Η ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ. Του εορταζομένου σήμερον αγίου Μαξίμου του Ομολογητού

 Τώρα μὲ τὴν Χάριν της θὰ μιλήσωμε περὶ τῆς ἐξόδου καὶ τῆς Μεταστάσεως αὐτῆς ἀπὸ τὸν παρόντα κόσμον εἰς τὴν αἰώνιον Βασιλείαν τοῦ Υἱοῦ της. Εἶναι ὄντως φαιδρὰ καὶ χαρμόσυνος γιὰ τὴν ἀκοὴν τῶν φιλοθέων ἡ τοιαύτη διήγησις.

Ὅταν, λοιπόν, ὁ Χριστός, ὁ Θεός μας, εὐδόκησε νὰ μεταθέση τὴν παναγίαν καὶ πανάμωμον μητέρα του ἀπὸ τὸν κόσμον αὐτὸν εἰς τὴν Βασιλείαν του, προκειμένου νὰ λάβη τὸν ἄφθαρτον στέφανον τῶν ὑπερφυῶν ἀγώνων καὶ ἀρετῶν της, νὰ τὴν τοποθετήση θεομητροπρεπῶς «ἐκ δεξιῶν του, περιβεβλημένην μὲ πορφύραν καὶ πεποικιλμένην ἐν ἱματισμῷ διαχρύσῳ» (Ψαλμ. μδ ́, 12) καὶ νὰ τὴν ἀνακηρύξη Βασίλισσαν πάντων τῶν κτισμάτων, ὁδηγῶν αὐτὴν εἰς τὸ ἐσώτερον τοῦ καταπετάσματος καὶ ἐγκαθιστῶν εἰς τὰ ἐπουράνια Ἅγια τῶν Ἁγίων, τῆς ἐγνωστοποίησε ἐκ τῶν προτέρων τὴν ἔνδοξον αὐτῆς μετάστασιν. Ἀπέστειλε πάλιν εἰς αὐτὴν τὸν ἀρχάγγελον Γαβριὴλ γιὰ νὰ τῆς ἀναγγείλη τὴν ἔνδοξον ἐκδημίαν της, καθὼς ἄλλοτε τὴν θαυμαστὴν αὐτῆς σύλληψιν. Τὴν

Επιθυμούν την εξαφάνιση του Ελληνικού πληθυσμού γιατί ως Ορθόδοξοι - "ατίθασοι" εμποδίζουμε τους νεοταξικούς και οικουμενιστικούς σχεδιασμούς!

Συγκρούσεις διεξάγονται μεταξύ αστυνομικών και λαθρομεταναστών στην Κω... Βίντεο δείχνει λαθρομετανάστες να επιτίθενται σε αυτοκίνητα Ελλήνων πολιτών! (ἐδῶ)

 Περίπου 1500 λαθρομετανάστες αρνήθηκαν να μπουν στο ποδοσφαιρικό γήπεδο του νησιού και ξέσπασαν συγκρούσεις με τις δυνάμεις της αστυνομίας.

 Προειδοποίηση ότι θα χυθεί αίμα από την έκρυθμη κατάσταση που έχει δημιουργηθεί στην Κω, με την συγκέντρωση στο νησί 7.000 λαθρομεταναστών απηύθυνε προς την κυβέρνηση (που δείχνει μεγάλη αδράνεια στο κρίσιμο εθνικό ζήτημα της λαθρομετανάστευσης) ο δήμαρχος Γ.Κυρίτσης και ότι αν δεν πάρει πρωτοβουλίες η κυβέρνηση τότε θα έχουμε ανεξέλεγκτες καταστάσεις.

 Tην ίδια (στιγμή) κάτοικοι του Βοτανικού μηνύουν την κυβέρνηση για την "φαεινή" ιδέα της να μεταφέρουν χιλιάδες άγνωστους λαθρομετανάστες στην περιοχή τους με αποτέλεσμα να τελεί μελλοντικά ακόμα και η ζωή τους σε κίνδυνο, αφού ουδείς γνωρίζει το ποιόν των ανθρώπων αυτών και αν πρόκειται για ισλαμιστές εξτρεμιστές.

 Λες και θα λυθεί το πρόβλημα με την μεταφορά κάποιων λαθρομεταναστών στο κέντρο της Αθήνας. Με τα υπόλοιπα εκατομμύρια τι θα γίνει; Και τι θα συμβεί με τον νόμο περί ιθαγένειας που ψήφισε η κυβέρνηση; Σε πέντε χρόνια από σήμερα θα "αντικατασταθούμε" με το ζόρι με άλλους "Έλληνες" πιο βολικούς; Δεν είναι τυχαίο που η Ύπατη Αρμοστεία "δασκαλεύει " τους λάθρο να μην δίνουν όυτε δακτυλικά αποτυπώματα για να μην ταυτοποιούνται όπως έκανε χθες εκπρόσωπός της στην Κάλυμνο.

 Στα διεθνιστικά κέντρα επιθυμούν την εξαφάνιση του γηγενή ελληνικού πληθυσμού ο οποίος είναι ενοχλητικός και ατίθασος για τους σχεδιασμούς των νεοταξιτών, συν τοις άλλοις λόγω Ορθοδοξίας κοιτάζει πάντοτε φιλικά προς την Μόσχα, και αυτό δεν αρέσει στην άλλη ακτή του Ατλαντικού.

 Ο κ. Γιώργος Κυρίτσης δήμαρχος της Κω ο οποίος και χθες έστειλε επιστολή στον πρωθυπουργό δήλωσε: 

 «Είναι η τελευταία προειδοποίηση που απευθύνω στην Πολιτεία. Στην Κω έχουν συγκεντρωθεί πάνω από 7.000 παράνομοι μετανάστες, η διαχείριση του προβλήματος είναι πλέον αδύνατη. Προειδοποιώ ότι ο κίνδυνος να χυθεί αίμα και να οδηγηθούμε σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις είναι υπαρκτός».

 Ο κ. Κυρίτσης κάλεσε την κυβέρνηση να αναλάβει τις ευθύνες της ζητώντας:

 - Να μετακινηθούν άμεσα, με δρομολόγηση πλοίου αλλά και με τη συνδρομή ακόμα και του Πολεμικού Ναυτικού, οι 7.000 παράνομοι μετανάστες από την Κω.

 - Να έρθουν άμεσα στην Κω, ειδικές δυνάμεις της Αστυνομίας για να αντιμετωπίσουν ενδεχόμενα επεισόδια αλλά και ακραίες καταστάσεις.

 - Να τελειώσει ο μύθος με τη διαδικασία ταυτοποίησης. Στην Κω με 7.000 παράνομους μετανάστες και 600-800 να φτάνουν καθημερινά, δεν μπορεί να γίνει ταυτοποίηση. Ας το πάρουν απόφαση επιτέλους.

 - Να υπάρξει φρούρηση των θαλάσσιων συνόρων μας, πόσους παράνομους μετανάστες μπορεί να αντέξει η Κως; Πόσους μπορεί να αντέξει η Ελλάδα;

 «Ο Δήμος Κω έκανε μια προσπάθεια, προσπαθώντας να μεταφέρει στο γήπεδο τη δομή ταυτοποίησης. Προσπάθησε να υποκαταστήσει το Κράτος που είναι απών από την αντιμετώπιση του προβλήματος. Αποδείχθηκε όμως ότι το πρόβλημα δεν είναι πλέον διαχειρίσιμο. Ο κ. Πρωθυπουργός, οφείλει να δώσει λύση εντός της ημέρας», καταλήγει.

 Πηγή: «defencenet»

Τους Ποιμένες μας, τους θέλουμε καθαρόαιμους Ορθοδόξους και όχι προτεσταντίζοντες και κρυπτοπαπικούς.

Γράφει ο Φώτης Μιχαήλ, ιατρός

Αναρωτιέμαι πολλές φορές, ποια είναι η στάση, που οφείλει να κρατήσει ένας Ρωμηός, σε περιπτώσεις,  που η ουσία της Πίστεώς μας προσβάλλεται από κάποιους ανθρώπους, και μάλιστα από "έγκριτους" καθηγητές των λεγόμενων θεολογικών μας σχολών ή ακόμα και από γνωστούς "προβεβλημένους" Ιεράρχες;

Ή αλλιώς, μέχρι ποιο σημείο έχει το δικαίωμα ένας Ορθόδοξος Χριστιανός, εν ονόματι τάχα του δυτικόφερτου κώδικα καλής συμπεριφοράς, να σιωπά και να μην υπερασπίζεται-ομολογεί την Πίστη των Πατέρων του, όταν αυτή η Πίστις περιφρονείται από κάποιους επιτήδειους και –το χειρότερο–παραχαράσσεται και αλλοιώνεται;

Μερικοί θα σπεύσουν να πουν, ότι σ’ εμάς τους Χριστιανούς δεν πρέπουν οι αντεγκλήσεις και ότι, πάνω απ’ όλα, μπαίνει η αγάπη.

Ναι, όντως, η αγάπη είναι ο πυρήνας της Διδασκαλίας του Κυρίου μας, αλλά για ποια αγάπη μιλάμε; Εκείνη που συμβιβάζεται με το ψεύδος ή εκείνη που αληθεύει; Εκείνη που διολισθαίνει προς την αίρεση ή εκείνη που διδάσκει ανόθευτη την Αλήθεια; 

Όταν ο Ορθόδοξος Χριστιανός –λαϊκός ή ιερωμένος– αποσιωπά σκοπίμως την Αλήθεια, κάνει εκπτώσεις σε θέματα Πίστεως και συμπορεύεται ανοιχτά με τους αιρετικούς, τότε σε τι ωφελούν οι αγαπολογίες, οι ασπασμοί και τα χαμόγελα;

Πάνω στο θέμα αυτό ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος είναι σαφέστατος. Μας λέει: "Ουδέν όφελος βίου καθαρού, δογμάτων διεφθαρμένων".  Σε τίποτε δεν ωφελεί ο καθωσπρεπισμός, όταν η Πίστη μας είναι αλλοιωμένη.

Ο κατ’ εξοχήν υμνητής της αγάπης είναι ο Απόστολος Παύλος. Μήπως δεν είναι εκείνος, που μας διδάσκει, ότι πρέπει να κρατάμε αποστάσεις από τους αμετανόητους αιρετικούς;(1)

Ή μήπως, ο Ιωάννης, ο Μαθητής της Αγάπης, δεν είναι εκείνος που μας προτρέπει να τους κόβουμε ακόμα και την καλημέρα;(2)

Εμείς, από πότε γίναμε ανώτεροι στην αγάπη, από τον Απόστολο Παύλο και από τον Ιωάννη, τον ηγαπημένο Μαθητή του Κυρίου μας;

Απ’ ότι φαίνεται, μάλλον δεν μιλάμε για την ίδια αγάπη.

Η αγάπη του Παύλου και του Ιωάννου είναι η αγάπη η πατρική, ενώ η δική μας –κάποιων δήθεν ανοιχτόμυαλων– είναι η "αγάπη" του έμμισθου αυτονομημένου μεταπατερικού παιδαγωγού.

Η αγάπη του Παύλου και του Ιωάννου είναι η αγάπη, που φωτίζει την Αλήθεια και οδηγεί στο Φως, ενώ η δική μας, είναι μια κάλπικη αγάπη, που θολώνει τα πεντακάθαρα νερά της Αλήθειας και οδηγεί στο σκοτάδι και την απώλεια.

Σε ολόκληρο το Ευαγγέλιο, Αγάπη και ψεύδος δεν συναπαντώνται πουθενά. Η αγάπη ποτέ δεν θυσιάζει την Αλήθεια. Αγάπη, που κρύβει και συγκαλύπτει την αίρεση, είναι εωσφορική.  

Κάποιοι άλλοι θα μας υπενθυμίσουν, ότι οφείλουμε σε όλους τους συνανθρώπους μας, να φερόμαστε με επιείκεια και να μην αποκαλύπτουμε τα αδύνατα σημεία τους.

Ναι, έτσι είναι, αλλά, όπως μας διδάσκουν οι Πατέρες, αυτό ισχύει μονάχα σε ότι αφορά στα πάθη και τις αδυναμίες των συνανθρώπων μας και όχι σε διδασκαλίες αιρετικές και ολισθήματα βίου δογματικής τάξεως, προερχόμενα μάλιστα από υψηλόβαθμους ιερωμένους ή και επαγγελματίες των θεολογικών μας σχολών.

Τους ποιμένες μας, εμείς οι Ρωμηοί, τους θέλουμε καθαρόαιμους Ορθοδόξους και όχι προτεσταντίζοντες και κρυπτοπαπικούς.

Τους Ιερείς μας και προπάντων τους Επισκόπους μας, τους θέλουμε ανύστακτους και αυστηρούς φύλακες της πολυτίμητης Ορθοδοξίας μας –όπως ακριβώς τους θέλουν και οι Πατέρες της Εκκλησίας μας και οι Άγιοί μας- και όχι δουλικά παρατρεχάμενους στα διεθνή ινστιτούτα της πανθρησκείας και του οικουμενισμού.

Πώς αλλιώς θα κρατήσουμε την Πίστη μας ανόθευτη; Πώς θα μπορέσουμε να αντισταθούμε στις απανωτές επιθέσεις που δεχόμαστε; 

Ή μήπως δεν είναι ολοφάνερη η πρόθεση, αλλά και η πολυχρόνιος αντίχριστη δράση των ποικιλώνυμων αιρετικών, να ξεριζώσουν από τις καρδιές μας την Ορθοδοξία και να μας κάνουν σαν και του λόγου τους;

Η ευθύνη όλων μας είναι μεγάλη. Ακόμα πιο μεγάλη, όμως, είναι η ευθύνη των Ιεραρχών και Ποιμένων μας, ιδιαίτερα μάλιστα στους δύσκολους καιρούς που περνάμε.    

__________________________

ΠΗΓΕΣ:

(1). Προς Τίτον, κεφ. 3, στ. 10

’’Αἱρετικόν ἄνθρωπον μετά μίαν καί δευτέραν νουθεσίαν παραιτοῦ’’.

(2). Β’ Ιωάννου, 10-11

’’Εἴ τις ἔρχεται πρός ὑμᾶς καί ταύτην τήν διδαχήν (τοῦ Χριστοῦ) οὐ φέρει, μή λαμβάνετε αὐτόν εἰς οἰκίαν, καί χαίρειν αυτῶ μή λέγετε. Ὁ γάρ λέγων αὐτῶ χαίρειν, κοινωνεῖ τοῖς ἔργοις αὐτοῦ τοῖς πονηροῖς’’.

Εθελούσια τύφλωση των Οικουμενιστών! Ο καθηγητής Λαρεντζάκης για τον Αθηναγόρα.

Ὅποιος Ὀρθόδοξος ἔχει ὑπομονὴ καὶ γερὰ νεῦρα, ἂς διαβάσει τὴν παρακάτω ὁμιλία ποὺ ἀνήκει στὸν καθηγητὴ Λαρεντζάκη (χαρακτηριστικὴ φιγούρα ἐπαγγελματία Οἰκουμενιστῆ), γιὰ νὰ ἀντιληφθεῖ τὸν τρόπο σκέψεως τῶν Οἰκουμενιστῶν καὶ θὰ καταλάβει γιατί ὁ ἅγιος Παΐσιος ἔγραψε γιὰ τοὺς Οἰκουμενιστές: «Μετά λύπης μου, ἀπό ὅσους φιλενωτικούς ἔχω γνωρίσει, δέν εἶδα νά ἔχουν οὔτε ψίχα πνευματική οὔτε φλοιό. Ξέρουν, ὅμως, νά ὁμιλοῦν γιά ἀγάπη καί ἑνότητα, ἐνῶ οἱ ἴδιοι δέν εἶναι ἑνωμένοι μέ τόν Θεόν, διότι δέν Τόν ἔχουν ἀγαπήσει»! Τέτοια ἐθελούσια τύφλωση!

Γιὰ ὅσους δὲν ἔχουν χρόνο καὶ διάθεση νὰ διαβάσουν τὶς 20 σελίδες μιᾶς παλαιότερης ὁμιλίας  τοῦ κ. Γρηγόριου Λαρεντζάκη (ποὺ πρόσφατα εἶδε τὸ φῶς τῆς δημοσιότητος -ἀπὸ Οἰκουμενιστικὸ ἱστολόγιο- μὲ τίτλο: Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑΣ, Ὁ ρηξικέλευθος ὁραματιστής καί διάκονος τῆς καταλλαγῆς Ἑνότητα τῆς Ὀρθοδοξίας καί τῆς Οἰκουμένης, ἐδῶ), σταχυολογήσαμε χαρακτηριστικὰ σημεῖα τους καὶ τὰ σχολιάζουμε.

1.   Γράφει ὁ καθηγητὴς Λαρεντζάκης (ὅλες οἱ ὑπογραμμίσεις δικές μας):

«Ἀποτελεῖ ἰδιαίτερη τιμή καί χαρά, διότι μοῦ δίδεται σήμερα ἡ εὐκαιρία νά ἀναπολήσουμε μαζί ὁράματα …ἑνός μεγάλου ἀνδρός τῆς Ἐκκλησίας μας, τοῦ Μακαριστοῦ καί μεγάλου ἐκείνου Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου Ἀθηναγόρα, ὁ ὁποῖος σημάδεψε τό Πατριαρχεῖο μας, τήν Ἐκκλησία μας καί τό Χριστιανισμό γενικά!» (σ.σ. Ἀσφαλῶς καὶ «σημάδεψε» τὴν Ἐκκλησία, κατὰ τὸν ἴδιο τρόπο ποὺ τὴν «σημάδεψαν» ὅλοι οἱ αἱρετικοί· ὁ Νεστόριος, ὁ Εὐτυχής, ὁ Σέργιος κ.λπ. Τὴν «σημάδεψε» καὶ πέτυχε -ἕως τώρα τουλάχιστον- τὸν στόχο του: τὴν ἀλλοίωση τῆς Πίστεως ἑκατομμυρίων πιστῶν!).

2.   Παρουσιάζει ὡς ἕνα ἀπὸ τὰ πλεονέκτηματα τοῦ Ἀθηναγόρα ἕνα «ἔξυπνο» ψέμα! (μαρτυρεῖ ὅτι τὸ εἶπε στὸν ἴδιο).

Ὁ Ἀθηναγόρας «ἐρχόταν τακτικά καί μᾶς ἔβλεπε καί συνομιλοῦσε μαζί μας στόν κῆπο τῆς Σχολῆς:

-Ἦταν καλά τά σῦκα;

-Ποιά σῦκα, Παναγιώτατε;

-Τά σῦκα ἀπό τή συκιά! Μοῦ εἶπε ὁ Πατριάρχης στόν κῆπο τῆς Σχολῆς, σέ εἶδα πάνω στή συκιά.

-Δέν ἤμουν ἐγώ στή συκιά, Παναγιώτατε, -προσπάθησα νά σώσω τήν ἀθωότητά μου.

-Μά ἀφοῦ σέ εἶδα πάνω στή συκιά!

-Μά δέν ἤμουν ἐγώ.

-Εἶναι αὐστηροί οἱ καθηγηταί σας; Ἄλλαξε θέμα ὁ Πατριάρχης…..

Μετά ἀπό χρόνια διηγήθηκα τήν ἱστορία μπροστά στόν …μακαριστό μου Σχολάρχη, Μητροπολίτη Σταυρουπόλεως Μάξιμο. Καί ὁ Μητροπολίτης Μάξιμος μέ ἐρωτᾶ:

-Καί σύ τί ἔκανες;

-Τίποτα, ἀπάντησα.

-Καλά δέν κατάλαβες ὅτι ὁ Πατριάρχης ἤθελε νά τοῦ κόψεις σῦκα;

-Καί γιατί δέν μοῦ τό εἶπε;

-Μά σοῦ τόλεγε συνέχεια καί σύ δέν καταλάβαινες»!

3.    Ἀποκαλύπτει, πῶς ἐκπαίδευε καὶ μυοῦσε ὁ «μεγάλος» Πατριάρχης Ἀθηναγόρας τοὺς νέους θεολόγους στὸν Οἰκουμενισμό!

«Τά ὁράματα τοῦ μεγάλου αὐτοῦ Πατριάρχου γινόταν σχεδόν ἄθελά μας καί δικά μας ὁράματα καί προγράμματα! Καί ὡς ἄριστος παιδαγωγός, μᾶς ἔφερνε στήν Τροφό ἐκείνη Σχολή καί ὅλους τούς ὑψηλούς ἐπισκέπτες τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, εἴτε Πατριάρχες ἦταν αὐτοί, π.χ. ὁ Πατριάρχης Βουλγαρίας Κύριλλος τόν Ὀκτώβριο τοῦ 1962, ἤ ὁ Πατριάρχης τῶν Ἀρμενίων στήν Κωνσταντινούπολη Σνόρκ Καλουστιάν τήν 13/3/1962, εἴτε Ἀρχιεπίσκοποι, ὅπως ὁ Παλαιοακαθολικός Ἀρχιεπίσκοπος Οὐτρέχτης Andreas Ringl τό 1964 καί ὁ Ἀγγλικανός Ἀρχιεπίσκοπος Καντουαρίας Michael Ramsey τό 1964...

Καί μᾶς ἐμφύτευε στό εἶναι μας αὐτή τήν πίστη καί τήν πεποίθηση τῆς καθολικότητας τῆς σωτηρίας καί τῆς οἰκουμενικότητας τῆς Ὀρθοδοξίας καί τοῦ Χριστιανισμοῦ, χωρίς μικροπρέπειες, ἀνταγωνισμούς καί ἐθνικισμούς… Μᾶς ἔδιδε τή δυνατότητα νά γίνομε κοινωνοί τῆς ζωῆς τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καί μάρτυρες κοσμοϊστορικῶν γεγονότων, τά ὁποία ἄλλαζαν τήν πορεία τοῦ Χριστιανισμοῦ μέ τίς πρωτοβουλίες τοῦ Μεγάλου Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου Ἀθηναγόρα, ὅπως συνεχίζουν νά πράττουν μέχρι σήμερα καί οἱ Διάδοχοί του, ὅπως πράττει ἀόκνως καί ἀπερίσπαστα ὁ νῦν Οἰκουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαῖος ὁ Α΄»· κάποτε εἶπε: «Οἱ τελευταῖοι ἀπόφοιτοι τῆς Χάλκης» ποὺ «ὑπηρετοῦν σήμερα» παντοῦ(!)  «εἶχαν αὐτό τό οἰκουμενικό πνεῦμα…, γι' αὐτό καί ὅλοι οἱ Χαλκίτες θεολόγοι εἶναι ἕτοιμοι νά συνεργαστοῦν καί συνεργάζονται πράγματι μέ τούς ἄλλους ἀδελφούς μας Χριστιανούς σέ ὅλα τά οἰκουμενικά φόρα»!

4. Ἀποκαλύπτει πὼς ὁ Ἀθηναγόρας ἄκουσε τὴν «φωνὴν τοῦ Κυρίου», ἡ ὁποία τοῦ ἔλεγε νὰ μὴν κάνει «διάκριση» μεταξὺ αἱρέσεως καὶ Ἐκκλησίας. «Καταλλαγὴ» καὶ «ὁμόνοια» μὲ ὅλους, ὥστε νὰ «μαρτυροῦν ἀπὸ κοινοῦ» αἱρετικοὶ καὶ Ὀρθόδοξοι τὸν Χριστό! Οὐδεὶς λόγος γιὰ μετάνοια καὶ ἐπιστροφὴ τῶν αἱρετικῶν στὴν Μία Ἐκκλησία! Ἄξιος συνεχιστὴς ὁ διάδοχός του Βαρθολομαῖος!

«Ἤλπιζε στήν καταλλαγή καί ὁμόνοια ὁλοκλήρου τοῦ χριστιανικοῦ κόσμου, ὁ ὁποῖος θά μαρτυροῦσε ἀπό κοινοῦ Χριστόν ἐσταυρωμένον καί ἀναστημένον πρός ἀντιμετώπιση τῶν παγκοσμίων καί τῶν τοπικῶν συγκεκριμένων ὑπαρξιακῶν προβλημάτων τῶν ἀνθρώπων καί τῶν λαῶν. Αὐτό ἦταν τό ὅραμά του, ὁ στόχος του, ἀλλά καί ἡ κινητήριος δύναμη τῆς Πατριαρχίας του. Ἀπό τήν πρώτη στιγμή τῆς δημόσιας ἐκφράσεώς του ὡς Οἰκουμενικός Πατριάρχης θέτει ἕνα βιβλικό χωρίο ὡς κορωνίδα καί ἀφετηρία καί τοῦ Ἐνθρονιστηρίου του Λόγου: «Ἀναστάς, πορεύου σύν αὐτοῖς μηδέν διακρινόμενος» (Πράξεων 1, 20). «Οὕτως ἤκουσα εὐλαβῶς καί οὕτως ἡρμήνευσα, τολμήσας, τήν φωνήν τοῦ Κυρίου...»  ὁμολογεῖ Ἀθηναγόρας ὁ Α΄: «μηδέν διακρινόμενος»!

Ἔτσι, «μηδέν διακρινόμενος», ἀπηύθυνε μηνύματα «μετ’ ἀπεράντου σεβασμοῦ ἀδελφικόν ἐν Χριστῷ ἀσπασμόν καί πρός τούς σεπτούς ἀρχηγούς τῶν ἄλλων Χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν, τῆς σεβασμίας Ρώμης, τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἀγγλίας τῆς Ἐπισκοπελιανῆς καί τῶν λοιπῶν Προτεσταντικῶν, χεῖρα ὀρέγων καί αὐτοῖς εἰς συνεργασίαν ἀπέναντι τῶν κατά τῆς Ἐκκλησίας καί τῆς κοινωνίας κινδύνων»!

Προχωρεῖ ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης καί ἀναφέρει τόν ἑπόμενο χαιρετισμό του: «Εὐτυχίαν δοκιμάζω μή διακρινόμενος καί ὡς πρός τά λοιπά Θρησκεύματα. Διό καί θερμότατα χαιρετῶ τούς Μουσουλμάνους ἀδελφούς...»!

Να, λοιπόν, πῶς θεμελίωσε τὸν Οἰκουμενισμὸν καὶ ἄνοιξε τὸν δρόμο πρὸς τὴν Πανθρησκεία ὑπακούων, ὅμως, στὴν «φωνὴν τοῦ Κυρίου» του, κι ὄχι τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ! Ἔτσι, «ὁ ρηξικέλευθος Ἡγέτης, ἔβλεπε τά παρόντα καί προέβλεπε τά μέλλοντα καί ἀναγκαῖα», ὅπως τοῦ τὰ ὑπαγόρευε ἡ Μασωνία καὶ ὁ Σιωνισμὸς καὶ ὁ ὄπισθεν αὐτῶν κρυπτόμενος κύριός του: «Τά πεδία δράσεως εἶναι πολλά: διορθόδοξες σχέσεις, διαχριστιανικός, οἰκουμενικός διάλογος, ὁ διαθρησκειακός διάλογος καί ὁ κοινωνικός καί πολιτικός χῶρος»!

5. Καὶ τὸ ἀποκορύφωμα:

«Τό ὄνομα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου Ἀθηναγόρα μέ τή γνωστή προφορά τῶν μή ὀρθοδόξων Athenagoras, ἕγινε τό σημεῖο ἀναφορᾶς ὅλου τοῦ Χριστιανικοῦ (ἑτερόδοξου) κόσμου γιά μιά νέα, δυναμική καί σφριγώσα Ὀρθοδοξία… Πρέπει νά πληροφορηθεῖ ἐπί τέλους τό πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας μας γιά τίς θετικές αὐτές ἐξελίξεις, νά τίς ἀξιολογήσει ἀνάλογα καί νά τίς στηρίξει. Ἐάν δέ γίνει αὐτό, ἐπεπράκαμεν οὐδέν! (σ.σ. Ὁ στόχος τῶν Οἰκουμενιστῶν εἶναι διάφανος, ξεκάθαρος καὶ ὁμολογημένος! Ἡ Νέα Ἐκκλησία τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, εἶναι γι’ αὐτοὺς ἡ «νέα σφριγώσα Ὀρθοδοξία» ποὺ μεθοδικὰ καὶ στὴν πράξη προπαγανδίζουν! Οἱ Ποιμένες, ὅμως, περιμένουν νὰ ἐπικρατήσει πρῶτα ὁλοσχερῶς ἡ αἵρεση, καὶ μετὰ νὰ ἀπομακρυνθοῦν ἀπ’ αὐτούς!).

Ὑπάρχουν καὶ πολλὰ ἄλλα ἐνδιαφέροντα στοιχεῖα ποὺ πείθουν γιὰ πραξικοπηματικὴ ὑπὸ τῶν Οἰκουμενιστῶν μεταποίηση τῆς Ἐκκλησίας, σὲ ἄλλη ἀπὸ ἐκείνη τοῦ Κυρίου καὶ τῶν Ἁγίων, τῶν Ποιμένων διευκολυνόντων τὴν πραγματοποίηση τῶν λόγων τοῦ Κυρίου: «Πλὴν ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐλθών ἄρα εὑρήσει τὴν πίστιν ἐπὶ τῆς γῆς;» (Λουκ. 18, 8). Μόνο ποὺ δὲν θέλησαν νὰ καταλάβουν πὼς ὁ Κύριος, τοὺς ἔχει ἐκεῖ ὡς Ποιμένες, ὄχι γιὰ νὰ διευκολύνουν τὸν ἀφανισμὸ τῆς Πίστεως, ἀλλὰ γιὰ νὰ τὸν ἐμποδίσουν!

Ἀναφέρουμε δύο ἀκόμα στοιχεῖα:

α. Διαπιστώνει τὴν παντελῆ ἀπουσία σχέσεων «μεταξύ Ὀρθοδοξίας καί Καθολικισμοῦ. Μέχρι τό 1959 δέν ὑπῆρχαν καθόλου σχέσεις. Οὔτε ἐπισκέψεις οὔτε κἄν ἀλληλογραφία». Χάρις εἰς τὸν Ἀθηναγόρα, μετὰ τὸ ἔτος 1959, γίνεται ἡ «ἀπαρχή τοῦ νέου κλίματος»! Μέχρι τότε, λοιπόν, λειτουργοῦσε ἡ ὀρθόδοξη αὐτοσυνειδησία και, ἀκολουθοῦσα τὴν διαχρονικὴ πράξη τῆς Ἐκκλησίας, ἀντιστεκόταν στὶς δολιότητες τῶν αἱρετικῶν, εἰδικὰ τοῦ Βατικανοῦ. Ὁ ὁραματιστὴς Ἀθηναγόρας, ὅμως, βρῆκε -ὅλως τυχαίως- τὴν ἀφορμὴ σὲ ἕνα λόγο τοῦ νέου Πάπα Ἰωάννη τοῦ ΚΓ΄. Σὲ ἐκεῖνο τὸ λόγο μεταξὺ ἄλλων ὁ Πάπας «ἐκάλεσε πρός ἕνωση μέ ἐπιστροφή, γιά νά γίνει μία ποίμνη κάτω ἀπό ἕνα ποιμένα, καί ἐννoοῦσε βέβαια» τὸν ἑαυτό του! Αὐτὸ τὸ αἴτημα τοῦ Πάπα δὲν ἦσαν ἀκόμα ὥριμοι, τότε, οἱ καιροὶ γιὰ νὰ ὑλοποιηθεῖ! Νά, ὅμως, ποὺ ὡρίμασε μὲ τὶς ἐργώδεις προσπάθειες τῶν Οἰκουμενιστῶν καὶ τὴν «εὐγενῆ» ἀ-προσπάθεια καὶ «διακριτικὴ» ἀδιαφορία τῶν ἀντι-Οἰκουμενιστῶν!

β. Τότε ἐτέθη καὶ τὸ αἴτημα (γιὰ πρώτη φορὰ ἐπίσημα στὴν ἐκκλησιαστικὴ ἱστορία) τῆς «συνεργασίας» τῶν Ὀρθοδόξων μετὰ τῶν αἱρετικῶν, αἴτημα οἱ σχέσεις (τῶν συναντήσεων καὶ τοῦ διαλόγου) νὰ εἶναι σχέσεις «ἰσότητος» καὶ «ἐλευθερίας» τῆς αἱρέσεως μετὰ τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως! Ἔγραφε σὲ μήνυμά του ὁ Ἀθηναγόρας: «Ἐφ’ ᾧ καί πεποίθαμεν, ὅτι πᾶσα ἔκκλησις πρός ἕνωσιν δέον νά συνοδεύηται καί ὑπό τῶν ἀπαραιτήτων ἐκείνων καί συγκεκριμένων πράξεων καί ἐνεργειῶν, ὅσαι θά ἀπεδείκνυον μέν ἐνηρμονισμένας τάς προθέσεις πρός τά ἔργα καί θά ἔφερον ἡμᾶς καί τά μέλη τῶν Ἐκκλησιῶν ἡμῶν ὄντως πλησιέστερον τοῦ Κυρίου, τοὐλάχιστον τό γε νῦν ἐπί ἐδάφους πρακτικοῦ καί ἐν πνεύματι ἰσότητος, δικαιοσύνης, ἐλευθερίας πνευματικῆς καί ἀλληλοσεβασμοῦ»!

Καὶ μὲ ἀφορμὴ τὰ διαμειφθέντα μεταξὺ τοῦ Πάπα καὶ τοῦ ἀπεσταλμένου τοῦ Ἀθηναγόρα Ἀρχιεπ. Ἀμερικῆς Ἰακώβου (ὁ ὁποῖος τοῦ ζήτησε Ἔνωση Ἐκκλησιῶν σὲ νέα βάση) ὁ Πάπας ἔθεσε ὡς βάση τῆς Ἑνώσεως τὶς ἀρχὲς τῶν ἀθέων τῆς  Γαλλικῆς Ἐπαναστάσεως: «Ἡ ἕνωσις θά εἶναι ἕνωσις καρδιῶν… Ἐάν δέν ἐπικρατήσῃ τό σύνθημα τῆς Γαλλικῆς Ἐπαναστάσεως: ἐλευθερία, ἰσότης, ἀδελφότης, οὔτε εἰρήνη θά ὑπάρξῃ μεταξύ τῶν ἐθνῶν, οὔτε ἕνωσις μεταξύ τῶν Ἐκκλησιῶν»!

Καὶ ὁ καθηγητὴς Λαρεντζάκης σχολιάζει:

«Οἱ Ἀρχές ἀπό τό σύνθημα τῆς Γαλλικῆς Ἐπανάστασης, τίς ὁποῖες ἀναφέρει ὁ Πάπας Ἰωάννης, ἀνταποκρίνονται πρός τίς Ἀρχές, τίς ὁποῖες ἀνέφερε ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης Ἀθηναγόρας καί στό Μήνυμά του τῆς 1ης Ἰανουαρίου 1959, ἐν πνεύματι ἰσότητος, δικαιοσύνης, ἐλευθερίας πνευματικῆς καί ἀλληλοσεβασμοῦ. Καμμία ἀπαίτηση πρός ἐπιστροφή καί ὑποταγή, ἀλλά Διάλογος ἐν ἀγάπῃ καί ἀληθείᾳ!»!

Παραθέτουμε τὴν Ὁμιλία Λαρεντζάκη:

Η ΔΙΑΛΕΞΗ ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΛΑΡΕΝΤΖΑΚΗ 

ΣΤΗΝ ΗΜΕΡΙΔΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑ 

ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ ΚΡΗΤΗΣ

Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ 

ΑΘΗΝΑΓΟΡΑΣ

Ὁ ρηξικέλευθος ὁραματιστής 

καί διάκονος τῆς καταλλαγῆς

Ἑνότητα τῆς Ὀρθοδοξίας καί τῆς Οἰκουμένης

Γρηγορίου Λαρεντζάκη 

Ἄρχοντος Μέγα Πρωτονοταρίου 

τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας

Καθηγητοῦ τοῦ Πανεπιστημίου τοῦ Graz Αὐστρίας

Ἀποτελεῖ ἰδιαίτερη τιμή καί χαρά, διότι μοῦ δίδεται σήμερα ἡ εὐκαιρία νά ἀναπολήσουμε μαζί ὁράματα καί προσδοκίες, μηνύματα καί ἔργα ἑνός μεγάλου ἀνδρός τῆς Ἐκκλησίας μας, τοῦ Μακαριστοῦ καί μεγάλου ἐκείνου Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου Ἀθηναγόρα, ὁ ὁποῖος σημάδεψε τό Πατριαρχεῖο μας, τήν Ἐκκλησία μας καί τό Χριστιανισμό γενικά! Καί ὀφείλω νά ὁμολογήσω, ὅτι ἡ σημερινή μου ὁμιλία δέν στηρίζεται μόνο στήν μελέτη συγγραμμάτων καί ἐπισήμων κειμένων, ἀλλά τρέφεται ἀπό ζωντανές ἐμπειρίες, τίς ὁποῖες εἶχα τήν τύχη νά βιώσω καί οἱ ὁποῖες ἔχουν χαραχθεῖ ἀνεξίτηλα στό εἶναι μου καί ἔχουν ἐπηρεάσει καθοριστικά ὁλόκληρη τή ζωή καί τό ἔργο μου μέχρι σήμερα:

Ἐνθυμοῦμαι καί πάλι, πάνω ἀπό 50 χρόνια ἀπό τή φοίτησή μου στήν ἀδίκως σιωποῦσα