Δυστυχώς! Η ανυπαρξία ποιμένων διαπιστώνεται σε όλους τους τομείς κι όχι μόνο στα δογματικά θέματα

 Πηγή:   Ας Μιλήσουμε Επιτέλους

 
 

Τι κάνει σήμερα η Ελληνική Ορθοδοξία; Τι κάνει η ιεραρχία της Ελληνικής Εκκλησίας; Πως αντιμετωπίζει τους ολετήρες που κυβερνούν δολοφονώντας με αργό θάνατο τους πολίτες, που στέλνουν καθημερινά σε ανείπωτη απελπισία και οδηγούν ανθρώπους σε απονενοημένες πράξεις αυτοχειρίας;

Η απάντηση είναι τραγική. Η απάντηση είναι τόσο ισοπεδωτική όση είναι και η παντελής απουσία των ιεραρχών. Των ιεραρχών που ευλογούν κυβερνήσεις λαθρελλήνων, των ιεραρχών που συναγελάζονται

1. Επιστολή μητρ. Πειραιώς προς Πατριάρχη και μιά πρώτη εκτίμηση με αφορμή σχόλιο

Μιὰ πρώτη ἐκτίμηση μὲ ἀφορμὴ ἕνα σχόλιο

Πρὶν τὴν δημοσίευση τῆς ἐπιστολῆς τοῦ Μητροπολίτη Πειραιῶς στὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη παρουσιάζουμε τὸ παρακάτω χαιρέκακο σχόλιο ποὺ δεχθήκαμε καὶ τὸ ἀναρτήσαμε στὸν οἰκεῖο τόπο. Ἀφήνουμε στὸν ἀναγνώστη νὰ μαντέψει τὸν πιθανὸ χῶρο προέλευσης τοῦ σχολίου.

«Γιατί δεν δημοσιεύετε την επιστολή-κόλαφο του Πειραιώς προς τον Βαρθολομαίο; Ελπίζουμε να αφυπνισθούν κι άλλοι επίσκοποι από τον Φλογερό Ιεράρχη και να μαζέψουν τον Βαρθολομαίο...

Βέβαια, αν γίνει κάτι τέτοιο, καταλαβαίνω ότι η παρασυναγωγή του Τρικαμηνά δεν θα έχει με τι να ασχοληθεί και θα ψάχνει αιτίες για να αποτειχισθεί και να κράζει τους Ορθοδόξους.

Και μη μου πείτε, ότι θα ήξερε κανένας τον Τρικαμηνά αν δεν είχε παραποιήσει τον Ιερό Κανόνα, ακολουθώντας πιστά τον παλαιοημερολογίτη Θεοδώρητο Μαύρο. Ή ότι θα υπήρχαν άνθρωποι που θα διάβαζαν κείμενα του Σημάτη... Παραδεχτείτε το, οι κερδισμένοι από αυτή την ιστορία είστε εσείς».

Βιάστηκε ὁ σχολιογράφος νὰ βγάλει συμπεράσματα. Τὸ ἀκόμα χειρότερο, γράφει πικρόχολα. Τοῦ ἀπαντοῦμε, λοιπόν, τὰ ἑξῆς:

1. Τὴν ἐπιστολή, ἀφοῦ τὴν διαβάσαμε, εἴχαμε ἀποφασίσει νὰ δημοσιεύσουμε, ἀλλὰ ἡ τεχνικὴ τῆς ἀναρτήσεως λόγω τοῦ μεγέθους της μᾶς προβλημάτισε. Τελικα τὴν δημοσιεύουμε σὲ τρεῖς συνέχειες.

2. Καὶ τὴν δημοσιεύουμε γιατί πράγματι συστηματοποιεῖ ὅλα ἐκεῖνα ποὺ ἔχουν καταλογίσει ἐπὶ χρόνια οἱ Ὀρθόδοξοι Ἀντι-Οἰκουμενιστὲς κατὰ τοῦ αἱρεσιάρχη Βαρθολομαίου καὶ θέτει τὸν Πατριάρχη πρὸ τῶν εὐθυνῶν του, κάνει δὲ γνωστὸ σὲ ἕνα εὐρύτερο κοινό, τὸ ὅλο πρόβλημα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ ποιὸς εἶναι ὁ κυρίως ὑπεύθυνος.

3. Ἐλπίζεις ἀνώνυμε, νὰ ἀφυπνιστοῦν καὶ οἱ ἄλλοι Ἐπίσκοποι. Μακάρι νὰ γίνει αὐτό. Εἶναι καὶ δική μας εὐχὴ καὶ προσπάθεια. Καὶ νὰ εἶσαι σίγουρος ὅτι τότε θὰ εἴμαστε ὅλοι κερδισμένοι κι ὄχι  μόνο ἐμεῖς  ποὺ ἔχουμε πνευματικὸ τὸν π. Εὐθύμιο Τρικαμηνᾶ.

4. Τὴν συκοφαντία ὅτι ὅσοι ἔχουμε πνευματικὸ τὸν π. Εὐθύμιο, ἔχουμε κάνει παράταξη-παρασυναγωγή, τὴν ἀφήνουμε ἀσχολίαστη. Σύμφωνα μὲ τὴν ἔκφραση τοῦ ἀειμνήστου π. Αὐγουστίνου Καντιώτη, ἀνήκουμε στὴν παράταξη τοῦ Χριστοῦ. Δηλώνουμε, ὅμως, ἁπλὰ ὅτι ἀκολουθοῦμε κατὰ συνείδηση τὴν Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας ἔναντι τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Τὰ κείμενά μας, καὶ κυρίως τὰ κείμενα τοῦ π. Εὐθύμιου, κυκλοφοροῦν σὲ βιβλία καὶ στὸ διαδίκτυο, καὶ κανεὶς μέχρι τώρα δὲν τὰ ἀνέτρεψε. Ἀντίθετα ὁ π. Παῦλος Δημητρακόπουλος ποὺ ἔγραψε μιὰ κριτικὴ ἐναντίον του, ἔλαβε μιὰ τόσο ἁγιοπνευματικὴ ἀπάντηση ἀπὸ τὸν π. Εὐθύμιο, ὥστε, παρόλο ποὺ μᾶς ζήτησε τὸ κείμενο τοῦ π. Ευθυμίου (πρὶν ὁλοκληρωθεῖ ἡ σὲ συνέχειες δημοσίευσή του γιὰ νὰ ἀνταπαντήσει, καὶ τοῦ τὸ στείλαμε), ἦσαν τόσο καταλυτικὰ τὰ ἁγιοπατερικὰ στοιχεῖα ποὺ παρουσίασε ὁ π. Εὐθύμιος, ὥστε δὲν μπόρεσε νὰ ἀπαντήσει. Ἐξάλλου ὁ ἴδιος ὁ Μητροπολίτης Πειραιῶς, εἶχε γράψει ἐπιστολὴ στὸν π. Εὐθύμιο, στὴν ὁποία, ἐκεῖνο ποὺ ἐσεῖς φτάνετε νὰ ὀνομάζετε «παρασυναγωγή» (τὰ σχετικὰ μὲ τὴν Διακοπὴ Μνημοσύνου δηλαδή), ὁ Πειραιῶς ἐπαινεῖ γράφων:

«Ἐκφράζω Ὑμῖν συγχαρητηρίους προσρήσεις διὰ τὴν ἐξαίρετον, ἐκπληκτικὴν ἐξ ὀρθοδόξου ἐπόψεως Ὑμετέραν ἐργασίαν» πρὸς «ὑπεράσπισιν τῆς κανονικῆς ἀληθείας».

Ἀκόμα, ὁ Πειραιῶς, ἀποδέχεται ὡς κανονικὸ Ἐπίσκοπο τὸν Μητροπολίτη Ράσκας Ἀρτέμιο, τὸν διωκόμενο λόγῳ τῆς Πίστεως ἀπὸ τὸν Πατριάρχη Σερβίας καὶ τὸν Κων/πόλεως. Καὶ ὡς γνωστόν, ὁ Σεβ/τος Ἀρτέμιος συλλειτούργησε πρόσφατα μὲ τὸν π. Εὐθύμιο καὶ ἐπισκέφτηκε τὴν ἀποτειχισμένη ἐνορία του στὸ Βόλο, ὁ δὲ π. Θεόδωρος Ζήσης μνημονεύει τὸν Ράσκας Ἀρτέμιο.

Ἐπὶ πλέον ὁ π. Θεόδωρος Ζήσης ἔχει δηλώσει ἐνώπιον ἑκατοντάδων ἀκροατῶν, σὲ ὁμιλία του στὸ Βόλο τὴν «συμπαράσταση πρὸς τὸν ταλαιπωρούμενο ἀδελφὸ καὶ πατέρα, πρὸς τὸν ἀδίκως τιμωρηθέντα π. Εὐθύμιο Τρικαμηνᾶ, ὁ ὁποῖος ἐτόλμησε καὶ ἐσήκωσε μόνος ἐπὶ ἔτη τὸ «βάρος τῆς ἡμέρας», τὸ βάρος τῆς ἀντιπαραθέσεως μὲ τὸν Οἰκουμενισμὸ καὶ τοὺς Οἰκουμενιστὰς Ἐπισκόπους». 

Ὡς ἐκ τούτου, οἱ ἀνώνυμοι ὀρθολογιστικοὶ σχολιασμοί σας ἐκφράζουν μόνο ἐσᾶς καὶ δείχνουν ἐμπάθεια. Φτάνουν μάλιστα στὸ σημεῖο νὰ συκοφαντοῦν ἀστήρικτα τὸν π. Εὐθύμιο, ἀκόμα καὶ ὅτι εἶναι ὀπαδὸς ἀποβιώσαντος ἤδη ...παλαιοημερολογίτη ἱερωμένου(!), τὴ στιγμὴ ποὺ οἱ παλαιοημερολογῖτες ...κατηγοροῦν τὸν π. Εὐθύμιο, διότι τοὺς ἐλέγχει στὰ βιβλία του, ἀφοῦ ἀντιτίθεται στὴν δογματοποίηση τῶν 13 ἡμερῶν καὶ στὶς ἀντιμαχόμενες παρατάξεις τοῦ Παλαιοῦ. Εἶναι, ἐπίσης, γνωστὸ πὼς ἀκολουθεῖ τὸ Νέο Ἡμερολόγιο, ἑστιάζοντας ὅλο τὸν ἀγῶνα ἐναντίον τῆς παναιρέσεως τῆς ἐποχῆς μας, τὸν Οἰκουμενισμὸ καὶ τοὺς ἡγέτες του.

Ἀντίθετα ὁ Πειραιῶς ποὺ ὑποστηρίζετε, ἀνώνυμε, ἀκόμα καὶ στὴν σημερινὴ σημαντικὴ κατὰ τὰ ἄλλα ἐπιστολή του, ἀρνεῖται νὰ χαρακτηρίσει ὡς αἱρετικὸ τὸν Πατριάρχη, τὸν θεωρεῖ ὀρθόδοξο, τοῦ μιλᾶ, ὡσὰν νὰ ἀνακάλυψε μόλις χθὲς τὶς καινοτομίες του, καινοτομίες καὶ στὸ κήρυγμα καὶ στὶς πράξεις του, ποὺ μὲ πεῖσμα, ἐπιμονὴ καὶ βία ἐπὶ δεκαετίες ἐπιβάλλει, ὅπως ἔκαναν ὅλοι οἱ αἱρετικοί, καὶ χωρὶς νὰ ἔχει δείξει κανένα δεῖγμα ἐπιστροφῆς στὴν Ὀρθόδοξη Παράδοση.

5. Εὐχόμαστε ἡ Ἐπιστολὴ αὐτὴ τοῦ Μητροπολίτη Πειραιῶς, παρὰ τὸ ἔλλειμμά της, νὰ γίνει ἀφετηρία ἀλλαγῆς πορείας γιὰ τὸν ἴδιο τὸν Πειραιῶς καὶ ἐγερτήριο σάλπισμα ποὺ θὰ ξυπνήσει τὶς κοιμισμένες συνειδήσεις καὶ θὰ τὸν ἀναδείξει ὡς ἡγέτη γιὰ ὅλους ὅσους ἀγωνιοῦμε καὶ εἴμαστε «ὡς πρόβατα μὴ ἔχοντα ποιμένα».

Θὰ δοῦμε τὶς ἀντιδράσεις τοῦ Πατριάρχη, τὶς περαιτέρω κινήσεις τοῦ Πειραιῶς καὶ θὰ τὸν ἀκολουθήσουμε, ἂν ὅλα αὐτὰ εἶναι εἰλικρινῆ καὶ ἀνυστερόβουλα. Ἡ μέχρι τώρα πορεία τοῦ Πειραιῶς, ὅμως, μᾶς κάνει νὰ εἴμαστε ἐπιφυλακτικοί, καθόσον δὲν εἴδαμε πουθενὰ καὶ ἀπὸ κανένα μετάνοια, συγγνώμη ὡς πρὸς τὴν μέχρι τώρα ἀκολουθητέα γραμμή. Καὶ καθὼς ἐπίσης, ἔχουμε διδαχθεῖ ἀπὸ τοὺς Πατέρες ὅτι κάθε αἵρεση θέλει νὰ κερδίσει χρόνο γιὰ νὰ ἀνακόψει τὶς ἀντιδράσεις τῶν πιστῶν καὶ τὶς ἀποστασιοποιήσεις τους ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς· κάθε αἱρετικὸς δρᾶ μὲ ὑπουλότητα, ὑπόγειες διαβουλεύσεις, ὑποσχέσεις, ἐκδουλεύσεις καὶ συμφωνίες, μὲ ἀπώτερο σκοπὸ νὰ ἐπιβάλλει τὶς θέσεις του. Πόσο μᾶλλον ἡ ἐσχάτη αἵρεση τῆς ἱστορίας, ἡ παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ οἱ ἀμετανόητοι ἡγέτες της, ποὺ ἀκόμα μέχρι καὶ τὴν προηγούμενη ἑβδομάδα συμπροσεύχονταν μὲ τὸν Πάπα καὶ τοὺς Ἀγγλικανούς, καὶ ἀντάλλασσαν εὐχὲς καὶ δῶρα!

Α΄ Μέρος


ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ

    Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιῶς κ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ ἀπέστειλε εὐλαβῶς πρός τόν Παναγιώτατον Οἰκουμενικόν Πατριάρχην κ.κ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΝ τήν κάτωθι ἐπιστολήν:

  

᾿Αριθμ. Πρωτ. 722                  ᾿Εν Πειραιεῖ τῇ 27ῃ Ἰουνίου 2013

 Τῆ Αὐτοῦ Θειοτάτῃ Παναγιότητι,

τῷ Ἀρχιεπισκόπῳ Κωνσταντινουπόλεως,

Νέας Ρώμης καί Οἰκουμενικῶ Πατριάρχῃ

Κυρίῳ μοι κ. Βαρθολομαίῳ Α΄,

Rum Patrikhanesi

34.220 Fener - Haliç – Instabul

TURKIYE

Παναγιώτατε, Θειότατε καί Πάνσεπτε Δέσποτα,

Μετά τοῦ προσήκοντος σεβασμοῦ καί εἰλικρινοῦς υἱϊκῆς ἀγάπης, προαγόμεθα νά γνωρίσουμε εἰς Ὑμᾶς τά κάτωθι˙ ταπεινῶς φρονοῦμεν, ὅτι ὡς ἔσχατο μέλος τοῦ Παναγίου καί Παναχράντου Σώματος τοῦ Χριστοῦ καί δή ὡς Ὀρθόδοξος Ἐπίσκοπος, πέραν τῆς ὑπαγωγῆς μας στήν οἰκεία Ἱερά Σύνοδο τῆς Ἁγιωτάτης καί Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ἡ ὁποία εἶναι ἡ Ἀνωτάτη Ἐκκλησιαστική μας Ἀρχή, ἀνήκουμε ἐν ταυτῶ καί στήν καθόλου καί Ἀδιαίρετο Μία, Ἁγία, Καθολική καί Ἀποστολική Ἐκκλησία καί ἔχουμε ταπεινό λόγο γιά τά θεολογικά, δογματικά καί ἐκκλησιολογικά θέματα. Γι’αὐτό, στήν ὀψέποτε συγκληθησομένη Οἰκουμενική ἤ Πανορθόδοξο ἤ Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο ἐάν δέν εὑρισκόμεθα ἐνώπιον τοῦ Δικαιοκρίτου ἐπιθυμοῦμε νά συμμετέχουμε, ὡς διαποιμαίνοντες Ὀρθόδοξο ποίμνιο. Ἡ ἀναφορά στά θέματα αὐτά δέν μπορεῖ νά θεωρηθεῖ ὡς παρέμβαση στά ἐσωτερικά ἄλλης Ὁμοδόξου Ἐκκλησίας καί δή τοῦ Πανσέπτου Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, μετά τοῦ ὁποίου, ὅμως, ὅπως καί μεθ’ὅλων τῶν κατά τόπους Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, κοινό εἶναι τό Εὐαγγέλιο, κοινή ἡ θεολογική καί ἐκκλησιαστική παράδοση, κοινόν τό Ἱερό Πηδάλιο τῶν Θείων καί Ἱερῶν Κανόνων, κοινή ἡ δογματική διδασκαλία, κοινή ἡ Ἱερά καί ἡ Πατερική Παράδοση.

Υἱϊκῶς καί ταπεινῶς ἐπικοινωνοῦντες μεθ’ Ὑμῶν, Παναγιώτατε Δέσποτα, οὐδέποτε λησμονοῦμεν ὅτι ὀφείλουμε τήν Ἀρχιερωσύνη κατ’ ἄνθρωπον στήν ἐγνωσμένη Ὑμετέρα ἀγάπη καί ὅτι ἔχουμε γευθεῖ τῆς εὐγενείας καί τῆς  Ὑμετέρας στοργῆς. Διά τοῦ παρόντος ὅμως Ἐπισκοπικοῦ γράμματος, ἐπιθυμοῦμεν ὡς υἱός πρός τόν Πατέρα αὐτοῦ νά ἐκφράσουμε, τήν ἄφατη ἀγωνία καί συνοχή, θλίψη καί ἔκπληξη, πού δοκιμάσαμε ἐξ αἰτίας τῶν δηλώσεων, ἐκδηλώσεων καί ἐν γένει κινήσεων τῆς Ὑμετέρας Πανσέπτου Παναγιότητος, κατά τήν πρόσφατη πατριαρχική ἐπίσκεψη Ὑμῶν στό Μιλᾶνο τῆς Ἰταλίας, ἀλλά καί εἰς Κωνσταντινούπολιν, μέ ἀφορμήν τόν ἑορτασμόν τῆς συμπληρώσεως 1700 ἐτῶν ἀπό τήν ὑπογραφή τοῦ «Διατάγματος τῶν Μεδιολάνων», καθώς καί γιά τήν πρότριτα γενομένη ἐπίσκεψη Ὑμῶν στήν Τσεχία καί Σλοβακία, κατά τίς ὁποῖες ἐκφράζονται θέσεις, ἐκτιμήσεις καί ἀπόψεις, ἐλάχιστα συμβιβαζόμενες πρός τό Ὀρθόδοξο δόγμα, ἦθος καί ἔθος καί οἱ ὁποῖες προκαλοῦν καί ἐμποιοῦν ἀπορία στό πλήρωμα τῶν πιστῶν, ἐγκυμονοῦν δέ καί κινδύνους καί ἀπροβλέπτες συνέπειες διά τήν ἑνότητα

2. Επιστολή μητροπολίτη Πειραιώς προς Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο

Β΄ Μέρος

 Ε) Οἱ πραγματικές αἰτίες τῆς ἁλώσεως τῆς Κων/λεως

Στήν ὁμιλία Ὑμῶν, κατά τήν ἄφιξη Ὑμῶν στό Μιλᾶνο, ἀναφερόμενος στήν ἅλωση τῆς Κωνσταντινουπόλεως τό 1453, εἴπατε, Παναγιώτατε Δέσποτα:  «Μετά τήν πτῶσιν, κρίμασιν οἷς οἶδεν ὁ πανταχοῦ παρών καί τά πάντα πληρῶν Κύριος, τῆς Ἀνατολικῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας…» .

Ἐδῶ νομίζουμε ὅτι εἰσηγεῖσθε ἀγνωστικισμό ἐπί τοῦ θέματος, ἰσχυριζόμενος ὅτι μόνον ὁ Κύριος γνωρίζει γιατί ἔπεσε ἡ Πόλις. Διατί Ὑμεῖς, Παναγιώτατε, ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Κων/λεως καί Νέας Ρώμης, δέν εἴπατε γυμνή τήν ἀλήθεια περί τῶν πραγματικῶν αἰτιῶν τῆς πτώσεως τῆς Κων/λεως ἐνώπιον τῶν Παπικῶν;

Ἄς εἰπωθοῦν, λοιπόν τά πράγματα μέ τό ὄνομά τους, πρός ἀποκατάσταση τῆς ἀληθείας.

Ὁ Παπισμός, πειθήνιο ὄργανο τοῦ Σατανᾶ, κατά τόν ἅγιο Γρηγόριο τόν Παλαμᾶ , δέν ἀρκεῖται στή διατύπωση αἱρέσεων καί πλανῶν, ἀλλά ἐπιχείρησε καί ἐπιχειρεῖ νά τίς ἐπιβάλλει διά τῆς βίας, φθάνοντας μέχρι τέτοιου σημείου μίσους ἐναντίον ὅσων δέν δέχονται τίς αἱρέσεις του, ὥστε

3. Επιστολή μητροπολίτη Πειραιώς προς Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο

Γ΄ Μέρος

ΙΖ) Τό σχίσμα καί ἡ «διηρημένη Ἐκκλησία»

Στήν ὁμιλία Ὑμῶν, Παναγιώτατε Δέσποτα, στή βασιλική τοῦ Ἁγίου Ἀμβροσίου, διατυπώνετε τήν οἰκουμενιστική θεωρία περί διῃρημένης καί βαινούσης πρός τήν ἑνότητα Ἐκκλησίας. Ἀναφέρατε: «Εἶναι δέ τοσοῦτον ἀναγκαία ἡ ἐπίτευξις τῆς ἑνώσεως μετά τοῦ Θεοῦ, ὥστε ὁ πόθος αὐτός εἶναι πανανθρώπινον αἴτημα  ἀρχαιόθεν, εὑρών ὅμως τήν πραγματικήν σημασίαν καί διάστασιν αὐτοῦ εἰς τήν ἀποκεκαλυμμένην πίστιν τοῦ Χριστοῦ, τήν πίστιν τῆς Ἐκκλησίας, τῆς διῃρημένης καί βαινούσης πρός τήν ἑνότητα, κατά τό πρόσταγμα Κυρίου». Και παρακάτω εὔχεσθε ὅπως ὁ Κύριος «καταξιώσῃ τῆς ἑνώσεως μετ' Αὐτοῦ ἐν τῇ ἡνωμένῃ Ἐκκλησίᾳ Του». Παρόμοιες θέσεις διατυπώνετε καί στήν Πατριαρχική καί Συνοδική ἐγκύκλιο γιά τά 1700 ἔτη ἀπό τό Διάταγμα τῶν Μεδιολάνων: «Δυστυχῶς, ὅταν οἱ Χριστιανοί κατέστησαν πλειονοψηφία εἰς τήν κοινωνίαν, ὑπῆρξαν περιπτώσεις τινές ὑπερζηλωτικῆς τάσεως μεταξύ αὐτῶν. Ἐκ τῶν πλέον ἀξιοκατακρίτων συμπεριφορῶν τῆς μισαλλοδοξίας χριστιανῶν κατ᾿ ἀλλήλων ὑπῆρξε τό μεταξύ αὐτῶν σχίσμα καί ἡ διαίρεσις τῆς Μιᾶς Ἐκκλησίας, λησμονησασῶν τῶν ἐπακολουθησασῶν γενεῶν ὅτι "οὐ μεμέρισται ὁ Χριστός" (πρβλ. Α΄ Κορ. α΄ 13) καί ὅτι οἱ ἄνθρωποι εἴμεθα "γῆ καί σποδός" (Σοφ. Σειράχ. ι΄, 9) καί ἠγνοήσαμεν καί παραβλέπομεν τήν ἀγωνίαν τῆς διαιρέσεως τοῦ ἀρράφου χιτῶνος τοῦ Kυρίου, τῆς Ἐκκλησίας, κατά τόπον καί ἐπί μέρους ὡς Μιᾶς καί Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς. Καί ὡς ἄλλη "κάμινος κακίας" (πρβλ. Παροιμ. ις΄ 30), δέν ἔχομεν ἀγάπην καί εἰρήνην καί ἀνεκτικότητα, καί  δέν ὑποβάλλομεν εἰς ἑαυτούς καί ἀλλήλους τό καίριον ἐρώτημα μήπως "ὁ κρίνων πᾶσαν τήν γῆν οὐ ποιήσει κρίσιν" (Γεν. ιη΄, 25-26) καί δι' ἡμᾶς»; Στήν πρόποση Ὑμῶν κατά τό γεῦμα μέ τούς ἐκπροσώπους τοῦ Παπισμοῦ στό Παπικό Ἀρχιεπισκοπικό Μέγαρο τῆς Πράγας σημειώσατε : «ἅπαξ ἔτι ὅτι τό ἔργον καί ὁ ρόλος τῶν Ἁγίων (Κυρίλλου και Μεθοδίου) ἦσαν πάντοτε ἑνωτικά καί μᾶς καλοῦν εἰς βαθεῖαν ἑνότητα καί ὑπέρβασιν τῶν διαιρέσεων» καί ὅτι «ἡ Ἐκκλησία… πρέπει νά εἶναι καί ἡνωμένη». Τέλος, στήν ὁμιλία Ὑμῶν πρός τούς Ἀντιπροσώπους τοῦ Παπικοῦ Ἐπισκοπικοῦ Συμβουλίου καί τά μέλη τοῦ Οἰκουμενικοῦ Συμβουλίου τῆς Σλοβακίας, παρουσία Παπικῶν, Λουθηρανῶν καί Μεταρυθμισμένων, εἴπατε :  «τήν ὁποίαν (οἰκουμένην) ὁ Κύριος τῆς Ἐκκλησίας θέλει Μίαν, Ἁγίαν, Καθολικήν, ἡνωμένην».

Εἶναι ἡλίου φαεινότερον, Παναγιώτατε Δέσποτα, ὅτι Ὑμεῖς, ἐκφράζετε καί υἱοθετεῖτε τή θεωρία περί «διῃρημένης Ἐκκλησίας, σύμφωνα μὲ τήν ὁποία, ἡ Ἐκκλησία εἶναι διῃρημένη σὲ ἐπὶ μέρους «ἐκκλησίες»

"Γνώσεσθε τὴν ἀλήθειαν" καὶ ἡ σταθερή, μεγαλοπρεπὴς καὶ ταπεινὴ "ἀλήθεια" τοῦ Χριστοῦ "ἐλευθερώσει ὑμᾶς"

Χειραγώγηση τῶν μαζῶν καὶ Παιδεία

Πηγή: Αμέθυστος

Η πλειονότητα των μελών των σύγχρονων καταναλωτικών κοινωνιών, από τη στιγμή που εκχώρησε σε τρίτους το δικαίωμά της να μετέχει της αρχής, επόμενο ήταν να μεταβληθεί σε μάζα. Σ’ ένα, δηλαδή, ανομοιογενές ως προς τη σύνθεσή του ανθρωποσύνολο, το οποίο διακατέχεται από ακατανίκητη ορμή προς οτιδήποτε ερεθίζει τα πλέον πρωτόγονα εκ των ενστίκτων του και ικανοποιεί τις ταπεινότερες των επιθυμιών του.

Έλκεται από την ευτέλεια, καθηλώνεται από τη χυδαιότητα, τέρπεται από τις ύβρεις, παθιάζεται με τις εξελισσόμενες επί της οθόνης λεπτομέρειες της ερωτικής συμπεριφοράς άσημων και διάσημων, καταναλώνει ό,τι γαργαλιστικό βίαιο και ποταπό συμβαίνει στην κρεβατοκάμαρα του καλλιτέχνη, στο γραφείο του πολιτικού, στην οικογένεια του γείτονα, στον κόσμο· με διάθεση, που λίγο απέχει από το να χαρακτηριστεί παθολογική. Κι όλα αυτά δια της κλειδαρότρυπας, την οποία στη συγκεκριμένη περίπτωση υποκαθιστά η Τηλεόραση.

Η περιθωριοποιημένη, και κατ’ ουσίαν αμαθής αυτή μάζα, έχει την ψευδαίσθηση ότι δια της προβαλλόμενης ενώπιόν της αθλιότητας ψυχαγωγείται και ταυτοχρόνως ξορκίζει το κακό, που την απειλεί σε κάθε της βήμα. Απαίδευτη καθώς είναι, αδυνατεί να αποκρυπτογραφήσει τα φαινομενικώς ουδέτερα μηνύματα των προαναφερθέντων εκπομπών και παγιδεύεται στην επιτηδευμένη απλότητά τους· με αποτέλεσμα να καθίσταται θύμα των κυρίαρχων, οι οποίοι μέσω αυτών των μηνυμάτων τη χειραγωγούν. Οι διανοούμενοι, που είναι σε θέση να αποκωδικοποιήσουν τα μηνύματα και να της αποκαλύψουν την αλήθεια, είναι, σκοπίμως, κομμένοι από τα μέσα αυτά. Όμως, ακόμα και όταν προσφερθεί στη μάζα αποκωδικοποιημένο το μήνυμα και ολόκληρη η αλήθεια, που την αφορά, κατά κανόνα αρνείται να τα αποδεχτεί.

Πρώτον, διότι

Η ανοσία των ορθοδόξων στις νέες προδοσίες των Οικουμενιστών

ΒΑΤΙΚΑΝΟ – Η ΝΕΑ ΠΡΟΔΟΣΙΑ

ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΓΑΜΟΥ ΙΩ. ΖΗΖΙΟΥΛΑ

[ΒΙΝΤΕΟ]

Πηγή:  Ἱστολόγιο Κατάνυξις

Νέα μαχαιριά στην ψυχή της Ορθοδοξίας η προδοτική και ατιμωτική συμπροσευχή του Μητροπολίτου Περγάμου κ. Ιωάννου Ζηζιούλα.
 

Ο Περγάμου Ἰωάννης Ζηζιούλας κατὰ τὴν παπικὴ θ. λειτουργία (29/6/2013) προσέρχεται, ασπάζεται τον Πάπα -δηλώνοντας έτσι "ενότητα πίστεως" με τον αιρετικό Ποντίφηκα- και αποχωρεί. Νά, πῶς πραγματοποιοῦν τὸ "ἵνα ἓν ὦσι" τοῦ Κυρίου οἱ Οἰκουμενιστές! Κι ἐμεῖς ἀπὸ τὸ Γραφεῖο μας παρακολουθοῦμε τὴν προδοσία!

Με τις επιταγές του Οικουμενικού Πατριάρχου, ο θεωρητικός της αιρέσεως της Βαπτισματικής Θεολογίας και όργανο του Παγκόσμιου Νεοεποχικού Οικουμενισμού, εναγκαλίζεται τον αιρεσιάρχη Πάπα και συμπροσεύχεται δουλοπρεπώς, υποδουλώνοντας στις αδηφάγες διαθέσεις του θηρίου της Αποκαλύψεως, το πατροπαράδοτον Σέβας.

ΣΧΟΛΙΟ:

Εἴδαμε καὶ φρίξαμε ἄλλη μιὰ φορά.

        

   Κι αὐτὸ θὰ τὸ καταπιοῦν οἱ Ὀρθόδοξοι;

Παρακαλοῦμε τὸν μητροπολίτη Πειραιῶς, νὰ πράξει τώρα τὸ καθῆκον του.

Μᾶς ἔγραψε προσωπικὰ (Ἀρ. Πρωτ. 385/1-4-2011): "Ἑπομένως διὰ τὴν ἀποτείχισιν πρὸ συνοδικῆς διαγνώμης δὲν ἀρκοῦν μόνον αἱ φαιδρεπίφαιδροι, ἀνεπέρειστοι καὶ ἐν τέλει βλακώδεις δηλώσεις ὑπεροχικῶν προσώπων ἐκ σκοπιμοτήτων, ἰδιοτελείας, ἁβροφροσύνης ἢ ἄλλης τινὸς εὐτελοῦς αἰτίας γενόμεναι".

Κι αὐτὴ ἡ ἐνέργεια, Σεβασμιώτατε, εἶναι ἁπλῶς "φαιδρεπίφαιδρος" καὶ “βλακώδης”; Μιὰ ἐνέργεια ἐντεταλμένη καὶ καλυπτόμενη ὑπὸ τοῦ “φρυκτωροῦ τῆς Πίστεως” καὶ “πρωτιστεύοντος” Παναγιωτάτου Οἰκουμενικοῦ σας Πατριάρχου (ὅπως τὸν χαρακτηρίσατε); Περιμένουμε ἀπάντηση.

Παρακαλοῦμε καὶ τὸν π. Γεώργιος Μεταλληνὸ νὰ δηλώσει ὅτι πλέον δὲν θὰ ξαναλειτουργήσει μετὰ τοῦ δόντος "Νέα μαχαιριὰ στὴν ψυχὴ τῆς Ὀρθοδοξίας μὲ τὴν προδοτικὴ καὶ ἀτιμωτικὴ συμπροσευχὴ τοῦ Μητροπολίτου Περγάμου κ. Ἰωάννου Ζηζιούλα” (ἱστολ. “Κατάνυξις”) καὶ θὰ τὸν καταγγείλει δημοσίως.

Ἂν δὲν τὸ κάνουν σημαίνει ὅτι μᾶς κοροϊδεύουν πλέον φανερά.

Στὸν δὲ κ. Ζηζιούλα, ὁ ὁποῖος βαδίζει στὴ γραμμὴ τοῦ πρώην ὀρθοδόξου Ἐπισκόπου Νικαίας καὶ κατόπιν καρδινάλιου Βησσαρίωνα, τί ἄλλο νὰ εὐχηθοῦμε παρὰ «καλὸς καρδινάλιος», γιὰ νὰ ὀργανώσει (ὅπως τότε ὁ Βησσαρίων) τὶς νέες «σταυροφορίες ἀγάπης» τοῦ Πάπα κατὰ τῆς Ἀνατολῆς.

Νὰ πληροφορήσουμε δέ, ὅσους δὲν τὸ ἀντελήφθησαν ἀκόμα, ὅτι ἡ προδοσία τῆς Πίστεως συντελεῖται (τῶν Ὀρθοδόξων κοιμωμένων) σὲ ὅλα τὰ στάδια.

Παρακολουθεῖστε τὰ κατορθώματα τοῦ Πατριάρχου Ἱεροσολύμων ἀπὸ τὸ ἱστολόγιο "Ἀκτῖνες":

 1 Ιουλ 2013

Πατριάρχης Ιεροσολύμων Θεόφιλος:

Σε ένδειξη της κοινής μας μαρτυρίας στον σταυρό του Χριστού o Μεγαλόσταυρος τού τάγματος των Ιπποτών του Παναγίου Τάφου στον Αγγλικανό Αρχιεπίσκοπο

Επίσκεψη του Αγγλικανού Αρχιεπισκόπου Καντερβουρίας στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων

Σύμφωνα με ανακοίνωση του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων: Τό ἑσπέρας τῆςΤετάρτης, 13ης/26ης Ἰουνίου 2013, ὁ νέο ἐνθρονισθείς καί ἐκλεγείς Ἀρχιεπίσκοπος Κανταρβουρίας ὑπό τῆς Ἀγγλικανικῆς Ἐκκλησίας Σεβασμιώτατος κ. Justin Welby, συνοδευόμενος ὑπό τοῦ ἐν Ἱεροσολύμοις Ἀρχιεπισκόπου τῆς Ἀγγλικανικῆς Ἐκκλησίας Σεβασμιωτάτου κ. Suheil Dawaniκαί συνεργατῶν ἐκ τῆς Ἐκκλησίας αὐτοῦ, ἐπεσκέφθη τό Πατριαρχεῖον.

Τόν Ἀρχηγόν τῆς Ἀγγλικανικῆς Ἐκκλησίας ὑπεδέχθη ἡ Α.Θ.Μ. ὁ Πατήρ ἡμῶν καί Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος, Ἁγιοταφῖται Πατέρες, παρόντων τῶν ἀρχηγῶν τῶν ἄλλων ἐν Ἱεροσολύμοις Ἐκκλησιῶν, ἤτοι τοῦ Λατίνου Πατριάρχου εἰς Ἱεροσόλυμα, τοῦ Λουθηρανοῦ Ἐπισκόπου τοῦ Κόπτου Ἐπισκόπου, τοῦ Συρίου Ἐπισκόπου καί ἱερέως τῆς Αἰθιοπικῆς Ἐκκλησίας.

Τόν Ἀρχιεπίσκοπον κ. Justin Welby προσεφώνησεν ἡ Α.Θ.Μ. ὁ Πατήρ ἡμῶν καί Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος διά τῆς κάτωθι προσφωνήσεως Αὐτοῦ, ἴδε ἠλεκτρονικόν σύνδεσμον:

http://www.jp-newsgate.net/en/2013/06/26/2572/

καί ἀπένειμεν αὐτῷ τήν ἀνωτέραν τιμητικήν διάκρισιν τοῦ Πατριαρχείου, ἤτοι τόν Μεγαλόσταυρον τοῦ τάγματος τῶν Ἱπποτῶν τοῦ Παναγίου Τάφου εἰς ἀναγνώρισιν τῶν προσπαθειῶν αὐτοῦ διά συμφιλίωσιν, εἰρήνην καί ἑνότητα.

Μετά τοῦ παρασήμου ὁ Μακαριώτατος ἐπέδωσεν αὐτῷ ἐγκόλπιον μετ’ εἰκόνος τοῦ Ἁγίου Ἱουστίνου τοῦ φιλοσόφου καί μάρτυρος, οὗτινος τό ὄνομα φέρει, τό βιβλίον τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Ἱστορίας Ἱεροσολύμων τοῦ Χρυσοστόμου Παπαδοπούλου, δύο ἀργυρᾶ κηροπήγια, χρυσοῦν σταυρόν τῇ συζύγῳ αὐτοῦ καί εἰκόνα τῆς Θεοτόκου εἰς τούς συνεργάτας αὐτοῦ.

Συγκεκινημένος ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Κανταρβουρίας κ. Welby ηὐχαρίστησε τόν Μακαριώτατον λέγων ὅτι, ἄν καί Ἀγγλος εἶναι δύσκολον νά ἐκφράσῃ μέ λέξεις ἀγγλιστί ὅ,τι αἰσθάνεται ἐκ τῆς προσγενομένης αὐτῷ τιμῆς παρά τοῦ Πατριάχου Ἱεροσολύμων καί τῶν λοιπῶν ἀρχηγῶν τῶν Ἐκκλησιῶν

«Ἀποτελεῖ δι’ ἐμέ», εἶπε, «ὄντως μεγίστη τιμήν τό ὅτι εὑρίσκομαι εἰς τήν Ἁγίαν Γῆν τήν περίοδον τῆς Πεντηκοστῆς. Ἔρχομαι πρός ὑμᾶς ἐν τῷ φόβῳ καί τῷ τρόμῳ τοῦ σταυρωθέντος Χριστοῦ, ὡς λέγει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος. Πρώτη προτεραιότης μου εἶναι ἡ προσωπική καί ἐκκλησιαστική ἀνανέωσις, δευτέρα ἡ ἑδραίωσις τῆς συνδιαλλαγῆς εἰς τάς ἐκκλησίας καί τρίτη τό κήρυγμα τοῦ Εὐαγγελίου, τό πάσχειν χάριν τοῦ Εὐαγγελίου, ὡς ὑμεῖς πάσχετε ἐν τῇ περιοχῇ ταύτῃ, ἰδίᾳ ἐν Συρίᾳ. Προσεύχομαι ὑπέρ πάντων ὑμῶν, νά ὑπομένητε καρτερῶς καί θαρραλέως. Γνωρίζομεν πόσον ὑποφέρει ἡ Κοινότης ὑμῶν. Εἶναι ὅμως δυνατή ἡ ἐκπλήρωσις τῆς ἀποστολῆς ὑμῶν τῇ θείᾳ Χάριτι. Ὑμεῖς ἐστε οἱ φύλακες καί φρουροί τῶν Παναγίων Προσκυνμάτων, προσεύχεσθε καί ὑμεῖς ἐκ βαθέων ὑπέρ ἡμῶν».

 

Ἐν συνεχείᾳ σύντομον προσφώνησιν ἀπηύθυνε καί ὁ Λατῖνος Πατριάρχης εἰς Ἱεροσόλυμα, ὁ Ἀγγλικανός Ἐπίσκοπος, ὁ Λουθηρανός, ὁ Κόπτης καί ὁ Αἰθίοψ, ὑπογραμμίζοντες τήν ἀνάγκην κοινῆς μαρτυρίας τῶν Χριστιανῶν εἰς τήν Μέσην Ἀνατολήν καί ζητοῦντες μίαν διεθνῆ συμπαράστασιν εἰς τάς χώρας αὐτῶν, ὥστε νά ἀπολαμβάνουν ἴσα πολιτικά δικαιώματα καί εἰς τό κράτος, εἰς τό ὁποῖον ζοῦν.

Ὁ δέ πολιός ἰατρός κ. Ἰωάννης Τλήλ, μέλος τῆς Χριστιανικῆς Κοινότητος τῶν Ἱεροσολύμων, προσέφερε εἰς τόν Ἀρχιεπίσκοπον τό συγγραφικόν αὐτοῦ ἔργον, “I am Jerusalem”.

 Μετά τήν κατ’ ἰδίαν συζήτησιν εἰς τό προσωπικόν γραφεῖον τοῦ Μακαριωτάτου, ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Κανταρβουρίας ἀνεχώρησε διά τήν Ἐκκλησίαν αὐτοῦ.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας.

Να απομακρυνεί ο Λαός του Θεού από τους αιρετικούς Οἰκουμενιστὲς καὶ τοὺς σιωπώντας Επισκόπους, Για να διασώσουμε ό,τι απέμεινε

 Πηγή: Τρελογιάννης

 

Από το Λυκούργο Νάνη

Ασύδοτος ο μητροπολίτης Περγάμου Ιωάννης, απ τη μια καταφρονεί το γράμμα και το πνεύμα των ιερών κανόνων, οι οποίοι, επινεύσει του Παναγίου Πνεύματος, ρυθμίζουν τις σχέσεις των Ορθοδόξων με τους αιρετικούς, κι απ την άλλη περιφρονεί σκαιότατα την ευαισθησία του Ορθοδόξου εκκλησιαστικού πληρώματος επί θεμάτων Ορθοδόξου Δόγματος,εκλαμβάνοντας, προφανώς,(είθε να τον αδικώ), το τελευταίο, σαν απρόσωπο όχλο και άθροισμα μουζίκων. Πόθεν αρύεται ο Ιωάννης Ζηζιούλας την ορθόδοξη εκκλησιαστική νομιμοποίηση, προκειμένου, να προβαίνει, από μεθόδου και εκ συστήματος, σε ενέργειες έκνομες, άθεσμες και εκθεμελιωτικές του Ορθοδόξου Ήθους;

Ο Ζηζιούλας φιλά το χέρι του αιρετικού Πάπα!

Πώς ελαφρά τη καρδία και γυμνή τη κεφαλή καταστρατηγεί πλειάδα θεοπνεύστων ιερών κανόνων που απαγορεύουν ρητώς και αυστηρώς τις συμπροσευχές μετά των ετεροδόξων; Και ας μην προσπαθούν κάποιοι να "χρυσώσουν το χάπι", κατά το κοινώς λεγόμενο, ισχυριζόμενοι, σοφιστικώ τω τρόπω, ότι οι εν λόγω συμπροσευχές δεν προσκρούουν δήθεν στο πνεύμα αλλά μόνο στο γράμμα των σχετικών ιερών κανόνων, διότι θα προκύψει κλαυσίγελως επί τη προβολή τοιούτου φαιδρού "επιχειρήματος" και συλλογισμού! Μα το πνεύμα των κανόνων επηρεάζεται και θίγεται και εξ αυτού ακριβώς του γεγονότος γεννάται η καθολική αντίδραση του ορθοδόξως φρονούντος ποιμνίου.

Με τις συμπροσευχές, θίγεται αφεύκτως ο πυρήνας της δογματικής διαφοροποιήσεως της Ορθοδόξου Εκκλησίας από τις αιρετικές, "χριστιανικές", κοινότητες και εξυπηρετείται ανυπερθέτως ο δογματικός μινιμαλισμός και σχετικισμός. Κι όμως! Κορυφαίοι εκκλησιαστικοί αξιωματούχοι, εντεταλμένοι θεόθεν να προφυλάσσουν το Ορθόδοξο Δόγμα από νοθεύσεις, αλλοιώσεις και προσθαφαιρέσεις,και να περιφρουρούν την ποίμνη τους απ' το συγκρητισμό και τον οικουμενισμό, υπηρετούν με πιστότητα τον τελευταίο, κατασκανδαλίζοντας τους πιστούς, πυροδοτώντας εντάσεις και σχίσματα, και, το χείριστον όλων, πλανώμενοι οι ίδιοι, καθιστούν θύματα πλάνης και τα μέλη του ποιμνίου τους, ακυρώνοντας στη συνείδησή τους τη μοναδικότητα της Ορθοδόξου Εκκλησίας ως αποκλειστικού φορέως της Αληθείας με κατάδηλες σωτηριολογικές συνέπειες!

Μερικοί, ευλόγως, θα αναρωτηθούν; Μα δεν υφίσταται, "προϊσταμένη αρχή", για τον τολμητία επίσκοπο, προκειμένου να τον ανακαλέσει στην τάξη; Δυστυχώς, καθώς τυγχάνει και τυφλώ δήλον, ο ειρημένος επίσκοπος δρα και κινείται με την ανοχή και ενθάρρυνση του πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίου, συνευδοκούντων και των προκαθημένων και λοιπών εκκλησιαστικών αξιωματούχων των υπολοίπων Ορθοδόξων Πατριαρχείων και Τοπικών Αυτοκεφάλων Εκκλησιών. "Τυφλός εάν τυφλόν οδηγεί, αμφότεροι εις βόθυνον πεσούνται"! 

Ο "ορθόδοξος" Πατριάρχης Βαρθολομαίος, διώκτης των αιρετικών (κατά τους Πατέρες) ασπάζεται τον  αιρετικό "λύκο" Πάπα Φραγκίσκο, και τον αναγνωρίζει ως Επίσκοπο.

Άλλωστε οι τελευταίοι "αμιλλώνται" και "διαγκωνίζονται" στην καταπάτηση των ιερών κανόνων, των καθοριζόντων τις σχέσεις της Ορθοδοξίας με τις αιρέσεις. Κλασσικό παράδειγμα η Σερβική Εκκλησία, που "πτύει", με την εν γένει διαχριστιανική και διαθρησκειακή πολιτική της, τις άγιες υποθήκες των αγίων Νικολάου Βελιμίροβιτς και Ιουστίνου Πόποβιτς, ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΑΙΝΕΤΈΑ ΕΞΑΙΡΕΣΗ ΤΟΥ ΜΑΡΤΥΡΙΚΟΥ, ΚΑΝΟΝΙΚΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΡΑΣΚΑΣ ΚΑΙ ΠΡΙΖΡΕΝΗΣ ΑΡΤΕΜΙΟΥ, ΓΝΗΣΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΤΕΚΝΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΟΥΣΤΙΝΟΥ! Στρέφοντας κάποιος τους οφθαλμούς στα καθ ημάς, τουτέστιν εντός της περιοχής της Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Ελλάδος, καταλαμβάνεται από βαθεία  θλίψη που τάχιστα μετατρέπεται σε αγανάκτηση.

Το Ορθόδοξο Δόγμα προδίδεται και οι επίσκοποί μας συνευωχούνται και συμποσιάζονται! Οι προδοτικές δηλώσεις και ενέργειες του Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίου έχουν καταγραφεί λεπτομερώς και έχουν ελεγχθεί αρμοδίως, ούτως ώστε να παρέλκουν η εκ νέου αναπαραγωγή και ο σχολιασμός τους. Εκείνο όμως που δύσκολα μπορεί να παραμείνει ασχολίαστο είναι η συμπεριφορά ενίων Ελλαδιτών μητροπολιτών απέναντι στα πατριαρχικά ατοπήματα. Όχι μόνο έχουν επιλέξει σαν μέθοδο "προσέγγισης" των εν θέματι ατοπημάτων την "αγία σιωπή", (πόσο άραγε αγία μπορεί να είναι εν προκειμένω η σιωπή;), αλλά και σπεύδουν "αγαλλομένω ποδί" στην υποδοχή και απόδοση τιμών στον καταπροδίδοντα την Ορθοδοξία πατριάρχη και τη συνοδεία του αποξενούμενοι, κατ αυτόν τον τρόπο, απ τον πιστό λαό που αλγεί  αντιμετωπίζοντας την αφωνία και το συμβιβασμό των ποιμένων του.

Ποιος μπορεί άραγε να λησμονήσει τα γεγονότα της Καστοριάς, των Γρεβενών, της Φλώρινας, της Σιάτιστας, της Κοζάνης κ.ά.! Λίγοι μητροπολίτες, μετρημένοι δυστυχώς στα δάκτυλα της μιας χειρός, αγωνίζονται ουσιαστικά εναντίον του οικουμενισμού και των θεραπόντων του. Οι λοιποί έχουν συμβιβασθεί. Οι πλείστοι, θεωρητικά έχουν ταχθεί κατά του οικουμενισμού, αλλά σιωπούν αιδημόνως όταν κάποιοι συνεπίσκοποί τους ασχημονούν υπηρετώντας τον τελευταίο.

Πού είναι σήμερα οι μιμητές των Φλωρίνης Αυγουστίνου, Ελευθερουπόλεως Αμβροσίου, Παραμυθίας Παύλου, Τρίκκης Διονυσίου, Κερκύρας Μεθοδίου, Μηθύμνης Ιακώβου που αγωνίστηκαν με σφοδρότητα κατά του οικουμενισμού κατονομάζοντας και τους ηγέτες του στην εποχή τους; Μήπως οι υγιώς φρονούντες επίσκοποι των ημερών μας, μιμούμενοι το παράδειγμα των τριών πρώτων,θα πρέπει στα σοβαρά να προσανατολισθούν, εδώ που έχουν φθάσει τα πράγματα, προς τη διακοπή του μνημοσύνου του παραπαίοντος σε θέματα Ορθοδόξου Πίστεως, πατριάρχη Βαρθολομαίου;

Μήπως έχουν πια εξαντληθεί τα περιθώρια της υπομονής του θρησκεύοντος λαού; Μήπως ο λέβητας της οργής του κινδυνεύει να εκραγεί με απρόβλεπτες συνέπειες; Απευκταία, οπωσδήποτε, για κάθε μέλος της Ορθοδόξου Εκκλησίας ΠΟΥ ΣΥΝΕΧΕΤΑΙ ΑΠ’ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΤΗς ΕΝΟΤΗΤΑς, μία τέτοια εξέλιξη (τουτέστιν η διακοπή του μνημοσύνου). Μήπως όμως εκ των πραγμάτων καθίσταται αναγκαία; Το ερώτημα είναι κρίσιμο και θα πρέπει όλους μας να μας προβληματίσει!

ΣΧΟΛΙΟ:

      Ἀγαπητέ γιατρέ, κ. Νάνη, ἀκριβὴς καὶ ἡ διάγνωσή σας καὶ ἡ θεραπεία, ποὺ δὲν εἶναι οὔτε δική σας, οὔτε κάποιων ἄλλων, ἀλλὰ ἡ προτεινόμενη ἀπὸ τὸν Χριστό, τὴν Γραφή, τοὺς Ἁγίους.
     Μία μόνο παρατήρηση. Ἡ ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας δὲν ὑπάρχει στὴν ἐξωτερικὴ καὶ φαινομενικὴ ἑνότητα ὅσων λέγονται Χριστιανοί, ἀλλὰ στὴν ἑνότητα ὅσων ἀκολουθοῦν τὴν Ἀλήθεια, δηλ. τὸν Χριστὸ καὶ Θεό μας καὶ ὄχι, ὅσων ἀκολουθοῦν τὶς κακόδοξες ἰδέες τοῦ Περγάμου κ. Ζηζιούλα καὶ τοῦ Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου. Οἱ κακοδοξίες τους πλέον δὲν εἶναι μόνο θεωρητικὲς , ἀλλὰ καὶ πρακτικές, ἐπίμονες, συνεχεῖς ἐπὶ χρόνια καὶ ἐπιβαλλόμενες μὲ πεῖσμα, δόλο καὶ τὴ σύγχρονη μανία καὶ νεοταξικὴ βία, νεοταξικὲς μέθοδοι μὲ τὶς ὁποῖες συμβαδίζει ὁ Φαναριώτικος εσμός.
    Ἄρα, τὴν ἑνότητα τὴν ἔχουν  Ο Χ Ι  ἁπλῶς ΔΙΑΤΑΡΑΞΕΙ, ἀλλὰ διαρρήξει οἱ παραπάνω μὲ τὶς αἱρετικές τους πράξεις, ἐμεῖς δέ, δὲν ἔχουμε νὰ κάνουμε παρὰ τὸ αὐτονόητο. Νὰ φεύγουμε ἀπ' αὐτούς, γιατὶ θέλουμε να εἴμαστε ἑνωμένοι μὲ τὸ Χριστό.

     Καθοδηγητικὸς καὶ ἀξιομίμητος ἐνταῦθα ὁ λόγος τοῦ ἁγίου Μάρκου τοῦ Εὐγενικού: 

      "Πέπεισμαι γὰρ ἀκριβῶς, ὅτι ὅσον ἀποδιΐσταμαι ἀπὸ τούτου (τοῦ λατινόφρονος Πατριάρχου) καὶ τῶν τοιούτων, ἐγγίζω τῷ Θεῷ καὶ πᾶσι τοῖς πιστοῖς, καὶ ἁγίοις πατράσι. Καὶ ὡσπερ τούτων χωρίζομαι, οὕτως ἑνοῦμαι τῇ ἀληθείᾳ καὶ τοῖς ἁγίοις πατράσι τῆς Ἐκκλησίας"!

 Π.Σ.