Μεταμοσχεύσεις και Μητρ. Πατρών

Καὶ ὁ Μητροπολίτης Πατρῶν ὑπὲρ τῶν μεταμοσχεύσεων

ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΙΖΕΙ ΤΗΝ ΝΕΟΤΑΞΙΚΗ ΠΡΑΚΤΙΚΗ

ΤΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ

Ἡ Ἱ. Σύνοδος στὴ δίνη τῆς παγκοσμιοποιήσεως

Ἡ ἐπίσημη Ἐκκλησία εἶναι ἀποῦσα ἀπὸ ὅλα τὰ κρίσιμα θεολογικὰ θέματα ποὺ ἀπασχολοῦν τοὺς πιστούς, ἀλλὰ καὶ τὸν σύγχρονο κόσμο. Συζητᾶ χωρὶς νὰ ἀποφασίζει. Ὁρίζει ἐπιτροπὲς γιὰ τὰ θέματα ποὺ δὲν θέλει νὰ πάρει ἀπόφαση. Συνεδριάζει χωρὶς νὰ γνωρίζει τὸ πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας τί συζητᾶ, ποιό εἶναι τὸ περιεχόμενο τῶν συζητήσεων, ἀφοῦ –περίτρομη– ἀπαγορεύει τὴ δημοσιοποίησή τους. Ποιός πιστὸς γνωρίζει ποιά εἶναι ἡ θέση τῆς Ἱεραρχίας γιὰ τὸν Παπισμὸ καὶ τὸν Οἰκουμενισμό; Εἶναι ἢ δὲν εἶναι αἱρέσεις; Ποιά θέση ξεκάθαρη καὶ δυναμικὴ πῆρε γιὰ τὸ μάθημα τῶν θρησκευτικῶν; Ποιά θέση πῆρε γιὰ τὸ θέμα τῆς ἐκλογῆς ἐπισκόπων, ποὺ κατὰ δήλωση πολλῶν θεολόγων καὶ Ἐπισκόπων, μὲ τὸν τρόπο ποὺ πραγματοποιεῖται, ἐμπαίζεται τὸ Ἅγιον Πνεῦμα; Ποιά γενναία θέση πῆρε γιὰ τὴ βλάσφημη παράσταση «Corpus Christi»; Ποιά ξεκάθαρη θέση πῆρε γιὰ τὸ θέμα τοῦ ἐγκεφαλικοῦ θανάτου καὶ τῶν μεταμοσχεύσεων; Ἕνας ἑρμαφροδιτισμὸς διέπει τὸ σῶμα τῶν Ἐπισκόπων.

Ἀφορμὴ γιὰ τὸ παρὸν εἶναι ἕνα ἄρθρο τοῦ Μητροπολίτου Πατρῶν κ. Χρυσοστόμου ποὺ δημοσίευσε στὴν ἐφημ. «Ὁ Ἐκκλησιολόγος» Πατρῶν (10/11/2012, φ. 276). Ὁ τίτλος τοῦ ἄρθρου εἶναι: «Ὁ ἄγγελος ποὺ φεύγοντας γιὰ τὸν οὐρανό χάρισε ζωή».

Μιλᾶ γιὰ ἕνα παιδὶ ποὺ κτυπήθηκε ἀπὸ αὐτοκίνητο, καὶ λέγει: «Ὁ μικρός μας ἄγγελος πέταξε γιὰ τὸν οὐρανό, ἀλλὰ ἤδη ζεῖ καὶ ἐδῶ στὴ γῆ ἔχοντας χαρίσει ζωὴ σὲ ἄλλους συνανθρώπους του, τόσο στὴν Ἑλλάδα, ὅσο καὶ στὸ ἐξωτερικό, ἀφοῦ ἡ καρδιά του κτυπάει στὸ σῶμα ἑνὸς ἄλλου παιδιοῦ καὶ διάφορα ἄλλα ὄργανά του ἤδη πάλλουν χαρίζοντας δύναμη καὶ ζωντάνεια σὲ ἀρκετοὺς συνομηλίκους του».

Τὸ παιδὶ αὐτὸ «ἦλθε στὸν κόσμο ἀπὸ σπάνιους, πιστεύω, γονεῖς, οἱ ὁποῖοι ἐπιβεβαίωσαν τὴν ἀνθρωπιά τους καὶ τὴν ἀγάπη τους, τόσο πρὸς τὸ παιδί τους, ὅσο καὶ πρὸς τὰ πάσχοντα ἄλλα παιδιά, λαμβάνοντας τὴν μεγάλη ἀπόφαση, τὴν πολὺ μεγάλη ἀπόφαση νὰ χαρίσουν τὰ ὄργανα τοῦ παιδιοῦ τους».

Καὶ συνεχίζει παραθέτοντας (ὑποτίθεται) τὶς θέσεις τῆς Ἐκκλησίας:

«Ἡ Ἐκκλησία μας μὲ πολλὴ σύνεση ἀσχολήθηκε μὲ τὸ ἐν λόγῳ ζήτημα... Μάλιστα ἔχει συσταθῆ ἀπὸ τὴν ἱερὰ Σύνοδο τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος εἰδικὴ Ἐπιτροπὴ, ἐκείνη τῆς Βιοηθικῆς... Παρακολουθοῦμε ἐκ τοῦ σύνεγγυς τὴν ὅλη πορεία ἐπὶ τοῦ θέματος, καὶ μὲ κατάλληλες παρεμβάσεις, ἐρειδόμενες ἐπὶ τῆς διδασκαλίας τοῦ Κυρίου, βοηθοῦμε ὥστε νὰ ἐξάγονται τὰ ἀπαραίτητα συμπεράσματα. Θὰ ἀναφερθῶ μόνο σὲ ἕνα σημεῖο, ἀπὸ ὅσα περιλαμβάνονται στὸ κείμενο τῆς ἱερᾶς Συνόδου μὲ τίτλο “Βασικὲς θέσεις ἐπὶ τῆς ἠθικῆς τῶν μεταμοσχεύσεων”: “Ἡ Ἐκκλησία μπορεῖ νὰ δεχθῆ τὶς μεταμοσχεύσεις μόνο μέσα σὲ ἀτμόσφαιρα ἀγάπης..., ἐνίοτε αὐτοθυσιαστικοῦ φρονήματος, ἐξόδου ἀπὸ τὸν κλοιὸ τῆς φιλαυτίας... Κατόπιν τούτου οἱ μεταμοσχεύσεις προσεγγίζονται ὡς ἀφορμὴ μετάδωσης ζωῆς σὲ μερικοὺς ἀνθρώπους, κυρίως ὅμως ὡς εὐκαιρία μετάγγισης πνευματικοῦ ἤθους στὴν κοινωνία».

Ἀλήθεια, πότε ἡ Ἱ. Σύνοδος, μὲ ποιά Ἐγκύκλιό της καὶ μὲ ποιές λέξεις πῆρε τελεσίδικη θέση ὑπὲρ τοῦ ἐγκεφαλικοῦ θανάτου καὶ δὲν τὸ καταλάβαμε; Ἢ –κατὰ τὸν Μητροπολίτη Πατρῶν– τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τὴν ἐκφράζουν κάποιες γνῶμες ἢ κάποιες ἀμφισβητούμενες μελέτες ἐπισκόπων καὶ ἰατρῶν; Καὶ οἱ ἀντίθετες γνῶμες ἰατρῶν, χριστιανῶν ἐπιστημόνων, ἁπλῶν πιστῶν, Ἐπισκόπων, Πατριαρχείων, Συνόδων ἄλλων τοπικῶν Ἐκκλησιῶν διαγράφονται μὲ μιὰ μονοκονδυλιά; Μήπως ἐπειδὴ ἔπεσε θύμα καὶ ὁ Πατρῶν κ. Χρυσόστομος (ὡς ἀρχιγραμματέας τῆς Ἱ. Συνόδου τότε) τοῦ ἀρχιεπ. Χριστοδούλου, ποὺ ἐπέλεξε νὰ κινήσει τὶς διαδικασίες ἐπιβολῆς τῶν μεταμοσχεύσεων  καὶ ὅδευσε ἀνεπιτυχῶς πρὸς μεταμόσχευση στὴν Ἀμερική;

Παραθέτω τὴν γνώμη τοῦ λόγιου Μητροπολίτου Ναυπάκτου, ὁ ὁποῖος μελέτησε τὸ θέμα καὶ ἐξέδωσε καὶ βιβλίο. Ὁ Μητροπολίτης Ναυπάκτου, λοιπόν, ἔχει διατυπώσει γιὰ τὸ θέμα μιὰ ἐντελῶς διαφορετικὴ ἄποψη. Συγκεκριμένα: Στὴν εἰσήγησή του στὴν Ι.Σ.Ι. τῆς Ε.Ε., ἐπὶ τοῦ θέματος γράφει: «Τὴν ὥρα ποὺ χωρίζεται ἡ ψυχὴ ἀπὸ τὸ σῶμα, τότε γίνονται πολλὰ πράγματα, καὶ τὸ μυστήριο τοῦ ἀποχωρισμοῦ εἶναι φοβερὸ καὶ ἄγνωστο τώρα στὰ ἀνθρώπινα δεδομένα. Καὶ τότε, πῶς ἐπεμβαίνουμε βίαια σὲ ἕναν ἄνθρωπο τοῦ ὁποίου δὲν λειτουργοῦν μερικὲς ἐγκεφαλικὲς λειτουργίες ἀλλά, ἐπειδὴ λειτουργεῖ ἡ καρδιὰ ὑπάρχει ἀκόμη ἡ ψυχή; Μήπως στὴν κατάσταση ἐκείνη τῆς διαδικασίας ἐξόδου, ποὺ γίνονται καὶ πολλὰ πνευματικὰ γεγονότα, στεκόμαστε ἀνάλγητοι, ὅταν λαμβάνουμε τὰ ὄργανα τοῦ σώματος, ἐνῷ ὡς πρόσωπο ζεῖ ὁ ἄνθρωπος;».

Ἄραγε, μπορεῖ νὰ μᾶς πεῖ ὁ κ. Χρυσόστομος πότε ἀποχωρεῖ ἡ ψυχή ἀπὸ τὸ σῶμα; Μπορεῖ νὰ μᾶς παρουσιάσει ὁ Μητροπολίτης Πατρῶν, τί λένε σχετικὰ οἱ Πατέρες; Νὰ μᾶς παρουσιάσει ἂν ἀποδέχεται σύμπασα ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τὶς μεταμοσχεύσεις –πλὴν τῶν διπλῶν ὀργάνων– καὶ τὴν Νεοταξικὴ ἔννοια τοῦ ἐγκεφαλικοῦ θανάτου;

 Περιμένουμε μὲ σοβαρὸ ἐνδιαφέρον.

Σημάτης Παναγιώτης

ΠΟΙΑ ΑΓΑΠΗ ΣΩΖΕΙ;

ΔΕΝ ΑΡΚΟΥΝ ΜΟΝΟ ΤΑ ΚΑΛΑ ΕΡΓΑ

Ἁγίου Λουκᾶ - Ἀρχιεπισκόπου Κριμαίας

Μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων ποὺ ζοῦν γύρω μας ὑπάρχουν καὶ αὐτοὶ ποὺ δὲν πιστεύουν στὸν Θεὸ καὶ ὅμως κάνουν πολλὰ καλὰ ἔργα. Συχνὰ ἀκούω τὴν ἑξῆς ἐρώτηση: «Αὐτὸ δὲν εἶναι ἀρκετό, δὲν θὰ σωθοῦν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι μὲ τὰ καλά τους ἔργα»;

Πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ δώσω τὴν ἀπάντηση. Ὄχι, δὲν θὰ σωθοῦν μόνο μὲ τὰ καλὰ ἔργα. Γιατί δὲν θὰ σωθοῦν; Γιατί ἔτσι εἶπε ὁ Κύριος καὶ Θεός μας Ἰησοῦς Χριστός, ὅταν «ἐπηρώτησε... νομικός, πειράζων αὐτὸν καὶ λέγων· διδάσκαλε, ποία ἐντολὴ μεγάλη ἐν τῷ νόμῳ; ὁ δὲ Ἰησοῦς ἔφη αὐτῷ· Ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου ἐν ὅλῃ τῇ καρδίᾳ σου...· αὕτη ἐστὶ πρώτη καὶ μεγάλη ἐντολή. δευτέρα δὲ ὁμοία αὐτῇ· ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν» (Μτ. 22, 35-39).

Ἂν ἡ πίστη στὸν Θεὸ καὶ ἡ ἀγάπη πρὸς Αὐτὸν εἶναι ἡ πρώτη καὶ ἡ σπουδαιότερη ἐντολὴ τοῦ νόμου· ἂν ἡ δεύτερη ἐντολὴ γιὰ τὴν ἀγάπη πρὸς τὸν πλησίον πηγάζει ἀπ' αὐτὴ τὴν πρώτη, καὶ ἂν ἡ ἀγάπη πρὸς τὸν πλησίον παίρνει τὴν δύναμή της ἀπὸ τὴν ἀγάπη πρὸς τὸν Θεό, τότε αὐτὸ σημαίνει, ὅτι γιὰ νὰ σωθεῖ κανεὶς πρέπει μὲ ὅλη τὴν καρδιά του νὰ ἀγαπήσει τὸν Θεό, διότι αὐτὴ εἶναι ἡ πρώτη καὶ ἡ σπουδαιότερη ἐντολὴ τοῦ νόμου.

Τί σημαίνει σωτηρία; Τὸ νὰ σωθεῖ κανεὶς σημαίνει νὰ κληρονομήσει τὴν αἰώνια ζωή, νὰ μπεῖ στὴν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ γίνει κοινωνὸς αὐτῆς τῆς Βασιλείας! τί εἶναι ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ καὶ τί εἶναι ἡ αἰώνια ζωή;

Ὁ Κύριος καὶ Θεός μας Ἰησοῦς Χριστὸς εἶπε στοὺς Ἑβραίους ἕναν πολὺ θαυμαστὸ λόγο, ὅτι ὅλοι πρέπει νὰ τρῶνε τὸν Ἐπουράνιο Ἄρτο καὶ ὅτι ὁ Ἐπουράνιος αὐτὸς Ἄρτος εἶναι ἡ Σάρκα του, τὴν ὁποία Αὐτὸς δίνει γιὰ τὴν σωτηρία τοῦ κόσμου καὶ γιὰ νὰ ζεῖ ὁ κόσμος.

«Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐὰν μὴ φάγητε τὴν σάρκα τοῦ Υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου καὶ πίητε αὐτοῦ τὸ αἷμα, οὐκ ἔχετε ζωὴν ἐν ἐαυτοῖς» (Ἰω. 6, 53). Ποιά ζωή; Τὴν ζωὴ τὴν αἰώνια· Δὲν θὰ ἔχετε τὴν αἰώνια ζωή, δὲν θὰ γίνετε κοινωνοὶ τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ καὶ δὲν θὰ σωθεῖ ἡ ψυχή σας. Μπορεῖ νὰ ὑπάρχει κάτι πιὸ ξεκάθαρο ἀπ' αὐτὸ τὸν λόγο; Ἂν δὲν πιστεύουμε μὲ ὅλη τὴν καρδιά μας στὸν Θεό, ἂν δὲν βαφτιζόμαστε, ἂν δὲν κοινωνοῦμε τοῦ Σώματος καὶ τοῦ Αἵματος τοῦ Χριστοῦ, τότε ἡ σωτηρία γιὰ μᾶς δὲν ὑπάρχει.

Βλέπετε, μόνο τὰ καλὰ ἔργα δὲν ἀρκοῦν γιὰ νὰ σωθοῦμε!

Ξέρουμε ὅτι καὶ οἱ ἄπιστοι κάνουν καλὰ καὶ δίκαια ἔργα. Καὶ τότε δημιουργεῖται ἡ ἐρώτηση: πῶς νὰ κρίνουμε τὰ καλὰ ἔργα ποὺ κάνουν οἱ ἄπιστοι, ποιά εἶναι ἡ ἀξία τους; Βέβαια, ὅλα τὰ καλὰ ἔργα ποὺ κάνουν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι ἔχουν τὴν ἀξία τους, ἡ ὁποία εἶναι μεγάλη. Τὸ δεχόμαστε ἀλλὰ πρέπει νὰ ξέρουμε ὅτι ὑπάρχει διαφορὰ μεταξὺ τῶν καλῶν ἔργων ποὺ κάνουν οἱ ἄπιστοι καὶ αὐτῶν ποὺ κάνουν οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι μὲ ὅλη τὴν καρδιὰ τοὺς πιστεύουν στὸν Θεό.

Ποιά εἶναι ἡ διαφορά; ἡ διαφορὰ εἶναι ἡ ἑξῆς: ὑπάρχει πλῆθος ἀνθρώπων, πολὺ δυνατῶν ἀνθρώπων, ποὺ θυσίασαν ὅλα, ἀκόμα καὶ τὴν ἴδια τὴ ζωή τους, γιὰ χάρη τοῦ λαοῦ τους. Ὑπῆρχαν πολλοὶ τέτοιοι ἄνθρωποι ἀκόμα καὶ στὴ δική μας ἐποχή. Ὑπῆρχαν λοιπὸν πολλοὶ ἄνθρωποι ποὺ ἔδωσαν τὴ ζωή τους γιὰ τὸ καλό του λαοῦ τους καὶ τοῦ δικοῦ τους ἔθνους.

Ὑπάρχουν ἐπίσης ἄνθρωποι ποὺ θυσιάζουν τὴ ζωή τους γιὰ χάρη τῆς δικῆς τους τάξης.

Ποιὸ εἶναι τὸ κοινὸ χαρακτηριστικὸ ὅλων αὐτῶν τῶν καλῶν ἔργων;

Αὐτὴ ἡ ἀγάπη τους πρὸς τὸ λαό τους ὅσο καλὴ καὶ νὰ εἶναι, εἶναι ἡ ἀγάπη μόνο πρὸς τὸ δικό τους λαό. Καὶ ταυτόχρονα μ' αὐτὴ ὑπάρχει καὶ μῖσος πρὸς τοὺς ἀνθρώπους ἄλλων φυλῶν καὶ τάξεων. Ἡ ἀληθινὴ ὅμως καὶ γνήσια ἀγάπη, ἡ εὐάρεστη στὸν Θεὸ δὲν μπορεῖ νὰ ἔχει μῖσος, αὐτὴ ἀγκαλιάζει τὰ πάντα, εἶναι καθολική.

Χρειάζεται ἄσκηση, χρειάζεται κόπος, χρειάζεται νὰ ἀναγκάζουμε τὸν ἑαυτό μας νὰ κάνουμε τὸ καλό. Πρέπει νὰ ἀποστραφοῦμε τὸ κακό, τὴν ὁποιαδήποτε ἀδικία καὶ νὰ στραφοῦμε στὴν ἀλήθεια.

Χρειάζεται ἀγῶνας γιὰ νὰ κάνουμε καλὰ ἔργα. Μόνο τότε, ὅταν, μὲ μεγάλες καὶ ἐπίμονες προσπάθειες, καθαρίζουμε τὴν καρδιά μας καὶ ἔτσι προσελκύουμε τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ, τότε, ὅταν αὐτὴ ἡ χάρη ἀνάβει στὴν καρδιά μας τὴν θεία ἀγάπη, τὴν ἀγάπη πρὸς ὅλους τους ἀνθρώπους, ἡ ὁποία δὲν μισεῖ κανέναν, μόνο τότε αὐτὴ ἡ ἀγάπη, μαζὶ μὲ τὴν πίστη, μᾶς ἀνοίγει δρόμο πρὸς τὴν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ.

Λοιπόν, δὲν εἶναι ἀρκετὰ μόνο τὰ καλὰ ἔργα καὶ δὲν ἀρκεῖ μόνο ἡ ἠθική, χρειάζεται καὶ ἡ πίστη.

Διότι μόνο ἡ Θρησκεία, μόνο ἡ Πίστη στὸν Θεὸ καὶ ἡ κοινωνία μαζί Του μᾶς δίνει τὴ δύναμη νὰ κάνουμε γνήσια καλὰ καὶ εὐάρεστα στὸν Θεὸ ἔργα.

Αὐτὴ τὴν δύναμη δὲν τὴν δίνει ἡ ἠθικὴ καὶ μεγάλο λάθος κάνουν αὐτοὶ ποὺ νομίζουν ὅτι μποροῦμε νὰ ἀντικαταστήσουμε τὴν θρησκεία μὲ κάποια ἠθικὴ διδασκαλία.

Πρέπει ἡ θεία χάρη νὰ κατοικήσει στὴν καρδιά μας γιὰ νὰ γίνει αὐτὴ ναὸς τοῦ Παναγίου Πνεύματος. Ἀμήν.

Πηγή: pigizois.net