Κυριακή Γ΄ Νηστειών (Σταυροπροσκυνήσεως) - Ταπεινοί στο θρόνο

Ταπεινοὶ στὸ θρόνο

«Προσερχώμεθα οὖν μετὰ παρρησίας τῷ θρόνῳ τῆς χάριτος, ἵνα λάβωμεν ἔλεον καὶ χάριν εὕρωμεν εἰς εὔκαιρον βοήθειαν» (Ἑβρ. 4,16)

(Ομιλία του †Επισκόπου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

Ὁ ἄνθρωπος, ἀγαπητοί μου, εἶνε ὑπερήφανος, πολὺ ὑπερήφανος. Ἰδίως ὁ ἄνθρωπος τοῦ αἰῶνος μας. Καυχᾶται γιὰ τὴ δύναμί του, γιὰ τὰ πλούτη, τὴν τέχνη, τὴν εὐφυΐα του, καὶ πρὸ παντὸς γιὰ τὴν ἐπιστήμη του. Ἄντε τώρα σ᾿ ἕνα τέτοιο ἄνθρωπο νὰ μιλήσῃς γιὰ τὸ Θεό. Σήμερα, σοῦ λέει, ποὺ πετᾶμε στὸ διάστημα, δὲν ἔχουμε ἀνάγκη ἀπὸ τὸ Θεό.

Κυριακή Γ΄Νηστειών (Σταυροπροσκυνήσεως) - Ταπεινοὶ στο θρόνο by aktines

Ορθόδοξη απάντηση

Ορθόδοξη απάντηση περί την ανακοίνωση της Διασκέψεως των Προκαθημένων της Ορθοδόξου Εκκλησίας –Σαμπεζύ, Ιανουάριος 2016

Αρχιμ. Κύριλλου Κωστόπουλου

Κατόπιν της ανακοινώσεως των αποφάσεων της Συνάξεως των Προκαθημένων της Ορθοδόξου Εκκλησίας στο Σαμπεζύ της Γενεύης (21-28 Ιανουαρίου 2016) και εν όψει της συγκλήσεως της λεγομένης Αγίας και Μεγάλης Συνόδου τον Ιούνιο ε.έ. στην Κρήτη, θα ήθελα ως κανονολόγος να τοποθετηθώ κυρίως ως προς τα θέματα, τα αφορώντα στις σχέσεις της Ορθοδόξου Εκκλησίας ως της Μόνης Εκκλησίας μετά των αιρετικών ομάδων των αποκεκομμένων από το Σώμα της.

Στις περισσότερες παραγράφους του προαναφερθέντος κειμένου υπογραμμίζεται η ευθύνη της Ορθοδόξου Εκκλησίας για την ενότητα των χριστιανών και μάλιστα των χριστιανικών «εκκλησιών και ομολογιών». Απαντούμε ως προς αυτὴ την αναφορά:

Ἡ Εκκλησία τον Χριστού είναι μία και τούτο γιατί το Σώμα του Χριστού είναι ένα. «Μεμέρισται ο Χριστός;» (A´ Κορ. 1, 13). Ο καθηγητής και επίσκοπος Νικόδημος Μίλας

ΣΚΛΗΡΑΙΝΟΥΝ ΤΗΝ ΣΤΑΣΗ ΤΟΥΣ -το Φανάρι και οι παρατρεχάμενοι- όσο πλησιάζουμε προς την ...ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ!

Δυστυχῶς οἱ παναιρετικοὶ Οἰκουμενιστές θὰ προχωρήσουν ἕως τὸ τέλος. Οἱ "σύντεκνοι" τοῦ Βαρθολομαίου ὑβρίζουν, ὅσους ὑπερασπίζονται τὴν Ὀρθοδοξη Ἐκκλησία ὡς «συναγωγές …δοξομανών εναντιολόγων»!

.

Του Μητροπολίτη Σητείας του φταίνε τα διαδικτυακά ΜΜΕ για τα προβλήματα της Πανορθόδοξης

Σκληρές εκφράσεις για όσους αντιδρούν

"Με τα πολυμέσα της διαδικτυακής πληροφορήσεως σήμερα εύκολα τροφοδοτούνται οι άκριτες και κακοήθεις μικρότητες, η παραπληροφόρηση, οι προσωπικές εμπάθειες, οι ξένες σκοπιμότητες" ανέφερε μεταξύ άλλων σε ομιλία του ο Μητροπολίτης κ. Ευγένιος στη Σητεία μιλώντας για το Συνοδικό Σύστημα και την πορεία προς την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Είναι προφανέστατα της γραμμής του Περγάμου να γίνονται όλα ""εν κρυπτώ και παραβύστω" και να μένει τυφλός ο λαός. Χαρακτηρίζει δε όσους αντιδρούν «συναγωγές οιησίσοφων και δοξομανών εναντιολόγων»,

Αναλυτικά:

Με τη συμμετοχή του ιερού Κλήρου και αρκετών πιστών της περιοχής πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Τετάρτης, 30 Μαρτίου, μετά το πέρας της Ακολουθίας του Μεγάλου Αποδείπνου στον Ιερό Ναό Ευαγγελίστριας πόλεως Σητείας η επίκαιρη ομιλία Σεβ. Μητροπολίτου Ιεραπύτνης

Αφού απέκλεισαν τους "ενοχλητικά" ορθόδοξους, τώρα συζητούν και για συμμετοχή και γυναικών στην Σύνοδο με οικουμενιστικά κριτήρια!!!!

ΚΑΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΣΤΗΝ ''ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟ'';

Πρόταση για συμμετοχή γυναικών

στην Πανορθόδοξη Σύνοδο

Του Ζιμπάμπουε Σεραφείμ Κυκκώτη (Μέλος της ερχόμενης Αγίας και Μεγάλης Συνόδου)

---

Σε ένα ενδιαφέρον κείμενο που δημοσιεύθηκε πρόσφατα από καθηγήτριες της Ορθόδοξης Θεολογίας στις Η.Π.Α. το οποίο επισυνάπτουμε στη συνέχεια, γίνεται αναφορά για τις δυνατότητες της συμμετοχής και Γυναικών αναφερόμενοι στην τελευταία απόφαση των Προκαθημένων των Τοπικών Ορθοδόξων Εκκλησιών για τη συμμετοχή εξαμελών Αντιπροσωπειών από την κάθε Τοπική Ορθόδοξη Εκκλησία στις διάφορες Διορθόδοξες Επιτροπές που θα λειτουργήσουν κατά τις εργασίες της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου τον επόμενο δεύτερο δεκαπενθήμερον του μηνός Ιουνίου του τρέχοντος έτους.

Η πρόταση των Θεολόγων αυτών είναι πολύ σημαντική και αξιόλογη και οφείλουμε να τη λάβουμε

Απάντηση Μητροπολίτη Γκόρι και Ατένι Ανδρέα σε άρθρο του Πρωτοπρ. π. Γεωργίου Τσέτση «Γεγονός ἤ ‘προβοκάτσια’ ἡ ἀπόφαση τῆς Ἐκκλησίας Γεωργίας;»

Στίς 3 Μαρτίου τοῦ 2016, τό πρακτορεῖο Ἐκκλησιαστικῶν Εἰδήσεων «ΑΜΕΝ.gr» δημοσίευσε ἄρθρο τοῦ Μ. Πρωτοπρεσβυτέρου π. Γεωργίου Τσέτση μέ τίτλο «Γεγονός ἤ ‘προβοκάτσια’ ἡ ἀπόφαση τῆς Ἐκκλησίας Γεωργίας;». Ἐπειδή εἶμαι ἕνας ἀπό τούς «σχολαστικούς» Γεωργιανούς ἀντιπροσώπους, θεωρῶ τόν ἑαυτό μου ὑποχρεωμένο νά κάνω τά παρακάτω σχόλια.
 
Κατ’ ἀρχάς θέλω νά σημειώσω, ὅτι ἡ Ἀντιπροσωπεία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Γεωργίας πήγαινε σέ ὅλες τίς Προπαρασκευαστικές Συνεδριάσεις καί ἐλάμβανε μέρος σ’ αὐτές μέ πνεῦμα ἀδελφοσύνης, ἑνότητος καί συνεργασίας μέ ὅλες τίς Ἀδελφές Ἐκκλησίες. Μέ πνεῦμα ὑποστηρίξεως τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, τό ὁποῖο ἐπί δεκαετίες ἐργάσθηκε περισσότερο ἀπ’ ὅλους καί ἐβάστασε τό κύριο βάρος τοῦ ἔργου τῆς προετοιμασίας τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου.

Νά ἐπιστρέψουμε ὅμως στό ἄρθρο. Εὐθύς ἐξ ἀρχῆς ὁ π. Γεώργιος δηλώνει, ὅτι οἱ Γεωργιανοί Ἀντιπρόσωποι στήν Ε΄ Προσυνοδική Διάσκεψη «τούς ψήσαμε τό ψάρι στά χείλη», ὥσπου νά πετύχουμε τήν συμπερίληψη στό κείμενο «Σχέσεις τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας πρός τόν λοιπόν χριστιανικόν κόσμον» οὐκ ὀλίγων θέσεών μας.


Γιά νά σχηματίσουμε καθαρότερη εἰκόνα, πρέπει νά περιγράψουμε πρῶτα τό κλῖμα στό ὁποῖο διεξήγοντο οἱ ἐργασίες τῆς Εἰδικῆς Διορθοδόξου Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία συγκροτήθηκε τό 2014 μέ ἀπόφασιν τῶν Ὀρθοδόξων Προκαθημένων. Μάλιστα στό θέμα αὐτό ἀναφέρεται καί ὁ συντάκτης τοῦ ἄρθρου, ὅταν λέει: «εἶναι ἀλήθεια, ὅτι ἡ πείσμων καί σχολαστική συμπεριφορά τῶν Γεωργιανῶν ἀδελφῶν σέ Διορθόδοξες Διασκέψεις καί Ἐπιτροπές ἐρεθίζει καί δημιουργεῖ ἀδιέξοδα».

1. Εἶναι γνωστόν, ὅτι στήν ἐν λόγῳ Ἐπιτροπή εἶχε δοθῆ ἐντολή γιά ἐπεξεργασία τῶν κειμένων τοῦ 1982 καί τοῦ 1986 καί προώθησή τους πρός τήν Ε΄ Προσυνοδική Πανορθόδοξο Διάσκεψι γιά ἐπικύρωση. Συγκεκριμένα, ἔπρεπε νά γίνει ἀναθεώρηση τῶν κειμένων: “Ἡ ὀρθόδοξος Ἐκκλησία καί ἡ Οἰκουμενική Κίνησις”, “Σχέσεις τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας πρός τόν λοιπόν Χριστιανικόν Κόσμον” καί “Ἡ συμβολή τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας εἰς τήν προώθησιν τῆς Εἰρήνης, τῆς Δικαιοσύνης, τῆς Ἐλευθερίας, τῆς Ἀδελφοσύνης καί τῆς Ἀγάπης μεταξύ τῶν λαῶν καί τήν ἐξαφάνισιν τῶν φυλετικῶν καί ἄλλων διακρίσεων”· καί ἐπιμέλεια, ἐφ’ ὅσον χρειάζεται, τῶν κειμένων: “Τό ζήτημα τοῦ κοινοῦ ἡμερολογίου”, “Κωλύματα γάμου” καί “Ἡ σπουδαιότης τῆς νηστείας καί ἡ τήρησις αὐτῆς σήμερον”.

Παρά τήν σαφήνεια τῆς ἐντολῆς, στίς συνεδριάσεις τῆς Εἰδικῆς Διορθοδόξου Ἐπιτροπῆς εἰς τό Σαμπεζύ τῆς Γενεύης, ὁ Σεβασμιώτατος Πρόεδρος, ἐξ ἀφορμῆς τοῦ ὅτι τά ὑπό ἀναθεώρησιν κείμενα εἶχαν υἱοθετηθῆ ὑπό σωμάτων ἀνωτέρων τῆς Ἐπιτροπῆς (δηλαδή ὑπό Προσυνοδικῶν Πανορθοδόξων Διασκέψεων διαφόρων ἐτῶν), δέν ἐπέτρεπε στούς Ἀντιπροσώπους τῶν Ἐκκλησιῶν νά παρέμβουν “δι’ οὐσιαστικάς ἀλλαγάς” – πρᾶγμα, μέ τό ὁποῖο δέν δυνάμεθα νά συμφωνήσουμε, διότι ἡ Εἰδική Ἐπιτροπή εἶχε τήν ἁρμοδιότητα αὐτή. Ἡ ἀνωτέρω στάση τοῦ Προέδρου, πού ἀφοροῦσε ὅλα τα κείμενα, δέν ἄλλαξε παρά τίς ἔντονες ἀντιδράσεις τῶν Ἀντιπροσώπων τῶν διαφόρων Ἐκκλησιῶν. Ὅμως, ἡ ἀπαγόρευση αὐτή, γιά ἄγνωστους λόγους, δέν ἴσχυε γιά ἀλλαγές πού τίς ἐπρότεινε ὁ ἴδιος ἤ συμφωνοῦσε μέ αὐτές. Ἔτσι ἑνώθηκαν τά δύο κείμενα, ἔφυγαν οἱ παράγραφοι πού ἀφοροῦσαν τίς ἀξιολογήσεις τῶν διεξαγομένων διαλόγων μέ τίς διάφορες Ὁμολογίες, καθώς ἐπίσης ἔγιναν καί ἄλλες σημαντικές ἀλλαγές.

Ὁπότε, δέν ἔμενε τίποτε ἄλλο στήν ἀντιπροσωπεία μας, παρά νά περιμένουμε τήν Ε’ Προσυνοδική Διάσκεψη γιά νά πετύχουμε ἐκεῖ τίς ἐπιζητούμενες ἀλλαγές. Ἐξαίρεση ἀποτελοῦσαν μόνο τά κείμενα: “Τό ζήτημα τοῦ κοινοῦ ἡμερολογίου” καί “Κωλύματα γάμου”, περί τῶν ὁποίων ἡ ἀπόλυτη πλειοψηφία τῶν Ἐκκλησιῶν δήλωσε τήν ἀρνητική της στάση, ἡ δέ Ἐκκλησία τῆς Γεωργίας ἀρνήθηκε νά τά ὑπογράψει. Σέ αὐτό μᾶς ἀπήντησε τό προεδρεῖο ὅτι, ἐπειδή τά κείμενα αὐτά ἔχουν ἤδη ἐγκριθῆ ἀπό τήν Γ’ Προσυνοδική Διάσκεψη τό 1982, παραπέμπονται κατ’ εὐθεῖαν στήν Μεγάλη Σύνοδο στήν ἀρχική τους μορφή. Ἡ Ἐκκλησία τῆς Γεωργίας διαφωνοῦσε κατηγορηματικῶς καί μέ ἐπίσημα Γράμματα ζητοῦσε ἀπό τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο εἴτε τά δύο αὐτά θέματα νά ἀφαιρεθοῦν ἀπό τήν θεματολογία τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου εἴτε νά γίνει περαιτέρω συζήτησή τους. Ἔτσι πετύχαμε, ὥστε στήν Σύναξη τῶν Προκαθημένων τοῦ 2016 τό μέν κείμενο “Τό ζήτημα τοῦ κοινοῦ ἡμερολογίου” νά ἀπαλειφθῆ ἀπό τήν θεματολογία, τό δέ κείμενο “Κωλύματα γάμου” νά ὑποστῆ ἐπεξεργασία. Στό θέμα αὐτό παρόμοια μέ τήν δική μας στάση εἶχαν καί μερικές ἄλλες ἀδελφές Ἐκκλησίες.

2. Μέ τήν λήξη τῶν ἐργασιῶν τῆς Εἰδικῆς Διορθοδόξου Ἐπιτροπῆς, ἡ Ἐκκλησία τῆς Γεωργίας, ἀφοῦ ἐνημερώθηκε ἀπό τούς ἀντιπροσώπους της περί τῶν ἀποτελεσμάτων της, ἀπέστειλε ἐκ μέρους τοῦ Καθολικοῦ Πατριάρχου τῆς Γεωργίας Γράμμα στόν Παναγιώτατο Οἰκουμενικό Πατριάρχη, στό ὁποῖο μεταξύ ἄλλων ἐξέφραζε τίς παρακάτω σκέψεις καί παρατηρήσεις περί τῶν παραπεμπομένων στήν Ε’ Προσυνοδική πρός ἐπεξεργασία καί ἐπικύρωση κειμένων:
α) «Τά προετοιμαζόμενα διά τήν Ἁγίαν καί Μεγάλην Σύνοδον κείμενα πρέπει νά τονίζουν σαφῶς καί ἀναμφιλέκτως, ὅτι ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία εἶναι ἡ μοναδική Μία, Ἁγία, Καθολική καί Ἀποστολική Ἐκ- κλησία, εἰς τήν ὁποίαν ὑπάρχουν Ἀποστολική διαδοχή, ἀληθινόν Βάπτισμα, Θεία Εὐχαριστία καί τά λοιπά μυστήρια τῆς Χριστιανικῆς Πίστεως».
β) «Πρέπει νά δηλοῦται εὐκρινέστερον, ὅτι κατά τήν ὀντολογικήν της φύσιν ἡ ἑνότης τῆς Ἐκκλησίας εἶναι ἀδύνατον νά διασπασθῆ. Διά τοῦτο ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία διεξάγει πάντα διάλογον μετά τῶν διαφόρων Ὁμολογιῶν ἐπί τῷ σκοπῷ τῆς ἐπιστροφῆς των εἰς τούς κόλπους τῆς Ἐκκλησίας».
γ) «Τό κείμενον “Σχέσεις τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας πρός τόν λοιπόν Χριστιανικόν κόσμον” πρέπει νά περιέχῃ τήν ἀξιολόγησιν τῶν μέχρι σήμερον διεξαγομένων διμερῶν διαλόγων μετά τῶν διαφόρων Χριστιανικῶν Ὁμολογιῶν, διότι ἀκριβῶς εἰς τήν ἁρμοδιότητα τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου ἀνήκει ὁ ὁρισμός τῆς ἐφ’ ἑξῆς στρατηγικῆς των».
δ) «Θεωροῦμεν ἀπαράδεκτον τήν ὑποβολήν εἰς τήν Μεγάλην Σύνοδον, εἰς τήν ὑπάρχουσαν μορφήν των, τῶν κειμένων “Τό ζήτημα κοινοῦ ἡμερολογίου” καί “Κωλύματα γάμου”, διότι ταῦτα ἔρχονται εἰς ἀντίθεσιν πρός τήν Κανονικήν Παράδοσιν τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας». Ἔλεγε ἐπίσης τό Γράμμα, ὅτι τά κείμενα, τά ὁποῖα ἔχουν ἤδη περάσει ὅλα τά στάδια τῆς προετοιμασίας, πρέπει νά δημοσιευθοῦν, ὥστε νά δοθῆ ἀρκετός χρόνος στό πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας γιά νά τά μελετήση καί γιά νά ἐκφράση τήν ἄποψή του.

3. Ἔχοντας τέτοιες ὁδηγίες καί μέ ἐποικοδομητική διάθεση γιά ἐργασία πήγαμε οἱ ἀντιπρόσωποι τῆς Ἐκκλησίας τῆς Γεωργίας στήν Ε’ Προσυνοδική Διάσκεψη. Ὅμως καί ἐκεῖ μᾶς περίμεναν ἐκπλήξεις. Ὅταν ἄρχισαν οἱ ἐργασίες, ὁ Σεβασμιώτατος Πρόεδρος δήλωσε ὅτι, κατά τήν γνώμη του, ἡ Διάσκεψις δέν εἶχε τήν ἁρμοδιότητα νά ἐπιφέρη ἀλλαγές στά κείμενα τῶν Προσυνοδικῶν Διασκέψεων τοῦ 1982 καί τοῦ 1986, ἀλλά μόνο νά ἐπιφέρη ἀλλαγές ἐπί τῶν ἀλλαγῶν (sic) πού κάναμε οἱ ἴδιοι ὡς Εἰδική Διορθοδόξος Ἐπιτροπή! Ὅταν δέ φθάσαμε νά μελετᾶμε τό κείμενο “Σχέσεις τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας πρός τόν λοιπόν Χριστιανικόν κόσμον”, ἀφηρέθη ἀπό τούς ἀντιπροσώπους τῶν Ἁγιωτάτων Ἐκκλησιῶν Ἀντιοχείας καί Γεωργίας τό ἐξασφαλισμένο ἀπό τόν Καταστατικό Χάρτη δικαίωμα νά ἐκφράζουμε τίς ἀπόψεις μας, μέ τό πρόσχημα ὅτι δέν εἴχαμε ὑποβάλει γραπτές προτάσεις περί τῶν προτεινομένων ἀλλαγῶν τῶν κειμένων.

Ἐτέθη σέ ψηφοφορία τῆς ὁλομελείας τῆς Διασκέψεως ἡ ἰσότιμος συμμετοχή τῶν ἀντιπροσώπων τῶν Ἐκκλησιῶν τῆς Ἀντιοχείας καί τῆς Γεωργίας στίς ἐργασίες τῶν συνεδριῶν. Νοιώσαμε πολύ προσβεβλημένοι. Τελικά μᾶς “δόθηκε” τό δικαίωμα αὐτό, ὅμως δέν μπορέσαμε νά τό ἀξιοποιήσουμε γιά τήν ἐπεξεργασία ὁλοκλήρου τοῦ κειμένου.

Ἄν αὐτή ἡ στάση μας λέγεται “πείσμων καί σχολαστική συμπεριφορά”, τότε πῶς μπορεῖ νά ὀνομασθῆ ἡ πράξη τοῦ Προέδρου τῆς Εἰδικῆς Ἐπιτροπῆς ὁ ὁποῖος ἐπί ἑπτά ὧρες(!) προσπαθοῦσε “νά πείσει” τούς ἀντιπροσώπους τῶν Ἐκκλησιῶν γιά μία μόνο παράγραφο νά τήν δεχθοῦν ὅπως τήν ἤθελε ὁ ἴδιος;

4. Ἐν ὄψει τῆς προγραμματισμένης συσκέψεως τῆς Διορθοδόξου Ἐπιτροπῆς γιά τήν σύνταξη τοῦ Κανονισμοῦ τῶν ἐργασιῶν τῆς Συνόδου (Ἀθήνα, 15-19 Δεκεμβρίου 2015), ὁ ἐπικεφαλῆς τοῦ Τμήματος Ἐξωτερικῶν Σχέσεων τῆς Ἐκκλησίας τῆς Γεωργίας Μητροπολίτης Γεράσιμος περιγράφοντας τά θλιβερά γεγονότα πού συνέβησαν στήν Ε’ Προσυνοδική Διάσκεψη, ἔγραφε στό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο: “Παρά ταῦτα οἱ ἀντιπρόσωποι τῆς ἡμετέρας Ἐκκλησίας κινούμενοι ἀπό πνεῦμα συνεργασίας ὑπέγραψαν τά περισσότερα ἔγγραφα. Ὅμως ἡ Ἐκκλησία τῆς Γεωργίας δέν ἔχει ἀκόμη συνοδικῶς ἀποφανθῆ διά τά κείμενα τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου, διότι ἀναμένομεν νά λάβουν αὐτά τήν τελικήν των μορφήν. Ἴσως καί αἱ ἄλλαι Ἐκκλησίαι νά εὑρίσκωνται εἰς τήν ἰδίαν θέσιν. Διά τοῦτο, ὁ Κανονισμός λειτουργίας καί διεξαγωγῆς τῶν ἐργασιῶν τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου πρέπει ὁπωσδήποτε νά προβλέπη τήν δυνατότητα ἐξετάσεως καί ἐγκρίσεως τῶν κειμένων κατά παράγραφον”.

Ὁ Μητροπολίτης, ἐκφράζοντας τήν στάση τῆς Ἐκκλησίας μας γιά τόν ὑποχρεωτικό χαρακτῆρα τῶν ἀποφάσεων τῆς μελλούσης Συνόδου τόνισε στό γράμμα του γιά μία ἀκόμη φορά τήν ἀναγκαιότητα τῆς δημοσιεύσεως τῶν συμφωνηθέντων κειμένων καί ἐπιπλέον ἔλεγε ὅτι: “διά τήν ὑποχρεωτικότητα τῶν ἀποφάσεων ἀκόμη καί τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων ἦσαν ἀπαραίτητοι ἡ πλήρης συμφωνία των πρός τήν διδασκαλίαν τῶν Ἁγίων Πατέρων καί ἡ ἀποδοχή των ἀπό τό Πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας”.

5. Στό τέλος τοῦ ἄρθρου του ὁ π. Γεώργιος Τσέτσης δηλώνει, ὅτι ἡ Ἐκκλησία τῆς Γεωργίας “εἶναι αἰχμάλωτη θεμελιοκρατικῶν κύκλων” καί προσκαλεῖ τίς Ἐκκλησίες “πού ἀσκοῦν κάποια ἐπιρροή στόν χῶρο τῆς Ἀνατολικῆς Εὐρώπης (καί τίς ὁποῖες ἀκολουθοῦσαν κατά πόδας οἱ ἀδελφοί Γεωργιανοί καθ’ ὅλη τή διάρκεια τῆς προπαρασκευῆς τῆς Μεγάλης Συνόδου)”, νά τήν ἐπηρεάσουν ὥστε νά ἀλλάξη τήν στάση της.

Εἶναι εὐνόητο νά νοιώθη ἐνοχλημένος ἕνας ἱερέας προχωρημένης ἡλικίας, πού ἔχει ἀφιερώσει τό μεγαλύτερο μέρος τῆς ζωῆς του στήν προετοιμασία τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου καί στούς διαλόγους. Ὅπως ἐπίσης καί ἄλλοι, πού ἔχουν ὑπερβολικά κοπιάσει σέ αὐτούς. Γι’αὐτό θά προσπαθήσουμε νά ἀντιμετωπίσουμε τίς προσβολές μέ ὑπομονή καί νά τίς ἀναιρέσουμε μέ στοιχεῖα.

Πρῶτα-πρῶτα νά ποῦμε ὅτι τά κριτήριά μας εἶναι θεολογικά. Οὔτε «στήν αἰχμαλωσία τῶν θεμελιοκρατικῶν κύκλων» βρισκόμαστε, οὔτε κάποιες Ἐκκλησίες ἀσκοῦν ἐπιρροή ἐπί τῆς δικῆς μας. Ἔτσι, γιά δογματικούς λόγους ὁ Πατριάρχης μας δέν ὑπέγραψε τό κείμενο “Τό Μυστήριον τοῦ γάμου καί τά κωλύματα αὐτοῦ”. Ὡς γνωστόν τό κείμενο δέν ὑπογράφθηκε οὔτε καί ἀπό τήν Ἀντιοχειανή ἀντιπροσωπεία. Ἐδῶ πρέπει νά σημειωθῆ ὅτι τό κείμενο “Κωλύματα γάμου” (ὅπως καί “Τό ζήτημα κοι- νοῦ ἡμερολογίου”) ἔχει ἀπορριφθῆ ἀπό τήν Ἱερά Σύνοδο τῆς Ἐκκλησίας τῆς Γεωργίας ἤδη ἀπό τίς 8 Ὀκτωβρίου τοῦ 1998. Στήν Σύναξη τῶν Προκαθημένων στήν Γενεύη (21-28 Ἰανουαρίου 2016) ὑπογράψαμε τό ἀπορριφθέν ἀπό ἐμᾶς στήν Ε’ Προσυνοδική Διάσκεψη κείμενο “Ἡ ἀποστολή τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἐν τῷ Συγχρόνῳ Κόσμῳ”, μόνο ἀφοῦ ἐλήφθησαν ὑπ’ ὄψιν οἱ δογματικές παρατηρήσεις πού εἴχαμε προτείνει (τό ἴδιο ἔπραξε καί ἡ Ἐκκλησία τῆς Ρωσίας, ἡ ὁποία εἶχε τίς δικές της προτάσεις).

Στήν τελευταία Σύνοδο τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Γεωργίας, ὅπου συζητήθηκαν τά κείμενα τῆς ἡμερησίας διατάξεως τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου, τό κείμενο “Σχέσεις τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας πρός τόν λοιπόν Χριστιανικόν κόσμον” δέχθηκε ὁμόθυμη αὐστηρή κριτική. Ὑπενθυμίζουμε ὅτι στήν τελευταία συνάντηση στό Σαμπεζύ, ὁ Πατριάρχης τῆς Γεωργίας εἶπε ξεκάθαρα στόν λόγο του, ὅτι «οἱ ἀποφάσεις πού σήμερα ἐλάβαμε ἐδῶ θά τεθοῦν ὑπό τήν κρίση τῆς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας μας».

Ὄχι μόνο ἡ Ἐκκλησία τῆς Γεωργίας ἀλλά καί οἱ Ἐκκλησίες Ρωσίας, Κύπρου καί Ἑλλάδος, ὅπως εἶναι γνωστόν, ἔθεσαν πρός συζήτηση καί ἀξιολόγηση τά προτεινόμενα γιά τήν Μεγάλη Σύνοδο κείμενα μετά τήν τελευταία Σύναξη τῶν Προκαθημένων.

6. Τήν ἀπόφαση τῆς Ἱερᾶς Συνόδου μας τήν δημοσιεύσαμε ἐπισήμως στά γεωργιανά καί ἡ περαιτέρω κυκλοφόρησή της δέν εἶναι δική μας εὐθύνη.

7. Ὁ π. Γεώργιος ἐκφράζει τήν ἔντονη δυσαρέσκειά του γιά τήν λήψη τῶν ἀποφάσεων μέ τήν ἀρχή τῆς ὁμοφωνίας. Ὅμως ἡ ἀρχή αὐτή ἐπί δεκαετίες ἰσχύει στό προπαρασκευαστικό στάδιο τῆς Μεγάλης Συνόδου, οἱ δέ Σεπτοί Προκαθήμενοι μέ τήν ἀπόφασή τους τό 2014 τήν ἐπεξέτειναν καί στήν ἴδια τήν Σύνοδο. Τίθεται καί ἡ ἀπόφασή τους ὑπό ἀμφισβήτηση;

8. Ἡ προσάρτηση τῆς Ἐκκλησίας τῆς Γεωργίας στό Παγκόσμιο Συμβούλιο Ἐκκλησιῶν, στό ὁποῖο συμμετεῖχαν τότε ὅλες οἱ Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες, ἀποτελοῦσε γιά τήν ἐποχή ἐκείνη σχεδόν μοναδική εὐκαιρία γιά τήν Ἐκκλησία, πού βρισκόταν πίσω ἀπό τό Σιδηροῦν Παραπέτασμα, νά ἐπικοινωνῆ μέ τίς ἀδελφές Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες καί τόν ἔξω Κόσμο. Βεβαίως ὁ νῦν Πατριάρχης Γεωργίας Ἠλίας Β’ τό 1979 ἐξελέγη γιά πέντε χρόνια Πρόεδρος τοῦ Π.Σ.Ε. Ὅπως εἶναι γνωστόν αὐτός ὁ Ὀργανισμός ἔχει ὀκτώ Προέδρους, ἐνῶ καθοριστικό ρόλο στήν διοίκηση καί τίς κατευθύνσεις του παίζει ὁ Γενικός Γραμματέας.
Ὅσον ἀφορᾶ τήν ἀποχώρηση τῆς Ἐκκλησίας τῆς Γεωργίας ἀπό τό Π.Σ.Ε., στό ἴδιο ἀπόσπασμα τοῦ Γράμματος τοῦ Πατριάρχου Ἠλία Β’, στό ὁποῖο ἀναφέρεται ὁ π. Γεώργιος, φαίνεται ξεκάθαρα ὁ δογματικός λόγος: «Δοθέντος ὅτι συχνά τά συμφέροντα τῶν Ὀρθοδόξων δέν λαμβάνονται ὑπ’ ὄψιν, καί ἐφ’ ὅσον τελευταίως παρατηρήθηκε μία τάση προσδόσεως σ’αὐτό κάποιου ἐκκλησιολογικοῦ χαρακτῆρος, ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τῆς Γεωργίας θεώρησε σκόπιμο νά ἀποχωρήσει ἀπό τό ΠΣΕ».

9. Στόν κόσμο αὐτό δέν θά λείψουν τά προβλήματα ἀπό τήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ. Καί σήμερα ὑπάρχουν ἀδελφές Ἐκκλησίες πού ζοῦν σέ ἐχθρικό περιβάλλον. Μέ τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ ὅμως, στήν ἱστορία τῆς σύγχρονης Γεωργίας δέν ὑπάρχει γεγονός πολιορκίας τοῦ Πατριαρχικοῦ Οἴκου ἀπό ἔνοπλους ἀντικαθεστωτικούς, Μία τέτοια εἴδηση δέν μπορεῖ νά χαρακτηρισθῆ παρά ὡς παραπλανητική. Δέν θά μποροῦσε νά εἶναι διαφορετικά, διότι ὁ Καθολικός Πατριάρχης Ἠλίας Β’ ἀπολαμβάνει ἀπεριόριστης καί καθολικῆς ἀγάπης καί σεβασμοῦ.

10. Γιά τήν ἀνθρωπιστική βοήθεια, πού ἐλάμβανε ἡ Γεωργία διά μέσου τοῦ Π.Σ.Ε., εἴμαστε ἐξαιρετικά εὐγνώμονες προσωπικά στόν Παναγιώτατο Οἰκουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαῖο, ὁ ὁποῖος διακρίνεται γιά τήν σοφία καί φιλανθρωπία του, καί σέ ὅλους ἐκείνους τούς ἀνθρώπους πού συμπαραστάθηκαν τόν Γεωργιανό λαό σ’ ἐκεῖνα τά πολύ δύσκολα χρόνια. Εἶναι ὅμως ἄτοπη καί ἐντελῶς ἀκατανόητη ἡ ὑπενθύμηση τῆς παρασχεθείσης ὑποστηρίξεως, καί ἀναρωτιόμαστε: πότε καθιερώθηκε χάριν ὑλικῆς βοηθείας νά ἀπαρνούμεθα ἠθικές ἀρχές;

11. Εἶναι νά λυπᾶται κανείς γιά τό ὅτι, ὅταν ὁ σεβάσμιος πρωτοπρεσβύτερος ὁμιλεῖ γιά τό κίνδυνο ”τορπιλίσεως“ τῆς Συνόδου ἀπό τήν Ἐκκλησία τῆς Γεωργίας, δέν ἀναφέρει τό γεγονός, ὅτι ἀκριβῶς γιά νά μήν ἐμποδίσει τήν Σύνοδο, ἡ Ἐκκλησία τῆς Γεωργίας μέ ἀγαθή πρωτοβουλία της δήλωσε στήν τελευταία Σύναξη στήν Γενεύη, ὅτι δέχεται τήν ἐξάλειψη ἀπό τήν ἀτζέντα τῆς Μεγάλης Συνόδου τοῦ μείζονος σημασίας γιά ἐμᾶς θέματος τῶν Διπτύχων καί τήν ἀναβολή τῶν περί τούτου συζητήσεων σέ μετά τήν Σύνοδο χρόνο, γιά τό ὁποῖο δέχτηκε καί κριτική.

12. Ἐπέστη ὁ καιρός –λέγει ὁ π. Γεώργιος– νά παύσει ἡ ἐπωδός, ὅτι ἡ Ἐκκλησία τῆς Γεωργίας εἶναι ἡ μόνη πού ὑπερασπίζει σθεναρῶς τήν Ὀρθόδοξη Πίστη. Ἄν πράγματι ὑπάρχει τέτοια ἐπωδός, ἐμεῖς πρῶτοι ζητοῦμε νά παύση.

 * * * 

Τήν στιγμή πού γράφονται αὐτές οἱ γραμμές ἡ Ἐκκλησία τῆς Γεωργίας ἑτοιμάζεται γιά τήν Κρήτη, γιά νά λάβει μέρος στήν Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο, καί εἶναι ἀπολύτως φυσικό νά γίνεται εἰς βάθος διερεύνηση τῶν κειμένων, νά λαμβάνωνται ὑπ’ ὄψιν δικαιολογημένες παρατηρήσεις ὀρθοδόξων θεολόγων καί τοῦ θεοφιλοῦς ποιμνίου τῆς Ἐκκλησίας. Αὐτός εἶναι ὁ λόγος, γιά τόν ὁποῖο ζητούσαμε τήν ἔγκαιρη δημοσίευση τῶν κειμένων, καθώς καί τήν συμμετοχή στήν Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο Ὀρθοδόξων Κληρικῶν, Μοναχῶν καί Θεολόγων μέ δικαίωμα λόγου.

Πιστεύουμε ἀκράδαντα, ὅτι ὅλες οἱ ὑπάρχουσες ἀτέλειες θά διορθωθοῦν. Κινούμενοι ἀπό τόν Ἅγιον Πνεῦμα οἱ συμμετέχοντες στήν Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο, ὡς ἐκφραστές τῆς ἑνιαίας φωνῆς ὅλων των μελῶν τῆς Καθολικῆς Ἐκκλησίας, ἀκόμη μία φορά μεγαλοφώνως θά ὁμολογήσουν τίς αἰώνιες ἀλήθειες, στίς ὁποῖες ἡ Ἐκκλησία εἶναι πιστή ἀπό τήν ἡμέρα τῆς ἱδρύσεώς Της. Ἀμήν!

Ὁ Μητροπολίτης Γκόρι καί Ἀτένι Ἀνδρέας 
πηγή

Τι αποδεικνύεται από τα λεγόμενα του γεωργιανού επισκόπου, ότι οι ιθύνοντες πατριαρχικοί με δολοπλοκίες,κουτοπονηριές και τσαμπουκάδες ετσιθελικά προσπαθούν να επιβάλουν παπικό το τρόπο, την γνώμη τους στη ορθόδοξη εκκλησία!

Πηγή: "Τρελογιάννης"

Ανεξήγητη τύφλωση των αντι-Οικουμενιστών! Καθημερινώς αποκαλύπτουν την επιμονή των αιρετικών στην παναίρεση, αλλά κοινωνούν μαζί τους και τους μνημονεύουν!

  Προκαλεί ανερυθρίαστα ο Γαλλίας Εμμανουήλ για την Μεγάλη Σύνοδο

...Δεν μπορούμε να πούμε ότι δεν αναγνωρίζουμε όλες τις άλλες Εκκλησίες, είτε είναι η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, είτε οι Εκκλησίες οι οποίες προήλθαν από την Μεταρρύθμιση. Πρέπει να είμαστε  λ ο γ ι κ ο ί  σε όλα αυτά τα θέματα..

Σχόλιο Ιστολογίου Κατάνυξις: Σε μια εκτενή συνέντευξη που αναδημοσιεύουμε στη συνέχεια, ο Μητροπολίτης Γαλλίας, "ο οποίος έχει αναδειχθεί σήμερα σε έναν εκ των κορυφαίων ιεραρχών του Οικουμενικού Θρόνου, μέλος της Ιεράς Συνόδου, εκ των διοργανωτών της Μεγάλης Συνόδου, και εξ απορρήτων συνεργάτης του Οικουμενικού Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου", θέτει θέμα "λογικής" όσον αφορά στις εκκλησιολογικές, δογματικές και ακραιφνώς οικουμενιστικές εκτροπές, που ετοιμάζονται για την Αγία και Μεγάλη σύνοδο. Ομολογεί με παρρησία και επιβεβαιώνει τις θεολογικά τεκμηριωμένες ανησυχίες, που εκφράστηκαν στην πρόσφατη ημερίδα. Υπενθυμίζουμε την ιδιόχειρη και ενυπόγραφη θέση του Οικουμενικού Πατριάρχου στον Μητροπολίτη Κυθήρων, το περασμένο καλοκαίρι. Ο Θεός να μας φυλάει..

Δείτε σχετικά:

ΠΟΡΙΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΨΗΦΙΣΜΑ ΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗΣ-ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗΣ ΗΜΕΡΙΔΟΣ

Αποκαθήλωσαν την Πανορθόδοξη οι Μητρ. Πειραιώς, Ναυπάκτου, Γλυφάδας και Κυθήρων-«Φραγγέλιο» με θεολογικά επιχειρήματα


Διαβάστε τη προκλητικότατη συνέντευξη:

Του Θεόδωρου Καλμούκου

Η Romfea.gr έχει αποκλειστικά δικαιώματα αναδημοσιεύσης από τον Εθνικό Κήρυκα

«Δυόμισι εκατομμύρια ευρώ» θα στοιχίσει η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος της Ορθόδοξης Εκκλησίας, η οποία ως γνωστόν έχει προγραμματιστεί να συγκληθεί στην Κρήτη τον Ιούνιο, τόνισε ο Μητροπολίτης Γαλλίας κ. Εμμανουήλ, σε αποκλειστική συνέντευξη του στον «Εθνικό Κήρυκα».

Συγκεκριμένα, στην ερώτηση πόσο θα κοστίσει η Σύνοδος, απάντησε,

"Ξένον τόκον ιδόντες..."

Η ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΗ ΣΥΝΟΔΟΣ ΚΑΙ Η ΕΠΙΘΥΜΗΤΗ ΕΝΟΤΗΤΑ! (Σχόλιο).

Μᾶς ἐστάλη τὸ παρακάτω ἄρθρο ποὺ δημοσιεύουμε καὶ σχολιάζουμε:

Η ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΗ

ΛΗΣΤΡΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

ΚΑΙ Η ΕΠΙΘΥΜΗΤΗ

ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ

    Στην ανάρτησή μας  ΣΥΜΦΩΝΟΣ Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΝΕΑΣ ΖΗΛΑΝΔΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΠΑΛΑΙΟΥ ΚΑΙ ΝΕΟΥ ΧΩΡΟΥ αναφέρθηκε στην ανάγκη τῆς ενότητος τῶν ορθοδόξων (νεοημερολογιτῶν και παλαιοημερολογιτῶν), όπως έγραψε ο μακαριστός πατήρ Παΐσιος στην επιστολή του προς τον π. Χαράλαμπο Βασιλόπουλο.

   Η πορεία πρός την –ο μοι γένοιτο– ληστρική Σύνοδο τῆς Κρήτης, καταξιώνει τους αδελφούς τοῦ Πατρώου χώρου και καταισχύνει τους κακοδόξους Οικουμενιστάς τοῦ Νέου χώρου. Στην Ημερίδα «Αγία και Μεγάλη Σύνοδος» Μεγάλη προετοιμασία, χωρίς προσδοκίες» εφάνηκε ξεκάθαρα ο φωτισμός γιά τον οποίο ομίλησε ο μακαριστός π. Παΐσιος, όταν έγραψε τα εξής:

    «Ἂς εὐχηθοῦμε νὰ δώση ὁ Θεὸς τὸν φωτισμόν Του εἰς ὅλους μας …, διά νὰ γίνη πρῶτον ἡ ἕνωσις αὐτῶν τῶν «Ἐκκλησιῶν» [ενν. η ένωσις τοῦ παλαιοῦ και νέου χώρου], νὰ πραγματοποιηθῆ ἡ γαλήνη ἀνάμεσα στὸ σκανδαλισμένο ὀρθόδοξο πλήρωμα, ἡ εἰρήνη καὶ ἡ ἀγάπη η πνευματική μεταξὺ τῶν Ὀρθοδόξων Ἀνατολικῶν Ἐκκλησιῶν, καὶ κατόπιν ἂς γίνη σκέψις γιά τὴν ἕνωσιν μετὰ τῶν ἄλλων ὁμολογιῶν, ἐὰν καὶ ἐφ᾽ ὅσον εἰλικρινῶς ἐπιθυμοῦν ν᾽ ἀσπασθοῦν τὸ Ὀρθόδοξον δόγμα».

    Από το πνεύμα που επικράτησε στην Ημερίδα και η συναναστροφή μεταξύ ορθοδόξων Παλαιοῦ και Νέου χώρου φάνηκε η αναγκαιότης τῆς συνενώσεως για να αντιμετωπισθεί η κακοδοξία τῶν Οικουμενιστῶν. Έφθασε λοιπόν ο καιρός τῆς ταπεινώσεως και ενώσεως.

    Οι επίσκοποι τῆς Ελλαδικῆς Εκκλησίας θα πρέπει να προσέχουν πολύ την εξής φράση του Αγίου Παїσίου:

  «Ο Κύριος, όταν θα πρέπη, θά παρουσιάση τους Μάρκους τους Ευγενικούς και τους Γρηγόριους Παλαμάδες, δια να συγκεντρώσουν όλα τα κατασκανδαλισμένα αδέλφια μας, δια να ομολο­γήσουν την Ορθόδοξον Πίστιν, να στερεώσουν την Παράδοσιν και να δώσουν χαράν μεγάλην εις την Μητέρα μας».

      Ποιοί από τους επισκόπους θα υποστηρίξουν την Ορθοδοξία εφ’ όσον τα κείμενα που είναι προς ψήφιση και ο κανονισμός λειτουργίας τῆς Συνόδου δεν είναι τῆς παραδόσεως, όπως επίσης δεν είναι ορθόδοξος η παρουσία αιρετικῶν παρατηρητῶν; Και επίσης, ποιός πατήρ τῆς Εκκλησίας μας πήγε σε Σύνοδο για την οποία γνώριζε εκ τῶν προτέρων ότι πρόκειται για ληστρική σύνοδο; Μήπως επιβάλλεται η Ιεραρχία τῆς Εκκλησίας τῆς Ελλάδος να αποφασίσει να μην συμμετάσχει στην Σύνοδο αυτή όπως προτείνει ο Μητροπολίτης Καλαβρύτων, ώστε να αποφευχθεί ένα νέο σχίσμα, και να συγκροτηθεί από την Ιεραρχία σύνοδος προς καταδίκη τοῦ Οικουμενισμοῦ;

     Άς αναλογιστούν οι επίσκοποι τῆς Ελλαδικῆς Εκκλησίας ότι η κόκκινη γραμμή δεν είναι το κοινό ποτήριο με τους παπικούς, αλλά η έγκριση τῶν προς ψήφιση αιρετικῶν κειμένων, όπως υπογραμμίστηκε στην Ημερίδα. Ο όρος «Χριστιανικές Εκκλησίες» στα κείμενα δεν είναι καταχρηστικός ή τεχνικός, αλλά έχει σκοπό να δώσει εκκλησιαστικότητα  στις αιρέσεις. Οι συντάκτες πιστεύουν στην αιρετική θεωρία τῶν κλάδων.

   Τέλος παραθέτω ένα σχόλιο για το θέμα τῆς ενώσεως από αδελφό καθηγητή.

Νικόλαος Γ. Σαββόπουλος

ΠΟΛΥΜΕΝΟΠΟΥΛΟΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ είπε…

Σεβαστέ π. Θεόδωρε με χαρά μου πληροφορήθηκα ότι στην Ημερίδα κάποια στιγμή στον λόγο Σας ζητήσατε να πέσουν οι τόνοι αντιπαράθεσης μεταξύ Νεοημερολογητών και Παλαιοημερολογητών Αντιοικουμενιστών μπροστά στον κοινό μεγάλο κίνδυνο που διέρχεται η Ορθόδοξη Εκκλησία μας, εννοώντας, εάν κατάλαβα καλά, μία πιθανή συνεργασία και ενότητα των αληθινών Ορθοδόξων δυνάμεων, μελλοντικά, ενάντια στους Αιρετικούς Οικουμενιστές και φιλοοικουμενιστές. Αυτή η σκέψη δεν είναι δική Σας, αλλά ο Χριστός μας Σας φώτισε, ως αρχηγό μίας σεβαστής ομάδος κληρικών και λαϊκών που πονούν για Την Εκκλησία Του. Πατέρα Θεόδωρε αυτό είναι το Αντίδοτο στο δηλητήριο της Αίρεσης που πλέον επιβάλλεται και Επίσημα με την απόφαση της Ψευδοσυνόδου, η ενότητα δηλαδή όλων των αληθινών Ορθοδόξων. Η πλευρά των χλευαστικώς αποκαλουμένων «Παλαιοημερολογητών», αναφέρομαι στην μεγάλη μερίδα αυτού του αγώνα, ποθεί και ζητά αυτή την ενότητα υπεράσπισης της Ορθοδοξίας και είναι έτοιμη να προσφέρει όλες της τις δυνάμεις και μέσα που διαθέτει, Αρχιερείς, κληρικούς, μοναχούς, Ναούς, μοναστήρια, χιλιάδες άνδρες και γυναίκες που αποτελούν το λογικό ποίμνιο, άλλωστε ο αγώνας μας γι αυτό έγινε από τους Πατέρες μας και συνεχίζεται από εμάς, παρά τα όποια ανθρώπινα λάθη μας, για την Ορθόδοξη Εκκλησία μας. Εύχομαι αληθινά μετά την οριστική πτώση των Οικουμενιστών με τις αποφάσεις της Συνόδου τους να βρείτε το θάρρος να αποφασίσετε την Αποτείχιση και κατόπιν την ενότητα των Ορθοδόξων. Εάν συμβεί αυτό τότε αυτοί που οραματίσθηκαν την «Νεα Ορθοδοξία» και την υλοποιούν με την Σύνοδό τους θα διαπιστώσουν όπως λέει και ο λαός μας «τι εστί βερύκοκο».

Με αγάπη Χριστού ένας ελάχιστος Ορθόδοξος Πιστός

ΣΧΟΛΙΟ:

   Ἡ ἑνότητα προϋποθέτει ταπείνωση καὶ μετάνοια. Καὶ τοῦτο δὲν ψηλαφεῖται καὶ δὲν συνάγεται ἀπὸ τὴν τάχα συμφιλιωτική-ἑνωτικὴ πρόταση ποὺ ὑπάρχει στὸ ἄρθρο ποὺ μᾶς στείλατε.

     Πρῶτον ἀποκαλεῖτε τὸν Γέροντα Παΐσιο δυὸ φορὲς «μακαριστό» καὶ μία «Ἅγιο»! Τί ἀπὸ τὰ δύο εἶναι γιὰ σᾶς τελικά; Γιατί αὐτὴ ἡ διγλωσσία; Μήπως γιατὶ ἀρνεῖσθε τὴν ἁγιότητα τοῦ Γέροντος Παϊσίου καί –κατὰ συνέπεια– ὅτι οἱ Νεοημερολογῖτες εἶναι Ἐκκλησία  καὶ ἔχουν Ἁγίους; Ἢ μήπως γιὰ νὰ μὴν δυσαρεστήσετε τοὺς Παλαιοημερολογῖτες (καὶ τὸν π. Νικόλαο Δημαρά) ποὺ θεωροῦν δαιμονισμένους τοὺς Ἁγίους μας; Ἄρα, «χρησιμοποιεῖτε» τὸν Ἅγιο Παΐσιο μὲ σκοπιμότητα!

     Δεύτερον, ἐκεῖνο ποὺ σᾶς ἐνδιαφέρει εἶναι ἡ «καταξίωση» τοῦ Παλαιοῦ Ἡμερολογίου! Γράφετε:

«Η πορεία πρός την –ο μοι γένοιτο– ληστρική Σύνοδο τῆς Κρήτης, καταξιώνει τους αδελφούς του Πατρώου χώρου και καταισχύνει τους κακοδόξους Οικουμενιστάς τοῦ Νέου χώρου»!!

   Γιατί διαγράφετε τοὺς ἀγῶνες τῶν πιστῶν τῆς Ἐκκλησίας, τῶν εὑρισκομένων στὸ νέο Ἡμερολόγιο καὶ δικαιώνετε, ὡς ὁ Φαρισαῖος, μόνον ἑαυτούς;

     Τρίτον. Γράφετε:

«Έφθασε λοιπόν ο καιρός τῆς ταπεινώσεως και ενώσεως».

    Ὅμως τὴν ταπείνωση πρὸς ἕνωση τὴν βλέπετε μόνο στὴν ἄλλη πλευρά! Καὶ πράγματι πρέπει νὰ μετανοήσουμε, γιατὶ ἐπὶ δεκαετίες κοινωνούσαμε ἢ κοινωνοῦμε μὲ τοὺς Οἰκουμενιστές. Ἐσεῖς, ὅμως, ποὺ δὲν μείνατε στὴν ἀποτείχιση, ἀλλὰ δημιουργήσατε Ἐκκλησίες καὶ παρατάξεις ἀλληλομισούμενες (ὁ κ. Πολυμενόπουλος –τοῦ ὁποίου τὸ κείμενο ἐπισυνάπτετε-αὐτὰ τὰ ὀνομάζει ἁπλὰ λάθη), ποὺ δογματοποιήσατε τὸ Ἡμερολόγιο, δὲν πρέπει νὰ μετανοήσετε; Ἡ ἐπιδίωξη αὐτοδικαιώσεως δὲν δηλώνει μετάνοια καὶ ταπείνωση, οὔτε ὁδηγεῖ στὴν ἑνότητα!

       Γράφετε ἐπίσης, τρίτον:

«Οι επίσκοποι τῆς Ελλαδικῆς Εκκλησίας θα πρέπει να προσέχουν πολύ την εξής φράση του Αγίου Παїσίου…(καὶ παραθέτετε μιὰ φράση του)».

     Ὅμως, ὁ ἅγιος Παΐσιος (ποὺ τὸν σέβεσθε εἴτε ὡς μακαριστό, εἴτε ὡς ἅγιο) γράφει και κάτι ἄλλο:

      «Ἔχω τὴν γνώμην ὅτι δὲν εἶναι καθόλου καλὸν νὰ ἀποχωριζώμεθα ἀπὸ τὴν Ἐκκλησίαν κάθε φορὰν ποὺ θὰ πταίῃ ὁ Πατριάρχης· ἀλλὰ ἀπὸ μέσα, κοντὰ στὴν Μητέρα Ἐκκλησία ἔχει καθῆκον καὶ ὑποχρέωσι, ὁ καθένας ν’ ἀγωνίζεται μὲ τὸν τρόπον του. Τὸ νὰ διακόψῃ τὸ μνημόσυνον τοῦ Πατριάρχου, νὰ ἀποσχισθῇ καὶ νὰ δημιουργήσῃ ἰδικήν του Ἐκκλησίαν… αὐτό, νομίζω, εἶναι παράλογον»!

     Ὅπως βλέπετε ὁ ἅγιος Παΐσιος δὲν θεωρεῖ καλὸν τὴν δημιουργίαν ἄλλων Ἐκκλησιῶν ἀντιμαχομένων. Ἡ ἀποτείχιση, βεβαια, δὲν εἶναι δημιουργία ἄλλης Ἐκκλησίας, ἀλλὰ ἀγώνας «ἀπὸ μέσα, κοντὰ στὴν μητέρα Ἐκκλησία» ἐναντίον τῶν ψευδεπισκόπων ποὺ λεηλατοῦν τὴν Ἐκκλησία.

     Τέλος, χρησιμοποιεῖτε τὴν προτροπὴ τοῦ μητροπολίτη Καλαβρύτων, "η Εκκλησίας τῆς Ελλάδος να αποφασίσει να μην συμμετάσχει στην Σύνοδο αυτή"! Τὸν μητροπολίτη καλαβρύτων βρήκατε γιὰ νὰ πείσετε γιὰ τὴν μὴ συμμετοχὴ στὴν Σύνοδο; Εἶναι δυνατὸν νὰ στηριχτοῦμε στὶς προτροπὲς ἐντυπωσιασμοῦ ἑνὸς μητροπολίτη ποὺ συμμετεῖχε στὸ Συνέδριο τοῦ Πόρτο Ἀλέγκρε μὲ τὶς κακόδοξες ἀποφάσεις, ὁ ὁποῖος μένει ἕως τέλους ἀμετανόητος καὶ ἀρνούμενος νὰ διορθώσει δημόσια, ὅσα δημόσια εἶπε περὶ Παπισμοῦ καὶ filioque· ποὺ ἐπεδίωξε νὰ δώσει Ναὸ σὲ Παπικοὺς καὶ ἐδίωξε τὸν ἀείμνηστο π. Κωνσταντῖνο Παλαιολογόπουλο ὁ ὁποῖος τότε ἀντιστάθηκε σ’ αὐτὴ του τὴν ἐνέργεια· ποὺ δὲν ἔχει ἀκόμα καταδικάσει τὸν Οἰκουμενισμὸ καὶ ἄλλοτε λέει τὸ ἕνα κι ἄλλοτε τὸ ἄλλο, μόνο καὶ μόνο γιὰ νὰ προκαλέσει ἐντυπώσεις!

Π.Σ.

Χαιρετισμός Επισκόπου Μπρατσέκ Λογγίνου, στην Ημερίδα για τη Μεγάλη Σύνοδο

 Εἶπε ὁ Ἐπίσκοπος Λογγίνος: «Εμείς, οι Ορθόδοξοι, δεν μπορούμε να συμμετάσχουμε στον οικουμενι-σμό... Ὄχι μὲ τον καταραμένο οικουμενισμό, ο οποίος είναι πρόδρομος του αντιχρίστου»!!!

Ἂς μᾶς ποῦν λοιπόν, οἱ Ἕλληνες ἱερωμένοι ἀντι-Οἰκουμενιστές: Ἡ συμμετοχὴ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος στὸ Π.Σ.Ε. τί εἶναι; Δὲν εἶναι συμμετοχὴ στὸν Οἰκουμενισμό; Καὶ ἡ ἀναγνώριση-ψήφιση τῶν πεπραγμένων στὸ Πόρτο Ἀλέγκρε τῶν αἱρετικῶν βαπτισμάτων ὡς ἔγκυρων, (παρόντων τοῦ Καλαβρύτων Ἀμβρόσιου ὡς παρατηρητοῦ καὶ τοῦ Δημητριάδος Ἰγνατίου ὡς μέλους) τί εἶναι; Δὲν εἶναι ἀποδοχὴ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ; Καὶ ἡ μνημόνευση τῶν Οἰκουμενιστῶν, τί εἶναι; Δὲν εἶναι κοινωνία μὲ τὸν "καταραμένο οικουμενισμό";

Δείτε και το βίντεο εδώ: Χαιρετισμός Επισκόπου Μπρατσέκ Λογγίνου, στην Ημερίδα για τη Μεγάλη Σύνοδο

Ο χαιρετισμός του Σεβασμιωτάτου Επισκόπου του Μπάντσεν και Βικαρίου της Επαρχίας Τσερνοβιτσίου, κ.κ. Λογγίνου, ως εκπροσώπου του Μητροπολίτου Κιέβου και Πάσης Ουκρανίας, κ.κ. Ονουφρίου.

Σεβασμιώτατοι, Σεβαστοί Πατέρες, Οσιολογιώτατοι και Οσιολογιώτατες, αγαπητοί αδελφοί,

Με τον πιο βαθύ πόνο της ψυχή, συνήλθαμε σήμερα οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί, επειδή, στις ημέρες που ζούμε, η Ορθόδοξη μας Εκκλησία δέχεται σκληρά χτυπήματα. Αλλά, παρόλο που εδώ και δύο χιλιετίες η Εκκλησία μας δέχτηκε χτυπήματα από όλες τις πλευρές, από όλες τις αιρέσεις, οι Άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας τήρησαν τα δόγματα και την αληθινή πίστη. 

Σας αγκαλλιάζουμε με όλη την αγάπη μας εν Χριστώ τω Κύριω ημών και, κατά τον λόγο του θείου Ψαλμωδού, ο οποίος λέει: Ίδοὺ δὴ τί καλὸν ἢ τί τερπνόν, ἀλλ᾿ ἢ τὸ κατοικεῖν ἀδελφοὺς ἐπὶ τὸ αὐτό (Ψ 132:1), σας αγκαλλιάζουμε όμως όχι στην υποκριτική αγάπη με τους αιρετικούς, αλλά ενωμένοι με τους αδελφούς μας στην αγνή μας πίστη, κανονική και ορθή, διότι η αγάπη συγχαίρει δὲ τῇ ἀληθείᾳ (A’ Koρ. 13:6) και την αλήθεια την ζούμε στην Εκκλησία μας. Σήμερα μας συνένωσαν εδώ ο πόνος της ψυχής και οι προβληματισμοί του Ορθοδόξου λαού της Οικουμένης, λόγω του μεγάλου κινδύνου, που έχει εμφανιστεί ενώπιόν μας, και αντιμέτωποι του κινδύνου αυτού έχουμε μπροστά μας μόνο δύο επιλογές: να γίνουμε προδότες της αγίας μας Ορθόδοξου πίστεως ή να ομολογήσουμε την αγία αλήθεια, την οποία λάβαμε ως την πιο πολύτιμη παρακαταθήκη. Γνωρίζουμε μόνο μια Εκκλησία, την οποία μας παρέδωσε ο Ιησούς Χριστός, ο Κύριός μας,

ΔΕΝΤΡΟ Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ

Γ΄ Στάσις Xαιρετισμῶν

ΔΕΝΤΡΟ  Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ

«Χαῖρε, δένδρον ἀγλαόκαρπον, ἐξ οὗ τρέφονται πιστοί·
χαῖρε, ξύλον εὐσκιόφυλλον, ὑφ᾽ οὗ σκέπονται πολλοί»
(Ἀκάθ. ὕμν. Ν3)

     

     Ακάθιστος ὕμνος, ἀγαπητοί μου. Τρίτη στάσις. Ὅπως λέγαμε καὶ ἄλλοτε, ὁ Ἀκάθιστος ὕμνος εἶνε ἕνα ἐξαίρετο ποίημα, ἕνα ἀ­ριστούργημα τῆς βυζαντινῆς ἐποχῆς. Ἡ βαθειὰ ἀγάπη καὶ ὁ σεβασμός, ποὺ ἔτρεφε πρὸς τὴν ὑπεραγία Θεοτόκο ὁ ἀνώνυμος ποιητής, τὸν κάνουν νὰ τὴν στολίζῃ μὲ πολλὰ ὀνόματα, μὲ ποικίλες εἰκόνες καὶ λέξεις, ποὺ παίρνει ἀ­πὸ παντοῦ (ἀπὸ τὸν οὐρανό, τὴ γῆ, τὸν ἥλιο, τὴ σελήνη, τὰ φυτά, τὰ δέντρα, τὰ ἄνθη, τὰ πουλιά, ἀπ᾽ ὅλο τὸν κόσμο). Ἂν μετρήσουμε τὶς εἰκόνες ποὺ περιέχει ἡ ἀκολουθία τοῦ Ἀ­καθίστου ὕμνου, ξεπερνοῦν τὶς τριακόσες. Ὑ­πέροχη ζωγραφιά· διότι καὶ ζωγράφοι ἀσχολήθηκαν μὲ τὴν εἰκονογράφησι τοῦ ὕμνου αὐ­τοῦ ἀπὸ τὴ βυζαντινὴ περίοδο μέχρι σήμερα.
     Τὰ «χαῖρε» τῆς ἀκολουθίας εἶνε 144. Ἕνα ἀ­πὸ αὐτὰ εἶνε κι αὐτὸ ποὺ ἀκούσατε· «Χαῖ­ρε, δένδρον ἀγλαόκαρπον, ἐξ οὗ τρέφον­ται πιστοί· χαῖρε, ξύλον εὐσκιόφυλλον, ὑφ᾽ οὗ σκέπονται πολλοί» (Ἀκάθ. ὕμν. Ν3). Τί σημαίνουν τὰ λό­για αὐτά; – γιατὶ δὲν ἀρκεῖ ἁπλῶς νὰ τὰ ἀκοῦ­με· ὁ σκοπὸς εἶνε νὰ διδασκώμεθα κάτι καὶ νὰ τὸ ἐφαρμόζουμε, ἐκεῖ ἀποβλέπει ἡ Ἐκκλησία μας καὶ μὲ τὴν ψαλμῳδία.

* * *

   Ἡ Παναγία, ἀγαπητοί μου, ὀνομάζεται ἐδῶ «δένδρον». Ὄχι δέντρο ἄκαρπο, ὅπως εἴμαστ᾽ ἐμεῖς, ποὺ λέει τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιο ὅτι

ΚΟΠΟΣ, ΑΝΕΣΗ καὶ ΣΩΤΗΡΙΑ

«Κόπος ἐστὶ τὸ σωθῆναι»

   Ὅλοι οἱ πιστοὶ Χριστιανοὶ ποθοῦμε τὴ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ πολλὲς φορὲς ὁ τρόπος τῆς ζωῆς μας δὲν συμβαδίζει μὲ τὸν στόχο ποὺ θέλουμε νὰ ἐπιτύχουμε. Μᾶς ἀρέσει καὶ σ᾿ αὐτὴ τὴ ζωὴ νὰ ζοῦμε μὲ ἀπολαύσεις καὶ ­στὴν ἄλλη ζωὴ νὰ ἀπολαμβάνουμε τὴ μακαριότητα τῆς Βασιλείας τῶν οὐ­ρα­νῶν. Ποθοῦμε νὰ κληρονομήσουμε τὴ Βα­σιλεία τοῦ Θεοῦ χωρὶς καθόλου νὰ κοπιάσουμε.
   Ὁ Μέγας Βασίλειος ἐπικρίνει αὐτὸ τὸν ἀνακόλουθο τρόπο ζωῆς. Γράφει στοὺς Ὅρους κατὰ πλάτος: Ἐνῶ ἐπιθυμοῦ­με τὴ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ, δὲν φροντίζουμε νὰ κάνουμε αὐτὰ ποὺ χρειάζον­ται, γιὰ νὰ τὴν κερδίσουμε. Καὶ μάλιστα φανταζόμαστε μὲ τὴ ματαιότητα τοῦ νοῦ μας ὅτι χωρὶς νὰ κοπιάσουμε γιὰ τὴν τήρηση τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ, θὰ ἐπιτύχουμε ἴσες τιμὲς μὲ αὐτοὺς ποὺ ἔχουν ἀντισταθεῖ κατὰ τῆς ἁμαρτίας μέχρι θανάτου. Ἀλλὰ ὑπάρχει κανεὶς ποὺ τὸν καιρὸ τῆς σπορᾶς παρέμενε ἀργὸς στὸ σπίτι του ἢ κοιμόταν, κι ὅταν ἦλθε ὁ θερισμός, γέμισε τὶς ἀποθῆκες του μὲ καρπό; Ὑπάρχει κανεὶς ποὺ δὲν φύτευσε, οὔτε καλλιέργησε ἀμπέλι καὶ στὸν καιρὸ τοῦ τρύγου τρύγησε σταφύλια; Ὑπάρχει κανεὶς ποὺ δὲν μπῆκε κἂν στὸ στάδιο νὰ ἀγωνιστεῖ καὶ στὸ τέλος τοῦ ἀγώνα στεφανώθηκε; Οἱ καρποὶ ἀνήκουν σ᾿ ἐκείνους ποὺ κοπιάζουν. Οἱ τιμὲς καὶ τὰ στεφάνια ἀνήκουν στοὺς νικητές (Μεγάλου Βασιλείου, Ὅροι κατὰ πλάτος, ΕΠΕ 8, 168).
   Εἶναι ὁπωσδήποτε πλάνη νὰ νομίζου­με ὅτι θὰ κληρονομήσουμε τὴ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ βαδίζοντας τὴν εὐρύχωρη ὁδό. Ἡ πλατιὰ πύλη καὶ ἡ εὐρύχωρη ὁδὸς δὲν ὁδηγοῦν στὴ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ στὴν ἀπώλεια.
  Αὐτὸ τὸ γνωρίζουμε θεωρητικά, ἀλλὰ στὴν πράξη τὸ ἐφαρμόζουμε ἄραγε πάν­τοτε; Ἂν παρατηρήσουμε ποιὲς εἶναι οἱ καθημερινές μας ἐπιλογές, θὰ διαπιστώσουμε ὅτι τὶς περισσότερες φορὲς ἐπιλέγουμε ὄχι τὸν κόπο, ἀλλὰ τὴν ἄνεση. Λόγου χάριν,

Τα πρωτοπαλίκαρα των Οικουμενιστών επιστρατεύτηκαν: Η "επιστήμη" στην ...υπηρεσία της αίρεσης!!!

Πηγή

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΜΕ ΗΜΕΡΙΔΑ;

Πρωτ. Αναστάσιος Γκοτσόπουλος: Εισήγηση στην Θεολογική-Επιστημονική Ημερίδα

Ὁ π. Ἀναστάσιος πρὸς ἱστολόγιο "Κατάνυξις"

         

           Σεβαστοί, αγαπητοί,

   Σας κοινοποιώ  την εισήγησή μου στην ημερίδα της 23.3.2016 στον Πειραιά, ''Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδος. Μεγάλη προετοιμασία, χωρίς προσδοκίες''.

    Θέμα: "Οι Ιεροί Κανόνες και το  κείμενο της Ε΄ ΠΠΔ με τίτλο

             «Σχέσεις Ορθοδόξου Εκκλησίας προς τον λοιπόν Χριστιανικόν               Κόσμον».

Εύχεσθε!

Εφημέριος  Ι. Ν. Αγ. Νικολάου Πατρών

ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ - ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ  ΗΜΕΡΙΔΑ

"ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟΣ"
Μεγάλη προετοιμασία χωρίς προσδοκίες.

Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας-Πειραιάς    -   Τετάρτη  23.3.2016  

«Ιεροί κανόνες και το  κείμενο της Ε΄ ΠΠΔ με τίτλο  

«Σχέσεις Ορθοδόξου Εκκλησίας προς τον λοιπόν Χριστιανικόν Κόσμον»

Το κείμενο της Ε΄ Πανορθοδόξου Προσυνοδικής Διασκέψεως (Σαμπεζύ 2015) με τίτλο  «Σχέσεις Ορθοδόξου Εκκλησίας προς τον λοιπόν Χριστιανικόν Κόσμον» είναι το πλέον σημαντικό κείμενο της μελλούσης Αγίας και Μεγάλης Συνόδου και είναι σίγουρο ότι θα αναδειχθεί ο πλέον καθοριστικός παράγοντας για την εκκλησιαστική αξιολόγηση της ίδιας της Συνόδου.  Δεν θα ήταν υπερβολή να λέγαμε ότι το κείμενο αν και δεν έχει την τυπική μορφή και δομή δογματικού όρου, ουσιαστικά επέχει θέση δογματικής αποφάσεως της Συνόδου, και, συνεπώς, η Εκκλησία – δηλ. όλοι εμείς, κλήρος και λαός – οφείλουμε να το αντιμετωπίζουμε με τη δέουσα σοβαρότητα ως τη δογματική απόφαση της Πανορθοδόξου Συνόδου.
Η εισήγηση αποτελεί μέρος εκτενέστερου σχολιασμού του προσυνοδικού κειμένου, τον οποίο σας συγκοινοποιώ για την πληρότητα και τεκμηρίωση της εισηγήσεως.

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΚΕΙΜΕΝΟΥ Ε΄ ΠΠΔ-περι Οικουμενισμού

Η παρούσα εισήγηση με τίτλο «Ιεροί κανόνες και το  κείμενο της Ε΄ ΠΠΔ με τίτλο  «Σχέσεις Ορθοδόξου Εκκλησίας προς τον λοιπόν Χριστιανικόν Κόσμον» περιορίζεται αναγκαστικά μόνο στο ζήτημα αν η κανονική παράδοση της Εκκλησίας μας αναγνωρίζει τα μυστήρια των αιρετικών. Και αυτό, διότι αν εξαιρέσουμε την § 20, στην οποία θα επικεντρώσουμε την εισήγησή μας, σε ολόκληρο το κείμενο της Ε΄ΠΠΔ  δεν υπάρχει καμία αναφορά σε Ιερούς Κανόνες και στην εν γένει κανονική παράδοση της Εκκλησίας μας.

Είναι άξιο επισήμανσης ότι Ε΄ ΠΠΔ (Σαμπεζύ 2015) όταν διαπραγματεύθηκε το μείζον και κρίσιμο αυτό θέμα των σχέσεων της Εκκλησίας με την ετεροδοξία δεν αισθάνθηκε την

Όλοι και όλα για την σωτηρία της πατρίδας

 

Δημήτρης Νατσιός, δάσκαλος - Κιλκίς 

«Ει δε τις των ιδίων και μάλιστα των οικείων ου προνοεί, την πίστιν ήρνηται και έστιν απίστου χείρων» (Α΄ Προς Τιμόθεον ε΄ 8).

Η μεγαλύτερη σύγχυση τούτη την παμπόνηρη εποχή εντοπίζεται στην στάση των Ελλήνων έναντι των λαθρομεταναστών.

(Ο κοινός νους λέει ότι αν κάποιος εισβάλλει στην χώρα σου, όντας απρόσκλητος και ανεπιθύμητος, λαθραίως και παρανόμως, σύμφωνα με τα έγκυρα λεξικά, ονομάζεται λαθρομετανάστης. Όπως λέγεται λαθροθήρας αυτός που κυνηγά χωρίς άδεια, ο λαθροϋλοτόμος και ο λαθρεπιβάτης. Ο κυρ-Φίλης υπουργός, στην πρόσφατη επιστολή του στα σχολεία, ταυτίζει τους Έλληνες, Χριστιανούς Ορθοδόξους του ’22, τους διωκόμενους και σφαγιασθέντες από τους

ΛΑΟΣ ΔΥΣΣΕΒΗΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΝΟΜΟΣ…

«…εικόνα που μέρα με τη μέρα γίνεται ολοένα και πιο ζοφερή, όλο κι πιο σπιλωμένη από τη λάσπη της ανοησίας, της χυδαιότητας, της αμετανοησίας»!

Του Νεκτάριου Δαπέργολα

               Διδάκτορος Ιστορίας

   Η χαρακτηριστική ευκολία με την οποία ξεσηκώνονται πραγματικές θύελλες επικρίσεων και χλευαστικών σχολίων κάθε φορά που ορισμένοι (ελάχιστοι δυστυχώς) ιεράρχες μας τολμούν να πουν δημοσίως κάποια απλώς αυτονόητα πράγματα (από τη σχέση της γιόγκα ή των λεγομένων πολεμικών τεχνών με τις ανατολικές θρησκείες έως τις πνευματικές παγίδες του οικουμενισμού και από τα επίχειρα του συμφώνου συμβίωσης μέχρι τον θανάσιμο κοινωνικό, δημογραφικό και εθνικό κίνδυνο που διατρέχει η πατρίδα μας εξαιτίας του μεταναστευτικού) και ταυτόχρονα η απίστευτη ελαφρότητα με την οποία χαρακτηρίζονται ως ακραίοι, γραφικοί, ξενοφοβικοί, φονταμενταλιστές κλπ, παρέχουν καθημερινά προφανείς αφορμές προβληματισμού, αλλά και θλίψης, για τα ανεκδιήγητα πνευματικά χάλια στα οποία έχει πλέον διολισθήσει ο πάλαι ποτέ λαός της Φιλοκαλίας.

    Αφορμές που έρχονται φυσικά να προστεθούν σε όλες τις προηγούμενες. Στις απειράριθμες προηγούμενες, που συναντούμε συνεχώς ολόγυρά μας και που τεκμηριώνουν την πραγματικά παράδοξη ευκολία με την οποία ο λαός μας καταπίνει εδώ και χρόνια αμάσητη όλη αυτή την άθλια θεματολογία την οποία έχουν πλέον εμπεδώσει οι ινστρούχτορες της Νέας Τάξης και τα εντόπια παπαγαλάκια τους. Την ευκολία με την οποία καταπίνει όλα αυτά τα υποβολιμαία σκουπίδια:

·      από την κατακεραύνωση της δήθεν ισλαμοφοβίας και του ρατσισμού μέχρι τον «σεβασμό του διαφορετικού» (sic) και την υποτιθέμενη ομοφοβία

·      από την επιδεικτικά αθεϊστική θολοκουλτούρα ως τη νεοεποχίτικη συγκρητιστική θρησκευτική ισοπέδωση

·      από τη συστηματική διοχέτευση όλων των παραπάνω στην ελληνική εκπαίδευση (μαζί με τις «καινοτόμες δράσεις», το bullying, τα «ευέλικτα προγράμματα» της πλήρους αμορφωσιάς και ανοησίας κλπ.) μέχρι τις σύγχρονες ψυχώσεις του «προοδευτισμού», της ψευδεπίγραφης οικολογίας, της αρρωστημένης και στρεβλής ζωοφιλίας

·      από τον χύδην χλευασμό προς οτιδήποτε θυμίζει πατρίδα κι ορθόδοξη πίστη μέχρι τη ζηλωτική προάσπιση κάθε είδους ανωμαλίας και άρρωστης διαστροφής ως αυτονόητης, εν ονόματι μιας κάποιας (ανυπόστατης) δημοκρατίας και μιας κάποιας (εγκάθετης) ψευτοπροόδου.

   Όλη αυτή τη σύγχυση, την παράκρουση και τη λοβοτομή που έχει υποστεί μαζικά ο λαός μας –και κυριολεκτούμε στο τελευταίο, γιατί βέβαια δεν τη συναντούμε πια μόνο σε κάποια κέντρα προπαγάνδας, μόνο σε σποραδικές «δεξαμενές σκέψης», μόνο στα βοθροκάναλα της διαπλοκής ή στα λοιπά «στημένα» Μέσα Μαζικού Εκμαυλισμού, αλλά και σε πλείστο μέρος του κόσμου.

  Πράγματι, μια ολιγόλεπτη καθημερινή περιήγηση στα σχόλια των ιστοσελίδων και ιδίως των λεγόμενων χώρων κοινωνικής δικτύωσης (facebook, twitter), αλλά και μία σύντομη μόνο επαφή με όσα λέγονται και ακούγονται στα μέρη των καθημερινών επαγγελματικών και άλλων συναναστροφών μας, είναι δυστυχώς αρκετή για να τεκμηριώσει απόλυτα του παραπάνω λόγου το αληθές.

    Και φυσικά δεν θέλουμε να γενικεύουμε. Είναι βέβαιο πως υπάρχουν και πολλοί σε αυτόν τον τόπο που αισθάνονται και ζουν διαφορετικά. Δεν ξέρουμε όμως πόσοι είναι αυτοί και αν επαρκούν (σαν τους 10 των Σοδόμων) για να αποτρέψουν την καταβαράθρωση και το επερχόμενο Τέλος.

 Και γενικότερα, το γνωρίζουμε πως υπάρχουν και άνθρωποι καλοπροαίρετοι, ένα αναμφίβολα μεγάλο πλήθος συμπατριωτών μας που υποφέρουν με όλη αυτή την προϊούσα εξαθλίωση, που και από πολιτικής άποψης ίσως ασφυκτιούν ανάμεσα στην αποχή και στην περιστασιακή επιλογή του εκάστοτε μη χείρονος. Και αυτών τα αντανακλαστικά όμως έχουν πλέον αμβλυνθεί, άπαντες έχουν πια βουλιάξει μέσα στη γενική αίσθηση της ματαιότητας, τη διάχυτη φοβία, την έλλειψη φρονήματος, την απογοήτευση από τις λογής (πολιτικές και εκκλησιαστικές) ηγεσίες, την καθεστώσα παθητικότητα. Και οι όποιες αντιδράσεις εκδηλώνονται κατά καιρούς, είναι πια μόνο για λόγους οικονομικούς, κάθε άλλη αιτία φαίνεται πως έχει δυστυχώς εκλείψει.

   Και σεβαστές βέβαια οι κινητοποιήσεις των αγροτών ή οι απεργίες των εργαζομένων, σεβαστός ο αγώνας για τα μισθολογικά και το ασφαλιστικό, δεν είδαμε όμως την παραμικρή αντίδραση για θέματα πνευματικά (όπως η ανείπωτη τραγωδία της επισημοποιημένης πλέον συμβίωσης των σοδομιτών) ή εθνικά (όπως το μεταναστευτικό ή η νεο-οθωμανική επέλαση).

   Ελάχιστες μόνο δεκαετίες πριν ο λαός μας (αν και πάλι υπό πνευματική παρακμή) μπορούσε τουλάχιστο να κατακλύζει ενίοτε τους δρόμους και για τέτοια θέματα.

·      Τώρα όμως ακόμη κι αυτό δείχνει πραγματικά αδιανόητο.

·      Τώρα, μόνο νεοταξίτικες εκδηλώσεις βλέπουμε πια, άνδρες να φιλιούνται λάγνα πανηγυρίζοντας για τη νομική θεσμοθέτηση της αρρώστιας τους, εγκάθετα συστημικά στρατιωτάκια (αυτοφερόμενα ως …αντιεξουσιαστές) να ασχημονούν πάνω σε κάθε έννοια έθνους και ιστορίας, ψευδόσχημους «προοδευτικούς» να ασελγούν πάνω σε κάθε όσιο και ιερό γέννησε ποτέ του αυτός ο τόπος.

    Όλοι οι άλλοι απλώς κάπου κρύβονται.

    

  Και πολύ φοβόμαστε βέβαια πως δεν θα δούμε καμμία ιδιαίτερη αντίδραση και για όσα αποτρόπαια βρίσκονται επί θύραις, όπως οι νέες ηλεκτρονικές ταυτότητες του οργουελικού εφιάλτη ή η ολοκλήρωση της εκπαιδευτικής λοβοτομής των ελληνοπαίδων (με τα νέα σχολικά βιβλία Ιστορίας και τις λοιπές …μεταρρυθμίσεις από τον εσμό των ελληνοφοβικών εκκλησιομάχων του φερομένου ως Υπουργείου Παιδείας). Το σύστημα έχει επικρατήσει, η νεοταξίτικη θεματολογία κι ορολογία είναι πια (θεσμικά και ουσιαστικά) κυρίαρχες, κάθε παρέκκλιση από τον συρμό και το κοπάδι λοιδωρείται και εξουθενώνεται ως γραφική ή σκοταδιστική.

   Δεν αποκλείεται κάποιοι να τα θεωρήσουν υπερβολικά και υπέρ του δέοντος απαισιόδοξα όλα αυτά. Και ίσως και να είναι. Ίσως εκείνοι να έχουν άλλες «παραστάσεις», κάποια άλλα δεδομένα, που να δείχνουν την ύπαρξη μιας «άλλης Ελλάδας». Δυστυχώς εμείς θα το επαναλάβουμε ότι κάθε μέρα συναντούμε κυριολεκτικά εκατοντάδες περιπτώσεις από το διαδίκτυο, αλλά και από τη ζώσα μας πραγματικότητα, που δεν αφήνουν (ανθρωπίνως πάντοτε) περιθώρια αισιοδοξίας.

    Ευχόμαστε να διαψευστούμε, δυστυχώς όμως η εικόνα που βγαίνει μέσα απ΄ όλα αυτά δεν είναι εικόνα ενός λαού που μαθαίνει από τα παθήματά του, που διδάσκεται από τις δοκιμασίες του, που δείχνει σημάδια ανάνηψης και μεταστροφής. Είναι αντίθετα εικόνα που μέρα με τη μέρα γίνεται ολοένα και πιο ζοφερή, όλο κι πιο σπιλωμένη από τη λάσπη της ανοησίας, της χυδαιότητας, της αμετανοησίας. Και που φέρνει μοιραία στο μυαλό κάτι όχι ιλαρό και ελπιδοφόρο, αλλά αγωνιώδες και σκοτεινό. Ίσως και τίποτε παραπάνω εν τέλει από τον τόσο πικρό εκείνο στίχο της μεγαλοβδομαδιάτικης υμνολογίας: «Λαός δυσσεβής και παράνομος, ίνα τί μελετά κενά»;

πηγή: pentapostagma