Η ψυχή που εύχεται...

Βοήθησέ μας Κύριε να μάθουμε να ευχόμεθα. Να γίνει η ζωή μας μια συνεχής, μια αδειάλειπτος προσευχή.

Η προσευχή μαλακώνει την ψυχή του ανθρώπου και την κάνει ταπεινή και δεκτική της θείας χάριτος. Η ψυχή που εύχεται μπορεί να υπακούει. Μπορεί να αγαπά ειλικρινά τον αδελφό της.

Μπορεί να υπομένει θλίψεις και δοκιμασίες. Η ευχόμενη ψυχή γίνεται ευέλικτη, κοινωνική, δραστήρια, και αγαπά να θυσιάζεται. Η ψυχή που δεν γνωρίζει να προσεύχεται προς τον Θεόν Πατέρα της είναι σαν ορφανή. Είναι στείρα και άγονη, γεμάτη αγκάθια και δυσωδία των πονηρών λογισμών.

Η ψυχή που ευρίσκει την καθαρή προσευχή, αναλύεται εις δάκρυα, που ταπεινά χέει προς τον Θεόν Πατέρα της. Δεν μπορεί η ψυχή, όταν συναντήσει τον Πατέρα της, να μην δακρύζει κοντά εις τον Λυτρωτήν της.

Ο Κύριος ερωτά κάθε ψυχή: Αγαπάς με; Και εάν η ψυχή κλίνει ικετευτικώς την κεφαλήν της προς τον Κύριον, ο Κύριος πάλι λέγει προς αυτήν:

     Φύλλατε αγαθούς λογισμούς, καλλιέργησε νοήματα ιερά ανάβαινε εκ της ματαιότητος του παρόντος κόσμου και επιζήτησον την ουράνιαν μακαριότητα, την ητοιμασμένην από καταβολής κόσμου….

Κύριε, Σε δοξολογούν τα σύμπαντα και Σε ανυμνεί και η ψυχή μου. Δόξα τη αφάτω μεγαλοπρεπεία και συγκαταβάσει σου, πολυεύσπλαγχνε και φιλάνθρωπε Κύριε, δόξα σοι.

Μοναχός Μάρκελλος Καρακαλληνός

Πηγή 

Μητροπολίτης εύχεται να προαχθούν η θεολογία και η ανθρωπολογία του προτεσταντισμού!

ΤΗΝ ΠΕΡΑΣΜΕΝΗ χρονιά συμπληρώθηκαν πεντακόσια χρόνια από το ξέσπασμα της Μεταρρυθμίσεως στην αιρετική δυτική χριστιανοσύνη. Ασυμβίβαστοι παπικοί, με πρώτον τον Λούθηρο, αποσπάστηκαν από την «καθολική εκκλησία», λόγω των τερατωδών πεπραγμένων της και δημιούργησαν ιδικών τους εμπνεύσεων «εκκλησίες», οι οποίες προχώρησαν πέρα από τις παπικές κακοδοξίες. Είναι ο Προτεσταντισμός, ο οποίος αποτελείται από μερικές χιλιάδες «εκκλησίες» και ομολογίες. Οι Προτεστάντες εορτάζουν τη «μεγάλη επέτειο» και μαζί τους το Βατικανό, αλλά και οι «δικοί» μας οικουμενιστές! Μάλιστα «το Μεταπτυχιακό Ινστιτούτο Ορθοδόξου Θεολογίας του εν Σαμπεζύ Ορθοδόξου Κέντρου του Οικουμενικού Πατριαρχείου, σε συνεργασία με το Τμήμα Θεολογίας του Πανεπιστημίου της Γενεύης και το Ελβετογαλλικό Ινστιτούτο Συστηματικής Θεολογίας και Ηθικής (IRSE) πραγματοποίησε μεταξύ 7 και 8 Δεκεμβρίου 2017, Διεθνές Συνέδριο με θέμα: «L’anthropologie de Luther. Perspectives protestantes et orthodoxes» (Η ανθρωπολογία του Λουθήρου. Προτεσταντικές και Ορθόδοξες προσεγγίσεις)».
Στο εν λόγω Διεθνές Συνέδριο για την επέτειο της Μεταρρυθμίσεως, μίλησε και ο Σεβ. Μητροπολίτης Ελβετίας κ. Ιερεμίας, Προϊστάμενος του εν Σαμπεζύ Ορθοδόξου Κέντρου του Οικουμενικού Πατριαρχείου, ο οποίος μεταξύ άλλων ευχήθηκε από

Καθολική η απόρριψη των Νέων Θρησκευτικών υπό της εκκλησιαστικής συνειδήσεως

του Χρήστου Μπονατάκη

xristosbonatakis@gmail.com

Είναι γεγονός ότι αναφορικά με το πολύ-θρησκευτικό ή πανθρησκειακό (και όχι θρησκειολογικό όπως φημολογείται) Νέο Πρόγραμμα Σπουδών (ΝΠΣ) του Μαθήματος των Θρησκευτικών (ΜτΘ),  εκφράζονται ανά την Ελλάδα ποικίλες και έντονες αντιδράσεις ή διαμαρτυρίες και προβληματισμοί, ενώ μεγάλος πράγματι αριθμός άρθρων και μελέτες εγράφησαν περί του προβληματικού, έως ακατάλληλου χαρακτήρα των Νέων Θρησκευτικών (ΝΘ)[] και των οποίων η εφαρμογή, κατά παράβαση της αρχής της ισονομίας (Συντ. αρθ. 4) επιχειρείται να επιβληθεί μεροληπτικώς μονάχα στους Ορθοδόξους, καθότι ως γνωστό, οι ετερόδοξοι-ετερόθρησκοι (Καθολικοί, Εβραίοι, Μουσουλμάνοι) έχουν δικαίωμα να καθορίζουν όχι μόνο το περιεχόμενο αλλά και τους διδάσκοντες του ΜτΘ για τα παιδιά τους.[]

Μονάχα κατά τον τελευταίο ενάμιση χρόνο και σε περίπου 25 και

Οι Ιεροί Ναοί αποϊεροποιούνται και οι λεγόμενοι ποιμένες κοιμούνται.

Τραγικά φαινόμενα ασέβειας και αποστασίας λαμβάνουν χώρα με αυξητικές τάσεις δίχως την παραμικρή διαμαρτυρία των ταγών της Εκκλησίας. Προβάλλονται σαν ένα μεγάλο γεγονός και τείνουν να γίνουν μια αποδεκτή καθημερινότητα αφού κανείς τους δεν

Κύπρος: Βάζουν μπροστά τις γυναίκες και πλασάρουν Πανθρησκεία! (Βίντεο)

Οι θρησκευτικοί ηγέτες της Κύπρου προχώρησαν σε κοινή διακήρυξη με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας

Την κοινή διακήρυξη, όπως και σχετικό βίντεο στο οποίο συμμετέχουν οι θρησκευτικοί ηγέτες, έδωσε στην δημοσιότητα το Γραφείο για τον Διάλογο ανάμεσα στους Θρησκευτικούς Ηγέτες της Κύπρου (RTCYPP), που λειτουργεί υπό την αιγίδα της Πρεσβείας της Σουηδίας.

Σε κοινή τους διακήρυξη οι θρησκευτικοί ηγέτες της Κύπρου, Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος, Μουφτής Ταλίπ Αταλάι, Αρχιεπίσκοπος της Μαρωνίτικης Εκκλησίας της Κύπρου Ιωσήφ Σουέιφ, Αρχιεπίσκοπος της Αρμένικης Εκκλησίας της Κύπρου Χόρεν Τογραματζιάν και ο Λατίνος Πατριαρχικός Βικάριος Τζέρσι Κρατζ, καταδικάζουν όλες οι μορφές βίας κατά των γυναικών και κοριτσιών.

Μαζί με αυτό προώθησαν την Πανθρησκεία, την συγχώνευση δηλαδή των θρησκειών κάτω από την αιγίδα ενός παγκόσμιου κέντρου εξουσίας και… δοξασιών!

Άραγε τι λέει το Κοράνι για τις γυναίκες κ. Αρχιεπίσκοπε;

ΠΗΓΗ

Ορθόδοξος εκκλησιαστικός διαγωνισμός Body Building ...για καλό σκοπό!!!

«Βeat the Priest»:

Νικῆστε τὸν ἱερέα

Μᾶς ἐστάλη ἀπὸ τὸν Ν.Κ.

Μιὰ ’Εκκλησία διαβρωμένη ἀπὸ τὴν ἐκκοσμίκευση, πῶς νὰ μὴν ὑποκύψει στὸν Οἰκουμενισμό;

Ἐνοριακὸς ἱερέας τοῦ Ἱεροῦ Καθεδρικοῦ Ναοῦ Τιμίου Σταυροῦ καὶ Ἀρχαγγέλου Γαβριὴλ στὸ Golders Green, σ’ ἕνα σόου ἄρσης βαρῶν, σηκώνει αὐτοκίνητο. Ἄλλο ἕνα σόου ἀπὸ μία βρετανίδα Body Builder!!!

     Διαφημίζοντας τὸ σόου ὁ ἱερέας λέει: «Δὲν προσπαθοῦμε νὰ προωθήσουμε τὸ  ἀθλητικὸ ἰδεῶδες μόνο, ἀλλὰ τὸν κοινωνικὸ χαρακτῆρα τῆς Ἐκκλησίας. Καὶ στὰ πλαίσια τοῦ κοινωνικοῦ χαρακτῆρος τῆς Ἐκκλησίας εἶναι καὶ τὸ ἀθλητικὸ ἰδεῶδες, καὶ ἡ πίστις μας ἡ ἴδια»!!!

Διεύθυνση ἐνορίας: Holy Cross Greek Church, Golders Green,

Η νέα τάξη φρόντισε να κατασκευάσει το δικό της Παγκόσμιο ημερολόγιο

Παγκόσμιο ημερολόγιο

Η νέα τάξη φρόντισε να κατασκευάσει το δικό της ημερολόγιο που εκφράζει τη δική της επιθυμητή πραγματικότητα, το δικό της σύστημα αξιών. Αποτελεί ένα όργανο προπαγάνδας που προβάλλει την κοσμοθεωρία της νέας εποχής. Ταυτόχρονα το νέο ημερολόγιο αντιπαρατίθεται στο παραδοσιακό σύστημα αξιών όπως προβάλλονται στο οικείο ορθόδοξο εορτολόγιο. Μια απλή σύγκριση των δύο ημερολογίων φωτίζει καλύτερα τις προθέσεις των συντακτών του νέου.

Ας δούμε κάποιες από τις καινούργιες «εορτές».

Γι' αυτούς που αμφισβητούν την μόλυνση που συνεπάγεται η κοινωνία με την αίρεση!

     «Καὶ προσήνεγκαν ἔναντι Κυρίου πῦρ ἀλλότριον ὃ οὐ προσέταξε Κύριος αὐτοῖς»

(Λευϊτικόν 10, 1 – 3)

Πρὸς ἀντι-Οἰκουμενιστές:

η αποφυγή «πυρός αλλοτρίου»

     Τοῦ Ν. ΣΑΚΑΛΑΚΗ 

     Υπάρχει μια διάχυτη αντίληψη, σχεδόν μια κοινή «ορθόδοξη» γνώμη, που θεωρεί την προσήλωση στα πνευματικά καθήκοντα ως αγιασμό, ως την μόνη που απαντάει στην οικουμενιστική πρόκληση–παναίρεση. Αμφισβητεί ακόμη, η αντίληψη αυτή, και την έννοια της μολύνσεως από την αίρεση. Η εκκλησιαστική ιστορία αποδεικνύει, ότι το ορθόδοξο εκκλησιαστικό σώμα χωρίς την Αγία Γραφή, τις άγιες Συνόδους και την Πατερική πρακτική, δεν μπορεί να φτάσει στη συνείδηση του ευρύτερου θεολογικού–ιστορικού και εσχατολογικού προορισμού του.

Αυτή η αντίληψη που αναφέραμε, αφήνει αιχμαλωτισμένες τις ορθόδοξες συνειδήσεις στον οικουμενισμό. Στη διαλεκτική της αντίληψης αυτής απαντούν σφαιρικά–συνολικά η Αγία Γραφή και η Παράδοση των Πατέρων, θραύοντας έτσι τον πλακούντα της πλάνης και του συμβιβασμού με την αίρεση.

Στο Λευιτικό (Κεφ. 10, 1 - 3) διαβάζουμε: «Και λαβόντες οι δύο υιοί Ααρών Ναδάβ και Αβιούδ έκαστος το πυρείον αυτού επέθηκαν επ’ αυτώ πυρ και επέβαλον επ’ αυτό θυμίαμα και προσήνεγκαν έναντι Κυρίου πυρ αλλότριον, ό ου προσέταξε Κύριος αυτοίς. Και εξήλθε πυρ παρά Κυρίου και κατέφαγεν αυτούς, και απέθανον έναντι Κυρίου. Και είπε Μωϋσής προς Ααρών· τούτο εστιν, ό είπε Κύριος λέγων· εν τοις εγγίζουσί μοι αγιασθήσομαι και εν πάση τη συναγωγή δοξασθήσομαι· και κατενύχθη Ααρών».

Η διάρθρωση των χωρίων, ως αντίληψη και ερμηνεία, δεν αφορά μια ιδιοποίηση της φύσεως του υλικού φωτός–φλόγας ως λατρευτική εκδήλωση. Άπαγε της βλασφημίας!

Η έμφαση και η προσοχή του χωρίου (Κεφ. 10, 1), ως υπογράμμιση μιας σταθερής και βέβαιης σχέσης με τον Αληθινό Θεό, εστιάζεται στη δομή (εννοιολογική) της προτάσεως «Προσέταξε Κύριος αυτοίς».

Το γεγονός ότι ο Κύριος δεν δέχθηκε την λατρευτική εκδήλωση του θυμιάματος από τους υιούς του Ααρών, Ναδάβ και Αβιούδ, διότι χρησιμοποίησαν «πυρ αλλότριον», φωτιά δηλ. όχι εκ του θυσιαστηρίου των ολοκαυτωμάτων, που παρέμενε άσβεστη και είχε άνωθεν την αιτίαν, αλλά κοινή φωτιά, το γεγονός αυτό από την ανθρώπινη οπτική φαίνεται μη κατανοητό. Πολύ περισσότερο η τιμωρία των δύο ιερέων–υιών, που πέθαναν άμεσα για την παρακοή τους.

Ο Μ. Βασίλειος παρατηρεί: «Ει γαρ οι πυρ αλλότριον προσάγοντες τω θυσιαστηρίω τοσαύτης οργής επειράθησαν. Πως ουκ επικίνδυνον από εχθράς τω Θεώ διαθέσεως έργον εις την οικονομίαν των εντολών παραδέχεσθαι;» δηλ. «Διότι, εάν οι προσφέροντες ξένον πυρ εις το θυσιαστήριον εδοκίμασαν τόσον μεγάλην οργήν, είναι επικίνδυνον να δεχώμεθα ένα έργον που προέρχεται από εχθρικήν προς τον Θεόν διάθεσιν, με σκοπόν την εκτέλεσιν των εντολών του Θεού» (Όροι κατά πλάτος Β΄).

Ο οικουμενιστικός «ερμηνευτικός» μηχανισμός, που συμπορεύεται με την ετεροδοξία θα έλεγε: «Φωτιά η μία, φωτιά και η άλλη, τι σημασία έχει; Σ’ αυτά βρίσκεται η λατρεία του Θεού;» Την ίδια «ερμηνευτική» σύλληψη, αιτιοκρατούμενη εν πολλοίς, εκφράζουν πολλοί αντιοικουμενιστές εν Χριστώ αδελφοί, που προσφέρουν αγωνιστική τακτική–προοπτική «αλλότρια» από αυτήν που «προσέταξε ο Κύριος» στην διαχρονική Ορθόδοξη Εκκλησία δια των αγίων Πατέρων – Συνόδων. Απωθούν την πρακτική της Εκκλησίας (Αποτειχίσεις, Διακοπή μνημονεύσεως) και επικεντρώνουν την συσπείρωση των πιστών στην αγιότητα, στις αρετές.

Όταν η ατομική βούληση ή άλλοι παράγοντες εμποδίζουν τις Πατερικές–Αγιογραφικές πρακτικές που αναφέραμε, τότε η ταπείνωση δέχεται ως αδυναμία πνευματική την μη εφαρμογή τους (οικονομία) αλλά δεν διατυπώνει θεωρίες «αλλότριες», τις οποίες «ου προσέταξε Κύριος αυτοίς». Χωρίς δηλ. την ακρίβεια που εφαρμόζουν οι Αγιορείτες Πατέρες και άλλοι αποτειχισμένοι Κληρικοί, μοναχοί και Λαϊκοί, δεν θα υπάρξει καθολική ανατροπή της παναιρέσεως του οικουμενισμού. Όλες οι άλλες τακτικές ως «πυρ αλλότριον», δεν αποτρέπουν αλλά εκτρέφουν την αίρεση. Ιδού η μόλυνση του πνευματικού περιβάλλοντος της Εκκλησίας.

Το 10^ο Κεφάλαιο του Λευιτικού και συγκεκριμένα τα χωρία 1 ως 3, είναι σύγκραση δύο συμπληρωματικών θέσεων–νοημάτων, ως προβολή της Θεϊκής Αλήθειας και του Θείου θελήματος. Διαβάζουμε (πάλι): «Και είπε Μωϋσής προς Ααρών· τούτο εστιν, ό είπε Κύριος λέγων· εν τοις εγγίζουσί μοι αγιασθήσομαι και εν πάση τη συναγωγή δοξοσθήσομαι· και κατενύχθη Ααρών». Υπενθυμίζει ο Μωϋσής τα λόγια του Θεού (Εξοδ. 19, 22) «και οι ιερείς οι εγγίζοντες Κυρίω τω Θεώ αγιασθήτωσαν, μήποτε απαλλάξει απ’ αυτών Κύριος». Πρώτη δηλ. προϋπόθεση–αναγκαιότητα του αγιασμού η αποφυγή «πυρός αλλοτρίου». Πράξη δηλ. που διασκελίζει την οριακή περιοχή του θανάτου για να εισέλθει ο πιστός στην περιοχή της χάριτος και του αγιασμού.

Ο αγιασμός και η καθολική υπακοή στο Νόμο του Θεού έχουν αιτιώδη αλληλουχία–σύνδεση, όπως βλέπουμε στην συνάφεια των χωρίων (1) και (3) του 10^ου Κεφ. του Λευιτικού.

Οι Οικουμενικές Σύνοδοι και οι Πατέρες της Εκκλησίας που διατύπωσαν τους κανόνες της κανονικής λειτουργίας της εκκλησιαστικής ζωής (ως άλλος Μωϋσής) επέχουν θέση εντολοδόχων του Χριστού.   

Αποτελούν το «οικείο πυρ», που φωτίζει και αγιάζει τα βήματα του Εκκλησιαστικού Σώματος. Δια μέσου αυτών είμαστε υποχρεωμένοι να αντιπαραθέσουμε (έναντι του οικουμενισμού) τη σταθερότητά μας στην Ορθόδοξη αλήθεια.

Όσοι ποιμένες αγωνίζονται Πατερικά, αυτών τους κόπους θα λάβει η Ορθοδοξία και ο λαός του Θεού στο κατάλληλο χρονικό σημείο. Όπου υπάρχει αγωνιστική παρέκκλιση από την Πατερική γραμμή, αυτή η παρέκκλιση λειτουργεί ως «αλλότριο πυρ». Είναι θα λέγαμε «κουβέντες», «μυρωδιά φαγητού» και όχι το φαγητό που τρέφει το Εκκλησιαστικό Σώμα–πλήρωμα.

Αν το 10^ο Κεφ. του Λευιτικού δεν αφήνει περιθώρια λαθεμένης προσέγγισης του Θεού, το χωρίο των παροιμιών (14,12) δεν αφήνει χώρο για διαφορετικές ερμηνείες της Θεϊκής Αλήθειας, για λανθασμένες πίστεις. Διαβάζουμε: «Εστιν οδός, ή δοκεί παρά ανθρώποις ορθή είναι, τα δε τελευταία αυτής έρχεται εις πυθμένα άδου».

Αναμφίβολα, δια του στόματος του Επισκόπου εκφράζεται η πίστις και κηρύσσεται η αλήθεια της Εκκλησίας, ως πυρ οικείο και αγιαστικό. Είναι Επίσκοπος, διότι επισκοπεί την Εκκλησίαν και φυλάττει την Αλήθειαν του Θεού.

Αβίαστα προκύπτει ο συλλογισμός: Εάν ο Επίσκοπος προσφέρει «πυρ αλλότριο» δηλ. αίρεση, τότε είναι ποιμήν του ποιμνίου ή σημείο ενότητος του Λαού του Θεού; Τότε η συνεργασία όλων, κληρικών και λαϊκών, είναι θεολογικώς ορθή;  Ασφαλώς όχι!  Τότε, όλα συγχέονται.

Ιδού η μόλυνση της αιρέσεως, που επιφέρει ρήγμα στην ένωση Θείου και ανθρωπίνου. 

ΝΙΚΟΣ Ε. ΣΑΚΑΛΑΚΗΣ

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ

Το τραβάει στα άκρα το Φανάρι-Πανώτης: Έξαρχος του Οικουμενικού Θρόνου ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος

Κι ενώ η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος έστελνε μήνυμα για ειρηνική επίλυση του ζητήματος που προέκυψε σε αντιπαράθεση με το Φανάρι για το κτήμα Προμπονά, το περιβάλλον του Φαναρίου ρίχνει λάδι στη φωτιά!

Ο άρχων ιερομνήμων του Οικουμενικού Πατριαρχείου, γνωστός ιστορικός και θεολόγος, Αριστείδης Πανώτης με άρθρο του ρίχνει νερό στο μύλο της αντιπαράθεσης λέγοντας ούτε λίγο ούτε πολύ πως ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών είναι έξαρχος του Πατριαρχείου!

“Και αυτοί για χρόνια ως στυγνοί πλεονέκτες αρνούνται να προσφέρουν στη Μητέρα τους Εκκλησία ένα μόνιμο θυσιαστήριο

Σαρακοστιανός Διάβολος στο Μόναχο. --Και πάλι πρωτοστατεί ο παπά Φραγκουλάκη

katanixis.gr: Για άλλη μια φορά καταδικάζουμε το εκφυλιστικό φαινόμενο εκκοσμίκευσης, της χρήσης μουσικών οργάνων μέσα σε Ορθοδόξους Ναούς. 

Στη σημερινή ανάρτηση, διαβάζουμε για μια συμφωνική ορχήστρα και μία συναυλία εντός Ορθόδοξου Ναού στο Μόναχο, δηλαδή παπά Μαλαμούσης, άρα και τα σχόλια περιττεύουν. Ο άνθρωπος μαζί με τον παπά Φραγκουλάκη του Ανόβερο, έχουν φάει το παραμύθι του Οικουμενισμού αμάσητο. Το πήραν προσωπικά. Η Εκκλησιαστική διοίκηση της Ορθόδοξης Μητροπόλεως Γερμανίας νοσεί την νόσον του παναιρετικού Οικουμενιστικού πνεύματος. Όσο μένουν ατιμώρητοι να αλωνίζουν, ποδοπατώντας

«Δριμύς ο χειμών αλλά γλυκύς ο Παράδεισος»!

    Τότε λοιπόν, σαν άκουσαν το πρόσταγμα (και βλέπε εδώ των ανδρών αυτών το ανίκητο φρόνημα), μετά χαράς πέταξαν κατά γης ο καθένας και τον τελευταίο χιτώνα. Κι όρμησαν προς το θάνατο που αιτία του ήταν το ψύχος, προτρέποντας ο ένας τον άλλο, σαν ν’ άρπαζαν λάφυρα.

Δεν αποβάλλουμε, έλεγαν, ιμάτιο, αλλά τον παλαιόν άνθρωπο ξεντυνόμαστε, «που φθείρεται κατά τις επιθυμίες της απάτης» (Εφ. 4, 22). Σ’ ευχαριστούμε, Κύριε, που μαζί μ’ αυτό το ιμάτιο αποβάλλουμε και την αμαρτία. Αφού εξ αιτίας του φιδιού ντυθήκαμε (πρβλ. Γεν. 3, 21), ας γδυθούμε χάρη στον Χριστό. Ας μην κρατήσουμε πάνω μας ιμάτια για τον παράδεισο που χάσαμε. Τί ν’ ανταποδώσουμε στον Κύριο; Γδύθηκε κι ο Κύριός μας. Είναι τόσο σπουδαίο για το δούλο να πάθει ό,τι κι ο Κύριος; Άλλωστε και τον ίδιο τον Κύριο εμείς είμαστε που τον γδύσαμε. Γιατί εκείνο το τόλμημα στρατιώτες το έπραξαν. Εκείνοι τον έγδυσαν και «διεμερίσαντο τα ιμάτια» (Ματθ. 27, 35). Λοιπόν, κατηγορία γραμμένη εναντίον μας ας τη σβήσουμε οι ίδιοι.

Δριμύς ο χειμώνας, αλλά γλυκός ο παράδεισος. Γεμάτο πόνο το πάγωμα, αλλά ευχάριστη η ανάπαυση. Λίγο ας περιμένουμε και θα

Απορία ψάλτου …λάσπη!!!

    Ὁ διαχειριστὴς τοῦ «Κρυφοῦ Σχολειοῦ» κ. Ν. Μάννης, ἀδυνατώντας νὰ κατανοήσει τὴν κοπιώδη (καὶ διενεργούμενη ἐπὶ πολλὰ χρόνια) ἑνωτικὴ προσπάθεια τοῦ π. Εὐθυμίου γιὰ μιὰ συσπείρωση –πάντα «ἐν ἀληθείᾳ»– τῶν ἀντι-Οἰκουμενιστικῶν δυνάμεων ἐναντίον τῆς Παναιρέσεως, ἀδυναντώντας ταυτόχρονα νὰ ἀναιρέσει τὰ παλαιότερα καὶ τωρινὰ ἐπιχειρήματα τοῦ π. Εὐθυμίου γύρω ἀπὸ τὸ Ἡμερολογιακὸ ζήτημα, ὄχι μόνο ἀρνήθηκε νὰ δημοσιεύσει τὴν σημερινὴ ἀπάντηση τοῦ π. Εὐθυμίου σὲ ἄρθρο τῶν Παλαιοημερολογιτῶν (τὸ ὁποῖο συνυπέγραφε κι ὁ κ. Μάννης), ὄχι μόνο ἀρνήθηκε νὰ ἀπαντήσει-ἀναιρέσει ἀντρίκια τὶς θέσεις του, ἀλλὰ ἀντὶ ἀπαντήσεως ρίχνει ...λάσπη  στὸν π. Εὐθύμιο  καὶ τὸν χαρακτηρίζει «σύμμαχο των Ουνιτών καὶ αἱρετικό»!

     Ὅσο ἤλπιζε ὅτι μποροῦσε νὰ προσελκύσει τὸν π. Εὐθύμιο στὴν μάνδρα τῶν Παλαιοημερολογιτῶν, διαλεγόταν μαζί του καὶ ἔτεινε, ὑποτίθεται, χεῖραν ἀδελφική! Τώρα ποὺ κατάλαβε ὅτι ἀδυνατεῖ νὰ ἀντιμετωπίζει ἕνα πρὸς ἕνα τὰ ἐπιχειρήματά του, ὅπως π.χ. τὴν θέση ὅτι ἡ Ἐκκλησία γιὰ λόγους πνευματικούς-θεολογικοὺς ἀποφάσισε τὴν χρήση πορισμάτων τῆς Ἀστρονομίας, τώρα λοιπόν, ἔβαλε στὴν ἄκρη τὸν διάλογο καὶ πῆρε στὸ χέρι μυστρί καὶ λάσπη.

   Οἱ γενικὲς αὐτὲς θέσεις τοῦ π. Εὐθυμίου, ποὺ τώρα ἀνεκάλυψε ὅτι εἶναι αἱρετικὲς ὁ κ. Μάννης, εἶναι γνωστὲς στοὺς Γ.Ο.Χ. ἀπὸ χρόνια κατὰ τοὺς μεταξύ τους διαλόγους. Ἔχει ὁ π. Εὐθύμιος ἀποκαλύψει καὶ καυτηριάσει ὅλες τὶς ἀπαράδεκτες θέσεις τους, ἔχει ἀποδομήσει τὸ σάπιο «βασίλειο της Δανιμαρκίας» τῶν Παλαιοημερολογιτῶν, ἔχει κατὰ κόρον τονίσει ὅτι ἡ ἐπιμονή τους στὸ Ἡμερολόγιο, ἡ δογματοποίησή του, καταδικάζεται ἀπὸ Ἁγίους, ὅπως ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος καὶ ὁ ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης καὶ δρᾶ εἰς βάρος τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἑνότητος. Αὐτό, ἀντὶ νὰ τοὺς ὁδηγήσει σὲ αὐτοκριτικὴ καὶ μετάνοια, ἐνοχλεῖ τοὺς Παλαιοημερολογίτες, ἀφοῦ τοὺς ἐκθέτει στὰ μάτια τῶν ὀπαδῶν τους, ὁπότε ἦρθε ὁ καιρός –ἀφοῦ δὲν ἔχουν ἄλλα ἐπιχειρήματα– νὰ ρίξουν λάσπη! Καὶ τὸ κάνουν, ἐπειδὴ βρῆκαν ὅτι κάποιος Οὐνίτης, χρησιμοποίησε παρόμοιες θέσεις μὲ τὸν π. Εὐθύμιο! Κατὰ τὴν λογικὴ τοῦ κ. Μάννη, δηλαδή, ὁ Μ. Βασίλειος, ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος, ὁ ἅγιος Μάξιμος κ.ἄ. Πατέρες, ἐπειδὴ χρησιμοποίησαν θέσεις τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων φιλοσόφων εἰδωλολατρῶν, θὰ πρέπει νὰ χαρακτηριστοῦν …εἰδωλολάτρες!

      Ἐλπίζουμε ὅτι ὁ π. Εὐθύμιος, ἀφοῦ λάβει γνῶσιν γιὰ τὸ ἄρθρο τοῦ κ. Μάννη, θὰ ἀπαντήσει.

Ἡ ἀνάρτηση τοῦ κ. Μάνη εἶναι ἡ ἑξῆς:

Πόσο θα ήταν διαφορετικά τα πράγματα, αν ήταν το ίδιο ΚΑΤΑΠΕΛΤΗΣ εναντίον της Παναιρέσεως (και των μεταμοσχεύσεων)!

Ἀλλὰ χαϊδεύουν τοὺς αἱρετικούς, γιὰ νὰ μὴν ἀπομονωθοῦν, νὰ μὴ χάσουν τὶς θέσεις καὶ τὰ προνόμια!  Κι ἂς χάνουν τὸν Χριστό!

Καταπέλτης ο Μητροπολίτης Μεσογαίας για την αλλαγή φύλου και την παγκόσμια στήριξη στην ομοφυλοφιλία

«ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΦΥΛΟΥ – ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΕ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ»

Ὑπό τήν αἰγίδα τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος πραγματοποιήθηκε, τήν Τρίτη 6 Μαρτίου, στό φιλόξενο Συνεδριακό Κέντρο τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Δημητριάδος, στήν περιοχή Μελισσιατικά Βόλου, Ἡμερίδα ἐνημέρωσης τῶν ἐκπροσώπων τῶν Ἱερῶν Μητροπόλεων τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος μέ θέμα: «Ταυτότητα Φύλου.
Ἀπαντήσεις σέ ἐρωτήματα». Τήν ὀργάνωση τῆς Ἡμερίδος εἶχε ἡ Εἰδική Συνοδική Ἐπιτροπή Γάμου, Οἰκογενείας, Προστασίας τοῦ

Ε΄ Ωδή του Κανόνος του Ακαθίστου Ύνου

«Ἐξέστη τὰ σύμπαντα ἐπὶ τῇ θείᾳ δόξῃ σου· σύ γάρ, ἀπειρόγαμε Παρθένε, ἔσχες ἐν μήτρᾳ τὸν ἐπὶ πάντων Θεὸν καὶ τέτοκας ἄχρονον Υἱόν, πᾶσι τοῖς ὑμνοῦσι σε, σωτηρίαν βραβεύοντα».

 Ὅλος ὁ κόσμος ἔμεινε ἔκπληκτος γιά τή θεία δόξα σου· διότι σύ, ἀπειρόγαμε Παρθένε, ἀξιώθηκες νά δεχτεῖς στή μήτρα σου τὸν Θεό πού βρίσκεται πάνω σὲ ὅλα τὰ κτίσματα (καὶ τὰ ἐξουσιάζει), καὶ ἔχεις γεννήσει τὸν ἄχρονο Υἱὸ τοῦ Πατρός, ὁ ὁποῖος χαρίζει τή σωτηρία σὰν βραβεῖο σὲ ὅσους μὲ εὐλάβεια σὲ ἀνυμνοῦν.

Ἡ ἔκσταση εἶναι ὁ συνεπαρμὸς τῆς ψυχῆς πού γεννιέται μπροστὰ στό θαῦμα. Βλέποντας ὁ ἄνθρωπος κάτι μεγάλο, τὸ ὁποῖο ὑπερβαίνει τὰ κοινὰ μέτρα καὶ τοὺς νόμους τῆς φύσεως, κάτι πού δέν μπορεῖ νά ἐξηγήσει μὲ τὸ λογικὸ ὁπλισμὸ τῆς φύσεώς του, κάτι ἀκατανόητο καὶ ἀκατάληπτο, μένει ἄφωνος, πέφτει σὲ ἔκσταση, καταπλήσσεται. Ἰδιαίτερα μάλιστα, ὅταν βλέπει τὸ θαῦμα τοῦ Θεοῦ, κυριεύεται ἀπὸ ἱερὸ τρόμο καὶ θαυμασμὸ καὶ ξεσπᾶ σὲ ἀνύμνηση τῆς θείας μεγαλειότητας καὶ παντοδυναμίας.

Στή σειρὰ τῶν Θείων θαυμάτων, πρωτεύουσα θέση καταλαμβάνει ἀσφαλῶς τὸ θαῦμα τῆς Παρθένου. Πῶς, δηλαδὴ, ἡ ἀπειρόγαμος

​Αρχιερατικό συλλείτουργο ​του μητροπολίτου Μπάντσενι π. ​Λογγίνο​υ​ και του​ π. Θεοδώρου Ζήση

​Αρχιερατικό συλλείτουργο ​του μητροπολίτου Μπάντσενι π. ​Λογγίνο​υ​ και του​ π. Θεοδώρου Ζήση

Πηγή

Απάντησις εις τους ΓΟΧ δια το θέμα της εορτής του Πάσχα

    Λάθη τῶν ΓΟΧ στὸ Ἡμερολογιακό:

         Ἀστρονομικὰ ἢ ἐκκλησιαστικὰ ὁ καθορισμός τῆς ἰσημερίας;

       Ἀγαπητοί ἀδελφοί χαίρετε ἐν Κυρίῳ.

       Δέν θέλω νά ἐπεκταθῶ σέ χαρακτηρισμούς τῶν κειμένων σας περί διγλωσσίας καί «ἥξεις–ἀφήξεις», οὔτε ὅτι δέν καταλάβατε τό πνεῦμα ἀλλά οὔτε καί τό γράμμα τοῦ πρώτου σχετικοῦ κειμένου μου καί δι’ αὐτό τά συμπεράσματά σας εἶναι τά ἴδια καί ἀπαράλλακτα, λεγόμενα πλέον ΓΟΧικά μέ κύριο καί μόνο κέντρο καί στόχο νά μήν θιγῆ τό δόγμα τοῦ Ἰουλιανοῦ Ἡμερολογίου. Δι’ αὐτό ἄλλωστε ἀλληλοεπαινεῖσθε καί ἀλληλοϋποστηρίζεσθε, ὅταν πρόκειται νά ἀμυνθῆτε δι’ αὐτό τό ὕψιστο δόγμα.

        Γράφετε στήν ἀπάντησί σας τά ἑξῆς:

«Όμως ολόκληρο τό άρθρο του βασίζεται σέ ένα σοβαρότατο ατόπημα: Θεωρεί πως η Α΄ Οικουμενική Σύνοδος αποφάσισε αστρονομικά καί όχι εκκλησιαστικά. Ότι δηλαδή όρισε τάχα πως τήν ημερομηνία κατά τήν οποία συμβαίνει πραγματικά (αστρονομικά) η εαρινή ισημερία πρέπει νά τήν διορθώνουμε σέ 21η Μαρτίου. Αυτό είναι μέγα σφάλμα καί πάνω εκεί βασίστηκε η λεγόμενη "διόρθωση" του Ιουλιανού Ημερολογίου (και τό 1582 καί τό 1924). Η Α΄ Οικουμενική Σύνοδος όρισε ακριβώς τό αντίθετο: νά θεωρείται δηλαδή πάντοτε η 21η Μαρτίου ως ημερομηνία της εαρινής ισημερίας, άσχετα αν σέ εκείνη τήν ημερομηνία δέν συμβαίνει όντως η πραγματική εαρινή ισημερία.  Επομένως η ημερομηνία της θετής "εαρινής ισημερίας" (που όρισε η Α΄ Οικουμενική Σύνοδος στίς 21 Μαρτίου) δέν ταυτίζεται πάντοτε μέ τήν ημερομηνία της πραγματικής (αστρονομικής) εαρινής ισημερίας» (ἐδῶ).

        Τά λάθη σας ἐδῶ εἶναι τά ἑξῆς:

     1) Ἡ Α΄ Οἰκουμενική Σύνοδος δέν ἀποφάσισε ἐκκλησιαστικά, ἀλλά ἀστρονομικά, γιά ἕνα ἐκκλησιαστικό θέμα.

     2) Ἡ Α΄ Οἰκουμενική Σύνοδος δέν ἐθέσπισε τήν ἰσημερία μέ τό Ἰουλιανό Ἡμερολόγιο, ἀλλά ἐθέσπισε τήν ἰσημερία μέ οἱονδήποτε Ἡμερολόγιο, δηλαδή τήν ἐθέσπισε γενικῶς.

     3) Ἡ Α΄ Οἰκουμενική Σύνοδος δέν ἀπαγόρευσε τήν διόρθωσι τῆς ἰσημερίας, ὅταν αὐτή θά ἄλλαζε, ἀλλά ἐθέσπισε γενικῶς νά ἑορτάζεται τό Πάσχα μετά τήν ἐαρινή ἰσημερία.

     4) Τέλος, εἶναι νομίζω βλάσφημο νά βάζωμε στό «στόμα» τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου λόγια τά ὁποῖα δέν εἶπε, οὔτε διενοήθη, οὔτε συνάδουν μέ τό πνεῦμα της, μόνο καί μόνο γιά νά δογματοποιήσουμε ἤ μᾶλλον θεοποιήσωμε τό Ἰουλιανό Ἡμερολόγιο.

        Ἀναλυτικώτερα ἐπί τῶν λαθῶν σας αὐτῶν ἀναφέρω τά ἑξῆς:

        Τό ὅτι ἡ Α΄ Οἰκουμενική  Σύνοδος ἀποφάσισε ἀστρονομικά καί ὄχι ἐκκλησιαστικά, δι’ ἕνα ἐκκλησιαστικό θέμα, δέν φαίνεται μόνο ἀπό τήν ἐαρινή ἰσημερία, τήν πανσέληνο κλπ., τά ὁποῖα εἶναι καθαρῶς ἀστρονομικά φαινόμενα, ἀλλά, τό κυριώτερο, ἀνέθεσε τόν καθορισμό αὐτῆς τῆς ἡμερομηνίας, ἡ ὁποία εἶναι συνισταμένη αὐτῶν τῶν ἀστρονομικῶν φαινομένων, στήν τοπική Ἐκκλησία τῆς Ἀλεξανδρείας. Αὐτό, φυσικά, θά συμφωνήσετε ὅτι δέν τό ἔκανε γιά πνευματικούς ἤ ἐκκλησιαστικούς λόγους, ἀλλά γιά καθαρῶς ἐπιστημονικούς, δηλαδή ἀστρονομικούς. Ἐπειδή δηλαδή ἡ Ἀλεξάνδρεια, καί γενικῶς ἡ Αἴγυπτος, ἦτο πιό προηγμένη στήν ἐπιστήμη αὐτή, ἴσως καί διότι βοηθοῦσε καί ἡ τοποθεσία της, ὡς πρός τήν μελέτη αὐτῶν τῶν ἀστρονομικῶν φαινομένων, ἀνέθεσαν οἱ Πατέρες τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου τήν ἐξαγγελία κατ’ ἔτος τῆς ἡμερομηνίας τῆς ἑορτῆς τοῦ Πάσχα. 

      Αὐτό καί μόνο καταρρίπτει τά ἐπιχειρήματά σας, ὅτι δῆθεν ἡ Α΄ Οἰκουμενική Σύνοδος δέν ἐνδιαφέρετο ἀστρονομικῶς, ἀλλά ἐκκλησιαστικῶς διά τό θέμα αὐτό, ἤ ὅτι δέν ἐνδιαφέρετο γιά τήν πραγματική ἰσημερία, ἀλλά ἐθέσπισε μία θετή καί σταθερή ἡμερομηνία τῆς ἰσημερίας, ἤ ὅτι τήν ἐθέσπισε μέ τό Ἰουλιανό Ἡμερολόγιο κλπ.

        Ἡ ἀνάθεσις αὐτή τῆς ἀναγγελίας τῆς ἡμερομηνίας τῆς ἑορτῆς τοῦ Πάσχα ἀπό τό Πατριαρχεῖο τῆς Ἀλεξανδρείας, ἐκ μέρους τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, ἀποδεικνύει καί ἄλλα πράγματα, τά ὁποῖα

βεβαίως δέν ἀρέσουν στούς ΓΟΧ, διότι ἀπομυθοποιοῦν τό δόγμα καί τήν θεοποίησι τοῦ Ἰουλιανοῦ Ἡμερολογίου. Διότι, οἱ Πατέρες τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, ἐγνώριζαν ἀσφαλῶς ὅτι τό Πατριαρχεῖο Ἀλεξανδρείας ἀκολουθεῖ ἄλλο, τοπικό θά λέγαμε ἡμερολόγιο, τό ὁποῖο καμμία σχέσι δέν ἔχει μέ τό Ἰουλιανό. Ἄν λοιπόν οἱ θεοφόροι Πατέρες τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς δέν ἐνδιαφέροντο ἀποκλειστικῶς καί μόνο, θά λέγαμε, γιά τήν ἀστρονομική τοποθέτησι τῆς ἑορτῆς μέ βάσι τίς τέσσερις ἀρχές, τίς ὁποῖες ἐθέσπισαν, οἱ ὁποῖες δέν ἔχουν σχέσι μέ κανένα ἡμερολόγιο, ἀλλά προσαρμόζονται ἄριστα σέ ὅλα τά ἡμερολόγια, θά ἦταν τουλάχιστον ἀφελεῖς νά ἀναθέσουν τήν πρακτική ἐφαρμογή τῆς ἀποφάσεώς των σέ τοπική Ἐκκλησία, ἡ ὁποία ἀκολουθεῖ ἄλλο Ἡμερολόγιο.

Και η προπαγάνδα για την αποδοχή της Κολυμπαρίου Συνόδου συνεχίζεται! (Όπως και η πλήρης αδιαφορία των Ποιμένων)

Το Τμήμα Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης την Πέμπτη, 1 Μαρτίου 2018, οργάνωσε με ιδιαίτερη επιτυχία Ημερίδα με θέμα «Αγία και Μεγάλη Σύνοδος της Ορθοδόξου Εκκλησίας: Επίτευγμα ενότητα ή διαιρέσεως άλλοθι;».
Η εκδήλωση αυτή πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του Δια Βίου Προγράμματος «Η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Ιστορικό Πλαίσιο-Προκλήσεις- Προοπτικές», που διεξήχθη τους μήνες Οκτώβριο – Δεκέμβριο 2018 και είχε ως στόχο την αποτίμηση αφενός των αποφάσεων της Συνόδου μέσα από τα τελικά κείμενα που ψηφίστηκαν και δημοσιεύθηκαν, και αφετέρου της παρακαταθήκης που κληροδοτεί και της προοπτικής που σηματοδοτεί για το μέλλον της Ορθοδόξου Εκκλησίας στον σύγχρονο κόσμο.
Την Ημερίδα, η οποία απευθυνόταν στους φοιτητές κυρίως αλλά και τον κάθε ενδιαφερόμενο, χαιρέτισαν ο Κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής κ. Μιλτιάδης Κωνσταντίνου και ο Πρόεδρος του Τμήματος Θεολογίας κ. Παναγιώτης Σκαλτσής, ο οποίος ανέγνωσε και σχετικό μήνυμα της Αυτού Θειοτάτης Παναγιότητος του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου.
«Δόξα τω θεώ- αναφέρεται στο εν λόγω μήνυμα-, ότι οι αποφάσεις

Η Ν. Τάξη θριαμβεύει, εκκλησιαστικά και εθνικά βουλιάζουμε, αλλά η αμετανοησία παραμένει "αλώβητη"!

Ένα βήμα πιο κοντά στην παγκόσμια Εκκλησία!

Ο Πάπας πάει στο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών

-Τι λέει η “αλεπού” του Βατικανού Βάλτερ Κάσπερ για τις αιρέσεις

Του Μανώλη Κείου

Πριν από δύο εβδομάδες με αφορμή το περίφημο «Jaffagate» με τις περίεργες αγοραπωλησίες γης του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων στους Αγίους Τόπους και την κραυγή αγωνίας προς την διεθνή κοινότητα το ΠΕΝΤΑΠΟΣΤΑΓΜΑ σε ρεπορτάζ του αποτύπωσε τις προθέσεις εκείνων που κινούν τα νήματα παγκοσμίως και επιζητούν διακαώς μια παγκόσμια εκκλησία.
Συγκεκριμένα σε δήλωση που δημοσιεύθηκε τότε από τους Πατριάρχες και τους Αρχηγούς των δογμάτων στην Ιερουσαλήμ αναφερόταν ότι “η επιβολή φόρων στις Εκκλησίες υπονομεύει τον ιερό χαρακτήρα της Ιερουσαλήμ και θέτει σε κίνδυνο την ικανότητα

Η παραλυσία της Διοικούσης Εκκλησίας απέναντι στην Παναίρεση, είναι γενικευμένη!

➥  Οἱ Ποιμένες καὶ Ἐπί-σκοποι, ἀρνοῦνται ἕναν ἀπὸ τοὺς «σκοποὺς» τοῦ λειτουργήματός τους·  τὴν διαφύλαξη καὶ ὑπεράσπιση τῆς Πίστεως!

Διαμαρτυρία για τις πλάνες που κηρύττει κληρικός της Ι.Μ. Ιερισσού στην Κέρκυρα και τις δράσεις του στη Θεσσαλονίκη

Γράφει ὁ π. Νικόλαος Μανώλης

 

         Δέν μπόρεσα νά πιστέψω μέ τήν πρώτη φορά στά μάτια μου καί στά ἀφτιά μου ὅταν εἶδα τό βίντεο μέ τήν ξεδιάντροπη οἰκουμενιστική στάση αὐτοῦ τοῦ ἱερέα. Σκέφτηκα πώς δέν εἶναι δυνατόν νά μήν τόν “μαζεύει” κάποιος ἀπό τούς ὑπευθύνους της μητρόπολης στήν ὁποία ἀνήκει. Τόσο ἀθεολόγητες καί ἀντορθόδοξες θέσεις ἀπό χείλη ἱερέως σέ κάνουν νά ἀνατριχιάζεις. Τί κάνει ὁ δεσπότης του; Δέν πρέπει νά ἐπέμβει ὥστε νά προφυλάξει τόν παπά του, τό ράσο, ἀπό τόν διασυρμό καί νά προστατεύσει τό ποίμνιο ἀπό τόν θανάσιμο σκανδαλισμό; Μά εἴμαστε στά καλά μας; 

      Ἡ διαμαρτυρία τῆς κυρίας Κοσμίδου καί τό σχετικό βίντεο μέ τόν ἱερέα αὐτόν νά “κατηχεῖ” κοινά, ἀπευθυνόμενος σέ κατηχητόπαιδα  Ὀρθόδοξα καί Παπικά, ἐξυμνώντας τήν κοινωνία τῶν δυό “ἐκκλησιῶν”, ὑμνώντας τόν Θεό γιά τόν συγχρωτισμό  Ὀρθοδοξίας καί Αἵρεσης, ἀποδεικνύουν πώς ἡ πλάνη τῶν λόγων καί τῶν ἔργων αὐτοῦ τοῦ ἱερωμένου εἶναι ἀπό τά ἄγραφα.

      ... Κρίμα τά νιάτα του… Κρίμα στόν δεσπότη του μητροπολίτη Ιερισσού, στόν μητροπολίτη ἐπίσης Κερκύρας καί στόν μητροπολίτη Θεσσαλονίκης πού παριστάνουν τούς ἀνίδεους...

---

Διαμαρτυρία για τις πλάνες που κηρύττει κληρικός της Ι.Μ. Ιερισσού στην Κέρκυρα και τις δράσεις του στη Θεσσαλονίκη

      Προς:

Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμο,Μέλη της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος,Μητροπολίτη Ιερισσού, Αγίου Όρους και Αρδαμερίου κ. Θεόκλητο,Μητροπολίτη Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων κ. Νεκτάριο,Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης κ. Άνθιμο

     Μακαριώτατε, Σεβασμιώτατοι, ευλογείτε!

Με λύπη και ιερά αγανάκτηση παρακολουθούμε να βγαίνουν κάθε μέρα στο φως γεγονότα, δράσεις και έργα οικουμενιστών κληρικών τα οποία τείνουν να κάνουν "έθιμο" και να νομιμοποιήσουν την παναίρεση του οικουμενισμού. Δυστυχώς δεν βλέπουμε κάποια αντίδραση από μέρους σας και αυτό μας στενοχωρεί.

Είναι γνωστό από την εκκλησιαστική μας ιστορία, πού θέλουν να μας οδηγήσουν οι φιλοπαπικοί και ποια τα ολέθρια αποτελέσματα

Επιστημονική μαρτυρία για το Άγιο Φως δίνει εντυπωσιακά αποτελέσματα

Οι μετρήσεις του Ρώσου φυσικού Αντρέι Βολκόβ το Μεγάλο Σάββατο του 2008. Από την επιστημονική μελέτη του αρχιτέκτονα Χάρη Σκαρλακίδη για το Άγιο Φως. Δημοσιεύεται στην ιστοσελίδα του. 

To Πάσχα του 2008, ο Ρώσος φυσικός Αντρέι Αλεξάντροβιτς Βολκόβ, 1 του Εθνικού Κέντρου Ερευνών της Ρωσίας «Ινστιτούτο Κουρτσιάτοβ»,  τέθηκε επικεφαλής μιας επιστημονικής αποστολής που είχε ως σκοπό να διερευνήσει το θαύμα του Αγίου Φωτός.

Το εγχείρημα διοργανώθηκε από τον καθηγητή Αλεξάντερ Μοσκόφσκι,  για τις ανάγκες ενός ντοκιμαντέρ που ήταν αφιερωμένο στον ρόλο των θαυμάτων στη θρησκεία.
Το Μεγάλο Σάββατο του 2008, περί τις 09.00 το πρωί, ο Αντρέι Βολκόβ εισήλθε στον Ναό της Αναστάσεως, μαζί με τον κατάλληλο

Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΥ ΚΑΘΕ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

Ἁγίου Ἰγνατίου Μπριαντσιανίνωφ

     Ὁ Κύριος εἶπε στούς μαθητές Του: «Εἴ τις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν καί ἀράτω τόν σταυρόν αὐτοῦ καί ἀκολουθείτω μοι» (Ματθ. ιστ’ 24). Τί σημαίνει «ὁ σταυρός τοῦ κάθε ἀνθρώπου»; Καί γιατί αὐτός «ὁ σταυρός τοῦ κάθε ἀνθρώπου», δηλαδή ὁ ἰδιαίτερος σταυρός τοῦ καθενός μας, ὀνομάζεται συνάμα καί «Σταυρός τοῦ Χριστοῦ»;

«Ὁ σταυρός τοῦ κάθε ἀνθρώπου» εἶναι οἱ θλίψεις καί τά βάσανα τῆς γήινης ζωῆς, πού γιά τόν καθένα μας εἶναι δικά του. «Ὁ σταυρός τοῦ κάθε ἀνθρώπου» εἶναι ἡ νηστεία, ἡ ἀγρυπνία καί ἄλλα εὐλαβῆ κατορθώματα, μέ τά ὁποῖα ταπεινώνεται ἡ σάρκα καί ὑποτάσσεται στό πνεῦμα. Τά κατορθώματα αὐτά πρέπει νά εἶναι ἀνάλογα μέ τίς δυνάμεις τοῦ καθενός καί στόν κάθε ἄνθρωπο εἶναι δικά του.

«Ὁ σταυρός τοῦ κάθε ἀνθρώπου» εἶναι τά ἁμαρτωλά ἀσθενήματα, ἤ πάθη, πού –στόν κάθε ἄνθρωπο– εἶναι δικά του! Μέ ἄλλα ἀπ᾽ αὐτά τά πάθη γεννιόμαστε καί μ᾽ ἄλλα μολυνόμαστε στήν πορεία τοῦ γήινου βίου μας.

«Ὁ Σταυρός τοῦ Χριστοῦ» εἶναι ἡ διδασκαλία τοῦ Χριστοῦ. Μάταιος καί ἄκαρπος εἶναι «ὁ σταυρός τοῦ κάθε ἀνθρώπου» –ὅσο βαρύς καί ἄν εἶναι– ἐάν δέν μεταμορφωθεῖ σέ «Σταυρό τοῦ Χριστοῦ» μέ τό ν᾽ ἀκολουθοῦμε τόν Χριστό.

«Ὁ σταυρός τοῦ κάθε ἀνθρώπου», γιά τόν μαθητή τοῦ Χριστοῦ γίνεται «Σταυρός τοῦ Χριστοῦ», γιατί ὁ μαθητής τοῦ Χριστοῦ εἶναι

"Παραμένουμε σταθεροί στην διδασκαλία των Αγίων"