Οικουμενιστικά μαργαριτάρια στο "φάκελλο" των νέων Θρησκευτικών!

    Ο Φάκελος μαθήματος για τα Θρησκευτικά της Α΄ Γυμνασίου περιέχει 5 Θεματικές Ενότητες. Καταργήθηκε η συστηματική διδασκαλία της Παλαιάς Διαθήκης, ενώ η διδασκαλία στηρίζεται σε αγιογραφικά κείμενα ανάκατα με κείμενα ραββίνων, του "αγίου" Φραγκίσκου της Ασσίζης (ως ισοδύναμου με τους Αγίους μας), ποιήματα και τραγούδια κοσμικά, κειμενάκια του Κάλλλιστου Γουέαρ, του Βασιλείου Γοντικάκη, αλλά και των ηγετών της Παναιρέσεως του Οικουμενισμού Ιωάννη Ζηζιούλα και πατριάρχη Βαρθολομαίου Αρχοντώνη. Κείμενο τοῦ Μεσσηνίας δεν εντοπίσαμε, αλλά η σχετική προπαγάνδα για τη Μεγάλη Σύνοδο της Κρήτης δεν απουσιάζει!

Δείτε τα: 

Σ᾽ αυτές τις Λειτουργίες πώς να φανή ο Χριστός;

Άρθρο του Καθηγουμένου της Ι.Μ. Δοχειαρίου Αγ. Όρους Τι λέει για Επισκόπους και Ιερείς . Ο χορός των γυρολόγων πανηγυρτζίδων δεσποτάδων

   Σ᾽ αὐτὲς τὶς Λειτουργίες πῶς νὰ φανῆ ὁ Χριστὸς μέσα ἀπὸ τὰ χρυσοποίκιλτα στέμματα, ἄμφια, κινήσεις καὶ φωτογραφίσεις; 

    Ποιός κάνει στὴν ἄκρια ἀπὸ τοὺς δεσποτάδες νὰ φανῆ ὁ Χριστός; 

Ἡ ἑνότης ἐν τῇ Εὐχαριστίᾳ 

Τὰ τελευταῖα χρόνια οἱ τὰ πάντα καλῶς θεολογοῦντες ὁμιλοῦν ὅτι ἡ ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας εἶναι στὴν Εὐχαριστία καὶ ὑπάρχουν συγγραφὲς οἱ ὁποῖες ἀναπτύσσουν τὸ θέμα αὐτό. Δὲν ἀρνούμαστε αὐτὴν τὴν φοβερὴ ἀλήθεια καὶ δεχόμαστε μετὰ πάσης πίστεως καὶ φόβου Θεοῦ ὅτι μέσα σ᾽ αὐτὸ τὸ φοβερὸ μυστήριο τῆς θείας Εὐχαριστίας φαίνεται ἡ ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως πολὺ σωστὰ τονίζει καὶ ἐπισημαίνει ἐπίσημα ἡ σύνοδος τῶν προκαθημένων ἐν τῇ νήσῳ τῇ καλουμένῃ Κρήτῃ. Παρακολουθώντας ὅμως καὶ συμμετέχοντας στὸ ὕψιστο αὐτὸ μυστήριο τῆς θείας Εὐχαριστίας, ὅλοι διερωτώμεθα: Ποιά θεία Εὐχαριστία; Αὐτὴ ποὺ τελεῖται ἀπὸ ἕναν ἁπλὸ λευΐτη στὰ ἀπομακρυσμένα χωριὰ τῆς χώρας μας ἢ αὐτὴ ποὺ ἐπιτελεῖται ἀπὸ σμῆνος ἀρχιερέων σὲ πανηγύρια καὶ ὀνομαστήρια; Σ᾽ αὐτὲς τὶς Λειτουργίες πῶς νὰ φανῆ ὁ Χριστὸς μέσα ἀπὸ τὰ χρυσοποίκιλτα στέμματα, ἄμφια, κινήσεις καὶ φωτογραφίσεις; Ποιός κάνει στὴν ἄκρια ἀπὸ τοὺς δεσποτάδες νὰ φανῆ ὁ Χριστός, ὅταν μέσα βαθιὰ στὴν καρδιά τους ἔχει ριζώσει ἡ πίστη ὅτι αὐτοὶ ἵστανται εἰς τόπον καὶ τύπον Χριστοῦ, καὶ δὲν εἶναι ἁπλοὶ διακονητὲς τοῦ φρικτοῦ μυστηρίου; Ἔλεγε ὁ ὅσιος Ἀμφιλόχιος: «Μέσα σ᾽ αὐτὰ τὰ συλλείτουργα χάνω τὸν Χριστό, χάνομαι κι ἐγώ».

Κανεὶς δὲν ἐνθυμεῖται ὅτι μέχρι τὸν ΙΣΤ΄ αἰῶνα ὁ ἀρχιερεὺς ἀπέθετε ὅλα τὰ μπιχλιμπίδια καὶ λειτουργοῦσε σὰν ἁπλὸς πρωτόπαπας. Μεγαλοπρεπέστατα ἀκούγονται «Εἰς πολλὰ ἔτη» ἀπὸ τὴν μιά, «Μνησθείη Κύριος τῆς ἀρχιερωσύνης σου» ἀπὸ τὴν ἄλλη. Ἐντελῶς ἄτονα καὶ στραγγαλισμένα ἀκοῦς τὸ «Κύριε, ἐλέησον»,

Να, πώς ...πολεμούν τον Οικουμενισμό τα "αντι-Οικουμενιστικά" ιστολόγια!

 Η ΦΗΜΗ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΘΕΟΚΛΗΤΟΥ

ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΙΕΡΟΨΑΛΤΕΣ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΑΓΙΟΥ ΜΑΡΚΟΥ ΕΥΓΕΝΙΚΟΥ ΚΡΥΟΒΡΥΣΗΣ ΕΟΡΔΑΙΑΣ

  

  Η ΦΗΜΗ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΘΕΟΚΛΗΤΟΥ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΙΕΡΟΨΑΛΤΕΣ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΑΓΙΟΥ ΜΑΡΚΟΥ

ΕΥΓΕΝΙΚΟΥ ΚΡΥΟΒΡΥΣΗΣ ΕΟΡΔΑΙΑΣ

Πηγή

Ήδη διδάσκεται η πεμπτουσία του Οικουμενισμού! Φανταστείτε τί θα γίνει με τα νέα θρησκευτικά!

    Τὸ βιβλίο Θρησκευτικῶν τῆς Γ΄ Γυμνασίου μὲ τὴ σημερινὴ μορφή του κυκλοφορεῖ ἀπὸ τὸ 2013 (ἀριθ. σύμβασης: Π757-13-02).

    Δεῖτε, λοιπόν, τί ἤδη διδάσκονται οἱ μαθητές, πρὶν ἀκόμα ἔρθουν τὰ ἑπόμενα «Τετράδια μαθητή» (ἐδῶ) καὶ τὰ νέα βιβλία, ποὺ θὰ «βαρέσουν διάλυση» γιὰ τὸ μάθημα καὶ θὰ δυσκολεύονται πλέον νὰ τὸ διδάσκουν κι ὅσοι προσπαθοῦσαν νὰ τὸ κρατήσουν σὲ ὀρθόδοξα πλαίσια!

     Στὸ μάθημα 35 λοιπόν –εἶναι τὸ τελευταῖο μάθημα στὸ σχολικὸ βιβλίο, τὸ ὁποῖο ἀπὸ πολλοὺς δὲν γίνεται, εἴτε συνειδητά, εἴτε λόγῳ ἔλλειψης χρόνου– εἶναι ἀποτυπωμένη καὶ μέσα ἀπ’ αὐτὸ διδάσκεται ἡ πεμπτουσία τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Τὰ παιδιά, δηλαδή, διδάσκονται ὅτι ὑπάρχει μιὰ ὀρθόδοξη Ἐγκύκλιο τοῦ 1920 (ὅπως δίνεται ἡ ἐντύπωση στὸ μαθητή) καὶ ὅτι ὑπάρχουν πολλὲς Ἐκκλησίες διηρημένες. «Μαθαίνει» δηλαδή, ὅτι ἐκτὸς ἀπὸ τὴν ΜΙΑ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ὑπάρχουν κι ἄλλες ἑκατοντάδες Ἐκκλησίες ποὺ ἀνήκουν στὸ Π.Σ.Ε. καὶ ἀναγνωρίζουν τὸ Χριστὸ ὡς Σωτήρα τους.

    «Μαθαίνει» ἐπίσης γιὰ τὸ πόσο καλὸς καὶ ὀρθόδοξος εἶναι ὁ οἰκουμενιστὴς Πατριάρχης Ἀθηναγόρας, ποὺ ἄρχισε διάλογο ἀγάπης μὲ τὶς ἄλλες Ἐκκλησίες! «Μαθαίνει» ὅτι τὰ ἀναθέματα μεταξὺ Ὀρθόδοξης καὶ Ρωμαιοκαθολικῆς Ἐκκλησίας, ποὺ εἶχαν ἐπιβληθεῖ μὲ τὸ σχίσμα τοῦ 1054, ἔχουν ἀπὸ τὸ 1964 καταργηθεῖ (χωρὶς καμιὰ πληροφόρηση ὅτι ἡ ἄρση τῶν ἀναθεμάτων ἔγινε, παρότι οἱ αἰτίες τοῦ σχίσματος παραμένουν καὶ πολλαπλασιάζονται!) καὶ ὅτι σὲ ἔνδειξη καλῆς θελήσεως μεταξὺ Ὀρθοδόξων καὶ Ρωμαιοκαθολικῶν, ἐπιστρέφονται τὰ ἅγια λείψανα ποὺ κατέχουν οἱ Ρωμαιοκαθολικοὶ στοὺς Ὀρθοδόξους.

       Φανταστεῖτε τί θὰ γίνει μὲ τὰ νέα θρησκευτικά!

35. Το όραμα και οι προσπάθειες για την ενότητα των χριστιανών     Η εποχή μας χαρακτηρίζεται ως εποχή του διαλόγου και της ένωσης των Eκκλησιών, επειδή καταβάλλονται προσπάθειες από τις διαιρεμένες χριστιανικές Εκκλησίες (τις διαφορετικές χριστιανικές «Ομολογίες», όπως ονομάζονται) να προσεγγίσουν η μια την άλλη, να συσφίξουν τις σχέσεις τους και να αγωνιστούν για την ένωσή τους. Η προσπάθεια αυτή για ενότητα αποτελεί για την Εκκλησία επιταγή του ίδιου του Χριστού, ο Οποίος εξέφρασε ως τελευταία του επιθυμία το να είναι όλοι οι χριστιανοί ενωμένοι. Α. Η εγκύκλιος του Οικουμενικού Πατριαρχείου του 1920 …Το περιεχόμενο της εγκυκλίου Το Οικουμενικό Πατριαρχείο απηύθυνε τον Ιανουάριο του 1920 μια εγκύκλιο επιστολή «προς τις Εκκλησίες του Χριστού σ' όλο τον κόσμο». Στην εγκύκλιο αυτή τονιζόταν η ανάγκη να εκλείψει κάθε δυσπιστία, ώστε

Το μεγάλο μυστικό…!

Του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη 

   Όλο το πνεύμα του Ευαγγελίου του Χριστού, από τη στιγμή που πραγματοποιούμε την πρώτη κατάδυσή μας στην ιερή κολυμβήθρα του Μυστηρίου του Βαπτίσματος, μας εντάσσει σε μια μεταμορφωτική πορεία. Η πνευματική μας προσπάθεια δεν προσδιορίζεται μόνο ως ακρόαση του λόγου του Θεού και ως εφαρμογή ορισμένων εντολών. Προβάλλεται και διευκρινίζεται σαν μια διαδικασία δημιουργίας νέας ζωής! Θα έλεγε κανείς ότι, μέσα στα πλαίσια των δυνατοτήτων της φύσεως του ανθρώπου, η νέα ζωή κατανοείται σαν μια οντολογική μεταβολή με σαφή τον εξελικτικό της χαρακτήρα από την πνευματική νηπιότητα στην ανδρική πνευματική ωριμότητα, εφ’ όσον οφείλουμε να φτάσουμε «οι πάντες εις την ενότητα της πίστεως και της επιγνώσεως του υιού του Θεού, εις άνδρα τέλειον, εις μέτρον ηλικίας του πληρώματος του Χριστού».

Έτσι το πρόβλημά μας δεν είναι να γίνουμε απλώς καλύτεροι, απ’ ότι είμαστε, σε μια συγκεκριμένη στιγμή αλλά να βιώσουμε την «καλήν άλλοίωσιν» και να γίνουμε «καινή κτίσις». Με τον πνευματικό εξοπλισμό, που μας εφοδιάζει ο μυστηριακός πλούτος της Εκκλησίας μας, οφείλουμε να εισέλθουμε σε μια διαδικασία «υπαρξιακής» αλλαγής. Να απεκδυθούμε τον

Εγκώμιο στον Πατέρα Φώτιο Τζούρα.

Ιωάννου Ρίζου

          Την περασμένη Κυριακή Πάτερ, χτύπησες για τελευταία  φορά την καμπάνα του χωριού σου, αλλά αυτή τη φορά η καμπάνα ακούστηκε σε όλη την Ελλάδα, στην Ευρώπη, στην Αμερική. Ακούστηκε στις καρδιές των προβάτων που είναι πια γεμάτες από τα ουρλιαχτά των λύκων και των αρκούδων.

Στο ταπεινό σου χωριουδάκι, την φετινή Πεντηκοστή, μυρίπνοα άνθη άνθισαν και ευωδίασαν, κι έφτασαν στις ψυχές των σκορπισμένων προβάτων του Χριστού.

Άκουσαν την καμπάνα και τα βατράχια της Αποκάλυψης και βγήκαν από τον βάλτο. Και ήρθαν στο χωριουδάκι σου με την

Ένας τραπεζίτης που πουλάει ...αλήθεια!

Ένας τραπεζίτης αποκαλύπτει την αλήθεια

Απίστευτο και όμως αληθινό: Θέλουν την Αγιά Σοφιά διαθρησκειακό ναό για όλους.

Ξεσάλωσαν οι…. δορυφόροι του Φαναρίου!

Θέλουν κατάργηση του συστήματος της αυτοκεφαλίας των Εκκλησιών και “δικτατορία της Ορθοδοξίας”

Του Μανώλη Κείου

Απίστευτες “ιδέες” και περίεργες “απόψεις” τίθενται επί τάπητος από διάφορους κύκλους “δορυφόρων” του Φαναρίου και υποτιθέμενων αναλυτών και αναρωτιέται κανείς αν οι ακραίες αυτές θέσεις κατατίθενται εν είδει λαγών προκειμένου να μετρηθούν αντιδράσεις ή αν υπάρχει συγκεκριμένο σχέδιο.

Οι απόψεις αυτές μάλιστα προέρχονται από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού, η οποία “άλλη πλευρά του Ατλαντικού” όλοι ξέρουμε πόσο βοήθησε να πραγματοποιηθεί η επαίσχυντη Σύνοδος του Κολυμπαρίου πέρυσι τέτοιον καιρό.

Συγκεκριμένα, ο κ. Dennis Menos αναλυτής Εθνικής Ασφάλειας και συγγραφέας της δημοσίευσης «Ενίσχυση του ρόλου του

Δελτίο τύπου της ΠΕΘ - Συγκριτικός πίνακας των αλλαγών στα δύο ΦΕΚ - Σχόλια στους Φακέλους μαθητή

Δελτίο τύπου της Πανελλήνιας Ένωσης Θεολόγων (ΠΕΘ)

Ø  Απαράδεκτος εμπαιγμός της Εκκλησίας από τον κ. Γαβρόγλου.

Ø  Μόνον τον αριθμό ΦΕΚ άλλαξε ο κ. Γαβρόγλου στα Προγράμματα του κ. Φίλη, προφανώς για να προλάβει τυχόν αρνητικές αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας, γι΄ αυτά τα Προγράμματα!

Ø  Τα «ΦΕΚ του Γαβρόγλου» είναι τα «ΦΕΚ του Φίλη», με άλλο όνομα!

Ø  Άλλαξε δηλαδή, ο Μανωλιός κι έβαλε τα ρούχα του αλλιώς!

ΤΟ ΒΑΣΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΕΙΝΑΙ Η ΔΟΜΗ ΤΩΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΩΝ

Η Εκκλησία έδειξε καλή διάθεση και εμπιστεύθηκε τον κατά τα άλλα, χαμηλών τόνων κ. Γαβρόγλου ότι θα σεβαστεί όσα συμφωνήθηκαν μεταξύ του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου και του Πρωθυπουργού κ. Αλ. Τσίπρα, για τον Ορθόδοξο Προσανατολισμό των νέων Προγραμμάτων για τα Θρησκευτικά, αλλά ο νυν Υπουργός Παιδείας ενέπαιξε την Εκκλησία και δεν έκανε τις αλλαγές που θα καθιστούσαν το μάθημα Ορθόδοξο. Αντίθετα έκανε ελάχιστες επουσιώδεις, ανεπαίσθητες και επιδερμικές, λεκτικές κυρίως, αλλαγές, άλλαξε τον αριθμό του ΦΕΚ των Προγραμμάτων Φίλη -με σκοπό προφανώς να προλάβει τυχόν αρνητικές αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας, εναντίον αυτών των ΦΕΚ- και τα υπέγραψε ως δήθεν διορθωμένα και προσαρμοσμένα στη γραμμή της Εκκλησίας. Όπως λέει ο θυμόσοφος λαός μας, άλλαξε ο Μανωλιός κι έβαλε τα ρούχα του αλλιώς!

Στην ουσία τους όμως, η πολυθρησκειακή – συγκρητιστική δομή των Προγραμμάτων παραμένει ίδια και απαράλλακτη, με τη δομή

Ψηφίστε, για να μην περάσουν τα Νεοταξικά και Οικουμενιστικά σχέδια...!

Κάλεσμα Ιερέα για συμμετοχή στη διαβούλευση της Συνταγματικής αναθεώρησης

Κάλεσμα Ιερέα για συμμετοχή στη διαβούλευση της συνταγματικής αναθεώρησης (ΒΙΝΤΕΟ)

Κάλεσμα στους πιστούς να ψηφίσουν στο ερωτηματολόγιο για την αναθεώρηση του Συντάγματος το οποίο αναρτήθηκε στα πλαίσιο της δημόσιας διαβούλευσης έκανε ο Παπαχρήστος από τον Άγιο Παντελεήμονα Ρόδου στρέφοντας ταυτόχρονα τα πυρά του στον Αλέξη Τσίπρα για την παραποίηση της Ελληνικής σημαίας στο Athens Pride.

"Να μπείτε όλοι να ψηφίσετε και να ομολογήσετε και να προστατέψετε τα παιδιά σας και τα εγγόνια σας που τα θέλουν άθεα οι αιρετικοί και οι αλλόθρησκοι…" είπε μεταξύ άλλων ο Ορθόδοξος Ιερέας.

www.pentapostagma.gr

Πηγή

Ο Κύριος είναι σπλαχνικός

       καί δίνει τή χάρη Του σ’ αὐτούς πού τή ζητᾶνε μ’ ἐπιμονή. Τόν μισθό τόν δίνει ὄχι ἀνάλογα μέ τή δουλειά πού κάναμε, ἀλλά μέ τήν προθυμία πού δείξαμε...

~ Αγιος Ισαάκ ο Σύρος

Πηγή

Πώς τολμάς να διδάσκεις το λαό; Εμείς οι ιερωμένοι μόνον έχουμε την εξουσία να διδάσκουμε!

Γιατί οι άνθρωποι εχθρεύονται την αλήθεια;

(Άγιος Λουκάς Αρχιεπίσκοπος Κριμαίας)

«Και ελθόντι αυτώ εις το ιερόν προσήλθον αυτώ διδάσκοντι οι αρχιερείς και οι πρεσβύτεροι τον λαού λέγοντες·  εν ποία εξουσία ταύτα ποιείς, και τις σοι έδωκε την εξουσίαν ταύτην;» (Μτ. 21, 23). 

     Γιατί έκαναν στον Κύριο Ιησού Χριστό μία τέτοια ερώτηση; Και είναι σίγουρο ότι τον ρώτησαν με θυμό. «Πώς τολμάς εσύ να διδάσκεις το λαό; Ποιος σου το επέτρεψε, ποιος σου έδωσε αυτό το δικαίωμα; Εμείς μόνον έχουμε την εξουσία να διδάσκουμε το λαό».
Την απάντηση που τους έδωσε ο Κύριος Ιησούς Χριστός κανείς άλλος δεν θα μπορούσε να δώσει. Αν στη θέση του βρισκόταν κάποιος που δεν είχε εξουσία να διδάσκει θα έχανε τον εαυτό του μπροστά στους αρχιερείς και τους πρεσβυτέρους και το πρώτο πράγμα που θα προσπαθούσε να κάνει θα ήταν να δικαιολογήσει τον εαυτό του. Ο Χριστός δεν τους απάντησε ευθέως. Τους έδωσε μία απάντηση που δεν την περίμεναν. Αντί να δικαιολογεί τον εαυτό του και να τους προβάλλει επιχειρήματα, που να δικαιολογούσαν την εξουσία του να διδάσκει τον λαό, τους ελέγχει και τους αναγκάζει να παραδεχτούν πως δεν έχουν δίκαιο σ’ αυτά
που λένε.
Τους είπε: «Ερωτήσω υμάς καγώ λόγον ένα, ον εάν είπητέ μοι, καγώ υμίν ερώ εν ποία εξουσία ταύτα ποιώ. Το βάπτισμα Ιωάννου πόθεν ην, εξ ουρανού ή εξ ανθρώπων; οι δε διελογίζοντο παρ’ εαυτοίς λέγοντες· εάν είπωμεν, εξ ουρανού, ερεί ημίν, διατί ουν ουκ επιστεύσατε αυτώ· εάν δε είπωμεν, εξ ανθρώπων, φοβούμεθα τον όχλον· πάντες γαρ έχουσι τον Ιωάννην ως προφήτην. Και αποκριθέντες τω Ιησού είπον· ουκ οίδαμεν. έφη αυτοίς και αυτός· ουδέ εγώ λέγω υμίν εν ποία εξουσία ταύτα ποιώ» (Μτ. 21, 24-27).
Μ’ αυτή την απάντηση ο Κύριος τους έφερε σε αδιέξοδο. Τους ανάγκασε να αποκαλύψουν μπροστά σε όλους τη δολιότητα και την ακαθαρσία τους. Και αφού όλοι είδαν την υποκρισία και την πονηριά τους, πώς τολμούν να Τον ρωτάνε με ποια εξουσία το

Η Σύνοδος της Κρήτης εφαλτήριο για τους Οικουμενιστές Επισκόπους για να κηρύξουν την χωρίς Χριστό ειρήνη και αδελφοσύνη, δηλαδή τον επερχόμενο οικουμενικό αλληλοσπαραγμό του Αντι-χρίστου!

Ο Λόγος του Ευαγγελίου και η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος της Κρήτης

Του Ζιμπάμπουε Σεραφείμ Κυκκώτη

Η ευαγγελική περικοπή αυτής της Κυριακής (Ματθαίου 6, 22-33) μας προτρέπει να ζητούμε πρώτον τη Βασιλεία των Ουρανών και όλα τα άλλα που έχουμε ανάγκη, ο κοινός επουράνιος Πατέρας μας, ο Δημιουργός μας θα φροντίσει μέσα από τη θεία του Πρόνοια να τα έχουμε.

«Ζητείτε δε πρώτον την βασιλείαν του Θεού και την δικαιοσύνην αυτού, και ταύτα πάντα (υλικά αγαθά) προστεθήσεται υμίν» (Ματθαίου 6, 33).
Ο Ιησούς Χριστός συνδέει την Βασιλεία των Ουρανών με την επικράτηση της Δικαιοσύνης του Θεού, να κάνουμε το παν να μη αδικείται κανένας άνθρωπος, να ζούμε δηλαδή μέσα στην πραγματικότητα της Δικαιοσύνης του Θεού. Όταν απουσιάζει η Δικαιοσύνη από μια κοινωνία δημιουργούνται οικονομικές και κοινωνικές κρίσεις, κι όλες οι μορφές κοινωνικής αδικίας και βίας, όπως η τρομοκρατία. Η ελπίδα μας να γίνουμε μέτοχοι της Βασιλείας του Θεού στηρίζεται στη συμμετοχή μας στη ζωή του Χριστού, να ζούμε δηλαδή με πρότυπο τη ζωή του Χριστού και των αγίων μας.
Η Ιστορική πλέον Αγία και Μεγάλη Σύνοδος της Κρήτης της οποίας προέδρευσε ο Παναγιώτατος Οικουμενικός μας Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος στο πολύ σημαντικό κείμενο της για την αποστολή της Ορθοδόξου Εκκλησίας στο σύγχρονο κόσμο για «τη συμβολή της Ορθοδόξου Εκκλησίας εις επικράτησιν της ειρήνης, της δικαιοσύνης, της ελευθερίας, της αδελφοσύνης και της αγάπης μεταξύ των λαών, και άρσιν των φυλετικών και λοιπών διακρίσεων», τονίζεται με σαφήνεια ότι, «Εμπνεομένη διαρκώς από την προσδοκίαν και την πρόγευσιν αυτήν της Βασιλείας του Θεού, η Εκκλησία δεν αδιαφορεί διά τα προβλήματα του ανθρώπου της

Τίποτα δεν τους σταματά! --Οι Οικουμενιστές διακονούν με ...συνέπεια την Πανθρησκεία!

Έχουν διαγράψει τη λέξη "Χριστός" οι Οικουμενιστές, στις σχέσεις τους με τους αλλόθρησκους! Κατάργησαν την Εντολή του Κυρίου για τον  Ευαγγελισμό των εθνών! 

Μήνυμα του Πατριάρχη Αλεξανδρείας για το Ραμαζάνι 2017

ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΑΘΜ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΗΣ ΑΙΓΥΠΤΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ ΤΟΥ ΡΑΜΑΖΑΝΙΟΥ

Με την ευκαιρία της ολοκλήρωσης του ιερού μηνός του Ραμαζανίου, επιθυμώ να εκφράσω τις ειλικρινείς και φιλάδελφες ευχές μου προς την ευλογημένη χώρα μας την Αίγυπτο, αλλά και προς όλους τους Μουσουλμάνους στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής, με την ελπίδα η Ειρήνη του Θεού, κοινός παρανομαστής του αξιακού συστήματος όλων των θρησκευτικών παραδόσεων που άνθισαν στην περιοχή, να πρυτανεύσει έναντι κάθε προσπαθείας παρεκτροπής προς το διχασμό και τη βία.

Δυστυχώς, φέτος την Αίγυπτο έχουν σημαδέψει απεχθή τρομοκρατικά γεγονότα, με την απαξίωση της ζωής αθώων αμάχων αδελφών μας, οι οποίοι πλήρωσαν βαρύ φόρο αίματος στο βωμό του ατέρμονου τρομοκρατικού παραλογισμού. Προσεύχομαι νυχθημερόν προς τον Θεό της Ειρήνης, της Αγάπης και της Καταλλαγής, να κλείσει

Κατηγορώ

Ἀδαμάντιου Τσακίρογλου

  

Ἐδῶ μακριὰ ἀπὸ τὴν πατρίδα, καὶ βιώνοντας –ἐκτὸς ἀπὸ τὴν ἔλλειψη ἐπικοινωνίας μὲ συμπατριῶτες– τὴν ἔλλειψη τῆς «φίλης Ὀρθοδοξίας» καὶ τῶν οἴκων της, ποὺ κατέχουν οἱ αἱρετικοί,

Κατηγορῶ τοὺς οἰκουμενιστές, διότι κατέλαβαν τὶς ἐκκλησίες καὶ μᾶς στέρησαν μέσω τῆς αἱρέσεως τους τοὺς ναοὺς καὶ τὸ καταφύγιο ποὺ μόνο ἡ κατανυκτικὴ ἀτμόσφαιρα τοῦ Ὀρθόδοξου Ναοῦ προσφέρει.

Μᾶς στέρησαν τὴν παρηγοριὰ τῶν εἰκόνων, τὴν χαρὰ καὶ ὀμορφιὰ τῶν Ἀκολουθιῶν, τὴν ἐξαϋλωτικὴ καὶ περιϊπτάμενη μυρωδιὰ τοῦ λιβανιοῦ καὶ τοῦ κεριοῦ, τὴν μέσῳ τῆς Θείας Λειτουργίας ὑπενθύμηση, ὅτι ὑπάρχει ἕνας ἄλλος κόσμος ἀνώτερος ἀπὸ αὐτὸν ποὺ βιώνουμε, ὁ κόσμος τῶν ἀγγέλων καὶ τῶν Ἁγίων, ὁ κόσμος τοῦ Θεοῦ.

Κατηγορῶ τοὺς οἰκουμενιστές, διότι ἀντάλλαξαν τὴν Ἀλήθεια μὲ τὸ ψέμα, τὴν δόξα τοῦ Θεοῦ μὲ τὴν δόξα τῶν ἀνθρώπων, τὴν μωρία καὶ τὸ σκάνδαλο τοῦ Παύλου μὲ τὴν πανεπιστημιακὴ γνώση καὶ τὴν κοσμικὴ ἀποδοχή, τὴν φτώχεια τοῦ Χριστοῦ μὲ τὰ πλούτη τοῦ κόσμου, τὴν ἐπὶ τοῦ ὄρους ὁμιλία μὲ τοὺς τρεῖς πειρασμοὺς τοῦ διαβόλου στὴν ἔρημο.

Κατηγορῶ τοὺς οἰκουμενιστές, διότι παραχάραξαν καὶ ἀκύρωσαν τὰ ὅσια καὶ τὰ ἱερά, τὶς μοναδικὲς ἀξίες ποὺ ἀνυψώνουν τὸν ἄνθρωπο καὶ τὸν φέρνουν πιὸ κοντὰ στὸν Θεὸ ἀπομακρύνοντάς τον παράλληλα ἀπὸ φροῦδες καὶ ἀπατηλὲς φαντασιώσεις καὶ φιλοδοξίες, ἀκύρωσαν τὰ ὑπερκόσμια καὶ τὰ ἀντάλλαξαν μὲ ἐγκόσμια, ἀπαρνήθηκαν τοὺς ἁγίους καὶ ἀποδέχθηκαν καθηγητὲς πανεπιστημίων, ἀρνήθηκαν τὴν θέση τοῦ ἔσχατου ποὺ ὑψώνει καὶ προτίμησαν τὰ πρωτεῖα καὶ τὰ ἀξιώματα τοῦ ἀλάστορος ποὺ ταπεινώνει.

Μαζί με τον Χριστό θα βάλουμε τα είδωλα και τους ψευδοθεούς;

Μαζί με τον Χριστό θα βάλουμε τα είδωλα και τους ψευδοθεούς;

Ηρακλής Ρεράκης, Καθηγητής Παιδαγωγικής – Χριστιανικής Παιδαγωγικής στη Θεολογική Σχολή του ΑΠΘ

«Δεν θα γκρεμίσουμε το σχολείο φυσικά, αλλά δεν πρέπει να επιτρέψουμε στο σχολείο να γκρεμίσει τις ψυχές των παιδιών» (Ιω. Χρυσόστομος) Πριν λίγους μήνες ένας Μητροπολίτης από τη Βόρεια Ελλάδα, βλέποντας τον πνευματικό κίνδυνο που υπάρχει από την εφαρμογή του πολυθρησκειακού συνονθυλεύματος που εγκρίθηκε τον Σεπτέμβριο από το Υπουργείο Παιδείας

για να εισαχθεί στα σχολεία ως νέα θρησκευτική διδασκαλία των μαθητών, διατύπωσε με ελάχιστες λέξεις, γεμάτες όμως από παιδαγωγική σοφία, μια μεγάλη αλήθεια: «Θέλουν μαζί με τον Χριστό να βάλουμε και όλους τους ψευδοθεούς, τον Αλλάχ, τον Βούδα και τον Βισνού, οι οποίοι είναι είδωλα».

Η θεώρηση των θεών των θρησκειών ως είδωλα, σε σχέση με την εξ Αποκαλύψεως πίστη στον Ιησού Χριστό, αποτελεί αγιογραφική διδασκαλία. Ο Απ. Παύλος, σαφώς απορρίπτει την ύπαρξη άλλων

Άγιος Ιωάννης Μαξίμοβιτς: Ένας οικουμενικός Ιεράρχης

Ν. Σακαλάκης, Μαθηματικός

Πανίσχυρες ήταν οι θείες ενέργειες και δυνά­μεις, τις οποίες η χάρις του Τριαδικού θεού δώρισε στον άγιο Ιωάννη Μαξίμοβιτς, (1896-1966) επίσκοπο Σαγγάης και Σαν Φρανσίσκο, του οποίου τη μνήμη επιτελούμε στις 2 Ιουλίου.

Στο συναξάρι της ημέρας αυτής, μεταξύ άλλων, διαβάζουμε: «Ήταν Ρώσος στην καταγωγή και χει­ροτονήθηκε επίσκοπος για τη ρωσική εκκλησία της διασποράς στη Σαγγάη το 1934. Το 1951 ορίστηκε Αρχιεπίσκοπος Δυτικής Ευρώπης με έδρα αρχικά το Παρίσι και στη συνέχεια τις Βρυξέλλες.

Το 1962 τον τοποθέτησαν στο Σαν Φρανσίσκο, ε­κεί όπου υπέμεινε αγόγγυστα πολλές δοκιμασίες και κα­τηγορίες.

Κοιμήθηκε ειρηνικά στις 2 Ιουλίου (νέο ημερολό­γιο) το 1966 μετά την τέλεση της Θείας Λειτουρ­γίας.

Δοξάστηκε από το Θεό με την αφθαρσία και μυροβλυσία του αγίου λειψάνου του.

Υπάρχουν δύο σπουδαίες εκδόσεις - μεταφράσεις στα ελληνικά για τη ζωή του αγίου. Δύο βιβλία, που μιλούν στις καρδιές των Ελλήνων για το μεγάλο ά­γιο των καιρών μας.

Υπάρχει κίνδυνος με τα πολλά εγκώμια να τον υποτιμήσουμε ή να τον υπερτιμήσουμε, παρά να τον τιμήσουμε όπως αρμόζει στα όρια της Εκκλησίας. Γι’ αυτό θα προσπαθήσουμε να τον προσεγγίσου­με, ιστορώντας σαφώς τους κεντρικούς άξονες της ζωής του. Το πνευματικό του παιδί, ο μακαριστός ιερομόναχος π. Σεραφείμ Ρόουζ, γράφει σχετικά: «Ο Αρχιεπίσκοπος Ιωάννης κατάφερε στη ζωή του να ενώσει τρία είδη

«Ουδείς δύναται δυσί κυρίοις δουλεύειν»! Και εις τους Ορθοδόξους και εις τους Οικουμενιστές!

Κυριακή Γ΄ Ματθαίου:

Ομιλία εις το «Ουδείς δύναται δυσί κυρίοις δουλεύειν»

Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου

Πολλοί από τους πιστούς δεν είναι λιγότερο από τους απίστους προσκολλημένοι στην κακία. Μερικοί μάλιστα πολύ περισσότερο από αυτούς. Γι’ αυτό και σε εκείνους είναι αναγκαίο να ειπούμε: «Έγειρε ο καθεύδων και ανάστα εκ των νεκρών, και επιφαύσει σοι (θα σε φωτίσει δηλαδή) ο Χριστός». Προς αυτούς αρμόζει να ειπούμε και τούτο: «Ο Θεός ουκ έστι νεκρών, αλλά ζώντων». Εφ’ όσον λοιπόν δεν είναι Θεός νεκρών, ας ζήσουμε.

Ωστόσο μερικοί λέγουν ότι είναι υπερβολή αυτό που λέγει ο Απόστολος, ότι ο πλεονέκτης είναι ειδωλολάτρης. Δεν είναι όμως υπερβολικός ο λόγος, αλλά αληθινός. Γιατί και με ποιο τρόπο; Διότι ο πλεονέκτης απομακρύνεται από τον Θεό, όπως ακριβώς ο ειδωλολάτρης. Και για να μη νομίσεις ότι έτσι απλώς το είπε, είναι απόφασις του ιδίου του Χριστού, ο οποίος λέγει: «Ου δύνασθε Θεώ δουλεύειν και μαμμωνά». Όποιοι υπηρετούν τον μαμμωνά, έχουν εκβάλει τους εαυτούς των από τη δουλεία του Θεού. Και αφού αρνήθηκαν την εξουσία του και έγιναν δούλοι στον άψυχο χρυσό, βεβαίως είναι ειδωλολάτρες.

– Αλλά θα ειπείς, δεν έκαμα είδωλο ούτε έστησα βωμό, ούτε εθυσίασα πρόβατο, ούτε προσέφερα οίνον ως σπονδή, αλλά στην εκκλησία ήλθα, και ύψωσα τα χέρια μου στον μονογενή Υιό του Θεού, και μετέχω των μυστηρίων, και λαμβάνω μέρος στην προσευχή και σε όλα τα άλλα, τα οποία αρμόζουν στον χριστιανό. Πώς, λοιπόν, προσκυνώ τα είδωλα;
– Αυτό, μάλιστα, είναι και το πλέον θαυμαστό, ότι ενώ έχεις λάβει πείρα και εγεύθης τη φιλανθρωπία του Θεού, και είδες ότι ο Κύριος είναι αγαθός, εγκατέλειψες τον αγαθόν και απεδέχθης τον ωμόν τύραννο, και προσποιείσαι μεν ότι υπηρετείς αυτόν, ενώ στην πραγματικότητα υπέταξες τον εαυτό σου στον σκληρό και φοβερό τύραννο της φιλαργυρίας. Και δεν μου ανέφερες ακόμη κάποιο ιδικό σου κατόρθωμα, αλλά τα δώρα του Δεσπότου. Ειπέ μου, σε παρακαλώ, από τι κρίνουμε τον στρατιώτη, όταν ανήκει στη σωματοφυλακή του βασιλέως, και τρέφεται από αυτόν, και αποκαλείται άνθρωπος ιδικός του, ή όταν δεν έχει τα ίδια με εκείνον φρονήματα, και προσποιείται μεν ότι είναι με το μέρος του και τον υπηρετεί, προτιμά όμως τα έργα των εχθρών; Είναι ολοφάνερο ότι τον εκτιμούμε όταν ανήκει στη σωματοφυλακή του βασιλέως. Γι’ αυτό και είναι άξιος σκληροτέρας τιμωρίας από ό,τι θα ήταν εάν αποχωρούσε από τη δουλεία του βασιλέως, και προσχωρούσε στους εχθρούς. Και συ λοιπόν υβρίζεις τον Θεό σαν

Ο όρος "Εκκλησίες" στην κοινή δήλωση Πάπα και Πατριάρχη Μόσχας στην Κούβα

π. Φώτιος Βεζύνιας.

Βαρυσήμαντο άρθρο στο www.fanarion.Blogspot.gr. Προσεκτική ανάγνωση δεικνύει ποία είναι η πραγματική άποψη και του Οικουμενικού Πατριάρχου και του Πατριάρχου Μόσχας και του ονομαζομένου «πάπα Ρώμης» περί συγκλήσεως των «Χριστιανών». Είναι σαφές ότι όλοι…. είναι κάτω από τον ίδιο τρόπο σκέψης. Και ο τρόπος σκέψης απέχει παρασάγγας από τον του τροπαρίου «Καί τρόπων μέτοχος, καί θρόνων διάδοχος, τῶν Ἀποστόλων γενόμενος, τήν πρᾶξιν εὗρες θεόπνευστε, εἰς θεωρίας ἐπίβασιν· διά τοῦτο τόν λόγον τῆς ἀληθείας ὀρθοτομῶν, καί τῇ πίστει ἐνήθλησας μέχρις αἵματος..» Δυστυχώς είναι ο τρόπος σκέψης των οικουμενιστών. Γιατί οικουμενιστές δεν υπάρχουν μόνο ορθόδοξοι αλλά και ετερόδοξοι και αλλόδοξοι.

Στώμεν καλώς αδελφοί. Οι καιροί πονηροί εισί.

("Π.Π.": Εὐχάριστο τὸ ὅτι καταλάβατε κάποια αὐτονόητα πράγματα. Ἐλπίζουμε νὰ τὰ ἔχουν καταλάβει καὶ κάποιοι σύμμαχοί σας, ποὺ στήριζαν τὶς ἐλπίδες τους στοὺς Ἐπισκόπους τῆς Μόσχας,  ἢ τῆς Γόρτυνος ἢ τοῦ Πειραιᾶ).

Ο όρος "Εκκλησίες" στην κοινή δήλωση Πάπα και Πατριάρχη Μόσχας στην Κούβα 

και η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος

[Το άρθρο είναι παλαιότερο και αναδημοσιεύεται με αφορμή και την επίσκεψη 

του Πατριάρχου των Κοπτών Θεοδώρου Β' στην Μόσχα]

Του Ιωάννη Λότσιου, Δρος Θεολογίας

Η ιστορική συνάντηση Πάπα και Πατριάρχου Μόσχας δεν είναι απλό γεγονός αλλά θεμελιακό σημείο αναφοράς για την περαιτέρω πορεία των σχέσεων τους. Ο σχολιασμός για την πρώτη αυτή συνάντηση επικεντρώθηκε στην ερμηνεία της εκκλησιαστικής πολιτικής του Βατικανού και του Πατριαρχείου της Ρωσίας. 

Τα θέματα της Ουκρανίας, της Ουνίας, η προσμονή της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου στην Κρήτη και άλλα εκατέρωθεν εκκλησιαστικά προβλήματα παραθεωρήθηκαν και οι επικριτές περιορίστηκαν στην επισήμανση ορισμένων ιστορικών γεγονότων, ειδικά μετά την δεκαετία του '70. Εκείνο που προκάλεσε ιδιαίτερη εντύπωση και δημιούργησε έντονα ερωτηματικά ήταν ο υπερτονισμός της συναντήσεως αυτής ως πρώτη μεταξύ Πάπα και Πατριάρχου μετά το Σχίσμα του 1054!!! Ίσως έγινε από σκοπιμότητα για την υποτίμηση των προηγηθέντων συναντήσεων Παπών και Οικουμενικών Πατριαρχών. 

Βέβαια η πραγματοποίηση της συνάντησης στην Κούβα έχει δύο αξιοπρόσεκτες βασικές πλευρές. Η μια αναφέρεται στην απόρριψη της Ευρώπης ως τόπου συνάντησης μεταξύ των δύο Προκαθημένων, λόγω των ιστορικών διαταραχών και διαιρέσεων. Η δεύτερη πλευρά βρίσκεται στην χώρα της Κούβας, ως νέο σημείο και ουδέτερο σημείο αναφοράς. Ειδικότερα η πραγματοποίηση της συνάντησης στο αεροδρόμιο και όχι σε κάποια Εκκλησία και οι συμβολισμοί της ανταλλαγής των δώρων, έδειξαν μια θέληση για περαιτέρω σύσφιξη των σχέσεων. 

Η Κοινή Δήλωση1 είναι το πρώτο δείγμα αυτής τη βελτίωσης των σχέσεων. Οι δύο Προκαθήμενοι επισημαίνοντας ορισμένα σύγχρονα προβλήματα, των διώξεων των Χριστιανών στην Ανατολή, του γάμου και της οικογένειας και άλλων, αναδεικνύουν και ορισμένα οικουμενικά στοιχεία. Οι υπογραφές στο τέλος της Κοινής Δηλώσεως για τον Φραγκίσκο ως "Επίσκοπο Ρώμης, Πάπα της Καθολικής Εκκλησίας'' και για τον Κύριλλο ως ''Πατριάρχης Μόσχας και πάσης Ρωσίας'', βρίσκονται με τον ιδιαίτερο τονισμό των χαρακτηρισμών ''αδελφοί'' (παράγρ 2), ''δύο Εκκλησίες", ( παράγρ. 1) και ''Χριστιανικές Εκκλησίες'' (παράγρ. 18). 

Μερικά από αυτά τα οικουμενικά στοιχεία με σύντομη αναφορά είναι τα εξής: 

- Η Κοινή Μαρτυρία. Στην Κοινή Δήλωση υπογραμμίζεται η από κοινού συνεργασία με αποφασιστικότητα για την ενότητα των Χριστιανών. Η υπογράμμιση της μετάθεσης της συνάντησης από τον "Παλαιό Κόσμο'' στον ''Νέο  Κόσμο'' ταυτίζεται με την κοινή εργασία μεταξύ Ορθοδόξων και Καθολικών (παράγρ 2-4), μας δίνει την εντύπωση ότι η σχέση αυτή υπάρχει από τώρα. Η αναγκαιότητα αυτής της κοινής πορείας βρίσκεται στο αγωνιώδες ερώτημα μιας κοινής, ισχυρής και ενωμένης Χριστιανικής Μαρτυρίας σε μια εποχή των αλλαγών (παράγρ. 3). 

- Ιστορικές διαιρέσεις. Τονίζεται η κοινή παράδοση της α' χιλιετίας για την στέρηση της από κοινού τελέσεως της Θείας Ευχαριστίας, Ορθοδόξων και Καθολικών. Ο χωρισμός αναφέρεται σε πληγές συγκρούσεων, του παρελθόντος και του πρόσφατου καιρού. Επίσης γίνεται λόγος για τις αντιθέσεις που κληρονομήθηκαν για την πίστη στον Τριαδικό Θεό. Διαμαρτυρία για την απώλεια της ενότητας ως συνέπειας της ανθρώπινης αδυναμίας και της αμαρτίας που διαπράχθηκε (παράγρ. 5). Επίσης τονίζεται η έννοια της αποκατάστασης της ενότητας (παράγρ 6). Ορθόδοξοι και Καθολικοί είναι ενωμένοι όχι μόνο από την παράδοση της α' χιλιετίας, αλλά και από την αποστολή τους στον κόσμο. Όχι μόνο ο αμοιβαίος σεβασμός είναι απαραίτητος, αλλά αποκλείεται κάθε είδους προσηλυτισμός (παράγρ 24). Ορθόδοξοι και Καθολικοί δεν είναι ανταγωνιστές, αλλά αδέλφια μεταξύ τους (παράγρ. 24). 

- Κοινή Παράδοση και Κοινοί Άγιοι. Η σύσφιξη των δεσμών επισημαίνεται με το μοίρασμα της ίδιας πνευματικής παράδοσης της α΄ χιλιετίας του Χριστιανισμού. Μάρτυρες αυτής της παράδοσης είναι η Παναγία Θεοτόκος και οι Άγιοι. Εκτός από αυτούς τους κοινούς Αγίους αναφέρονται και οι αναρίθμητοι μάρτυρες που αποτελούν τον ''σπόρο των Χριστιανών'' (παράγρ. 4). 

- Οι Σύγχρονοι Κοινοί Μάρτυρες. Οι Χριστιανοί που ανήκουν σε οποιαδήποτε Εκκλησία-Ομολογία, θυσίασαν την ζωή τους για την αλήθεια του Ευαγγελίου προτιμώντας τον θάνατο. Αυτοί αναφέρονται ως κοινοί μάρτυρες, με κοινό στοιχείο το ίδιο το μαρτύριο, αποτελούν μια υπόσχεση για την ενότητα των Χριστιανών (παράγρ. 12 και μια αναφορά στην θέση του Πάπα Φραγκίσκου για τον ''Οικουμενισμό του Αίματος"). 

- Διαθρησκειακός Διάλογος. Ο Διαθρησκειακός Διάλογος είναι απαραίτητος και συνάμα αναγκαίος, οι διαφορές στις θρησκευτικές αλήθειες δεν μπορεί να αποτελούν