"Πρέπει να κρυφθούν, αν τους απέμεινε λίγη εντροπή"!

    Ὁ π. Θεόδωρος Ζήσης διδάσκει (ὡς Ποιμένας καὶ καθηγητὴς Πανεπιστημίου) ὅτι ἡ «σύνοδος τῆς Κρήτης ἔχασε τὸ Ἅγιο Πνεῦμα, γιατὶ κοινωνεῖ μὲ τοὺς αἱρετικούς»! Δηλαδή, ἐπειδὴ ἡ Σύνοδος ἀποτελεῖται ἀπὸ ἀνθρώπους, τοὺς συγκεκριμένους Ἐπισκόπους ποὺ τὴν συγκρότησαν, οἱ Ἐπίσκοποι αὐτοί -σύμφωνα μὲ τὸν π. Θεόδωρο- ἔχασαν τὸ Ἅγιο Πνεῦμα!

    Κι ὅμως,  μ’ αὐτοὺς τοὺς Ἐπισκόπους, ποὺ "ἔχασαν τὸ Ἅγιο Πνεῦμα" κοινωνεῖ ὁ π. Θεόδωρος καὶ οἱ ἄλλοι ἀντι-Οἰκουμενιστὲς τῆς Συνάξεως τῆς Γατζέας!

     Ὁπότε, ποιόν κοροϊδεύετε π. Θεόδωρε;

π. Θεόδωρος Ζήσης:

     «Πρέπει νὰ ἐξαφανισθοῦν καὶ νὰ κρυφθοῦν, ἂν τοὺς ἀπέμεινε λίγη ἐντροπή, ὅσοι τὶς πατερικὲς αὐτὲς θέσεις (ἐδῶ) ὀνομάζουν «συντηρητισμό» καί «ζηλωτισμό». Βλασφημοῦν καὶ ὑβρίζουν τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, γίνονται δεκανίκια τοῦ καταρρέοντος Παπισμοῦ καὶ τοῦ ἐξ αὐτοῦ προελθόντος Προτεσταντισμοῦ μὲ τὸ νὰ τοὺς θεωροῦν ὡς «ἐκκλησίες» καὶ νὰ ὑποστηρίζουν μέσα στὰ συνοδικὰ κείμενα τοὺς ἀποτυχημένους θεολογικοὺς διαλόγους, τὰ ἐπαίσχυντα κείμενα τοῦ Balamand, τοῦ Porto Alegre, τοῦ Pusan, καὶ νὰ ἐπιμένουν στὴν συμμετοχή μας στὸ λεγόμενο «Παγκόσμιο Συμβούλιο Ἐκκλησιῶν», ὅπου υἱοθετήθηκαν φοβερὲς δογματικὲς καὶ ἠθικὲς ἐκτροπὲς καὶ παρεκκλίσεις, μέχρι τοῦ γάμου τῶν ὁμοφυλοφίλων καὶ τῆς ἀποδοχῆς ὡμολογημένων Σοδομιτῶν στὶς τάξεις τῶν κληρικῶν. Αὐτὰ εἶναι ὄντως «πρόοδος», ἀλλὰ πρὸς τὸ κακὸ καὶ πρὸς τὴν κόλαση.     Ἐμεῖς ἐκφράζουμε τὴν χαρὰ καὶ τὴν ἀγαλλίασή μας, διότι μᾶς ἀξιώνει ὁ Θεὸς νὰ ἀκολουθοῦμε τοὺς θεοφώτιστους καὶ πνευματοφόρους Ἁγίους Πατέρες, οἱ ὁποῖοι καθοδήγησαν πολλὲς τοπικὲς ἐκκλησίες καὶ πολλοὺς ἐπισκόπους νὰ μὴ συμμετάσχουν στὴν ἀχαρίτωτη σύνοδο τῆς Κρήτης, ποὺ ἔχασε τὸ Ἅγιο Πνεῦμα, γιατὶ κοινωνεῖ μὲ τοὺς αἱρετικούς».

Πηγή

Η ωρολογιακή βόμβα τοποθετήθηκε -κατά τις προβλέψεις σας- κ. Τελεβάντο! Αλλ' εσεις, κύριε, παρά ταύτα συνεχίζετε τον ...χαρτοπόλεμο, έως ότου η έκρηξη καταστρέψει τα πάντα!

Σχολιάζαμε  πρὶν ἀπὸ  17 μῆνες  ἄρθρο τοῦ ἱστολογίου "Τελεβάντος":

Κατὰ  τὸν  Τελεβάντο,

Με "επαγρύπνιση" και "ενημέρωση" ...χαρτοπολεμική... ΘΑ νικήσει η ΟΡΘΟΔΟΞΙA την Παναίρεση του ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ!!!

Και κυρίως χωρίς διωγμὸ

 καὶ  ...θυσίες!

Μερικοὶ «ἀντι-Οἰκουμενιστὲς» ἐπιμένουν ἀντιπατερικὰ καὶ μᾶς προϊδεάζουν (ἐμμέσως πλὴν σαφῶς) πώς:

ἀκόμα κι ἂν ἡ μέλλουσα νὰ συνέλθει Πανορθόδοξος Σύνοδος, πάρει αἱρετικὲς ἀποφάσεις, ἐμεῖς δὲν θὰ διακόψουμε τὸ Μνημόσυνο τῶν Οἰκουμενιστῶν, ἀλλὰ θὰ κοινωνοῦμε μαζί τους, γιατὶ αὐτὲς τὶς ἀποφάσεις θὰ τὶς κατατάξουμε στὸν «λαϊκό διαθρησκειακό Οικουμενισμό»!!!

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΟ ΤΟ ΥΠΟΒΑΘΡΟ

ΤΩΝ ΕΠΙΔΙΩΚΟΜΕΝΩΝ ΑΛΛΑΓΩΝ

ΤΩΝ ΔΙΑΤΑΞΕΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΓΑΜΟ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

Οι επιδιωκόμενες αλλαγές στις διατάξεις του γάμου που επιδιώκει να θεσμοθετήσει η μέλλουσα να συνέλθει Πανορθόδοξη Σύνοδος αποσκοπούν κυρίως στην υιοθέτηση εκ μέρους της Ορθοδόξου Εκκλησίας της κακοδοξίας του Β΄ Βατικάνειας Συνόδου για τις ούτω καλούμενες “Αβρααμικές θρησκείες” (Χριστιανισμό, Ισλάμ και Ιουδαϊσμό).

Η κακοδοξία αυτή διατείνεται ότι δήθεν οι τρεις θρησκείες έχουν κοινή θρησκευτική παράδοση - την Αβρααμική. 

Περιττόν να τονίσουμε ότι αυτή η κακοδοξία δεν έχει απολύτως κανένα έρεισμα στην παράδοση της Ορθοδοξίας.

Οι χριστιανοί πιστεύουν στο Χριστό ως το δεύτερο πρόσωπο της Αγίας Τριάδας, οι Μωαμεθανοί στον Αλλάχ και οι Ιουδαίοι στο μονοπρόσωπο Θεό της παράδοσής τους.

Επομένως από πού και ως πού οι τρεις θρησκείες πιστεύουν στον ίδιο Θεό;

Κύριος στόχος της επιδιωκόμενης υπό της Πανορθόδοξης Συνόδου αλλαγής των διατάξεων για το γάμο είναι η διευκόλυνση της ιερολογίας του γάμου μεταξύ χριστιανών και αλλοθρήσκων (Ιουδαίων και Μωαμεθανών). Μια εξέλιξη, η οποία αν ‒ο μη γένοιτο‒ τυχόν υιοθετηθεί, θα δώσει τρομερή ώθηση στο λαϊκό διαθρησκειακό Οικουμενισμό.

Είναι σαφές ότι οι αλλαγές στις διατάξεις για το γάμο που επιδιώκουν οι πρωταγωνιστές της Πανορθόδοξης Συνόδου συνιστούν πραγματική οικουμενιστική  ωρολογιακή  β ό μ β α  στα θεμέλια της Ορθοδοξίας. Γι’ αυτό χρειάζεται συνεχής επαγρύπνηση, διαρκής ενημέρωση και ευαισθητοποίηση όλων για να μη γίνουν πραγματικότητα οι καταχθόνιοι στόχοι των Οικουμενιστών.

Αυτά γράφτηκαν πριν ένα χρόνο! Άλλαξε κάτι μετά την "Αγία και Μεγάλη Σύνοδο;

Η Σύναξη Ιεραρχών στο Φανάρι και η Πανορθόδοξος (που θα γίνει) το 2016
δίνει τέλος στις προφάσεις ή την αδιακρισία της άλλης "Σύναξης" των αντι-Οικουμενιστών και των θεολογούντων!

  

 Στὶς συχνὲς συζητήσεις μας μὲ πατέρες καὶ ἀδελφοὺς ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς Διακοπῆς τοῦ Μνημοσύνου τῶν αἱρετικῶν καὶ εἰδικὰ στὴν ἀπορία μας, γιατί δὲν ἐφαρμόζουν αὐτὴ τὴν Πατερικὴ στάση ἀπομακρύνσεως ἀπὸ τοὺς Οἰκουμενιστές, ποὺ καὶ οἱ ἴδιοι ἐπὶ χρόνια μᾶς δίδασκαν, ἀκούγαμε συνήθως νὰ ἐπικαλοῦνται καὶ τὴν ἑξῆς δικαιολογία:

Δὲν ἀποτειχιζόμαστε, γιατὶ πρέπει πρῶτα νὰ εὐαισθητοποιήσουμε, νὰ ἐνημερώσουμε καὶ νὰ προετοιμάσουμε τὸ λαό, ὁ ὁποῖος ἀγνοεῖ τὸ πρόβλημα.

Πέρασαν ἀπὸ τότε δέκα περίπου χρόνια. Οἱ ἐξελίξεις δείχνουν ὅτι ἡ δικαιολογία-πρόφαση δὲν ἀνταποκρίνεται στὴν πραγματικότητα. Οἱ ὁμιλίες καὶ ὁ χαρτοπόλεμος στὸν ὁποῖο ἀρκέστηκαν ―ἀθετοῦντες καὶ ἐγκαταλείποντες τὴν Ἱ. Παράδοση περὶ Διακοπῆς Μνημοσύνου― δὲν ἔφερε κανένα ἀποτέλεσμα. Οὔτε ὁ λαὸς ἐνημερώθηκε, οὔτε οἱ Οἰκουμενιστὲς σταμάτησαν τὶς κακόδοξες διδασκαλίες καὶ δράσεις τους. Ἀντίθετα προχωροῦν γρηγορότερα καὶ θρασύτερα στὴν ἐφαρμογὴ τῶν σχεδίων τους, ὁ δὲ λαὸς τοῦ Θεοῦ, ἀδρανοποιήθηκε, ναρκώθηκε, προσβλήθηκε ἀπὸ τὸν ἰὸ τοῦ μιθριδατισμοῦ καὶ στὸ σύνολό του ἀδιαφορεῖ πλέον γιὰ τὴν ἐπικράτηση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ!

Σ’ αὐτὸ συνετέλεσε ἡ παράλληλη δράση τῶν Νεοταξικῶν δυνάμεων καὶ δράσεων (πολεμικῶν, πολιτικῶν, οἰκονομικῶν), ποὺ σπέρνουν τὴν σύγχυση καὶ τὴν ἀπογοήτευση στὶς ψυχὲς τῶν ἀνθρώπων, προετοιμάζουν δὲ τὸν κόσμο καταλλήλως, ὥστε καὶ διὰ τοῦ οἰκονομικοῦ ἀποκλεισμοῦ, τοῦ φόβου καὶ τοῦ τρόμου ποὺ μὲ ποικίλες σατανικὲς μεθόδους ἐνσπείρεται στὶς ψυχὲς τῶν ἀνθρώπων, νὰ ἐξουδετερώσουν τὴν θεόσδοτη ἐλευθερία, νὰ τὸν ὑποτάξουν τελικὰ στὶς ἀντίχριστες δυνάμεις τοῦ σκότους.

Ἤδη, αὐτὲς τὶς ἡμέρες ἡ ἡγετικὴ ὁμάδα τῶν Οἰκουμενιστῶν στὸ Φανάρι, συγκέντρωσε ἕνα μεγάλο ἀριθμὸ Ἐπισκόπων ὑπὸ τὸ πρόσχημα τῆς ἐνημερώσεως καὶ συζητήσεως τῶν προβλημάτων ποὺ ἀπασχολοῦν τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία! Στὴν πραγματικότητα, ὅμως, ὁ σκοπός τους εἶναι νὰ διαμηνύσουν στοὺς λίγους ἄτολμους Ποιμένες ―ποὺ δὲν ἔδωσαν ἀκόμα «γῆν καὶ ὕδωρ» ― ὅτι τὸ παιχνίδι εἶναι χαμένο καὶ νὰ τοὺς ἀποθαρρύνουν! Μὲ τὴν Πανορθόδοξη Σύνοδο τοῦ 2016, ὅλα τελειώνουν!

Λυπούμαστε γιατὶ οἱ ἀντι-Οἰκουμενιστὲς ποιμένες πῆραν στὸ λαιμό τους λαὸν πολύ, ποὺ ὑπὸ τὴν καθοδήγησή τους μποροῦσαν (ἀνθρωπίνως) νὰ ἀνασχέσουν τὸν καλπασμὸ τῆς οἰκουμενιστικῆς λαίλαπας.

Ὅσοι ἀκόμα ἔχουν διάθεση ἀντιδράσεως, ὑπακοῆς στὸ Χριστὸ καὶ τὴν Ἐκκλησία Του κι ὄχι στοὺς «μισθωτοὺς» ἤ, ἀκόμα χειρότερο, στοὺς προδότες ψευδοποιμένες, ἂς συνειδητοποιήσουν ὅτι τὰ περιθώρια ἔχουν στενέψει, ἔχουν σχεδὸν ἐξαντληθεῖ. Εἶναι μὲν ἤδη ἀργά, ἀλλὰ ἔστω καὶ τὴν δωδεκάτη ὁ Κύριος μᾶς περιμένει.

Π.Σ. 

Οι Αρχιερεῖς "εν ταις εσχάταις ημέραις" θα γίνουν εμπαίχτες! (Βίντεο)

Μᾶς ἔστειλαν τὸ παρακάτω βίντεο...

 ...Λίγο ἀργὰ βέβαια, ὁ ἁγιορείτης μοναχὸς Ἄνθιμος (σκήτη Ἁγ. Παντελεήμονος, Καρυές) πληροφορήθηκε τὸ γεγονός ποὺ συνέβη πρὶν ἀπὸ μῆνες (ἡ ἔλλειψη ἐνημέρωσης συμφέρει τοὺς Ἡγουμένους), ἀλλὰ ἔστω καὶ τώρα  τόλμησε μὲ τὸν τρόπο του νὰ τὰ βάλει μὲ μιὰ ἀπὸ τὶς "προσκυνημένες κορυφὲς" τῆς "νέας ἐκκλησίας" τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἐκτοξεύοντας ἀναθεματισμούς!

      Τὸ ἐρώτημά μας εἶναι:

   Ὁ Ἐπίσκοπός του εἶναι ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος, ὁ ὁποῖος δὲν διέπραξε μόνο μία προσωπικὴ ἀσέβεια, ἀλλὰ διαπράττει πολλὲς καὶ ἀσυγκρίτως χειρότερες παραβιάσεις Ἱ. Κανόνων καὶ Εὐαγγελικῶν Ἐντολῶν· οὐσιαστικὰ καταργεῖ τὴν Ἐκκλησία τοῦ Κυρίου καὶ δημιουργεῖ τὴν δική του "νέα ἐκκλησία"· πρὸς αὐτόν, λοιπόν, ποιόν δημόσιο ἔλεγχο διετύπωσε; Κοινωνεῖ μαζί του ἢ ἔχει διακόψει τὴν κοινωνία; Ἂν κατὰ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἱερωνύμου ἐκστομίζει Ἀναθέματα, τί θὰ ἔπρεπε νὰ κάνει κατὰ τοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου;

Οι οικουμενιστές δεν έχουν ηθικές αναστολές.

Ὁ π. Ἀνανίας Κουστένης ὑποτιμάει τὴν νοημοσύνη μας,

.

...και ο Ἅγιος Πορφύριος

Μπορούν άνετα να διαστρεβλώνουν λόγια αγίων μορφών, ή και να επικαλούνται φανταστικά περιστατικά, για να δικαιολογίσουν τις οικουμενιστικές τους παρεκτροπές.

Θυμάστε την υποτιθέμενη προφητεία του π. Παϊσίου για τον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά (που φυσικά αποδείχθηκε "τζίφος"!):

... δείτε εδώ

    Σειρά (εσκεμμένης παραπληροφόρησης =απάτης) είχε τώρα ο π. Πορφύριος:

    Ο π. Ανανίας Κουστένης, επικαλείται μαρτυρία άγνωστης(!), ότι τάχα ο π. Πορφύριος την προέτρεψε όταν επισκέπτεται ναούς καθολικών στο εξωτερικό "να παίρνει όστια, ψωμάκι είναι"!
Ακούστε και τη δικαιολογία (που σπάει κόκαλα!): "για να μην δημιουργηθεί σύγχυση και ταραχή σε αυτούς που το προσφέρουν"!!!  Για να μην πάθουν σύγχυση οι αιρετικοί, πρέπει να παίρνουμε την "όστια"!

Δεν θέλει πολύ μυαλό να αντιληφθούμε ότι ο π. Ανανίας υποτιμάει την νοημοσύνη μας. 

Αν είναι δυνατόν ο π. Πορφύριος, να υποβιβάζει την συμμετοχή

ΟΙ ΠΡΟΣΕΧΕΙΣ ΔΙΩΓΜΟΙ ΤΩΝ ΙΕΡΕΩΝ ΜΑΣ

Μοναχοὶ καὶ ἱερεῖς δὲν ἀντέχουν ἄλλο τὴν προδοσία τῆς Πίστεως τῶν αὐτο-αποσχισμένων ἀπὸ τὴν Ἀλήθεια τοῦ Κυρίου Οἰκουμενιστῶν Δεσποτάδων. Ἑτοιμάζονται νὰ γίνουν –μὲ ὅποιο κόστος- Ὁμολογητὲς τῆς Πίστεως.

Τὰ γεγονότα τῆς προδοσίας τῆς Πίστεως ἀπὸ τοὺς Ἐπισκόπους, ποὺ κορυφώθηκαν μετὰ τὶς ἀποφάσεις τῆς «Μεγάλης καὶ Ἁγίας Συνόδου», δημιουργοῦν σὲ πολλοὺς μοναχοὺς καὶ ἱερεῖς μας ἔντονο συνειδησιακὸ πρόβλημα. Ἡ συνείδησή τους κυριολεκτικὰ ἀσφυκτιᾶ καὶ ὑποφέρουν μὲ τὴν σκέψη ὅτι ἀνέχονται τὴν διαστροφὴ τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως. Ἀλλὰ γνωρίζουν πώς, ἡ καλὰ ὀργανωμένη Δεσποτοκρατία –αὐτὸ τὸ καρκίνωμα στὰ σπλάχνα τῆς ἐκκλησιαστικῆς διοικήσεως– εἶναι ἀποφασισμένη νὰ τοὺς ἐκδιώξει ἄσπλαχνα, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ μὴν ἔχουν οὔτε τὰ πρὸς τὸ ζῆν, σὲ περίπτωση ποὺ τολμήσουν νὰ ἀντιδράσουν στοὺς ἡγέτες τοῦ Οἰκουμενισμοῦ!

Παρόλα αὐτὰ τολμοῦν νὰ ὑψώσουν (κατ’ ἀρχὰς ἀνωνύμως) τὴν φωνή τους, καθὼς ἀντιλαμβάνονται ὅτι, ἀφοῦ οἱ Οἰκουμενιστὲς πορεύονται πρὸς τὴν ὁλοκλήρωση τοῦ κατὰ τῆς Πίστεως ἐγκλήματος (κι ἔτσι ἀποσχίζονται ἀπὸ τὸ Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας τῶν Ἁγίων), δὲν μποροῦν πλέον νὰ ἀναμένουν διόρθωση τῶν πραγμάτων. Καί, ἢ θὰ συμβιβασθοῦν, κοινωνοῦντες μετὰ τῆς αἱρέσεως, ἢ θὰ ἀπομακρυνθοῦν ἀπὸ τοὺς αἱρετικοὺς καὶ ὅσους κοινωνοῦν μετ’ αὐτῶν, σύμφωνα μὲ τὴν διαχρονικὴ διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας μας.

Ἕνα τέτοιο κείμενο μᾶς ἀπεστάλη ἀπὸ τὸν «Εναν ενοχλητικό Μοναχό» καὶ τὸ δημοσιεύουμε.

ΟΙ  ΠΡΟΣΕΧΕΙΣ  ΔΙΩΓΜΟΙ

 ΤΩΝ  ΙΕΡΕΩΝ  ΜΑΣ

(Ἡ φωτογραφία δὲν ἔχει σχέση μὲ τὸν συγγραφέα τοῦ ἄρθρου)

Ο καιρός διαβαίνει κι αργά και σταθερά σφίγγει ο κλοιός για πολλούς Ιερείς  και Μοναχούς που προσπαθούν με κάθε τρόπο να κερδίσουν λίγο χρόνο πριν από την οριστική και αναπόφευκτη σύγκρουση και αποτείχιση  τους από τα Δεσποτικά δεσμά των «ορθοδόξων» Οικουμενιστών ηγετίσκων και εντολοδόχων των ισχυρών της γής: Πατριαρχών, Μητροπολιτών, Ηγουμένων και της καμαρίλας τους, που πραξικοπηματικά έχουν καταλάβει την καθέδρα του Ποιμένος Χριστού και ως ληστές πηδάνε και μπαίνουν «αλλαχόθεν» (Ιωάνν.ι΄1) στην ποίμνη του Κυρίου μας και καταβροχθίζουν τα αμνάρια  Του Θεού.

Αν και αυτό που κυρίως φοβούνται οι Ιερείς μας, και δικαιολογημένα αφού ως άνθρωποι οικογενειάρχες έχουν περισσές υποχρεώσεις στην πλάτη τους, είναι η οικονομική εξάρτηση από την υπηρεσία της Μητρόπολης στην οποία ανήκουν.

Την κάνουλα την βαστούν οι Μητροπολίτες, ως υπαλληλίσκοι των πολιτικάντηδων αφεντικών τους, με ύφος αββά και ήθος νταβά, που απειλητικά όποτε θέλουν μπορούν να την κλείσουνε ή να δώσουν μία δυσμενή μετάθεση και να καταδικάσουνε έτσι τον κάθε φιλότιμο Ιερέα σε εξόντωση αυτού και της οικογένειάς του.

Ξεχνούν όμως, πως πάντα την διαφορά την κάνει ο λαός, στον οποίο δεν έχουν πλέον ούτε το ένα χιλιοστό από το έρεισμα που έχει και ο τελευταίος Παπαδάκος του τελευταίου χωριού των συνόρων.

Είναι επηρμένοι χάρτινοι πύργοι που λησμονούν ακόμη τα λόγια του Χριστού μας τα οποία  βεβαιώνουν ότι τα πρόβατα της φωνής των γνησίων ποιμένων θα ακούσουνε και θα ακολουθήσουν (ας είναι και απλοί παπάδες αυτοί) ενώ από τους ψευδείς λυκοποιμένες Επισκόπους και Ηγουμένους  θα αποστραφούν.⁽¹⁾

Ας έχουνε λοιπόν θάρρος οι καταπιεσμένοι, παντί τρόπω, Ιερείς μας διότι στον προσεχή διωγμό  τους όχι σε τίποτα δεν θα ζημιωθούν αλλά ως ήρωες και ομολογητές θα γίνουν ακόμη πιο αγαπητοί και συμπαθείς για την τιμιότητα και ειλικρίνεια  από το ποίμνιό τους, το οποίο και θα αναλάβει μέσα σε όλα και με το παραπάνω την οικονομική στήριξή τους αλλά και πλουσιωτέρα την ευλογία Του Θεού θα έχουν στην ζωή τους και στην οικογένειά τους.

Όταν θα έρθουν τα δύσκολα μπορούν κάλλιστα να ιερουργούν ανεμπόδιστα ακόμη και σε δωμάτια και σε πρόχειρους Ναΐσκους την Θείαν  Ευχαριστία μαζί με το ποίμνιο Του Χριστού  που θα συρρέει συγκινημένο και αμέτρητο, αφήνοντας πίσω άδεια τα παγκάρια και τις καρέκλες  των μεγαλοπρεπών Ναών των αιρετικών και αυτό-αποσχισμένων από την Ορθόδοξο  πίστη Οικουμενιστών Δεσποτάδων.

Να δούμε λοιπόν τότε την λεβεντιά τους όταν τους γυρίσει ο λαός την πλάτη!

Στην περίπτωση βέβαια και κλασσικά που θα προβούν οι Μητροπολίτες (από το πραιτώριό τους στην Μονή Πετράκη) σε αφορισμούς και καθαιρέσεις των εν λόγω ομολογητών Ιερέων αυτές θα είναι άκυρες αφού οι ίδιοι έχουν ήδη αυτοακυρωθεί και απομακρυνθεί ως παναιρετικοί Οικουμενιστές από την μάνδρα του Κυρίου μας και δεν υφίστανται πια ως κληρικοί και  Ποιμένες.

Ας κάνουν λοιπόν οι Ιερείς μας το καθήκον της συνείδησής τους άφοβοι και ατρόμητοι, και στην κατάλληλη στιγμή η θεία Πρόνοια θα επέμβει δυναμικά και αποτελεσματικά προς δόξαν της Εκκλησίας μας.

*Ενας ενοχλητικός Μοναχός *

____________________________

(1) Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὁ μὴ εἰσερχόμενος διὰ τῆς θύρας εἰς τὴν αὐλὴν τῶν προβάτων, ἀλλὰ ἀναβαίνων ἀλλαχόθεν, ἐκεῖνος κλέπτης ἐστὶ καὶ λῃστής·  ὁ δὲ εἰσερχόμενος διὰ τῆς θύρας ποιμήν ἐστι τῶν προβάτων. τούτῳ ὁ θυρωρὸς ἀνοίγει, καὶ τὰ πρόβατα τῆς φωνῆς αὐτοῦ ἀκούει, καὶ τὰ ἴδια πρόβατα καλεῖ κατ' ὄνομα καὶ ἐξάγει αὐτά.  καὶ ὅταν τὰ ἴδια πρόβατα ἐκβάλῃ, ἔμπροσθεν αὐτῶν πορεύεται, καὶ τὰ πρόβατα αὐτῷ ἀκολουθεῖ, ὅτι οἴδασι τὴν φωνὴν αὐτοῦ· ἀλλοτρίῳ δὲ οὐ μὴ ἀκολουθήσωσιν, ἀλλὰ φεύξονται ἀπ' αὐτοῦ, ὅτι οὐκ οἴδασι τῶν ἀλλοτρίων τὴν φωνήν. Ταύτην τὴν παροιμίαν εἶπεν αὐτοῖς ὁ ᾿Ιησοῦς· ἐκεῖνοι δὲ οὐκ ἔγνωσαν τίνα ἦν ἃ ἐλάλει αὐτοῖς. (Ιωάνν.ι΄1-6).

Η καπήλευση και ο εμπαιγμός των αγίων από τους οικουμενιστές

Τοῦ  Ἀδαμάντιου  Τσακίρογλου

Δὲν ὑπάρχει μεγαλύτερη ἀπόδειξη, πόσο ἔχουν ξεφύγει ἀπὸ τὴν Παράδοση τῶν Πατέρων καὶ πόσο τοὺς καπηλεύονται καὶ ἐμπαίζουν οἱ οἰκουμενιστὲς, ἰδίως Ἐπίσκοποι καὶ ἱερεῖς, ἀπὸ τὰ κείμενα, τὰ ὁποῖα δημοσιεύονται τελευταῖα μὲ ἀφορμὴ τὴν ἑορτὴ τοῦ ἁγ. Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ. Ἐκεῖ ἀνακαλύπτει κάθε νοήμων ἄνθρωπος τὴν ἀνακολουθία λόγων καὶ ἔργων. Γιὰ νὰ φανεῖ αὐτὸ καθαρά, ὥστε νὰ μὴν ὑπάρχουν σκανδαλισμοί, θὰ κάνουμε μία σύγκριση τῶν λόγων τοῦ ἁγίου μὲ τά λόγια καὶ ἔργα αὐτῶν ποὺ τὸν ὑμνοῦν (στο κείμενο μὲ σκούρα γράμματα).

Ἡ ἀποστολή ποὺ ἀνέλαβε ὁ ἅγιος, ὅπως γράφει ὁ μακαριστὸς μητροπολίτης Φλωρίνης Αὐγουστίνος στὸ σχετικὸ γνωστὸ ἔργο του, ἦταν «νὰ πολεμήση τὸν Ἑωσφόρον, νὰ πολεμήση τὸ θηρίον εἰς τὰ ἴδιά του κέντρα. Ν' ἀφυπνίση συνειδήσεις βεβαρημένας. Νὰ παρηγορήση. Νὰ σπογγίση δάκρυα. Ν' ἀναπτερώση τὸ φρόνημα, νὰ θερμάνη τὸ συναίσθημα τῶν πιστῶν, νὰ σταματήση τὸ κύμα τοῦ ἐξισλαμισμοῦ, νὰ ὑψώση κέρας χριστιανῶν Ὀρθοδόξων, νὰ πέση ἐπὶ τέλους μαχόμενος διὰ τὴν Πίστιν». Πράγματα ποὺ δὲν κάνουν αὐτοὶ οἱ οἰκουμενιστὲς ἱερεῖς, οἱ ὁποῖοι λόγοις τὸν Ἅγιο ὑμνοῦν, ἀλλὰ ἔργοις ἄλλα πράττουν. Λέει λοιπὸν ὁ ἅγιος:

«Καὶ τί πληρωμὴν θέλω ἐγώ; Χρήματα; Καὶ τί νὰ τὰ κάμω; Ἐγώ, μὲ τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ, μήτε σακκούλα ἔχω, μήτε σπίτι, μήτε ἄλλο ράσο· καὶ τὸ σκαμνὶ ὁποὺ ἔχω ἰδικόν σας εἶνε, τὸ ὁποῖον εἰκονίζει τὸν τάφον μου. Ἐτοῦτος ὁ τάφος ἔχει ἐξουσίαν νὰ διδάξη βασιλεῖς, πατριάρχας, ἀρχιερεῖς, ἱερεῖς, ἄνδρας καὶ γυναίκας, νέους καὶ γέροντας καὶ ὅλον τὸν κόσμον. Ἀνίσως καὶ ἐπεριπατοῦσα διὰ ἄσπρα (=χρήματα), θὰ ἤμουν τρελὸς καὶ ἀνόητος· ἀμὴ τί εἶνε ἡ πληρωμή μου;.... καὶ μὲ τὴν χάριν τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ ἐσταυρωμένου καὶ Θεοῦ δὲν ἔχω μήτε σακκούλα, μήτε σπίτι, μήτες κασέλα, μήτε ἄλλο ράσο ἀπὸ αὐτὸ ὁποὺ φορῶ, ἀλλὰ ἀκόμη παρακαλῶ τὸν Κύριόν μου μέχρι τέλους τῆς ζωῆς μου νὰ μὲ ἀξιώση νὰ μὴν ἀποκτήσω σακκούλα, διότι ὡσὰν κάμω ἀρχὴν νὰ παίρνω ἄσπρα(=χρήματα), εὐθὺς ἔχασα τοὺς ἀδελφούς μου, καὶ δὲν ἠμπορῶ καὶ τὰ δυό, ἢ τὸν Θεὸν ἢ τὸν διάβολον». Αὐτοὶ οἱ οἰκουμενιστὲς ἱερεῖς (καὶ μάλιστα οἱ χωρὶς οἰκογενειακὲς ὑποχρεώσεις Μητροπολίτες), οἱ ὁποῖοι λόγοις τὸν Ἅγιο ὑμνοῦν, ἀλλὰ ἔργοις ἄλλα πράττουν, τελοῦν τὰ μυστήρια, τὰ μνημόσυνα, τοὺς ἁγιασμοὺς κλπ. ἀφιλοκερδῶς; Ἡ σύνοδος στὸ Κολυμπάρι μὲ τὰ ξενοδοχεῖα πέντε ἀστέρων καὶ τὰ συμπόσια καὶ τὶς συναυλίες, εἶχε μήπως καμία σχέση μὲ τὰ λόγια αὐτὰ τοῦ Ἁγίου; Ἡ στάση τῶν κληρικῶν ἀπέναντι στὴν παναίρεση τοῦ οἰκουμενισμοῦ δὲν φανερώνει ἂν μή τι ἄλλο, ὅτι δυστυχῶς τὰ ἄσπρα (=χρήματα) παίζουν σήμερα μεγάλο ρόλο στὰ θέματα ζωῆς καὶ ἀποφάσεων τῶν κληρικῶν;

«Ἀφήνομεν λοιπόν, ἀδελφοί μου, τὰς φλυαρίας τῶν ἀσεβῶν, τῶν αἱρετικῶν, τῶν ἀθέων, καὶ λέγομεν μόνον ὅσα τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον ἐφώτισε τοὺς ἁγίους Προφήτας, Ἀποστόλους καὶ Πατέρας τῆς Ἐκκλησίας μας καὶ μᾶς ἔγραψαν». Αὐτοὶ οἱ οἰκουμενιστὲς ἱερεῖς, οἱ ὁποῖοι λόγοις τὸν Ἅγιο ὑμνοῦν, ἀλλὰ ἔργοις ἄλλα πράττουν, μιλοῦν πιὰ σήμερα γιὰ αἱρέσεις; Οἱ ἐπίσκοποι μιλοῦν πάντως, ἀντὶ γιὰ φλυαρίες γιὰ διαλόγους, γιὰ μεταπατερικὲς διδαχὲς καὶ Πατριάρχες ὀνομάζουν τοὺς ἁγίους θύματα τοῦ ἀρχέκακου ὄφεως.

«Τὸν παλαιὸν καιρὸν οἱ ἄνθρωποι, ὅταν ἤθελον νὰ παιδεύσουν κανένα

«Ο καθρέπτης των διορθοδόξων σχέσεων»,

Πτυχές της ιστορίας και της θεολογίας του κειμένου της ημερησίας διατάξεως της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδόξου Εκκλησίας

«Η αποστολή της Ορθοδόξου Εκκλησίας εν τω συγχρόνω κόσμω»

Κωνσταντίνος Δεληκωσταντής

Ομότιμος Καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών

Εισαγωγή

   Είχα την τύχη να συμμετάσχω με την ιδιότητα του συνεργάτου της Γραμματείας επί της Προπαρασκευής της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδόξου Εκκλησίας στις τρεις συνελεύσεις της Ειδικής Διορθοδόξου Επιτροπής (Οκτώβριος 2014 και Φεβρουάριος και Απρίλιος 2015), στην Πέμπτη Προσυνοδική Πανορθόδοξο Διάσκεψη (Οκτώβριος 2015), καθώς και στη Σύναξη των Προκαθημένων του Ιανουαρίου 2016 εν Chambésy Γενεύης. Οι εμπειρίες από τη συμμετοχή αυτή, η άμεση πρόσβαση στο αρχειακό υλικό ολόκληρης της πορείας προς τη Σύνοδο και η συνεργασία με τον καθηγητή Βλάσιο Φειδά, κατ’ εξοχήν ειδικό στο θέμα «Αγία και Μεγάλη Σύνοδος», μου επιτρέπουν να ελπίζω ότι θα βρείτε ενδιαφέροντα αυτά που θα εκθέσω ενώπιόν σας.

    Το Ορθόδοξο Κέντρο του Οικουμενικού Πατριαρχείου στη Γενεύη είναι ο τόπος όπου, από το 1968, συναντήθηκαν, εργάσθηκαν σκληρά, αγωνίστηκαν και έδωσαν την ορθόδοξη μαρτυρία τους όλοι οι πρωτεργάτες της προετοιμασίας της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου, μιας διαδικασίας με ιδιαίτερες απαιτήσεις στους συμμετέχοντας, πολλοί εκ των οποίων ανεδείχθησαν σε ηγετικές μορφές των Εκκλησιών τους.

    Όποιος έχει συνεργασθεί σε παρόμοιες επιτροπές γνωρίζει πόσο επίπονη και μακρά είναι η διαδικασία κατάρτισης ενός κοινά αποδεκτού κειμένου. Πολλές φορές, η υποχώρηση αναφορικά προς κάποια διατύπωση σώζει ολόκληρη συνεδρία, ολόκληρο το κείμενο ή ακόμη και τη συνέλευση.

   Αυτός που θα πάρει τα κείμενα της Συνόδου στα χέρια του, χωρίς να γνωρίζει πώς διαμορφώθηκαν, τι συζητήσεις, αντιπαραθέσεις και συμβιβαστικές προτάσεις προηγήθηκαν για να ετοιμασθούν, εύκολα μπορεί να αδικήσει τα πράγματα. Προφανώς στο τελικό κείμενο δεν είναι αποτυπωμένη εμφανώς η πορεία κατάρτισής του. [σ.σ.: Ὅταν ἡ προσευχὴ καὶ οἱ Πατέρες ἀπουσιάζουν, ἐκεῖ εἰσχωροῦν οἱ ὑποχωρήσεις καὶ οἱ συμβιβασμοί].

  Καθρέπτης της προετοιμασίας της Συνόδου είναι τα Πρακτικά των συζητήσεων των διαφόρων επιτροπών και διασκέψεων. Είναι συναρπαστικό να μελετά κάποιος τα Πρακτικά. Πραγματικά στα κείμενα αυτά βρίσκεται κρυμμένος ένας ανεκτίμητος θεολογικός θησαυρός.

  Οι Πανορθόδοξες Διασκέψεις, οι Διορθόδοξες Προπαρασκευαστικές Επιτροπές, οι Προσυνοδικές Πανορθόδοξες Διασκέψεις και οι Συνάξεις των Προκαθημένων είναι η ιστορία της Ορθοδοξίας τις τελευταίες έξι δεκαετίες. Είναι ο καθρέπτης των διορθοδόξων σχέσεων, αλλά και των ενδοορθοδόξων θεολογικών διεργασιών και ζυμώσεων. 

1.   Η ιστορία του κειμένου

   Η ιστορία του κειμένου μας αρχίζει το 1961. Η πρώτη Πανορθόδοξος Διάσκεψις της Ρόδου ενέταξε στον «Κατάλογο των θεμάτων της μελλούσης Πανορθοδόξου Προσυνόδου», στην 6^η ενότητα με τίτλο «Η Ορθοδοξία εν τω κόσμω» το θέμα: «Συμβολή των κατά τόπους Ορθοδόξων Εκκλησιών εις επικράτησιν των χριστιανικών ιδεωδών της ειρήνης, της ελευθερίας, της αδελφοσύνης και της αγάπης μεταξύ των λαών».^[1]

    Σταθμό στην πορεία προετοιμασίας της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδόξου Εκκλησίας αποτέλεσε η Τετάρτη Πανορθόδοξος Διάσκεψις (Ιούνιος 1968) στο Chambésy της Γενεύης. Εδώ αποφασίσθηκε:

«α. Ὅπως τεθῇ ὡς κύριος στόχος καὶ ἄμεσος ἐπιδίωξις ἡ σύγκλησις Ἁγίας και Μεγάλης Συνόδου τῆς κατ’ Ἀνατολὰς Ἁγίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.

β. Ὅπως πρὸς προπαρασκευὴν τῆς Συνόδου ταύτης, ἀντὶ τῆς συγκροτήσεως μιᾶς Προσυνόδου, συγκροτηθῶσι σταδιακῶς, ἀλλεπάλληλοι Προσυνοδικαὶ Πανορθόδοξοι Διασκέψεις.

γ. Ὅπως συσταθῇ μία Διορθόδοξος Προπαρασκευαστικὴ Ἐπιτροπή.

δ. Ὅπως συσταθῇ ὑπὸ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου ἓν Γραφεῖον, ἑδρεῦον ἐν τῷ ἐν Γενεύῃ Κέντρῳ αὐτοῦ, πρὸς ἐξυπηρέτησιν τοῦ ἔργου τῆς Προπαρασκευαστικῆς Ἐπιτροπῆς, τῶν Προσυνοδικῶν Πανορθοδόξων Διασκέψεων καὶ τῆς ὅλης προπαρασκευῆς τῆς Συνόδου.

ε. Ὅπως διὰ τῶν ὡς ἄνω Ὀργάνων τμηματικῶς ἑτοιμασθῶσι τὰ θέματα, τὰ ἀναγεγραμμένα εἰς τὸν Κατάλογον τῆς ἐν Ρόδῳ Α΄ Πανορθοδόξου Διασκέψεως, ἀφοῦ προηγουμένως γένηται ἐπὶ ἑνὸς ἑκάστου ἡ δέουσα ἐπὶ μέρους θεολογικὴ ἔρευνα καὶ προεργασία».^[2] 

  Έργο της Πρώτης Προσυνοδικής Πανορθοδόξου Διασκέψεως του Νοεμβρίου 1976 στο Chambésy ήταν η αναθεώρηση του καταλόγου θεμάτων της Πρώτης Πανορθοδόξου Διασκέψεως της Ρόδου. Της αναθεωρήσεως του καταλόγου αυτού προηγήθηκαν, πρώτον, η Συνάντηση Ορθοδόξων Θεολόγων εν Chambésy (Δεκέμβριος 1972), η οποία κατέληξε εις το συμπέρασμα ότι ο ορισθείς κατάλογος των θεμάτων της Α΄ Πανορθοδόξου Διασκέψεως «δεν ανταπεκρίνετο ούτε εις το κριτήριον της εσωτερικής συνοχής, αλλ’ ούτε εις τας απαιτήσεις, τας οποίας προβάλλουν εις την Εκκλησίαν οι καιροί και το πλήρωμα αυτής».^[3] Ακολούθησε ανεπίσημη Σύσκεψη ομάδος θεολόγων στην Ορθόδοξο Ακαδημία Κρήτης, η οποία ασχολήθηκε «κυρίως με την κατ’ αρχήν επισήμανσιν των καιρίων προβλημάτων της ζωής της Ορθοδόξου Εκκλησίας».^[4] [σ.σ.: Ἀλήθεια, μᾶς εἶχαν «ζαλίσει» τονίζοντας ὅτι πρέπει νὰ κάνουμε ὑπακοὴ στὶς Πανορθόδοξες Διασκέψεις τῆς Ρόδου, ἀλλ’ ὅπως ἀντιλαμβάνεται κανεὶς μελετώντας αὐτὸ τὸ ἄρθρο, τὰ ἀποφασισθέντα στὶς Πανορθόδοξες Διασκέψεις παραβιάσθηκαν, μετετράπηκαν, ἀλλοιώθηκαν ἀπὸ τὶς ἄπειρες Προσυνοδικὲς Διασκέψεις, στὶς ὁποῖες ἀπεφάσιζαν κάποιοι ἀκαδημαϊκοὶ θεολόγοι, γραφειοκράτες Οἰκουμενιστές (τσιράκια τοῦ Φαναρίου, τοῦ Βατικανοῦ καὶ τοῦ Π.Σ.Ε.), καὶ ΟΧΙ οἱ Ἐκκλησίες, ἀφοῦ οἱ Ἐπίσκοποι μέχρι καὶ τελευταία στιγμὴ δὲν γνώριζαν ὄχι μόνο τὰ Πρακτικὰ τῶν πολυετῶν συνεδριάσεων τῶν Ἐπιτροπῶν, ἀλλ’ οὔτε τὰ Προσυνοδικὰ κείμενα ποὺ θὰ συζητοῦσαν καὶ θὰ ψήφιζαν στὸ Κολυμπάρι!].

   Εις την εισηγητική ομιλία του κατά τη Διάσκεψη, ο Πρόεδρος αυτής Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Γέρων Χαλκηδόνος Μελίτων ανέφερε ότι, σύμφωνα με πανορθόδοξο διαβούλευση, τίθενται προς συζήτηση και απόφαση τα εξής σχετικά με τη σύγκληση της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου:

1.   «Ἡ σύγκλησις τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου νὰ επιταχυνθῇ, μὲ τὴν προϋπόθεσιν ὅτι αὕτη δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ θεωρηθῇ ὡς μοναδικὴ καὶ ἀποκλείουσα τὴν σύγκλησιν ἐν συνεχείᾳ καὶ ἄλλων ὁμοίων Μεγάλων Συνόδων.

2.   Ὡς ἐκ τούτου, ἡ Σύνοδος θὰ εἶναι βραχείας διαρκείας.

3.   Νὰ ασχοληθῇ αὕτη μὲ περιωρισμένον ἀριθμὸν θεμάτων, καὶ δὴ οὐχὶ ἀμιγῶς δογματικῆς καὶ θεωρητικῆς φύσεως».^[5]

    Αυτά κατέστησαν απαραίτητη την αναθεώρηση του καταλόγου θεμάτων της Α΄ Πανορθοδόξου Διασκέψεως της Ρόδου. Κατά τον Σεβασμιώτατο Πρόεδρο, «πρώτιστον ἔργον τῆς Α΄ Προσυνοδικῆς Πανορθοδόξου Διασκέψεως θὰ ἔδει νὰ εἶναι ἡ κατάρτισις ἑνὸς βραχυτέρου καταλόγου θεμάτων».^[6]  [σ.σ.: Ποιές Σύνοδοι τῶν τοπικῶν Ἐκκλησιῶν ἔδωσαν τὴν ἔγκριση ἢ ἀποδέχτηκαν Συνοδικὰ μιὰ τέτοια ἀλλαγή;].

   Η Διάσκεψις  α π ο φ ά σ ι σ ε  τελικώς η ημερησία διάταξις της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου να περιέχει τα ακόλουθα δέκα θέματα:^[7]

1.   Ορθόδοξος Διασπορά.

2.   Το Αυτοκέφαλον και ο τρόπος ανακηρύξεως αυτού.

3.   Το Αυτόνομον και ο τρόπος ανακηρύξεως αυτού.

4.   Δίπτυχα.

5.   Το ζήτημα κοινού ημερολογίου.

6.   Κωλύματα γάμου.

7.   Αναπροσαρμογή των περί νηστείας εκκλησιαστικών διατάξεων.

8.   Σχέσεις Ορθοδόξων Εκκλησιών προς τον λοιπό χριστιανικό κόσμο.

9.   Ορθοδοξία και Οικουμενική Κίνηση.

10.  Συμβολή των κατά τόπους Ορθοδόξων Εκκλησιών εις επικράτησιν των χριστιανικών ιδεωδών της ειρήνης, της ελευθερίας, της αδελφοσύνης και της αγάπης μεταξύ των λαών και άρσιν των φυλετικών διακρίσεων. [σ.σ.: Ποιές Σύνοδοι τῶν τοπικῶν Ἐκκλησιῶν ἔδωσαν κι αὐτὴ τὴν ἔγκριση;].

  Δέκα έτη μετά, αφού είχε μεσολαβήσει η Δευτέρα Προσυνοδική Πανορθόδοξος Διάσκεψις του 1982, η Διορθόδοξος Προπαρασκευαστική

Κυριακή Θ΄ Ματθαίου. Ομιλία 32η. Αγ. Γρηγόριος Παλαμάς

Ομιλία στο Ευαγγέλιο με θέμα την καθησύχαση της τρικυμίας όπου γίνεται λόγος και για τους πειρασμούς

 Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς

(Ματθ. 14, 22-34)

Ένα κείμενο που πρέπει να διαβάσουμε όλοι μας. Ιδιαίτερα όσοι αυτόν τον καιρό πιέζονται από θλίψεις, όσοι απελπίζονται και νιώθουν απόγνωση.

Ο άγιος Γρηγόριος ερμη­νεύει και αυτή τη διήγηση με την αναγωγική μέθοδο. Ιστορικά αυτή αποτελεί έκθεση του θαύματος της ηρέμησης των κυμάτων, ηθικά όμως υποδηλώνει την μέσω των πειρασμών τελειοποίηση της πίστεως, ενώ αναγωγικά παριστάνει τη δυσκολία του έργου των Αποστόλων στον εθνικό κόσμο.

Ο Ιησούς Χρι­στός ανάγκασε τους μαθητές να μπουν στο πλοίο και να μεταβούν στην απέναντι όχθη πριν από αυτόν. Αφού έθρεψε προηγουμέ­νως σωματικά τις πέντε χιλιάδες, αποστέλλει τώρα τους μαθητές στην τρικυμιώδη θάλασσα των Εθνικών, για να κηρύξουν το Ευαγγέλιο, αντιμετωπίζοντας παντός είδους πειρασμούς. Η γνη­σιότητα της πίστεως στον Θεό χαρίζει υπομονή στους πειρα­σμούς, και αυτή πάλι τελειοποιεί την πίστη.

 Οι άνθρωποι βέβαια λυπούνται για τους πειρασμούς, που έπρεπε να χαίρονται, και «παρ’ εμού», λέγει ο ομιλητής, «ταύτην μάλιστα ζητείτε την άνεσιν των σωματικών πειρασμών, ης εγώ μάλλον καταφρονήσας προς ύμας ήλθον συμπάσχειν υμίν αιρούμενος». Ήταν περίο­δος θλίψεως των Θεσσαλονικέων, πιθανώς λόγω πολιορκίας.

1. Ο αδελφόθεος Ιάκωβος λέγει, «να το θεωρείτε ως τη μεγαλύτερη χαρά εάν περιπέσετε σε διάφορους πειρασμούς». Δεν είπε απλώς να "χαίρεσθε", αλλά «να το θεωρήσετε μεγάλη χαρά», πα­ραινώντας όχι να είναι κανείς αναίσθη­τος προς τα οδυνηρά πράγματα, γιατί αυτό είναι αδύνατο, αλλά εισηγείται να θεωρεί επικρατέστερο τον θεάρεστο λογισμό. Είπε, «κάθε χαρά», δηλαδή τέλεια, μέγιστη, ανελλιπή, και μάλιστα όταν οι πειρασμοί είναι ποικίλοι.

Γιατί; Επειδή με την υπομονή των πειρασμών γυμναζόμαστε και γινόμαστε και δοκιμώτεροι στα σχετικά με τον Θεό. Και όχι μόνο

Απάντηση Γέροντος Σάββα Λαυριώτη στον Μητροπολίτη Κυδωνίας και Αποκορώνου κ. Δαμασκηνό και στους περί αυτόν.

Ἡ Οὐνία, ὁ ἐκδυτικισμὸς καὶ ὁ καθωσπρεπισμὸς "εἰς τὰ τῆς Πίστεως", ὁ ἐπισκοποκεντρισμὸς καὶ ἡ δεσποτοκρατία, τὸ δεσποτικὸ ψεῦδος, μ' ἕνα λόγο ἡ "νέα ἐκκλησία" τοῦ Οἰκουμενισμοῦ εἶναι ἐδῶ, στοὺς λόγους τῶν ἱερωμένων τῆς μητροπόλεως Κυδωνίας καὶ Ἀποκορώνου (καὶ ὄχι μόνο, ἀφοῦ καὶ σὲ ἄλλες μητροπόλεις παρόμοια συμβαίνουν). 

 Ἡ  Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ, τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καὶ τῶν Ἁγίων μας, μετατρέπεται  σὲ  Ἐκκλησία τοῦ Βαρθολομαίου καὶ τῶν "σὺν αὐτῷ"!

Μὲ τὴν ἄδεια ἐκείνων ποὺ πονοῦν γιὰ τὴν Ἐκκλησία, ἀλλὰ ἀπὸ φόβο ἢ δειλία συμπορεύονται μὲ τοὺς δολιοφθορεῖς Της!

Καὶ οἱ σιγονταρο(ἀντι)Οἰκουμενιστὲς περιπλανῶνται ἀνὰ τὰ Βαλκάνια, ὄχι γιὰ νὰ ἀναστρέψουν τὸ κλίμα διολίσθησης στὴν Παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἀλλὰ γιὰ νὰ ἀποτρέψουν τοὺς πιστοὺς ἀπὸ τὴν μόνη ἁγιοπατερικὴ ὁδὸ τῆς Διακοπῆς τοῦ Μνημοσύνου τῶν αἱρετικῶν. Κι ἕως τώρα δὲν ἔχουν κάνει οὐδεμία δήλωση συμπαραστάσεως στοὺς διωκόμενους -ἕνεκα Πίστεως- Ἁγιορεῖτες!!!