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας ἐξακολουθοῦν νὰ ὑφίστανται καὶ νὰ αὐξάνουν, παρὰ τὶς προσπάθειες ποὺ καταβάλλουν οἱ ὀργανωτὲς καὶ οἱ ὑποστηρικτές της νὰ τὴν ἐπιβάλουν μὲ διωγμοὺς καὶ ἄσκηση βίας. 

Ἡ ἀλήθεια ἐπιβάλλεται καὶ γίνεται δεκτὴ ἀπὸ μόνη της· τὸ ψεῦδος χρειάζεται μεθοδεύσεις, σχεδιασμούς, πονηρίες, ἐνίοτε καὶ διωγμούς, γιὰ νὰ γίνει ἀποδεκτό, χωρὶς πάντοτε νὰ τὰ καταφέρνει. Ὁ χαρακτηρισμὸς αὐτῆς τῆς συνόδου ὡς ψευδοσυνόδου ἀπὸ πολλοὺς εἶναι ἀληθέστατος. Δὲν ἔχει τίποτε ποὺ νὰ τὴν συνδέει μὲ τὶς ἀληθινὲς συνόδους τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας· εἶναι μία μεταλλαγμένη, ἀλλοτριωμένη σύνοδος, ξένη παντελῶς πρὸς τὴν συνοδική μας παράδοση, δὲν ἀποτελεῖ συνέχεια τῶν προηγουμένων συνόδων, ὅπως θὰ ἔπρεπε. Ἀντίθετα διακόπτει αὐτὴν τὴν ἑνότητα καὶ συνέχεια, ἔχει πλῆθος κανονικῶν καὶ θεολογικῶν ἀτοπημάτων, εἶναι ὁλόκληρη ἕνα ἀτόπημα, ἐκτὸς τοῦ εὐλογημένου καὶ ἁγιασμένου τόπου τῆς ὀρθοδόξου ἱεροκανονικῆς παραδόσεως καὶ τῶν ὀρθοδόξων δογμάτων. Γι᾽ αὐτό, τὸ μόνο ποὺ τῆς ἀξίζει εἶναι νὰ ἀπορριφθεῖ καὶ νὰ καταδικασθεῖ.

2. Ὀρθόδοξες ἀντιστάσεις

Προσπάθησαν πολλοὶ νὰ ἀποτρέψουν τὴν σύγκλησή της, διότι ἀπὸ τὴν προσυνοδικὴ διαδικασία τῆς προετοιμασίας της, καὶ ὡς πρὸς τὸ τυπικὸ μέρος τῆς συγκλήσεως καὶ λειτουργίας της καὶ ὡς πρὸς τὸ οὐσιαστικὸ τῆς θεματολογίας, ἦσαν ἐμφανεῖς οἱ ἀποκλίσεις ἀπὸ τὴν ὀρθόδοξη συνοδικὴ παράδοση. Μεταξὺ αὐτῶν μεγάλες ἅγιες καὶ ὁσιακὲς μορφὲς τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως ὁ ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς, ὁ ὅσιος Ἁγιορείτης Γέροντας Δανιὴλ Κατουνακιώτης, ὁ ὅσιος Γέροντας τῆς Λογγοβάρδας Φιλόθεος Ζερβάκος, ὁ ὅσιος ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Καντιώτης, ὁ ὅσιος Γέροντας Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος. Στὴν νεώτερη φάση τῆς ξαφνικῆς ἐπιτάχυνσης μὲ τὴν δῆθεν

"Όπου ακούς πολλά κεράσια..."!!

Εμφύλιος στο ΣΥΡΙΖΑ για τα Θρησκευτικά:

Ο Γαβρόγλου «άδειασε» Φίλη

Ο νυν υπουργός Παιδείας στέλνει στο «πυρ το εξώτερον» το πρόγραμμα σπουδών των Θρησκευτικών του προκατόχου του

Τις προτάσεις του Νίκου Φίλη αναιρούν τα νέα ΦΕΚ για το Δημοτικό, το Γυμνάσιο και το Λύκειο που δημοσιευθήκαν στις 19 Ιουνίου, υιοθετώντας αυτές της Εκκλησίας της Ελλάδος διατηρώντας τον Ορθόδοξο προσανατολισμό του μαθήματος. Επίσης γίνεται ιδιαίτερη αναφορά στην Επικρατούσα Θρησκεία. 

Ωστόσο, νέος κύκλος διαπραγμάτευσης ξεκινά τους επόμενους μήνες για τον καθορισμό της ύλης των νέων σχολικών εγχειριδίων

«Ο 15ος Κανόνας ως έκφραση αγάπης»

(Ιωάν. κα΄ 15)

Τοῦ Ν. Σακαλάκη

    Αναμφίβολα, αγάπη προς το Θεό και ορθόδοξη ποιμαντική, είναι διαλεκτικά δεμένα.

           «Λέγει τω Σίμωνι Πέτρω ο Ιησούς. Σίμων Ιωνά αγαπάς με πλείον τούτων; Λέγει αυτώ· ναι Κύριε, συ οίδας ότι φιλώ σε. Λέγει αυτώ· Βόσκε τα αρνία μου» (Ιωάν. κα, 15).

Μόνο στον άξονα της αγάπης (Ματθ. 22, 37-40) (Παρ. Κη, 4) ερμηνεύεται θεολογικά και ποιμαντικά ο 15^ος κανόνας της Α-Β συνόδου. Στον άξονα της αγάπης προς τον Θεό, προς την Εκκλησία και προς τον άνθρωπο, εστιάζεται η συνοδική διατύπωση του κανόνα. Στην σταυροειδή αυτή εντολή της αγάπης (Ματθ. Κβ, 37-40) «όλος ο νόμος και οι προφήται κρέμανται».

Στη σημερινή, βαθειά αποτελματωμένη πνευματική – εκκλησιαστική κατάσταση, η Αγιογραφική μελέτη του κανόνα κονιορτοποιεί τις ιδιότυπες και προβληματικές αμφιβολίες (μερίδας πιστών και Εκκλησιαστικών εντύπων) για την εφαρμογή του.

Η συνθηματολογική φόρμουλα «όχι σχίσμα», είναι μία αυτονομημένη εκκλησιαστική θέση, που αποδομείται μπροστά στην αγιογραφική θεμελίωση – ερμηνεία του.

Η μηχανιστική γνώση της εκκλησιαστικής ιστορίας, η παρέλευση των αιώνων και η μη επίσημη εκκλησιαστική προσέγγισή του, είχαν αναπόφευκτη συνέπεια τη «σμίκρυνση» του κανόνα, πνευματικά και ιστορικά.

Η αγάπη στο νόμο του Θεού, δηλ. στον ίδιο το Θεό, δημιουργεί (Παρ. Κη, 4) τη δυναμική στάση – τείχος αρχών και αληθείας, που είναι στάση νήψεως και μαρτυρίας έναντι της ασεβείας – αιρέσεως. Η οικουμενιστική θεολογία και οι «ορθόδοξες» ηγεσίες-επίσκοποι, έχουν δώσει τα χέρια στις ευαγγελικές αλλοιώσεις – εκτροπές. «Εσύ παιδί μου να είσαι κοντά στο Χριστό και θα σωθείς», είναι η ποιμαντική γραμμή των ημερών μας. Δημιούργησαν τυφλή εμπιστοσύνη στο «όνομα του Ιησού», μη προσέχοντας την προειδοποίηση του Χριστού: «πολλοί γαρ ελεύσονται επί τω ονόματί μου λέγοντες ότι εγώ ειμί και ο καιρός ήγγικε. Μη ουν πορευθήτε οπίσω αυτών»  (Λουκ. 21,8).

Τι διαφορετικό προστάζει ο 15^ος κανόνας, όταν από αγάπη δεν αφήνει το πλήρωμα να πορευθεί «οπίσω αυτών», οπίσω των αιρετικών επισκόπων;

Ο συνεκτικός δεσμός της Ορθοδοξίας βρίσκεται στη συνύπαρξη αγάπης στο Θεό και ορθής συνοδικής υπακοής-ποιμαντικής, προς όφελος-σωτηρία του πεπτωκότος ανθρώπου.

Ο 15^ος κανόνας εκφράζει την καθολική συνείδηση της Εκκλησίας, που αρχίζει από τις αγαπητικές μυστικές συνειδησιακές κραυγές αποδοκιμασίας της αίρεσης και του αιρετικού επισκόπου, και ολοκληρώνεται σε επίπεδο συνοδικότητας.

Το Ορθόδοξο πνεύμα των Πατέρων δεν είναι ουτοπικό,

Το "Εν Τούτω Νίκα" διακόπτει τον διάλογο με τον π. Ευθύμιο! --Επιθυμεί διάλογο μακρά από τα φώτα της δημοσιότητος!

Ἀπάντηση  τοῦ  "ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ"  στὸν  π.  ΕΥΘΥΜΙΟ

ΕΡΩΤΑΠΟΚΡΙΣΕΙΣ ΜΕΤΑΞΥ Π. ΕΥΘΥΜΙΟΥ ΤΡΙΚΑΜΗΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ ΜΑΣ (7)

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

     π. Ευθύμιε ευλογείτε!

Εντός του μηνός που αναμέναμε την απάντησή σας, προέκυψαν νέα ζητήματα αντιπαραθέσεως με τα πνευματικά σας τέκνα λόγω του νέου βιβλίου που παρουσίασε ο κ. Ι. Ρίζος. Θεωρούμε ότι μετά από αυτό το βιβλίο, (το οποίο και εσείς παρουσιάσατε (ἐδῶ) λέγοντας ότι: «τό βιβλίο αὐτό μέ ἐνθουσίασε καί μέ ἐκάλυψε πλήρως, ἐπειδή ἀποδεικνύει τήν ἀπό ἱστορικῆς, κανονικῆς καί πατερικῆς πλευρᾶς  διαχρονική τοποθέτησι τοῦ θέματος»

       του οποίου τα «επιχειρήματα»  καταρρίφθηκαν εδω, εδω, εδω, εδω, εδω, και εδω, αλλά επίσης και με την σημερινή (21/6/17) τελευταία παρέμβαση του κ. Σημάτη εδώ, ο οποίος διαστρεβλώνει  τις θέσεις μας με το εν λόγω άρθρο του, έχουμε τελικώς να σας διευκρινήσουμε τα εξής:

Σας αναφέραμε ότι αν έχετε τόσο μεγάλο θέμα (ώστε να σας εμποδίζει εις το να διεξάγετε κοινό αγώνα μαζί μας), με το ζήτημα των Συνόδων των Γ.Ο.Χ. (''στενά παραταξιακά πλαίσια'' αποκαλούν τις Συνόδους των Γ.Ο.Χ. τα πνευματικά σας τεκνά αλλά και εσείς υποτιμητικά), τότε σας είπαμε να μην ενταχθείτε σε κάποια Σύνοδο αλλά ακολουθήστε μαζί μας το Π.Η. όχι διότι είμασθε ημερολάτρες αλλά δια τους λόγους που προαναφέραμε εδώ και εδώ.

Επίσης προέβημεν και σε μία ακόμα κίνηση, συντάσσοντας μία δήλωση εδώ εις την οποία τονίζουμε ότι δεν αποδεχόμαστε θέσεις προσώπων που ουδόλως βοηθούν στην διεξαγωγή του κοινού αγώνος αλλά διχάζουν τους πιστούς, όμως δυστυχώς δεν είδαμε από εσάς ή τα πνευματικά σας τέκνα καμία κίνηση ''καλής θελήσεως'', μάλλον το αντίθετον.....

Η συμμετοχή του ιστολογίου μας σε δημόσιο διάλογο μαζί σας είχε σαν σκοπό να βοηθήσει την καταλαγή μεταξύ των Ορθοδόξων, που μάχονται τους Οικουμενιστές, με τελικό στόχο την εν καιρώ, Ευλογούντος Του Κυρίου, συγκρότηση Αληθινής Πανορθόδοξης Συνόδου, από όλους, ει δυνατόν, τους καλοπροαίρετους αληθινούς Ορθοδόξους, που θα καταδικάσει τον Οικουμενισμό και τους Οικουμενιστές και όχι η μεταξύ μας αντιπαράθεση ή επικοινωνιακή απαξίωση. Δυστυχώς αυτό δεν έγινε αντιληπτό και κατανοητό σε όλη την διάρκεια του μεταξύ μας διαλόγου, παράλληλα δε πρόσωπα που έχουν πνευματική σχέση μαζί σας πρόσφατα επιτέθηκαν επικοινωνιακά μέσω του διαδικτύου και συγγραμμάτων τους εναντίον των ΓΟΧ. 

Γενική απαίτηση πάντων των φιλάδελφα σκεπτομένων Αποτειχισμένων, είτε προέρχονται από την επίσημη Εκκλησία είτε από τις τάξεις των ΓΟΧ, είναι να σταματήσει αυτή η αντιπαράθεση, διότι εξυπηρετεί την περαιτέρω διαίρεση των αληθινών Ορθοδόξων και επίσης αντικειμενικά εξυπηρετεί τα συμφέροντα των οπαδών και συνοδοιπόρων της Παναίρεσης, δηλαδή των πραγματικών εχθρών Της Εκκλησίας. 

Υπακούοντας και εμείς σε αυτή την φιλάδελφη σκέψη και απαίτηση δηλώνουμε, ότι δεν επιθυμούμε πλέον ένα διάλογο που έχει στην ουσία χαρακτήρα αντιπαράθεσης. Θέλουμε διάλογο καταλαγής και σταδιακής συναδέλφωσης με κάθε μερίδα και ομάδα αγωνιζόμενων Ορθοδόξων ενάντια στην Παναίρεση. Θέλουμε αυτός ο διάλογος να αποκτήσει κάποτε ένα περισσότερο ουσιαστικό χαρακτήρα πέρα από τις όποιες ανταλλαγές απόψεων μέσω διαδικτύου και μάλιστα με Λαϊκούς σαν και εμάς, που τελικά εκφράζουν την άποψή τους, τουλάχιστον σε τυπικό επίπεδο.

Ευχόμαστε κάποια στιγμή να υπάρξει και διάλογος, έστω και άτυπος στην αρχή, με τους Αρχιερείς μας σε καλοπροαίρετη βάση, με στόχο τελικό, όπως προαναφέραμε, την

Διάλογος και ενότητα, ναι, αλλά με βάση την Αλήθεια!

"Μαγειρέματα" γιὰ τὴν ἕνωση Παλαιοημερολογιτῶν καὶ ἀντι-Οἰκουμενιστῶν

καὶ ἡ στάση τοῦ π. Παΐσιου Παπαδόπουλου

Τοῦ Παναγιώτη Σημάτη

Ὁ  ἀγώνας τῶν Παλαιοημερολογιτῶν δὲν ξεκίνησε ἐναντίον τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἀλλ' ἐναντίον τῆς εἰσαγωγῆς τοῦ Ν. Ἡμερολογίου.

   Τὸ ἱστολόγιο «Πατερικὴ Παράδοση» παρακολουθεῖ καὶ δημοσιεύει –ἐδῶ καὶ χρόνια– τὸν διάλογο ποὺ ὁ π. Εὐθύμιος Τρικαμηνᾶς ἔχει ἀνοίξει καλοπροαίρετα μὲ ἱστολόγια ποὺ διευθύνουν πιστοὶ τοῦ Παλαιοῦ Ἡμερολογίου. Κι αὐτὸ διότι στὴν πλειονότητά τους οἱ Παλαιοημερολογίτες ἀποκαλύπτουν τὶς κακοδοξίες τῶν Οἰκουμενιστῶν, μετὰ τῶν ὁποίων κοινωνοῦν οἱ Νεοημερολογίτες. Σὲ κάποια πράγματα, ὅμως, διαφέρουν οἱ τοῦ Παλαιοῦ Ἡμερολογίου μὲ ὅσους ἀνήκουν στὴν Ἐκκλησία καὶ ἀκολουθοῦν τὸ Νέο Ἡμερολόγιο, ἀλλ' ἔχουν ἤδη ἀποτειχιστεῖ ἀπὸ τοὺς παναιρετικοὺς Οἰκουμενιστές. Ἡ διαφορὰ ἔγκειται στὸν τρόπο ἐφαρμογὴ τῆς Ὀρθόδοξης ἐκκλησιολογίας καὶ ἀπομακρύνσεως ἀπὸ τοὺς αἱρετικοὺς καὶ στὴν μὴ δογματοποίηση τοῦ Ἡμερολογίου.

   Αὐτὴ ἡ συζήτηση, ὅμως, μετὰ τῶν τοῦ Παλαιοῦ Ἡμερολογίου (Π.Η.), ἀποκαλύπτει δυσάρεστα πράγματα. Κατὰ τὴν διάρκεια τῆς συζητήσεως οἱ τοῦ Π.Η. δὲν δείχνουν καμία διάθεση νὰ ἀποστοῦν ἀπὸ θέσεις ποὺ ἀποδεικνύεται ὅτι ἔρχονται σὲ ἀντίθεση μὲ τὴν Ὀρθόδοξη Παράδοση. Χρησιμοποιοῦν, μεθόδους ποὺ ἕως τώρα ἔχουμε διαπιστώσει ὅτι χρησιμοποιοῦν οἱ Μάρτυρες τοῦ Ἰεχωβᾶ. Γιὰ ἄλλα τοὺς ἐρωτᾶς καὶ σὲ ἄλλα ἀπαντοῦν. Τοῦτο διακρίνεται στὶς ἀπαντήσεις ποὺ ἔδωσαν τὰ τελευταῖα χρόνια οἱ τοῦ ἱστολογίου «Ἐν Τούτῳ Νίκᾳ» καὶ τοῦ «Κρυφοῦ Σχολειοῦ» στὶς θέσεις τοῦ π. Εὐθυμίου Τρικαμηνᾶ κυρίως, ἀλλὰ τελευταίως καὶ στὶς τοποθετήσεις τῶν τοῦ Π.Η. ἀπέναντι στὶς θέσεις ποὺ διετύπωσαν ἄλλοι πιστοί, ὅπως π.χ. ὁ κ. Ἰωάννης Ρίζος.

  Τὰ κείμενα εἶναι ἀναρτημένα καὶ καθένας μπορεῖ νὰ τὸ διαπιστώσει. Οἱ ἀπαντήσεις τους γίνονται μὲ τέτοια τεχνική, ὥστε νὰ δίδουν τὴν ἐντύπωση στοὺς πιστοὺς τοῦ Π.Η. ὅτι ἔχουν δίκιο οἱ Παλαιοημερολογίτες, ἐνῶ ὅποιος ἔχει παρακολουθήσει τὴν συζήτηση ἐπὶ τῆς οὐσίας ἀντιλαμβάνεται ὅτι ἀπαντοῦν «ἄλλα ἀντ’ ἄλλων», ὅπως χαρακτηριστικὰ γράφει ὁ π. Εὐθύμιος στὴν τελευταία ἀπάντησή του στὸ ἱστολόγιο «Ἐν Τούτῳ Νίκᾳ» (ἐδῶ). Βέβαια αὐτὸ δὲν τὸ παραδέχονται οἱ Παλαιοημερολογίτες, καὶ σ’ αὐτὸ εἶναι μάταιο νὰ ἐπιχειρηματολογήσουμε καὶ πάλι ἐδῶ. Ἡ ἱστορία (κι ὄχι μόνο τοῦ οὐρανοῦ) θὰ δείξει τὴν ἀλήθεια. 

   Αὐτὴ ἡ εἰσαγωγὴ ἔγινε, ὄχι γιατὶ θέλουμε νὰ ἀνοίξουμε ἄλλο ἕναν ἀκόμα διάλογο μαζί τους, ἀλλὰ γιατὶ τελευταίως ὑπάρχουν κάποια «μαγειρέματα» γιὰ ἕνωση τῶν Παλαιοημερολογιτῶν μὲ τοὺς ἀντι-Οἰκουμενιστές, ἀλλὰ χωρὶς Ὀρθόδοξες προϋποθέσεις καὶ στὴν προσπάθεια αὐτή –συνειδητὰ ἢ ἀσυνείδητα– ἐνεπλάκη καὶ ὁ νεοαποτειχισθεὶς Ἀρχιμανδρίτης π. Παΐσιος Παπαδόπουλος.

    Ἐκεῖνο στὸ ὁποῖο θέλουμε ἐδῶ νὰ ἐπιμείνουμε (γιατὶ συνδέεται μὲ τὴν στάση τοῦ π. Παΐσιου Παπαδόπουλου) εἶναι ὅτι στὴν ὅλη συζήτηση αὐτὴ οἱ Παλαιοημερολογίτες, ἐνῶ ὑποκρίνονται ὅτι θέλουν τὴν ἕνωση ὅλων τῶν Ὀρθοδόξων δυνάμεων, στὴν πραγματικότητα τορπιλίζουν αὐτὸν τὸν κοινὸ ἀγώνα ἐναντίον τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἀφοῦ θέτουν προϋποθέσεις ἑνώσεως, τέτοιες, ποὺ εἶναι πέραν τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως. Θέλουν, δηλαδή, ἐμεῖς ποὺ ἀποτειχιστήκαμε ἀπὸ τὴν Παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, νὰ ἀκολουθήσουμε καὶ τὸ Παλαιὸ Ἡμερολόγιο ποὺ ἔχουν δογματοποιήσει.

   Τοὺς κάναμε ἐπανειλημμένως τὴν πρόταση: ἂς ἀγωνιστοῦμε κατὰ τὴς Παναιρέσεως, χωρὶς νὰ ἀπαιτεῖτε ἀπὸ ἐμᾶς νὰ ἀλλάξουμε Ἡμερολόγιο, ὅπως κι ἐμεῖς δὲν ἀπαιτοῦμε κάτι τέτοιο ἀπὸ σᾶς. Ὁ κύριος ἐχθρὸς αὐτὴ τὴν στιγμὴ εἶναι ἡ Παναίρεση. Τὰ περὶ Ἡμερολογιῶν (ποὺ ἀναγνωρίζουμε ὅτι κακῶς εἰσήχθη), εἶναι θέμα ποὺ μποροῦμε μετὰ νὰ τὸ συζητήσουμε, ἀφοῦ δὲν εἶναι θέμα Πίστεως· ἐξάλλου καὶ ἐκεῖνες οἱ Ἐκκλησίες ποὺ ἀκολουθοῦν τὸ Παλαιὸ Ἡμερολόγιο, δὲν γλύτωσαν ἀπὸ τὸν Οἰκουμενισμό, μὲ πρῶτο τὸ Ἅγιον Ὄρος! Δὲν τοὺς προστάτεψε τὸ Ἡμερολόγιο νὰ μὴν προσχωρήσουν στὸν

Ομιλία για τον Οικουμενισμό στην Καρδίτσα

Σχόλιο:  Ὁ π. Σάββας στὴν ὁμιλία του στὸ Αἴγιο (11.6.2017) μεταξὺ ἄλλων εἶπε ὅτι ἡ Κάρτα εἶναι ἰσοδύναμη μὲ τὸ Χάραγμα. Ἐλπίζουμε στὴν Καρδίτσα νὰ διευκρινίσει πῶς ἀκριβῶς τὸ ἐννοοῦσε, γιατὶ κάτι τέτοιο δὲν τὸ λέγει οὔτε ἡ Ἁγία Γραφή, οὔτε οἱ Ἅγιοι Πατέρες.  

Ένας πρώτος πικρός καρπός της ψευδοσυνόδου της Κρήτης:

Ἡ ἀλλαγή τοῦ χαρακτῆρα τοῦ Μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν

πρωτοπρεσβ. π. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος 

ἐφημ. Ἱ. Ν.Ἁγίας Παρασκευῆς Νέας Καλλιπόλεως Πειραιῶς

Ἡ ἀπόφαση τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας ὅτι ἀπό τό σχολικό ἔτος 2017-18 καί ἑξῆς δέν θά παρέχεται στούς μαθητές βιβλίο τοῦ Μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν, ἀλλά μόνο ἕνας πανθρησκειακός

Η νέα "εκκλησία" "της δεσποτικής νοοτροπίας και του εξευτελισμού του απλού κληρικού"!

.

 Το άρθρο της Τετάρτης:

Δηλώσεις πανικού από τον μητροπολίτη Σιδηροκάστρου

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης

Εφημέριος του Ι.Ν. Αγίου Σπυρίδωνος Τριανδρίας Θεσσαλονίκης*

Άρθρα για το "Ιστολόγιο Κατάνυξις" 2017

Πανικόβλητος ο μητροπολίτης Σιδηροκάστρου κ. Μακάριος, δεν μπόρεσε να κρατήσει τα προσχήματα. Δείτε στο τέλος του άρθρου το βίντεο με τις δηλώσεις του^[1]. Πρόσβαλε τους πάντες για να μείνει στον αφρό. Αλλά αποκαλύφθηκε... Με μηδενικές θεολογικές γνώσεις για το ιεροκανονικό θέμα της διακοπής μνημοσύνου, ένθερμος υπερασπιστής της παναίρεσης του Οικουμενισμού, θιασώτης της δεσποτικής νοοτροπίας και του εξευτελισμού του απλού κληρικού, επικαλέστηκε θεωρίες συνωμοσίας και φανταστικούς εχθρούς για να χλευάσει και να ειρωνευτεί τον πατέρα Φώτιο Τζούρα, ως αδαή, αγράμματο, παίγνιο στα χέρια φανατικών και ακραίων αντιοικουμενιστών...

Τί να πρωτοσχολιάσεις από αυτά που λέει; Ολοφάνερα τα νεύρα του...

Κάθε φράση του είναι να τραβάς τα μαλλιά σου… Μου θυμίζει στο ύφος και στους λόγους τον δικό μου επίσκοπο, τον γερασμένο δεσπότη Θεσσαλονίκης κ. Άνθιμο. Νομίζω άλλωστε πως συνδέονται πνευματικά.

Ξαφνικά, όλοι ξέχασαν τα πεπραγμένα των παλαιών αγίων, όπως του αγ. Γρηγορίου Παλαμά, αλλά και των μητροπολιτών και των άλλων πατέρων του

Και σιγά-σιγά ο Οικουμενισμός γίνεται αποδεκτός από ποιμένες και ποιμαινόμενους! Όλοι -κοινωνούντες- γίνονται συνένοχοι στην προδοσία!

 Πατριαρχική - Οικουμενιστική θεία(;) Λειτουργία στη Σινασό Καππαδοκίας

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος πραγματοποιεί και φέτος το καθιερωμένο ετήσιο προσκύνημά Του στην Καππαδοκία, συνοδευόμενος από τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων κ. Θεόφιλο.

Την Κυριακή 18 Ιουνίου 2017, ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων λειτούργησε στον Ι. Ναό των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στη Σινασό, συμπροσευχομένου του Οικουμενικού Πατριάρχου.

Με τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων κ. Θεόφιλο συλλειτούργησαν ο Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντίνης κ. Αρίσταρχος και ο Μητροπολίτης Κωνσταντίας και Αμμοχώστου (της Εκκλησίας της Κύπρου) κ. Βασίλειος.

Παρέστησαν επίσης συμπροσευχόμενοι ο Αρχιεπίσκοπος Ανθηδώνος Νεκτάριος, Επίτροπος του Παναγίου Τάφου στην Πόλη, οι Σεβ. Ρωμαιοκαθολικοί Αρχιεπίσκοποι -Μητροπολίτες Lecce κ. Domenico Umberto D’Ambrosio και Bari – Bitonto κ. Francesco Cacucci, ο Πανοσιολ. κ. Andrea Palmieri, στέλεχος του

Απάντησις 4η του Ιερομονάχου Ευθυμίου Τρικαμηνά πρὸς το ιστολόγιο «Εν τούτω Νίκα»

Ἀγαπητοί ἀδελφοί, Χαίρετε ἐν Κυρίῳ,

Θά σχολιάσω κάποια πράγματα τά ὁποῖα ἀναφέρατε εἰς τήν τελευταία ἀπάντησί σας, καθώς καί τίς ἀπαντήσεις τίς ὁποῖες ἐδώσατε εἰς τίς ὑποβληθεῖσες ἐρωτήσεις μας. Θά προσπαθήσω νά εἶμαι σύντομος, ἐκεῖ πού δέν χρειάζονται περαιτέρω ἐπεξηγήσεις. Τό ὅτι θά σχολιάσω τά κυριότερα σημεῖα τῆς ἀπαντήσεώς σας, δέν σημαίνει ὅτι συμφωνῶ μέ τά ὑπόλοιπα, ἀλλά ὅτι δέν εἶναι δυνατόν ὅλα νά σχολιαστοῦν χωρίς να μακρυγορήσωμε, καί ἴσως γίνωμε κουραστικοί. Ἐν τέλει θά σᾶς θέσωμε καί τίς ἰδικές μας ἐρωτήσεις. Συνοψίζω λοιπόν τούς σχολιασμούς καί παρατηρήσεις εἰς τά ἑξής, ἀκολουθώντας τήν σειρά μέ τήν ὁποία γράφετε.

Ἐν σχέσει μέ τίς ἐπισημάνσεις μας ὅτι ἀπαντᾶτε ἐκτός θέματος καί γράφετε ἄλλα ἀντ’ ἄλλων ὡς πρός τίς ἐρωτήσεις μας, γράφετε τά ἑξῆς:

«…Το ορθόν βέβαια είναι όχι ότι γράφουμε ψεύδη, αλλά ότι γράφουμε όσα εσείς δεν αποδέχεσθε! Λέτε ότι δεν λαμβάνετε απαντήσεις επί των ερωτήσεών σας· μήπως όμως η αλήθεια είναι ότι οι απαντήσεις που δίνουμε δεν ταιριάζουν εις το δικό σας φρόνημα; Μήπως οι απαντήσεις που δίνουμε (τις οποίες εσείς χαρακτηρίζετε ως ''ἄλλα ἀντί ἄλλων'') δεν ήταν οι αναμενόμενες προς εσάς;».

Ἐδῶ ἔχω νά ἀναφέρω ὅτι, ἀντιθέτως, οἱ ἀπαντήσεις τίς ὁποῖες δίδετε ἦταν ἀκριβῶς οἱ ἀναμενόμενες ἀπό ἐμᾶς. Καί τοῦτο διότι σέ ἕνα διάλογο μέ συγκεκριμένες ἐρωτήσεις καί ἀπαντήσεις, δέν δύναται ἑκάστη πλευρά νά κινῆται ὅπως θέλει καί νά ἐπιχειρηματολογῆ μέ αὐτά τά ὁποῖα τήν ἐξυπηρετοῦν, ἀλλά  ἑκάστη πλευρά ἑστιάζει τόν λόγον εἰς τό πρόβλημα τό ὁποῖον διά τῆς ἐρωτήσεως ἐτέθη καί πρέπει ἡ ἀπάντησις νά εἶναι συγκεκριμένη καί ξεκάθαρη. Ὡς ἐκ τούτου οἱ ἀπαντήσεις τίς ὁποῖες δίδετε λέγοντας ἄλλα ἀντί ἄλλων, ἢ ἀπαντώντας δι’ ἐρωτήσεων ἢ μή ἀπαντώντας οὐδόλως, ἐπειδή δῆθεν ἀπαντήσατε στήν προηγούμενη ἐρώτησι ἤ, τέλος πάντων, οἱ ἀπαντήσεις τοῦ τύπου «ἥξεις ἀφίξεις», νομίζω ὅτι ἔχουν σκοπιμότητα, οὐδόλως συμβάλλουν εἰς τήν διευρεύνησι τῆς ἀληθείας καί αὐτές εἶναι οἱ, ὅπως γράφετε, «γνωστές ΓΟΧ-ικές ἀπαντήσεις».

Κατωτέρω γράφετε, διά νά δικαιολογήσετε τά ἀδικαιολόγητα, ἐπί τοῦ ἰδίου θέματος:

«Εμείς π. Ευθύμιε στις απαντήσεις μας κεντράρουμε απ΄ ευθείας εις την ουσία των πραγμάτων και όχι εις το να αποδείξουμε ποιός έχει το λάθος και ποιός όχι, ποιός έχει επιχειρήματα και ποιός όχι κ.λπ. Εδώ δεν κάνουμε ανταγωνισμό ώστε να λάβουμε κάποιο βραβείο επιχειρημάτων, αλλά συνομιλούμε μαζί σας για την ουσία των πραγμάτων!».

Ἐδῶ ἀδελφοί, πρέπει νά κατανοήσετε αὐτά τά ἁπλά πράγματα, ὅτι δηλαδή εἰς τήν οὐσία τῶν πραγμάτων κεντράρουμε ὄχι μέ τίς ἀπαντήσεις τίς ὁποῖες δίδομε, ἀλλά μέ τίς ἐρωτήσεις τίς ὁποῖες θέτουμε. Διότι ἄν καί μέ τίς ἀπαντήσεις τίς ὁποῖες δίδετε κεντράρετε, ὅπως γράφετε, εἰς τήν οὐσία τῶν πραγμάτων, τότε αὐτομάτως στερεῖται τό δικαίωμα νά κεντράρη καί ἡ ἄλλη πλευρά μέ τήν ἐρώτησι τήν ὁποία ὑποβάλλει εἰς τήν οὐσία τῶν πραγμάτων, ἐφ’ὅσον ἀπαντᾶτε ἄλλα ἀντί ἄλλων κλπ. Ἐννοεῖται βεβαίως ὅτι γιά τήν κάθε πλευρά ἡ οὐσία τῶν πραγμάτων ἑστιάζεται διαφορετικά, καί δι’ αὐτό ἄλλωστε γίνεται καί ὁ διάλογος. Τέλος, ἐπί τοῦ θέματος τούτου, νομίζω ὅταν δέν δίδονται συγκεκριμένες ἀπαντήσεις ἐπί τῶν ἐρωτήσεων, δέν εἶναι δυνατόν νά πείσετε κάποιον προβληματισμένο, ἀλλά ἀντιθέτως νά προβληματίσετε καί τοὺς πεπεισμένους καί εὑρισκομένους εἰς τούς Γ.Ο.Χ. Ἐφ’ ὅσον δέ, δέν δέχεστε τίς ἐνστάσεις μας ἐπί τοῦ θέματος τούτου, σᾶς ἀναφέρομε τελικά ὅτι οἱ ἀπαντήσεις αὐτές, τοῦ τύπου «ἄλλα ἀντί ἄλλων», ἤ τοῦ «ἥξεις ἀφίξεις» καί τοῦ ὅτι «κεντράρετε εἰς τήν οὐσίαν τῶν πραγμάτων» κλπ., μᾶς διαβεβαιώνουν ὅτι, ὄχι ὅπως ἀναφέρουν οἱ Γ.Ο.Χ., ἔγιναν κάποια ἀνθρώπινα λάθη ἀπό ἀδυναμίες κλπ., ἀλλά ὅτι ἀντιθέτως ἔχετε διολισθήσει εἰς αὐτήν τήν οὐσίαν τῶν πραγμάτων μέ τήν δογματοποίησι τοῦ Ἡμερολογίου καί τήν δημιουργία τῶν Συνόδων καί τῶν σχισμάτων στήν θέσι τῆς Ἐκκλησίας.

2. Γράφετε κατωτέρω στήν ἀπάντησί σας  τά ἑξῆς:

«Αυτό που μας κάνει ιδιαίτερη εντύπωση είναι ότι όταν ξεκινήσαμε τον διάλογο μαζί σας, δεν είχαμε στον νού μας τι θα πεί ο κόσμος, ενώ εσάς το μέλημά σας συνεχώς είναι ''οι αναγνώστες''! Λησμονείτε όμως ότι ο καθένας κρίνει βάση των όσων έχει εσωτερικά μέσα του. Εμείς ενθυμούμενοι το: «Ἐάν μή Κύριος οἰκοδομήσῃ οἶκον, εἰς μάτην ἐκοπίασαν οἱ οἰκοδομοῦντες·» (Ψαλ. 126,1) δεν μας ενδιαφέρει ο κάθε αναγνώστης, και ούτε σκοπό έχουμε να πείσουμε κανέναν, διότι ο Κύριος είναι Αυτός που φωτίζει κάθε άνθρωπο και όχι εμείς! Η εν λόγω σελίδα μας είναι καθαρά ενημερωτική και προσωπική, εκφράζοντας προσωπικές μας σκέψεις και αγωνίες!». Καί ἐπίσης κατωτέρω: «Και πάλιν οι αναγνώστες στο προσκήνιο! Τελικά π. Ευθύμιε γράφετε ώστε να κάνετε διάλογο μαζί μας ή γράφετε μόνον και μόνον δια τους αναγνώστες; Με εμάς κάνετε διάλογο ή με τους αναγνώστες;».

Εἶναι ἄξιον ἀπορίας, ἀδελφοί, πῶς θίγεσθε μέ πράγματα ἁπλά καί αὐτονόητα καί πῶς αὐτά τά ἁπλά καί αὐτονόητα σᾶς ἐνοχλοῦν. Ἐφ’ ὅσον κάνουμε δημόσιο καί ὄχι ἰδιωτικό διάλογο, ὅπως προκαταρκτικῶς συνεφωνήθη, καί ἐφ’ ὅσον δέν θεωροῦμε τούς ἑαυτούς μας Ἐκκλησία κατά τόν Παπικό τύπο, ἀλλά μέλη τοῦ σώματος καί τῆς ἐκκλησιαστικῆς κοινότητος καί κυρίως ἐφ’ ὅσον διαφωνοῦμε καί ἐπιχειρηματολογοῦμε ὑπέρ τῆς ἀληθείας, τί πιό φυσικό νά κρίνουν οἱ ἄλλοι τά ἐπιχειρήματά μας καί τίς ἀπόψεις μας, καί ἄλλες ἀπ’ αὐτές νά ἐπιδοκιμάσουν καί ἀποδεχθοῦν, καί ἄλλες νά τίς ἀποδοκιμάσουν καί ἀπορρίψουν; Ἂν ἀδελφοί, δέν εἴμεθα ἕτοιμοι νά δεχθοῦμε κριτική τῶν ἄλλων εἰς τίς ἀπόψεις μας, τότε νομίζω δέν ἔχουμε περιθώρια διορθώσεως, πρᾶγμα τό ὁποῖο δέν σᾶς κρύβω ὅτι

Δήλωση συμπαράστασης στον ηρωϊκὸ π. Φώτιο Τζούρα

καὶ ἀπάντηση στὸν κακόδοξο Δεσπότη Σιδηροκάστρου Μακάριο

Τοῦ Ἀδαμάντιου Τσακίρογλου

Ὁ π. Φώτιος Τζούρας

     Δόξα τῷ Παναγάθῳ Θεῷ. Ἀκόμα ἕνας ἱερέας τοῦ Ὑψίστου, ὁ π. Φώτιος Τζούρας διάλεξε τὸν μαρτυρικὸ δρόμο τῆς ὁμολογίας καὶ ἀψηφώντας τὰ προβλήματα τῆς βιωτῆς του διάλεξε τὴν ἀγαθὴ μερίδα, τὸν Χριστό. Εὐχόμαστε ὁ Θεὸς νὰ δίνει σ’ αὐτὸν καὶ τὴν οἰκογένειά του δύναμη, ὑπομονή, σοφία καὶ κάθε εὐλογία.

Διότι μὲ τέτοιο Δεσπότη θὰ τὴν χρειαστεῖ ὁ π. Φώτιος. Ἕναν Δεσπότη, ὁ ὁποῖος μετὰ τὴν διακοπὴ μνημοσύνου του ἀπὸ τὸν ταπεινὸ ἱερέα, ποὺ δήλωσε ὅτι παρόλα αὐτὰ τὸν σέβεται, εἶπε τὰ ἑξῆς τρομερά: 

«Δὲν μπορεῖ ἕνας ἱερεὺς νὰ εἶναι περισσότερο ὀρθόδοξος ἀπὸ τὸν μητροπολίτη!!! Αὐτὰ τὰ πράγματα δὲν εἶναι τῶν παπάδων, εἶναι τῶν Συνόδων, εἶναι τῶν Πατριαρχῶν, τῶν Ἀρχιεπισκόπων!!! Ὁ παπὰς εἶναι γιὰ νὰ ἀσχολεῖται μὲ τὴν ἐνορία του. Τίποτε ἄλλο. Εἴδατε τίποτα κακὸ ἀπὸ τὸν Πατριάρχη; Ἔδωσε τίποτα στὸν Πάπα; Ὁ π. Φώτιος εἶναι ἀγράμματος. Ποῦ τὰ ἔμαθε αὐτά;».

Καὶ μετὰ εἶπε τὸ ἑξῆς, ἐπίσης ἀπίστευτο: «Ἐγὼ εἶμαι εἴλωτας ἐδῶ στὴν Ἐπισκοπή μου, τρέχω ἀπὸ τὸ πρωΐ μέχρι τὸ βράδυ, δὲν πῆγα ποτὲ στὸ ἐξωτερικό!!!». Ἥρωας ὁ Ἐπίσκοπος αὐτός. Δὲν πῆγε ποτὲ στὸ ἐξωτερικό. Πραγματικὰ τί θυσία γιὰ τὸ ποίμνιό του! Ἐνῶ οἱ ἄλλοι Ἐπίσκοποι πᾶνε συνεχῶς ταξίδια στὸ ἐξωτερικό, διότι αὐτό ὁμολογεῖ, αὐτὸς ἔμεινε στὸ Σιδηρόκαστρο καὶ γι’ αὐτὸ πρέπει νὰ ἐπαινεῖται.

Ἐὰν ὑπῆρχε βραβεῖο ἔπαρσης ὁ Ἐπίσκοπος αὐτὸς ἔπρεπε νὰ εἶναι στοὺς πρώτους ὑποψηφίους:

Ἐκτὸς τοῦ ὅτι ὑποστηρίζει τὴν κακοδοξία τοῦ «γέροντος» τῶν οἰκουμενιστῶν Ζηζιούλα περὶ πρωτείου καὶ ἀνυπαρξία Ἐκκλησίας ἄνευ Ἐπισκόπου, ἀκόμα καὶ ἂν αὐτὸς αἱρετίζει· ἐκτὸς τοῦ ὅτι θεωρεῖ τὸ ποίμνιο ἐντελῶς ἀφελὲς καὶ νομίζει, ὅτι

Η νέα "εκκλησία" είναι εδώ! Θαυμάστε απάντηση του Μητροπολίτη Σιδηροκάστρου:

«Δὲν μπορεῖ ἕνας ἱερεὺς νὰ εἶναι περισσότερο ὀρθόδοξος ἀπὸ τὸν μητροπολίτη!!! Αὐτὰ τὰ πράγματα δὲν εἶναι τῶν παπάδων, εἶναι τῶν Συνόδων, εἶναι τῶν Πατριαρχῶν, τῶν Ἀρχιεπισκόπων!!! Εἴδατε τίποτα κακὸ ἀπὸ τὸν Πατριάρχη; Ἔδωσε τίποτα στὸν Πάπα;»

Η Ν. Ταξη διατάζει και οι -υπάκουοι στα κελεύσματά της Οικουμενιστές -Αρχιεπίσκοπος και Επίσκοποι- ... εφαρμόζουν!

"Η Διαβολο-Κυβέρνηση δεν…επιθυμεί τη σύγκληση της Ιεραρχίας και η Εκκλησία δεν της χαλά το χατήρι!"

Είναι αδιανόητο ακόμη και να το σκεφθεί ο ανθρώπινος νούς κι όμως είναι πραγματικό γεγονός! Η Κυβέρνηση πληροφορήθηκε την βούληση του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Ιερωνύμου να συγκαλέσει την Ιεραρχία για το μάθημα των θρησκευτικών, ώστε να αντιμετωπίσει εν Σώματι την αθέτηση της συμφωνίας στην οποία είχαν καταλήξει για το συγκεκριμένο θέμα –που στοίχισε την καρατόμηση του τότε υπουργού Παιδείας κ. Φίλη– και διεμήνυσε στον Αρχιεπίσκοπο να μην προβεί στη σύγκληση της Ιεραρχίας.

Και ο Αρχιεπίσκοπος ως πιστός Κυβερνητικός… «εταίρος», προσαρμόστηκε στην επιθυμία της Κυβέρνησης και δεν συγκαλεί την Ιεραρχία.

Αντί της Ιεραρχίας θα συνέλθει την Τρίτη η ΔΙΣ, για δεύτερη φορά τον μήνα Ιούνιο, για «να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά». Και τα κάστανα καίνε!

Όπως όλα δείχνουν η Κυβέρνηση δεν θέλει να σηκώσει η Εκκλησία το θέμα του μαθήματος των θρησκευτικών. Δεν

Οδηγός στην αθεΐα τα νέα θρησκευτικά

Οδηγός στην αθεΐα τα νέα θρησκευτικά

Γράφει ο Βασίλειος Χ. Στεργιούλης, θεολόγος

Υπουργείο Παιδείας και Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής (Ι.Ε.Π.) επείγονται να επιβάλουν τα νέα προγράμματα του μαθήματος των Θρησκευτικών, τα ακατάλληλα και ασύμβατα προς το Σύνταγμα, τους Νόμους του Κράτους και τις αποφάσεις του Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου (Σ.τ.Ε.). Αλλά και προς το καθιερωμένο από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση δικαίωμα των γονέων να εξασφαλίσουν στα παιδιά τους αγωγή και παιδεία «σύμφωνη με τις δικές τους θρησκευτικές και φιλοσοφικές πεποιθήσεις».

Σχόλιο του π. Ευθυμίου Τρικαμηνά για τη διένεξη με το Παλαιό Ημερολόγιο

Καὶ δυὸ λόγια γιὰ τὸ νέο βιβλίο τοῦ κ. Ἰωάννου Ρίζου

      

           Ἐπειδή ἐνημερώθηκα ἀπό κείμενα τά ὁποῖα ἀναρτήθηκαν στό διαδίκτυο καί πού μοῦ ἔδωσαν ἀδελφοί σχετικά μέ  κάποιες διαμαρτυρίες ἤ καί σκανδαλισμούς ἀποτειχισμένων πατέρων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τήν γνώμη ὅτι δέν χρειάζονται τώρα αὐτές οἱ συζητήσεις καί ἀντιπαραθέσεις μέ τούς ΓΟΧ  ἤ ὅτι δέν ἔχουν νά ὠφελήσουν σέ τίποτα κλπ., ἐνημερωτικά ἀναφέρω ὅτι ἐγώ προσωπικά δέν ἄρχισα τώρα αὐτές τίς δημόσιες συζητήσεις.

Οὔτε εἶναι πρόσφατη αὐτή ἡ ἀντιπαράθεσις, ἀλλά ἡ ἀρχή της τοποθετεῖται πρίν ἀπό πολλά ἔτη καί μάλιστα στήν δεκαετία τοῦ 1980-1990, ὅταν δηλαδή ὁ γέροντάς μου κατετάγη εἰς τίς τάξεις τῶν ΓΟΧ καί ἐγώ ἀπομακρύνθηκα ἀπό αὐτόν.  Ἀπό τότε εὐκαίρως -ἀκαίρως διαλέγομαι μέ τούς ΓΟΧ, προσπαθώντας μέ τίς φτωχές μου γνώσεις νά πείσω καί διαφωτίσω γιά τό ποῦ ὑπάρχει ἡ ἀλήθεια ὡς πρός αὐτό τό ζήτημα τοῦ Ἡμερολογίου.

Ἐπί πλέον, ἔχω τή γνώμη ὅτι, ἐφ’ ὅσον διαλεγόμεθα περί τῆς ἀληθείας τῶν πραγμάτων καί μάλιστα σέ μία περίοδο κατά τήν ὁποία πολλοί προβληματίζονται, ἄν θά πρέπει στήν ἀποτείχισι ἀπό τήν αἵρεσι νά προσθέσουν καί τήν ἀλλαγή τοῦ Ἡμερολογίου, πρᾶγμα τό ὁποῖο διδάσκουν οἱ ΓΟΧ, εἶναι ὄχι ἁπλῶς ἀνάγκη, ἀλλά ἀδήριτη καί ὁλοφάνερη καί ἐπιτακτική ἡ ἐνημέρωσις τῶν ἀδελφῶν, ὥστε νά μή δυσκολεύσωμε τήν ἀποτείχισί των καί τήν ἀκυρώσωμε, προσθέτοντας βάρη μή ἀναγκαῖα καί περιττά. Ἄν πάλι θά πρέπει ἐπί  τοῦ θέματος τούτου νά τηρηθῆ μία ἄλλη στάσις, ὡς προσωρινή λύσις αὐτοῦ, νομίζω ὅτι αὐτό θά πρέπει νά εἶναι ἀπόφασις τῆς Συνάξεως τῶν Ἀποτειχισμένων καί ὄχι ἐπιβολή τῆς γνώμης κάποιων πατέρων.

Ἡ δέ ὁριστική λύσις τοῦ θέματος τοῦ Ἡμερολογίου, ἄν δηλαδή θά πρέπει ν’ ἀκολουθήσωμε τό Νέο ἤ τό Παλαιό Ἡμερολόγιο, θά δοθῆ ἀπό  μία Πανορθόδοξο καί ὄντως Ὀρθόδοξο Σύνοδο. Αὐτό σημαίνει ὅτι τό θέμα τοῦ Ἡμερολογίου ξεφεύγει ἀπό τίς δικές μας ἁρμοδιότητες καί εὐθύνες καί δι’ αὐτό ἀκριβῶς διαλεγόμεθα μέ τούς ΓΟΧ, οἱ ὁποῖοι τό ἔχουν ἤδη λύσει καί θέλουν νά τό ἐπιβάλλουν σέ ὅλους τούς Ἀποτειχισμένους ἀπό τήν αἵρεσι καί μάλιστα σέ σημεῖο πού νά τό θεωροῦν ὡς βασική προϋπόθεσι ἐκκλησιαστικῆς κοινωνίας, πρᾶγμα τό ὁποῖο στήν πρᾶξι σημαίνει ὅτι τό θεωροῦν θέμα πίστεως.

Ἐν τέλει, ἐπί τοῦ θέματος τούτου, ἔχω τήν γνώμη ὅτι θά πρέπει νά χαιρώμεθα, ὅταν μέ ἁγνή πρόθεσι γίνεται προσπάθεια ἐνημερώσεως τῶν ἀδελφῶν σέ ἕνα τόσο βασικό θέμα, εἰς τό ὁποῖο πιθανῶς ὅλοι μας νά μήν ἔχωμε ὁλοκληρωμένη καί σαφῆ γνῶσι.

Προσφάτως ἐπίσης, ἔλαβα καί τό νέο βιβλίο τοῦ ἀδελφοῦ καί συναγωνιστοῦ Ἰωάννου Ρίζου μέ τίτλο «Οὐ βουλόμεθα ζῆν ψευδολογοῦντες», τό ὁποῖο πιστεύω ὅτι ἐξεδόθη διά τούς ἰδίους λόγους. Ὄντως τό βιβλίο αὐτό μέ ἐνθουσίασε καί μέ ἐκάλυψε πλήρως, ἐπειδή ἀποδεικνύει τήν ἀπό ἱστορικῆς, κανονικῆς καί πατερικῆς πλευρᾶς  διαχρονική τοποθέτησι τοῦ θέματος. Νομίζω ὅτι θά συμβάλλη πολύ περισσότερο, μέ τά στοιχεῖα τά ὁποῖα παραθέτει, εἰς τόν σκοπό γιά τόν ὁποῖο καί ἐμεῖς κατά καιρούς διαλεγόμεθα μέ τούς ΓΟΧ.

Ἄν τώρα κάποιοι θιχτοῦν ἤ καί σκανδαλισθοῦν ἀπό αὐτό, πέραν τῶν ΓΟΧ εἰς τούς ὁποίους ἀναφέρεται, νομίζω ὅτι αὐτό θά ὀφείλεται σέ λάθος κριτήρια, τά ὁποῖα χρησιμοποιοῦνται, πέραν δηλαδή τῶν προσωπικῶν μας ἀδυναμιῶν.

Ἱερομόναχος Εὐθύμιος Τρικαμηνᾶς