ΕΝΑΣ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ ΠΑΠΑΣ, ΠΟΥ ΑΓΩΝΙΣΤΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΔΙΕΚΟΨΕ ΤΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΤΟΥ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΑΜΒΡΟΣΙΟΥ!

 

Γράψαμε ὅτι κάποιοι ἱερωμένοι ὁμιλητὲς κατὰ τὴν Νεκρώσιμη Ἀκολουθία τοῦ σύγχρονου ἀγωνιστῆ καὶ Ὁμολογητῆ π. Κωνσταντίνου Παλαιολογόπουλου, ὁ ὁποῖος γιὰ κάποιο διάστημα διέκοψε καὶ τὴν Μνημόνευση τοῦ Μητροπολίτη Καλαβρύτων Ἀμβρόσιου, διαβεβαίωναν —διαστρέφοντας τὴν πραγματικότητα— ὅτι οὐδέποτε ὁ παπα-Κώστας ἀπομακρύνθηκε ἀπὸ τὸν Δεσπότη. Τοῦτο θεωρήσαμε ὡς ἀσεβὲς καὶ γράψαμε κάποιες πρῶτες σκέψεις γιὰ τὸ θέμα. Συνεχίζουμε καὶ σήμερα, παρουσιάζοντας ἕνα κείμενο τοῦ Μητροπολίτη Καλαβρύτων, ἀλλὰ καὶ τοῦ παπα-Κώστα, διὰ τῶν ὁποίων καταρρίπτονται οἱ ἰσχυρισμοὶ τοῦ ὁμιλητοῦ περὶ ἀπόλυτης καὶ κατὰ πάντα ὑπακοῆς στὸν Ἐπίσκοπο ποὺ αἱρέτιζε.

Ἐπαναλαμβάνουμε τὰ λόγια τοῦ ὁμιλητῆ ἱερέα ἐπὶ λέξει:

«…Ἦλθε ἐδῶ (σ.σ. στὸ Αἴγιο ὁ παπα-Κώστας) ὡς λειτουργὸς πίσω στὴν πατρίδα του, μέσα στὴν ἑνότητα καὶ μὲ τὴν εὐλογία τοῦ Ἐπισκόπου μας. Πορεύτηκε σὲ ὅλη αὐτὴν τὴν πορεία, πάντοτε μὲ τὴν κατάλληλη ἐνημέρωση, καὶ ἔγκριση, καὶ εὐλογία. Συνέστησε τὴν ἱεραποστολικὴ ὁμάδα…

Σὲ αὐτὴν τὴν πορεία ποτὲ δὲν συνέστησε τὴν ἀπόσχιση, ποτὲ τὴν ἀπομάκρυνση· παρέμεινε στὴν ἑνότητα, αὐτὴ ποὺ μᾶς καλεῖ ὁ Χριστός… Γι’ αὐτὸ καὶ στὴν Θ. Λειτουργία τὴν χθεσινή, ἀξιόπιστα μαρτυρήθηκε ἡ μυροβλησία ἀπὸ τὸ ἱερὸ σκήνωμά του».

Αὐτὰ τὰ λόγια κατ’ ἀρχὰς ὁ ἴδιος ὁ Δεσπότης Ἀμβρόσιος τὰ διαψεύδει μὲ Ἐπισκοπικὸ Ἔγγραφο ποὺ ἔστειλε «ἐπὶ Ἀποδείξει» τὸ 2006, διατάσσοντας τὸν ἄρρωστο παπα-Κώστα νὰ «ἀπολογηθεῖ»:

«Επιθυμώ να σας επισημάνω ωρισμένα ολισθήματα, τα οποία επ’ εσχάτων παρατηρούνται εις την συμπεριφοράν σας:

1. Εχετε αποστασιοποιηθή πλήρως από τον Επίσκοπόν σας, έχετε αυτονομηθή και έχετε διακόψει σχεδόν πάσαν επικοινωνίαν μαζί του.

2. Εις τα κηρύγματά σας καταφέρεσθε απροσχηματίστως κατά του Επισκόπου σας»!

Κι ὁ παπα-Κώστας, μὲ ὅλα τὰ προβλήματα ὑγείας καὶ μὲ ἀνεβασμένο τὸ ζάχαρο στὸ ζενίθ, ἀπολογήθηκε! Παρουσιάζω τὴν «Ἀπολογία» τοῦ π. Κωνσταντίνου Παλαιολογόπουλου ποὺ κυκλοφόρησε καὶ σὲ εἰδικὸ φυλλάδιο (καὶ στὸ τέλος τὸ Ἔγγραφο τοῦ Μητροπολίτη Καλαβρύτων) γιὰ νὰ θυμηθοῦν κάποιοι τὸν ἀγωνιστῆ καὶ Ὁμολογητῆ παπα-Κώστα, ποὺ ὁ Κύριος μᾶς χάρισε ὁδηγὸ καὶ σύμβουλο στὶς ἔσχατες μέρες ποὺ ζοῦμε!

  

Αίγιον τη 19/06/2006

Αρχιμανδρίτης

Κων/νος Παλαιολογόπουλος

Συνταξιούχος Εφημέριος

Πάροδος Πλάτωνος 66

Αίγιον

Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην

Καλαβρύτων και Αιγιαλείας

κ. Αμβρόσιον

                             Ενταύθα

 Σεβασμιώτατε Ευλογείτε

Ελαβον επί αποδείξει την υπ’ αριθμ. 337/3-6-2006 επιστολήν σας.

Ευσεβάστως αλλά και ευθαρσώς απαντώ εις το κατηγορητήριόν σας ένα προς ένα.

1. Με κατηγορείτε ότι έχω διακόψει σχεδόν πάσαν επικοινωνίαν με τον Επίσκοπον και ότι, όταν αυτός εισέρχεται εις κάποιον Ναόν, εγώ κρύπτομαι «συνήθως
όπισθεν κάποιου παρακειμένου κίονος».

Απάντησις:  Μνημονεύω -κατά την τάξιν- του Επισκόπου μου εις τας ιεράς ακολουθίας και τελετουργίας μου. Δεν συνέπεσεν να έχωμεν συνάντησιν εις κανένα ιερόν Ναόν. Τελευταία συνάντησίς μας ήτο εις τον ιερόν Ναόν Αγίας Άννης, όπου ετελέσαμεν την κηδείαν της αειμνήστου Παναγιώτας Καραΐσκου. Διά την αποχώρησίν μου από την κηδείαν της μακαρίτισσας Ειρήνης Λυριντζή, η οποία ωφείλετο εις την κατάστασιν της υγείας μου, σας έχω δώσει εμπεριστατωμένην και, νομίζω, πειστικήν απάντησιν. Ουδέποτε άλλοτε συνέπεσε να έχωμεν συνάντησιν εις ιερόν Ναόν. Αυτὸς που σας μετέφερε την πληροφορίαν ότι εγώ κρύπτομαι διά να αποφύγω συνάντησίν σας όπισθεν παρακειμένου κίονος, ψεύδεται ασυστόλως και τον προκαλώ να το αποδείξη. Δεν συνέβη ποτέ.

2. Με κατηγορείτε ότι εις τα κηρύγματά μου καταφέρομαι απροσχηματίστως κατά του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου.

Απάντησις:  Προσωπικόν δεν έχω τίποτε με τον Αρχιεπίσκοπον. Όπου τυχόν έκαμα αναφοράν εις το πρόσωπόν του αυτό αφορᾶ εις τα απαράδεκτα, διά πολλούς και δι’ εμέ, ανοίγματά του  προς το Βατικανόν και το Π.Σ.Ε. Εστηρίξαμεν πολλάς ελπίδας εις τον Αρχιεπίσκοπον κ. Χριστόδουλον, όταν εξελέγη. Δυστυχώς εζήσαμεν ενωρίς και ζώμεν πλήρη απογοήτευσιν. Δεν θα αναφερθώ εις τους επιληψίμου διαγωγής συνεργάτας του, τύπου Κολουσούσα, Γιοσάκη κλπ., ή εις την κάθαρσιν την οποίαν δεν είχε τας προϋποθέσεις και την τόλμην να επιχειρήση και έμεινεν η Εκκλησία εκτεθειμένη εις την χλεύην των εχθρών της! «Εγενήθημεν όνειδος τοις γείτοσιν ημών, μυκτηρισμός και χλευασμός τοις κύκλῳ ημών» (Ψαλμ. 78, 4). Ολόκληρος γέρος άνθρωπος, παπάς δεσπότης με μια οκά γένια έλεγε ψέματα στον ελληνικό λαό. Από την μία έλεγε ότι τον Πάπα τον έφερε η πολιτεία στην Ελλάδα κι από την άλλη να τι εδήλωσε σε συνέντευξη που έδωσε σε Ιταλικό περιοδικό: «Διατηρώ εξαιρετικές σχέσεις με την ελληνική καθολική κοινότητα. Ορισμένοι από τους επισκόπους της ήταν συμμαθητές μου στο καθολικό σχολείο των Γάλλων Μαριανών Αδελφών. Κάναμε συγκεκριμένα βήματα από κοινού, για παράδειγμα κάναμε δυνατή την επίσκεψη του Πάπα το 2001, η οποία συνάντησε πολύ ισχυρή αντίδραση σ' εμάς, αλλά τη φέραμε σε πέρας, πράγμα που μας ικανοποίησε όλους»! (Ελευθεροτυπία, 13/11/2004).

Μας οδηγεί ο Μακαριώτατος μετά των συνοδοιπορούντων αυτώ λατινοφρόνων ως πρόβατα εις το στόμα των λύκων του Βατικανού και του Π.Σ.Ε. Εις πίστωσιν των γραφομένων εδώ αρκεῖ να διαβάσει κάποιος τας δηλώσεις του αρχιεπισκόπου, το κείμενον που σεις απηυθύνατε προς τον καρδινάλιον Κάσπερ, τας δηλώσεις του Επισκόπου Φαναρίου κ. Αγαθαγγέλου, όταν επέστρεψε προ καιρού από το Βατικανόν, και εκείνες που λέγονται από τον οικουμενιστήν Επίσκοπον Αχαΐας Αθανάσιον εις τας Βρυξέλας. Ενοχλείται απὸ την ύπαρξιν των εχομένων των παραδόσεων των αγίων εις την Ελλάδα, εις Άγιον Όρος και αλλού, αυτούς που ο Μακαριώτατος κ. Χριστόδουλος ονομάζει φονταμενταλιστές και ταλιμπάν, και προτείνει να οργανωθή τρόπος να αλλάξουν την αναχρονιστικήν, μεσαιωνικήν και με ιστορικές οξειδώσεις νοοτροπίαν και να γίνουν σύγχρονοι με ευρύτητα πνεύματος.

Ο καθηγητής κ. Ιωάννης Κορναράκης χαρακτηρίζει ως νούτσιον του Πάπα στην Αθήνα τον Μακαριώτατον. Ο πρωτοσύγκελος του Μητροπολίτου Βενετίας Γενναδίου, τον οποίον επεσκέφθητε εσχάτως, Ναυπάκτιος την καταγωγήν, απεκάλυπτε προ καιρού εις τον γέροντα π. Αρσένιον Κομπούγιαν: «Έχουν συμφωνήσει οι Ορθόδοξοι με την παπικήν κούρια και έχουν υπογράψει την ένωσιν. Δεν εξαγγέλλουν όμως το γεγονός υπολογίζοντας εις τας τυχόν αντιδράσεις του πιστού λαού. Διερωτώνται οι πολλοί, και ημείς οι μικροί και ταπεινοί μετ’ αυτών.

-Αλήθεια, τι έπαθαν οι Επίσκοποί μας και σπεύδουν προς το Βατικανόν;

Κάποιος αγωνιστής εις την πύλην του φρουρίου της ορθοδοξίας σημειώνει: «Ό,τι δεν κατόρθωσε  ο Παπισμός επί δέκα αιώνες με τις σταυροφορίες, με τους πολέμους, με τους Ουνίτες, με το χρήμα και με όλες τις άλλες απάτες, το κατορθώνει σήμερα, άνευ κόπου, με τους ”ορθοδόξους” Επισκόπους». Αλήθεια, ποιος εβάσκανε τους επισκόπους μας; Και οι μεν με αρχηγόν τους τον Αρχιεπίσκοπον θύουν εις τον βωμόν του Παπισμού τα όσια και τα τίμια της Ορθοδοξίας, οι δε σιωπούν αιδημόνως, ενώ έχουν καθήκον και χρέος να ομιλήσουν εις τους αδελφούς των και εις τον σκανδαλιζόμενον και προδιδόμενον λαόν του Θεού; Αλήθεια, τι έπαθαν!

2^α. Με κατηγορείτε ότι εις τα κηρύγματά μου στρέφομαι απροσχηματίστως κατὰ του Επισκόπου μου.

Απάντησις:  Η κατηγορία δεν ανταποκρίνεται εις την αλήθειαν. Είναι ψευδής. Αυτοί που σας την μετέφεραν προσφέρουν ταπεινάς εκδουλεύσεις κολάκων. Εγώ σέβομαι το ιερόν βήμα του άμβωνος και δεν κάμνω προσωπικές και εμπαθείς αναφορές και μάλιστα κατά του Επισκόπου μου. Αυτό δεν σημαίνει ότι λείπει και ο έλεγχος εν συνέσει πεπλανημένων αντιλήψεων και καταστάσεων. Προσπάθειά μου

Περίεργο συνέδριο ανακατεύει εθνικισμό, βια και θρησκεία!

Ἡ πανθρησκεία (τὸν ἐρχομὸ τῆς ὁποίας ὑπηρετοῦν οἱ Οἰκουμενιστὲς καὶ μὲ τὴ σιωπή τους οἱ Ὀρθόδοξοι Ποιμένες καὶ οἱ Ἀντι-Οἰκουμενιστές) εἶναι ΕΡΓΟ τῆς Νέας Τάξης καὶ γιὰ τὴν ὑλοποίησή του ἔχουν στρατολογηθεῖ καὶ ἐργάζονται ἄνθρωποι ἀπὸ ὅλους τοὺς χώρους τῆς Κοινωνίας.

Περίεργο συνέδριο ανακατεύει εθνικισμό, βια & θρησκεία

 Πηγή: «Agioritikovima»

Πλήθος ερωτημάτων προκαλεί η διάλεξη στο πλαίσιο του θερινού προγράμματος «Εθνικισμός, Βία και Θρησκεία» του Διεθνούς Πανεπιστημίου της Ελλάδος.

Θέλουν να εξισώσουν τον χριστιανισμό με θρησκείες που έχουν σημαία

Η ανακοίνωση του Πατριαρχείου Αντιοχείας για την διακοπή κοινωνίας

Οἱ Οἰκουμενιστὲς Πατριάρχες Διακόπτουν τὸ Μνημόσυνο ὅταν πρόκειται νὰ θιγεῖ ἡ ἐξουσία τους καὶ οἱ δικαιοδοσίες τους (παλαιότερα ὁ Πατρ. Βαρθολομαῖος ἐναντίον Ἀρχιεπ. Χριστοδούλου, τώρα τὰ δύο Πατριαρχεῖα).

Ἀπαγορεύουν ὅμως τὴν Διακοπὴ Μνημοσύνου σὲ ὅσους τὸ κάνουν γιὰ λόγους συνειδήσεως ἐξ αἰτίας τῆς  ἀλλοιώσεως τῆς Πίστεως!

Καὶ σ’ αὐτό, παρότι τὸ ἐπιτρέπουν οἱ Ἱ. Κανόνες, σιγοντάρουν καὶ οἱ ἀντι-Οἰκουμενιστές!

Το Πατριαρχείο Αντιοχείας διακόπτει την κοινωνία με τα Ιεροσόλυμα

Γράφει ο Αιμίλιος Πολυγένης

Ολοκληρώθηκε η Σύνοδος της Ιεραρχίας του Πατριαρχείου Αντιοχείας πριν από λίγο, η οποία συνεδριάζε υπό την προεδρία του Πατριάρχη Ιωάννη στον Μπαλαμάντ.

Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες της Romfea.gr η Ιερά Σύνοδος του Πατριαρχείου Αντιοχείας, αποφάσισε να διακόψει την κοινωνία με το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων για το θέμα της Επισκοπής του Κατάρ.

Οι συνομιλίες δεν οδήγησαν στο επιθυμητό αποτέλεσμα της ενότητας των δύο Εκκλησιών, καθώς ούτε η παρέμβαση άλλων Εκκλησιών απεσόβησε τα χειρότερα.

"Η Εκκλησία της Αντιόχειας εξάντλησε κάθε περιθώριο για επίλυση του ζητήματος με το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, γι΄αυτό και τα Μέλη της Ιεράς Συνόδου αποφάσισαν να διακόψουν την εκκλησιαστική κοινωνία με τα Ιεροσόλυμα μέχρι νεωτέρας", αναφέρει μεταξύ άλλων η Ιερά Σύνοδος της Αντιόχειας.

Τέλος πληροφορίες της Romfea.gr αναφέρουν ότι το Πατριαρχείο Αντιοχείας, έχει ήδη ενημερώσει το Οικουμενικό Πατριαρχείο και όλες τις Ορθόδοξες Εκκλησίες για την εν λόγω απόφαση.

ΠΗΓΗ ''ΡΟΜΦΑΙΑ.GR''

Η ανακοίνωση του Πατριαρχείου Αντιοχείας για την διακοπή κοινωνίας

Το Πρακτορείο Εκκλησιαστικών Ειδήσεων Romfea.gr δημοσιεύει την ανακοίνωση του Πατριαρχείου Αντιοχείας, για την διακοπή κοινωνίας με το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων.

Η ανακοίνωση του Πατριαρχείου ειναι μετάφραση από τα αραβικά:

Επει από του χρόνου καθ’ ο το Πατριαρχείον Ιεροσολύμων εισεπήδησεν εις την γεωγραφικήν και

ΓΕΡΩΝ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ:

"Αλλά φαίνεται, παιδιά μου, ότι βρισκόμαστε σε μεγάλες εκπλήξεις. Και κατά την Γραφή και κατά τις παραδόσεις της χριστιανικής πορείας από εδώ και πέρα πρέπει να περιμένουμε σοβαρές αλλαγές και πολύ σοβαρές καταστάσεις. Διότι πλησιάζουμε το τέλος και αυτά είναι προφητευμένα "

Ποιος είναι ό στόχος μας

Θέλω, παιδιά μου, να μιλήσω για την εποχή πού διερχόμεθα εμείς, οι τελευταίοι άνθρωποι του 20ου αιώνα. Ό αιώνας αυτός, δυστυχώς για τον Χριστιανισμό, έχει αλλάξει ήθη και έθιμα, έχει αλλάξει παραδόσεις, έχει χαλαρώσει τόσα πολλά στους Έλληνες χριστιανούς, οι όποιοι είχαν απτές αποδείξεις ότι ή μεγάλη δύναμις του Παντοδυνάμου θεού προστάτευε το Έθνος των Ελλήνων.

Πριν από πενήντα χρόνια οι άνθρωποι την πίστη τους την κρατούσαν, φύλαγαν την τάξη και είχαν ακέραια την αγάπη προς τον θεό και προς τον άνθρωπο. Δεν γίνονταν αυτά τα παρατράγουδα πού βλέπουμε σήμερα, παιδιά μου, μέσα στην ελληνική οικογένεια, χωρίς σοβαρές υποθέσεις και σοβαρά προβλήματα να γίνεται ή διάλυση της ελληνικής οικογένειας. Γιατί, παιδιά μου, φτάσαμε σ’ αυτό το κατάντημα; Γιατί πέρασαν έθνη από εδώ και μάς δίδαξαν τα ήθη και τα έθιμά τους, εμείς τα ακούσαμε, τα άκολουθήσαμε και αφήσαμε τα δικά μας. Πρώτα την πίστη, πού είχαν οι προπάτορές μας, την αγάπη, την αλήθεια, τη δικαιοσύνη, τη σταθερότητα την ειλικρίνεια, πού έπρεπε να έχει ό

Είχε δίκιο ο π. Ι. Ρωμανίδης, όταν περιέγραφε την ...επιθαλάμιο Οικουμενιστική μέθοδο υπογραφής της "ενώσεως" των "εκκλησιών"!

Παρασκήνιο ντροπῆς!

Ποιοί Ορθόδοξοι(;) Ιεράρχες ψήφισαν

στο Σαμπεζύ υπέρ τών Σοδομιτών;

Πηγή: agonasax

Κάποιοι από αυτούς, μέσα από τα λεγόμενά τους, καί γιά να μή τούς φέρει κανείς αντίσταση, προσπάθησαν έντεχνα να εξομοιώσουν με τούς ρατσιστές καί τούς Ναζιστές όσους δέν συμφωνούνε μαζί τους...

Ξεχνώντας, όχι μόνο τά φοβερά λόγια τού Θεού γιά τό αφύσικο αυτό καί ολέθριο πάθος, αλλά ακόμη καί τον Απόστολο Παύλο,  τούς Αγίους τής Ορθόδοξης Εκκλησίας μας, καί τίς προηγούμενες Οικουμενικές Συνόδους πού καταδικάζουν με βαριά επιτίμια τήν θανάσιμη αυτή αμαρτία...
Έτσι όμως όπως πάμε, φαίνεται ότι ποτήρι της οργής του Θεού πρέπει, το δίχως άλλο, να είναι έτοιμο να ξεχειλίσει…

Και μεγάλοι υπεύθυνοι για την καταστροφή πού θα

Για τους τηρούντες τις Εντολές και προσευχόμενους ισχύει το: "...σὺ ἐπάταξες πάντας τοὺς ἐχθραίνοντάς μοι ματαίως".

ΔEN EIMAΣTE MONOI

Του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου

«Καὶ εἶπεν Ἐλισαιέ· Μὴ φοβοῦ, ὅτι πλείους οἱ μεθ᾽ ἡμῶν

ὑπὲρ τοὺς μετ᾽ αὐτῶν» (Δ΄ Βασ. 6,16)

Αν ὑπάρχῃ, ἀγαπητοί μου, ἕνα βιβλίο ποὺ μπορεῖ νὰ μᾶς δώσῃ φωτεινὴ – ἱκανοποιητικὴ ἀπάντησι στὰ μεγάλα ἐρωτήματα τῆς ζωῆς μας, νὰ σφουγγίσῃ τὰ δάκρυά μας, νὰ γαληνέψῃ τὴν ψυχή μας, νὰ διώξῃ τοὺς μύρι­ους φόβους τῆς ἀνησυχίας μας, καὶ νὰ ῥίξῃ φωτοβολίδες στὰ βαθύτερα σκοτάδια μας, αὐ­τὸ εἶνε ἡ ἁγία Γραφή. Εὐτυχισμένοι ὅσοι μελετοῦν τὸ οὐράνιο αὐτὸ βιβλίο, ὅσοι παρ᾽ ὅ­­λες τὶς ἀσχολίες τους διαθέτουν κάθε μέρα ἕνα τέταρτο τῆς ὥρας γιὰ ν᾽ ἀνοίγουν τὴν πηγὴ αὐτή, νὰ πίνουν καὶ νὰ δροσίζωνται ἀπὸ τὰ καθαρὰ καὶ κρυστάλλινα νερὰ τοῦ ἀστείρευτου τούτου

Ο Μεγάλος Αιρετικός της "Ορθοδοξίας" ξαναχτυπά:

Ο Περγάμου Ιωάννης για την οικολογική αμαρτία, τον οικολογικό ασκητισμό, τον οικουμενισμό και τους... διηρημένους Χριστιανούς

Σχόλιο "Π.Π.": Οἱ πιστοὶ πρέπει (κατὰ τὸν Περγάμου) νὰ ἐγκύψουν καὶ νὰ «τραφοῦν στὰ θεολογικὰ κείμενα» τῶν αἱρετικῶν, ποὺ κρύπτουν «πλοῦτο θεολογικῆς σκέψης»!

Ὁ Ζηζιούλας μιλᾶ γιὰ σχέση οἰκολογίας μὲ τὴ θεολογία καὶ «τις βαθιές οικολογικές επιπτώσεις του χριστιανικού δόγματος της δημιουργίας», χωρὶς νὰ διακρίνει τὴν Ὀρθόδοξη ἀπὸ τὶς ἄλλες θεολογίες, ἀφοῦ ἡ «κατανόησης του τόπου και της αποστολής της ανθρωπότητας στη δημιουργία, είναι κοινή τόσο για την Ανατολή όσο και για την Δυτική χριστιανική παράδοση»! Ἐπίσης, ἐξισώνει τοὺς Ὀρθόδοξους Ἁγίους μὲ τοὺς Λατίνους (Φραγκίσκο Ἀσίζης μὲ ἅγιο Γρηγόριο Παλαμᾶ). Δηλαδή, ὁ Χριστιανισμὸς γι’ αὐτὸν εἶναι ΕΝΑ: ὁ Οἰκουμενισμός! Μᾶς λέγει στὴν συνέχεια ὅτι «η Εκκλησία (σ.σ. ποιά Ἐκκλησία) πρέπει τώρα να εισαγάγει στην διδασκαλία της την αμαρτία για το φυσικό περιβάλλον, την οικολογική αμαρτία». Ἀφοῦ ἔχουμε Πατριάρχη ἐπὶ τῆς οἰκολογίας, ἔπρεπε νὰ ἐφεύρουμε καὶ τὴν ἁμαρτία τῆς οἰκολογίας! Μία «ἀπρόσωπη» ἁμαρτία! Καὶ γιὰ νὰ τὴν καταπολεμήσουμε πρέπει νὰ ἀσκήσουμε ἕνα νέο ἀσκητισμό, τὸν «οικολογικό ασκητισμό»!

Νά, λοιπόν, ποὺ μέχρι τώρα εἶχε διαφύγει ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία μιὰ ἁμαρτία! Ἄρα, ἡ μέχρι τώρα θεώρηση τῆς ἁμαρτίας, τῶν παθῶν καὶ τῆς θεραπείας τους, ὅπως τὰ παρουσιάζουν οἱ Ἅγιοι, εἶχαν ἐλλείψεις. Δὲν μᾶς φτάνουν νὰ νικήσουμε τὴν νέα «οἰκολογικὴ ἁμαρτία»! Κι ἦρθαν οἱ αἱρετικοὶ Παπικοὶ καὶ Οἰκουμενιστὲς νὰ τὶς ἐπισημάνουν καὶ νὰ μᾶς δώσουν νέες λύσεις ἀσκήσεως καὶ προσευχῆς! Καὶ στὸ σημεῖο αὐτό, παραθέτει τὴν προσευχὴ ποὺ περιέχει ἡ Ἐγκύκλιος τοῦ Πάπα καὶ τὴν συμπλέκει μὲ τὶς ὀρθόδοξες προσευχές. Καὶ λανσάρει «ὄμορφα» καὶ πονηρὰ τὴν Οἰκουμενιστικὴ πρόταση: «Η 1η Σεπτεμβρίου κάθε έτους είναι αφιερωμένη από τότε για τους Ορθοδόξους για το περιβάλλον. Μήπως αυτή δεν είναι μια ημερομηνία για μια τέτοια προσευχή για όλους τους Χριστιανούς; Αυτό θα σηματοδοτήσει ένα περαιτέρω βήμα για την εγγύτητα μεταξύ τους»!

Ἀκολουθεῖ ἡ ἐμπέδωση τῆς κακοδοξίας περὶ «διηρημένης» Ἐκκλησίας καὶ ἡ προπαγάνδα ὅτι οἱ Διάλογοι καὶ τὸ Π.Σ.Ε. ὁδηγοῦν στὴν «καθολικότητας της Χριστιανικής Εκκλησίας»!

Καὶ μιὰ μακάβρια ὑποψία ἑνότητας: «σκοτώνουν τους χριστιανούς, ανεξάρτητα σε ποια Εκκλησία ή Ομολογία και εάν ανήκουν»!

 Ο Περγάμου Ιωάννης για την οικολογική αμαρτία, τον οικολογικό ασκητισμό, τον οικουμενισμό και τους... διηρημένους Χριστιανούς

 Πηγή: agioritikovima

"Ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος, μου ανέθεσε να μεταφέρω την προσωπική χαρά και ικανοποίηση του για την έκδοση της Εγκυκλίου. Όπως ορισμένοι από εσάς ίσως γνωρίζετε, το Οικουμενικό Πατριαρχείο, είναι το πρώτο στον Χριστιανικό

Η φρίκη των Πατριαρχείων: Οικουμενισμος και μασονία ανθεί στις αυλές τους! Αλλά οι υπόλοιποι Επίσκοποι κοινωνούν μαζί τους!

Μέγας Μασόνος

εἶναι ταυτόχρονα καὶ «Ὀφικιάλιος»

τοῦ Πατριαρχείου Ἀλεξανδρείας!

                                                     Πηγή: "Ἀκτίνες"

 

Μέγας Μασόνος εἶναι ταυτόχρονα καὶ Ὀφικιάλιος τοῦ Πατριαρχείου Ἀλεξανδρείας!

τοῦ ἱεροκήρυκος ἀρχιμ. Δανιήλ Ἀεράκη

Κάποιος κ. Σπυρίδων Καμαλάκης, μασόνος 33ου βαθμοῦ, ἐξέδωσε βιβλίο γιά τήν κεντρική Στοά τῶν Μασόνων (Τεκτονικό ῞Ιδρυμα), μέ τίτλο «Ἀχαρνῶν 19 καί Σουρμελῆ». Τό βιβλίο ἀπεστάλη καί σέ ἐπισκόπους μέ πασχαλινές εὐχές. Ὁ Σεβασμ. Μητροπολίτης Πειραιῶς π. Σεραφείμ, πρός τιμήν του, ἔσπευσε ἀμέσως νά στείλη εὐθαρσῆ ἐπιστολή πρός τόν μεγάλο Ἄρχοντα τῶν ἐν Ἑλλάδι Μασόνων, ὁ ὁποῖος συγχρόνως εἶναι καί στενός συνεργάτης τοῦ Πατριαρχείου Ἀλεξαν­δρείας!

Καί ὄχι μόνο, ἀλλά τό ἐν λόγῳ Πατριαρχεῖο τόν ἔχει ἀναδείξει «ὀφικιάλιό» του μέ τόν τίτλο «Μέγας Ἄρχων Λογοθέτης τῆς τῶν Ἀλεξανδρέων Ἐκκλησίας».

• Ὁ Μητροπολίτης Πειραιῶς, ἀφοῦ ἀποδεικνύει στήν

Ο ΛΑΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΣΥΝΕΧΩΣ ΚΑΙ ΑΝΕΠΑΙΣΘΗΤΩΣ ΕΞΟΥΝΙΤΙΖΕΤΑΙ!

π. Κωνσταντῖνος Παλαιολογόπουλος: Ἕνας ἀπὸ τοὺς πρώτους ἀρχιμανδρίτες ποὺ ἀποτειχίστηκε (ἀπὸ τὸν Μητροπολίτη Καλαβρύτων Ἀμβρόσιο)!

Μὲ ἄλλη μας ἀνάρτηση γνωστοποιήσαμε ὅτι τὴν προηγούμενη Κυριακὴ πραγματοποιήθηκε ἡ νεκρώσιμη ἀκολουθία καὶ ἡ ταφὴ τοῦ σεβαστοῦ μας π. Κωνσταντίνου Παλαιολογόπουλου, ἑνὸς ἱερέως ποὺ εἶχε τὶς πνευματικές του ρίζες στοὺς τελευταίους Ἁγίους τοῦ 20^ου αἰῶνος.

Οἱ ὁμιλητὲς παρουσίασαν τὸν παπα-Κώστα ὡς ἕνα συνήθη σύγχρονο ἱερέα, μὲ θεάρεστες μὲν δραστηριότητες, ἀλλὰ ἐντεταγμένο στὰ πλαίσια τοῦ Οἰκουμενιστικοῦ περιβάλλοντος, ὑπάκουο στὰ κελεύσματα τοῦ (ὡς ἐκ τῶν πράξεών του) φιλοπαπικοῦ Μητροπολίτη Καλαβρύτων Ἀμβροσίου. Ἔτσι ἀλλοίωσαν τὴν πραγματική του εἰκόνα, εἰκόνα ἑνὸς ἀγωνιστῆ καὶ ὁμολογητῆ τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως. Ταυτόχρονα −σὲ καιρὸ αἱρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ− ἔδωσαν τὸ μήνυμα στοὺς πιστοὺς καὶ ἔμμεσα τοὺς δίδαξαν τὴν «κακὴ ὑπακοὴ» στοὺς φιλο-Οικουμενιστὲς Ἐπισκόπους.

Δὲν ἤμουν παρὼν στὴν νεκρώσιμη ἀκολουθία στὸ Αἴγιο. Βρέθηκα, ὅμως, στὸ μεγαλόπρεπο Μικρόνι Ἀχαΐας, ὅπου καὶ μετεφέρθη τὸ σκήνωμα τοῦ σεβαστοῦ μας παπα-Κώστα, στὴν τελευταία του κατοικία, καὶ ἐτάφη σ’ ἕνα ἀπέριττο πέτρινο τάφο, ποὺ ὁ ἴδιος, ὡς ἔχων “μνήμη θανάτου”, ἀπὸ χρόνια εἶχε χτίσει, ἐκεῖ, δίπλα στὸ ἐκκλησάκι τοῦ ἀγαπημένου του Ἁγίου Νεκταρίου, στοῦ ὁποίου τὸν Ναὸ πολλὰ χρόνια ὑπηρέτησε στὴν Αἴγινα.

Στὸ  Μικρόνι, πληροφορήθηκα τὰ τῆς νεκρώσιμης ἀκολουθίας. Μὲ σκοπὸ νὰ παρουσιάσω κάποια στοιχεῖα γιὰ τὸν παπα-Κώστα προμηθεύτηκα κάποιες ἀπὸ τὶς ἐπικήδειες ὁμιλίες. Ὅταν τὶς ἄκουσα ὅμως, πικράθηκα πολύ, ἀντιλαμβανόμενος ἄλλη μιὰ φορά, τὸ μέγεθος τῆς φθορᾶς ποὺ ἔχει ἐπιφέρει ὁ Οἰκουμενισμὸς στὰ μέλη τῆς Ἐκκλησίας, σὲ λαϊκοὺς καὶ κληρικούς, σὲ κοντινὰ ἀγαπημένα μας πρόσωπα. Κυρίως ὅμως πικράθηκα, γιὰ τὴν διαστροφὴ εἰδικὰ στὸ ὁμολογιακὸ τμῆμα δράσης του, στὸν ἀγῶνα του ἐναντίον τοῦ Οἰκουμενισμοῦ! Τὸν ἀπροσκύνητο καὶ ἐπαναστάτη γιὰ τὴν Πίστη καὶ Πατρίδα παπα-Κώστα, τὸν παρουσίασαν σὰν ἕνα ὑπάκουο ἀνθρωπάκι, ποὺ τάχα προσκύνησε τὸν Οἰκουμενιστὴ Μητροπολίτη Καλαβρύτων Ἀμβρόσιο! Ἐκμεταλλευόμενοι τὸν ἐκ τῆς ἀσθενείας του σταυρό, ποὺ τὸν ἀνάγκασε νὰ σιωπήσει τὰ τελευταῖα χρόνια τῆς ζωῆς του, διέγραψαν τὰ ἴδια τὰ πνευματικά του τέκνα τοὺς ὁμολογιακοὺς ἀγῶνες του.

Δὲν θὰ ἐπιχειρήσω νὰ καταδείξω ὅλα αὐτά. Θὰ μείνω μόνο στὸν μικρὸ στὴν ἔκταση ἐπικήδειο λόγο τοῦ π. Νεκταρίου.

  Μὲ ἐμφανῆ τὴν συγκίνηση ὁ π. Νεκτάριος, πνευματικὸ παιδὶ “ἐξ ἁπαλῶν ὀνύχων” τοῦ π. Κωνσταντίνου, μπόρεσε νὰ διατυπώσει λίγες σκέψεις, κατὰ τὴν νεκρώσιμη ἀκολουθία στὸ ἱ. Ναὸ τοῦ ἁγίου Λεοντίου, κτήτωρ τοῦ ὁποίου ἦταν ὁ π. Κωνσταντῖνος.

Ἐπηρεασμένος, ὅμως, ἀπὸ μετα-πατερικὲς ἰδεοληψίες, μὲ ὅσα εἶπε, προσπάθησε ―δυστυχῶς συνειδητά― νὰ μᾶς παρουσιάσει ἕνα ἄλλο παπα-Κώστα ἀπὸ αὐτὸν ποὺ ξέραμε, ἀπ’ αὐτὸν ποὺ ζήσαμε.

Ξέχασε καὶ «ξέχασαν» οἱ ὁμιλητὲς καὶ πνευματικά του παιδιά ὅτι ἐπὶ δεκαετίες ἐδιώκετο ὁ παπα-Κώστας ἀπὸ τὸν Μητροπολίτη κ. Ἀμβρόσιο, ὁ ὁποῖος μέχρι καὶ «κατασκόπους» ἔστειλε στὸ σπίτι του κάποια μακρινὴ νύχτα, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ὑπάρξει συμπλοκὴ μὲ τοὺς ἐξερχόμενους ἐπισκέπτες ἱερεῖς;

«Ξέχασαν» τὴν ἀντίθεσή του μὲ τὸ σιγοντάρισμα τῆς ἐπίσκεψης τοῦ Πάπα στὴν Ἑλλάδα ἀπὸ τὸν Καλαβρύτων; Ξέχασαν τὴν ἀντίθεσή του στὴν παραχώρηση Ναοῦ σὲ παπικοὺς ἀπὸ τὸν Μητροπολίτη Ἀμβρόσιο; «Ξέχασαν» δηλαδή, ὅτι (ἄρρωστος ὤν) πρωτοστάτησε ὁ παπα-Κώστας στὴν συγκέντρωση ὑπογραφῶν γιὰ νὰ μὴν δοθεῖ Ἐκκλησία στοὺς Παπικούς, ὅπως εἶχε δώσει ὑπόσχεση ὁ κ. Ἀμβρόσιος πρὸς τὸν «φραγκόπαπα Βιδάλη», κατὰ τὴν μαρτυρία τοῦ παπα-Κώστα; (καταχωρημένη στὴν «Ἀπολογία» του πρὸς τὸν Μητροπολίτη).

Λησμόνησαν ὅτι σχεδίαζε νὰ τυπώσει καὶ νὰ ρίξει φεϊβολὰν νύχτα, σὲ ὅλο τὸ Αἴγιο, καταγγέλλοντας τὴν οἰκουμενιστικὴ αὐτὴ πολιτικὴ τοῦ κ. Ἀμβρόσιου;

Μοῦ ἔδωσε τὸ γραπτό του αὐτό, ἀλλὰ ἐπειδὴ ἦταν ἤδη ἀσθενής, τοῦ παρατήρησα ὅτι καὶ ὁ ἴδιος, ἀλλὰ καὶ ὅποιος ρίξει τὰ φεϊβολάν, πιθανὸν νὰ συλληφθεῖ καὶ νὰ κακοπάθει. Καὶ δὲν ἐπέμενε. Παραθέτω δίπλα τμήματα τοῦ σχεδίου τοῦ φεϊβολὰν ποὺ μοῦ παρέδωσε, στὸ ὁποῖο μεταξὺ ἄλλων ἔγραφε:

«Λαέ ξύπνα. Οἱ φύλακες προδίδουν τὴν ορθοδοξία. Ἔχουν κάνει τὴν ἕνωση. Μόνο ποὺ αὐτὴ ἔχει κάποια ἐμπόδια. (Εἶπε σὲ λόγο του πρὸς τὸν καρδινάλιο Κάσπερ ὁ κ. Ἀμβρόσιος): "Διανοίγοντας τὰς ἀγκάλας μας πρὸς τὴν τῶν Ρωμαιοκαθολικῶν Ἐκκλησίαν, ἀντιμετωπίζωμεν τὸν κίνδυνον ἑνὸς νέου σχίσματος... Ὀφείλομεν νὰ συμπορευθῶμεν". Ἔτσι ἐξηγεῖται καὶ ἡ ζωηρὰ ἐπιθυμία τοῦ Σεβ. Ἀμβρόσιου νὰ δώσει Ἐκκλησία στοὺς Ρωμαιοκαθολικοὺς ἐδῶ στὸ Αἴγιο. Μάΐος 2006».

«Ξέχασαν»  πόσες φορὲς ὁ Μητροπολίτης τὸν ἐκάλεσε σὲ ἀπολογία; «Ξέχασαν» τὴν μαρτυρία συγγενῶν του, ὅτι, ἕνα ἀπὸ τὰ ἐγκεφαλικὰ ποὺ τοῦ συνέβησαν, μᾶλλον εἶχε τὴν αἰτία του σὲ μιὰ τέτοια κλήση σὲ ἀπολογία;

Πρὶν παρουσιάσω καὶ κάποια ἄλλα ποὺ ξέχασαν, θὰ παραθέσω τὴν ἀπαράδεκτη ἀποστροφή (ποὺ ἀποτελεῖ διαστροφὴ τοῦ ὁμολογιακοῦ βίου τοῦ π. Κων/ντίνου), στὸν λιγόλεπτο ἐπικήδειο λόγο, τοῦ ἀγαπητοῦ μου γιὰ τὶς γνώσεις, τὶς δραστηριότητες, τὴ χριστοπρεπῆ διάθεση βοηθείας πρὸς τοὺς ἔχοντας ἀνάγκη, π. Νεκταρίου:

«Τὸ βάρος τῆς χηρείας, ἀπὸ ἀνθρώπους ποὺ θἄπρεπε νὰ τὸν εὐγνωμονοῦν καὶ ποὺ μαθήτευσαν καὶ εὐεργετήθηκαν ἀπὸ τὸν καλό μας παπα-Κώστα, ἐκεῖνο τὸ τῆς χηρείας, ἀπετέλεσε ἐπίθετο, τὸ ὁποῖο ὑποτιμητικῶς ἐξέφεραν ἐναντίον του…

Καὶ στὴν ἄλλη πορεία, ἐκείνη τῆς ὑπερασπίσεως τῆς Ὀρθοδοξίας· δὲν περιμένει ἀπὸ ἐμᾶς ἡ ὀρθοδοξία ὑπεράσπιση, ἀπὸ κανένα λειτουργό, ὅμως φωτίζονται οἱ κατάλληλοι ἄνθρωποι, ποὺ πάντοτε στὴν ἑνότητα, στὴν ἑνότητα· καὶ γι’ αὐτὸ ἦλθε ἐδῶ ὡς λειτουργὸς πίσω στὴν πατρίδα του, μέσα στὴν ἑνότητα καὶ μὲ τὴν εὐλογία τοῦ Ἐπισκόπου μας. Πορεύτηκε σὲ ὅλη αὐτὴν τὴν πορεία, πάντοτε μὲ τὴν κατάλληλη ἐνημέρωση, καὶ ἔγκριση, καὶ εὐλογία. Συνέστησε τὴν ἱεραποστολικὴ ὁμάδα…

Σὲ αὐτὴν τὴν πορεία ποτὲ δὲν συνέστησε τὴν ἀπόσχιση, ποτὲ τὴν ἀπομάκρυνση· παρέμεινε στὴν ἑνότητα, αὐτὴ ποὺ μᾶς καλεῖ ὁ Χριστός. Γι’ αὐτὸ σὲ ὅλη τὴν πορεία ἐδίδαξε καλῶς, ἐπορεύθη καλῶς. Γι’ αὐτό, κι ὅπως ἀξιόπιστα μαρτυρήθηκε, σὲ ὅλη αὐτὴν τὴν πορεία, πολλὰ ψήγματα ἁγιότητος φάνηκαν καὶ ἐγκατεσπάρησαν καὶ στὶς καρδιὲς ὅλων τῶν ἀνθρώπων ποὺ τὸν ἐγνώρισαν. Γι’ αὐτὸ καὶ στὴν Θ. Λειτουργία τὴν χθεσινή, ἀξιόπιστα μαρτυρήθηκε ἡ μυροβλησία ἀπὸ τὸ ἱερὸ σκήνωμά του. Δίνει δείγματα μικρὰ καὶ μεγάλα ὁ Θεός».

Πράγματι ἐκπλήττομαι γι’ αὐτὴν τὴν συνειδητὴ διαστροφὴ τῶν πιστευμάτων τοῦ παπα-Κώστα ἀπὸ τὸν ὁμιλητή. Τάχα δὲν ἦταν παρὼν μαζί μας, ἐκείνη τὴν Μ. Τετάρτη τοῦ 2010, ὅταν στὴν Ἀκολουθία τοῦ Εὐχελαίου ὁ π. Κωνσταντῖνος δὲν ἐμνημόνευσε τὸν Μητρ. Ἀμβρόσιο; Ξέχασε πὼς ὁ ἴδιος ὁ π. Νεκτάριος (λαϊκὸς τότε) ἀντέδρασε ἔντονα στὴν παράλειψη μνημονεύσεως τοῦ Μητροπολίτη Καλαβρύτων, καὶ μοῦ εἶπε (καθὼς εἴχαμε συζητήσει τὰ περὶ Διακοπῆς Μνημοσύνου): δὲν εἶναι τίμιο νὰ τὸ κάνετε κρυφά. Ἂν τὸ θέλετε βγεῖτε ἐπίσημα νὰ ἀνακοινώσετε ὅτι διακόψατε τὸ Μνημόσυνο τοῦ Ἐπισκόπου! Καὶ ἐνῶ ὁ π. Κωνσταντῖνος τὸν παρακαλοῦσε νὰ ἠρεμήσει καὶ νὰ συζητήσουν τὸ θέμα στὸ τέλος τῆς Ἀκολουθίας, αὐτὸς συνέχιζε νὰ διαμαρτύρεται!

Δὲν ἔμαθε πὼς ὁ π. Κωνσταντῖνος συνέχισε στὶς ἑπόμενες Ἀκολουθίες καὶ Θ. Λειτουργίες νὰ μὴν μνημονεύει τὸν μητροπολίτη Καλαβρύτων Ἀμβρόσιο στὸ ἐκκλησάκι ποὺ λειτουργοῦσε; Καὶ ἐπανέλαβε μὲν τὴν Μνημόνευσή του, ἀλλ' ὅταν ἀσθένησε, τὶς λίγες φορὲς ποὺ λειτούργησε, ἀφοῦ πλέον δὲν τοῦ ἐπέτρεπε ἡ ὑγεία του νὰ συνεχίσει τὴ σθεναρὴ γραμμὴ ποὺ κρατοῦσε ἕως τότε.

Δὲν ἔμαθε ὁ π. Νεκτάριος ὅτι, ναὶ μέν, δὲν προέτρεπε πιὰ γιὰ ἀποτείχιση, ἀλλὰ ὅσους τὸ ἀποφασίσαμε μᾶς ἔδωσε τὴν εὐλογία του καὶ ρωτοῦσε συχνὰ νὰ μάθει γιὰ τὸν μητροπολίτη Ράσκας Ἀρτέμιο καὶ τὸν π. Εὐθύμιο Τρικαμηνᾶ, ἔστελνε δὲ σὲ αὐτοὺς δι’ ἐμοῦ τοὺς χαιρετισμοὺς καὶ εὐχές του; Ὅτι τὶς πολλὲς ὧρες, τὸ καλοκαίρι τοῦ 2011, στοὺς περιοδικοὺς ἀπογευματινοὺς περιπάτους μας στὴν Ἄβυθο Αἰγίου συζητούσαμε τὸ θέμα, ἀλλὰ ἡ ὑγεία του δὲν τοῦ ἐπέτρεπε νὰ παρακολουθεῖ τὰ Πατερικὰ κείμενα ποὺ ἀναφέρονταν στὴν Διακοπὴ Μνημοσύνου.

Θὰ ἀποκαλύψω καὶ κάτι ἄλλο στὸν π. Νεκτάριο (πιθανὸν νὰ τοῦ τὸ εἶχα καὶ τότε ἀναφέρει).

Κάποιο ἀπόγευμα μὲ κάλεσε στὸ σπίτι του (τότε εἶχα τὴν εὐλογία νὰ γράφω ὅλα τὰ κείμενά του στὸ κομπιοῦτερ, ἀλλὰ καὶ τὴν χαρὰ νὰ τοῦ παρουσιάζω πρὸς διόρθωση ἢ συμπλήρωση, ὅσα κείμενα ἔγραφα καὶ δημοσίευα) καὶ πρὸς ἔκπληξή μου μοῦ ἔδωσε ἕνα χαρτί Α4 καὶ ἕνα στυλὸ καὶ μοῦ ὑπαγόρευσε νὰ γράψω τὴ Δήλωση ἀποτείχισής του ἀπὸ τὸν Μητροπολίτη Καλαβρύτων Ἀμβρόσιο (βάσει τοῦ 31^ου Ἀποστολικοῦ καὶ τοῦ ΙΕ΄ κανόνος τῆς ΑΒ΄ Συνόδου), διότι δὲν ἀνέχεται πλέον νὰ τὸν μνημονεύει ὡς Ἐπίσκοπο. Ἔγραψα ὅ,τι μοῦ εἶπε, καὶ στὴν συνέχεια προσπάθησα νὰ τὸν μεταπείσω. Τότε τὸ θέμα προβλημάτιζε μιὰ ὁμάδα Ἡγουμένων, πρωτοπρεσβυτέρων ἱερέων καὶ μοναχῶν (στὴν ὁποία συμμετεῖχε μία φορά, ἀφοῦ ἡ ὑγεία του δὲν τοῦ ἐπέτρεψε νὰ λάβει μέρος καὶ σὲ ἄλλες παρόμοιες συναντήσεις), οἱ ὁποῖοι τὸ συζητοῦσαν, ἀλλὰ δὲν εἶχαν πάρει ἀπόφαση. Τελικὰ μετὰ ἀπὸ συζήτηση ἀποφάσισε νὰ περιμένει γιὰ λίγο.

Μετὰ ἀπὸ αὐτὰ ποὺ ἀνέφερα, φαντάζομαι νὰ κατάλαβε κι ὁ π. Νεκτάριος ὅτι ἡ ἀποστροφὴ τοῦ λόγου του: «ποτὲ δὲν συνέστησε τὴν ἀπόσχιση, ποτὲ τὴν ἀπομάκρυνση· παρέμεινε στὴν ἑνότητα, αὐτὴ ποὺ μᾶς καλεῖ ὁ Χριστός», δὲν ἀνταποκρίνεται στὴν πραγματικότητα, δὲν χαρακτηρίζει τὸν παπα-Κώστα ποὺ γνωρίσαμε, ὅταν ἀγωνιζόταν ἐνάντια στὸν Οἰκουμενισμὸ καὶ τοὺς φιλοπαπικοὺς ὑπηρέτες του.

Ὡς ἐκ τούτου καὶ τὸ συμπέρασμα τοῦ π. Νεκταρίου: «Γι’ αὐτὸ καὶ στὴν Θ. Λειτουργία τὴν χθεσινή, ἀξιόπιστα μαρτυρήθηκε ἡ μυροβλησία ἀπὸ τὸ ἱερὸ σκήνωμά του», δὲν νομίζω πὼς εὐσταθεῖ.

Τί ἄραγε ἐννοοῦσε ὁ ἀγαπητὸς π. Νεκτάριος; Ὅτι ἡ ὑπακοή του στὸν Ἐπίσκοπο ἦταν ἐκείνη, γιὰ τὴν ὁποία ἔδωσε ὁ Θεὸς τὴν θαυμαστὴ μυροβλησία κι ὄχι ἄλλες πλευρὲς τῆς ζωῆς του; Ὁ Θεὸς ἔδωσε τὴν μυροβλησία κι Αὐτὸς γνωρίζει γιὰ ποιό λόγο. Θὰ μποροῦσε π.χ. νὰ εἶναι γιὰ τὸ ὅτι σήκωσε χωρὶς γογγυσμὸ ἐπὶ δεκαετίες τὸ βάρος τῆς χηρείας καὶ τῆς ἀνατροφῆς πέντε παιδιῶν, ἢ ἀκριβῶς γιὰ τὸ ἀντίθετο ἀπ’ αὐτὸ ποὺ ἐννοοῦσε ὁ π. Νεκτάριος: γιὰ τὴν ἀντίστασή του στὴν Οἰκουμενιστικὴ νοοτροπία τοῦ Μητροπολίτη Ἀμβρόσιου, ποὺ προσπάθησε νὰ δώσει Ναὸ στοὺς Παπικούς, ποὺ δημόσια εἶπε πὼς «το Filioque δεν είναι αίρεση… Ε, ο καθολικισμός δεν είναι αίρεση μ’ αυτήν την  έννοια,  είναι σχίσμα.  Και γι αυτό έχουν μυστήρια… Δε θα σας διδάξω ποτέ  ότι ο Πάπας είναι αιρετικός. Είναι σχισματικός»! Τοῦ Καλαβρύτων Ἀμβρόσιου ποὺ εἶπε κι ἐκεῖνο τὸν βλάσφημο λόγο (ὑπερασπιζόμενος ἐπίμονα τὴν ἔλευση τοῦ Πάπα στὴν Ἑλλάδα): γιὰ τὸ ποιὸς στέλνει τὸ Ἅγιο Πνεῦμα «εγώ  δεν  ήμουνα  σύμβουλος  εκεί  για  να  δω  τι  έγινε»!!!

Δὲν εἶχα καμιὰ διάθεση νὰ γράψω δημόσια αὐτὰ τὰ πράγματα, ὅπως τόσα χρόνια δὲν ἀποκάλυψα καὶ δὲν καυτηρίασα ὅσα συζητήσαμε ἢ μὲ e-mail ἐπιτιμητικὰ μοῦ ἔγραψε σχετικὰ μὲ τὴν ἀποτείχιση ὁ π. Νεκτάριος. Τώρα ὅμως εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀντικρούσω τὰ ὅσα εἶπε, γιατὶ τὰ εἶπε ΔΗΜΟΣΙΑ· γιατὶ αὐτὰ μᾶς παρουσιάζουν ἕνα παπα-Κώστα κομμένο καὶ ραμμένο στὰ μέτρα τῶν Οἰκουμενιστῶν! Κι ὄχι μόνο ἀμαυρώνουν τὴν μνήμη του, ἀλλὰ διαστρέφουν καὶ τὴν διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας μας γιὰ τὴν Διακοπὴ Μνημοσύνου.

Ἀγαπητέ μου, πάτερ Νεκτάριε. Δὲν εἶσαι θεολόγος, ἀλλὰ ἂν ἤθελες (γιατὶ ἔχουν γραφεῖ) θὰ ἔβλεπες πὼς οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας δίδασκαν ὄχι τὴν ἑνότητα, ἀλλὰ τὴν ἀπομάκρυνση ἀπὸ τὸν αἱρετίζοντα Ἐπίσκοπο. Δίδασκαν βέβαια τὴν ἑνότητα, ἀλλὰ στὴν ἑνότητα ποὺ πράγματι μᾶς καλεῖ ὁ Χριστός. Ἑνότητα στὴν Ἀλήθεια τοῦ Εὐαγγελίου τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς Ἐκκλησίας Του. Ὄχι ἑνότητα μὲ τὴν αἵρεση καὶ τὶς κακοδοξίες Ἐπισκόπων, γιατὶ αὐτὴ ἡ ἑνότητα, εἶναι μὲ τὴν αἵρεση καὶ τὸν ἐμπνευστή της. Καὶ τέτοια ἑνότητα δὲν γνωρίζει ἡ Ἐκκλησία, δὲν μᾶς δίδαξαν οἱ Πατέρες. Ὁ Μ. βασίλειος δίδασκε: Οὔτε μιὰ ὥρα δὲν θὰ παραμείνω σὲ κοινωνία μὲ τὸν αἱρετίζοντα. Μήπως ἄκουσες νὰ μετανοεῖ ὁ Μητροπολίτης Ἀμβρόσιος; Μήπως δημόσια ζήτησε συγγνώμη ἀπ’ ὅσους ἔβλαψε (γιατί ἰδιωτικὰ ἔμαθα ὅτι ἐπισκέφτηκε τὸν ἀείμνηστο παπα-Κώστα). Μήπως δημόσια ἀποκήρυξε ὅσα εἶπε καὶ ἔκανε, γιὰ νὰ χαροῦμε κι ἐμεῖς;

Ἐλπίζω νὰ θελήσεις νὰ ἀποκαταστήσεις τὴν μνήμη τοῦ πνευματικοῦ μας π. Κωνσταντίνου Παλαιολογόπουλου ποὺ κατὰ τὰ ἄλλα τὸν σεβόσουν πολὺ καὶ συνέπασχες γιὰ τὴν ἀσθένειά του καὶ ποικιλοτρόπως ἐνδιαφερόσουν καὶ βοηθοῦσες γιὰ τὴν ἀνακούφισή του.

Μὲ τὴν ἐν Κυρίῳ ἀγάπη

Παναγιώτης Σημάτης