Πέμπτη 12 Σεπτεμβρίου 2019

Ανακοίνωση Σχετικά με τη Διδασκαλία του Μαθήματος των Θρησκευτικών για το σχολικό έτος 2019-2020


Γιά ἄλλη μιά φορά ἡ σχολική χρονιά ξεκινᾶ μέ ἀναβρασμό στόν ἐκπαιδευτικό κόσμο καθώς συνεχίζεται ἡ παραβίαση τοῦ Συντάγματος καί τῶν δικαιωμάτων τῶν ὀρθοδόξων μαθητῶν ἀναφορικά μέ τή διδασκαλία τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν.

Ἡ ἀκυρωθεῖσα ἀπό τήν Ὁλομέλεια τοῦ ΣτΕ σχετική ὑπουργική ἀπόφαση Φίλη, παραμένοντας ἴδια καί ἀπαράλλακτη, μετασχηματίστηκε πραξικοπηματικά ἀπό τήν ἀπελθοῦσα Κυβέρνηση σέ ὑπουργική ἀπόφαση Γαβρόγλου ὥστε τεχνικά νά θεωρεῖται νέο πρόγραμμα σπουδῶν καί νά διαλάθει τοῦ ἐλέγχου τῆς Δικαιοσύνης! Πρόκειται γιά τεχνάσματα πού θυμίζουν πρακτικές μικροαπατεώνων καί πού σέ καμία περίπτωση δέν τιμοῦν τούς πολιτικούς θεσμούς τῆς Χώρας μας. Μέ ὑπομονή καί ἐπιμονή γονεῖς καί θεολόγοι καθηγητές προσέφυγαν ἐκ νέου στό Συμβούλιο

«Εδώ στη γη, όλα τα καλά και τα κακά κάποτε τελειώνουν»

 Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος 



     Κοίτα, πόσα κάστρα και παλάτια βασιλιάδων, ηγεμόνων και αρχόντων είναι σωριασμένα σε ερείπια! Σκέψου, πόση δύναμη και πόσο πλούτο είχαν κάποτε!

Όσιος Παΐσιος Αγιορείτης:

    Είναι μεγάλη υπόθεση ο σωστὸς δάσκαλος, ιδίως στις μέρες μας! Τα παιδιὰ είναι άγραφες κασέτες ή θα γεμίσουν βρώμικα τραγούδια ή Βυζαντινὴ μουσική. Το έργο του δασκάλου είναι Ιερό! Έχει μεγάλη ευθύνη και αν προσέξει, μπορεί να πάρει μεγάλο μισθὸ απὸ τον Θεό. Να φροντίζει να διδάσκει στα παιδιὰ, τον φόβο του Θεού

Λόγος εις την ύψωσιν του τιμίου Σταυρού και εις την Αγίαν Ανάστασιν

 Αγ. Σωφρονίου Αρχιεπ. Ιεροσολύμων

   Σταυρού πανήγυρης και ποίος να μην σκιρτήσει; Αναστάσεως διακήρυξις και ποίος χαρούμενα να μην γελάση; Ναι, ανασκίρτησις διά τον Σταυρόν: Διότι όταν αυτός ενεπήχθη εις τον τόπον του Κρανίου έχοντας καρφωμένο επάνω του τον Δεσπότην της κτίσεως, έσχισε το εις βάρος μας χρεωστικόν έγγραφον, το οποίον είχεν υπογράψει ο προπάτωρ μας ο Αδάμ, όταν παρέβη τας εντολές του Θεού. Ούτως ο Σταυρός μας ελευθέρωσε από τα δεσμά της αμαρτίας κάμνοντάς μας να αναπηδούμε με εύθυμα σκιρτήματα σαν μικροί μόσχοι που έχουν λυθεί από κάποια δεσμά. Διότι όπου η αμαρτία πλεόνασε, εκεί περίσσευσε η χάρις του Θεού.
     Διά δε την Ανάστασιν γέλως χαράς: Διότι αυτή εξόρισε την φθοράν του θανάτου και εξεδίωξε το ζοφερόν σκότος του Άδου και ανέστησε τους νεκρούς από τους τάφους. Εξήλειψε το δάκρυον από κάθε πρόσωπον, όπως λέγει ο προφήτης, και αντ’ αυτού χάρισε την πραγματικός ατελείωτον χαράν εις κάθε

Όποιος σκάβει τον λάκκο του άλλου, πέφτει μέσα ο ίδιος!


    

    Είναι κακός ο γείτονάς σου. Στους άλλους έκανε κακό, μα στον εαυτό του μεγαλύτερο. Απαγόρευσε σ’ αυτούς που μετέφεραν νερό, να περάσουν από τη συνηθισμένη διαδρομή, μέσα από τα δικά του οικόπεδα. Όταν είδε ότι αυτό δεν βοηθά, έφτιαξε περίφραξη.


    Αλλά οι άνθρωποι που μετέφεραν το νερό, πηδούσαν πάνω από την περίφραξη, επειδή ο άλλος δρόμος ήταν πολύ μακρύς. Τότε αυτός βάζει μεταλλική παγίδα στον φράκτη της εισόδου και τη σκεπάζει με ξερά χόρτα και καλάμια.

Τετάρτη 11 Σεπτεμβρίου 2019

Ενημέρωση για τον Οικουμενιστή "άγιο" Χρυσόστομο Σμύρνης (δ΄ μέρος)

            Ἀπόσπασμα ἀπὸ βιβλίο τοῦ π. Εὐθυμίου Τρικαμηνᾶ γιὰ τὸν Ἐθνομάρτυρα Χρυσόστομο Σμύρνης καὶ ἀπὸ τὸ κεφάλαιο:


Ὁ Χρυσόστομος Καλαφάτης καὶ Μασονία

 (Σελ. 263-265)

Ο Σμύρνης συμπεριλαμβάνεται στο βι-
βλίο με επιφανείς Μασώνους
   άν ἐμβαθύνωμε λίγο στά γεγονότα θά καταλάβωμε πώς ἔχει ἀπόλυτο δίκιο ὁ Νικ. Ψαρουδάκης.
      Σχετικά μέ τήν Μασονία, λοιπόν, σύμφωνα μέ τά ὅσα ἀποκαλυπτικά στοιχεῖα παραθέσαμε ἀνωτέρω συμπεραίνουμε ὅτι:
      (α) ἡ Μασονία καί τά παρακλάδια της ὠργίαζαν κυριολεκτικῶς στήν Σμύρνη καί κατά τήν ἐποχή τοῦ Χρυσοστόμου.
(β) ἦταν μισητή στόν πολύ λαό, ὁ ὁποῖος τήν ἐλόγιζε σάν κάτι δαιμονικό.
(γ) τήν ἐποχή ἐκείνη ὑπῆρχαν στήν Σμύρνη ἄνω τῶν δέκα μασονικῶν Στοῶν ἑλληνικῶν καί ξένων .
(δ) στενότατοι συνεργάτες τοῦ Χρυσοστόμου, ὅπως ὁ Ἰωάν. Κωτούλας καί ὁ Ἀντ. Ἀθηνογένης, ἦσαν ἡγετικά στελέχη τῆς Μασονίας καί ὡμολόγησαν σέ ὁμιλίες των ὅτι ὁ Χρυσόστομος Σμύρνης ἦτο μασόνος, μέλος τῆς Στοᾶς «Ἰωνία» κατά τήν τριετία 1919-1922.

Πότε το ναυάγιο γίνεται λιμάνι!

Ηδονή του «εράσθαι Θεόν»!

Η εικόνα ίσως περιέχει: 1 άτομο, γένι

Ηδονή
και
οδύνη


Λέει ὁ Ὅσιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής:
«Ὁ Θεός, ὁ ὁποῖος δημιούργησε
τὴν ἀνθρώπινη φύση, δὲν ἔβαλε μέσα της ἡδονή» –μὴν τὸ παρεξηγήσετε,
ἀκοῦστε πῶς τὸ ἑρμηνεύει–
«ἀλλὰ κάποια νοερὴ δύναμη πρὸς ἡδονή».
Εἴμαστε γεμᾶτοι ἀπὸ αἰσθήσεις.
Βλέπουμε, ἀκοῦμε,
αἰσθανόμαστε τὰ πάντα,
ὅλα εἶναι αἰσθήσεις.
Οἱ αἰσθήσεις εἶναι ἀπ’ τὸν Θεό,
ἀλλὰ ὁ Θεός δὲν ἔδωσε ἡδονὴ στὴν κάθε αἴσθηση.
Προσέξτε, ἔδωσε κίνηση πρὸς ἡδονὴ
                πρὸς τὸν Θεό.
Ὁ ἄνθρωπος ἔχει μέσα του
τὴν κίνηση πρὸς ἡδονή,
ἀλλὰ τί ἡδονή;
Αὐτὴ ἡ ἡδονὴ τοῦ «ἐρᾶσθαι τὸν Θεόν»,
λέει ὁ Μάξιμος, νὰ ἀγαπᾶς τὸν Θεό.

Παράξενα πράγματα! Παραδέχεται ο π. Άγγελος ότι είναι αναθεματισμένος (κατά τον άγ. Ιωάννη) ως "κοινωνών τοις αιρετικοίς" ή ακόμα δὲν το έχει αντιληφθεί;


π. Άγγελος Αγγελακόπουλος




Ο άγιος Ιωάννης Μαξίμοβιτς
και η αγιομαχική θέση
 του Μητρ. Προικοννήσου Ιωσήφ

11-09-2019


     Μέ τόν Σεβ. Μητρ. Προικοννήσου κ. Ἰωσήφ, Ἱεράρχη τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου καί ἱεροκήρυκα τῆς Ἰερᾶς Μητροπόλεως Πειραιῶς, ἔχουμε ἀσχοληθεῖ καί στό παρελθόν1. Στό παρόν κείμενο ἐπιθυμοῦμε νά σχολιάσουμε τίς νέες προσωπικές ἀπόψεις του ἐναντίον τοῦ ἐν ἁγίοις πατρός ἡμῶν Ἰωάννου τοῦ Μαξίμοβιτς Ἐπισκόπου Σαγγάης καί Σαν Φρανσίσκο, ἡ μνήμη τοῦ ὁποίου τιμᾶται κάθε χρόνο στις 2 Ἰουλίου, μέ τίς ὁποῖες καταδεικνύεται ἡ ἁγιομαχία, ἡ πατρομαχία καί ἡ μεταπατερικότητά του.
     Ὁ ρηθείς Μητροπολίτης, στίς 22 Ἰουλίου 2019, στόν προσωπικό του λογαριασμό στό Facebook, ἔγραψε τά ἑξῆς:
     «ΚΑΠΟΙΟΙ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΙΣΟΥΝ ΜΕ ΤΟ ΖΟΡΙ ΟΤΙ Ο ΡΩΣΣΟΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΑΞΙΜΟΒΙΤΣ ΕΙΝΑΙ ΑΓΙΟΣ. ΤΑ ΦΡΙΚΑΛΕΑ ΓΡΑΦΟΜΕΝΑ ΤΟΥ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΠΟΥ ΕΙΔΑΝ ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΤΗΤΟΣ ΠΡΟΔΙΔΟΥΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΘΕΟΛΟΓΙΚΩΣ ΑΚΑΤΑΡΤΙΣΤΟ, ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΚΩΣ ΑΝΕΡΜΑΤΙΣΤΟ, ΙΣΤΟΡΙΚΩΣ ΑΓΡΑΜΜΑΤΟ, ΚΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΩΣ ΚΑΚΟΜΟΙΡΗ. ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ ΤΑ ΞΕΡΕΙ Ο ΘΕΟΣ»2.
      Δυστυχῶς γιά τόν Μητροπολίτη, ἀπόδειξη τῆς ἀνεγνωρισμένης ἀπό τόν Ἅγιο Τριαδικό Θεό καί τό εὐσεβές καί ὀρθόδοξο πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας ἁγιότητος τοῦ Ἐπισκόπου Ἰωάννου εἶναι ἡ ὕπαρξη τοῦ ἀφθάρτου σκηνώματός του, πού βρίσκεται στό Βόρειο Σάν Φρανσίσκο τῆς Καλιφόρνιας.
     Εἶναι πολύ φυσικό ὁ οἰκουμενιστικῶν φρονημάτων Μητροπολίτης Ἰωσήφ νά προσβάλλει βάναυσα τόν ἅγιο Ἰωάννη Μαξίμοβιτς, διότι ὁ τελευταῖος ὑπῆρξε πολέμιος τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Γιά τόν λόγο αὐτό κρίνεται ἀναγκαῖο νά ὑπενθυμίσουμε ἐνδεικτικά κάποια θεολογική θέση τοῦ ἁγίου, γιά νά φανεῖ πόσο «θεολογικῶς ἀκατάρτιστος, ἐκκλησιολογικῶς ἀνερμάτιστος, ἱστορικῶς ἀγράμματος καί ἐκκλησιαστικῶς κακομοίρης» ἦταν, ὅπως ἰσχυρίζεται ὁ Μητροπολίτης.

1. Ὁ ἅγιος Ἐπίσκοπος Ἰωάννης Μαξίμοβιτς γιά τά ἀναθέματα
    Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Μαξίμοβιτς3, Ἀρχιεπίσκοπος Σαγγάης καί Σάν Φρανσίσκο, ἑρμηνεύοντας τό χωρίο ἀπό τήν πρός Γαλάτας ἐπιστολή τοῦ Ἀποστόλου Παύλου, «ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἡμεῖς ἢ ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ εὐαγγελίζηται ὑμῖν παρ᾿ ὃ εὐηγγελισάμεθα ὑμῖν, ἀνάθεμα ἔστω. Ὡς προειρήκαμεν, καὶ ἄρτι πάλιν λέγω· εἴ τις ὑμᾶς εὐαγγελίζεται παρ᾿ ὃ παρελάβετε, ἀνάθεμα ἔστω»4, λέγει:
    «Ἐδῶ τό ἀνάθεμα ἐκφωνεῖται ἐναντίον τῆς διαστρεβλώσεως τοῦ Εὐαγγελίου τοῦ Χριστοῦ, ὅπως αὐτό κηρυσσόταν ἀπό τόν Ἀπόστολο, ἀνεξαρτήτως ἀπό ποιόν θά μποροῦσε αὐτή [ἡ διαστρέβλωση] νά διαπράττεται, εἴτε ἀπό τόν ἴδιο τόν Ἀπόστολο εἴτε ἀπό Ἄγγελο ἐξ οὐρανοῦ. Σέ αὐτήν τήν ἴδια ἔκφραση ἐπίσης ὑπονοεῖται: «Ἄς κατακρίνει ὁ ἴδιος ὁ Κύριος», διότι ποιός ἄλλος μπορεῖ νά κατακρίνει τούς Ἀγγέλους;

     Στά πρακτικά τῶν Συνόδων καί τήν περαιτέρω πορεία τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας τῆς Καινῆς Διαθήκης, ἡ λέξη ἀνάθεμα κατέληξε νά σημαίνει τέλειο διαχωρισμό ἀπό τήν Ἐκκλησία. «Ἡ Καθολική καί Ἀποστολική Ἐκκλησία ἀναθεματίζει», «ἀνάθεμα οὗτος ἔστω», ἤ «ἀνάθεμα τοῦτο ἔστω», σημαίνει τελεία ἀπόσχιση ἀπό τήν Ἐκκλησία. Ἀντιθέτως, σέ περιπτώσεις «διαχωρισμοῦ ἀπό τήν κοινωνία τῆς Ἐκκλησίας» καί ἄλλων ἐπιτιμίων ἤ κανόνων μετανοίας ἐφαρμοσμένων σέ ἕνα πρόσωπο, τό ἴδιο τό πρόσωπο παρέμενε μέλος τῆς Ἐκκλησίας, ἄν καί ἦταν περιορισμένη ἡ συμμετοχή του στήν πλήρη χάριτος ζωή Της. Παρά ταῦτα, αὐτοί, πού παρεδίδοντο σέ ἀνάθεμα, ἀπεσχίζονταν τελείως ἀπό Αὐτήν, μέχρι τή μετάνοιά τους. Ἡ ἐπί γῆς Ἐκκλησία, συνειδητοποιώντας, ἐν ὄψει τῆς ἰσχυρογνωμοσύνης καί σκληροκαρδίας τους, ὅτι δέν μπορεῖ νά κάνει τίποτε γιά τή σωτηρία τους, τούς ἀνυψώνει στήν κρίση τοῦ Θεοῦ. Αὐτή ἡ κρίση εἶναι ἐλεήμων πάνω στούς μετανοοῦντες ἁμαρτωλούς, ἀλλά φοβερή πρός τούς πείσμονες ἐχθρούς τοῦ Θεοῦ. «Φοβερόν τό ἐμπεσεῖν εἰς χεῖρας Θεοῦ ζῶντος… καί γάρ ὁ Θεός ἡμῶν πῦρ καταναλίσκον»5.
       Τό ἀνάθεμα δέν εἶναι τελεία καταδίκη: μέχρι τόν θάνατο εἶναι δυνατή ἡ μετάνοια. Τό ἀνάθεμα δέν εἶναι φοβερό, ἐπειδή ἡ Ἐκκλησία εὔχεται συμφορές γιά ὁποιονδήποτε ἤ ἐπειδή ὁ Θεός ἐπιδιώκει τήν καταδίκη του. Ἐπιθυμοῦν [ὁ Θεός καί ἡ Ἐκκλησία] νά σωθοῦν ὅλοι. Ἀλλά, εἶναι φοβερό νά ἵσταται κάποιος ἔμπροσθεν τῆς παρουσίας τοῦ Θεοῦ σέ κατάσταση ἀποσκληρυμμμένου κακοῦ: τίποτε δέν εἶναι κρυφό ἀπό Αὐτόν.

     «Φοβερόν τό ἐμπεσεῖν εἰς χεῖρας Θεοῦ ζῶντος· οὗτος Κριτής ἐστιν ἐνθυμήσεων καί ἐννοιῶν καρδίας· μηδείς εἰσέλθῃ πειράζων τήν πίστιν τήν ἀμώμητον, ἀλλ’ ἐν πραότητι καί φόβῳ Χριστῷ προσέλθωμεν, ἵνα λάβωμεν ἔλεον καί χάριν εὕρωμεν εἰς εὔκαιρον βοήθειαν»6.
    2. Ἐπίσημο ἀνάθεμα τῆς Συνόδου τῆς Ρωσικῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας ἔξω ἀπό τή Ρωσία (ROCOR) κατά τοῦ Οἰκουμενισμοῦ τόν Αὔγουστο τοῦ 1983 ἀπό τήν Σύνοδο τοῦ Βανκοῦβερ.
     Ρώσοι Επίσκοποι, μεταξύ αὐτῶν καί ὁ ἅγιος Ἰωάννης Μαξίμοβιτς, μή δεχθέντες νά συνεργασθοῦν μέ τό ἄθεο κομμουνιστικό καθεστὼς τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, ἔφυγαν ἀπό τήν Σοβιετική Ἕνωση, μαζί μέ χιλιάδες λαοῦ, στίς ἐλεύθερες χῶρες τῆς Δύσεως καί συνέστησαν τήν ἐν Διασπορᾷ Ρωσική Ἐκκλησία. Ἡ Σύνοδος τῶν Ἐπισκόπων τῆς ἐν διασπορᾷ Ρωσικῆς Ἐκκλησίας, στήν ὁποία συμμετεῖχε καί ὁ ἅγιος Ἰωάννης Μαξίμοβιτς, ἀφοῦ πρῶτα διαμαρτυρήθηκε ἐντόνως καί κατ΄ ἐπανάληψιν γιά τήν οἰκουμενιστική πορεία ἡγετῶν τῆς Ὀρθοδοξίας, χωρίς ἀποτέλεσμα, ἐξέδωσε τό κάτωθι συνοδικό ἀνάθεμα κατά τοῦ Οἰκουμενισμοῦ:
        Τό Συνοδικό ἀνάθεμα ἔχει ὡς ἑξῆς:
    «Τοῖς βάλλουσι κατά τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ καί διδάσκουσιν ὅτι ἡ τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησία μεμέρισται ἐν οὕτω καλουμένοις «κλάδοις», οἵτινες διαφέρουσιν ἀλλήλων ἐν διδασκαλίᾳ καί τρόπῳ ζωῆς, ἤ ὅτι ἡ Ἐκκλησία οὐχ ὑφίσταται ὁρατῶς, ἀλλ’ ἀπαρτισθήσεται ἐν τῷ μέλλοντι, ὅταν ἅπαντες οἱ «κλάδοι» ἤ τμήματα ἤ ὁμολογίαι ἤ προσέτι καί θρησκεῖαι ἑνωθῶσιν ἐν ἑνί σώματι· καί οἵτινες οὐ διακρίνουσι τήν ἱερωσύνην καί τά μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας ἀπό τήν ἱερωσύνην καί τά μυστήρια τῶν αἱρετικῶν, ἀλλά λέγουσιν ὅτι τό βάπτισμα καί ἡ εὐχαριστία τῶν αἱρετικῶν εἰσίν ἱκανά πρός σωτηρίαν· ὡσαύτως, τοῖς κοινωνοῦσιν ἐν γνώσει τοῖς προμνημονευθεῖσιν αἱρετικοῖς ἤ συνηγοροῦσι, διαδίδουσι, ἤ ὑπεραμυνομένοις τῆς καινοφανοῦς αὐτῶν αἱρέσεως τοῦ οἰκουμενισμοῦ ἐν προσχήματι ἀδελφικῆς ἀγάπης, ἤ ὑποτιθεμένης ἑνώσεως τῶν διαχωρισθέντων Χριστιανῶν, ΑΝΑΘΕΜΑ»!
      Δηλαδή, «σ’αὐτούς πού βάλλουν ἐναντίον τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ καί διδάσκουν ὅτι ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ εἶναι χωρισμένη σέ ἔτσι ὀνομαζομένους «κλάδους», οἱ ὁποῖοι διαφέρουν μεταξύ τους στήν διδασκαλία καί στόν τρόπο ζωῆς, ἤ ὅτι ἡ Ἐκκλησία δέν ὑφίσταται (δέν ὑπάρχει) ὁρατῶς, ἀλλά θά ἀπαρτισθεῖ στό μέλλον, ὅταν ὅλοι οἱ «κλάδοι» ἤ τά τμήματα, ἤ ἀκόμη καί οἱ θρησκεῖες ἑνωθοῦν σέ ἕνα σῶμα, καί οἱ ὁποῖοι δέν διακρίνουν τήν ἱερωσύνη καί τά μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας ἀπό τήν ἱερωσύνη καί τά μυστήρια τῶν αἱρετικῶν, ἀλλά λένε ὅτι τό βάπτισμα καί ἡ εὐχαριστία τῶν αἱρετικῶν εἶναι ἱκανά γιά τήν σωτηρία˙ γι’ αὐτό, σέ αὐτούς, πού κοινωνοῦν ἐν γνώσει μέ τούς αἱρετικούς, πού προμνημονεύθηκαν, ἤ συνηγοροῦν, διαδίδουν ἤ ὑπεραμύνονται αὐτῆς τῆς καινοφανοῦς αἱρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, μέ τό πρόσχημα τῆς ἀδελφικῆς ἀγάπης ἤ τῆς ὑποτιθέμενης ἑνώσεως τῶν χωρισμένων (διηρημένων) Χριστιανῶν, νά εἶναι ΑΝΑΘΕΜΑ, δηλαδή νά εἶναι χωρισμένοι ἀπό τόν Θεό»7.

3. Ἡ ὁσία βιοτή τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου Μαξίμοβιτς

     Κατακλείουμε τό παρόν ἄρθρο μας, παρουσιάζοντας τόν βίο τοῦ ἁγίου Ἰωάννου Μαξίμοβιτς (σ.σ.: μετὰ τὰ σχόλια), ἔτσι ὅπως τόν κατέγραψε ὁ Ἀρχιμ. Μελέτιος Βαρδαχάνης στό κείμενό του «Ὁ ἱερός Χρυσόστομος καί ἡ ἱερά ἀποδημία μας στήν Ἀμερική»8, τό ὁποῖο παραθέτουμε σέ μορφή PDF.
  • 1 Σχ. βλ. ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒ. ΜΑΤΘΑΙΟΣ ΒΟΥΛΚΑΝΕΣΚΟΥ καί ΑΓΓΕΛΟΣ ΑΓΓΕΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ, Λεχθέντα καί πραχθέντα τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Προικοννήσου κ. Ιωσήφ (Χαρκιολάκη), 29-03-2019, https://www.katanixis.gr/2019/03/blog-post_361.html
  • 2 https://katanixi.gr/2019/09/03/ο-μητροπολίτης-προικοννήσου-αμφισβη/
  • 3 ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΑΞΙΜΟΒΙΤΣ, Ἡ λέξη ἀνάθεμα καί ἡ σημασία της, http://salpismazois.blogspot.com/2019/03/blog-post_26.html
  • 4 Γαλ. 1, 8-9.
  • 5 Ἑβρ. 10, 31 καί 12, 29.
  • 6 2ο Στιχηρό τῶν Ἀποστίχων τοῦ Ἑσπερινοῦ τῆς Κυριακῆς τῶν Βαΐων, ἐν Τριώδιον Κατανυκτικόν, ἐκδ. Φῶς Χ.Ε.Ε.Ν., Ἀθήνα 2010, σ. 448.
  • 7 Russian Oorthodox Church Outside Russia, Αugust 1983, Synod of Vancouver : Anathema to Ecumenism : «Those who attack the Church of Christ by teaching that Christ’s Church is divided into so-called „branches” which differ in doctrine and way of life, or that the Church does not exist visibly, but will be formed in the future when all „branches” or sects or denominations, and even religions will be united into one body; and who do not distinguish the priesthood and mysteries of the Church from those of the heretics, but say that the baptism and eucharist of heretics is effectual for salvation; therefore, to those who knowingly have communion with these aforementioned heretics or who advocate, disseminate, or defend their new heresy of Ecumenism under the pretext of brotherly love or the supposed unification of separated Christians, Anathema»!, ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΣ ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ, Τά σαθρά ἐπιχειρήματα τῶν φιλοοικουμενιστῶν, ἤτοι ἀπαντήσεις εἰς ὅσα λέγουν, διαδίδουν καί γράφουν οἱ Φιλοοικουμενισταί ἐναντίον τῶν σημερινῶν Ὁμολογητῶν, κληρικῶν καί λαϊκῶν, τῆςὈρθοδόξουΠίστεως, Καψάλα Ἁγίου Ὄρους 1995, Τ.Θ. 54 63086 Καρυαί, σσ. 12-13.
  • 8 ΑΡΧΙΜ. ΜΕΛΕΤΙΟΣ ΒΑΡΔΑΧΑΝΗΣ, «Ὁ ἱερός Χρυσόστομος καί ἡ ἱερά ἀποδημία μας στήν Ἀμερική», ἐν περιοδικῷ Θεοδρομία Θ΄ 3 (Ἰούλιος – Σεπτέμβριος 2007) 377 – 382.
Ὁ ἱερός Χρυσόστομος καί ἡ ἱερά ἀποδημία μας στήν Ἀμερική

Παράδειγμα αντιφάσεων προς αποφυγήν!



Προς Μητροπολίτην
 Ναυπάκτου
κ.κ. Ιερόθεον

(Ανοικτή επιστολή)

Τοῦ Ν. ΣΑΚΑΛΑΚΗ

                Σεβασμιώτατε,
Πάρα πολλές φορές έχετε γράψει σε βιβλία σας για κοινωνικά θέματα, για επίμαχες εκκλησιολογικές θέσεις ή για άλλα κεντρικά σημεία Ορθόδοξης πνευματικότητας – εκκλησιολογίας.
Στο βιβλίο σας «Οσμή Γνώσεως» (σελ. 101-102) γράφετε:
«Τονίσαμε προηγουμένως ότι το αίτημα αυτό του Κυρίου (περί ενότητας) χρησιμοποιείται συχνά από τους ανθρώπους που επιδιώκουν την ένωσι των «Εκκλησιών». Κατ’ αρχάς ο λόγος για την ένωσι των «Εκκλησιών» είναι θεολογικά αδόκιμος, αφού η Εκκλησία, ως Σώμα Χριστού, δεν έχει ποτέ σχισθή. Μόνον οι άνθρωποι έχουν αποσχισθή από την Εκκλησία, που είναι η Αλήθεια».
Να υπενθυμίσω, Σεβασμιώτατε, ότι ο εγκλεισμός σε εισαγωγικά της λέξεως «Εκκλησιών» είναι δικός σας, που σημαίνει άρνηση του όρου για τους αιρετικούς. Υιοθετείτε,

Τρίτη 10 Σεπτεμβρίου 2019

Κάποτε ένας φωτισμένος Μοναχός έλεγε



Κάποτε ένας φωτισμένος Μοναχός έλεγε
Προσέξτε μη γκρινιάζετε. 
Η γκρίνια κουράζει αυτούς που ζουν κοντά σας και δυσαρεστεί τον Θεό, αχαριστία. 
Αρχίζετε την ημέρα σας με προσευχή και με χαμόγελο! Θυμηθείτε ότι αυτό έκαναν οι παλαιότεροι. 
Στους καθρέπτες και στα προσόψιά τους γράφανε το «Καλήμερα» και το «Δόξα Σοι ο Θεός»! 
Ξέρανε να ζήσουνε! 
Μήπως δεν είχανε και τότε βάσανα, αρρώστιες και φτώχεια; 
Κι όμως τα περνούσαν όλα με ψυχική λεβεντιά!
Ήταν φτωχοί, αλλά αξιοπρεπείς, άρχοντες.
Είχαν συνεχώς στο στόμα τους και στην καρδιά τους το 
«Έχει ο Θεός»…!
Γνώριζαν να προσεύχονται,
να καρτερούν
και να νικούν!
Ελέγαν!
«Και να θέλω δεν μπορώ να στενοχωρηθώ.
 Όταν στενοχωριόμαστε είναι σαν να λέμε στον Θεό
«Δεν συμφωνώ. 
Δεν τα κάνεις καλά».

…..Ύστερα είναι κι αχαριστία…….
Πηγή

Ενημέρωση για τον Οικουμενιστή "άγιο" Χρυσόστομο Σμύρνης (γ΄ μέρος)


               Ἀπόσπασμα ἀπὸ βιβλίο τοῦ π. Εὐθυμίου Τρικαμηνᾶ γιὰ τὸν Ἐθνομάρτυρα Χρυσόστομο Σμύρνης καὶ ἀπὸ τὸ κεφάλαιο:

Ἡ πίστις τοῦ Χρυσοστόμου Σμύρνης καὶ τὰ αἱρετικά του φρονήματα

 (Σελ. 232-233)

Ο Σμύρνης συμπεριλαμβάνεται στο
βιβλίο με τους επιφανείς Μασώνους
   Σ' αὐτήν τήν ἑνότητα συνοψίζουμε τά στοιχεῖα τά ὁποῖα καταθέσαμε καί ἔχουν σχέσι μέ τήν πίστι τοῦ Χρυσοστόμου Καλαφάτη:
          1. Στά πρώτα χρόνια τῆς ἐκκλησιαστικῆς του σταδιοδρομίας ἡ πίστις του ἦτο ὀρθόδοξος καί ἔκανε ἀγῶνες ἐναντίον τῶν αἱρετικῶν, συνέγραψε δέ ὡς ἀρχιδιάκονος τό δίτομο ἔργο «Περί Ἐκκλησίας» καί τήν πραγματεία
«Περί τοῦ οἴκου καί τοῦ τάφου τῆς Παναγίας ἐν Ἐφέσῳ», τά ὁποῖα εἶναι ὀρθόδοξα καί ἄψογα ἀπό θεολογικῆς πλευρᾶς κατά κοινήν ὁμολογία.
2. Ἀμέσως μόλις ἔγινε ἱερεύς καί πρωτοσύγκελλος ἄλλαξε στάσι στά θέματα τῆς Πίστεως καί στίς σχέσεις μέ τούς αἱρετικούς, γίνεται ἐνδοτικός καί κῆρυξ τῆς ἑνώσεως τῶν «ἐκκλησιῶν» μέ μόνο κριτήριο τήν «ἀγάπη».

Ήρθε να απολαύσει την επιτυχία του καταστροφικού έργου που επετέλεσε στο Άγιο όρος!

Ποια σχέση έχει ο Χριστός με τον καρδινάλιο που "κάλυψε" τους Παπικούς παιδεραστές και τον Οικουμενιστή Ελπιδοφόρο;

Ο καρδινάλιος Νέας Υόρκης παρέθεσε γεύμα στον Αμερικής Ελπιδοφόρο


Ο Ρωμαιοκαθολικός καρδινάλιος Νέας Υόρκης, Τίμοθι Ντόλαν, παρέθεσε γεύμα προς τιμήν του Αρχιεπισκόπου Αμερικής Ελπιδοφόρου για να τον καλωσορίσει στη Νέα Υόρκη.
Στη διάρκεια της ανταλλαγής προπόσεων και ευχών ο καρδινάλιος Ντόλαν εξέφρασε την επιθυμία όπως καθιερώσουν ανταλλαγή

Οικουμενιστική Διάσκεψη στο Παρίσι για τα εγκλήματα μίσους

Αναρτήθηκε στην Ιστοσελίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Γαλλίας το άρθρο με τίττλο «Διάσκεψη στο Παρίσι για τα εγκλήματα μίσους». Αυτό το άρθρο αναγράφει ότι πραγματοποιήθηκε «Διάσκεψη εκπροσώπων Εκκλησιών και θρησκευτικών κοινοτήτων» στο Παρίσι με θέμα «Ο Ρόλος των Θρησκευτικών Ηγετών στην Αντιμετώπιση του Μίσους». Αυτή τη Διάσκεψη συνδιοργανώθηκε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο με τον οργανισμό Interfaith ‘Alliance for Safer Communities’ των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και έλαβε μέρος ομάδα εκπροσώπων από την

Τα οικουμενιστικά σκαμπίλια πέφτουν το ένα μετά το άλλο στις παρειές μας,




Ἀναβιώνει ἡ «ἀποτυχημένη» Γατζέα!

κεῖ καταλήγουν ὅσοι παίζουν μὲ τὰ θέματα τῆς Πίστεως καὶ ἀλλάζουν τὶς γνῶμες τους σὰν τὰ ἄμφιά τους. Ἐπιτέλους, ἂς ἀποκτήσουν ὀλίγη ἔστω συναίσθηση τῆς βαρύτητος τῶν πράξεών τους.
Ἀποτειχισμένοι «ἀντιοικουμενιστὲς»  καὶ μὴ ἀποτειχισμένοι «ἀντιοικουμενιστές», συνεργάζονται «ἁρμονικὰ» ἀσχολούμενοι μόνο μὲ τὸ σχίσμα, πετώντας ἔτσι τὴν παναίρεση στὸν κάλαθο τῶν ἀχρήστων!
Δημοσιεύουμε τὴν ἀνοιχτὴ ἐπιστολὴ τῆς ὁμάδας Ζήση (παλιᾶς καὶ νέας σὲ μία «νέα» μορφὴ συνεργασίας) σχετικὰ μὲ τὸ Οὐκρανικὸ σχίσμα (ἐδῶ).
Διαβάζοντας τὴν ἐπιστολὴ αὐτὴ ὁ κάθε νοήμων, θὰ διαπιστώσει τὸ θέατρο του παραλόγου ποὺ παίζει ὁ π. Θεόδωρος Ζήσης καὶ ἡ ὁμάδα του. Ἀφήνουν ἢ μᾶλλον ἀποκρύπτουν τὴν αἵρεση καὶ ἀσχολοῦνται μὲ τὸ παιδί της τὸ σχίσμα.
 Ἀναλυτικότερα:
 Ἡ ἀνοιχτὴ ἐπιστολὴ τῆς ὁμάδας αὐτῆς ἀρχίζει μὲ τὴν προσφώνηση
«Μακαριώτατον Ἀρχιεπίσκοπον Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος, κ.κ. Ἱερώνυμον, Ἀθήνα
Σεβασμιωτάτους Μητροπολίτες τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, στὶς Ἕδρες Τους.
Μακαριώτατε,
Σεβασμιώτατοι,
Ὡς μέλη τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καὶ κατὰ πνεῦμα υἱοὶ τῆς ἐπισκοπικῆς-πατρικῆς Σας εὐθύνης αἰσθανόμαστε τὴν ἀνάγκη νὰ ἀπευθυνθοῦμε σὲ Ἐσᾶς ὡς πνευματικοὺς καὶ ἐκκλησιαστικούς μας Πατέρες καὶ νὰ ἐκφράσουμε τὴν ἀνησυχία καὶ ἀγωνία μας γιὰ τὴν ἀντικανονικὴ χορήγηση τοῦ Οὐκρανικοῦ αὐτοκεφάλου».
   Ἂν διαβάσει κανεὶς τὴν εἰσαγωγὴ αὐτή, ποὺ ἀποκαλεῖ «πνευματικοὺς πατέρες» τὸν Ἀρχιεπ. Ἱερωνύμο, τὸν Δημητριάδος, τὸν Μεσσηνίας, τὸν Ἀλεξ/πόλεως, τὸν Θεσ/νίκης, τὸν Λαγκαδᾶ κ.λπ., καὶ τῶν ὁποίων οἱ ὑπογράφοντες ἀποδέχονται ὅτι εἶναι «πνευματικοί των υἱοί»,  δύσκολα θὰ πιστέψει ὅτι μιὰ τέτοιου περιεχομένου ἐπιστολὴ τὴν ὑπογράφουν ἀποτειχισμένοι γιὰ λόγους αἱρέσεως ἢ διαμαρτυρόμενοι κληρικοὶ πάλι γιὰ λόγους αἱρέσεως. Ἀντιθέτως θὰ συμπεράνει –λανθασμένα φυσικά– ὅτι ὑπογράφεται ἀπὸ μέλη τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ποὺ εἴτε ἀκολουθοῦν τοὺς Οἰκουμενιστές, εἴτε ἀγνοοῦν ἀκόμα τὴν ὕπαρξη τῆς Παναιρέσεως, καὶ ἐμπιστεύονται ὡς ὀρθόδοξο τὸ ποιμαντικό/πατερικὸ φρόνημα τοῦ κ. Ἱερωνύμου καὶ τῆς Συνόδου, μέλη τῆς ὁποίας παραμένουν οἱ παραπάνω ἀναφερθέντες Μητροπολίτες.
Καὶ συνεχίζει ἡ ἐπιστολή:
«Συμμεριζόμαστε καὶ τὴ δική Σας ἀγωνία καὶ τοὺς σοβαροὺς κανονικοὺς καὶ ἐκκλησιολογικοὺς ἐνδοιασμοὺς καὶ τὶς ἐπιφυλάξεις Σας, ὅπως ἔχουν ἐκφραστεῖ ρητῶς ἢ ἀκόμα καὶ σιωπηρῶς κατὰ τὸ πνεῦμα τῆς δικῆς Σας ποιμαντικῆς διακρίσεως.  Ἀντιλαμβανόμαστε καὶ τὶς πιέσεις πού, ὡς μὴ ὤφειλε, δέχεται ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος καὶ οἱ Ἀρχιερεῖς Της ἀπὸ διαφόρους ἐκκλησιαστικοὺς καὶ μὴ παράγοντες. Θέλουμε νὰ πιστεύουμε ὅτι τὰ ὑγιῆ πνευματικὰ ἀντισώματα τῶν Ἐπισκόπων μας θὰ ἀντιμετωπίσουν τὶς προσβολὲς τῶν ἀλλοτρίων».
           Ἡ πιὸ ἤπια λαϊκὴ ἔκφραση ποὺ μποροῦμε νὰ χρησιμοποιήσουμε, εἶναι: «Μὰ καλὰ μᾶς δουλεύουν;»! Μέχρι ἐχθὲς τὰ ἱστολόγια τους καυτηρίαζαν δικαίως τὴν ἀπαράδεκτη στάση τῶν ἱεραρχῶν καὶ τὰ συλλείτουργά τους μὲ τοὺς σχισματικούς μὲ τὶς πιὸ σκληρὲς ἐκφράσεις καὶ τώρα τοὺς συμμερίζονται; (Π.χ. τὸ ἱστολόγιο “Tὰς θύρας τὰς θύρας” ἔφτασε νὰ χαρακτηρίσει τὸν Ἀρχιεπ. Ἱερώνυμο «κοράκι»!). Ἀναγνωρίζουν ἀστήρικτα –καλύτερα «κάνοντας στραβὰ μάτια»– ὅτι οἱ Μητροπολίτες διαθέτουν «ποιμαντικὴ διάκριση» καὶ «ὑγιῆ πνευματικὰ ἀντισώματα», αὐτοὶ οἱ Μητροπολίτες ποὺ ἀποδέχτηκαν τὴν Οἰκουμενισμὸ ἀδιαμαρτύρητα καὶ ἀπαγόρευσαν αὐστηρὰ στοὺς κληρικούς «τους» νὰ πληροφορήσουν τὸ ποίμνιο γιὰ τὴν Παναίρεση;
«…Ὡς Ἕλληνες στὴν καταγωγὴ τιμοῦμε καὶ σεβόμαστε τὸ Πατριαρχεῖο τοῦ Γένους, ὅταν αὐτὸ ἀληθεύει ἐν ἀγάπῃ. Θλιβόμαστε, διότι σήμερα Τὸ βλέπουμε, λόγῳ τῆς λανθασμένης ἐπιλογῆς τῆς Ἡγεσίας Του, νὰ κινδυνεύει νά βρεθεῖ ἀπομονωμένο καί νά ἀπωλέσει τὸ συντονιστικό Του ρόλο στὶς διορθόδοξες σχέσεις καὶ τὴν ἔκφραση καὶ ὑλοποίηση τῆς βούλησης τῶν Τοπικῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν. Ἡ περαιτέρω ἐπιμονὴ στὶς  λανθασμένες ἐπιλογὲς μόνο δυσμενέστερες συνέπειες θὰ ἔχει γιὰ τὸν Θρόνο… Εἶναι ἐξαιρετικὰ θλιβερὸ νὰ διαπιστώνουμε ὅτι ἐνῶ παλαιότερα, σὲ πεῖσμα τῶν πολιτικῶν συμφερόντων καὶ σὲ ἐξαιρετικὰ δύσκολες ἐποχές, ὁ Οἰκουμενικὸς Θρόνος μὲ τοὺς Ἁγίους Πατριάρχες Του ἀγωνιζόταν γιὰ τὴν ἑνότητα τῶν ρωσικῶν λαῶν ὑπὸ μία πνευματικὴ καὶ ἐκκλησιαστικὴ διοίκηση, σήμερα  ἐνδίδει στοὺς πειρασμοὺς καὶ στὶς ὑπερατλαντικὲς πιέσεις καὶ προσπαθεῖ βίαια νὰ τοὺς χωρίσει, ἐμπλέκοντας τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία στὰ γεωπολιτικὰ συμφέροντα καὶ μετατρέποντας τὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ σὲ μέρος τῶν γεωπολιτικῶν σχηματισμῶν καὶ προβλημάτων. Τυχὸν ἀναγνώριση τῆς αὐτοκεφαλίας ἐκ μέρους μόνο τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, χωρὶς πανορθόδοξη ἀπόφαση, θὰ ἐμπλέξει καὶ τὴν τοπική μας Ἐκκλησία στὴ γεωπολιτικὴ σκακιέρα».
           Ὥστε, λοιπόν, οἱ ἀποτειχισμένοι καὶ οἱ μὴ ἀποτειχισμένοι «ἀντιοικουμενιστές» θλίβονται ὄχι γιατὶ τὸ πατριαρχεῖο αἱρετίζει ἀσυστόλως, ὄχι γιατὶ προσβάλει τὴν πίστη καὶ τὰ δόγματα, ὄχι γιατὶ καταβροχθίζει τὸ ἀποίμαντο καὶ ἀκατήχητο ποίμνιο, ὄχι γιατὶ οἱ ὑποτιθέμενοι σκοποί/ἐπί+σκοποι ἀδρανοῦν, σιγοῦν, σιγοντάρουν καὶ συνεργάζονται μὲ τοὺς αἱρετικούς, ἀλλὰ γιατὶ ὁ πατριάρχης προωθεῖ γεωπολιτικὰ συμφέροντα καὶ ἀστόχησε στὴν ἐπιλογή του νὰ ἀναγνωρίσει τοὺς οὐκρανοὺς σχισματικοὺς ὡς ἐκκλησία!!! Δὲν ἔπρεπε νὰ ἀναφερθοῦν ἔστω καὶ γιὰ λίγο στὴν Παναίρεση; Καὶ αὐτά, ἐνῶ τὸ ἴδιο Πατριαρχεῖο ἔχει ἀναγνωρίσει διὰ ὑπογραφῆς καὶ συμπροσευχῆς κάθε καταδικασμένη αἵρεση ὡς Ἐκκλησία. Κι αὐτά, ἐνῶ ἡ Οὐκρανικὴ Ἐκκλησία συμμετέχει στὴν Παναίρεση, ὅπως ἀποδεικνύουν οἱ συμπροσευχὲς τοῦ Μητροπολίτη Ὀνούφριου μὲ κάθε καρυδιᾶς αἱρετικὸ καρύδι!
          Νά, λοιπόν, γιατὶ προχωράει ἡ αἵρεση καὶ γιατὶ βγαίνουν κείμενα ἀνωνύμων μᾶλλον περὶ ἐπωνύμων τῆς ἀναφερόμενης ἐδῶ ὁμάδας πρόκειται  μὲ τίτλο «πέθανε ὁ Οἰκουμενισμὸς ἢ ὄχι»;  Ἐνῶ αὐτὸ ποὺ πέθανε, αὐτὸ ποὺ σκότωσε βιαίως ἡ ὁμάδα αὐτή, εἶναι ἡ ὀρθοδοξοῦσα εὐσέβεια, ἡ συνέπεια, τὸ μαρτυρικὸ φρόνημα καὶ ἡ ὁμολογία.
             Καὶ καταλήγει ἡ ἀνοιχτὴ ἐπιστολή:
«Εἴμαστε βέβαιοι ὅτι οἱ πνευματικοί μας Πατέρες δὲν θὰ μᾶς ἀπογοητεύσουν καὶ θὰ προβάλουν τὴν Ὀρθόδοξη ἐκκλησιολογία καὶ τὴν κανονικὴ τάξη ὡς τὰ μοναδικὰ κριτήρια γιὰ τὴν ἐπίλυση τοῦ οὐκρανικοῦ προβλήματος».
             Ὄχι δὲν θὰ σᾶς ἀπογοητεύσουν. Σᾶς προτείνουμε λοιπόν, νὰ σταματήσετε τὴν «ἀποτείχισή σας» ἡ «οἰκονομία» σας πέτυχε, ἀφοῦ οἱ πνευματικοί σας Πατέρες (ἄκουσον, ἄκουσον, ὁ Βόλου καὶ ὁ Μεσσηνίας πνευματικοὶ πατέρες τῶν Ζήση, μοναχοῦ καὶ ἱερέως, Ἱγνατίου, Μάξιμου, Μανώλη Βεζύηνα κλπ.) ἀκούγοντάς σας θὰ προβάλουν τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησιολογία ὡς γνήσια μέλη τοῦ Π.Σ.Ε. καὶ νὰ ἀρχίσετε νὰ συλλειτουργεῖτε καὶ ἐσεῖς μαζί τους. Προτείνουμε ἐπίσης στοὺς ἀντιοικουμενιστές, νὰ ἀλλάξουν τὴν ἐπωνυμία τους σὲ ἀντισχισματικούς.
        Εἶναι βαρὺς ὁ χαρακτηρισμὸς πρὸς πνευματικοὺς ἀνθρώπους,  ἀπὸ τοὺς ὁποίους στὸ παρελθὸν ὠφεληθήκαμε,  μὲ τοὺς ὁποίους συνεργαστήκαμε, τοὺς ὁποίους σεβόμαστε καὶ ἀγαπᾶμε καὶ ἀπὸ τοὺς ὁποίους (ἐφ’ ὅσον ἀλλάξουν τακτική) ζητᾶμε συνεργασία. Ἀλλὰ δὲν μένει παρὰ νὰ ποῦμε: Λίγη ἐν+τροπή, μήπως καὶ συναισθανθεῖτε τὴν εὐθύνη σας ποὺ εἶναι μεγάλη, ποὺ εἶναι τρομερή. 

Στο άρθρο καυτηριάζεται η ανέντιμη στάση Βαρθολομαίου, δηλ. η διαστρέβλωση της αλήθειας υπό των Οικουμενιστών!



Ἀποσιωπᾶ τήν ἀλήθεια ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος

Πρωτοπρεσβ. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος

Ὁ μακαριστός πρωθιερεύς π. Γεώργιος Φλωρόφσκυ στήν ἀρχή ὑπῆρξε θιασώτης τῆς «οἰκουμενι(στι)κῆς κινήσεως», καθότι ὑπῆρξε ἱδρυτικό μέλος τοῦ Παγκοσμίου Συμβουλίου «Ἐκκλησιῶν», δηλ. αἱρέσεων, (Π.Σ.Ε.) τό 1948. Ἀλλά, πάντοτε ζητοῦσε νά ἰσχύουν κάποιες προϋποθέσεις συμμετοχῆς τῶν Ὀρθοδόξων στό «Π.Σ.Ε.». Ἡ βασικότερη προϋπόθεση συμμετοχῆς ἦταν οἱ ξεχωριστές δηλώσεις, τά ξεχωριστά κείμενα τῶν Ὀρθοδόξων, τά ὁποῖα ὁ ἴδιος ἔγραφε, σέ διάκριση μέ τά κοινά κείμενα τῶν αἱρετικῶν προτεσταντικῶν παραφυάδων. Ἡ τακτική

Δευτέρα 9 Σεπτεμβρίου 2019

Ο Θεός εργάζεται πολύ υπομονετικά


Αξίζει για μερικά πράγματα να περιμένεις.

Είναι ανάγκη να περιμένεις. Εργάζεται ο Θεός. Μόνο που έχει τους δικούς του ρυθμούς . Ο Θεός εργάζεται πολύ υπομονετικά. Κι η φύση το 
ίδιο κάνει. Ένα λουλουδάκι θ’ ανθίσει όταν έρθει η ώρα του. Όλα αυτά αλλάζουν, αλλά σε πολύ διαφορετικούς ρυθμούς απ’ αυτούς που μας έχει συνηθίσει η τρελή κοινωνία μας. Αυτό το τρέξιμο, αυτός ο πανικός η ταραχή που μας κάνει όλους τόσο πολύ βιαστικούς, αφήνουν τον Θεό αμέτοχο. Ο Θεός δεν μπαίνει σ’ αυτούς τους τρελούς ρυθμούς μας. Κινείται στους ρυθμούς της δικής του αγάπης και της δικής του υπομονής.

Γέροντας Νεκτάριος Βιτάλης